donderdag 26 november 2009

Het Stemmetje

'De duivel - vastzit - zo loslaten/weglopen,' staat bovenaan het papiertje, dat ik vorige week tegenkwam. Steekwoorden die ik opschreef toen ik zo'n twee jaar geleden iemand aan de lijn kreeg, die ik niet gebeld had, maar die me - nu ik haar toch sprak - de toekomst even voorspelde:
'Alle mogelijkheden/kansen, luisteren naar jezelf, op je eigen pad blijven, alles komt naar je toe.' Het lijkt op de boodschap, die ik kreeg van een lieve mevrouw uit Friesland, die spontaan kaarten voor me ging leggen toen ik op zoek was naar een kettinkje: Zegewagens, koninginnen, overweldigend succes, als ik de duivel maar losliet.
'Wie of wat zou die duivel nou zijn?' vroeg ik me af. Een mens kon het niet zijn, dat geloof ik niet. Ik geloof sowieso niet in de duivel. Dus staat het ergens symbool voor. Omdat dat papiertje tevoorschijn kwam, besloot ik er nu maar eens een heldere vraag van te maken, waar ik antwoord op wilde. En jawel, vanmorgen trof ik in mijn mailbox een verhaaltje aan van Paulo Coelho, getiteld: Talking with the devil.

Een man, die samen met zijn vrouw een prachtige zonsondergang bewondert, hoort opeens een vriendelijke stem, die hem vraagt: 'Ben je gelukkig?' Als hij 'ja' zegt, vraagt de stem hem eens om zich heen te kijken. 'Je kunt niet gelukkig zijn, want vroeg of laat zal er een tragedie plaatsvinden,' zegt de stem, de duivel. Ze gaan alle mensen op het strand langs en de stem vertelt welke angsten er schuilen achter al die ogenschijnlijk vredige tafereeltjes en mensen op het strand. De angst om alleen te zijn, de angst om afgewezen te worden, angst voor onrechtvaarigheid en voor verlies, voor niet gezien worden, voor oud worden en voor doodgaan.
'Je bent niet alleen in je angsten, misschien helpt dat', zegt de duivel tegen de man. 'Wacht,' zegt de man. 'Ga niet weg, voordat je naar mij geluisterd heb. Ik ben niet anders dan al die anderen, ook ik heb angsten. Maar ik laat mijn leven er niet door beheersen. Als er ooit een tragedie plaatsvindt, weet ik in elk geval dat ik mijn leven niet verspilt heb door geen risico's te nemen.' Teleurgesteld droop de duivel af, op zoek naar andere - zwakkere - mensen om bang te maken.

De duivel bestaat niet als je niet gediend bent van dat stemmetje dat je bang probeert te maken en op een dwaalspoor wil brengen. Het geniepige stemmetje is eenvoudig te overrulen. Honderdduizend engelen staan achter je als je je omdraait!


.

dinsdag 24 november 2009

Verleden

'Heb je Sara Kroos gezien bij Ivo Niehe?' vroeg iemand mij gisteren en ja, toevallig had ik precies dat stukje gezien, waar zij op doelde. De cabaretière, die een vrij dramatische jeugd achter de rug heeft (seksueel misbruik, de foute diagnose dat ze een fatale spierziekte zou hebben, verstoten door de streng gereformeerde gemeenschap, waarin ze opgroeide) en ooit zelfs een zelfmoordpoging ondernam, besloot op een zeker moment om al die energie, die vroeger verloren ging aan het vechten, verwerken en depressief zijn, te gebruiken voor iets positiefs: Haar eigen carrière, plezier en welzijn. Dat levert een vrolijk en optimistisch mens op, die de wereld iets te bieden heeft.

Op die wijsheid kwam een vervolg toen ik 's middags White Bull interviewde: 'Het verleden moet je achter je kunnen laten. Als je bijvoorbeeld zegt 'ik heb nooit een relatie gehad', hou je dat - onbewust - in stand. Dan bepaalt het verleden de toekomst.'

'Het is de consequentie van de keuze die ik heb gemaakt, dat ik nu geen geld heb,' zei een kunstenaar, die ik onlangs inwijdde in de geheimen van gedachtenkracht. Zo'n overtuiging werkt averechts, je houdt de situatie die je graag anders zou zien, precies in stand.

Zolang je je ook maar enigzins slachtoffer voelt van je eigen keuzes, van omstandigheden, van je verleden of van anderen, belemmert dat positieve ontwikkelingen. Of het nu om geld, carrière, relaties of andere dromen gaat. Opruimen al die oude ballast en vrolijk nieuwe wegen inslaan!

