Als je jezelf niet zo belangrijk vindt, is alles een stuk eenvoudiger.
Een simpele gedachte, maar leg maar eens uit wat je bedoelt.
Kijk bijvoorbeeld eens van een afstandje naar jezelf. Van een flink afstandje. Wat doe je, waar maak je je druk over, hoe heftig reageer je op situaties? Welke rol speel je in het leven? Als je er midden in zit, zie je de betrekkelijkheid niet. Dat beperkt.
Soms zie je dat je in een rol terecht bent gekomen, waar bepaald gedrag bijhoort. Dat houdt je dan gevangen. Tot je jezelf - ofwel de rol die je vervult - iets minder belangrijk vindt. Dat biedt je gelegenheid om te groeien en meer uit het leven te halen.
We willen ons waarmaken, onze belangen verdedigen, erkenning, waardering, anderen moeten ons begrijpen. We trekken ons (bewust of onbewust) veel te veel aan van wat anderen vinden, terwijl we helemaal niet weten wat anderen vinden, maar interpreteren. We vullen het zelf in. En die ander vult ook zelf in, waarom zou je je daar nou zoveel van aantrekken? We zijn per ongeluk de hele dag aan het oordelen, onszelf en de wereld om ons heen aan het beoordelen.
Laat ik een voorbeeld noemen, waar niemand aanstoot aan kan nemen, omdat het verzonnen is: Een journalist is bezig met een scoop en wil grote opschudding in de wereld veroorzaken. Hij zal de geschiedenis ingaan als degene die ontdekt heeft dat... Het maakt hem blind voor het doel en het effect van het verhaal, omdat hij zichzelf zo graag wil bewijzen. Het gaat hem er meer om de bewondering van anderen te oogsten dan om het verhaal zelf. En daardoor zal hij ook veel meer last hebben van kritiek, die onvermijdelijk ook op hem afkomt.
Of iemand is bedrogen en in de steek gelaten door de liefde van z'n leven. Dat maakt hem dieptriest en dagelijks voelt hij de pijn en het gemis. Hoe kon ze dat nou doen? Hij had toch alles te bieden wat ze maar wilde? Het gevoel van afwijzing is onverdraaglijk en houdt hem gevangen. Dat belemmert hem nieuwe wegen in te slaan.
Mooi voorbeeld daarvan is het verhaal van de man in het laatste boek van Paulo Coelho, die door allerlei moorden te plegen z'n vrouw probeert terug te winnen. Tot hij er achter komt dat dat allang niet meer is wat hij wil en haar ook neerknalt. Z'n aangetaste ego, de afwijzing op zich, maakte hem blind.
Jezelf minder belangrijk vinden verlost je van het oordeel en het afhankelijk zijn van anderen.
Het biedt dus veel meer ruimte om te zijn wie je werkelijk bent en te leven zoals het leven loopt. Het verlost je van beperkende oordelen over jezelf. Je bent gewoon wie je bent.
.
zaterdag 31 oktober 2009
donderdag 29 oktober 2009
Kurkuma
'Kurkuma, het bestanddeel dat te vinden is in gele curry, is een grote vijand van kanker. De specerij eet de kankercellen op of zorgt dat de cellen zichzelf uitschakelen, zo hebben onderzoekers van het Cork Cancer Research Center uitgevonden. Ze hopen met het bestanddeel een medicijn te kunnen ontwikkelen tegen vormen van kanker. Van kurkuma was al bekend dat het helpt tegen artritis en dementie.' (OneWorld)
We leven in een hele rare wereld. De aarde biedt ons alles wat we maar nodig hebben. Vroeger wisten mensen precies welk plantje, welke bes, welke noten welke heilzame werking hadden. Ik herinner me het verhaal van een ontwikkelingswerker, die namens de westerse wereld 'ontwikkeling' kwam brengen in de boerendorpen van Peru. In de vorm van landbouwwerktuigen en andere moderne snufjes. Halverwege ontdekte hij dat het vrij bizar was, wat hij kwam doen. Hij leerde de gewoonten en de gebruiken kennen van de bevolking en was zo onder de indruk dat hij een boekje maakte met hun wijsheden en kennis van de natuur. Dat bracht hem in grote problemen, hij werd het land zelfs uitgebonjourd. Wat hij dacht dat nobel ontwikkelingswerk was, bleek in feite vooral te maken te hebben met machtsfactoren en financiële belangen. De rest van zijn leven heeft hij vergeefs geprobeerd die boodschap te verkondigen.
Als we nou gewoon dichtbij de natuur waren gebleven en aten wat het land te bieden had, zonder al die ingewikkelde (chemische) toevoegingen, hadden we misschien ook al die ziektes niet gehad en hadden we helemaal geen medicijn nodig! Dan is er opeens een simpele oplossing voor handen, gaan we het weer ingewikkelder maken dan nodig is. We hebben kurkuma, makkelijk te verkrijgen en eenvoudig aan je maaltijd toe te voegen. Maar zo simpel is het niet! Er moet een medicijn van gemaakt worden! Terwijl het in feite al een medicijn is. Evenals gember, de goji-bes, groene thee, basilicum, noem maar op.
.
We leven in een hele rare wereld. De aarde biedt ons alles wat we maar nodig hebben. Vroeger wisten mensen precies welk plantje, welke bes, welke noten welke heilzame werking hadden. Ik herinner me het verhaal van een ontwikkelingswerker, die namens de westerse wereld 'ontwikkeling' kwam brengen in de boerendorpen van Peru. In de vorm van landbouwwerktuigen en andere moderne snufjes. Halverwege ontdekte hij dat het vrij bizar was, wat hij kwam doen. Hij leerde de gewoonten en de gebruiken kennen van de bevolking en was zo onder de indruk dat hij een boekje maakte met hun wijsheden en kennis van de natuur. Dat bracht hem in grote problemen, hij werd het land zelfs uitgebonjourd. Wat hij dacht dat nobel ontwikkelingswerk was, bleek in feite vooral te maken te hebben met machtsfactoren en financiële belangen. De rest van zijn leven heeft hij vergeefs geprobeerd die boodschap te verkondigen.
Als we nou gewoon dichtbij de natuur waren gebleven en aten wat het land te bieden had, zonder al die ingewikkelde (chemische) toevoegingen, hadden we misschien ook al die ziektes niet gehad en hadden we helemaal geen medicijn nodig! Dan is er opeens een simpele oplossing voor handen, gaan we het weer ingewikkelder maken dan nodig is. We hebben kurkuma, makkelijk te verkrijgen en eenvoudig aan je maaltijd toe te voegen. Maar zo simpel is het niet! Er moet een medicijn van gemaakt worden! Terwijl het in feite al een medicijn is. Evenals gember, de goji-bes, groene thee, basilicum, noem maar op.
.
Calvijn
Gisteravond sprak ik 'Calvijn'. De man die in het theaterstuk 'Ik, Calvijn' in de huid van Calvijn was gekropen, vertelde dat hij gefascineerd was door fanatieke wereldverbeteraars. Hij noemde Mandela en Gandhi, maar ook Hitler. De zwarte kant boeide hem evenzeer. Dat 'fanatieke' is nou net wat een wereldverbeteraar geen wereldverbeteraar maakt.
