Op weg naar 't nieuwe jaar

Om het nieuwe jaar in te luiden, mijn wensen voor de wereld en voor jou -
verwoordt in drie nummers door Neil Young:

Sowing the seeds of Love

De zaadjes zijn geplant, en kunnen in het nieuwe jaar gaan groeien en bloeien!





High time we made a stand & shook up the views of the common man
And the love train rides from coast to coast
DJ's the man we love the most
Could you be, could you be squeaky clean
And smash any hope of democracy
As the headline says you're free to choose
There's egg on your face and mud on your shoes
One of these days they're gonna call in the ruse, yeah

(Sowing the seeds of love) anything is possible
(Seeds of love) when you're sowing the seeds of love
(Sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love) anything is possible
(Seeds of love) sowing the seeds of love (Sowing the seeds)

I spy tears in their eyes
They look to the skies for some kind of divine intervention
Food goes to waste, so nice to eat, so nice to taste
Politician Granny with your high ideals
Have you no idea how the majority feels
So without love and a promised land
We're fools to the rules of a government plan
Kick out the style, bring back the jam

(Sowing the seeds of love) anything (seeds of love)
(Sowing the seeds of love) (Sowing the seeds of love, seeds of love)
Sowing the seeds, the birds and the bees, my girlfriend and me in love

Feel the pain, talk about it, if you're a worried man then shout about it
Open hearts, feel about it, open minds, think about it
Everyone read about it, everyone scream about it
Everyone (everyone, yeah yeah)
Everyone (everyone) read about it, read about it
Read it in the books in the crannies
And the nooks there are books to read...Chorus!!!

(Sowing the seeds of love) Oh, the seeds of love
We're sowing the seeds, sowing the seeds

We're sowing the seeds of love. we're sowing the seeds
Sowing the seeds of love, we're sowing the seeds of love
(Mr. England sowing the seeds of love)

(Time to eat all your words, swallow your pride, open your eyes)
Time to eat all your words, swallow your pride, open your eyes
High time we made a stand (time to eat all your words)
And shook up the views of the common man (swallow your pride)
And the love train rides from coast to coast (open your eyes)
Every minute of every hour "I Love a Sunflower" (open your eyes)
And I believe in love power (open your eyes)
Love power, love (open your eyes) power

(Sowing the seeds of love, seeds of love…Sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love, seeds of love)
We're sowing the seeds (sowing the seeds of love)
Sowing the seeds of love, we're sowing the seeds (seeds of love)
Sowing the seeds, an end to need, and the politics of greed with love
(Sowing the seeds of love, seeds of love, sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love) anything (seeds of love) anything
(Sowing the seeds of love, Sowing the seeds of love, seeds of love)
(Sowing the seeds, an end to need, and the politics of greed with love)
(Sowing the seeds of love, seeds of love, sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love, seeds of love, sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love, seeds of love, sowing the seeds of love)
(Sowing the seeds of love, seeds of love)

nog meer White Bull

White Bull over het sturen van licht

Bang jongetje

Dit jongetje van een jaar of zeven troffen we aan in de katoenvelden, waar veel kinderen werken omdat ze met hun kleine handjes makkelijk de werkzaamheden aan de bloemen kunnen verrichten. Het is seizoensarbeid, waarvoor ze een paar maanden van huis zijn. De bestrijdingsmiddelen waarmee ze de planten moeten bespuiten zijn uiterst schadelijk.
Dit jongetje is vanuit de verte gefilmd. Hij was bang en verstopte zich steeds. De kinderen hier weten dat ze zich moeten verbergen als er controle is.

Onnozele Kinderen

Het is 28 december, de dag van de onnozele kinderen. Onschuldige kinderen, betekent dat. Een dag om te denken aan alle kinderen in de wereld, die slachtoffer zijn van uitbuiting, mishandeling, armoede en verwaarlozing. Een dag om te wensen dat alle kinderen in de wereld veiligheid en kansen krijgen om zich gezond en optimaal te ontwikkelen. Een dag om bijvoorbeeld de aandacht te vestigen op de kinderen in de kinderarbeid in India en hen in gedachten ons licht en onze kracht te sturen.

Vanavond om 20.00 uur is er een wereldwijde meditatie, waar iedereen zich in gedachten bij aan kan sluiten. Gewoon een kaarsje aansteken en een wens doen draagt ook al bij aan de kracht van deze 'lichtbol', die we door de wereld laten rollen. De gezamenlijke kracht, die de bundeling van positieve intenties teweeg brengt, kan een ommekeer betekenen. Niet alleen voor deze kinderen, maar ook voor onszelf. Als je mee wilt doen, kijk dan met je hart naar dit filmpje en stuur de kinderen die je ziet in gedachten je kracht en je licht. Laten we eens zien wat er dan gebeurt.

Licht sturen

Het is geen experiment meer, het is bewezen dat het werkt: Licht sturen naar situaties die dat nodig hebben. Natuurlijk, het is puur gedachtenkracht, tot voor kort de meest onderschatte kracht. Ik zou zeggen: probeer het eens uit, dan zie je dat het werkt. Licht wint het altijd van het donker, dus het is de moeite waard.

Als je bij elk kaarsje dat je aansteekt een wens doet, zal dat zeker effect hebben. Als je daar vanuit gaat en er volop op vertrouwt, heeft dat (natuurlijk) meer kracht dan wanneer je er aan twijfelt. En als je met meerdere mensen hetzelfde wenst, neemt deze kracht zelfs met een factor twee toe. (Zeg ik dat goed? Met twee personen heb je de kracht van vier, met drie de kracht van negen, enz..)

Dat betekent dat wij met z'n allen veel kunnen bewerkstelligen in de wereld, zonder daarvoor uit onze luie (kerst)stoel te komen. We kunnen bijvoorbeeld bij elk kaarsje dat we aansteken vrede in onszelf en vrede in de wereld wensen. We kunnen terwijl we genieten van ons kerstmaal iedereen ter wereld genoeg voedsel toewensen. Terwijl we een wandeling maken door het bos, kunnen we een schone aarde wensen.

De enige valkuil in deze wet van het universum is dat onze wensen positief moeten zijn. Het gaat hier namelijk om de wet van de aantrekkingskracht en die verstaat geen 'nee' of 'niet' of 'tegen'. Dus als je zegt 'ik wil geen problemen/oorlog/vervuiling meer' bereik je per ongeluk het tegenovergestelde. Hetzelfde geldt voor zorgen. Als die ten grondslag liggen aan je wens, wegen ze mee in je onderbewuste en zenden ongemerkt ook 'bestellingen' uit. Daarom is het van belang om er echt in te geloven en op te vertrouwen. Daar kan niemand je van overtuigen natuurlijk, ook ik niet. Alleen door het zelf te ervaren, kom je er achter en zal je merken wat een feest dat is.

Dus wat wens ik iedereen voor de komende kerstdagen toe?
Veel kaarsjes, mooie wensen, licht en vrede!

.

Innerlijk kompas

Sinds mijn tomtom is gestolen, maak ik er een sport van de weg te vinden op gevoel. Een uitdaging. Vanmorgen bedacht ik dat je zulke wonderen vooral niet over het hoofd moet zien. Wie tart het lot nou zo dat ie zonder tomtom en zonder kaart naar Tsjechië rijdt? Het was voor mij een oefening in vertrouwen op mijn innerlijke kompas. Natuurlijk wist ik: Eerst Enschede, dan Hannover, dan Leipzig, Dresden en zo kom je in Noord-Tsjechië. Geen idee wanneer ik de grens over ben gegaan, het was in elk geval stikdonker. Toen ik dacht dat ik toch echt verdwaald was, parkeerde ik de auto bij een supermarkt en belde naar Mieke. Die begreep precies bij welke supermarkt ik stond, ik was er bijna. Helemaal niet fout gereden!

Het is alleen onze eigen twijfel, die ons van de wijs kan brengen.

.

Sneeuwslinger

Onderweg

Het is een heel eind rijden naar Tsjechië. Vergelijkbaar met naar India vliegen. Het duurt zolang, dat je je halverwege - na een moment van ongeduld en verzet - overgeeft aan de oneindigheid van het onderweg zijn. Dat overkwam mij zowel op de heenweg als op de terugweg. Opeens maakte het niet meer uit hoe lang het zou duren, waar ik was, ik reed gewoon. Eindeloos. Dat was een bijzondere ervaring. Je geeft je over, vertrouwt er blindelings op dat de weg je wel naar je doel voert. Zo halverwege heb je alles wel achter je gelaten en is er opeens heel veel ruimte. De zon brak door, de hemel werd helder. Omdat je één wordt met het moment, wordt het moment oneindig. De zon werd rood, de lucht paars met roze. Het voelt als de ultieme vrijheid, bevrijd van alles wat achter je ligt en je zal wel zien wat voor je ligt. Dat is de kunst van het leven, geloof ik.

.

Sneeuwpoppen

In België heeft iedereen het druk met z'n stoepje schoonvegen. Want daar is het verplicht om de stoep voor je huis sneeuwvrij te houden. Er wordt gecontroleerd, je krijgt een boete als je het niet hebt gedaan en je kunt aansprakelijk worden gesteld als er iemand voor jouw deur uitglijdt. Ik zou daar als Belg toch een punt van maken. Dat er naast jouw schoongeveegde stoepje een heel groot deel openbaar terrein vol met sneeuw ligt, de weg bijvoorbeeld...
Bij ons in de straat staat het vol met sneeuwpoppen. Dat is toch veel leuker?

.

Het Stemmetje

'De duivel - vastzit - zo loslaten/weglopen,' staat bovenaan het papiertje, dat ik vorige week tegenkwam. Steekwoorden die ik opschreef toen ik zo'n twee jaar geleden iemand aan de lijn kreeg, die ik niet gebeld had, maar die me - nu ik haar toch sprak - de toekomst even voorspelde:
'Alle mogelijkheden/kansen, luisteren naar jezelf, op je eigen pad blijven, alles komt naar je toe.' Het lijkt op de boodschap, die ik kreeg van een lieve mevrouw uit Friesland, die spontaan kaarten voor me ging leggen toen ik op zoek was naar een kettinkje: Zegewagens, koninginnen, overweldigend succes, als ik de duivel maar losliet.
'Wie of wat zou die duivel nou zijn?' vroeg ik me af. Een mens kon het niet zijn, dat geloof ik niet. Ik geloof sowieso niet in de duivel. Dus staat het ergens symbool voor. Omdat dat papiertje tevoorschijn kwam, besloot ik er nu maar eens een heldere vraag van te maken, waar ik antwoord op wilde. En jawel, vanmorgen trof ik in mijn mailbox een verhaaltje aan van Paulo Coelho, getiteld: Talking with the devil.

