Trilling en harmonie

Mensen begrijpen vaak niet waarom het zoveel uitmaakt hoe je denkt, praat en welke woorden je gebruikt. Het bepaalt niet alleen hoe je in het leven staat, maar ook hoe je leven eruit ziet en wat je verspreidt en aantrekt. Dat gaat samen.   
Alles is energie en trilling en wij hebben een persoonlijk en uniek trillingsveld, dat communiceert met de wereld om ons heen, met het hele universum zelfs. We zijn als mens ook in staat om controle te hebben over onze gedachten, al vergt dat wel discipline. We zijn geneigd om die gedachten te richten op zaken die ons niet lekker zitten en onze gedachten kunnen ons steeds weer daarnaartoe terugtrekken. Het beïnvloedt je gevoel en dat gevoel is weer bepalend voor je trillingsveld. Dat trillingsveld bepaalt wat je aantrekt en verspreidt en zo kun je dus in stand houden wat je dwars zit of - als je je hiervan bewust bent - zaken juist doorbreken.
Als ik boos ben op iemand kan dat bijvoorbeeld als een donkere wolk in mijn systeem blijven hangen en een katerig gevoel opleveren, dat overal invloed op heeft. Als ik niet in staat ben mijn gedachten te richten op vrolijker zaken, lost het zich niet op. Het zijn onze gedachten ergens over, die zo'n donkere wolk in stand houden. Er een verhaal van maken, dat we meeslepen in ons leven. Dat iets of iemand moeilijk is bijvoorbeeld. Betrap je jezelf er wel eens op dat je zo ergens over praat of denkt? Over jezelf, over een ander, over waar je mee bezig bent, over een ziekte of zwakte van jezelf of een ander? Pas op: je houdt het in stand!
Maak er eens ander verhaal van. Ook al zegt je mind dan: 'dat klopt niet, het is niet waar', dat maakt niet uit. Als het je lukt op een andere manier naar het verhaal te kijken, het te herschrijven (wat een hele sterke tool is), waardoor je de angel eruit kunt halen en het anders kan gaan voelen, dan herschrijf je daarmee je eigen verhaal. Alles heeft altijd twee kanten, zie die andere kant! Zo kun je bijvoorbeeld dankbaar zijn voor wat je van een situatie hebt geleerd, dat je het hebt meegemaakt, omdat je daardoor ook iets anders ontdekt hebt, als je boos bent op iemand, is er waarschijnlijk ook liefde voor die persoon. Als je ziek bent, weet je ook hoe het is om gezond te zijn. Koester de momenten dat je je goed voelt. Stel je voor hoe het is om gezond te zijn, hoe blij en dankbaar je daarvoor bent.
Blijdschap, dankbaarheid, liefde en vrede zijn hoge trillingen. Als je dat kunt voelen, verhoogt het je hele trillingsveld. Hoe je dat bereikt doet er niet toe, maar je daarop richten werkt. Nodig het uit en het komt.
Met het volledig accepteren van zoiets als ziekte, boosheid, verdriet, pijn, frustratie of wat dan ook, neutraliseer je de lage trillingen en is de transformatie al ingezet. Ertegen vechten houdt het in stand. Zet je gedachten dus bewust in om je gevoelens te erkennen, maar ook om ze niet in stand te houden! Vertel jezelf eens een ander verhaal. Of ga eens anders praten over jezelf, anderen of situaties tegen mensen in je omgeving en zie wat een wonderen dat doet! Richt je op het licht, altijd! Want dat is de kortste weg.
Het heeft echt geen zin je vast te draaien in ingewikkelde redenaties, met 1000 argumenten te komen waarom iets niet kan of moeilijk is, het heeft geen zin te denken dat je gelijk moet hebben, je gelijk moet bewijzen. Het heeft alleen maar zin om eruit te stappen en het zichzelf te laten oplossen door het niet verder te voeden, maar je aandacht te verleggen. Je kunt er zelfs vanuit gaan dat alles zichzelf oplost als je je er niet mee bemoeit. 
Dat is de kunst van het ZIJN, tevreden en dankbaar zijn, genieten van het zijn. Vandaar dat meditatie zo'n wondermiddel is. Het brengt je hele trillingsveld weer terug in harmonie. Omdat je alles er laat zijn, maar dus ook weer kunt laten vertrekken. Je leeft vanuit je eigen harmonie.

