Nieuws!

Groot nieuws, trouwe volgers: Vanaf nu kan je mijn blog in je mailbox terecht laten komen! Hier rechts kan je je aanmelden ------->>>>>

Met hartelijke dank aan Jacinta die mij liet weten hoe dat werkte. En daarbij even een verwijzing naar haar kleurrijke blog, waar ik nu ook kennis mee heb gemaakt!

Help, ik heb geen verhaal!

'Help, ik heb geen verhaal!' Ik moest lachen om mezelf bij deze constatering na een ontmoeting met een oud-collega van het NOS-journaal, die een reünie had georganiseerd in een park. "Waar leef je van?" vragen mensen dan. "Ja, dat vraag ik me ook wel eens af," zeg ik dan meestal. Misschien moet ik er eens een goed verhaal van maken, bedenk ik me op de terugweg. Dat is handiger. 't Zou meteen een boek worden, dat wel... Wat doe ik eigenlijk? Leg dat maar eens uit...
Bijvoorbeeld aan iemand, die z'n leven lang bij dezelfde baas gewerkt heeft, keurig pensioen heeft opgebouwd, alles verzekerd heeft en geregeld, tenminste - voor zover mogelijk. Want - hoe boeiend - zijn leven léék geregeld te zijn: Hij was getrouwd, had een kind, maar toen overkwam hem iets onverwachts: homoseksuele gevoelens staken de kop op. Dat zetten z'n leven aardig op z'n kop. Z'n huwelijk heeft uiteindelijk toch nog bijna 25 jaar stand gehouden, maar uiteindelijk is hij nu getrouwd met een Indonesische 'schoonheid' en met-pensioen-en-al geëmigreerd. Gek om dit verhaal nu te horen, terwijl die plotselinge omslag in zijn geaardheid speelde in de tijd dat we samenwerkten. Mooi ook. Waardevolle verhalen gaan over het leven zelf, ons leven, wat we beleven, niet over politiek of hoe het allemaal goed of minder goed geregeld is.
Ook hij (met 'ook' verwijs ik naar mijn blog van gisteren: jezelf toestaan plezier te hebben en te genieten van het leven) lijkt zich op een of andere manier te moeten verantwoorden of verexcuseren dat hij van zijn pensioen 'geniet' zonder vrijwilligerswerk te doen, bijvoorbeeld.
"Jij houdt je tegenwoordig dus bezig met de bloemetjes en de bijtjes," hij verontschuldigt zich bijvoorbaat dat het denegrerend klinkt. Wat ik overigens helemaal niet vind, maar dat terzijde. Ik vergeet te vertellen wat ik allemaal nog meer doe, maar begin uit te leggen hoe belangrijk de bijen zijn. Dit is nu het belangrijkste verhaal wat er is. Als er geen bijen meer zijn, kunnen wij mensen ook niet overleven. Het gaat ook over onze voeding, onze aarde, ... Natuurlijk is het in journalistieke kringen nog niet helemaal doorgedrongen dat dit de onderwerpen zijn waar het werkelijk om gaat. (Ja, dat vind ik!) En hoe ik daarvan dan kan leven? Ik leg uit dat ik nooit keuzes heb gemaakt op basis van 'waar kan ik van leven?' maar altijd op grond van wat ik belangrijk vind. Sterker nog... (maar dat ben ik vergeten te vertellen): ik had niet zoveel keuze. Alles kwam op mijn pad, het bracht mij verder en anderen verder. Nog steeds komt alles op mijn pad, wat klopt bij wat ik kan, wil, beoog en wat aansluit op waar mijn interesse naar uitgaat. Soms lukken dingen niet, komen ze niet van de grond. Dan is het kennelijk niet de bedoeling of de motivatie klopt niet of het wil zich op een andere manier regelen of iets anders is de bedoeling. Maar de grote lijnen lijken wel uitgestippeld.
Het gekke is, dat bedenk ik me nu. Terwijl ik me vanmiddag bij het hele levensverhaal van deze collega hardop afvroeg of dingen voorbestemd waren. Hij dacht van niet. Hij geloofde er niet in omdat je dan wel achterover kon leunen en afwachten wat er gebeurde. Nee, dat ook niet. Want hij moest bijvoorbeeld wel naar Indonesië om z'n liefde te ontmoeten. Hij hoefde het alleen niet zelf te bedenken, het lot bracht hem daar. Alle omstandigheden brachten hem steeds wat hij niet zocht, maar misschien wel de bedoeling was. De bedoeling, okee, dat is een lastige. Want we hebben ook nog vrije keus. Maar bepaalde dingen gebeuren gewoon en komen bijvoorbeeld je leven even ontregelen. En dat klopt achteraf allemaal, is mijn ervaring. Dat kan in allerlei opzichten het geval zijn. Kijk eens om je heen of naar je eigen leven. Soms zitten dingen vast en is er toch echt iets voor nodig om je weer in beweging te krijgen en je leven, de levensenergie weer te laten stromen?

