Vernieuwing!

Of ik last heb van de crisis...?
Zo zie ik dat niet. "Het is voor mij een uitdaging om....," antwoord ik.
Het is me te makkelijk om 'de crisis' als iets van buitenaf te beschouwen, waar we last van hebben. Ik stel voor dat we het woord 'crisis' niet meer gebruiken en spreken over 'vernieuwing' of 'uitdaging'. In feite is het een bewustwordingsproces en in die zin vind ik 'de crisis' een logisch verschijnsel, nodig en nuttig om grote veranderingen in gang te zetten. Niet op de oude wijze voortgaan, dat werkt niet, dat blijkt. Het vraagt een nieuwe manier van denken, samenwerken, keuzes maken, ontdekken waar je kracht ligt, je passie, je persoonlijke uitdaging. Het is nuttig je af te vragen wat je werkelijk nodig hebt, wat echt belangrijk is. Alle vanzelfsprekendheid die er vroeger leek te zijn, wankelt. Daar kun je bang van worden, maar je kunt het ook zien als een gelegenheid om te groeien, jezelf vragen te stellen, een nieuw pad te kiezen. Het is een tijd van grote uitdagingen, waarin we gedwongen worden naar onszelf te kijken en onze angsten onder ogen te zien. Dan kan vanuit de diepte ineens iets nieuws ontluiken en dat nieuwe groeit op vertrouwen.

De bijen-'crisis' bijvoorbeeld, dwingt die ons niet te kijken naar wat we eten? Is het niet bizar dat we ons voedsel en dat van de dieren bespuiten met gif? En dat we met dieren omgaan alsof het produkten zijn, die van de lopende band afrollen? Wat doen we met onszelf als we kippen eten volgespoten met troep en een leven vol stress en frustratie? Wat eten we dan en wat zijn we dan?
Je kunt je afvragen waarom we dat al die jaren hebben laten gebeuren en er indirect aan meegewerkt hebben door al die produkten gewoon te kopen. Terwijl we natuurlijk best keuzes hebben. Wij, ieder op z'n eigen manier, kunnen zelf het verschil maken. Door voor jezelf bepaalde keuzes te maken, door je eigen sla te verbouwen in je tuintje, door te vernieuwen, door niet mee te werken aan iets waar je niet achter staat.

Natuurlijk kunnen we niet alles zelf, maar samen kunnen we wel een heleboel. We hebben zoveel macht uit handen gegeven door te doen alsof wij geen zeggenschap hadden. Dat hebben we wel en daar komen we nu achter. Allemaal kunnen we op ons eigen terrein, op onze eigen manier verschillen maken. En wat me opvalt is dat er overal, in elke sector, ook bij de banken, de boeren, de belasting, in het onderwijs, in de medische wereld, bij de overheid en ook in de politiek vernieuwers aanwezig zijn. Mensen die het gevoel hebben dat het anders kan. Op alle fronten wordt gewerkt aan vernieuwing. Laten we elkaar voeden, stimuleren en aanmoedigen. Want, zoals een Inka ooit zei: Ik ken werkelijk geen mens, die niet een mooiere, betere wereld wil, die geen vrede wil en die geen oplossingen wil. Samen kunnen we dat voor elkaar krijgen. De basis is vertrouwen. In onszelf en in elkaar. Dat is de kracht van de vernieuwing!

Een mooie dag!

'Wat is het vandaag een mooie dag!' zingt opeens iemand op straat. Stel je eens voor dat in elke straat iemand dat zou zingen. In elke straat, in elke stad, in elk dorp, in elk land... Niet alleen zal dat een glimlach op vele gezichten toveren, herinnert het mensen aan hoe je tegen de dag aan kunt kijken, aan een verlangen, aan een gevoel, geeft het een beeld, nee, zelfs al zou niemand het horen, dan nog zou het wereldwijd een mooie dag kunnen veroorzaken. Alleen al door de kracht van het woord, van de intentie die eruit spreekt. Zo eenvoudig...
En dat brengt ons bij de onlogica van de logica: Het vermeerderen. Vreugde kun je delen, maar daarmee wordt het niet minder. Het vermeerdert juist. Liefde wordt ook niet minder als je het deelt. Evenmin als enthousiasme, vrede, geluk, vrijheid en vertrouwen. Dus: Wat heb je te verliezen? Helemaal niets!