.
.
woensdag 28 oktober 2009
Verzet
De blinde man heeft flink succes geboekt. Hij verschijnt nu ook op andere weblogs en websites. Iedereen vindt er z'n eigen boodschap in.
Toen ik het filmpje ontving, was deze tekst eraan toegevoegd: Onze gevoelens komen voort uit onze gedachten. Onze acties komen voort uit onze gevoelens. En onze resultaten komen voort uit onze acties. Belangrijk dus om de juiste gedachten te hebben.
Omdat de energie de gedachte volgt, is het dus belangrijk een beeld te hebben dat positief is. Want waar je je op focust, trek je aan. Zo weigerde Moeder Theresa altijd mee te doen aan marsen tegen de oorlog (welk "beeld" heb je dan voor ogen?), maar was ze als eerste te porren voor een mars voor de vrede. Je denkt dat het hetzelfde is, maar de energie die je aantrekt is totaal verschillend.
De blinde man heeft ons nog meer te vertellen. Hij laat ons zien hoe blind wij zelf kunnen zijn. Zou het wel tot het publiek doordringen wat een prachtige dag het was, als zijn bordje daar niet op wees? Begrijpen we wel dat de zon ook schijnt als het regent? Dat elke tegenslag, elke gebeurtenis die in ons verzet oproept, ook een kans biedt er op een andere manier naar te kijken? Ik begin te begrijpen dat alles wat ons weerhoudt om dat te bereiken wat we willen alleen maar ons eigen verzet ertegen is.
Nu kan ik talloze voorbeelden noemen, maar iedereen heeft z'n eigen voorbeeld wel bij de hand. Wat is het waar jij je druk om maakt en wat je maar moeilijk kunt accepteren? Wat is het waartegen jij je verzet? Dat verzet vertelt je wat de blokkade is. Hoe sterker je verzet tegen een bepaalde situatie, hoe groter de blokkade. Geef je verzet op en zie hoe je jezelf dan vrijmaakt. Dat wat in jou het meeste weerstand oproept, is in feite een groot cadeau voor je. Het vertelt je exact wat je niet wilt horen en niet wilt zien. Het kadootje, dat je niet wilt ontvangen! Het is de sleutel tot de oplossing van dat waar je je druk over maakt.
Toen ik het filmpje ontving, was deze tekst eraan toegevoegd: Onze gevoelens komen voort uit onze gedachten. Onze acties komen voort uit onze gevoelens. En onze resultaten komen voort uit onze acties. Belangrijk dus om de juiste gedachten te hebben.
Omdat de energie de gedachte volgt, is het dus belangrijk een beeld te hebben dat positief is. Want waar je je op focust, trek je aan. Zo weigerde Moeder Theresa altijd mee te doen aan marsen tegen de oorlog (welk "beeld" heb je dan voor ogen?), maar was ze als eerste te porren voor een mars voor de vrede. Je denkt dat het hetzelfde is, maar de energie die je aantrekt is totaal verschillend.
De blinde man heeft ons nog meer te vertellen. Hij laat ons zien hoe blind wij zelf kunnen zijn. Zou het wel tot het publiek doordringen wat een prachtige dag het was, als zijn bordje daar niet op wees? Begrijpen we wel dat de zon ook schijnt als het regent? Dat elke tegenslag, elke gebeurtenis die in ons verzet oproept, ook een kans biedt er op een andere manier naar te kijken? Ik begin te begrijpen dat alles wat ons weerhoudt om dat te bereiken wat we willen alleen maar ons eigen verzet ertegen is.
Nu kan ik talloze voorbeelden noemen, maar iedereen heeft z'n eigen voorbeeld wel bij de hand. Wat is het waar jij je druk om maakt en wat je maar moeilijk kunt accepteren? Wat is het waartegen jij je verzet? Dat verzet vertelt je wat de blokkade is. Hoe sterker je verzet tegen een bepaalde situatie, hoe groter de blokkade. Geef je verzet op en zie hoe je jezelf dan vrijmaakt. Dat wat in jou het meeste weerstand oproept, is in feite een groot cadeau voor je. Het vertelt je exact wat je niet wilt horen en niet wilt zien. Het kadootje, dat je niet wilt ontvangen! Het is de sleutel tot de oplossing van dat waar je je druk over maakt.
zaterdag 24 oktober 2009
Blind
Een dronken zwerver kwam de keurige presentatie van een dichtbundel verstoren. Het regende en hij wilde even schuilen. 'Ook al zie je hem niet, de zon schijnt toch!' riep hij uit. De dichtregels van die dag ben ik allang vergeten, maar deze zin schiet me nog vaak te binnen.
Nu moet ik er weer aan denken, omdat een soortgelijk verhaal deze week twee keer bij mij terecht kwam. Ik kende het al, ooit kreeg ik het in een mooi filmpje voorgeschoteld: De blinde man.
'Today is a beautiful day and I can not see it', staat op het bordje dat een blinde man voor z'n neus heeft staan. De muntjes stromen binnen. Dat was eerder op de dag anders. Toen stond er op zijn bordje: 'Heb medelijden, ik ben blind.' Een voorbijganger had spontaan de tekst gewijzigd. Met resultaat. Toen de voorbijganger aan het eind van de dag terugkwam, vroeg de blinde man hem: Vertel me, wat heb je opgeschreven? 'Hetzelfde, maar dan in andere woorden,' glimlachte de voorbijganger.
Wat heeft dit verhaaltje meer te vertellen dan ik in eerste instantie oppikte? Het doet me denken aan de krokussen, die hier vlakbij inmiddels tussen de gevallen herfstbladeren staan. Zien we ze wel?
.
Nu moet ik er weer aan denken, omdat een soortgelijk verhaal deze week twee keer bij mij terecht kwam. Ik kende het al, ooit kreeg ik het in een mooi filmpje voorgeschoteld: De blinde man.
'Today is a beautiful day and I can not see it', staat op het bordje dat een blinde man voor z'n neus heeft staan. De muntjes stromen binnen. Dat was eerder op de dag anders. Toen stond er op zijn bordje: 'Heb medelijden, ik ben blind.' Een voorbijganger had spontaan de tekst gewijzigd. Met resultaat. Toen de voorbijganger aan het eind van de dag terugkwam, vroeg de blinde man hem: Vertel me, wat heb je opgeschreven? 'Hetzelfde, maar dan in andere woorden,' glimlachte de voorbijganger.
Wat heeft dit verhaaltje meer te vertellen dan ik in eerste instantie oppikte? Het doet me denken aan de krokussen, die hier vlakbij inmiddels tussen de gevallen herfstbladeren staan. Zien we ze wel?
.
donderdag 22 oktober 2009
Verfrissend
Een verfrissende kijk op de AOW-discussie:
Heel hard werken zodat je daarna lekker kan gaan genieten van je pensioen is een onverstandige strategie. Veel beter is het om nu al te gaan genieten en meer plezier te gaan maken in je huidige leven. Meer te ontspannen en meer aandacht hebben voor de mooie momenten van het leven. Hopen dat andere mensen zich aan hun beloftes houden en dat je op hen kan rekenen voor je pensioen is onverstandig. Veel beter is het om alles zelf in de hand te houden en zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen toekomst.