Een man, die samen met zijn vrouw een prachtige zonsondergang bewondert, hoort opeens een vriendelijke stem, die hem vraagt: 'Ben je gelukkig?' Als hij 'ja' zegt, vraagt de stem hem eens om zich heen te kijken. 'Je kunt niet gelukkig zijn, want vroeg of laat zal er een tragedie plaatsvinden,' zegt de stem, de duivel. Ze gaan alle mensen op het strand langs en de stem vertelt welke angsten er schuilen achter al die ogenschijnlijk vredige tafereeltjes en mensen op het strand. De angst om alleen te zijn, de angst om afgewezen te worden, angst voor onrechtvaarigheid en voor verlies, voor niet gezien worden, voor oud worden en voor doodgaan.
'Je bent niet alleen in je angsten, misschien helpt dat', zegt de duivel tegen de man. 'Wacht,' zegt de man. 'Ga niet weg, voordat je naar mij geluisterd heb. Ik ben niet anders dan al die anderen, ook ik heb angsten. Maar ik laat mijn leven er niet door beheersen. Als er ooit een tragedie plaatsvindt, weet ik in elk geval dat ik mijn leven niet verspilt heb door geen risico's te nemen.' Teleurgesteld droop de duivel af, op zoek naar andere - zwakkere - mensen om bang te maken.

De duivel bestaat niet als je niet gediend bent van dat stemmetje dat je bang probeert te maken en op een dwaalspoor wil brengen. Het geniepige stemmetje is eenvoudig te overrulen. Honderdduizend engelen staan achter je als je je omdraait!


.

Verleden

'Heb je Sara Kroos gezien bij Ivo Niehe?' vroeg iemand mij gisteren en ja, toevallig had ik precies dat stukje gezien, waar zij op doelde. De cabaretière, die een vrij dramatische jeugd achter de rug heeft (seksueel misbruik, de foute diagnose dat ze een fatale spierziekte zou hebben, verstoten door de streng gereformeerde gemeenschap, waarin ze opgroeide) en ooit zelfs een zelfmoordpoging ondernam, besloot op een zeker moment om al die energie, die vroeger verloren ging aan het vechten, verwerken en depressief zijn, te gebruiken voor iets positiefs: Haar eigen carrière, plezier en welzijn. Dat levert een vrolijk en optimistisch mens op, die de wereld iets te bieden heeft.

Op die wijsheid kwam een vervolg toen ik 's middags White Bull interviewde: 'Het verleden moet je achter je kunnen laten. Als je bijvoorbeeld zegt 'ik heb nooit een relatie gehad', hou je dat - onbewust - in stand. Dan bepaalt het verleden de toekomst.'

'Het is de consequentie van de keuze die ik heb gemaakt, dat ik nu geen geld heb,' zei een kunstenaar, die ik onlangs inwijdde in de geheimen van gedachtenkracht. Zo'n overtuiging werkt averechts, je houdt de situatie die je graag anders zou zien, precies in stand.

Zolang je je ook maar enigzins slachtoffer voelt van je eigen keuzes, van omstandigheden, van je verleden of van anderen, belemmert dat positieve ontwikkelingen. Of het nu om geld, carrière, relaties of andere dromen gaat. Opruimen al die oude ballast en vrolijk nieuwe wegen inslaan!

Vlak voor ik ging slapen sloeg ik nog even een boek open en las: 'Veel mensen zijn ervan overtuigd dat het lijden nodig is om te leren en te groeien. Het is zeker zo dat je er sterker van kunt worden, maar je groeit veel sneller als je harmonie en vrede ervaart.'

Dat we eerst een vorm van 'lijden' nodig hebben om tot dit inzicht te komen, is meteen weer een mooie overtuiging om mee af te rekenen! Want zodra we het weten, is het verleden.

Wie de schoen past, trekke hem aan.
Ik pas 'm en ga er nu lekker op weg huppelen!

.

Taart

Ooit was er eens een hele grote, mooie, lekkere taart. Iedereen nam een stukje en zo kwam de prachtige taart terecht in heel veel verschillende buiken. De kruimels die er nog lagen, piepten: 'Ik wil mezelf weer zijn. Waar ben ik toch gebleven?'
Ook vond de ene kruimel zichzelf veel mooier en slimmer dan de ander. Ze hadden niet in de gaten dat ze ooit dezelfde taart waren geweest. En wat een feest dat was geweest.
De grootste kruimel van allemaal, dacht: weet je wat, ik roep alle delen weer terug. Maar ja, het was niet zo makkelijk om daar weer een mooie taart van te maken. Weet je waarom? Die andere kruimels en stukjes taart wilden helemaal niet meewerken, ze wilden hun eigen kleine taartje zijn. Ze konden zich niet voorstellen dat ze één zo'n grote lekkere taart konden worden. En zich dan helemaal happy zouden voelen.

.

Vrijheid

Het niet kunnen zijn wie je bent ondermijnt de levenskracht en de gezondheid.

Dat lees ik bij Piek. Het gaat over dieren. Maar het gaat ook over mensen. Als we niet kunnen zijn wie we zijn, hoe komt dat dan? Ligt het aan de omstandigheden, aan anderen of aan onszelf? Een dier dat in een kooitje zit, kan moeilijk ontsnappen. Maar wij kunnen toch meestal wel zelf kiezen of we ons laten beperken? 'Ja, maar..,' zeggen we dan. En we sommen alle excuses op, die ons in de weg zitten om te zijn wie we zijn. Of te doen wat we zouden willen doen. We kunnen anderen of omstandigheden wel de schuld geven, maar in wezen doen we het toch zelf als we ons zoveel van de omstandigheden en anderen aantrekken?

'Vrijheid zit in jezelf,' zei een zeehond eerder al.

.

Schuldgevoel loslaten

Een arts op Santorini ontdekte dat veel mensen ziek werden door schuldgevoelens. 'Laat je schuldgevoel los,' adviseert hij zijn patiënten of: 'Als dat niet lukt, stop dan met dat wat je schuldgevoel veroorzaakt.'

.

Sharon McErlane

Sharon McErlane is een vrouw naar mijn hart. Vrolijk, grappig, zingend, dansend, hartverwarmend! Ze is - namens de grootmoeders - op bezoek in België. 'Our love is our power' is de boodschap die zij brengt. Het leven is opeens zo eenvoudig als je haar hoort.
Een voorbeeldje: Een vrouw nam de microfoon om te vertellen dat ze bang was dat de oefening, die ze de vorige dag van Sharon geleerd had, niet afdoende was om haar extreme angst te verwijderen. Sharon liet de grootmoeders spreken en vroeg: 'Wat denk je, komt de angst op omdat-ie opgelost wil worden of omdat-ie bij je wil blijven?' Vervolgens leerde ze de hele zaal een eenvoudige methode om al het ongemak, fysieke of emotionele pijn te transformeren: Geef het licht. Hoe je dat ook doet, stel het je voor, hoe er licht stroomt naar de delen die dat nodig hebben.


...

De juwelier en Pimmetje

Om de tafel met de hoofdpersonen uit je eigen verhaal, de juwelier en Pimmetje. Ja, ze bestaan echt. Natuurlijk zijn ze een heel eigen leven gaan leiden in het boek, dat ik heb geschreven. Een enthousiaste kunstenaar ging mee naar Turnhout om te zien waar het verhaal zich afspeelde, zodat hij er passende tekeningen bij kan maken. Voor hem was het de omgekeerde beleving. Hij had eerst het verhaal gelezen en zag toen pas de mensen en de lokaties erbij. Op de terugweg had hij het gevoel dat hij een dagje rondgewandeld had in het boek. En zelf weet ik ondertussen ook niet meer zo goed wat de echte verhalen waren. Alles is uit de realiteit geplukt en nu wordt de realiteit beïnvloedt door het verhaal. Omdat het boek, dat nog een echt boek moet worden, op tafel ligt.

.

Iets nieuws

Iets nieuws. Men vraagt om iets nieuws. Ik heb effe niks nieuws!
Ik heb alles al een keer gezegd of geschreven. Ik ga mezelf herhalen.
Ik zou zeggen: begin opnieuw. Weet je hoeveel verhalen er al op staan, op deze weblog? Of lees eens een weblog van iemand anders, verwijzingen daarnaar vind je ook in eerdere stukjes. Ik geef geen commentaar meer op wat er allemaal gebeurt in de wereld, want anders ben ik nog steeds zo'n oordelende journalist. Je kunt alles ook anders bekijken, dat is nu mijn verhaal.
Alles wat je tegenkomt en wat je aandacht trekt, vertelt je iets over jezelf. Alles wat je om je heen ziet, alles wat je bent - heb je zelf bedacht. We zijn wat we denken. Dat las ik vandaag nog in Happinez. Alles is gedachtenkracht en voorstellingsvermogen. Vanmorgen kwam een mail binnen waarin iemand vertelde hoe hij de griep te lijf ging: Hij stelde zich voor hoe hele legers witte bloedlichaampjes afgevuurd werden op de boosdoener en huppekee: beter.
Dat is de kunst: het je voorstellen, verbeeldingsvermogen. Iemand kwam langs en zei het zo: 'Ik weet dat ik iets anders wil gaan doen en omdat ik het denk en hardop zeg, gaat het vanzelf al die kant op. Ik hoef er helemaal geen moeite voor te doen en ik hoef me er ook niet druk om te maken.' Kijk, dat bedoel ik! Wat zou ik daar nu nog aan toe te voegen hebben? Alleen nog maar dit: Verzin je eigen verhaal! Daar heb je wat aan!

.

Alternatief

Toen ik ooit eens informeerde of (de Indiase knuffelgoeroe) Amma ook niet tegen kinderarbeid was, kreeg ik als antwoord: 'Ja, natuurlijk. Maar Amma gaat het gevecht niet aan met die bedrijven of met de overheid, ze zet schooltjes op voor kinderen.' Leerzaam: Richt je op het alternatief.
Net zoiets als: Ga niet protesteren tegen de oorlog, maar zet je in voor vrede.
.