Dus ja, wat doe ik eigenlijk? Meestromen met het leven... En 'JA' zeggen tegen dat wat klaar staat om op mijn pad te verschijnen!

Over paarden en koeien

'Over paarden en koeien.' Mocht je ooit een boek met die titel tegenkomen, dan moet je weten dat het vanavond is geboren. 't Gaat niet bepaald over koetjes en kalfjes, het is de positieve variant op 'Komt een vrouw bij de dokter', geschreven door vriendin (en collega journalist) J. die in dit verhaal terecht is gekomen. Bewonderenswaardig krachtig hoe ze vertelt: "Het klinkt gek, maar ik denk vaak 'Ik heb geluk'. Niet dat ik dit heb, maar wel hoe ik ermee omga." Ja, zeker. Ik weet alleen niet of het geluk is. Het is wijs, getuigt van inzicht, nuchterheid en positiviteit. Ik weet ik ook niet of je dat voor het kiezen hebt, maar in dit geval klopt het allemaal. Met openheid, nieuwsgierigheid, natuurlijk ook met de nodige zorgen en ongemakken, maar ondertussen..., treedt ze dit tegemoet.

Wat het ook is dat er gebeurt - iedereen overkomt wel iets in z'n leven - het gaat misschien wel meer over hoe we ermee omgaan dan om wat het precies is. Het vertelt andere verhalen, waar deze aanleiding voor nodig was. Zo lijkt J. bijvoorbeeld te zijn opgestaan in haar kracht. Angst is er zeker wel geweest, maar ze is er doorheen. "Er kan niets gebeuren wat ik niet aankan," tot dat inzicht kwam ze. Ik herken dat uit totaal andere omstandigheden. Het zijn de momenten waarop je beseft dat wat je ook overkomt, je essentie eigenlijk onaangetast blijft. Het laat zich moeilijk omschrijven. Misschien kun je het invoelen als je iets vergelijkbaars hebt ervaren.

Natuurlijk vragen we ons af wat het nut is, welk doel zoiets dient. Sowieso gaat het leven niet meer 'zomaar' voorbij. Je geniet van elke dag, alle mooie momenten, leuke dingen, je gunt jezelf meer plezier dan voorheen. Hoewel ze dat ook bijna beschroomd zegt, alsof het gek is en niet zou mogen. Maar ik vind dat logisch. En zo hebben we een gesprek over mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Ondertussen zwemt er een snoek onder een eend door. Stel je voor dat er zo'n groot dier onder je door zwemt, net zo groot als jijzelf. De eend maakt het niet uit.
'Nou, als er zo'n grote vogel over me heen zou vliegen... maar met paarden of koeien heb ik geen moeite,' zegt J.
Ik mijmer ondertussen een voorspelling:  'Ja, ik zie jou nog wel een switch maken, iets waardoor je meer tot je recht komt. Een heel nieuw onderwerp waarover je gaat schrijven.'
"Over paarden en koeien, bijvoorbeeld?"
"Ja. Over paarden en koeien!"


Hier alvast een voorproefje: Bericht van Ginger.

Het werkt andersom! (2)

Als je tekort ervaart in welk aspect dan ook van je leven heeft dat te maken met het tekort in je beleving, de "realiteit" volgt... Jaja. het werkt andersom. Het is een aftekening van hoe jij het beleeft, voelt, ervaart, inclusief allerlei diepe overtuigingen, die ooit in je systeem postgevat hebben.