Deze woorden komen van Joost van der Leij, een NLP-trainer. NLP betekent Neuro-Linguistic Programming en leert mensen hun negatieve gedachten en herinneringen te vervangen door positieve.
Neem verantwoordelijkheid voor je eigen toekomst en ga bedenken wat voor jou zo'n fantastische droombaan is dat je, wanneer je die baan hebt, je door blijft werken tot je vijfennegentigste! Bedenk wat je leuk vindt om te doen zonder rekening te houden met wat haalbaar is of realistisch. Fantaseer erop los. Het gaat immers om een droombaan. Heb je die eenmaal bedacht, bedenk dan wat je nog moet leren om die droombaan in te gaan vullen. Wat zijn de inhoudelijke aspecten, wat moet je weten en hoe kan je dat alles realiseren vanuit ontspanning, kracht en goede omgang met andere mensen. En begin daar dan vandaag nog mee!
Ik hoor veel mensen al denken dat dat niet realistisch is. Maar wat is realistisch? De realiteit maken we zelf en houden we zelf in stand. Elk moment kunnen we opnieuw beginnen, met een nieuwe kijk op onszelf en het leven. Ware het niet dat we ons door het verleden maar laten achtervolgen en laten vangen. Iets wat ooit is gebeurd op een andere manier gaan bekijken is erg zinnig. Het opruimen door de positieve kanten, het leerzame ervan te herkennen is nog zinniger. Oude koeien zijn oude koeien omdat je ze nog niet uit de sloot gehaald heb. Je hebt ze gewoon in de sloot laten zitten. Laat ze weg huppelen!
.
Heel hard werken zodat je daarna lekker kan gaan genieten van je pensioen is een onverstandige strategie. Veel beter is het om nu al te gaan genieten en meer plezier te gaan maken in je huidige leven. Meer te ontspannen en meer aandacht hebben voor de mooie momenten van het leven. Hopen dat andere mensen zich aan hun beloftes houden en dat je op hen kan rekenen voor je pensioen is onverstandig. Veel beter is het om alles zelf in de hand te houden en zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen toekomst.
Deze woorden komen van Joost van der Leij, een NLP-trainer. NLP betekent Neuro-Linguistic Programming en leert mensen hun negatieve gedachten en herinneringen te vervangen door positieve.
Neem verantwoordelijkheid voor je eigen toekomst en ga bedenken wat voor jou zo'n fantastische droombaan is dat je, wanneer je die baan hebt, je door blijft werken tot je vijfennegentigste! Bedenk wat je leuk vindt om te doen zonder rekening te houden met wat haalbaar is of realistisch. Fantaseer erop los. Het gaat immers om een droombaan. Heb je die eenmaal bedacht, bedenk dan wat je nog moet leren om die droombaan in te gaan vullen. Wat zijn de inhoudelijke aspecten, wat moet je weten en hoe kan je dat alles realiseren vanuit ontspanning, kracht en goede omgang met andere mensen. En begin daar dan vandaag nog mee!
Ik hoor veel mensen al denken dat dat niet realistisch is. Maar wat is realistisch? De realiteit maken we zelf en houden we zelf in stand. Elk moment kunnen we opnieuw beginnen, met een nieuwe kijk op onszelf en het leven. Ware het niet dat we ons door het verleden maar laten achtervolgen en laten vangen. Iets wat ooit is gebeurd op een andere manier gaan bekijken is erg zinnig. Het opruimen door de positieve kanten, het leerzame ervan te herkennen is nog zinniger. Oude koeien zijn oude koeien omdat je ze nog niet uit de sloot gehaald heb. Je hebt ze gewoon in de sloot laten zitten. Laat ze weg huppelen!
.
dinsdag 20 oktober 2009
maandag 19 oktober 2009
Duurzame haring
Heel even zet ik de tv aan. Reclame is aan mij niet besteed, meestal sta ik op of zap ik weg. Het is werkelijk frappant, wat ik toch in de gauwigheid opvang: Duurzaam gevangen maatjesharing! Hoe bestaat het? BCC-apparaten kopen is opeens goed voor de dieren en Ariël roept ons op de temperatuur een tikkie terug te zetten. Erg interessant, wat hier gebeurt. De commercie speelt kennelijk eerder in op de klimaattop in Kopenhagen in december dan de actualiteitenprogramma's.
Zo ken ik een bedrijf dat op het punt stond een keurmerk 'kinderarbeidvrij' te lanceren op het moment dat wij terugkwamen uit India met het nieuws dat dit bedrijf (en niet alleen dit bedrijf) natuursteen importeerde uit de vele steengroeven, waar wij heel wat kindertjes keihard aan het werk hebben gezien en gefilmd.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen is erg nobel, als het niet alleen bij woorden en keurmerken blijft. Maar meestal wordt er vooral moeite gedaan om de werkelijkheid te verbloemen.
Als consument wil je natuurlijk graag bijdragen aan een betere wereld. Dus als je kan kiezen en je kunt het betalen, dan kies je toch voor duurzaam, milieuvriendelijk, sociaal, biologisch, gezond, extra vitaminen, meergranen enz, enz...? Of niet soms?
Maar stel je eens voor dat je voor je Max Havelaarkoffie meer betaalt, omdat je het zo goed voor hebt met die kleine boeren en je komt erachter dat het alleen maar een verkooptruc is, waarmee de prijs opgehoogd kan worden. Ik zeg niet dat dat zo is hoor, dat weet ik (nog) niet. Maar het valt nauwelijks te controleren.
Je hoeft alleen maar een keer naar de keuringsdienst van de VPRO te kijken om te weten dat ons een hoop onzin verkocht wordt. En we geloven het allemaal. Omdat we het graag willen geloven. We kunnen beter zelf een beetje duurzamer worden misschien.
.
Zo ken ik een bedrijf dat op het punt stond een keurmerk 'kinderarbeidvrij' te lanceren op het moment dat wij terugkwamen uit India met het nieuws dat dit bedrijf (en niet alleen dit bedrijf) natuursteen importeerde uit de vele steengroeven, waar wij heel wat kindertjes keihard aan het werk hebben gezien en gefilmd.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen is erg nobel, als het niet alleen bij woorden en keurmerken blijft. Maar meestal wordt er vooral moeite gedaan om de werkelijkheid te verbloemen.
Als consument wil je natuurlijk graag bijdragen aan een betere wereld. Dus als je kan kiezen en je kunt het betalen, dan kies je toch voor duurzaam, milieuvriendelijk, sociaal, biologisch, gezond, extra vitaminen, meergranen enz, enz...? Of niet soms?
Maar stel je eens voor dat je voor je Max Havelaarkoffie meer betaalt, omdat je het zo goed voor hebt met die kleine boeren en je komt erachter dat het alleen maar een verkooptruc is, waarmee de prijs opgehoogd kan worden. Ik zeg niet dat dat zo is hoor, dat weet ik (nog) niet. Maar het valt nauwelijks te controleren.
Je hoeft alleen maar een keer naar de keuringsdienst van de VPRO te kijken om te weten dat ons een hoop onzin verkocht wordt. En we geloven het allemaal. Omdat we het graag willen geloven. We kunnen beter zelf een beetje duurzamer worden misschien.
