15 december: persoonlijke boodschappen

Meditatie, persoonlijke boodschappen

& antwoorden op je vragen!

door Inge De Smedt,

Antakarana ism Happy View

AngelShop, Utrecht

AngelShop, Oudegracht 288a, 3511 NW Utrecht

Aanmelden: happy.view@xs4all.nl of via de Angelshop

Bijdrage pp: 25 euro

De meditaties van Inge De Smedt uit Aalst (België) nemen je mee naar de Stilte in jeZelf, daar waar vrede, vreugde, eenvoud en kracht heerst en nieuwe inspiratie opgedaan kan worden. De persoonlijke boodschappen, die Inge doorgeeft vanuit haar sterke verbinding met de lichtwereld, geven je op eenvoudige wijze helder inzicht in jezelf en helende kracht bij de uitdagingen van dit moment. De boodschappen zijn altijd zeer liefdevol en stimulerend, ze doorbreken je denkpatronen en vervullen je met een sterk vertrouwen.

Na afloop van de meditatie en de persoonlijke boodschappen kunnen er nog vragen worden gesteld, voor zover die niet al ‘vanzelf’ beantwoord zijn...

De boodschappen worden opgenomen door Jan Ceulemans (Antakarana) en na afloop digitaal aan alle deelnemers persoonlijk toegestuurd. De ervaring leert dat het regelmatig beluisteren van de boodschap steeds opnieuw inzicht, kracht en healing biedt. Sommige ‘kwartjes’ vallen pas na een paar weken. Ondertussen zijn er dan wel hele processen in werking getreden...

We verheugen ons erop jullie te ontmoeten!

Inge, Jan & Petra

 

Als je nog vragen hebt over deze bijeenkomst of als je je aan wilt melden, mail ons dan: happy.view@xs4all.nl

 

Veranderen

Zo. Zoals ik het nu begrijp zit het zo: je moet de dingen niet willen veranderen, maar helemaal accepteren zoals ze zijn. En dan veranderen ze vanzelf... ;)

The universe runs itself!

God isn't asking any of us to police the universe. It runs itself pretty well without our control. 

The universe is one big loving intention.
It intends that you be happy. It intends that you be healthy. It intends that you prosper. It intends that you be peaceful. It intends that you be joyfully creative. Think how much suffering we cause ourselves, by ever intending otherwise...

Marianne Williamson 

 

Doen is niet doen

"Doen is niet doen en niet doen is doen!" 

Deze mooie opmerking is me het meest bijgebleven uit het gesprek met Marijke van Baar, een van de ontwaakten, die afgelopen zondag op een Onenessbijeenkomst haar ervaringen deelde. Zij legt uit:

"Doen is: laten gebeuren en ervaren."

"Hard aan de slag gaan met jezelf en jezelf sturen is uiteindelijk niets doen! (je bent er wel moe van en hebt wel het gevoel veel gedaan te hebben maar na korte tijd kom je erachter dat je gewoon weer bij 'start' staat!!! Je bent dan wel lekker bezig geweest, daar is ook iets voor te zeggen)"

Ervaren zoals het is en het niet willen veranderen. Waarnemen bij jezelf wat het met je doet, zonder er een verhaal op te plakken. Zonder dat het helemaal verklaard moet worden, of begrepen. Geen gehechtheid en geen verzet. Alles is er gewoon zoals het is.

Focus

Herhaling: Wat wil je? Focus je aandacht op wat je wenst, op wat goed is, op wat mooi is, waar je je lekker bij voelt, op je dromen, je idealen, wees dankbaar voor alles wat er is om dankbaar voor te zijn.

Als je je maar blijft richten op wat je niet wilt, waar je niet tevreden mee bent, op wat niet goed is, ben je dat voortdurend aan het bevestigen en hou je het in stand. Het zal niets oplossen. Het dient je alleen als je begrijpt dat er een les uit te leren valt, namelijk dat jij aan het roer staat. Jij bepaalt welke kant je op vaart. Met je aandacht, je focus, je concentratie, je bewustzijn.

Herhalingen

Sommige dingen kan je niet vaak genoeg herhalen! "I love you" zeggen bijvoorbeeld, tegen jezelf, tegen anderen en tegen situaties. Of "Thank you." Herhalingen versterken de kracht. Rituelen en mantra's zijn er niet voor niets, ze hebben een krachtige werking.

Andere dingen kan je beter ophouden te blijven herhalen, als je ze niet in stand wilt houden. Ontkrachtende gedachten bijvoorbeeld. Vervang ze door krachtige(r) mantra's! Dat gaat vanzelf z'n werk doen. Probeer maar!

Blijf dromen

Ga door met dromen! Droom van een mooie wereld, vol vrede en Liefde, waarin mens en dier en natuur tot bloei komen. Droom van een wereld vol blije mensen, vol pracht en schoonheid. Ga door met dromen over hoe je je idealen in praktijk brengt, hoe jij jouw wereld op z'n mooist vorm geeft.

Laat je niet misleiden door dat wat nog even niet meewerkt, het komt wel. Blijf gericht op het doel. Niet op de hobbels en struikelblokken. Glimlach en weet dat die zullen verdwijnen. Niet zolang je er met angst en beven naar kijkt, maar pas als je ze bedankt dat ze er zijn - om jou de weg te wijzen. Als je voor zo'n hobbel blijft staan en je laat weerhouden, omdat je denkt dat je er niet doorkan, wordt-ie groter en groter en belemmert-ie je zicht. Maar als je dat kunt, kun je het ook andersom!

Ga er dwars doorheen, ga eroverheen, loop eromheen, spoel de hobbel weg met je intenties, zoals de zee een hoopje zand omver spoelt. Vergis je niet, je hebt al die mogelijkheden. En hoe meer je gericht bent op wat je wel wilt, hoe meer alles meebeweegt in die richting. Wij zijn namelijk degenen die de richting bepalen. Wij kiezen zelf waar we heen willen.

Blijf je maar omkijken naar dat wat achter je ligt? Of durf je nieuwe stappen te zetten? Alle wegen liggen voor je open. Behalve de terugweg!

Geen compromissen!

Compromissen werkt niet. Maak duidelijke keuzes. Je hart en ziel weten heel goed wat je wel en wat je niet wil. Compromissen zijn een vorm van ontrouw aan jezelf. Als je duidelijk bent in wat je niet meer wilt, kan er iets nieuws voor in de plaats komen, wat je wel wilt. Als je vast blijft houden aan het oude, omdat je om wat voor reden dan ook, de stap niet durft te zetten naar iets nieuws, gaat het nieuwe ook niet werken. Omdat het geen hele keuze is, maar een halve. Daar zit een tegenwerkende kracht in. De 'small mind' is onbetrouwbaar als het gaat om het maken van keuzes, want die redeneert vanuit angst, die durft helemaal geen keuzes te maken.
En ga eens na waar de compromissen vandaan komen. Durf je voor jezelf te gaan staan, voor wat jij goed acht, voor wat jij voelt dat goed is of nodig? Of hou je bij alles rekening met wat anderen ervan vinden, zelfs al hebben die anderen geen gelijk? Luister goed naar jezelf! Dan zijn alle antwoorden heel eenduidig. En durf gewoon jezelf trouw te zijn. Dat geeft kracht!