Week later:
Sinds ik dit schreef alleen maar mooie dagen! Dus... lekker laten staan!
Voeg er graag even het filmpje aan toe, dat als reactie binnenkwam, dank 'anoniem'!

Moeiteloos leven

Hoe kunnen we moeiteloos leven? Zie de mooie heldere uitleg van Deepak Chopra in onderstaande video.

De wet van de minste weerstand geldt niet alleen voor de natuurkundige proeven, die we ons allemaal vast nog wel voor de geest kunnen halen, maar geldt in het hele universum en dus ook voor ons persoonlijk. Hoe meer je je ergens tegen verzet, hoe meer last je ervan hebt en hoe meer je het in stand houdt. Vandaar het immer terugkerende Divine advies: accepteren en loslaten. (Wat overigens niet hetzelfde is als gelatenheid of passiviteit of denken dat dingen nu eenmaal zo zijn en niet anders kunnen... het kan juist wel anders, met minder moeite en meer plezier!)  
En dat is precies wat we niet zo goed kunnen als mens, met mind. We vinden juist dat we moeite moeten doen, we vinden dat we moeten protesteren tegen dat wat ons niet zint, we balen van wat tegenzit of als anderen ons benadelen. We reageren op van alles.

De wet van de minste weerstand betekent overgave aan de krachten van het universum en ermee samenwerken, legt Deepak Chopra uit. Ik noem het samenwerking met de Divine Power, waarmee we verbonden zijn, één zijn - als we ons daar niet tegen verzetten...

De boom

De boom in het bos vertelt een verhaal: Kijk eens rond. Stel je voor dat je het bos bent. Aan de ene kant groeit iets, aan de andere kant sterft iets af. Zo gaat dat. Als boom heb je daar weinig over te zeggen. Je bent waar je bent, je staat daar, je bent boom en accepteert dat volledig. Wat er ook gebeurt, het is zoals het is. Je groeit zoals je groeit. Je kunt de omstandigheden niet beïnvloeden, die zijn er gewoon.
Maar als mens kan je kiezen. Je kunt kiezen wat je laat groeien en wat je laat afsterven. Jij kunt als mens aanwijzen wat je laat groeien en wat je laat liggen. Het is aan jou waar je de aandacht op richt en welke aandacht je er op richt. Wees je daarvan bewust en ga door met bewust keuzes maken! Dankjewel voor de aandacht.

Momentopname

Ooit kwamen wij eens op een camping terecht in Payerne, Zwitserland en wat werd dat een geweldige vakantie. Het was namelijk feest in dat stadje en we genoten van de verrassingen, die dat met zich meebracht. Als kind denk je dan dat dat altijd zo is en dus zeurden we een jaar later dat we weer naar Payerne wilden. Dat gebeurde uiteindelijk ook. Alleen... tja, dat werd een teleurstelling, want het was geen feest meer. Niks wordt meer zoals het was, begreep ik toen. Een mooie herinnering kan maar beter gewoon eeuwig die mooie herinnering blijven.

Een paradijsje van een hotel in India, Pondicherry. 'Daar moeten we echt naartoe, dat moet je meemaken,' bezwoer ik Richard en reserveerde die mooie kamer. Helaas, hij was beroerd en doodziek toen we daar aankwamen en dan is het wat veel gevraagd om te genieten. 'Nooit meer India!' verklaarde hij stellig, terwijl we op het meest idyllische terras van de wereld in een paleisje bivakeerden... En toch, ik zou er zo weer heengaan!
 
Het werkt niet, streven naar herhaling. Denken dat 'het' ergens is. Geniet ervan op het moment dat het er is. Zo'n moment komt nooit meer terug! Als je dat beseft, wordt elk moment nog meer waard. Of het nu leuk is of niet! Het is nooit hetzelfde, altijd nieuw!