Gojibesen en argan olie

Het Kurkuma-succes (zelfs verkoudheid verdwijnt als sneeuw voor de zon!) roept om nog een paar wondermiddelen uit de natuur:


De Gojibes uit China.
Te koop bij onze kaasboer. Tot voor kort met een waslijst aan positieve effecten erbij. Maar dat schijnt nu verboden te zijn. Daarom som ik ze even op: Van de Gojibes word je vrolijk, daarom heet-ie ook wel 'Happy berry'. Ze zijn rijk aan vitamines, mineralen, aminozuren, antioxidanten en andere belangrijke voedingstoffen. Je kunt er thee van maken, je kunt ze verwerken in soepen en sauzen, in de yoghurt gooien, wat je maar wil. Je slaapt beter, je lichaamsgewicht komt op peil, het heeft een reinigend effect op lever en nieren en het werkt onstekingsremmend. Daarbij zijn de gojibessen ook nog eens gewoon lekker!


Argan olie uit Marokko
Argan olie wordt ook wel wonderolie genoemd. Het is gemaakt uit de pitten van vruchten die op olijven lijken. Het houdt de huid gezond, soepel en jong, gaat littekenvorming tegen en bevordert genezing van wonden. Je kunt het op de huid smeren, in het badwater gooien of... in de sla bijvoorbeeld. Dan verlaagt het je cholesterolgehalte, verbetert de doorbloeding, versterkt het immuunsysteem en werkt ontstekingsremmend en anti-oxiderend.

Dus ik zou zeggen: Men neme wat argan olie, menge dat met een flinke hand goji bessen en voege daar nog een snufje kurkuma aan toe. Et voila: een persoonlijk vaccin om supergezond de herfst en winter te overleven!

Belangrijk

Als je jezelf niet zo belangrijk vindt, is alles een stuk eenvoudiger.

Een simpele gedachte, maar leg maar eens uit wat je bedoelt.

Kijk bijvoorbeeld eens van een afstandje naar jezelf. Van een flink afstandje. Wat doe je, waar maak je je druk over, hoe heftig reageer je op situaties? Welke rol speel je in het leven? Als je er midden in zit, zie je de betrekkelijkheid niet. Dat beperkt.
Soms zie je dat je in een rol terecht bent gekomen, waar bepaald gedrag bijhoort. Dat houdt je dan gevangen. Tot je jezelf - ofwel de rol die je vervult - iets minder belangrijk vindt. Dat biedt je gelegenheid om te groeien en meer uit het leven te halen.

We willen ons waarmaken, onze belangen verdedigen, erkenning, waardering, anderen moeten ons begrijpen. We trekken ons (bewust of onbewust) veel te veel aan van wat anderen vinden, terwijl we helemaal niet weten wat anderen vinden, maar interpreteren. We vullen het zelf in. En die ander vult ook zelf in, waarom zou je je daar nou zoveel van aantrekken? We zijn per ongeluk de hele dag aan het oordelen, onszelf en de wereld om ons heen aan het beoordelen.

Laat ik een voorbeeld noemen, waar niemand aanstoot aan kan nemen, omdat het verzonnen is: Een journalist is bezig met een scoop en wil grote opschudding in de wereld veroorzaken. Hij zal de geschiedenis ingaan als degene die ontdekt heeft dat... Het maakt hem blind voor het doel en het effect van het verhaal, omdat hij zichzelf zo graag wil bewijzen. Het gaat hem er meer om de bewondering van anderen te oogsten dan om het verhaal zelf. En daardoor zal hij ook veel meer last hebben van kritiek, die onvermijdelijk ook op hem afkomt.
Of iemand is bedrogen en in de steek gelaten door de liefde van z'n leven. Dat maakt hem dieptriest en dagelijks voelt hij de pijn en het gemis. Hoe kon ze dat nou doen? Hij had toch alles te bieden wat ze maar wilde? Het gevoel van afwijzing is onverdraaglijk en houdt hem gevangen. Dat belemmert hem nieuwe wegen in te slaan.
Mooi voorbeeld daarvan is het verhaal van de man in het laatste boek van Paulo Coelho, die door allerlei moorden te plegen z'n vrouw probeert terug te winnen. Tot hij er achter komt dat dat allang niet meer is wat hij wil en haar ook neerknalt. Z'n aangetaste ego, de afwijzing op zich, maakte hem blind.

Jezelf minder belangrijk vinden verlost je van het oordeel en het afhankelijk zijn van anderen.
Het biedt dus veel meer ruimte om te zijn wie je werkelijk bent en te leven zoals het leven loopt. Het verlost je van beperkende oordelen over jezelf. Je bent gewoon wie je bent.

.

Kurkuma

'Kurkuma, het bestanddeel dat te vinden is in gele curry, is een grote vijand van kanker. De specerij eet de kankercellen op of zorgt dat de cellen zichzelf uitschakelen, zo hebben onderzoekers van het Cork Cancer Research Center uitgevonden. Ze hopen met het bestanddeel een medicijn te kunnen ontwikkelen tegen vormen van kanker. Van kurkuma was al bekend dat het helpt tegen artritis en dementie.' (OneWorld)

We leven in een hele rare wereld. De aarde biedt ons alles wat we maar nodig hebben. Vroeger wisten mensen precies welk plantje, welke bes, welke noten welke heilzame werking hadden. Ik herinner me het verhaal van een ontwikkelingswerker, die namens de westerse wereld 'ontwikkeling' kwam brengen in de boerendorpen van Peru. In de vorm van landbouwwerktuigen en andere moderne snufjes. Halverwege ontdekte hij dat het vrij bizar was, wat hij kwam doen. Hij leerde de gewoonten en de gebruiken kennen van de bevolking en was zo onder de indruk dat hij een boekje maakte met hun wijsheden en kennis van de natuur. Dat bracht hem in grote problemen, hij werd het land zelfs uitgebonjourd. Wat hij dacht dat nobel ontwikkelingswerk was, bleek in feite vooral te maken te hebben met machtsfactoren en financiële belangen. De rest van zijn leven heeft hij vergeefs geprobeerd die boodschap te verkondigen.

Als we nou gewoon dichtbij de natuur waren gebleven en aten wat het land te bieden had, zonder al die ingewikkelde (chemische) toevoegingen, hadden we misschien ook al die ziektes niet gehad en hadden we helemaal geen medicijn nodig! Dan is er opeens een simpele oplossing voor handen, gaan we het weer ingewikkelder maken dan nodig is. We hebben kurkuma, makkelijk te verkrijgen en eenvoudig aan je maaltijd toe te voegen. Maar zo simpel is het niet! Er moet een medicijn van gemaakt worden! Terwijl het in feite al een medicijn is. Evenals gember, de goji-bes, groene thee, basilicum, noem maar op.

.

Calvijn

Gisteravond sprak ik 'Calvijn'. De man die in het theaterstuk 'Ik, Calvijn' in de huid van Calvijn was gekropen, vertelde dat hij gefascineerd was door fanatieke wereldverbeteraars. Hij noemde Mandela en Gandhi, maar ook Hitler. De zwarte kant boeide hem evenzeer. Dat 'fanatieke' is nou net wat een wereldverbeteraar geen wereldverbeteraar maakt.

.

Verzet

De blinde man heeft flink succes geboekt. Hij verschijnt nu ook op andere weblogs en websites. Iedereen vindt er z'n eigen boodschap in.

Toen ik het filmpje ontving, was deze tekst eraan toegevoegd: Onze gevoelens komen voort uit onze gedachten. Onze acties komen voort uit onze gevoelens. En onze resultaten komen voort uit onze acties. Belangrijk dus om de juiste gedachten te hebben.
Omdat de energie de gedachte volgt, is het dus belangrijk een beeld te hebben dat positief is. Want waar je je op focust, trek je aan. Zo weigerde Moeder Theresa altijd mee te doen aan marsen tegen de oorlog (welk "beeld" heb je dan voor ogen?), maar was ze als eerste te porren voor een mars voor de vrede. Je denkt dat het hetzelfde is, maar de energie die je aantrekt is totaal verschillend.

De blinde man heeft ons nog meer te vertellen. Hij laat ons zien hoe blind wij zelf kunnen zijn. Zou het wel tot het publiek doordringen wat een prachtige dag het was, als zijn bordje daar niet op wees? Begrijpen we wel dat de zon ook schijnt als het regent? Dat elke tegenslag, elke gebeurtenis die in ons verzet oproept, ook een kans biedt er op een andere manier naar te kijken? Ik begin te begrijpen dat alles wat ons weerhoudt om dat te bereiken wat we willen alleen maar ons eigen verzet ertegen is.

Nu kan ik talloze voorbeelden noemen, maar iedereen heeft z'n eigen voorbeeld wel bij de hand. Wat is het waar jij je druk om maakt en wat je maar moeilijk kunt accepteren? Wat is het waartegen jij je verzet? Dat verzet vertelt je wat de blokkade is. Hoe sterker je verzet tegen een bepaalde situatie, hoe groter de blokkade. Geef je verzet op en zie hoe je jezelf dan vrijmaakt. Dat wat in jou het meeste weerstand oproept, is in feite een groot cadeau voor je. Het vertelt je exact wat je niet wilt horen en niet wilt zien. Het kadootje, dat je niet wilt ontvangen! Het is de sleutel tot de oplossing van dat waar je je druk over maakt.

Blind

Een dronken zwerver kwam de keurige presentatie van een dichtbundel verstoren. Het regende en hij wilde even schuilen. 'Ook al zie je hem niet, de zon schijnt toch!' riep hij uit. De dichtregels van die dag ben ik allang vergeten, maar deze zin schiet me nog vaak te binnen.

Nu moet ik er weer aan denken, omdat een soortgelijk verhaal deze week twee keer bij mij terecht kwam. Ik kende het al, ooit kreeg ik het in een mooi filmpje voorgeschoteld: De blinde man.

'Today is a beautiful day and I can not see it', staat op het bordje dat een blinde man voor z'n neus heeft staan. De muntjes stromen binnen. Dat was eerder op de dag anders. Toen stond er op zijn bordje: 'Heb medelijden, ik ben blind.' Een voorbijganger had spontaan de tekst gewijzigd. Met resultaat. Toen de voorbijganger aan het eind van de dag terugkwam, vroeg de blinde man hem: Vertel me, wat heb je opgeschreven? 'Hetzelfde, maar dan in andere woorden,' glimlachte de voorbijganger.