Why Worry

There should be sunshine after pain... so... Why Worry?

Lippenstift

Met mijn oma kon je lachen. Wij hebben veel plezier gehad samen. Ze kon genieten van de kleinste dingen: Een kopje koffie bijvoorbeeld. "Heerlijk!" Alsof het steeds opnieuw haar eerste kopje koffie was in tien dagen, waar ze smachtend op had gewacht. Ze kon ook hartelijk lachen om familieperikelen, waardoor het een komisch verhaal werd in plaats van bittere ernst. Op het laatst, toen ze zo ziek was, belde ze me een keer en vroeg waarom ik zo druk was. "Ja, er moet ook gewerkt worden," antwoordde ik. "Hoezo?" vroeg ze. Tja... Daar had ik eigenlijk ook geen goed antwoord op. Hoezo het leven voorbij laten gaan zonder ervan te genieten?

De afgelopen dagen kwam haar lippenstift-verhaal me voor de geest. Niet voor niets. Ik was aan het afrekenen met diepe lagen 'schuldgevoel', die ik nooit eerder zo bekeken en gevoeld had. Ik had zelfs geen idee dat je dat onder het kopje 'schuldgevoel' kon scharen. Mag je genieten van het leven? Mag je voor jezelf kiezen, je grenzen aangeven, jezelf even vrijgeven van alle verplichtingen? Mag je zijn wie je bent?

Toen zij jong was, mijn oma, mooi en dartel en behoorlijk vrijgevochten voor die tijd, kwam ze eens met mijn opa mee naar huis, waar een zwaar gereformeerde grafstemming heerste. Met een blouse zonder mouwen en lippenstift op, stapte ze binnen. Maar in dit huis mocht niet gelachen worden. Naar de stad, dansen? Het was des duivels... Haar verschijning, die uitdagende lippenstift en haar blote armen, werd zwaar afgekeurd. En toch zijn ze gaan dansen in de stad.
Als ze me dat ruim 60 jaar later vertelt, terwijl we aan het genieten zijn van een visje met uitzicht op zee, is ze nog steeds flink verontwaardigd. "Er kon geen lachje van af," beschrijft ze de moeder van mijn opa. "Je zal toch maar zo opgevoed zijn! Dan draag je ook een flinke ballast met je mee hoor!" reageer ik. Gelukkig kon mijn opa wel lachen en grapjes maken. Maar ik herinner me ook dat hij moeilijk kon begrijpen dat ik Tina Turner wilde zien, die met Private Dancer op tv verscheen. Mijn oma zette de tv harder. Mag je genieten van het leven?

De erfenis van het calvinisme zit zo diep geworteld in onze samenleving. We gaan ons met elkaar bemoeien, elkaar vertellen wat wel en niet mag, we handelen uit schuldgevoel en zijn voortdurend aan het oordelen over elkaar en onszelf. Wat heeft dat voor 'n zin?
Vormen van schuldgevoel zijn bijvoorbeeld dat je het altijd iedereen naar de zin probeert te maken, je verplicht voelt om naar iemand toe te gaan die ziek is, die jarig is of die het moeilijk heeft, of dat je bijvoorbeeld geen "nee" kan zeggen of je schuldig voelt als je dat wel doet. Het je verplicht voelen, je verantwoordelijk voelen voor anderen, het 'moeten' helpen, jezelf wegcijferen. Moeite hebben om iets te vragen voor jezelf, van anderen of van jezelf. Tijd en ruimte of een vergoeding ergens voor bijvoorbeeld.
Je hebt je eigen verantwoordelijkheid voor jezelf en de ander heeft dat ook. Je kunt de verantwoordelijkheid voor een ander niet op je nemen. Het is een ontkenning van je eigen behoeften, het is een patroon waarmee je jezelf geen recht doet. En er zijn altijd mensen, die je haarfijn weten te vinden, omdat jij de gelegenheid biedt. Hoe ver ga je? Dat komen ze bij je triggeren. Zie de les...

Jijzelf en alle anderen hebben er meer aan als je jezelf trouw blijft. Als je vanuit je hart aanwezig bent. Niet omdat iets zo moet of hoort, maar omdat je het werkelijk wilt. En als je 'nee' zegt of voelt, vertrouw er dan op dat daar een goeie reden voor is en voel je er niet schuldig over. Want je zult er eerst voor jezelf moeten zijn, voordat je er echt voor anderen kunt zijn. Luister goed naar je eigen gevoel. Wees jezelf trouw.

Schuldgevoelens zijn vertroebelend, ze zijn ondermijnend. De Waarheid (het Licht, de Liefde) verdraagt geen schuldgevoelens en handelen vanuit schuldgevoel is jezelf - en anderen! - tekort doen. Neem verantwoordelijkheid voor jezelf, zie vanuit welk tekort dit handelen voortkomt. Wat wil je ermee bereiken? Waarom vind je dat iets moet of hoort of niet mag? Luister naar je eigen gevoel, dat vertelt je de waarheid. En zuiver dat van alles wat voortkomt uit opgelegd schuldgevoel. Ja, opgelegd. Want schuldgevoel is niet iets wat bij ons past en hoort. Het is wat ons wijsgemaakt is, of wat we onszelf hebben wijsgemaakt, omdat we anders afgekeurd werden. Omdat strenge calvinisten lippenstift afkeurden!

Sta jezelf toe om te genieten van het leven. Dat mag! 

Mijn oma in de hemel glimlacht: Boodschap begrepen! "Ga lekker genieten, kind!"
En dat gaan we maar eens doen! Onbezorgd genieten en schaamteloos tevreden zijn! Vrijheid! Een zee van vrijheid... Het leven lacht je toe!

Jezelf en de ander

'Stel je eens voor dat jij allebei bent,' zeg ik tegen iemand, die in een heel vreemd 'spel' met z'n echtgenote terecht is gekomen. Stel het je eens voor dat je ook de ander bent. "Dan wil ik van allebei af," beweert hij. Zou het?

De afwijzing van de ander is de afwijzing van jezelf... Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat huwelijken, waarin alles zo is vastgelopen, in stand gehouden moeten worden. Ik denk dat het makkelijker is om naar jezelf te kijken als je niet kunt blijven projecteren, maar 'het' met jezelf gaat 'uitzoeken'. Tegelijkertijd vormen anderen wel onze spiegel, vooral partners. Verwachtingen worden geprojecteerd op elkaar en alles waar we niet tevreden over zijn in de ander, is simpelweg waar we niet naar willen kijken in onszelf. Die ander komt ons een dienst bewijzen door het ons te laten zien. Durf er naar te kijken. En stop met al die oordelen en verwijten! Daarachter ligt namelijk de waarheid verscholen: je wijst jezelf af. Je wijst delen van jezelf af, die juist gezien willen worden, ontwikkeld willen worden, je ware Zelf wil bevrijd worden.