De kracht van tegenslag

'Al het negatieve werkt mee aan het positieve,' zei kunsthandelaar Anne, toen ik haar vroeg naar het geheim van haar succes. 'Zo moet je het altijd bekijken. En op de momenten dat het tegenzit, kijk dan naar wat je allemaal al bereikt hebt. En hou je doel voor ogen!'
Daar moet ik aan denken als ik deze uitspraak van een swami tegenkom: "Obstacles are your friend. A river flows & doesn't know its power. Put an obstacle in by constructing a dam, then you'll see its strength."
Tja... Wat zouden we leren als alles van een leien dakje zou gaan? Hoe zouden we onszelf en de kracht in ons dan ooit kunnen ontdekken? Hoe zouden we kunnen weten wat we echt willen? Wat ons doel is?
Mensen die alles kwijt zijn geweest, zijn vaak heel sterk. Het zijn overlevers, maar ze weten ook wat ze willen. Ze hebben een keus gemaakt. Zo'n innerlijke keus is belangrijk. Daarin zit 'm de kracht. En in zekere zin is het makkelijker als je alles kwijt bent geraakt, je hoeft niets 'ouds' meer in stand te houden. Maar op dat moment ontdek je ook dat je werkelijke kracht helemaal los staat van alle omstandigheden. Die is er en die kom je juist dan tegen.
Een leven zonder tegenslagen bestaat niet. Het zijn juist onze groeimomenten. Het gaat er niet om of we het leuk vinden of niet. En als je weet dat het je sterker zal maken, dat het je doet groeien naar het licht, geeft dat je dan geen kracht om er doorheen te komen en je lessen eruit te leren door jezelf aan te kijken? Strijd, woede, boosheid, verdriet... hoe groter, hoe mooier de beloning zal zijn. Want we groeien naar het licht. Een andere kant op kan niet!

De omslag

In je eentje verander je de wereld niet, maar met z'n allen wel. Stel je voor dat in de sterren stond geschreven - bij wijze van spreken - dat morgen alles veranderde. Of gisteren of vandaag. Wat dan? Dan nog zijn we zo gewend aan de oude wereld, dat we hem zelf in stand houden. Ook al zouden we wel weten wat we liever hadden: Een mooie nieuwe wereld, eerlijk, schoon, liefdevol en vreugdevol in plaats van een wereld vol strijd, geweld, macht, angst en vervuiling. 
In feite gaat het ook zo, de nieuwe wereld is er wel, klaar om door te breken. Het is aan ons mensen om de omslag te maken. Collectief houden we het oude in stand, terwijl we heel goed weten en zien dat het niet werkt, dat 'de oude wereld' is gebaseerd op angst en macht. Machtsstructuren zijn een gevolg van angst. Wie zich bedreigd voelt, wil controle, macht. Of gaat vechten tegen macht, vanuit machteloosheid. Of geeft macht aan derden, instanties of personen.
Ga maar na: Als je je sterk voelt en weet dat je de mogelijkheid hebt om op eigen kracht iets te bewerkstelligen, wie houdt je dan tegen? We geven de angst veel teveel macht. Angst werkt verlammend en ondermijnt je kracht. Wat we allemaal persoonlijk kunnen doen en bijdragen aan de nieuwe wereld is onze eigen angst onder de loep nemen.
Angst bestaat bij de gratie van van afgescheidenheid en die afgescheidenheid is de grote misvatting. Wij zijn niet afgescheiden van het geheel. We zijn niet afgescheiden van het Goddelijke, de kracht, we denken dat alleen maar. Het Goddelijke is in ons.
Als we denken dat het Goddelijke iets buiten ons is of zelfs niet willen weten of erkennen dat het bestaat, maken we onszelf klein, machteloos en eenzaam. Hoe ontdek je het Goddelijke in jezelf? Tja.. hoe doe je dat? Door er niet voor te vluchten, door het uit te nodigen, door erop te vertrouwen. Zodra je de deur opent, het Goddelijke toestemming geeft de leiding te nemen, merk je dat het kan. Alleen zal het ego, ons 'ikje' dat leeft bij de gratie van afgescheidenheid, protesteren omdat hij de controle uit handen moet geven. En dat is precies waar hij bang voor is.
Het proces in het klein - voor ieder van ons persoonlijk - is hetzelfde proces als het proces in het groot, het proces in de wereld. Je kunt het niet voor een ander doen, je kunt het alleen voor jezelf doen. Maar als je de Goddelijke kracht in jezelf aanspreekt en de leiding geeft, maak je een keuze, waarmee je het geheel ook dient. Dus: Stap in je kracht, erken de Goddelijkheid in jezelf en laat al je bezwaren los. Let's go!

Scheppen

'Gedachtenkracht zit 'm in het scheppen.' 

Die boodschap kreeg ik vorige week via Inge, omdat zij wilde 'oefenen' met het doorgeven van boodschappen en ik mij - natuurlijk... nieuwsgierig en enthousiast - meteen opwierp als proefpersoon. Het boeiende is dat de boodschappen, waar ze ook vandaan komen, altijd op elkaar aansluiten en precies passen in het proces op dat moment. Ze wijzen als het ware de volgende stap aan.