Voel je je slachtoffer van bepaalde omstandigheden, erken het dan. Het is niet erg, het overkomt iedereen. Maar zie het. Want als je het ziet en begrijpt dat wat steeds terugkeert in je ervaringen je iets laat zien - kom je stappen verder. Is dat zo dat jij slachtoffer bent van omstandigheden? Van anderen? Als steeds weer nieuwe 'anderen' je hetzelfde komen laten zien, betekent dat dan dat al die anderen zo in elkaar zitten of dat jij een bepaalde perceptie van de werkelijkheid hebt?

Zelfs al bedoel ik helemaal niets met een bepaalde opmerking, toch kan iemand 'm op een bepaalde manier opvatten en zichzelf daarmee kwellen. Alles wat ik zeg kan bijvoorbeeld in het hokje vallen van 'zie je wel, ik word niet serieus genomen' of een variant daarvan. Dat is ons pijnlichaam (Eckhart Tolle) dat aandacht wil en bevestiging van z'n lijden.

Dat is wat ons weghoudt van wie we werkelijk zijn. Wij zijn geneigd ons bezig te houden met ons tekort, om onszelf en anderen niet te vertrouwen, om gevaren te zien, bezwaren, we maken ons zorgen, maar wat als we dat eens niet zouden doen? Wat als we dat eens allemaal aan de kant zouden zetten? Ook al die overtuigingen, over welk tekort dan ook. Wat dan? Oei, dan is er opeens niks meer aan de hand. Dan hebben we geen excuus meer waarom we niet zijn wie we zijn en doen wat we willen doen. Er is geen enkele reden om niet je hart te volgen.

Zie welke bezwaren je de hele dag tegenhouden te zijn wie je bent. Te zeggen wat jij te zeggen hebt. Te voelen wat jij voelt. Al het commentaar op anderen is niet waar het over gaat. Het is 'weg van jezelf'. Ga eens kijken wat jouw diepere gevoel er achter is. Dat zet zoden aan de dijk! Want als je dat kunt zien, verandert je perceptie en gaan de omstandigheden veel meer met je meewerken!

Het werkt andersom!

The more you struggle the tighter the grip fear has on you, find peace within and the answer to your problems will come.


Het werkt andersom! Dat is het grote geheim. Ik heb het er al vaker over gehad. Maar dat is alweer een tijdje geleden en je kunt het je maar beter dagelijks herinneren en toepassen!

We gaan even aan de slag, okee? Welk onderwerp zit je dwars? Wat zit steeds in je hoofd als iets dat opgelost moet worden? Wat zeurt op de achtergrond als een mug in de nacht, terwijl je rustig wilt genieten van je slaap?

Okee, dat onderwerp dus, die persoon, die kwestie. Kijk er naar. Alsof het een scenario is van een film, die vertoont wordt voor je. Waar is je adem? Hoog? Adem naar beneden, zo diep mogelijk, zo rustig mogelijk. Blijf gewoon rustig kijken naar het scenario en neem waar wat het teweeg brengt in je. Die gedachte, okee. Dat gevoel? Okee. Blijf op je ademhaling letten en adem overal doorheen als het ware. Met het goed ademen maak je het lichter, rustiger, geef je het meer ruimte.

Misschien neem je waar dat je weg wilt, dat je je liever omdraait of aan iets anders wilt denken. Dat kan je doen. Maar dit blijft zeuren en trekken. Dus geven we het wat bewegingsmogelijkheid. Iets donkers, waar je licht in blaast. iets wat heel verdicht is, waar je lucht in blaast. Blijf rustig waarnemen wat er allemaal voorbij komt en blijf rustig ademhalen. Adem er doorheen als het ware.
Alles lost op, verdampt, je blaast het uit elkaar,of je gooit het als een balletje naar het licht. Blijf hiermee doorgaan tot het in je ontspant. Tot het beter voelt. En weet dat in de ademhaling alle mogelijk kracht zit om te transformeren. Ruim de ballast op uit je systeem en creëer ruimte, bevrijd jezelf! En je zult zien.... "vanzelf" veranderen de kwesties om je heen ook, omdat jij ze de ruimte hebt gegeven om te veranderen. Van binnenuit! Andersom dus...