.
zaterdag 17 oktober 2009
Azul
Op de menukaart van het Portugese restaurant Azul in Haarlem, staat dit recept:
Recept om blauw te maken
Wanneer je blauw wilt maken, neem dan een stuk hemel en doe het in een grote pan, die je op het vuur kunt zetten van de horizon;
roer daarna door dit blauw een restje rood, dat van de ochtend over is, totdat het oplost; giet dit alles in een schone schaal, opdat
niets overblijft van de onzuiverheden van de namiddag.
Zeef tot slot een restje goud dat van het zand komt van
middag, totdat de kleur zich hecht aan de metalen bodem.
Eventueel, om te voorkomen dat de kleuren mettertijd
loslaten, kun je aan het brouwsel een gebrande perzikpit toevoegen.
Je zult zien dat deze oplost, zonder sporen na te laten dat je hem ooit
erin gedaan hebt; zelfs de zwarte as zal nog geen vleugje oker
achterlaten op het gulden oppervlak. Dan pas kun je de kleur
tot op ooghoogte heffen en die vergelijken met het echte blauw.
De kleuren zullen je hetzelfde lijken, zonder dat
je de ene van de andere onderscheiden kunt.
Aldus heb ik gedaan – ik , Abrãao ben Judá Ibn Haim,
illuminator te Loulé – en het recept laat ik hier na aan wie,
ooit op een dag, de hemel na wil maken.
Uit: De emotie in kaart gebracht. Gedichten van Nuno Júdice (vertaald door August Willemsen)
Recept om blauw te maken
Wanneer je blauw wilt maken, neem dan een stuk hemel en doe het in een grote pan, die je op het vuur kunt zetten van de horizon;
roer daarna door dit blauw een restje rood, dat van de ochtend over is, totdat het oplost; giet dit alles in een schone schaal, opdat
niets overblijft van de onzuiverheden van de namiddag.
Zeef tot slot een restje goud dat van het zand komt van
middag, totdat de kleur zich hecht aan de metalen bodem.
Eventueel, om te voorkomen dat de kleuren mettertijd
loslaten, kun je aan het brouwsel een gebrande perzikpit toevoegen.
Je zult zien dat deze oplost, zonder sporen na te laten dat je hem ooit
erin gedaan hebt; zelfs de zwarte as zal nog geen vleugje oker
achterlaten op het gulden oppervlak. Dan pas kun je de kleur
tot op ooghoogte heffen en die vergelijken met het echte blauw.
De kleuren zullen je hetzelfde lijken, zonder dat
je de ene van de andere onderscheiden kunt.
Aldus heb ik gedaan – ik , Abrãao ben Judá Ibn Haim,
illuminator te Loulé – en het recept laat ik hier na aan wie,
ooit op een dag, de hemel na wil maken.
Uit: De emotie in kaart gebracht. Gedichten van Nuno Júdice (vertaald door August Willemsen)
vrijdag 16 oktober 2009
Opofferen?
Dat de opofferingsgezindheid van pater Damiaan geroemd werd door de paus, dat zat me dwars. Het geeft precies aan waar het probleem van 'de kerken' zit. Niet alleen van de katholieke kerk, er zijn meer van die religies waarin het als hoogst bereikbaar ideaal gezien wordt om je op te offeren. Er bestaat echt geen God, die van mensen verlangt dat ze zichzelf opblazen, aanslagen plegen, oorlogen voeren of moorden - laat staan uit zijn naam.
Zo bestaat er ook geen God, die van ons vraagt ons eigen geloof op te leggen aan een ander of anderen buiten te sluiten omdat ze een ander geloof hebben. Of een God die ons vraagt onszelf te straffen, te geselen of schuldig te voelen. Laat staan dat we onszelf op moeten offeren.
Sorry, paus en consorten, volgens mij hebben jullie dat helemaal verkeerd begrepen. 'Heb uw naaste lief als uzelf' betekent niet 'offer jezelf op voor je naaste.' Het betekent wel begrip en respect hebben voor je medemens, inzien dat wij allen één zijn. De één is niet beter dan de ander. Leven vanuit je hart is goed voor jezelf en goed voor de medemens. Daar kan je nooit slachtoffer van worden. Daar wordt je rijker van.
.
Zo bestaat er ook geen God, die van ons vraagt ons eigen geloof op te leggen aan een ander of anderen buiten te sluiten omdat ze een ander geloof hebben. Of een God die ons vraagt onszelf te straffen, te geselen of schuldig te voelen. Laat staan dat we onszelf op moeten offeren.
Sorry, paus en consorten, volgens mij hebben jullie dat helemaal verkeerd begrepen. 'Heb uw naaste lief als uzelf' betekent niet 'offer jezelf op voor je naaste.' Het betekent wel begrip en respect hebben voor je medemens, inzien dat wij allen één zijn. De één is niet beter dan de ander. Leven vanuit je hart is goed voor jezelf en goed voor de medemens. Daar kan je nooit slachtoffer van worden. Daar wordt je rijker van.
.
donderdag 15 oktober 2009
Heilig
De Belgische pater Damiaan is heilig verklaard. Ik dacht dat hij tijdens zijn leven mensen had genezen, maar dat vind ik niet in de informatie. Zeker en vast zal de pater veel goede daden hebben verricht in z'n leven. Hij zette zich in voor lepra-patiënten op Haïti.
Pas na zijn dood zijn er wonderbaarlijke genezingen geweest. Het gebeurt vaker dat mensen na hun dood heilig verklaard worden. Maar er zijn ook mensen - in de geschiedenis en ook in deze tijd - die al terwijl zij leven anderen kunnen genezen. Zouden die dan ook allemaal niet heilig verklaard moeten worden? Nee, want mensen kunnen alleen maar een doorgeefluik zijn van de genezende energie. Het zijn niet de mensen zelf, die het bewerkstelligen, maar het is de genezende kracht die via mensen kan stromen. Eerlijk gezegd geloof ik dat wij allemaal toegang hebben tot die kracht. Als we 'm maar toelaten. Ik ken veel mensen die kunnen genezen, maar ook mensen die een helende werking hebben op hun omgeving. De een heeft het sterker dan de ander en sommigen hebben het sterker ontwikkeld dan anderen.
Sommigen lopen ermee te koop of leven ervan. Anderen doen het in alle stilte en genezen mensen of dieren gratis. Dat kan ook. En dat is wel zo zuiver eigenlijk. Want tenslotte is het een geschenk uit de hemel dat je deelt met anderen. Daarom zou eigenlijk alles gratis moeten zijn, want al onze gaven zijn gratis geschenken. Je wordt vanzelf beloond als je ze ten dienste stelt van de wereld. In elk geval hoef je je vast geen zorgen te maken als je met zuivere motieven (dat wil zeggen: zonder eigen belang) de wereld helpt beter te worden.
.