Richt je naar binnen in plaats van naar buiten. De pijn van de afwijzing, die achter al het oordelen en projecteren schuil gaat, is oud. Achter een hele opgebouwde structuur van overlevingsmechanismen, zoals aanpassing, braaf je best doen het anderen naar de zin te maken, er willen zijn voor anderen, jezelf verloochenen, het doen zoals het moet en zoals het hoort, je vasthouden aan bepaalde wetmatigheden en overtuigingen, oordelen en veroordelen, hardheid, enzovoort..., gaat de zelfontkenning schuil. Als je jezelf niet afwijst, hoef je een ander ook niet af te wijzen en hoef je ook niet bang te zijn dat een ander jou afwijst. Want het is de angst voor afwijzing, die al deze structuren heeft opgebouwd. En, o, wat pijnlijk, toch blijf je keer op keer afgewezen worden, want alles herhaalt zich in de buitenwereld, omdat het in de binnenwereld nog niet is rechtgezet.

Zie wie je werkelijk bent en wijs jezelf niet af! Onvoorwaardelijke Liefde voor jezelf is jezelf accepteren, zoals je bent. Met al je onvolkomenheden, die dan opeens geen onvolkomenheden meer zijn. Word eerst je eigen beste maatje, heb begrip voor jezelf, voor je pijn, je verdriet, laat het toe, troost jezelf en hou van jezelf. Weet dat elke situatie, waarin je je afgewezen voelt of niet goed genoeg voelt, jou vraagt om van jezelf te houden, jezelf goed genoeg te vinden zoals je bent en jezelf te waarderen. Als je jezelf waardeert, heb je dan nog waardering van anderen nodig? Als je de waardering buiten jezelf zoekt, weet dan dat het jezelf is, die door jou gewaardeerd wil worden. En bijvoorbeeld niet voortdurend wil worden bekritiseerd. Als je echt van jezelf houdt, dan pas kun je onvoorwaardelijk van anderen houden - zoals zij zijn - en dan kunnen anderen van jou houden, zoals jij bent. Want ja... jij bent die ander ook, in zekere zin. Wij spelen het spel met elkaar om onszelf te ontdekken. Als jij de sprong naar zelfliefde weet te maken in jezelf, heel je jezelf en dat heelt ook anderen. De patronen worden doorbroken, anderen zullen veel liefdevoller met jou omgaan als jij liefdevoller met jezelf omgaat.

"We hebben elkaar uitgebreid verteld wat we allemaal niet leuk vinden aan elkaar, waar we last van hebben, wat we vervelend vinden, waar we tegenaan liepen," vertelt de persoon in kwestie een week later. Mmmm, dat klinkt nog niet echt alsof het kwartje gevallen is wat betreft 'de spiegel', die je voor elkaar vormt. Maar goed, het is een proces... "Ok, en gaan jullie dan de volgende keer elkaar eens vertellen wat je wel leuk vindt aan elkaar en waardeert in elkaar?" suggereer ik.

Lieve mensen, dat is helend: Het mooiste en het beste in elkaar benoemen en zien. Voor jezelf en voor de ander. Vlucht niet weg voor jezelf door 'de schuld' bij een ander neer te leggen, daar kom je niet ver mee. Begrijp dat die ander 'the other you' is, die zo op jou reageert, zoals jij met jezelf omgaat. Het is een geschenk om jezelf te hervinden, te erkennen, te helen. Hou ermee op om te proberen die ander te veranderen, de verandering ligt in jezelf. Erken wie je bent, wees wie je werkelijk bent: een Goddelijk wezen in fysieke vorm. Je wezen is Licht en onvoorwaardelijke liefde. Ontdek dat. In jezelf en in de ander! Elke relatie bied je dat pad naar je werkelijke Zelf!

Peace amongst all mankind

"Love brings to the surface anything unlike itself."

Dat is wat er nu in volle hevigheid op alle fronten gebeurt. Ik lees het in een recente tekst van White Bull, die refereert aan de huidige conflicten in de wereld, maar ook tussen mensen onderling.

"If there is conflict it is because through that conflict there is an opening of old wounds so that they may be cleansed. If aggression, conflict and hatred is suppressed it becomes like a wound on the physical body that is closed before it is properly cleansed. What happens then? The wound festers and it has to be opened for an even more painful operation. Sometimes, if it is remained closed for too long even the tiniest wound can effect the whole body."

Een enorme lichtkracht is werkzaam en werkt toe naar een climax in de nadering van 21 december, de dag waarop we het nieuwe tijdperk ingaan: de vijfde dimensie, Eenheid. Natuurlijk is het niet zo dat opeens alles van de een op de andere dag anders is, het is een proces. Een proces wat allang gaande is en wat ook nog wel even door zal gaan. Maar het gaat nu hard. Enorm krachtige golven van Licht,  onvoorwaardelijke Liefde, spoelen nu over de aarde, brengen de trilling omhoog en brengen alles aan het licht wat vast zit. Het beste wat we kunnen doen is 'in tune' blijven, ons goed afstemmen op dat Licht en de Liefde en de innerlijke vrede, die je daarin vindt uitdragen en verspreiden. Nodig die vrede uit in de harten van iedereen, die betrokken is bij de huidige conflicten. Stuur Licht en Liefde naar elke situatie, die dat nodig heeft en laat jezelf vooral niet meesleuren door de tegenkrachten, de 'untruth', die je overal om je heen ziet opduiken, als tegenreactie. Blijf in het licht staan.
Je kunt je juist nu namelijk juist heel makkelijk verbinden met het licht, je Hogere Zelf is klaar om in te dalen, verwelkom hem. Natuurlijk, ook in jezelf kunnen nog stukjes 'oud zeer' boven komen drijven, verzet je er niet tegen. Ze willen ontsnappen... Of, als je merkt dat er een sterk verzet in je opkomt om iets los te laten, omarm dan dat verzet. Laat het verzet toe in je hart. (Die heb ik geleend van Vera Helleman: toelaten is de sleutel tot loslaten.) Heb begrip voor je eigen pijn, je eigen wonden, laat ze toe, zodat ze kunnen ontsnappen. Je kunt het ook zien als pingpongballetjes die lang vast hebben gezeten in de klei, maar de klein is nu modder geworden, de modder wordt omgewoeld en je kunt nog wel proberen de pingpongballetjes onder water te houden, maar het is makkelijker ze te laten ontsnappen: ploep naar de oppervlakte, bevrijding!

Wat er ook gebeurt of opkomt, blijf je richten op het licht, de onvoorwaardelijke Liefde, want dat is de bevrijdende kracht. We hoeven het niet zelf te doen, we geven het juist uit handen. Laat het gewoon gebeuren.

"True peace exists within the deeper levels of all." Blijf in deze 'true peace' als je vrede wenst voor anderen. Zo bied je vanuit onvoorwaardelijke liefde de helende energie die nodig is om veranderingen teweeg te brengen die nodig zijn voor de 'Peace amongst all mankind," om met de woorden van White Bull te spreken.