Wat heeft dit verhaaltje meer te vertellen dan ik in eerste instantie oppikte? Het doet me denken aan de krokussen, die hier vlakbij inmiddels tussen de gevallen herfstbladeren staan. Zien we ze wel?

.

Verfrissend

Een verfrissende kijk op de AOW-discussie:
Heel hard werken zodat je daarna lekker kan gaan genieten van je pensioen is een onverstandige strategie. Veel beter is het om nu al te gaan genieten en meer plezier te gaan maken in je huidige leven. Meer te ontspannen en meer aandacht hebben voor de mooie momenten van het leven. Hopen dat andere mensen zich aan hun beloftes houden en dat je op hen kan rekenen voor je pensioen is onverstandig. Veel beter is het om alles zelf in de hand te houden en zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen toekomst.
Deze woorden komen van Joost van der Leij, een NLP-trainer. NLP betekent Neuro-Linguistic Programming en leert mensen hun negatieve gedachten en herinneringen te vervangen door positieve.
Neem verantwoordelijkheid voor je eigen toekomst en ga bedenken wat voor jou zo'n fantastische droombaan is dat je, wanneer je die baan hebt, je door blijft werken tot je vijfennegentigste! Bedenk wat je leuk vindt om te doen zonder rekening te houden met wat haalbaar is of realistisch. Fantaseer erop los. Het gaat immers om een droombaan. Heb je die eenmaal bedacht, bedenk dan wat je nog moet leren om die droombaan in te gaan vullen. Wat zijn de inhoudelijke aspecten, wat moet je weten en hoe kan je dat alles realiseren vanuit ontspanning, kracht en goede omgang met andere mensen. En begin daar dan vandaag nog mee!
Ik hoor veel mensen al denken dat dat niet realistisch is. Maar wat is realistisch? De realiteit maken we zelf en houden we zelf in stand. Elk moment kunnen we opnieuw beginnen, met een nieuwe kijk op onszelf en het leven. Ware het niet dat we ons door het verleden maar laten achtervolgen en laten vangen. Iets wat ooit is gebeurd op een andere manier gaan bekijken is erg zinnig. Het opruimen door de positieve kanten, het leerzame ervan te herkennen is nog zinniger. Oude koeien zijn oude koeien omdat je ze nog niet uit de sloot gehaald heb. Je hebt ze gewoon in de sloot laten zitten. Laat ze weg huppelen!

.

Net India

Het is hier net India, kijk maar:

Duurzame haring

Heel even zet ik de tv aan. Reclame is aan mij niet besteed, meestal sta ik op of zap ik weg. Het is werkelijk frappant, wat ik toch in de gauwigheid opvang: Duurzaam gevangen maatjesharing! Hoe bestaat het? BCC-apparaten kopen is opeens goed voor de dieren en Ariël roept ons op de temperatuur een tikkie terug te zetten. Erg interessant, wat hier gebeurt. De commercie speelt kennelijk eerder in op de klimaattop in Kopenhagen in december dan de actualiteitenprogramma's.
Zo ken ik een bedrijf dat op het punt stond een keurmerk 'kinderarbeidvrij' te lanceren op het moment dat wij terugkwamen uit India met het nieuws dat dit bedrijf (en niet alleen dit bedrijf) natuursteen importeerde uit de vele steengroeven, waar wij heel wat kindertjes keihard aan het werk hebben gezien en gefilmd.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen is erg nobel, als het niet alleen bij woorden en keurmerken blijft. Maar meestal wordt er vooral moeite gedaan om de werkelijkheid te verbloemen.
Als consument wil je natuurlijk graag bijdragen aan een betere wereld. Dus als je kan kiezen en je kunt het betalen, dan kies je toch voor duurzaam, milieuvriendelijk, sociaal, biologisch, gezond, extra vitaminen, meergranen enz, enz...? Of niet soms?
Maar stel je eens voor dat je voor je Max Havelaarkoffie meer betaalt, omdat je het zo goed voor hebt met die kleine boeren en je komt erachter dat het alleen maar een verkooptruc is, waarmee de prijs opgehoogd kan worden. Ik zeg niet dat dat zo is hoor, dat weet ik (nog) niet. Maar het valt nauwelijks te controleren.
Je hoeft alleen maar een keer naar de keuringsdienst van de VPRO te kijken om te weten dat ons een hoop onzin verkocht wordt. En we geloven het allemaal. Omdat we het graag willen geloven. We kunnen beter zelf een beetje duurzamer worden misschien.


.

Azul

Op de menukaart van het Portugese restaurant Azul in Haarlem, staat dit recept:

Recept om blauw te maken

Wanneer je blauw wilt maken, neem dan een stuk hemel en doe het in een grote pan, die je op het vuur kunt zetten van de horizon;
roer daarna door dit blauw een restje rood, dat van de ochtend over is, totdat het oplost; giet dit alles in een schone schaal, opdat
niets overblijft van de onzuiverheden van de namiddag.
Zeef tot slot een restje goud dat van het zand komt van
middag, totdat de kleur zich hecht aan de metalen bodem.
Eventueel, om te voorkomen dat de kleuren mettertijd
loslaten, kun je aan het brouwsel een gebrande perzikpit toevoegen.
Je zult zien dat deze oplost, zonder sporen na te laten dat je hem ooit
erin gedaan hebt; zelfs de zwarte as zal nog geen vleugje oker
achterlaten op het gulden oppervlak. Dan pas kun je de kleur
tot op ooghoogte heffen en die vergelijken met het echte blauw.
De kleuren zullen je hetzelfde lijken, zonder dat
je de ene van de andere onderscheiden kunt.
Aldus heb ik gedaan – ik , Abrãao ben Judá Ibn Haim,
illuminator te Loulé – en het recept laat ik hier na aan wie,
ooit op een dag, de hemel na wil maken.

Uit: De emotie in kaart gebracht. Gedichten van Nuno Júdice (vertaald door August Willemsen)

Opofferen?

Dat de opofferingsgezindheid van pater Damiaan geroemd werd door de paus, dat zat me dwars. Het geeft precies aan waar het probleem van 'de kerken' zit. Niet alleen van de katholieke kerk, er zijn meer van die religies waarin het als hoogst bereikbaar ideaal gezien wordt om je op te offeren. Er bestaat echt geen God, die van mensen verlangt dat ze zichzelf opblazen, aanslagen plegen, oorlogen voeren of moorden - laat staan uit zijn naam.
Zo bestaat er ook geen God, die van ons vraagt ons eigen geloof op te leggen aan een ander of anderen buiten te sluiten omdat ze een ander geloof hebben. Of een God die ons vraagt onszelf te straffen, te geselen of schuldig te voelen. Laat staan dat we onszelf op moeten offeren.
Sorry, paus en consorten, volgens mij hebben jullie dat helemaal verkeerd begrepen. 'Heb uw naaste lief als uzelf' betekent niet 'offer jezelf op voor je naaste.' Het betekent wel begrip en respect hebben voor je medemens, inzien dat wij allen één zijn. De één is niet beter dan de ander. Leven vanuit je hart is goed voor jezelf en goed voor de medemens. Daar kan je nooit slachtoffer van worden. Daar wordt je rijker van.

.

Heilig

De Belgische pater Damiaan is heilig verklaard. Ik dacht dat hij tijdens zijn leven mensen had genezen, maar dat vind ik niet in de informatie. Zeker en vast zal de pater veel goede daden hebben verricht in z'n leven. Hij zette zich in voor lepra-patiënten op Haïti.
Pas na zijn dood zijn er wonderbaarlijke genezingen geweest. Het gebeurt vaker dat mensen na hun dood heilig verklaard worden. Maar er zijn ook mensen - in de geschiedenis en ook in deze tijd - die al terwijl zij leven anderen kunnen genezen. Zouden die dan ook allemaal niet heilig verklaard moeten worden? Nee, want mensen kunnen alleen maar een doorgeefluik zijn van de genezende energie. Het zijn niet de mensen zelf, die het bewerkstelligen, maar het is de genezende kracht die via mensen kan stromen. Eerlijk gezegd geloof ik dat wij allemaal toegang hebben tot die kracht. Als we 'm maar toelaten. Ik ken veel mensen die kunnen genezen, maar ook mensen die een helende werking hebben op hun omgeving. De een heeft het sterker dan de ander en sommigen hebben het sterker ontwikkeld dan anderen.
Sommigen lopen ermee te koop of leven ervan. Anderen doen het in alle stilte en genezen mensen of dieren gratis. Dat kan ook. En dat is wel zo zuiver eigenlijk. Want tenslotte is het een geschenk uit de hemel dat je deelt met anderen. Daarom zou eigenlijk alles gratis moeten zijn, want al onze gaven zijn gratis geschenken. Je wordt vanzelf beloond als je ze ten dienste stelt van de wereld. In elk geval hoef je je vast geen zorgen te maken als je met zuivere motieven (dat wil zeggen: zonder eigen belang) de wereld helpt beter te worden.

.

'mijn vrouw'

Een vriend lag in het ziekenhuis voor een kleine operatie. Tegenover hem lag een man, die dezelfde operatie had ondergaan. Z'n vrouw kwam op bezoek en moest z'n voorhoofd afdeppen, hem helpen met het rietje om te drinken, ondertussen belde de hele familie om te vragen of hij het overleefd had, ze moest hem begeleiden naar de toilet, enz.. enz.. Tot het verplegend personeel het om 8 uur welletjes vond en haar naar huis stuurde. Vervolgens kon hij opeens alles zelf, stapte gewoon z'n bed uit om naar de wc te gaan, dronk uit z'n glas, noem maar op. Tot stomme verbazing van de vriend die alles vanaf de overkant had gadegeslagen. De man zag zijn verbaasde blik en verontschuldigde zich: 'Het is toch mijn vrouw?'

