Jezelf zijn

Neeltje. Ze hoorde mij op de radio en dacht: die naam ken ik! Als meisje van 10 jaar zat ze bij mijn moeder in de klas en mocht mij van de kleuterschool halen. Plotseling stapt ze mijn leven in om me te vertellen hoe ik als kleuter was: Met grote ogen keek ik de wereld in, verwonderd, verbaasd? Ik keek en keek en keek. Nu nam ze me, 40 jaar later, mee naar Herman van Veen.   

We liepen de zaal al uit, op weg naar onze jas, voldaan en onder de indruk van het fantastische optreden van Herman van Veen en zijn muzikanten. Maar opnieuw begon hij te zingen. Een paar verdiepingen lager doken we de zaal weer in en vlak voor onze neus ging hij nog even door... Dit nummer, ik kende het nog niet, raakte me tot op het bot:   



Herman van Veen laat zien hoe je dat doet: Jezelf zijn. Gewoon helemaal jezelf durven zijn. Waarom zou je dat niet doen? Als we nou eens allemaal gewoon onszelf zouden zijn, wat een plezier zouden we dan hebben op de wereld. Trek je er toch niks van aan wat iemand ergens van vindt, mens wees jezelf! En laten we het elkaar gunnen en ophouden met overal iets van te vinden. Iedereen heeft recht op zichzelf! Laat niemand toch de zon uit je gezicht halen. Leef! Geniet!

Zie ook hier, het is de golf waar we in terecht zijn gekomen...! 

.