“Thank you for coming here to be with me, Divine Mother: so that I can resurrect you. Thank you for honoring the Truth, the Truth of your Oneness, your Wholeness. Thank you for letting go of what is not Whole. Thank you for being willing to step into a new life. I love you. Nothing is more powerful than Love – nothing. So don’t be afraid of what you see going on around you in the world. Send it your Love.”

I am the other you

"Wat zoek je?" vraagt een bepaalde persoon.
"Niks. Ik heb het gevonden!"
"O, ga zitten. Vertel."
Ik besef hoe frappant het is dat degene die het vraagt, degene is die het mij moeilijk maakt m'n programma over de Oneness af te maken.

Dan word ik wakker. Ik heb het gevonden! Dit is het antwoord:

I am the other You.

Dat is de "Oneness"...

Kijk eens naar een foto van jezelf. Dat ben jij ook. Je ziet er anders uit dan nu, maar toch ben jij het. Kijk eens naar een foto van vroeger, dat ben jij ook.
En kijk dan eens naar mijn foto. En probeer je dan eens voor te stellen dat jij dat ook bent. In een andere vorm.

I am the other You...

Levenslessen

Bemoei je niet met de levenslessen van een ander! Dat is niet jouw terrein, niet jouw taak, niet jouw verantwoordelijkheid. Haha... dat hadden 'ze' me eerder moeten vertellen. Maar ja, dat was precies mijn levensles.

Wat je ziet in een ander of wat een ander triggert in jou, is van jou. Dat zegt iets over jezelf. Daar ben je zelf verantwoordelijk voor. Door je dan op het terrein van die ander te begeven, loop je weg van je eigen les, daarmee ontken je een deel van jezelf. Tot je het wilt zien en bereid bent er naar te kijken. Door anderen - gevoelsmatig - de schuld te geven, verwijten te maken of door te oordelen, loop je weg van je eigen gevoel. Ook je schuldig voelen of je verantwoordelijk voelen voor een ander, je zorgen maken over een ander is een vorm van ontkenning van jezelf. Sommige mensen weten haarfijn je schuldgevoel te triggeren. Ik heb dat lange tijd niet gezien, zo'n automatisme was het om in die valkuil te stappen. Nu begrijp ik dat die mensen mij een dienst hebben bewezen op weg naar mezelf. Want als ik er geen haakje meer voor heb, kan iemand ook z'n sores niet meer bij mij ingehaakt krijgen.

Vorige week zat ik iemand een verhaal te vertellen en terwijl ik het vertelde, werd me duidelijk hoe er in dat verhaal steeds een beroep werd gedaan op mijn schuldgevoel. Schuldgevoel waarover eigenlijk? Je kunt zeggen dat het een vorm van manipulatie is, maar het is de vraag of die ander zich daarvan bewust is. Net zo min als ik dat was wellicht. Tot ik die gelegenheid niet meer biedt. Maar dat vergt zelfonderzoek.

Doe de dingen niet omdat ze moeten, omdat je het gevoel hebt dat je iets moet, dat iets van je wordt verwacht, dat je verantwoordelijk bent ergens voor of omdat je je anders schuldig voelt. Doe het alleen als het vanuit je hart is. Onderzoek je motief en onderschep je automatisme om in 'het gat' van de ander te springen. Want dat is het namelijk, heb ik ontdekt. Ik voel het 'gat' van de ander en had de neiging daar automatisch in te springen. Dat is me duur komen te staan...

Allereerst kun je nooit het gat van de ander vullen, het wordt er alleen maar groter van. En je vergeet te kijken naar je eigen behoefte, die achter dit automatisme schuilgaat. En dat is altijd: Gewaardeerd willen worden, erkend willen worden, gezien willen worden, een behoefte aan Liefde, bevestiging van jezelf.

Wij zijn onvoorwaardelijke Liefde, dat is ons wezen, onze oorsprong. Maar (vrijwel) iedereen krijgt al vrij vroeg de schrik van zijn of haar leven dat de liefde niet onvoorwaardelijk is. Dan steekt een overlevingsmechanisme de kop op. Je gaat er iets voor doen, je gaat er een weg voor vinden. Ofwel door je aan te passen, door voor anderen te gaan zorgen, door jezelf 'onzichtbaar' te maken misschien of door jezelf juist luid schreeuwend een weg te banen. Sommigen beslissen om nooit meer een verliezer te zijn en storten zich op zichzelf bewijzen. Allemaal methodes om de pijn te vermijden van er niet mogen zijn zoals je bent. En daarmee ontstaat de zelfontkenning, het gebrek aan liefde voor jezelf. Die liefde voor jezelf kun je jezelf weer teruggeven. Door deze pijn in te zien, stukje bij beetje te ontrafelen en door jezelf toestemming te geven om te zijn wie je bent. Dat is zelfliefde. En vanuit die zelfliefde kun je er pas echt zijn voor een ander. Onvoorwaardelijk. Er is dan geen gat meer in jou dat zo nodig opgevuld moet worden, van waaruit je bijvoorbeeld belangrijk wilt zijn voor een ander.
Je bent er zoals je bent, vrij van schuld en schuldgevoel. Je bent er voor jezelf.

Vergeef de ander en vergeef jezelf, dat maakt je vrij. We kunnen er geen van allen iets aan doen, dus waarom zouden we het anderen kwalijk nemen? Dit zijn onze levenslessen. En welke het ook zijn, ze zijn alleen maar bedoeld om onszelf te hervinden, te erkennen, te accepteren, lief te hebben, met alles er op en er aan. Onvoorwaardelijk. En al die anderen zijn ons daarbij behulpzaam. Vooral degenen die het ons zo moeilijk maken! Wees hen dankbaar voor de leerschool, die zij je bieden.

Blijf bij jezelf en neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoel. Durf in de spiegels te kijken. Erken de pijn, maar neem het een ander niet kwalijk. Zonder die ander zou je niet weten wie je was.

Wisselwerking

Een hele interessante passage uit een van de boodschappen van Inge*:

"Aangezien er een wisselwerking is tussen jullie, kan je door zelf je beeld te veranderen, het beeld voor de andere partij ook veranderen. Maar je blijft steeds verantwoordelijk voor jezelf. Voor je eigen visies, voor je eigen schuldgevoelens, voor je eigen tekorten."

Het beeld dat je van iemand kunt hebben, heeft dus invloed op een ander. Het kan een ongewenste situatie in stand houden. Je kunt het veranderen door je eigen beeld te veranderen, door te zien wat van jou is, wat jouw angst is bijvoorbeeld of wat jouw schuldgevoel is of welke 'schuld' je bewust of onbewust bij een ander neerlegt. Want dat zal bevestigd blijven worden als je dat beeld niet doorbreekt. Als je je eigen angsten of schuldgevoelens onder de loep durft te nemen en begrijpt dat je verantwoordelijk bent voor je eigen gevoelens en dat die van jou zijn, dan doorbeek je 'iets'. En dat is de uitdaging!