Vertrouwen in de stroom van het leven

Jullie blogvolgers zijn bofkonten... ;) Je krijgt overal alvast een voorproefje van! Omdat ik dit zelf zo'n mooi stukje vind en de laatste zin de hele week is blijven doorklinken en een enorm effect had:

 

Hans de Waard & de Jassentechniek

Loslaten maakt je vrij. En als je vrij kunt bewegen voel je je lekkerder en gaat alles soepeler. Hans de Waard ontwikkelde een methode om beperkingen, oude overtuigingen en andere ballast op een krachtige manier los te laten: De Jassentechniek.

Je trekt als het ware jasjes uit: Schuldgevoel? Niet meer nodig... Die oude pijn van vroeger? Hoe lang wil je daar nog mee verder leven? Of wil je het nu opruimen? Je zet een proces in werking en dat betekent dat je steeds stappen verder komt op de weg naar zelfbevrijding. En dat je steeds weer nieuwe lagen tegenkomt. Dat kan zelfs steeds heftiger zijn, maar... wees gerust: het loslaten gaat ook steeds sneller en makkelijker.
Is het niet prachtig als we elkaar daarin kunnen ondersteunen en versterken en als we daarbij geholpen kunnen worden door een doeltreffende methode? Loslaten doe je niet alleen voor jezelf. Als jij knellende banden weet los te laten, bepaalde verstikkende verbindingen die uit angst zijn ontstaan of zelfs nog uit vorige levens stammen, dan help je niet alleen jezelf daarmee maar ook anderen. Al je relaties verbeteren, zelfs met terugwerkende kracht. Ja, dat kan... en daarmee los je de gevolgen nu op, die jou beletten jezelf te zijn zoals je bent: Vrij en blij!

Omdat ik erg gecharmeerd ben van Hans' initiatief om elke maand een gratis sessie Jassentechniek op afstand aan te bieden aan wie dat maar wil  - inmiddels zijn dat duizenden mensen tegelijk - toog ik naar Oss voor een mooie ontmoeting en een bijzonder interview. Graag deel ik daarvan alvast een stukje met jullie:


Elke laatste zondag van de maand om 11.00 uur kun je gratis meedoen met een afstandsessie van de Jassentechniek. Zie www.jassentechniek.nl voor meer informatie!

Je goed voelen

Het leven brengt je steeds precies wat je nodig hebt om te groeien. Dat is natuurlijk niet altijd leuk. Achteraf misschien wel, als je de lessen geleerd hebt en er sterker van geworden bent. Dan kan je het begrijpen en zie je ook hoe alles klopt. Als je bereid bent om er naar te kijken en er iets mee te doen, gaat het steeds sneller en makkelijker.
Wat ons vaak in de weg zit, is ons eigen oordeel. De kritiek op onszelf. We denken dat we 'het' allemaal goed moeten doen, perfect. Maar wie zegt dat en wie vraagt dat van je? En wie bepaalt wat goed of perfect is eigenlijk? Waarom zouden we niet goed genoeg zijn zoals we zijn? Waarom is het nog niet goed? Waarom moeten we ons zo bewijzen en waarom hebben we allemaal excuses nodig om te verklaren waarom we in dit of in dat opzicht nog niet aan de verwachtingen voldoen? Wat maakt het eigenlijk uit wat iedereen ervan vindt?
Als jij je goed voelt en je doet wat je doet met plezier, is dat veel belangrijker dan wat je ook maar presteert of verdient. Dan hoef je niet zo nodig van alles te bereiken en jezelf te bewijzen. 

Successen!

Kijk, dat bedoel ik! Ik sla een boek open (nota bene een die op de nominatie stond de deur uit te gaan) en ik lees dit:  

Successen die op angst zijn gebaseerd zullen niet leiden tot innerlijke vrede en een waarachtig besef van eigenwaarde, de grootste beloningen die het leven te bieden heeft (...) Als we kunnen beginnen de angsten uit de weg te ruimen, die onze handelingen aandrijven en beheersen, zullen we merken dat we evenveel presteren, maar nu gepaard gaand met helderheid en evenwicht.