Pas na zijn dood zijn er wonderbaarlijke genezingen geweest. Het gebeurt vaker dat mensen na hun dood heilig verklaard worden. Maar er zijn ook mensen - in de geschiedenis en ook in deze tijd - die al terwijl zij leven anderen kunnen genezen. Zouden die dan ook allemaal niet heilig verklaard moeten worden? Nee, want mensen kunnen alleen maar een doorgeefluik zijn van de genezende energie. Het zijn niet de mensen zelf, die het bewerkstelligen, maar het is de genezende kracht die via mensen kan stromen. Eerlijk gezegd geloof ik dat wij allemaal toegang hebben tot die kracht. Als we 'm maar toelaten. Ik ken veel mensen die kunnen genezen, maar ook mensen die een helende werking hebben op hun omgeving. De een heeft het sterker dan de ander en sommigen hebben het sterker ontwikkeld dan anderen.
Sommigen lopen ermee te koop of leven ervan. Anderen doen het in alle stilte en genezen mensen of dieren gratis. Dat kan ook. En dat is wel zo zuiver eigenlijk. Want tenslotte is het een geschenk uit de hemel dat je deelt met anderen. Daarom zou eigenlijk alles gratis moeten zijn, want al onze gaven zijn gratis geschenken. Je wordt vanzelf beloond als je ze ten dienste stelt van de wereld. In elk geval hoef je je vast geen zorgen te maken als je met zuivere motieven (dat wil zeggen: zonder eigen belang) de wereld helpt beter te worden.
.
dinsdag 13 oktober 2009
'mijn vrouw'
Een vriend lag in het ziekenhuis voor een kleine operatie. Tegenover hem lag een man, die dezelfde operatie had ondergaan. Z'n vrouw kwam op bezoek en moest z'n voorhoofd afdeppen, hem helpen met het rietje om te drinken, ondertussen belde de hele familie om te vragen of hij het overleefd had, ze moest hem begeleiden naar de toilet, enz.. enz.. Tot het verplegend personeel het om 8 uur welletjes vond en haar naar huis stuurde. Vervolgens kon hij opeens alles zelf, stapte gewoon z'n bed uit om naar de wc te gaan, dronk uit z'n glas, noem maar op. Tot stomme verbazing van de vriend die alles vanaf de overkant had gadegeslagen. De man zag zijn verbaasde blik en verontschuldigde zich: 'Het is toch mijn vrouw?'
Waarom schrijf ik dit? Omdat het zo goed laat zien hoe mensen een spel spelen met elkaar en omdat het zo'n goed voorbeeld is van hoe bepaald gedrag bepaalde aandacht oplevert. Ook die vrouw kiest zelf voor die rol, waarom zou ze zich anders zo gedragen en waarom zou hij zich anders zo gedragen? Het had misschien ook andersom kunnen zijn. Vrouwen kunnen natuurlijk ook gaan klagen en piepen om aandacht te krijgen. Het is een vreemde gewoonte. Maar wel verklaarbaar. Het is nou eenmaal zo dat iedereen bepaald gedrag ontwikkeld om aandacht te krijgen. Omdat het werkt en zolang het werkt, blijf je dat doen.
.
Waarom schrijf ik dit? Omdat het zo goed laat zien hoe mensen een spel spelen met elkaar en omdat het zo'n goed voorbeeld is van hoe bepaald gedrag bepaalde aandacht oplevert. Ook die vrouw kiest zelf voor die rol, waarom zou ze zich anders zo gedragen en waarom zou hij zich anders zo gedragen? Het had misschien ook andersom kunnen zijn. Vrouwen kunnen natuurlijk ook gaan klagen en piepen om aandacht te krijgen. Het is een vreemde gewoonte. Maar wel verklaarbaar. Het is nou eenmaal zo dat iedereen bepaald gedrag ontwikkeld om aandacht te krijgen. Omdat het werkt en zolang het werkt, blijf je dat doen.
.
zondag 11 oktober 2009
Tsjechië
In Tsjechië staat een huis. Een groot huis, met veel kamers, een grote gezamenlijke ruimte, een prachtige omgeving, veel wandelmogelijkheden en een enthousiaste gastvrouw: Mieke.Toevallig was ze de afgelopen week even in Nederland en toevallig liep ik haar tegen het lijf.
Ik zocht zo'n mooie plek in de natuur om cursussen te kunnen gaan geven en zij was net bezig om haar kersverse verbouwde paleisje onder de aandacht te brengen.
Aan Tsjechië had ik nooit gedacht, maar zo ver weg is het nou ook weer niet. En werkelijk alles is hier mogelijk. De wandelroutes heeft Mieke al uitgestippeld en in de winter kun je achter het huis zelfs skiën. Een gespreid bedje dus voor wie leuke workshops in de aanbieding heeft!Dus vlak voor zij weer naar Tsjechië vertrok, hebben we de koppen bij elkaar gestoken en besloten om samen te gaan werken. Plannen en mogelijkheden genoeg, dus dat belooft wat. Wonderbaarlijk hoe alles altijd op het goede moment samen komt.
Zie: arrangement-in-Tsjechie
zaterdag 10 oktober 2009
Vorige levens
Weet je dat we duizenden vorige levens hebben? Er zijn veel mensen die zich daar helemaal niet mee bezig willen houden. Dat hoeft ook niet. Want we komen ook alles in dit leven weer tegen, wat we in vorige levens nog niet verwerkt hebben. Al onze eigen onverwerkte personages achtervolgen ons totdat we ze in de ogen durven kijken en herkennen als delen van onszelf.
Het betekent dat we nooit iemand of iets anders de schuld moeten geven. Het beste is om je in elke situatie af te vragen wat het je over jezelf vertelt. Dat is genoeg.
Ben je boos dat je niet serieus genomen wordt? Misschien neem je jezelf dan niet serieus genoeg. Erger je je aan de luiheid van een ander? Misschien heb je zelf wel behoefte aan ontspanning.
Doet iemand jou pijn? Of doe je zelf misschien iemand pijn? Of heb je dat gedaan op dezelfde manier? Noem maar op, iedereen kan de voorbeelden zelf wel verzinnen. Elke handeling heeft gevolgen. Je krijgt terug wat je geeft. Zo creëren we onze eigen wereld.
Dat is dus de reden waarom we niet moeten oordelen over anderen, we oordelen dan net zo hard over onszelf. Wij zijn de ander. Met elke klap die je uitdeelt, sla je jezelf. Het is ook de reden waarom we geen wraak hoeven nemen, niemand hoeven te straffen. Dat regelt zichzelf. Om de onsterfelijke Ghandi nog maar eens te citeren: 'An eye for an eye makes the whole world blind.'
Het beste wat we kunnen doen is - als we dit begrijpen - vergeven. De ander vergeven is jezelf vergeven. Dan kunnen we verder met een schone lei. Vertrouwen in de ander is vertrouwen in jezelf. En omgekeerd natuurlijk.
'It takes a God to see a God', zei White Bull.
Zoals die mooie Tibetaanse groet: TASHI DELEY.
('I honor the greatness in you. I honor the place in your heart where lives your courage, honor, love, hope and dreams. I honor the place in you where, if you are at that place in you and I am at that place in me, there is only one of us.')
Het betekent dat we nooit iemand of iets anders de schuld moeten geven. Het beste is om je in elke situatie af te vragen wat het je over jezelf vertelt. Dat is genoeg.
Ben je boos dat je niet serieus genomen wordt? Misschien neem je jezelf dan niet serieus genoeg. Erger je je aan de luiheid van een ander? Misschien heb je zelf wel behoefte aan ontspanning.
