Moeten, moeten, moeten... wat blijft er over als we niks meer moeten? Stel je voor, we schaffen het moeten af. Gewoon helemaal. Uitvlakken als woord. Het kan ook niet meer worden gedacht. Het is weg, bestaat niet meer.
Dan wordt alles opeens een keuze. Misschien ga je wel precies hetzelfde doen. Maar het is wat jij wil, waar je zelf voor kiest. En je bent je bewust van je keuzes. Het is niet van buitenaf opgelegd. Dat is niks, dat denken we, dat voelen we misschien zo, maar het is niet waar. We zijn best in staat onze eigen keuzes te maken! Alles is een keuze.
* geïnspireerd door de blog van Peter
.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Ik las laatst het volgende over 'moeten':
BeantwoordenVerwijderenThe most obvious form of violent language is making demands or telling people what they “must”, “should” or “are supposed to” do. The “must” is violent because it is an attempt to exercise authority and take away choice. Rosenberg believes that the “must” word was introduced by kings or other tyrants to allow them control their subjects. Without a “must” it would not be possible to give orders to soldiers or extract taxes from individuals. This word and its derivations are simply not used in non violent communication.
Bron: http://anarcho-capitalism-blog.com/2011/12/guest-post-linguistic-non-aggression-principle/
En nou is het moeten zo ingeburgerd dat we soms nauwelijks merken dat we onszelf en een ander er ruimte door ontnemen.
Ik hou van de Engelse taal en vind zinnen als 'I need to...' vaak prettig, ook al is wat er dan volgt vaak geen echte behoefte. Het klinkt veel aangenamer dan 'Ik moet...'
Heel interessant Peter. Dank je. Een soort macht dus weer, die we ongemerkt over onszelf laten heersen. Hoe anders klinkt het om te zeggen: Ik kies ervoor om... wat dan ook. Hoe anders voelt het dan als je dat gaat doen. Het maakt je vrij en bewust van de vrijheid die je hebt!
BeantwoordenVerwijderen