Vlak voor ik ging slapen sloeg ik nog even een boek open en las: 'Veel mensen zijn ervan overtuigd dat het lijden nodig is om te leren en te groeien. Het is zeker zo dat je er sterker van kunt worden, maar je groeit veel sneller als je harmonie en vrede ervaart.'

Dat we eerst een vorm van 'lijden' nodig hebben om tot dit inzicht te komen, is meteen weer een mooie overtuiging om mee af te rekenen! Want zodra we het weten, is het verleden.

Wie de schoen past, trekke hem aan.
Ik pas 'm en ga er nu lekker op weg huppelen!

.

woensdag 18 november 2009

Taart

Ooit was er eens een hele grote, mooie, lekkere taart. Iedereen nam een stukje en zo kwam de prachtige taart terecht in heel veel verschillende buiken. De kruimels die er nog lagen, piepten: 'Ik wil mezelf weer zijn. Waar ben ik toch gebleven?'
Ook vond de ene kruimel zichzelf veel mooier en slimmer dan de ander. Ze hadden niet in de gaten dat ze ooit dezelfde taart waren geweest. En wat een feest dat was geweest.
De grootste kruimel van allemaal, dacht: weet je wat, ik roep alle delen weer terug. Maar ja, het was niet zo makkelijk om daar weer een mooie taart van te maken. Weet je waarom? Die andere kruimels en stukjes taart wilden helemaal niet meewerken, ze wilden hun eigen kleine taartje zijn. Ze konden zich niet voorstellen dat ze één zo'n grote lekkere taart konden worden. En zich dan helemaal happy zouden voelen.

.

zondag 15 november 2009

Vrijheid

Het niet kunnen zijn wie je bent ondermijnt de levenskracht en de gezondheid.

Dat lees ik bij Piek. Het gaat over dieren. Maar het gaat ook over mensen. Als we niet kunnen zijn wie we zijn, hoe komt dat dan? Ligt het aan de omstandigheden, aan anderen of aan onszelf? Een dier dat in een kooitje zit, kan moeilijk ontsnappen. Maar wij kunnen toch meestal wel zelf kiezen of we ons laten beperken? 'Ja, maar..,' zeggen we dan. En we sommen alle excuses op, die ons in de weg zitten om te zijn wie we zijn. Of te doen wat we zouden willen doen. We kunnen anderen of omstandigheden wel de schuld geven, maar in wezen doen we het toch zelf als we ons zoveel van de omstandigheden en anderen aantrekken?

'Vrijheid zit in jezelf,' zei een zeehond eerder al.

.

dinsdag 10 november 2009

Schuldgevoel loslaten

Een arts op Santorini ontdekte dat veel mensen ziek werden door schuldgevoelens. 'Laat je schuldgevoel los,' adviseert hij zijn patiënten of: 'Als dat niet lukt, stop dan met dat wat je schuldgevoel veroorzaakt.'

.

maandag 9 november 2009

Sharon McErlane

Sharon McErlane is een vrouw naar mijn hart. Vrolijk, grappig, zingend, dansend, hartverwarmend! Ze is - namens de grootmoeders - op bezoek in België. 'Our love is our power' is de boodschap die zij brengt. Het leven is opeens zo eenvoudig als je haar hoort.
Een voorbeeldje: Een vrouw nam de microfoon om te vertellen dat ze bang was dat de oefening, die ze de vorige dag van Sharon geleerd had, niet afdoende was om haar extreme angst te verwijderen. Sharon liet de grootmoeders spreken en vroeg: 'Wat denk je, komt de angst op omdat-ie opgelost wil worden of omdat-ie bij je wil blijven?' Vervolgens leerde ze de hele zaal een eenvoudige methode om al het ongemak, fysieke of emotionele pijn te transformeren: Geef het licht. Hoe je dat ook doet, stel het je voor, hoe er licht stroomt naar de delen die dat nodig hebben.


...

zaterdag 7 november 2009

De juwelier en Pimmetje



Om de tafel met de hoofdpersonen uit je eigen verhaal, de juwelier en Pimmetje. Ja, ze bestaan echt. Natuurlijk zijn ze een heel eigen leven gaan leiden in het boek, dat ik heb geschreven. Een enthousiaste kunstenaar ging mee naar Turnhout om te zien waar het verhaal zich afspeelde, zodat hij er passende tekeningen bij kan maken. Voor hem was het de omgekeerde beleving. Hij had eerst het verhaal gelezen en zag toen pas de mensen en de lokaties erbij. Op de terugweg had hij het gevoel dat hij een dagje rondgewandeld had in het boek. En zelf weet ik ondertussen ook niet meer zo goed wat de echte verhalen waren. Alles is uit de realiteit geplukt en nu wordt de realiteit beïnvloedt door het verhaal. Omdat het boek, dat nog een echt boek moet worden, op tafel ligt.