Ook in dit 'filmpje' van Abraham (via Hicks) wordt - op een andere manier weliswaar - uitgelegd hoe het vibratieveld werkt. De vraag van iemand is: 'Ja, maar ik moet toch voor mezelf opkomen? Hoe doe ik dat dan?' Zolang jij in je vibratieveld een ander de uitnodiging biedt om bijvoorbeeld jouw grenzen te overschrijden of met jou de strijd aan te gaan, zal dat gebeuren. Als het je lukt om niet te reageren op de negatieve 'aanval' van een ander, is het spel snel afgelopen. 'Don't return the negative vibration.' En weet dat dit ook onzichtbaar kan zijn, op afstand... Gooi het uit je systeem!
 


Het is niet het makkelijkste, maar wel het belangrijkste om je goed te blijven voelen. Je goed voelen, ofwel 'connected' blijven, in verbondenheid met de Bron, je hogere Zelf, het Licht...  Dat betekent: Doen waar je je lekker bij voelt, waar je blij van wordt, jezelf blijven voeden met positieve energie en heel goed opletten dat je daar niet uitgehaald wordt door wie of wat dan ook. Het voordeel is: dan regelen de dingen zichzelf. En mocht je per ongeluk heel even uit het veld geslagen worden, stap er dan gewoon zo snel mogelijk weer in! Stel het je voor dat je er weer instapt, op welke manier dan ook.

* Wil je ook eens een persoonlijke boodschap ontvangen via Inge? Mail ons! Happy View.

The ocean is in the drop

Er zijn mensen die best een hoop te vertellen en te bieden hebben - al behoorlijk wat eigenheid hebben ontwikkeld om mee naar buiten te komen, maar die toch nog niet erg succesvol zijn. En dan versta ik onder succesvol dat ze ontspannen en blij kunnen leven van wat ze doen, zich geen zorgen hoeven te maken en ervan genieten. Hoe kan dat?

Robert Burney bijvoorbeeld. Ik ken hem via collega-blogger Peter de Kock, die zijn boek over codependency in een Nederlandse e-bookversie onder de aandacht heeft gebracht. Hij heeft een eigen verhaal, een eigen visie, een dosis levenservaring en zijn verhaal is de moeite waard. Maar... sinds ik hem op facebook volg, merk ik dat hij 'zielig' overkomt, soms bedelend om geld of giften, hij gooit z'n workshops voor een 'very low rate' in de aanbieding, evenals zijn boeken. Daar straalt niet bepaald zelfvertrouwen van uit en erger nog: Er zit voor mijn gevoel een enorme afhankelijkheid èn een gebrek aan het zien van zijn eigenwaarde in. Hij leeft zijn verhaal over co-dependency nog steeds, dat is het. En dat komt op mij wat schrijnend over. Want hij heeft het antwoord al gevonden, namelijk dat een goede relatie met jezelf en het Goddelijke (in jezelf) de basis is om sterk en stevig op je eigen benen te staan. Een goede relatie met jezelf betekent dat je je eigen waarde kent, voelt, leeft en verder blijft ontwikkelen. Zodra je je daarin afhankelijk maakt of voelt van anderen (Wordt het wel gewaardeerd? Ziet men mij wel? Beloon mij! Help mij...) sta je niet in je eigen kracht. Natuurlijk gaat het mij niet om Robert Burney persoonlijk, het is maar een voorbeeld. Maar ik vroeg me af waarom hij met zijn 'eigen' boodschap niet net zoveel succes heeft als bijvoorbeeld Byron Katie met haar boodschap of Deepak Chopra met zijn boodschap. Wat is het verschil?

Misschien is het zo simpel: Focus je op het probleem of focus je op de oplossing? Robert Burney's naam is onlosmakelijk met 'codependency' verbonden. Kom er dan maar eens vanaf!

Het werkt andersom. Je creëert zelf, van binnenuit, vanuit je eigen innerlijke beleving. Misschien blijf je wel co-dependent als je maar blijft verhalen over codependency. Je herhaalt keer op keer je eigen verhaal als je jezelf en anderen steeds hetzelfde verhaal vertelt. Zolang het in jouw belevingswereld geworteld zit dat je afhankelijk bent, dat je slachtoffer bent van je jeugd, omstandigheden of hoe de wereld in elkaar zit, zal dat zich blijven manifesteren. Niemand wil horen dat het slachtoffergedrag is om anderen ergens de schuld van te geven. Ook al weet je dat en zeg je dat niet, toch kan het nog steeds zo voelen. Of het nu gaat om politiek, banken, de economie, je klanten, je opdrachtgevers, je ex, je partner, je kinderen, je ouders of je buren: STOP.
Ga naar jezelf kijken en zie wat het jou over jezelf vertelt. Niet langer vanuit het oordeel, niet vanuit een schuldvraag, want het gaat helemaal niet om schuld! Alles gaat over jou. Alles laat je een stukje van jezelf zien. Met oordelen ketst je iets af wat gevoeld wil worden. Voel het zonder oordeel. Zie het. Dat is genoeg. Dan kan het van binnenuit omslaan. En dan wordt het boeiend en zelfs leuk. Want je vindt alle puzzelstukjes, die jou heel maken. Je kunt jezelf alles geven en dan volgt de buitenwereld. Niet andersom!

Dat is de clou van het spel van het leven. Dat wat we zien, meemaken, waarnemen, dat is een weerslag. Je kunt het wel realiteit noemen, maar 'Wat is realiteit?' kan je je afvragen als je begint te merken dat de buitenwereld, de zogenaamde realiteit, volgt op jouw intenties, visie en beleving. Een laag dieper dan de zogenaamde realiteit ligt de imaginaire wereld en die kan je vorm geven. Met je dromen, je wensen, je verlangens, maar ook met je angsten, je zorgen, pijnlijke ervaringen, je zichzelf herhalende wereldbeeld en door het benadrukken en bevestigen van bepaalde situaties waarin je terecht bent gekomen. Al die situaties maak je mee om uiteindelijk te ontdekken dat je keuze hebt. Ervaar je tekort? Dan dwingt die situatie je vroeg of laat te gaan ontdekken hoe je daar overvloed van kunt maken. En dat is niet door het gevecht aan te gaan met de buitenwereld, een ander of door maar te blijven reageren op van alles. Dat is alleen mogelijk door naar binnen te gaan, de stilte te zoeken, de bron in jezelf te ontdekken en het veld van alle mogelijkheden in te stappen en je bestelling te doen! Zijn we een drop in the ocean? Nee. "The ocean is in the drop", citeerde Deepak Chopra (zaterdag) mijn favoriete dichter Rumi.