Waarom schrijf ik dit? Omdat het zo goed laat zien hoe mensen een spel spelen met elkaar en omdat het zo'n goed voorbeeld is van hoe bepaald gedrag bepaalde aandacht oplevert. Ook die vrouw kiest zelf voor die rol, waarom zou ze zich anders zo gedragen en waarom zou hij zich anders zo gedragen? Het had misschien ook andersom kunnen zijn. Vrouwen kunnen natuurlijk ook gaan klagen en piepen om aandacht te krijgen. Het is een vreemde gewoonte. Maar wel verklaarbaar. Het is nou eenmaal zo dat iedereen bepaald gedrag ontwikkeld om aandacht te krijgen. Omdat het werkt en zolang het werkt, blijf je dat doen.

.

Tsjechië

In Tsjechië staat een huis. Een groot huis, met veel kamers, een grote gezamenlijke ruimte, een prachtige omgeving, veel wandelmogelijkheden en een enthousiaste gastvrouw: Mieke.
Toevallig was ze de afgelopen week even in Nederland en toevallig liep ik haar tegen het lijf.



Ik zocht zo'n mooie plek in de natuur om cursussen te kunnen gaan geven en zij was net bezig om haar kersverse verbouwde paleisje onder de aandacht te brengen.

Aan Tsjechië had ik nooit gedacht, maar zo ver weg is het nou ook weer niet. En werkelijk alles is hier mogelijk. De wandelroutes heeft Mieke al uitgestippeld en in de winter kun je achter het huis zelfs skiën. Een gespreid bedje dus voor wie leuke workshops in de aanbieding heeft!
Dus vlak voor zij weer naar Tsjechië vertrok, hebben we de koppen bij elkaar gestoken en besloten om samen te gaan werken. Plannen en mogelijkheden genoeg, dus dat belooft wat. Wonderbaarlijk hoe alles altijd op het goede moment samen komt.

Zie: arrangement-in-Tsjechie

Vorige levens

Weet je dat we duizenden vorige levens hebben? Er zijn veel mensen die zich daar helemaal niet mee bezig willen houden. Dat hoeft ook niet. Want we komen ook alles in dit leven weer tegen, wat we in vorige levens nog niet verwerkt hebben. Al onze eigen onverwerkte personages achtervolgen ons totdat we ze in de ogen durven kijken en herkennen als delen van onszelf.

Het betekent dat we nooit iemand of iets anders de schuld moeten geven. Het beste is om je in elke situatie af te vragen wat het je over jezelf vertelt. Dat is genoeg.
Ben je boos dat je niet serieus genomen wordt? Misschien neem je jezelf dan niet serieus genoeg. Erger je je aan de luiheid van een ander? Misschien heb je zelf wel behoefte aan ontspanning.
Doet iemand jou pijn? Of doe je zelf misschien iemand pijn? Of heb je dat gedaan op dezelfde manier? Noem maar op, iedereen kan de voorbeelden zelf wel verzinnen. Elke handeling heeft gevolgen. Je krijgt terug wat je geeft. Zo creëren we onze eigen wereld.

Dat is dus de reden waarom we niet moeten oordelen over anderen, we oordelen dan net zo hard over onszelf. Wij zijn de ander. Met elke klap die je uitdeelt, sla je jezelf. Het is ook de reden waarom we geen wraak hoeven nemen, niemand hoeven te straffen. Dat regelt zichzelf. Om de onsterfelijke Ghandi nog maar eens te citeren: 'An eye for an eye makes the whole world blind.'
Het beste wat we kunnen doen is - als we dit begrijpen - vergeven. De ander vergeven is jezelf vergeven. Dan kunnen we verder met een schone lei. Vertrouwen in de ander is vertrouwen in jezelf. En omgekeerd natuurlijk.

'It takes a God to see a God', zei White Bull.

Zoals die mooie Tibetaanse groet: TASHI DELEY.
('I honor the greatness in you. I honor the place in your heart where lives your courage, honor, love, hope and dreams. I honor the place in you where, if you are at that place in you and I am at that place in me, there is only one of us.')

Rode auto's

Let op. In deze straat mogen alleen rode auto's parkeren.

Lente

Joepie, het is weer lente!

.

De wereld verbeteren.

Elke dag krijg je 'eye-openers' kado. Kwestie van goed opletten. Gisteren ontving ik een hele belangrijke. Een vriendin schreef me: 'Het verschil tussen ons is dat jij het hier op aarde al goed en rechtvaardig wilt hebben. Ik merk dat ik dat niet echt als doel zie, raar genoeg. Waarschijnlijk met het idee dat het toch niet te bereiken is. Ik vermoed dat ik mezelf de teleurstelling niet steeds wil aandoen. Ik geloof ten diepste dat ik het hier op aarde niet meer verwacht. Daar waar jij strijdlustig bent, daar word ik alleen maar heel moe en denk dat het toch geen zin heeft. Ik vermoed dat ik alleen hoop heb als echt het hogere in mensen aangesproken wordt.'
Ik schrok ervan. Ja, ik zou willen dat iedereen geloofde dat het mogelijk is, want dan is het er. Enigzins uit het veld geslagen loop ik door de regen en het donker naar de supermarkt. In mijn eentje kan ik inderdaad de wereld niet verbeteren. Natuurlijk herken ik die teleurstelling. Dat is het punt, die heeft iedereen. Het is de vraag of je je dan bij de situatie neerlegt en 'm accepteert of dat je gelooft in je eigen kracht om hier en daar iets te bewerkstelligen.
Op de terugweg al wist ik dat ik echt niet de enige ben, ik ken gelukkig genoeg mensen die de wereld mooier en beter willen hebben en daar ook aan werken, ook deze vriendin. We moeten ons niet laten ontmoedigen, maar gewoon doorgaan. Er hoeft er maar één te zijn die op het idee komt dat je met die lange lepel (zie mijn vorige weblogstukje) anderen kunt voeden en velen zullen dan dat voorbeeld volgen. We kennen onze eigen kracht niet en de reikweidte van onze handelingen en gedachten onderschatten we enorm. Op elk moment bepalen we zelf hoe onze wereld eruit ziet. Handelen we uit angst (voor teleurstelling) of vanuit vertrouwen?

Nu ik hier haar bericht citeer, zie ik dat het antwoord in de laatste zin schuilt: '...als echt het hogere in mensen aangesproken wordt.' Dat is zo. En dat kan. Waarom zouden we het lagere in een ander aanspreken? Vanuit het hogere in onszelf zullen we toch automatisch het hogere in een ander aanspreken? Zonder dat we daar veel voor hoeven doen. Behalve het lagere in onszelf herkennen als een factor die ons ervan weerhoudt om vanuit het hogere te leven.

Het is wel waar dat ik strijdlustig ben, maar ik weet inmiddels ook dat de strijd niet zoveel zin heeft. Dat speelt 'het lagere' alleen maar in de kaart. Geeft het macht. Wat je aandacht geeft groeit en wat je macht geeft, heeft macht. Een alternatief opbouwen is zinvoller. En dat kunnen we allemaal, op elk moment. Wie doet er mee?

.

Het verschil tussen hemel en hel

Er was eens iemand die heel graag het verschil wilde zien tussen de hemel en de hel. Na flink aandringen mocht het. 'Open die deur maar.' Hij zag een prachtige feestzaal met de mooiste ornamenten, sfeervolle verlichting en op grote ronde tafels stonden de heerlijkste gerechten. Alle mensen rondom rond de tafel huilden en kermden, want ze hadden te lange gouden lepels, waardoor het onmogelijk was het eten naar hun mond te brengen. Ze konden er alleen maar naar kijken.
'O, wat afschuwelijk', riep de man. 'Wat een hel! Laat me alsjeblieft snel de hemel zien!'
Goed. 'Open die deur maar.' Het was dezelfde deur. Hij kwam weer in die prachtige zaal, vol heerlijke gerechten, maar nu waren alle mensen rondom de tafels allemaal heel gelukkig en blij. Ze hadden dezelfde lange lepels. Wat was het verschil?
Met die lange lepels voedden ze elkaar alle heerlijke gerechten....

Dat verhaaltje stuurde ik bijna een jaar geleden al rond, toen iemand me het verteld had. Hoogste tijd om het eens op mijn weblog te zetten. Afgelopen weekend vertelde ik het aan vrienden en voegde er spontaan nog een zin aan toe: 'Er hoeft er maar één te zijn, die op het idee komt!'

Vooral die laatste zin viel bij hen in de smaak.

.

Journalisten en politici

'Als er een ras op de wereld is, dat onbetrouwbaar is, zijn het wel journalisten.'
Rara van wie is deze uitspraak? Wie denkt er zo? In rassen? En wie ziet de wereld om zich heen als een en al vijandig en onbetrouwbaar? Wat zegt dat over deze man?
Het is de man, die mij en hopelijk vele anderen versteld doet staan door kortzichtigheid, bangmakerij, ophitserij, maar vooral door de goedkope manier waarop het hem lukt steeds 'het volk' en de media te bespelen. Zonder lef, het is echt geen held, anders zou hij niet weglopen en niet zo omzichtig overal om heen draaien. Ik zou hem graag interviewen, want het houdt geen stand, dat gedachtengoed dat nergens op gebaseerd is. Ik schaam me voor Nederland, dat zo'n man zoveel voet aan de grond heeft gekregen.
Toch heeft hij in mijn ogen een functie: Namelijk de mensen wakker schudden, maar dan anders dan hij het zelf bedoelt. Al die mensen, die we normaal gesproken niet horen, die zich niet bezig houden met politiek of macht. Al die mensen, die op hun eigen manier rustig bezig zijn met zaken, die de wereld om ons heen mooier te maken. Mensen die niet schreeuwen, maar glimlachen naar elkaar. Eigenlijk roept hij ons vooral op om onze solidariteit met de medemens te tonen. Om te laten zien dat het ook anders kan, samenleven.

.

Wat kost Wilders?