Dat is nou echt een zin om nog een paar keer goed te lezen en tot je door te laten dringen. Ik denk dat je ook wel kunt zeggen dat je uiteindelijk veel meer zal presteren, hoewel het 'presteren' op zich niet eens is waar het om gaat. Het maakt zoveel uit of je handelingen gemotiveerd zijn door plezier, liefde, passie, interesse, fascinatie, enthousiasme of iets anders. Doe je dingen omdat ze nu eenmaal moeten, horen, gewoon zijn, jij ze gewend bent zo te doen, omdat je anders... terwijl je er niet eens achter staat of het niet eens weet of je er wel achter staat... Veel mensen zijn bang voor verandering. Ze zijn ook bang om te zeggen wat ze ergens echt van vinden, om zichzelf te zijn, om te doen wat hun hart hun ingeeft...
Ja, er is lef voor nodig om echt te leven. Om te zijn wie je bent. Te zeggen wat je echt voelt, vindt of denkt. Er is lef voor nodig om soms 'nee' te zeggen en je zelf trouw te blijven.

Regelmatig vertel ik mensen dat mijn ervaring - als ik ergens tegen protesteerde of het niet eens was met het beleid - waar dan ook, overal waar ik heb gewerkt - niet is dat ze me ontslagen hebben. Nooit. Terwijl ik dat soms echt wel had ingecalculeerd. 'Dan ontslaan ze me maar, maar dit ga ik niet doen.' En in plaats daarvan vroegen ze aan mij: 'O, wat dan? Hoe nu verder?' Ik won er alleen maar respect mee! En moest overal toch echt zelf opstappen als het me teveel werd... Onthoud dat, zou ik zeggen! Laat je niet monddood maken, laat je de wet niet voorschrijven, blijf jezelf trouw! Daar krijg je nooit spijt van. Want het maakt je altijd sterker.

Het redeneren en handelen vanuit angst maakt je altijd zwakker. Dat is toch jammer? Het lijkt misschien wel veilig, maar het dient je niet. Het is geen vruchtbare bodem. Dus waar het ook over gaat, vraag je af wat je motivatie is: Wat is de oorsprong van je handelen? Is het vanuit angst, zwakte? Of is het vanuit je kracht, vertrouwen en vanuit het hart? Dat laatste gaat leven, groeien en bloeien en daar zal je veel meer plezier van hebben! Elk moment kun je de keuze maken!

Angst is gebrek aan inzicht!

Wij scheppen. We kunnen alleen scheppen in vrijheid, vanuit vrijheid. Vrijheid is een regel! De mens heeft vrije wil. Wie niet mee wil doen, moet je niet dwingen. Geef iedereen de ruimte. Laat iedereen het op z’n eigen manier doen, op z’n eigen tijd en volgens z’n eigen normen en waarden. Laat anderen los! Bemoei je niet zo met anderen, kijk bij alles wat het jou te vertellen heeft. Wat is jouw deel? Wat is jouw verhaal hier? Wat vertelt het jou? Wat laat het je zien, voelen, ervaren? En laat het dan weer gaan! Anderen vertegenwoordigen stukjes van het geheel, waar je ook deel van bent. Dus alles is een geheel. Laat het met elkaar bewegen, meebewegen. Als jij mild kunt reageren op een star verhaal, verander je daarmee het hele verhaal. Niet alleen voor jezelf, ook voor anderen. Veel meer anderen dan je denkt. Kleine akkefietjes zijn wereldgebeurtenissen.

De overheersing van de mind, de ‘rede’ (noem het maar rede...), kan star, controlerend en weinig flexibel zijn. Dat komt door angst. En angst is gebrek aan inzicht. Angst is gebrek aan inzicht! 

Omdat we het niet weten, niet begrijpen, niet kunnen overzien, worden we bang. Enerzijds kun je zeggen: je hoeft het niet te weten. (Niet te begrijpen met je hoofd, de logische mind, met de 'rede') Maar ook voelend kan je weten. Je weet en je voelt en dat klopt met elkaar. Onze zintuigen worden steeds scherper, wij worden fijngevoeliger.