“Lack of self-worth is the most challenging issue for humanity, for it is included in the idea that we are separate from God and therefore unworthy in the eyes of God. Amazing thoughts come out of it - ways to blame ourselves and ways that we should be ashamed. As you break the spiral of unworthiness, you break the past untruth in you and others. We are healing the fear that has kept the human race in suffering.” Divine Mother

Synchroniciteit

Synchroniciteit heet dat. Wat is het toch geweldig hoe alles op elkaar aansluit - zoals je ook in voorgaand stuk al zag hoe alles op de boekenbeurs in Antwerpen verband leek te houden met elkaar. Ik kijk naar de wereld draait door en zie dit verhaal, wat daar weer helemaal op aansluit:



Wat het mooie is: wat wij op kleine schaal in ons persoonlijk leven bewerkstelligen, verwerken, veranderen, heeft invloed op het gehele veld. Stap je bijvoorbeeld uit het patroon van 'slachtofferschap' (het idee dat anderen 'het' voor jou bepalen, dat je afhankelijk bent van anderen, dat je succes bijvoorbeeld afhankelijk is van de oordelen van anderen ;), dat je slachtoffer bent van macht of omstandigheden) dan verandert er iets in het grote veld, het collectieve bewustzijn. Wij doen dat zelf en wij doen dat samen. Mensen hebben veel meer macht en kracht dan ze vaak weten en denken. Dit is belangrijk om te beseffen.
  

Eigenheid

Op de boekenbeurs in Antwerpen word ik aangesproken door iemand, die me vertelt dat de schrijver aanwezig is, die het geheim van succes heeft onderzocht. Hij wijst, ik kan met hem gaan praten als ik dat wil. 'Wat versta je onder succes?' vraag ik, hij ziet er niet zo gelukkig uit. 'Wat is voor jou succes?' vraagt hij terug. 'Ja, dat is voor iedereen verschillend. Iedereen heeft zo z'n eigen persoonlijke invulling daarvan, lijkt me.' Toch nieuwsgierig stap ik op de aimabele professor Succes* af om hem het geheim te ontfutselen. Hij heeft allerlei bekende succesvolle Vlamingen en Nederlanders geïnterviewd en verklapt me: Eigenheid.
Dat wil ik geloven! Eigenheid, je eigen weg durven gaan, jezelf durven zijn en jouw unieke zelf tot ontplooïng laten komen door je eigen ruimte in te nemen in plaats van je maar aan te passen aan..., rekening te houden met..., te voldoen aan de verwachtingen van anderen en jezelf te beperken. Het zijn niet de anderen die ons beperken, we doen dat zelf.

Honderd standjes en duizenden boeken verderop onderschrijft de succesvolle Vlaming Herman Brusselmans voorbeeldig deze conclusie. In een getraliede kooi signeert hij boekjes, die gratis worden uitgedeeld. Verborgen achter lang sluik haar en een strenge bril kijkt hij je aan op de omslag: "Schrijf je eigen verhaal." Het boekje is leeg! Iedereen heeft recht op z'n eigen verhaal. Een mooie actie in samenwerking met Amnesty International.

Een kleine honderd mensen staan te dringen voor de Blauwe Zaal, omdat zij enthousiast hun eigen verhaal in boekvorm hebben ingestuurd om mee te dingen naar de Gouden Meeuw. Eenmaal gevangen in de donkere zaal, waar nog geen meeuw zou willen opduiken - zeker geen gouden - wordt al het mogelijke enthousiasme dat per ongeluk nog mee naar binnen is gevlogen, binnen een paar minuten resoluut uitgemoord. Jurylid Eva Berghmans, werkzaam bij de Bezige Bij Antwerpen (dat we dat maar even weten!), mag beginnen met het voorlezen van een mooie passage..., in plaats daarvan meet zij zich de arrogantie aan om te laten weten dat geen van de inzendingen door haar zou worden uitgegeven. (Beste Eva, denk je dat we dat willen? Waarom zouden we het Zelf hebben uitgegeven?)
'Wacht nog 9 jaar, denk niet dat je nu al goed genoeg bent, laat je werk eens door anderen corrigeren,' betuttelt zij doodleuk een zaal vol mensen, die wel het lef had om met zulks onaangepast gedrag een boek in eigen beheer uit te geven. De favoriete passages van de juryleden mogen dan toch nog stemmig worden voorgedragen om de grafstemming te verhogen: leed, nog meer leed, ziekte, dood, nog meer dood, en dat alles in het kwadraat.

"Ik wil hier weg!" fluister ik mijn buurman dringend toe, die vergeefs (hoewel we dat natuurlijk nooit weten en dat ook nooit vergeefs ìs) en vrolijk licht zit te sturen. Daar zie ik wel de noodzaak - en de humor - van in, maar ik wìl die prijs niet eens meer winnen! In gedachten trek ik mijn pareltje De Magische Gouden Ring terug uit deze genante vertoning. Daar willen we niet aan bloot gesteld worden. En die lullige bosjes bloemen kunnen er ook niks aan doen dat hier geen eer te behalen valt. In plaats van mij heel onaangepast te gedragen, waar de situatie eigenlijk om vraagt, snellen we zo snel mogelijk de zaal uit en begin ik buiten flink stoom af te blazen (moet je ook eens doen, is heerlijk!), krijg ik een biertje in mijn handen gedrukt als troostprijs en bijval van een komische Belg, die begrijpt hoe schokkend het moet zijn, een feestelijke bijeenkomst 'gelijk een eucharistieviering'. Maar 'we hebben hier ook vele plesante kanten hoor,' helpt hij herinneren. Waarop we Antwerpen maar induiken om het Vrije Leven te vieren!

De arrogantie van de macht...
Maar hoezo geef je die macht aan een ander? (vraag ik mezelf af...)

Het is een bekend verschijnsel, in die zin heel nuttig wat ik hier meemaak. Op mijn achtste verloor ik mij enthousiast in het tekenen van een prachtig maanlandschap (de opdracht was iets met houtskool) en ik genoot er van. Mij maakte het niet uit of de meester het ook mooi vond. Maar: Ik kreeg een onvoldoende! Zwaar geschokt en verontwaardigd kwam ik thuis en okee, mijn vader vond het pedagogisch zo onverantwoord dat hij de meester op het matje heeft geroepen (grappige omstandigheid was dat hij de meester zelf in de klas had gehad op de pedagogische academie), maar toch... Daar tegenover staat dat ik van de handwerkjuffrouw dan weer een 9-en-een-half-plus kreeg (een tien mocht ze niet geven van haar geloof, geloof ik) omdat ze het juist leuk vond dat ik altijd afweek van de opdracht en die creativiteit werd door haar juist beloond. Later heb ik nog eens een 10-plus gekregen voor een verhaal bij Nederlands. De juf (zij heette Vlijm!) vond het briljant en dat was verrassend, want ik had de opdracht niet eens goed begrepen (een raamvertelling, iets zoals dit dacht ik, maar dat is het niet!), maar hem per ongeluk op briljante wijze uitgevoerd. Een andere eindzin en het was misschien een 1 geweest. Voor een ander verhaal, bij een andere meester, kreeg ik eens geen cijfer. Hij wist niet of hij me een 1 of een 10 moest geven. Dus? Wie beoordeelt? En waarop? En waarom eigenlijk?

Eigenheid... is dat niet precies in tegenspraak met een oordeel? Met welke normen wordt er beoordeeld? Beoordeel je of een creatieve produktie aan de 'normen' of aan de 'opdracht' voldoet? Is het dan nog creativiteit of aangepast aan de eisen? Eigenheid laat zich niet beoordelen.