In eerste instantie was ik verbaasd. Gedachtenkracht zit 'm in het scheppen? Je verwacht het andersom: Gedachtenkracht schept.

In het scheppen zelf zit de kracht! In het doen, in de manier waarop je het doet. Je zet één stap en de volgende stap dient zich vanzelf aan. Je neemt een besluit en dan wijst de weg zich vanzelf. Wat dat betreft kunnen we het fenomeen 'gedachtenkracht' inderdaad wel eens onder de loep nemen. Het is niet zo dat je kunt gaan zitten en het bedenken en dat het dan vanzelf wel gebeurt, nee, het vormt zich terwijl je bezig bent. De kracht van je gedachten wordt gevoed terwijl je bezig bent. De manier waarop je bezig bent, is bepalend. Doe je een bepaalde klus bijvoorbeeld met tegenzin, zit er een ondermijnende kracht in wat je aan het scheppen bent. Doe je iets met vreugde, doe je het vanuit je hart, schept het zichzelf en wel op een manier dat het je kracht geeft en dat je er blij van wordt. Je voelt de scheppende kracht en dat voedt ondertussen je gedachtenkracht.
Concentratie en focus, volledig aanwezig zijn bij wat je doet, ervan genieten... dat schept voldoening, vreugde, kracht. Wat gebeurt er als je gedachten ondertussen afgeleid worden? Als je het scheppen verstoort met ondermijnende gedachten, angsten en zorgen, frustraties en onzekerheden over wat je aan het doen bent? Wat schep je dan?

We scheppen eigenlijk altijd, of we ons daarvan bewust zijn of niet. Het gaat dus over je bewust zijn van wat je schept en hoe je schept.

Is het niet heerlijk? Eén zo'n opmerking en ik vermaak me de hele terugweg vanuit België met filosoferen hierover. Inmiddels heeft deze opmerking zich aardig gesetteld, het houdt me goed bij de les! Les? Ja, les! Ik ben nog steeds veel aan het leren! Dat gaat maar door en ik geniet ervan!

Pay it Forward

Pay it forward... Een briljant idee. Het komt hier op neer: Je biedt je diensten (gratis en voor niks) aan aan drie mensen, met de afspraak dat die drie mensen hetzelfde doen - ook hun diensten gratis en voor niets aanbieden - voor weer drie andere mensen en die weer en die weer, enz.. enz...  Wereldveranderend en revolutionair.
Het idee is uitgewerkt in de film 'Pay it forward' dat gebaseerd is op het gelijknamige boek van Catherine Ryan Hyde, die ook daadwerkelijk een Pay-it-forward-organisatie heeft opgericht. Er zijn al heel wat mensen, die met dit principe hebben kennis gemaakt en ermee werken. Van de week sprak ik iemand, want ik maakte gebruik van zo'n aangeboden pay-it-forward-dienst. Je wordt er blij van en het stimuleert zeker om het door te geven. Deze persoon geeft een keer per maand een gratis consult, anderen hanteren een 10 procent norm. Eigenlijk nog mooier, omdat je dan door blijft gaan.

Behalve dat je je praktisch voor kan stellen dat het werkt, werkt dit ook energetisch! Dat is de magie ervan. Het werkt volgens de principes van de universele wetten. Geef en je zult ontvangen. Niet dat dat de doelstelling moet zijn bij het geven, het geven op zich zal echt belangeloos moeten zijn, wil het werken. Je geeft vanuit je hart, je deelt vanuit liefde en omdat je dat doet, keert het vanzelf bij je terug. Zoals alles bij je terugkeert! (Dus wees voorzichtig met het reageren vanuit woede, frustratie en onvrede...) 'Als je iets wilt ontvangen, geef het dan,' is ook zo'n spelregel. Neem bijvoorbeeld respect, waardering, begrip, ruimte, vrijheid... Pay it forward!

Een brief...

Geachte mevrouw T,

Wat spijtig dat mijn boek bij u niet in goede aarde is gevallen! Jammer ook dat u het geheim niet heeft kunnen ontdekken... Wie weet komt dat ooit nog. Wellicht biedt ons andere boek (ook verkrijgbaar in de bibliotheek, als het goed is) "In de Stilte hoor je alles" u meer 'realiteit', als je het zo wilt noemen. De realiteit is een perceptie, ieders eigen perceptie. Een reflectie van onze binnenwereld. Ik heb daarover veel geschreven op deze plek, waar u nu belandt bent. Misschien vindt u hier meer waar u wat aan heeft. 