Nu ik me weer wakker heb laten schudden door politiek en media, vind ik dat er iets moet gebeuren. Misschien ga ik het wel doen. Een beweging oprichten die uitgaat van universele waarden als respect en begrip voor alle medemensen en voor de natuur. Een beweging die uitgaat van eenheid, verbondenheid, vrede en vrijheid.
In 'De wereld draait door' zit een PVV-er er lachend erom heen te draaien dat 'de kosten van de allochtoon' in kaart gebracht moeten worden - iedereen wordt opgeroepen op een website ongekuisd z'n insinuaties over de 'niet-westerse allochtoon' te spuien - zodat vervolgens gezegd kan worden: Onze arme aow-ers draaien nu op voor die kosten.
Hoe meer aandacht deze onzinnige beschuldigingen krijgen, hoe erger het wordt. Wat kost al die Wilders-onzin al niet? Veel te veel. Op ethisch vlak.
Tijd voor het alternatief. Tijd dat iemand z'n mond durft open te trekken en zegt waar het op staat. Echt op staat. Hoe lang laten we dit nog gebeuren? Wanneer springen we in de bres voor onze vrienden, kennissen, buren, winkeliers, maar ook voor iedereen die we niet kennen, maar die hier wel toevallig in Nederland terecht is gekomen en geheel onterecht tot zondebok wordt gemaakt? Wanneer staan wij op en gaan we ons verenigen om te laten zien dat het ook anders kan? Wedden dat we met veel meer zijn? Moeten wij tolerante Nederlanders zo tolerant zijn dat we al die intolerantie en zwartmakerij laten voortwoeden?
Okee, Jan Mulder stelt nog op het nippertje een goede vraag aan de smilende PVV-er: 'Wat zijn dan die kernwaarden waar u het over heeft?' Hij antwoordt: 'Gelijkheid tussen man en vrouw bijvoorbeeld.' Ja. Zeker. Maar, waarom kopt Jan Mulder die bal niet in? Gelijkheid tussen mensen, van welk geloof of van welke cultuur ook? Iedereen heeft z'n eigen verantwoordelijkheid. Wij ook. En dat is iets anders dan eigen belang. Of je bang laten maken.

.

Duurzaamheid

Vraag me niet waarom, maar zaterdagochtend zat ik in een zaal vol CDA-bestuurders. Balkenende kwam zijn achterban motiveren om met passie en overtuiging de grote uitdagingen tegemoet te treden, die hij als zeer ernstig schetste: De crisis en het populisme in de politiek.
Ik heb iets interessants gehoord: 'Don't waste the crisis...' Hij had het niet zelf bedacht, maar wel in z'n oren geknoopt.
Inderdaad, dat is de keerzijde. Laten we de positieve kanten van de crisis eens bekijken. Allereerst is de crisis een logisch gevolg van wat Ghandi zei: 'De aarde biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders begeerte.' Heel logisch dus dat het een keer fout gaat en er orde op zaken gesteld moet worden. Iedereen wordt zich in meer of mindere mate bewust van hoeveel er verkwist is. Vrijwel iedereen dient keuzes te maken: Wat is echt belangrijk? Wat heb ik echt nodig?
Is het goed of slecht nieuws dat er minder geproduceerd wordt? Jammer voor de export en het bedrijfsleven, maar wat is er mis met meer hergebruik en duurzaamheid? Gaan we zo niet juist waarderen wat we wel hebben?
Zoiets had ik 'onze premier' wel willen horen zeggen. Maar gezien het populisme in de politiek én in de media kon hij zich dat misschien niet permitteren. Ik ben het helemaal met hem eens, dat de politiek teveel over de poppetjes gaat en te weinig over de inhoud. Maar kom op, als je dan het land regeert, het rentmeesterschap in handen hebt, durf zoiets dan eens zonder schroom te zeggen. Wees dan niet zo bang voor die aanvallen op de persoon, laat dan zien dat je daarboven staat. Met klagen komen we inderdaad niet verder, daar heeft hij helemaal gelijk in.
Het spijt me het te moeten zeggen, maar er was in de zaal geen enkele discussie, geen enkele interruptie, geen enkele tegenstem, alles unaniem aangenomen, er was braaf applaus, er was - ja, echt! - poppenkast en de MP was indrukwekkend (?) onzichtbaar door een leger beveiligers, die veel groter en dikker waren dan hij.
Mag het alsjeblieft anders in de politiek en in de media? Meer duurzaamheid graag!
'Wees de verandering die je wilt zien in de wereld...'
Zie je hoe actueel en onsterfelijk Ghandi is?

.

Ghandi

His greatness was simplicity

Vandaag precies 140 jaar geleden werd Ghandi geboren. Toen ik in 1991 voor het eerst India bezocht, was het een grote verrassing dat het precies op mijn verjaardag een nationale feestdag bleek te zijn. Als eregast mocht ik de Ghandi-memorial bijwonen. Ik zat recht voor de plek waar hij op een ochtend doodgeschoten werd toen hij door de tuin naar z'n tempeltje liep. Maar zijn woorden klinken nog steeds:



Wees de verandering die je in de wereld wil zien.

De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.

Voor de geweldloze mens is de hele wereld één familie. Daardoor zal hij niemand vrezen, noch zullen anderen hem vrezen.

Kleptomaan

Bedenk dat alles waartegen je in het leven weerstand biedt, in gewicht toeneemt door de vele gedachten die worden besteed aan het niet willen ervan.

Guy Finley

Dat lijkt onnatuurlijk, omdat het een zeer menselijke gewoonte is om ons hoofd te breken over problemen. Omdat we de behoefte hebben om onwenselijke situaties te veranderen, te verbeteren. Gek genoeg doe je dat dus niet door er je hoofd over te breken, maar juist door je gedachten er niet op te richten. Misschien is dat het moeilijkste wat er is. Want behalve gedachten, zijn er ook nog emoties, die je in de greep kunnen houden en die gedachten steeds opnieuw voeden. Als het niet lukt om die gedachten zomaar van je af te schudden, dan is het de kunst om te ontdekken waar ze vandaan komen, te graven naar onterechte oordelen over jezelf of anderen. Je haalt de wortel er uit door jezelf te betrappen op de kern van alle ondermijnende overtuigingen: Angst. Angst veroorzaakt twijfel en onzekerheid en houdt ons in de greep.

'Hoe zet je die 'mind' dan uit?', vroeg ik White Bull. 'Zie het als een kleptomaan, die door je huis sluipt en die je voortdurend in de gaten moet houden', antwoordde hij. Jammer dat je die kleptomaan niet zomaar de deur uit kan zetten. Maar als je hem herkent, ben je al een heel eind.

.

God

Preview - interview met White Bull.....




What is God? Total peace and love.

.

Ladder

"In elke bak ellende staat een ladder..."

Het lijden van sommige mensen is zo groot, dat we ons wel eens afvragen wat we daarmee aan moeten. Het antwoord, dat een vriendin kreeg op die vraag over iemand in de put zit: 'Hij moet nu naar het diepste in zijn eigen bak. Hij moet de bodem voelen. Ieder mens heeft recht op zijn eigen ellende. Met iemand in zijn bak gaan zitten heeft geen zin. Je hebt daar niks te zoeken.'
Ze vroeg of ze dan geen hulp moest bieden.
'Hulp? Wat is hulp? In elke bak ellende staat een ladder.'

Ik zou zeggen: 'Laten we proberen aan te wijzen waar de ladder staat.'
Maar het is waar, iemand moet 'm wel zelf willen beklimmen. En als je dat wil, dan kan je 'm zelf ook wel vinden, die ladder.

.

Beyond

BEYOND heet de cd met 'buddhist and christian prayers' die Tina Turner samen met Regula Curti en Dechen Shak-Dagsay opgenomen heeft. Hemelse muziek...
Voor de teksten, die tussen het gezang doorklinken, liet Tina Turner zich inspireren door Deepak Chopra en Rumi:

Nothing lasts forever, no one lives forever, the flower that fades and dies, winter passes and spring comes, embrace the cycle of life: that is the greatest love.

GO BEYOND FEAR - Beyond fear takes you into the place where love grows, when you refuse to follow the impulses of fear, anger and revenge.

BEYOND MEANS TO FEEL YOURSELF - Start every day singing like the birds – singing takes you beyond, beyond, beyond, beyond We need a repeated discipline, a genuine training to let go our old habits of mind and to find and sustain a new way of seeing.

GO BEYOND TO FEEL THE O.N.E.NESS OF THE UNITY

Sing–singing takes you beyond, beyond, beyond, beyond We are all the same, all the same, looking to find our way back to the source, to the ONE, to the only ONE.

GO BEYOND REVENGE

The greatest moment in our lives is when we allow us to teach each other.

GO BEYOND TO FEEL THE O.N.E.NESS OF THE UNITY

Sing – singing takes you beyond, beyond, beyond, beyond

TAKE THE JOURNEY INSIDE OF YOU

To become quiet to hear the beyond. To become patient to receive the beyond. To become open to invite the beyond and be grateful to allow the beyond. Be in the present moment to live in the beyond. Start every day singing like the birds–singing takes you beyond, beyond, beyond, beyond

WHAT DOES LOVE HAVE TO DO WITH IT?

LOVE grows when you trust. When you trust LOVE heals and renews.

LOVE inspires and empowers us to do great things and makes us a better person to love.

LOVE makes us feel safe and brings us closer to GOD.

When you go beyond that’s where you find true love.

Keep singing – singing takes you beyond, beyond, beyond, beyond

.

Parallel

'Mijn belangrijkste boodschap is dat we parallelle levens hebben. Het leven hier op aarde is slechts een deel van wie we zijn. We hebben tegelijkertijd ook levens op andere planeten.'
Ik interview een vrouw, die al vanaf haar vijfde jaar buitenaardse reizen maakt.
'Dat komt goed uit,' reageert mijn beste maatje. 'Als het hier dan even niet zo lekker loopt, ga je gewoon effe verder met je andere leven.'
Kijk, daarom is het mijn beste maatje. Vanwege die nuchtere, optimistische kijk en omdat hij niks, maar dan ook werkelijk niks gek vindt.

.

Het Spel

We spelen al miljoenen jaren
een spel van slechts 1 seconde
in de eeuwigheid:

Jij bent de boef,
ik ben de koning,
of jij bent de held
die mij komt bevrijden
we spelen de prinses die gevangen zit
en de prins op het witte paard
die haar komt redden.
Dan mag jij volgende keer
weer de held zijn.

Jij bent nu de man, ik de vrouw
jij bent zwart en ik ben blank
en vorige keer was het andersom.
Zo plegen we allemaal wel eens een moord
of zijn we slachtoffer van geweld
maar niet getreurd
nieuwe rondes, nieuwe kansen
we gaan gewoon zo door.

Tot we ons herinneren
dat het ons eigen spel is.

.

Het Mes (2)

Maar...