Zeg jury, waarom niet gewoon mensen enthousiasmeren en aanmoedigen, hoezo denk je dat jij kan bepalen voor een ander wat goed is en wat niet? Waar haal je het recht vandaan anderen zo belerend toe te spreken? Ik ben het helemaal met Herman Brusselmans en Amnesty eens: iedereen heeft recht op z'n eigen verhaal. En ook wij zitten gevangen als we dat recht niet opeisen. En dat hadden deze mensen nu net wel gedaan door gewoon hun eigen boek te schrijven en uit te geven. We hadden het alleen niet op moeten sturen om beoordeeld te worden ;)

Professor Succes* heeft gelijk: Eigenheid, daar gaat het om. Niemand heeft het recht om te oordelen over jou! Je bepaalt zelf wie je bent, wie je wilt zijn en welk verhaal je schrijft! Jij bepaalt je eigen succes. Door te zijn wie je bent. Jouw unieke Zelf. De hoofdprijs ben je zelf. EIGENHEID ìs de hoofdprijs!


* Professor Succes: Anton van der Geld: Je Lifestyle vanuit hart en ziel 

Connected with Deepak Chopra

Je bent 'connected' of 'niet-connected', zo eenvoudig is het eigenlijk. Connected betekent dat je blij, vrolijk, vriendelijk, dankbaar, creatief bent. Je staat 'in de stroom', waardoor alles soepel loopt, naar je toe komt. Je bent verbonden met de Bron, je ware Zelf en dat voelt goed.
Daar kun je ook zo weer uitstappen, je uit laten trekken, of per ongeluk naast staan; door angst vooral, (de basis van) negatieve gedachten en emoties. 'Contracted awareness' noemt Deepak Chopra dat. Hij gaf gisteren een boeiende lezing in Rotterdam naar aanleiding van zijn boek 'Spirituele oplossingen'. Op de valreep besloot ik erheen te gaan en dat was de moeite waard. Ik heb al eerder geschreven over dit boek en zijn verhaal is een stuk uitgebreider, ik doe het zeker geen recht met deze eenvoud, maar het is wel makkelijk toepasbaar in het dagelijks leven. Dit kun je zelf heel eenvoudig waarnemen - zit je in de contracted awareness of ben je 'connected'? - en alleen dat waarnemen al brengt je naar een ander level, waarmee je de spiraal de andere kant op kan laten draaien. We hebben een keuze: Jezelf verder de diepte (het donker) indraaien of eruit tevoorschijn komen en het licht gaan zien en... verspreiden! Want als je in het licht staat, verspreid je ook licht. Als je licht bent, kan het donker geen vat op je hebben. En dat is het derde level, door Deepak Chopra  'cosmic awareness' genoemd, je bevindt je dan in het veld van alle mogelijkheden, 'pure consciousness'. Daar zijn helemaal geen problemen. Vandaaruit ben je de schepper, die schept. 

"Pure consciousness is your ground state and it is a field of infinite possibilities."

Als we ons uit het veld laten slaan (wat een mooie uitdrukking eigenlijk in dit verband!), waar natuurlijk aan alle kanten uitdagingen toe zijn, verliezen we onze kracht. We raken onze connectie met onszelf, de bron kwijt. "STOP" zegt Deepak Chopra dan. Stop en ga een aantal zaken bekijken.
Je lost problemen niet op vanuit hetzelfde niveau als waarop ze zij ontstaan, zoals Einstein al zei. En je hoeft niet eens naar oplossingen te kijken als je begrijpt dat een probleem met je staat van bewustzijn te maken heeft:



En hoe kom je dan in dat veld met alle mogelijkheden terecht? Tja... daar zijn verschillende methodes voor. Weten en het je ervan bewust zijn dat het bestaat is één, het willen en een keuze maken, is de volgende stap. En het bereiken van dat bewustzijnsniveau doe je bijvoorbeeld door meditatie. Op dit moment loopt er een mooie 21-daagse serie korte meditaties van Deepak Chopra, waarmee je zo in 'het veld' kunt stappen. En als jij en ik dat doen, helpen we de hele wereld daarmee.

Doorbraak

Als je merkt dat je iets dwars zit, kun je twee dingen doen: Ermee blijven vechten of je perspectief veranderen. Je kunt jezelf bijvoorbeeld de opdracht geven een bepaalde negatieve lading los te laten. Een beeld van een situatie, een beeld van iemand, een frustratie, een beeld van jezelf. Koppel jezelf ervan los. Zie het bijvoorbeeld eens als een bolletje, dat je de lucht ingooit. Of als een donker bolletje dat jij vult met licht. Dan verdwijnt het ook.
Je kunt de structuren tussen jou en een ander - de negatieve patronen - ook doorbreken door ze gewoon in je gedachten af te breken. Het voor je zien hoe je ze afbreekt. Dat geldt ook voor de patronen en structuren die je om je heen hebt gevormd in de loop van de leven en die je beperken. Breek ze af, laat ze lekker instorten, verdwijnen. Alles lost zich op als jij je ervan los weet te koppelen. Gooi het uit je systeem. Het werkt zeer bevrijdend. Het is je intentie die telt, geef een krachtige opdracht aan je onderbewuste: GO!
Zo kun je ook zeggen 'Stop de mind' als de mind tracht je mee te nemen op een oud spoor. Misschien denk je dat sommige patronen van de ander zijn, waar jij last van heb. Maar als je er last van hebt, zijn ze ook van jou. Dus ook daarin kan je verandering aanbrengen. Maak je energieveld schoon en vul het op met licht, licht en nog meer licht. Je kunt massa's licht 'downloaden' vanuit de bron. En het werkt helemaal goed als je er de hulp bij vraagt van ofwel je eigen Hogere Zelf ofwel de Divine of het universum, dat waar jij vertrouwen in hebt. We hoeven niet met al die rommel in ons systeem door te blijven lopen, het belemmert ons. Stuur het weg.
Soms is het even werken, ja. Want oude patronen en repeterende mindsets hebben de neiging op verschillende manieren op te blijven duiken. Zoek de kern. Vaak is de kern te vinden als je jezelf de vraag stelt: Wie ben ik? Wie ben ik echt? En ik help je ook vast met het antwoord (voor het geval je mind je wil misleiden): Je bent licht, je bent Liefde, je bent de Bron, je bent het waard. Je bent het waard om je ware Zelf te zijn. Nodig je ware Zelf uit om elk gat op te vullen, elke donkere wolk op te lossen, jou te voeden met alles wat je maar wilt en waar je behoefte aan hebt. En je zult de vreugde ervaren van de herkenning. Je Ware Zelf staat te trappelen om erkend te worden en jouw leven te mogen vervullen met levenskracht, plezier en overvloed.
Waarover het ook gaat, zo bewerkstellig je een doorbraak. En je zult zien, alles wordt lichter, leuker, fijner, liefdevoller. Anderen - ook die lastige partner van je met z'n commentaar ;) bijvoorbeeld - reageren meteen anders op jou, omdat jij iets heel anders uitstraalt en een doorbraak hebt bewerkstelligd!