.

Healing

Dan ga ik nu een geheim vertellen. Nadat ik de cursus 'Herschrijf je eigen leven' op papier heb gezet, vraag ik me af of dat inderdaad is wat ik te doen heb. Ik krijg een verrassend antwoord. Hoe werkt dat? Ik ga er even voor zitten, in de meditatieve stand - zoals ik dat noem - en vraag dan een duidelijk antwoord, een aanwijzing. Even later ontvang ik een mail van iemand, die ik twee weken geleden quasi-nonchalant een healing heb gegeven voor haar knie, omdat ze al maanden moeilijk liep. Ze huppelde niet meteen door de straten, dus het effect was niet merkbaar. Nu schrijft ze: "Je hebt toch wel een wonder bij mij verricht. Ik heb al meer dan 10 dagen geen diclofenac meer hoeven slikken voor de pijn aan mijn onderbeen. Ik loop iedere dag een flink stuk met volledige aandacht op het goed gebruiken van mijn knie en vooral afwikkelen van mijn voet. Ik ben je zoooo dankbaar." En ze stuurt een foto mee van iemand met ernstige rugklachten. Of ik daar ook iets voor kan doen. Natuurlijk, ik doe het meteen. De volgende dag hoor ik dat de man - na een onrustige nacht - zonder pijn is opgestaan en weer aan het werk kan. Hij staat versteld.

Wat is dan nu het antwoord op mijn vraag? Ik denk dat 'Herschrijf je eigen leven" ook een vorm van healing is, in elk geval krijgt men dat erbij kado. Dat is het geheim...

En als het goed is, is dat het geheim van alles. Misschien een mooie richtlijn voor iedereen: Draagt dat wat je doet bij aan 'healing', verbetering van de wereld? Aan de nieuwe wereld, waarin alles en iedereen tot z'n recht komt, waarin respect is voor elkaar, de natuur, de dieren en last but not least: voor onszelf. Waarin we niet langer vanuit onze eigen pijn of angst hoeven te leven en anderen daar (bewust of onbewust) weer mee opzadelen. Waarin we leven vanuit kracht en vertrouwen en het beste uit onszelf halen en het beste in elkaar zien, waarderen en stimuleren. Healing is puur intentie.
.

Richtingaanwijzers

Een andere lezer schrijft: "De regelmatig terugkerende onderwerpen als passie & bezieling raken mij diep, en dit is ook iets wat erg actueel is in mijn leven. Heb de laatste tijd een enorm innerlijk verlangen ‘een soort van niet aflatende druk’ om zaken op een ander spoor te gaan zetten en meer vanuit gevoel, passie te gaan doen. Hoe en wat vind ik nog lastig om te doorgronden."

Hiermee spreekt hij een gevoel uit wat velen momenteel hebben. Sommigen hebben hun eigen spoor al gevonden en ook al is het soms wat worstelen, ze weten en voelen wel wat ze te doen hebben. Anderen zijn nog op zoek en weten het niet zo goed. Vraag het, is mijn eenvoudige advies. Vraag of het leven je de weg wijst en de mogelijkheden laat zien. Luister naar je hart. Daar waar je warm, vrolijk en enthousiast van wordt, daar loopt het spoor. Vaak dichterbij dan je denkt!

Wat me opvalt is dat mensen vaak hun eigen talenten niet zien, onderkennen of zelfs wegcijferen. Dat is een vreemd ondermijnend aspect van de mens. Durf eens voor jezelf op een rijtje te zetten waar je goed in bent. Wees er eens trots op. Weet dat dat je rijkdom is, je geschenk. Eer het! Je hebt het gekregen om het te benutten.