Doet iemand jou pijn? Of doe je zelf misschien iemand pijn? Of heb je dat gedaan op dezelfde manier? Noem maar op, iedereen kan de voorbeelden zelf wel verzinnen. Elke handeling heeft gevolgen. Je krijgt terug wat je geeft. Zo creëren we onze eigen wereld.
Dat is dus de reden waarom we niet moeten oordelen over anderen, we oordelen dan net zo hard over onszelf. Wij zijn de ander. Met elke klap die je uitdeelt, sla je jezelf. Het is ook de reden waarom we geen wraak hoeven nemen, niemand hoeven te straffen. Dat regelt zichzelf. Om de onsterfelijke Ghandi nog maar eens te citeren: 'An eye for an eye makes the whole world blind.'
Het beste wat we kunnen doen is - als we dit begrijpen - vergeven. De ander vergeven is jezelf vergeven. Dan kunnen we verder met een schone lei. Vertrouwen in de ander is vertrouwen in jezelf. En omgekeerd natuurlijk.
'It takes a God to see a God', zei White Bull.
Zoals die mooie Tibetaanse groet: TASHI DELEY.
('I honor the greatness in you. I honor the place in your heart where lives your courage, honor, love, hope and dreams. I honor the place in you where, if you are at that place in you and I am at that place in me, there is only one of us.')
vrijdag 9 oktober 2009
donderdag 8 oktober 2009
De wereld verbeteren.
Elke dag krijg je 'eye-openers' kado. Kwestie van goed opletten. Gisteren ontving ik een hele belangrijke. Een vriendin schreef me: 'Het verschil tussen ons is dat jij het hier op aarde al goed en rechtvaardig wilt hebben. Ik merk dat ik dat niet echt als doel zie, raar genoeg. Waarschijnlijk met het idee dat het toch niet te bereiken is. Ik vermoed dat ik mezelf de teleurstelling niet steeds wil aandoen. Ik geloof ten diepste dat ik het hier op aarde niet meer verwacht. Daar waar jij strijdlustig bent, daar word ik alleen maar heel moe en denk dat het toch geen zin heeft. Ik vermoed dat ik alleen hoop heb als echt het hogere in mensen aangesproken wordt.'
Ik schrok ervan. Ja, ik zou willen dat iedereen geloofde dat het mogelijk is, want dan is het er. Enigzins uit het veld geslagen loop ik door de regen en het donker naar de supermarkt. In mijn eentje kan ik inderdaad de wereld niet verbeteren. Natuurlijk herken ik die teleurstelling. Dat is het punt, die heeft iedereen. Het is de vraag of je je dan bij de situatie neerlegt en 'm accepteert of dat je gelooft in je eigen kracht om hier en daar iets te bewerkstelligen.
Op de terugweg al wist ik dat ik echt niet de enige ben, ik ken gelukkig genoeg mensen die de wereld mooier en beter willen hebben en daar ook aan werken, ook deze vriendin. We moeten ons niet laten ontmoedigen, maar gewoon doorgaan. Er hoeft er maar één te zijn die op het idee komt dat je met die lange lepel (zie mijn vorige weblogstukje) anderen kunt voeden en velen zullen dan dat voorbeeld volgen. We kennen onze eigen kracht niet en de reikweidte van onze handelingen en gedachten onderschatten we enorm. Op elk moment bepalen we zelf hoe onze wereld eruit ziet. Handelen we uit angst (voor teleurstelling) of vanuit vertrouwen?
Nu ik hier haar bericht citeer, zie ik dat het antwoord in de laatste zin schuilt: '...als echt het hogere in mensen aangesproken wordt.' Dat is zo. En dat kan. Waarom zouden we het lagere in een ander aanspreken? Vanuit het hogere in onszelf zullen we toch automatisch het hogere in een ander aanspreken? Zonder dat we daar veel voor hoeven doen. Behalve het lagere in onszelf herkennen als een factor die ons ervan weerhoudt om vanuit het hogere te leven.
Het is wel waar dat ik strijdlustig ben, maar ik weet inmiddels ook dat de strijd niet zoveel zin heeft. Dat speelt 'het lagere' alleen maar in de kaart. Geeft het macht. Wat je aandacht geeft groeit en wat je macht geeft, heeft macht. Een alternatief opbouwen is zinvoller. En dat kunnen we allemaal, op elk moment. Wie doet er mee?
.
Ik schrok ervan. Ja, ik zou willen dat iedereen geloofde dat het mogelijk is, want dan is het er. Enigzins uit het veld geslagen loop ik door de regen en het donker naar de supermarkt. In mijn eentje kan ik inderdaad de wereld niet verbeteren. Natuurlijk herken ik die teleurstelling. Dat is het punt, die heeft iedereen. Het is de vraag of je je dan bij de situatie neerlegt en 'm accepteert of dat je gelooft in je eigen kracht om hier en daar iets te bewerkstelligen.
Op de terugweg al wist ik dat ik echt niet de enige ben, ik ken gelukkig genoeg mensen die de wereld mooier en beter willen hebben en daar ook aan werken, ook deze vriendin. We moeten ons niet laten ontmoedigen, maar gewoon doorgaan. Er hoeft er maar één te zijn die op het idee komt dat je met die lange lepel (zie mijn vorige weblogstukje) anderen kunt voeden en velen zullen dan dat voorbeeld volgen. We kennen onze eigen kracht niet en de reikweidte van onze handelingen en gedachten onderschatten we enorm. Op elk moment bepalen we zelf hoe onze wereld eruit ziet. Handelen we uit angst (voor teleurstelling) of vanuit vertrouwen?
Nu ik hier haar bericht citeer, zie ik dat het antwoord in de laatste zin schuilt: '...als echt het hogere in mensen aangesproken wordt.' Dat is zo. En dat kan. Waarom zouden we het lagere in een ander aanspreken? Vanuit het hogere in onszelf zullen we toch automatisch het hogere in een ander aanspreken? Zonder dat we daar veel voor hoeven doen. Behalve het lagere in onszelf herkennen als een factor die ons ervan weerhoudt om vanuit het hogere te leven.
Het is wel waar dat ik strijdlustig ben, maar ik weet inmiddels ook dat de strijd niet zoveel zin heeft. Dat speelt 'het lagere' alleen maar in de kaart. Geeft het macht. Wat je aandacht geeft groeit en wat je macht geeft, heeft macht. Een alternatief opbouwen is zinvoller. En dat kunnen we allemaal, op elk moment. Wie doet er mee?
.
dinsdag 6 oktober 2009
Het verschil tussen hemel en hel
Er was eens iemand die heel graag het verschil wilde zien tussen de hemel en de hel. Na flink aandringen mocht het. 'Open die deur maar.' Hij zag een prachtige feestzaal met de mooiste ornamenten, sfeervolle verlichting en op grote ronde tafels stonden de heerlijkste gerechten. Alle mensen rondom rond de tafel huilden en kermden, want ze hadden te lange gouden lepels, waardoor het onmogelijk was het eten naar hun mond te brengen. Ze konden er alleen maar naar kijken.