Miracles

Miracles can happen if you leave it on to me...!

the Divine

Patronen doorbreken

Hoe doorbreek je patronen? Das nog niet zo eenvoudig! Patronen bieden een soort veiligheid, ook al bieden ze geen soelaas. We vallen er gemakklijk op terug, omdat het bekend is. En het vergt serieus werk om ze onder de loep te nemen en te durven doorbreken. Er ontstaat ruimte, die in eerste instantie vaak beangstigend is, omdat het onbekend terrein is. Patronen vullen mooi alle ruimte in, veilige toevluchtshaven dus... Maar wat schieten we op met patronen? Natuurlijk, je hebt ook onschuldige patronen, maar toch...
Je zou kunnen zeggen: eten, tandenpoetsen, boodschappen doen, dat soort patronen, wat is daar mis mee? Niks. Alleen, zou het niet mooi zijn om alles met je volle aandacht van dat moment te doen? Zelfs het stofzuigen en koken? Hoeveel meerwaarde krijgt alles daarvan!
Met de mensen om ons heen zitten we vaak in patronen verwikkeld. En die zijn niet altijd even 'gezond' te noemen. En toch zijn ze van jezelf. Als jij ze weet te teckelen en durft te doorbreken, doorbreek je iets in het geheel, in het 'veld' zogezegd en dat is merkbaar of voelbaar voor de ander. Het is misschien eng, maar het is ook sterk. Je verzandt niet langer in de zichzelf herhalende en daardoor weinig groei biedende wisselwerking, waardoor alles vast komt te zitten. Je stapt in het veld van groei en mogelijkheden, een uitdagend veld, vol bloeiende bloemen om te kunnen worden geplukt. Leuker dan dat moeras waarin je je stappen traag en vermoeid herhaalt. Wie help je daarmee? Jezelf niet en een ander ook niet. Dat is waarom het goed is om je elk moment af te vragen wat je voelt en hoe je dat vorm geeft. Niet op de automatische piloot. Besef je dat je van iemand houdt? Zeg het dan. Al is het volkomen onverwacht midden op de dag en geheel zonder logica. Why not? Wat heb je te verliezen? Wees eerlijk naar jezelf toe en durf te doorbreken. Zo vernieuwen wij de wereld. Want zo vernieuwen wij onszelf. En een ander bewijs je er alleen maar een dienst mee! Zelfs al zeg je: Sorry, schat, ik doe niet meer mee aan dit spel. Mijn spelregels zijn veranderd! Laat het leven je verrassen. Durf het leven je te laten verrassen.
 

Overvloed en Rijkdom

Zeg JA tegen jezelf. Zeg JA tegen jezelf in elk opzicht. Tegen wie je bent, wat je kunt, wat je voelt, wat je wilt. JA zeggen tegen jezelf is er durven zijn zoals je bent.

Rijkdom en overvloed is meer, veel meer dan alleen maar geld en materiële zaken. Natuurlijk. Geld is dezelfde energie als Kracht en Liefde. Alles komt uit één bron, de bron van levensenergie die voor en door ons heen stroomt en die wij kunnen toelaten of blokkeren.

Wij zijn een verlengstuk van die Bron, er is geen afgescheidenheid tussen wat de BRON is - van Liefde, kracht, overvloed, creativiteit, levenslust, plezier - en wie wij zijn. Wij denken dat misschien wel eens, we ervaren dat wellicht vaak zo, we leven over het algemeen in de veronderstelling dat wij klein en nietig, minderwaardig zijn, maar dat is DE misvatting. Wij zijn deel van het geheel, deel van de Bron, van oneindige mogelijkheden. We leven met heel veel beperkende overtuigingen. Daar kunnen we ook niks aan doen, ze zijn er gedurende eeuwen ingeramd, maar we kunnen ze wel stuk voor stuk loslaten. Onderzoek je eigen binnenwereld, met name op je angsten en beperkende gedachten en neem beslissingen in wat je wilt loslaten. Dat gaat z'n werk doen als jij stelling neemt en duidelijk bent. Je roept er de Bron van energie mee aan en hoeft 'm alleen maar toe te laten.

In je Kracht blijven, dat doe je door goed bij jezelf te blijven. Goed te luisteren naar wat jij zelf wilt en JA te zeggen tegen jezelf. Geef jezelf toestemming om gelukkig te zijn, te leven in overvloed en 'download' wat je nodig hebt, wat je wenst!



Wil jij binnenkort je eigen boodschap downloaden? Heb je vragen over kwesties, die spelen in jouw leven? Je kunt je ons mailen. Happy View gaat in samenwerking met Antakarana (Jan en Inge) deze boodschappen op maat aanbieden.

De regen voorbij...

Ik ga naar het bos... want in het bos kom je alle antwoorden tegen....
Gaat het plenzen! En niet weinig ook. Grote dikke druppels.
't Buurhondje, die mee mocht, kijkt me aan en vraagt zich af: Is dit nog leuk?
Wij lopen dapper door.... 'Kom op, wij kunnen best een buitje hebben.'
Soms zit het effe tegen, maar je moet toch door. Het leven gaat verder.
Braaf wandelt ze mee. Er zit trouwens ook niks anders op!

Antwoord 1: Gewoon door blijven lopen, ook al valt er af en toe een flinke bui.

Tot ik op het idee kom om te vragen of het niet droog kan worden. Vrijwel onmiddelijk verstomt de regen. Het wordt lichter. Een paar minuten later zie ik in de verte zelfs een stukje blauwe lucht opdoemen!

Antwoord 2: Ask and it is given.

We have to ask the Divine. Als je het niet vraagt, kan het je ook niet gegeven worden.

De leugens voorbij

Mensen vertellen leugens.
Over elkaar en over zichzelf.
En ze lijken het ook nog te geloven.

Het zijn de leugens van verdeeldheid
Van 'hij is slecht' en 'ik ben goed' ...
De leugens van verdeel en heers.

Besef wat je doet als je een ander aanwijst,
beschuldigt, zwart maakt of veroordeelt.
Welk deel van jezelf ontken je daar?

Het zijn de leugens van slachtofferschap,
van afhankelijkheid,
van gebrek aan inzicht in de eigen kracht.

Dat wat je gelooft, vertelt en denkt,
vormt als vanzelf jouw werkelijkheid
zo houden we massaal de leugens in stand.

Het is alleen maar jouw beleving die telt
- niet de situatie of gebeurtenis zelf - 
die zich vertaalt naar de werkelijkheid.
 
Hoe je buitenwereld eruit ziet, dat bepaal jij.

Geloof in je eigen kracht -
niet in je afhankelijkheid.

De werkelijke Waarheid verdeelt niet,
maar versterkt de eigen de kracht
en die van anderen, die van ONS.

Vertel eens een heel ander verhaal
over wij, ons, samen en elkaar,
want dan wordt dat WAAR!