Pijn, verdriet en boosheid, frustratie, maken we allemaal mee in dit leven. Zeker, dat zijn zaken om te verwerken, om te transformeren. De kunst is - volgens mij - om er niet in te blijven hangen, om er geen lijden van te maken. Om een ander perspectief te ontdekken. Schrijven is daarbij een uitermate geschikte methode. 

Ik raad u ook zeker aan om te blijven schrijven, u heeft talent. Mijn advies daarbij is: Zie het als verhaal. Herschrijf uw eigen verhaal. We zijn als mens geneigd ons teveel te identificeren met de pijn en het lijden. Dat hoeft niet. In feite biedt het ons een opstap naar wie we echt zijn. Ons 'andere' Zelf, ons echte Zelf. Ook wil ik u adviseren om waar te nemen, in plaats van te oordelen. Waarnemen zonder oordeel. Zien. En om u vooral te richten op wat u vreugde geeft, op wat er wel is, op uw eigen kracht en mogelijkheden. Het 'gevecht' met de buitenwereld is altijd ons eigen gevecht, ons innerlijk weerspiegelt zich in de buitenwereld. Als je het zo kan bekijken heeft alles wat er gebeurt in ons leven ons iets te vertellen, laat ons iets zien van onszelf. Het is een spiegel. Als je dat kunt zien (waarnemen zonder oordeel, zonder zelfkritiek) kan het innerlijk ook veranderen en verandert de 'wereld' om u heen, omdat uw eigen beleving verandert. 

Ik kan u ook aanraden Eckhart Tolle eens te lezen. Of Deepak Chopra. Die vind ik zeer behulpzaam in het ontdekken van dat andere perspectief. Hartelijk dank dat u de moeite heeft genomen mij te schrijven nav het boek. Ik wens u heel veel succes met uw eigen schrijfwerk!

Vriendelijke groet,

Petra Maartense  

Oneness

Verlichting is een staat van zijn, waarin je de Eenheid ervaart. Dat kun je niet leren, dat kun je alleen ontvangen, is het uitgangspunt van Bhagavan, die de Oneness-Deeksha verspreidt over de wereld. Zo'n Deeksha is een zegening, die vervolgens doorgegeven kan worden. Niet iedereen is meteen verlicht, maar er wordt een proces in gang gezet. In een interview met Bhagavan van een paar jaar geleden las ik dat hij ernaar streefde het aantal van 60.000 verlichte personen op de wereld te bereiken, omdat dat genoeg is voor een ommezwaai op de hele wereld. Hoever het nu is, weet ik niet. De blessings gaan nog door en het is een van de snelst groeiende en effectiefste methodes op dit moment. Mukti, waarover je Bhagavan hoort praten in dit filmpje, is 'de ontwaakte staat'.



Wat het meest interessante is van Oneness, als je het mij vraagt, is dat je niet alleen voor jezelf dingen oplost, maar daarmee ook voor anderen. Alles is met elkaar verbonden, of je dat nu zo ervaart of niet, op het moment dat jij iets 'oplost' in jezelf, een frustratie, woede, angst, pijn, ontevredenheid, kan het verdwijnen uit 'het veld' en hebben anderen daar ook profijt van. Als een donkere wolk voor de zon, die oplost. Het licht gaat weer schijnen. Dat licht scheen al natuurlijk, alleen zo'n donkere wolk beneemt je het zicht, waardoor het licht je niet helemaal kon bereiken.
Een goeie vergelijking, want die wolken zijn niet zozeer van jou. Niets is van jou of van een ander. Het zijn gezamenlijke processen, gezamelijke 'problemen'. Donkere wolken verschijnen... Het doet er niet toe wie de schuldige is, wie ze veroorzaakt heeft, ze zijn er op dat moment.
Oneness zou je kunnen vergelijken met het standpunt van de zon innemen, in plaats van onder de wolken. Vanuit het licht kijken lost - logischerwijs - al het donker op. Met de ogen van Liefde, mededogen, geduld en begrip verlicht je pijn, verdriet en angst voor anderen en voor jezelf!

Maar je kunt dit allemaal weten, begrijpen, horen, proberen, maar daarmee ben je er nog niet. Wil je het ook eens ervaren? Je krijgt een Onenessblessing als je naar dit filmpje kijkt: 



Meer informatie over Oneness vind je hier.