Toen ik 'mijn' Duizendpoot ruim 15 jaar geleden voor het eerst tegenkwam, was hij alles kwijt. Alles. Zelfs zijn vrijheid en zijn familie. Maar niet zijn kracht en z'n wil om opnieuw te beginnen. Wat diepe indruk op me gemaakt heeft, is dat hij achteraf zei: "Op een gegeven moment keek ik naar mijn handen en dacht ik: Ze kunnen me alles afnemen, maar niet wat ik kan met mijn handen." En nu? Eigenhandig - met een beetje hulp... die dan ook niet voor niets op je pad komt! - heeft hij een goedlopend bedrijf opgebouwd, draaiend op zijn passie en zijn overtuiging dat hij alles kan met die handen. Wat kapot is, weet hij te repareren, hij staat te juichen als iets weer functioneert, verbouwt huizen, legt leidingen aan, doet mensen versteld staan met zijn creatieve oplossingen. Bovenal is hij dankbaar, omdat hij weet wat het waard is.

Nog een mooi voorbeeld: Een van mijn beste studenten op de School voor Journalistiek was een meisje uit Bosnië. Gedreven, fanatiek zelfs, kwam ze overal nieuws tegen, maakte foto's en wist ze nog geplaatst te krijgen in de krant ook. Ze had de school eigenlijk niet nodig om journalist te zijn. Op een dag vertelde ze me over het moment waarop ze besloten had journalist te worden: Ze zat als kind in dat kamp in Bosnië, dat we allemaal nog kennen van die ene schokkende foto, omdat het ons deed denken aan concentratiekampen. Een journalist had dat kamp aangetroffen en de foto verspreidde zich over de wereld. Ze werden daardoor bevrijd. Met trots heb ik haar haar diploma uitgereikt!

In feite is het makkelijker keuzes maken als je niks meer te verliezen hebt, omdat alle wegen dan open liggen. Maar is het nodig om eerst in zulke extreme omstandigheden terecht te komen, voordat je weet wat je wil en kan en dat ook gaat doen? Nee, dat denk ik niet. Wel zijn deze mensen voorbeelden voor ons. Wat zou jij gaan doen als je helemaal niks meer had? Waar komt jouw drive vandaan? Waar geloof je in? Wat wil je bijdragen aan de wereld? Wat zou je gaan doen als je helemaal niks te verliezen had?

Interessante vragen, die je jezelf kunt stellen. Waarbij je natuurlijk ook je angsten tegenkomt en onder ogen kunt gaan zien. In hoeverre zijn het je angsten, je zekerheden, die je tegenhouden? En wat als dat niet zo zou zijn? Wees niet bang voor je passie, want wat deze voorbeelden ook vertellen is dat een keuze vanuit overtuiging, vanuit geloof in jezelf en wat je doet, een sterke keuze is, die je kracht geeft.

Je voelt als je op de goeie weg bent, je voelt wel waar je hart van openspringt, waar je blij van wordt. Daar mag je voor kiezen. Je voelt ook wat je niet bevalt en waar je niet blij van wordt. Ook dat vertelt je iets. "Doe nooit iets waar je niet achter staat," vertelde ik al mijn studenten altijd. Het was de eerste les die ik zelf kreeg op de school voor Journalistiek en de enige eigenlijk die ik onthouden heb. Vertrouw op je eigen gevoel, het is je kompas. Je weet wat je kan, je weet waar je goed in bent en je weet - diep in jezelf echt! - wat je het liefst zou willen! Durf ervan te dromen en volg de richtingaanwijzers...

Tot slot: het hoeft geen moeilijke en zware weg te zijn. Dat is wat we er zelf van maken. Obstakels zijn angsten, die je - met je intentie als gereedschap - kunt vervangen door vertrouwen. En vertrouwen baant de weg...
 