Het inzicht dat je nodig hebt - dat de aarde, de meeste mensen nu nodig hebben - is dat de angst nergens toe leidt, dat het niks is, dat het je alleen in z’n greep kan houden. Dat het alle oplossingen kan belemmeren, dat het blokkeert. Dat doet angst, het maakt blind. Niet liefde maakt blind, liefde opent juist de ogen. Door angst heb je beperkt zicht. Door beperkt zicht heb je angst. Logisch. Mensen kunnen daar niet altijd iets aan doen, maar als je het weet, kun je het gaan begrijpen. Kun je het gaan leren. Kun je het gaan ontdekken. Je ontdekt het. Als je opeens je angst doorziet of opzij weet te zetten, vertoont zich plotseling iets anders: Vrijheid!

Angst is onvrij. Maar ook onwaar! Het is niet wat er is, het is een 'mindschepsel', het zijn gedachten. Stel je voor: je hebt nooit geleerd dat een tijger gevaarlijk is en je komt er een tegen in het wild. Onschuldig als een kind treed je ‘m tegemoet en straal je enthousiasme uit, blijdschap, waarom niet? Wie heeft je geleerd dat je bang moet zijn? Voor iets wat er niet is? Dan, als je de tijger zo vriendelijk en open tegemoet treedt, zal de tijger jou ook zo open en vriendelijk tegemoet treden. Waarom niet? Je bent geen gevaar.

De meeste mensen beseffen nog niet dat zij behalve dat wat je kunt zien en waarnemen met je zintuigen, nog een heleboel informatie uitstralen. Ruim het op! Ruim het regelmatig op... alle ballast die je verzameld hebt in je systeem, je loopt er maar mee te zeulen. Laat het los... wat let je? Wil je niet vrij zijn? Wees onschuldig als een kind, elke dag opnieuw. Treedt het leven open en vol vrolijkheid tegemoet en het zal jou vol vrolijkheid begroeten!

Leven vanuit angst werkt beperkend, het brengt je geen vrolijke verrassingen, omdat die er niet in kunnen. Je hebt de deuren ervoor gesloten. Je wordt bevestigd in je zorgen, omdat dat je belevingswereld is. Je zult er meer zien, omdat je iets anders niet zomaar ziet en al helemaal niet gelooft. En daarmee trek je zelf aan waar je bang voor bent.

Wat we willen dat je weet is dat je zelf de schepper bent! Jij kunt alles scheppen, herscheppen, elke situatie geef je zelf vorm, je bent erbij. Dus waarom bang zijn en weglopen? Blijf erbij. Wees erbij. Wees er deel van. Verbind je met je eigen Goddelijke Zelf, met het Goddelijke en er is helemaal niks meer om bang voor te zijn. Opeens kun je gaan zien dat je alles creëert, door wel of niet in verbinding te zijn. Vanuit vertrouwen of vanuit angst. Vanuit vertrouwen kunnen wonderen gebeuren. En vanuit angst, tja... dat is ons oefenmateriaal. Dat is de grote leerschool. De angst overwinnen. De angst die niet bestaat. Die niet echt is. Alleen maar angst is. Angst is nooit nu, het is altijd ergens, maar niet hier. Het is weg van hier en nu. Als ‘het’ aanwezig zou zijn, zou het geen angst zijn. Dan was er onmiddellijk vrede en vrijheid, licht en liefde.

Op zich is angst een heel begrijpelijk fenomeen. Stel je voor, je komt uit het paradijs rollen, waar alles en iedereen lief en aardig is en je komt opeens in een wereld terecht waarin afgescheidenheid bestaat. Daar word je bang van. Je kunt niet meer 100 procent vertrouwen, je schrikt. Alleen, dat besef van eenheid en liefde, dat we kwijt zijn geraakt, is ook weer terug te vinden. Het was slechts een uitstapje, in de onwetendheid.

Angst kan je in z’n greep houden, maar probeer eens in te zien dat de angst niet ‘van jou’ is. Dat de angst er misschien wel is, maar dat het niet iets in jouzelf is, wat waar is. Dat het juist om waarheid vraagt. En roep de waarheid. Laat ‘m zich vertonen. Dat is de keus die je mag maken. Vrije wil. Je kunt kiezen de waarheid te zien en alleen al je intentie zet het proces in gang, dat je tot werkelijke bevrijding zal leiden.