Als een kunstenaar zo'n komisch beeld weet te scheppen van het 'onheil' dat op de loer ligt, kan je er om lachen. Toen een Zeeuwse dichter me na afloop, bij de hapjes, vroeg wat ik ervan vond, zei ik het interessant te vinden hoe iemand het leven zo met een korreltje zout kon nemen. 'Als we zo van een afstandje naar onszelf kunnen kijken, zien we misschien wat we doen.'
Ik vertelde hem over een meisje in een opvanghuis, dat ik ooit filmde. Zodra iets leuk of gezellig was, verpestte zij de sfeer. Het zou toch niet leuk blijven. Dus maakte ze het vast kapot voordat ze er in begon te geloven.
De dichter vertelde me dat hij vaak te horen kreeg dat men zijn gedichten somber en treurig vond, terwijl hij dat zelf helemaal niet zo zag. Hij probeerde het leven gewoon zo te zien als het was, zonder illusies. Hij was misschien wel een pessimist, maar dan kon het toch alleen maar meevallen?
'Hoe weet je nou dat wat jij als 'het leven' ziet, geen illusie is?,' vroeg ik de dichter. En of hij de vorige nacht die imposante sterrenhemel boven de Zeeuwse zee wel had gezien.
Hij vertelde dat hij in z'n leven verschillende keren oog in oog met de dood had gestaan. Een keer bijna verdronken, een paar jaar geleden een hartstilstand. Het was een wonder, dat hij alles had overleefd. Later vond ik deze regels van zijn hand:

Pas toen de dood zich ermee bemoeide
Kom, zakkenwasser, schiet eens op
Liet ik de poëzie stromen
van boven naar beneden en andersom.

André van der Veeke

.

Het Mes

Op naar Terneuzen. Nooit geweten hoe lang die tunnel is en hoe desolaat het landschap in de deze uithoek van het land. En waar ik al helemaal niet op gerekend had, is hoe je in dit kustplaatsje kunt verdwalen.
Zonder tomtom spreek je nog eens iemand. Stuk voor stuk aardige, rustige mensen, die er de tijd voor nemen mij uit dit doolhof te leiden.
Dus ik kom te laat. Het is al pauze. De mensen kennen elkaar allemaal en doen gewoon alsof ze mij ook al kennen. Ik krijg een glas wijn in mijn handen gedrukt, men wijst me op alle hapjes en nootjes en de kunst mag ik zelf bekijken. Het is komische kunst.
Bijvoorbeeld de moeder van Klein Duimpje die op sterven ligt onder een onheilspellend groot laken. Daarnaast een tekening van een man, armen wijd en hoofd naar beneden op tafel, lege fles ernaast: De vader van Klein Duimpje die wanhopig is. Dan een grote tafel met een hele rij kindertjes, waarvan de laatste heel klein, die zitten te wachten op eten. Denk ik.
We mogen allemaal plaats nemen en de hoofdpersoon van de avond, Wim Hofman, vertelt hoe hij zijn schilderijen, tekeningen en verhalen spannend maakt door de boze buitenwereld, die op de loer ligt, toe te voegen. In de vorm van een onheilspellend mes bijvoorbeeld. Zoals in sprookjes altijd 'het kwaad' overwonnen moet worden. Maar de vis van Wim is zielig. Die heeft het mes duidelijk niet overleefd.
Ik weet nu waarom ik deze hele reis gemaakt heb. Ik geloof in sprookjes. Maar het mes wil ik er niet meer bij hebben. Moet dat?
Ellende boeit kennelijk. Dat maakt het leven spannend. Hoe groter de ellende, hoe mooier het verhaal kan worden. Want iedereen wil uiteindelijk wel graag weten hoe je er weer uit kan ontsnappen. Toch?

Ter illustratie: Wim Hofman http://blog.wimhofman.net/

***

Grootmoeders

Op een goeie dag, als Sharon McErlane haar hond uitlaat, komt ze een grote groep oudere vrouwen tegen. Deze wijze vrouwen vertegenwoordigen alle culturen en rassen en noemen zichzelf 'De Grote Raad van Grootmoeders'. Zij openbaren aan Sharon hun missie: 'De aarde is te lang door yang gedomineerd, het principe van de mannelijke energie, waardoor yin, het principe van de vrouwelijke energie, ontoereikend en zwak is geworden; wij zijn gekomen om dit te herstellen.'

De grootmoeders doen vooral een beroep op vrouwen om de balans tussen yin en yang op aarde te herstellen door hun eigen kracht te hervinden en harmonie in zichzelf te bewerkstelligen.

Hoe? We hebben al eeuwen de gewoonte ons te verdedigen, op te staan voor onze rechten, te oordelen en veroordelen en ons te beschermen. Deze houding komt voort uit angst, onzekerheid, onderdrukking, ongelijkwaardigheid… Deze emoties zitten diep in ons systeem, en dwingen ons telkens weer te reageren op een verdedigende manier. Het is de yang reactie die ons heeft geholpen te overleven in een yang wereld. Dachten we. Wat echter gebeurt is dat elke reactie de oorzaak voedt waarop we reageren. Als we reageren tegen onderdrukking, geven we kracht aan de onderdrukker. Als we reageren door te wijzen op onze rechten, voeden we het gene dat onze rechten beknot. Actie geeft reactie. Dat gaat zo al eeuwen en we voeden dit systeem steeds meer.

De boodschap van de Grootmoeders is om uit deze houding van oordelen, veroordelen, verdediging te stappen. Door te kijken in mededogen, zonder oordeel, laat staan veroordeling, kunnen we een vat van yin worden, die stopt het oude systeem te voeden. We beginnen een uitstraling van liefde te krijgen, van mededogen, die dit oude yang systeem vult met yin zodat de veroordeling, de onderdrukking verdwijnt, en harmonie begint te groeien. De balans in jezelf herstelt de balans in de wereld.

In november is Sharon in Nederland en België. Wie meer wil weten over deze grootmoeder-bijeenkomsten, zie: grootmoeders

.

Macht

Wat je macht geeft, heeft ook macht.

Leuk voorbeeld, een scène uit een hele oude tv-serie, die Guy Finley beschrijft in een van z'n boeken: Een groepje kinderen gaat inbreken op school om een proefwerk te bemachtigen. Een van de jongens raakt met z'n voet verstrikt in een touw. Van schrik maakte hij een hels kabaal. De anderen vluchten snel de school uit. Hij wil dat ook. Maar aan het touw om z'n voet zit het skelet uit het biologielokaal vast en welke kant hij ook oprent, dat rammelende spook komt achter hem aan. Hoe harder hij rent, hoe sneller zijn ergste nachtmerrie rent.

Als hij de situatie had doorzien, was hij gestopt. De enige macht die het skelet had, was de macht die de jongen hem in z'n angst gaf. En hij was alleen maar bang omdat hij het niet begreep.

En dan voor gevorderden: Er is niets om bang voor te zijn. Er is niets dat je echt bedreigt. Alleen je eigen angst houd je voor de gek.

.

Overvloed

Je aandacht richten op 'tekort' is niet verstandig. Daarom meteen een stukje over overvloed. Waar je je aandacht op richt, groeit. Dat is het punt, geld heeft me nooit geïnteresseerd. De medemens daarentegen wel. Je kunt zeggen dat je daar ook rijk van wordt. 't Is maar hoe je het bekijkt.
Ooit was ik verbijsterd toen ik een miljonair hoorde zeggen 'iedereen heeft recht op z'n eigen problemen'. Inmiddels ben ik het wel met hem eens, want iedereen heeft zijn of haar eigen problemen, dat hoort bij het leven. Juist dat zijn onze levenslessen. Maar de belangrijkste levensles voor iedereen is misschien wel hetzelfde. Of je nu miljonair of bedelaar bent. Namelijk dat we niet alleen op de wereld zijn, dat het lot van de ander ook jouw lot is. Verbondenheid voelen met het geheel, waar je deel van uitmaakt. Zoals Erasmus ooit mooi samenvatte:

Er is maar één land, de wereld.
Er is maar één taal, die van het hart.
Er is maar één religie, de liefde.

Dus de miljonair is net zo arm als de bedelaar en de bedelaar net zo rijk als de miljonair. En dat zullen ze allebei waarschijnlijk niet begrijpen. De één is niet beter dan de ander. Alleen de één heeft wel makkelijker praten dan de ander. En toch zouden ze allebei net zoveel oog en oor en hart moeten hebben voor de medemens. En ik mag het zeggen, want ik ken beide posities, bij wijze van spreken. Dat is nog eens rijkdom.

.

Quote

No one can lose anyone, because no one owns anyone.

Paulo Coelho

.

Tekort

Zondag. Op een bankje aan de singel zitten vier jongens. Eén van hen heeft drie dozen Oetker-pizza's op schoot. Het raadsel waar ik mee verder wandel is hoe ze die nu op gaan eten. Misschien wachten ze tot de pizza's ontdooid zijn. Verderop vraagt iemand me of Albert Heijn open is. Geen idee. Hij komt twee euro tekort voor een broodje, zegt hij. Voor een biertje, bedoelt hij waarschijnlijk. Want in het opvanghuis waar hij logeert hebben ze vast wel broodjes. Ik ben nog niet klaar. 'Ik kom één Euro tekort en ik ben morgen jarig,' zegt de volgende, die op mijn pad komt. 'Dan ben je nog niet jarig...', flauw grapje, maak ik dan ook maar niet. Zie ik eruit als een wandelende portemonnee? Net als mijn auto?
Thuisgekomen lees ik een mail uit India. Mijn vriendinnetje Lakschmi schrijft dat haar vader z'n been heeft gebroken en in het ziekenhuis ligt en behandeling nodig heeft... De rest kan je wel raden. Was ik maar Bill Gates, dan zou ik ze allemaal helpen. Maar ja..., dat is precies de reden dat ik ze nu niets meer te bieden heb.



.

Dansen

Alweer een vrolijk schilderij. Rara, van wie zou dat zijn?

.

Toverdrank

Jarige Joanne heeft op 09-09-09 negen vriendinnen uitgenodigd. Voor dolfijntje spelen en snoephappen is dit jaar geen tijd, er moet een serieus mysterie opgelost worden. De toverdrank van uitvinder Karel is namelijk verdwenen. Wie heeft dat gedaan?
Het dienstmeisje Diana Diepgeel, die hoofdschuddend een karaf wijn van de verstrooide uitvinder naar de keuken bracht? Kokkin Petra Pimpelpaars, die rode kool paars wil koken, en dacht dat de 'wijn' daarvoor bedoeld was? Of tuinman Jeroen Groen, die de drank groen aantrof, nadat de kokkin er soda bij gedaan had? De barones, die een blauwe vloeistof tegenkwam, die zwart werd toen ze er bonbons in gooide? Of de klusjesman, Vincent de Rode, die zich afvroeg wat de barones nu met motorolie moest en het naar de garage bracht?
Er is geen dader. Alleen onwetendheid. Wat een les voor negenjarige meisjes!