.

Self-supporting

Wat een feest: de bijkomstigheid van het vorige bericht is dat ik nu mails krijg van mensen, die ik (nog) niet kende, maar die wel mijn blog blijken te volgen. Fijn om te horen dat het voor velen zoveel herkenning oplevert!
Interessant ook om te weten hoe mensen al bezig zijn met het vormgeven van hun zelfvoorzienende woongemeenschap, zoals hier in de Eifel: "Wij wonen sinds 4 jaar in de Oostkantons van België en proberen daar volledig ‘self-supporting’ te leven, wat heel goed lukt!! We hebben een enorme moestuin volgens de Permacultuur, we hebben al 1000 struiken en bomen geplant, bijenhotels gemaakt en prachtige bloementuinen. We hebben op onze grond bijna alle planten die in de lijst voorkomen en hebben dus enorm veel bijen en vlinders!!!"
Lieve lezers in binnen- en buitenland, hou me vooral op de hoogte van zulke initiatieven! Hartelijk dank!
.

Hoe gaan we dat doen, de wereld vernieuwen?

Nog steeds vragen veel mensen zich af of de wereld zal vergaan in 2012. Nee. We zijn de wereld aan het vernieuwen. We zitten middenin dat proces. Alleen weet nog lang niet iedereen dat wij zelf die nieuwe wereld vorm kunnen gaan geven. Niet voor niets horen we steeds meer over gedachtenkracht, leren manifesteren. We manifesteren alles allang zelf, ook al hebben we het niet in de gaten. Je creëert je eigen leven, of je je daar nu van bewust bent of niet. Maar het voordeel van je ervan bewustzijn is dat je keuzes kunt maken. Dat je een einde kunt maken aan bepaalde situaties die je steeds creëert en die je niet zo goed bevallen, bijvoorbeeld. En is dit geen heerlijke gedachte: Ok, als ik dit zelf gecreëerd heb, moet ik het ook anders kunnen creëren... (als iets je niet bevalt)?

Het vormgeven van de nieuwe wereld doen we samen, het is een samenspel, waarin iedereen z'n eigen verantwoordelijkheid heeft en z'n eigen passie kan volgen. Werken zal niet meer voelen als werken, omdat je doet waar je hart ligt, waar jouw persoonlijke talent zich tot z'n recht voelt komen. We doen het samen en we doen het zelf. We gaan ook andere samenlevingsvormen creëren, die zelfvoorzienend zijn, waarin we elkaar aanvullen. Ik heb via Katerina Karanika een aantal vragen aan aartsengel Michaël gesteld over 'de nieuwe wereld' en de antwoorden daarop deel ik graag ik graag met jullie. Je kunt me een mail sturen als je het artikel wilt ontvangen.

.

Hemelsleutel

"En de hemelsleutel, die heeft iedereen...' hoor ik opeens een briljante quote, tussen neus en lippen door gemonteerd in de bijenfilm. Dat is het: we hebben allemaal die sleutel tot onze beschikking!
 

'Bereid ons een weg'

Onbevangen en optimistisch als altijd stappen we het bolwerk van de BD-imkers binnen omdat Piek daar is uitgenodigd om te vertellen over het Zutphense Bijenlint. Ik heb op haar verzoek de eerste versie van de documentaire-in-wording onder mijn arm om te vertonen. Een preview, waarin men een indruk krijgt van het Bijenlint, maar waarin vooral de boodschap van de bijen zelf - verwoord door Piek - de rode draad vormt: Samenwerken, doe iets! En doe het op een positief strijdbare manier...