'O, wat afschuwelijk', riep de man. 'Wat een hel! Laat me alsjeblieft snel de hemel zien!'
Goed. 'Open die deur maar.' Het was dezelfde deur. Hij kwam weer in die prachtige zaal, vol heerlijke gerechten, maar nu waren alle mensen rondom de tafels allemaal heel gelukkig en blij. Ze hadden dezelfde lange lepels. Wat was het verschil?
Met die lange lepels voedden ze elkaar alle heerlijke gerechten....
Dat verhaaltje stuurde ik bijna een jaar geleden al rond, toen iemand me het verteld had. Hoogste tijd om het eens op mijn weblog te zetten. Afgelopen weekend vertelde ik het aan vrienden en voegde er spontaan nog een zin aan toe: 'Er hoeft er maar één te zijn, die op het idee komt!'
Vooral die laatste zin viel bij hen in de smaak.
.
'O, wat afschuwelijk', riep de man. 'Wat een hel! Laat me alsjeblieft snel de hemel zien!'
Goed. 'Open die deur maar.' Het was dezelfde deur. Hij kwam weer in die prachtige zaal, vol heerlijke gerechten, maar nu waren alle mensen rondom de tafels allemaal heel gelukkig en blij. Ze hadden dezelfde lange lepels. Wat was het verschil?
Met die lange lepels voedden ze elkaar alle heerlijke gerechten....
Dat verhaaltje stuurde ik bijna een jaar geleden al rond, toen iemand me het verteld had. Hoogste tijd om het eens op mijn weblog te zetten. Afgelopen weekend vertelde ik het aan vrienden en voegde er spontaan nog een zin aan toe: 'Er hoeft er maar één te zijn, die op het idee komt!'
Vooral die laatste zin viel bij hen in de smaak.
.
Journalisten en politici
'Als er een ras op de wereld is, dat onbetrouwbaar is, zijn het wel journalisten.'
Rara van wie is deze uitspraak? Wie denkt er zo? In rassen? En wie ziet de wereld om zich heen als een en al vijandig en onbetrouwbaar? Wat zegt dat over deze man?
Het is de man, die mij en hopelijk vele anderen versteld doet staan door kortzichtigheid, bangmakerij, ophitserij, maar vooral door de goedkope manier waarop het hem lukt steeds 'het volk' en de media te bespelen. Zonder lef, het is echt geen held, anders zou hij niet weglopen en niet zo omzichtig overal om heen draaien. Ik zou hem graag interviewen, want het houdt geen stand, dat gedachtengoed dat nergens op gebaseerd is. Ik schaam me voor Nederland, dat zo'n man zoveel voet aan de grond heeft gekregen.
Toch heeft hij in mijn ogen een functie: Namelijk de mensen wakker schudden, maar dan anders dan hij het zelf bedoelt. Al die mensen, die we normaal gesproken niet horen, die zich niet bezig houden met politiek of macht. Al die mensen, die op hun eigen manier rustig bezig zijn met zaken, die de wereld om ons heen mooier te maken. Mensen die niet schreeuwen, maar glimlachen naar elkaar. Eigenlijk roept hij ons vooral op om onze solidariteit met de medemens te tonen. Om te laten zien dat het ook anders kan, samenleven.
.
Rara van wie is deze uitspraak? Wie denkt er zo? In rassen? En wie ziet de wereld om zich heen als een en al vijandig en onbetrouwbaar? Wat zegt dat over deze man?
Het is de man, die mij en hopelijk vele anderen versteld doet staan door kortzichtigheid, bangmakerij, ophitserij, maar vooral door de goedkope manier waarop het hem lukt steeds 'het volk' en de media te bespelen. Zonder lef, het is echt geen held, anders zou hij niet weglopen en niet zo omzichtig overal om heen draaien. Ik zou hem graag interviewen, want het houdt geen stand, dat gedachtengoed dat nergens op gebaseerd is. Ik schaam me voor Nederland, dat zo'n man zoveel voet aan de grond heeft gekregen.
Toch heeft hij in mijn ogen een functie: Namelijk de mensen wakker schudden, maar dan anders dan hij het zelf bedoelt. Al die mensen, die we normaal gesproken niet horen, die zich niet bezig houden met politiek of macht. Al die mensen, die op hun eigen manier rustig bezig zijn met zaken, die de wereld om ons heen mooier te maken. Mensen die niet schreeuwen, maar glimlachen naar elkaar. Eigenlijk roept hij ons vooral op om onze solidariteit met de medemens te tonen. Om te laten zien dat het ook anders kan, samenleven.
.
maandag 5 oktober 2009
Wat kost Wilders?
Nu ik me weer wakker heb laten schudden door politiek en media, vind ik dat er iets moet gebeuren. Misschien ga ik het wel doen. Een beweging oprichten die uitgaat van universele waarden als respect en begrip voor alle medemensen en voor de natuur. Een beweging die uitgaat van eenheid, verbondenheid, vrede en vrijheid.
In 'De wereld draait door' zit een PVV-er er lachend erom heen te draaien dat 'de kosten van de allochtoon' in kaart gebracht moeten worden - iedereen wordt opgeroepen op een website ongekuisd z'n insinuaties over de 'niet-westerse allochtoon' te spuien - zodat vervolgens gezegd kan worden: Onze arme aow-ers draaien nu op voor die kosten.
Hoe meer aandacht deze onzinnige beschuldigingen krijgen, hoe erger het wordt. Wat kost al die Wilders-onzin al niet? Veel te veel. Op ethisch vlak.
Tijd voor het alternatief. Tijd dat iemand z'n mond durft open te trekken en zegt waar het op staat. Echt op staat. Hoe lang laten we dit nog gebeuren? Wanneer springen we in de bres voor onze vrienden, kennissen, buren, winkeliers, maar ook voor iedereen die we niet kennen, maar die hier wel toevallig in Nederland terecht is gekomen en geheel onterecht tot zondebok wordt gemaakt? Wanneer staan wij op en gaan we ons verenigen om te laten zien dat het ook anders kan? Wedden dat we met veel meer zijn? Moeten wij tolerante Nederlanders zo tolerant zijn dat we al die intolerantie en zwartmakerij laten voortwoeden?
Okee, Jan Mulder stelt nog op het nippertje een goede vraag aan de smilende PVV-er: 'Wat zijn dan die kernwaarden waar u het over heeft?' Hij antwoordt: 'Gelijkheid tussen man en vrouw bijvoorbeeld.' Ja. Zeker. Maar, waarom kopt Jan Mulder die bal niet in? Gelijkheid tussen mensen, van welk geloof of van welke cultuur ook? Iedereen heeft z'n eigen verantwoordelijkheid. Wij ook. En dat is iets anders dan eigen belang. Of je bang laten maken.
.
In 'De wereld draait door' zit een PVV-er er lachend erom heen te draaien dat 'de kosten van de allochtoon' in kaart gebracht moeten worden - iedereen wordt opgeroepen op een website ongekuisd z'n insinuaties over de 'niet-westerse allochtoon' te spuien - zodat vervolgens gezegd kan worden: Onze arme aow-ers draaien nu op voor die kosten.