.

donderdag 5 november 2009

Iets nieuws

Iets nieuws. Men vraagt om iets nieuws. Ik heb effe niks nieuws!
Ik heb alles al een keer gezegd of geschreven. Ik ga mezelf herhalen.
Ik zou zeggen: begin opnieuw. Weet je hoeveel verhalen er al op staan, op deze weblog? Of lees eens een weblog van iemand anders, verwijzingen daarnaar vind je ook in eerdere stukjes. Ik geef geen commentaar meer op wat er allemaal gebeurt in de wereld, want anders ben ik nog steeds zo'n oordelende journalist. Je kunt alles ook anders bekijken, dat is nu mijn verhaal.
Alles wat je tegenkomt en wat je aandacht trekt, vertelt je iets over jezelf. Alles wat je om je heen ziet, alles wat je bent - heb je zelf bedacht. We zijn wat we denken. Dat las ik vandaag nog in Happinez. Alles is gedachtenkracht en voorstellingsvermogen. Vanmorgen kwam een mail binnen waarin iemand vertelde hoe hij de griep te lijf ging: Hij stelde zich voor hoe hele legers witte bloedlichaampjes afgevuurd werden op de boosdoener en huppekee: beter.
Dat is de kunst: het je voorstellen, verbeeldingsvermogen. Iemand kwam langs en zei het zo: 'Ik weet dat ik iets anders wil gaan doen en omdat ik het denk en hardop zeg, gaat het vanzelf al die kant op. Ik hoef er helemaal geen moeite voor te doen en ik hoef me er ook niet druk om te maken.' Kijk, dat bedoel ik! Wat zou ik daar nu nog aan toe te voegen hebben? Alleen nog maar dit: Verzin je eigen verhaal! Daar heb je wat aan!

.

woensdag 4 november 2009

Alternatief

Toen ik ooit eens informeerde of (de Indiase knuffelgoeroe) Amma ook niet tegen kinderarbeid was, kreeg ik als antwoord: 'Ja, natuurlijk. Maar Amma gaat het gevecht niet aan met die bedrijven of met de overheid, ze zet schooltjes op voor kinderen.' Leerzaam: Richt je op het alternatief.
Net zoiets als: Ga niet protesteren tegen de oorlog, maar zet je in voor vrede.
.

maandag 2 november 2009

Gojibesen en argan olie

Het Kurkuma-succes (zelfs verkoudheid verdwijnt als sneeuw voor de zon!) roept om nog een paar wondermiddelen uit de natuur:


De Gojibes uit China.
Te koop bij onze kaasboer. Tot voor kort met een waslijst aan positieve effecten erbij. Maar dat schijnt nu verboden te zijn. Daarom som ik ze even op: Van de Gojibes word je vrolijk, daarom heet-ie ook wel 'Happy berry'. Ze zijn rijk aan vitamines, mineralen, aminozuren, antioxidanten en andere belangrijke voedingstoffen. Je kunt er thee van maken, je kunt ze verwerken in soepen en sauzen, in de yoghurt gooien, wat je maar wil. Je slaapt beter, je lichaamsgewicht komt op peil, het heeft een reinigend effect op lever en nieren en het werkt onstekingsremmend. Daarbij zijn de gojibessen ook nog eens gewoon lekker!


Argan olie uit Marokko

Argan olie wordt ook wel wonderolie genoemd. Het is gemaakt uit de pitten van vruchten die op olijven lijken. Het houdt de huid gezond, soepel en jong, gaat littekenvorming tegen en bevordert genezing van wonden. Je kunt het op de huid smeren, in het badwater gooien of... in de sla bijvoorbeeld. Dan verlaagt het je cholesterolgehalte, verbetert de doorbloeding, versterkt het immuunsysteem en werkt ontstekingsremmend en anti-oxiderend.

Dus ik zou zeggen: Men neme wat argan olie, menge dat met een flinke hand goji bessen en voege daar nog een snufje kurkuma aan toe. Et voila: een persoonlijk vaccin om supergezond de herfst en winter te overleven!