De jarige vond dat het veel te snel voorbij ging allemaal. En ze was nog niet eens 9! Om elf uur pas. Ze had zich een beetje vergist toen ze geboren werd. Ze had om 9 over 9 willen komen, maar wist niet dat het zo lang zou duren voor je eruit was... Net als zij, weten wij nog als de dag van gisteren dat ze opeens geboren was, veel te vroeg! Maar ja, ze had een hoop te doen. Want wie uitvinder wil worden moet vroeg beginnen!

.

Trein

'Deze week moet ik drie keer naar Den Haag, ik heb het druk. Dus kom jij dan naar mij vrijdagmiddag? Goed, om één uur haal ik je van het station en dan gaan we wandelen. Dan kan ik vrijdagochtend nog even zus en zo...'
'Zo, wat nu?,' zegt ze hardop tegen zichzelf. Vrijdagochtend wil ze gaan zwemmen '...en dan is half acht wel een neutrale tijd, dus kijk maar, ik ga in ieder geval...' Praat ze zomaar wat in de lucht of denkt ze echt dat ik wil weten dat ene Piet Bakker nog op haar lijstje staat? Verbijsterd kijk ik opzij naar de dame die er een show van maakt om aan te tonen hoe ze het hele leven onder controle heeft.
In Gouda komt er een meisje tegenover me zitten, dat al in gesprek is - ook in de lucht. Twee mobielen tegelijk in haar hand. Iedereen is een schatje en een lieverd en ze vraagt stuk voor stuk aan dezen en genen of ze al wakker zijn, wat ze aan het doen zijn en aan het eind van het 'gesprek' belooft ze dat ze straks nog wel even belt. Want ze moet omrijden via Den Haag naar Leiden.

De rest van de treinreis neem ik de stiltecoupé, ik weet weer genoeg. Het leven op afstand onder controle houden terwijl het leven om je heen je totaal ontgaat. Ik word plaatsvervangend moe...

.

09-09-09

Op 09-09-'09 9 jaar worden, een hele bijzondere feestdag vandaag!

.

Verschillen

Twee versies van hetzelfde schilderij.
Opdracht van de maker, Jaap Maartense: Zoek de verschillen!

Auto-inbraak

Zou het dezelfde autokraker zijn geweest, die dacht dat ik zo dom was om opnieuw een tom-tom en een dure nieuwe autoradio voor hem klaar te leggen in het dashboardkastje? Alweer is er ingebroken in mijn auto, alweer het slot geforceerd. Deze keer is er niks weg, want er viel niks meer te halen.
Ik begrijp er niks van. Meestal gebeuren dat soort dingen als er toch al van alles misgaat of om je plannen in de war te sturen. Maar deze keer sloeg het echt nergens op. Ik was lang zo ontsteld niet als de vorige keer, maar ik begrijp echt niet waarom dat twee keer achter elkaar gebeurt.
Ik weet nu hoe het werkt: Aangifte doen op internet, deur van binnenuit op slot kan ook, nieuw slot bestellen en erin laten zetten, de Univé inschakelen... Je zou er nog bedreven in worden!
Deze keer heb ik me minder uit het veld laten slaan. Laat je niet vangen door gebeurtenissen... Toch zet het je aan het denken. Omdat het zo onlogisch en onbegrijpelijk is. Wat is hier nu weer de les? Natuurlijk, er zijn veel ergere dingen, dat vind ik ook. Maar waarom moet ik me hier dan weer mee bezig houden? Wie weet, komt het antwoord nog ergens vandaan.

Antwoord 1, dat me te binnen schiet:
Het lijkt een beetje op de muizen, die vinden dat mijn huis hun huis is. Net zo brutaal. Zie het gesprek met de muis in mijn huis. Of het betekent dat ik mezelf beter moet verdedigen tegen parasieten of ik moet begrijpen dat 'mein en dein' een relatief begrip is...

Antwoord 2: Trek je er niks van aan. Het betekent niks, is een beetje lastig en onhandig, maar laat vooral je humeur er niet door bederven.

Antwoord 3: vergeten beschermengeltje te vragen op mijn auto te passen. Iemand suggereerde me een bepaald symbool 'maar eens op mijn karretje te zetten', zodat ze ervan afblijven. Ja, dat is weer een interessante uitdaging! Daar hou ik wel van, zulke experimenten. Dat ik daar vorige keer niet meteen aan gedacht heb. Alleen als er nu dan niets meer gebeurt, weet je nooit of dat het is wat geholpen heeft. Maar wie weet, gebeurt er dan eens iets leuks met mijn auto!

Antwoord 4: Mijn 'helderziende bron' meldt dat het kennelijk het type auto is dat deze man triggert. (Dus: dezelfde inbreker!) Hij stelt het gelijk met patserigheid, geld, waarde. Het is een opvallende auto. De lering voor mij hierin is: Leren losje omgaan met dingen. Shit happens. Dit zijn kleine obstakels, niet in blijven hangen. Je er overheen zetten.

-

Synchroniciteit

Z'n vijftigste verjaardag vierde hij vooral met een terugblik op z'n fietstocht dwars door Turkije naar Jeruzalem, een droom die hij nu ruim een jaar geleden waarmaakte. Een deel van de foto's was nu pas uit een broekzak komen rollen, vandaar. Met als gevolg wijze levenslessen, voor zichzelf èn het bezoek. In het verslag op 'waar ben jij nu?', dat inmiddels in boekvorm is afgedrukt, wees hij me op de tien leerpunten die hij aan het eind van z'n reis in een opwelling had genoteerd:

1. Eigenlijk wist ik het al..... Veelal is ontdekken 'terug' leren.
2. Ga gewoon je kinderlijke verlangens achterna.....
3. Als iets niet vanzelf gaat (geen flow)... onderzoek dan wat er aan de hand is...
4. Minder is echt meer!
5. Niets is wat het lijkt.
6. Angst leidt af, intuïtie geeft richting.
7. Wreedheid naar mezelf zit de relatie naar anderen in de weg.
8. Lachen verbindt.
9. Zoek het Goddelijke.
10. Doe.

Wat achteraf vooral indruk heeft gemaakt is het verschijnsel 'synchroniciteit'. Op onverwachte manieren diende zich voor elk probleem een oplossing aan. Daar rekende hij niet op, het gebeurde gewoon: Ongevraagd is me onderweg verschillende malen zeer passende hulp aangeboden. Net als ik het nodig had... dan was het er. Ik heb het verschijnsel inmiddels met een aantal ondernemers besproken en die herkenden het direkt. Als je dreigt vast te lopen, dan komt de hulp meestal uit onverwachte hoek.. Vervolgens is het belangrijk dat je het als ontvanger herkent en er ook wat mee doet.

Ik onderken de volgende aspecten aan het verschijnsel:
-het gaat om een zinvol ambitieus doel
-de ontvanger zit in flow
-de aanbieder doet het om niet...
-het komt precies op tijd en laat zich niet plannen

Mogelijke verklaringen:
Kwantummechanica stelt dat alles energie is en dat je je omgeving kunt beïnvloeden.

Wat ik interessant vind is dat je je dus vooral bewust wordt van synchroniciteit als je even alles achter je laat en met jezelf op stap gaat. Daarmee creëer je dus kennelijk ineens heel veel ruimte om van alles te laten gebeuren en kom je tot dit soort inzichten. Die neem je mee naar huis, als blijvende waardevolle bagage. Dat fotokaartje zal niet voor niets even in je broekzak zijn blijven hangen om als verrassende boodschap op te duiken op het moment dat je je vijftigste levensjaar viert. Een kadootje van het universum, Martin!

.

Het huis

Dit geweldige huisje, met dat fantastische uitzicht staat te koop. (Ik zal even reclame maken, Bart en Lianne!) Zo nu en dan kwam er een potentiële koper kijken. Madame Rouge bijvoorbeeld. Rode auto, rood mantelpak en een franse rebbel, waar ik maar één woord van verstond: Malmedy, de naam van het dichtst bijzijnde stadje.
Zoef, zoef, zoef, in vijf minuten vloog ze het huisje door met een tamelijk professionele blik. Even plotseling als ze opgedoken was, was ze ook weer verdwenen. Leek mij niet helemaal het type om hier rustig van het uitzicht te komen genieten of bramen te gaan plukken. Hoewel het wel destressing is natuurlijk, het kan zijn dat ze dit landschap voorgeschreven had gekregen...

Buurvrouw Vera kreeg het op haar heupen, terwijl ik het als komisch verhaal vertelde bij een wijntje aan het meertje. 'Denk je dat ze ook rode lampen gaat ophangen?,' vroeg ze. 'Vast!'
Afgelopen vrijdag zou Madame Rouge opnieuw verschijnen. Deze keer was ik er helemaal klaar voor. Alles keurig aan kant, paar woordjes frans ingestudeerd, mantelpakje aan...
Madame Rouge was niet erg stipt. Om 1300 uur was ze een uur te laat. Om 1400 uur al twee uur. Excusez moi, ik moet even een paar boodschapjes doen. 'Je suis retour dans 15 minutes,' plakte ik een briefje op het raam. Aan het eind van de dag, nog steeds geen spoor van Madame Rouge. 'C'est très mysterieux', sms-te ik Bart. Ik zoek het uit. Daar kwam Vera.

Zeg Vera, wat heb je met Madame Rouge uitgespookt? Vera stond er op dat ik het huisje zou kopen. Na vier weken was ik zo ingeburgerd dat ik niet meer weg mocht. Ondanks mon miserable francais. 'Wanneer komen jullie terug?' Zelfs Mini mist ze, mailt ze nu. Mini heeft gelukkig alles overleefd: de vossen, roofvogels, de jachthond van Vera en... het geweer achter in haar auto! Maar de mysterieuze verdwijning van Madame Rouge is nog niet opgelost!

You see, the next thriller is al geboren.
.