Hoe meer aandacht deze onzinnige beschuldigingen krijgen, hoe erger het wordt. Wat kost al die Wilders-onzin al niet? Veel te veel. Op ethisch vlak.
Tijd voor het alternatief. Tijd dat iemand z'n mond durft open te trekken en zegt waar het op staat. Echt op staat. Hoe lang laten we dit nog gebeuren? Wanneer springen we in de bres voor onze vrienden, kennissen, buren, winkeliers, maar ook voor iedereen die we niet kennen, maar die hier wel toevallig in Nederland terecht is gekomen en geheel onterecht tot zondebok wordt gemaakt? Wanneer staan wij op en gaan we ons verenigen om te laten zien dat het ook anders kan? Wedden dat we met veel meer zijn? Moeten wij tolerante Nederlanders zo tolerant zijn dat we al die intolerantie en zwartmakerij laten voortwoeden?
Okee, Jan Mulder stelt nog op het nippertje een goede vraag aan de smilende PVV-er: 'Wat zijn dan die kernwaarden waar u het over heeft?' Hij antwoordt: 'Gelijkheid tussen man en vrouw bijvoorbeeld.' Ja. Zeker. Maar, waarom kopt Jan Mulder die bal niet in? Gelijkheid tussen mensen, van welk geloof of van welke cultuur ook? Iedereen heeft z'n eigen verantwoordelijkheid. Wij ook. En dat is iets anders dan eigen belang. Of je bang laten maken.
.
Duurzaamheid
Vraag me niet waarom, maar zaterdagochtend zat ik in een zaal vol CDA-bestuurders. Balkenende kwam zijn achterban motiveren om met passie en overtuiging de grote uitdagingen tegemoet te treden, die hij als zeer ernstig schetste: De crisis en het populisme in de politiek.
Ik heb iets interessants gehoord: 'Don't waste the crisis...' Hij had het niet zelf bedacht, maar wel in z'n oren geknoopt.
Inderdaad, dat is de keerzijde. Laten we de positieve kanten van de crisis eens bekijken. Allereerst is de crisis een logisch gevolg van wat Ghandi zei: 'De aarde biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders begeerte.' Heel logisch dus dat het een keer fout gaat en er orde op zaken gesteld moet worden. Iedereen wordt zich in meer of mindere mate bewust van hoeveel er verkwist is. Vrijwel iedereen dient keuzes te maken: Wat is echt belangrijk? Wat heb ik echt nodig?
Is het goed of slecht nieuws dat er minder geproduceerd wordt? Jammer voor de export en het bedrijfsleven, maar wat is er mis met meer hergebruik en duurzaamheid? Gaan we zo niet juist waarderen wat we wel hebben?
Zoiets had ik 'onze premier' wel willen horen zeggen. Maar gezien het populisme in de politiek én in de media kon hij zich dat misschien niet permitteren. Ik ben het helemaal met hem eens, dat de politiek teveel over de poppetjes gaat en te weinig over de inhoud. Maar kom op, als je dan het land regeert, het rentmeesterschap in handen hebt, durf zoiets dan eens zonder schroom te zeggen. Wees dan niet zo bang voor die aanvallen op de persoon, laat dan zien dat je daarboven staat. Met klagen komen we inderdaad niet verder, daar heeft hij helemaal gelijk in.
Het spijt me het te moeten zeggen, maar er was in de zaal geen enkele discussie, geen enkele interruptie, geen enkele tegenstem, alles unaniem aangenomen, er was braaf applaus, er was - ja, echt! - poppenkast en de MP was indrukwekkend (?) onzichtbaar door een leger beveiligers, die veel groter en dikker waren dan hij.
Mag het alsjeblieft anders in de politiek en in de media? Meer duurzaamheid graag!
'Wees de verandering die je wilt zien in de wereld...'
Zie je hoe actueel en onsterfelijk Ghandi is?
.
Ik heb iets interessants gehoord: 'Don't waste the crisis...' Hij had het niet zelf bedacht, maar wel in z'n oren geknoopt.
Inderdaad, dat is de keerzijde. Laten we de positieve kanten van de crisis eens bekijken. Allereerst is de crisis een logisch gevolg van wat Ghandi zei: 'De aarde biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders begeerte.' Heel logisch dus dat het een keer fout gaat en er orde op zaken gesteld moet worden. Iedereen wordt zich in meer of mindere mate bewust van hoeveel er verkwist is. Vrijwel iedereen dient keuzes te maken: Wat is echt belangrijk? Wat heb ik echt nodig?
Is het goed of slecht nieuws dat er minder geproduceerd wordt? Jammer voor de export en het bedrijfsleven, maar wat is er mis met meer hergebruik en duurzaamheid? Gaan we zo niet juist waarderen wat we wel hebben?
Zoiets had ik 'onze premier' wel willen horen zeggen. Maar gezien het populisme in de politiek én in de media kon hij zich dat misschien niet permitteren. Ik ben het helemaal met hem eens, dat de politiek teveel over de poppetjes gaat en te weinig over de inhoud. Maar kom op, als je dan het land regeert, het rentmeesterschap in handen hebt, durf zoiets dan eens zonder schroom te zeggen. Wees dan niet zo bang voor die aanvallen op de persoon, laat dan zien dat je daarboven staat. Met klagen komen we inderdaad niet verder, daar heeft hij helemaal gelijk in.
Het spijt me het te moeten zeggen, maar er was in de zaal geen enkele discussie, geen enkele interruptie, geen enkele tegenstem, alles unaniem aangenomen, er was braaf applaus, er was - ja, echt! - poppenkast en de MP was indrukwekkend (?) onzichtbaar door een leger beveiligers, die veel groter en dikker waren dan hij.
Mag het alsjeblieft anders in de politiek en in de media? Meer duurzaamheid graag!
'Wees de verandering die je wilt zien in de wereld...'
Zie je hoe actueel en onsterfelijk Ghandi is?
.
vrijdag 2 oktober 2009
Ghandi
His greatness was simplicity
Vandaag precies 140 jaar geleden werd Ghandi geboren. Toen ik in 1991 voor het eerst India bezocht, was het een grote verrassing dat het precies op mijn verjaardag een nationale feestdag bleek te zijn. Als eregast mocht ik de Ghandi-memorial bijwonen. Ik zat recht voor de plek waar hij op een ochtend doodgeschoten werd toen hij door de tuin naar z'n tempeltje liep. Maar zijn woorden klinken nog steeds:
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.
De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.
Voor de geweldloze mens is de hele wereld één familie. Daardoor zal hij niemand vrezen, noch zullen anderen hem vrezen.
Vandaag precies 140 jaar geleden werd Ghandi geboren. Toen ik in 1991 voor het eerst India bezocht, was het een grote verrassing dat het precies op mijn verjaardag een nationale feestdag bleek te zijn. Als eregast mocht ik de Ghandi-memorial bijwonen. Ik zat recht voor de plek waar hij op een ochtend doodgeschoten werd toen hij door de tuin naar z'n tempeltje liep. Maar zijn woorden klinken nog steeds:
Wees de verandering die je in de wereld wil zien.
De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte maar niet voor ieders begeerte.
Voor de geweldloze mens is de hele wereld één familie. Daardoor zal hij niemand vrezen, noch zullen anderen hem vrezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