Gelukkig zijn we het slotakkoord van de dag, want het heeft heel wat voeten in aarde om aansluiting te vinden: klaarblijkelijk ontstond er kortsluiting in het kabeltje tussen laptop en beamer bij de eerste poging. Geen beeld. Ook geen geluid trouwens. Ondertussen komt de vraag of wij tijd in kunnen ruimen, omdat er iemand een nieuw punt op de agenda wil: de strijd tegen insekticiden. Dat willen we niet. We benadrukken dat we de dag juist met een positieve schwung willen afsluiten, omdat de bijen dat zelf heel duidelijk aangeven als 'de enige weg'. De situatie is heel ernstig, ja, zeker. Maar stap uit de strijd, pak het op een positieve manier aan. Samen. Het gaat om bewustwording op grote schaal.

We hebben nog even, dus ik ga op goed geluk de stad in op zoek naar nieuwe kabeltjes. Als het de bedoeling is dat deze film vertoond wordt, dan kom ik vast precies de goeie winkel tegen... En jawel: Nog nooit een zaak gezien met zoveel soorten snoertjes! Gered!

Tegen de tijd dat we aan de beurt zijn, hebben we beeld. Bewegend beeld ook. Maar nog steeds geen geluid... Hoe kan dat nou? Als noodoplossing het sprekerszendertje bij de laptop houden? Okee... Begin maar vast... En jawel, wonder boven wonder klinkt het geluid opeens toch luid en duidelijk in de zaal als ik de film start! De bijenboodschap is sterk. Duidelijk en dringend, overtuigend. Ik ben het helemaal met mezelf eens dat ik ervoor gekozen heb de bijen zelf de boventoon te laten voeren in het verhaal. De stilte was voelbaar, vond Piek, die in de film verkondigt dat de bijen van iedereen zijn, niet alleen van de imkers...

Na afloop staat de man weer op, die het nog steeds wil hebben over de insekticiden. Beetje bruut kap ik hem af. Wij willen het erover hebben hoe we de bij tot beschermde diersoort kunnen uitroepen. Eigenlijk gaat het over hetzelfde natuurlijk, alleen de benadering is precies andersom. Waar richt je de aandacht op? Strijd en samenwerking gaan niet samen. De oplossing ligt in het overstijgen van alle (eigen)belangen, het gaat hier niet over 'gelijk', het gaat over de wereld. Een schone wereld, een wereld waarin de bijen een cruciale rol spelen. Zonder de bijen geen bevruchting van de gewassen, zonder de bijen geen leven meer voor de mensen. Daar gaat het over. Hoe gaan we dat algemeen goed maken? We kunnen allemaal iets doen, we hebben allemaal onze eigen verantwoordelijkheid en het heeft geen zin om maar naar elkaar te blijven wijzen.
Ga de goedbedoelende biologisch-dynamische imker èn de gewone imker maar eens uitleggen waarom het niet werkt om maar te blijven wijzen naar alles wat niet deugt, wat er mis is. Ga samenwerken en kijk wat er wèl mogelijk is! Maak iederèèn enthousiast om zich in te zetten voor de bijen, de verandering komt van onderaf. Een mentaliteitsverandering, dat begint in onszelf.
Er valt nog een hoop 'missiewerk' te verrichten... voelen we. Gelukkig is men ook onder de indruk: Velen komen ons na afloop bedanken en zijn heel blij met deze boodschap en de initiatieven van particulieren.

Aan het eind van de dag schijnt zowaar de zon (die kwam trouwens tijdens de film tevoorschijn...!) en we strijken neer op een terrasje om te evalueren. De boodschap van de bijen zelf, daar kan niemand omheen. Die zal wel resoneren. 'Bereid ons een weg,' was hun laatste dringende oproep van de week.

Wij zijn bereid die boodschap over te brengen. Doe je ook mee?

Wat iedereen alvast zelf kan doen:
* Zaai bloemen, maak uw tuin of perkje voor de deur bijvriendelijk door een diversiteit aan bloeiende planten, zie de bloemenkalender.
* Koop biologische produkten, bij voorkeur uit eigen streek.
* Zegt het voort!

En:
* Stel je vast voor hoe onze documentaire wordt uitgezonden op tv, dit voorjaar nog!



.