Focus

Ooit deed ik een slipcursus. Want ooit was ik, overvallen door ijzel, met zo'n 100 km per uur over de A12 heen en weer gevlogen alsof het een achtbaan was. Wat een opluchting, die vangrail! Achter me kwam het verkeer stapvoets aangeslopen.
De afgelopen weken heb ik heel wat mensen verteld wat ik onthouden heb van die cursus. Trouwens, ook daar was ik nog zo panisch voor gladheid, dat ik de auto uitgestapt ben en weigerde verder mee te doen. Vanachter het raam keek ik toe hoe iedereen lekker aan het slippen was. Mij niet gezien...
Maar ik werd in mijn kraag gevat: 'Moet jij niet meedoen?' Vervolgens heb ik van een hele rustige meneer, die naast me in de auto ging zitten, privéles gekregen. En zo werd ik mijn angst de baas.
Belangrijkste: Blijf altijd kijken waar je naartoe moet. Blijf gefocussed op je doel. Dan stuur je daar vanzelf naartoe. Welke uitglijder je ook maakt, je komt altijd weer op je pad.
Terwijl ik het iedere winter weer vertel aan mensen, besef ik wat een mooie metafoor het is voor het leven: Blijf gericht op je doel. En niet zomaar remmen!

.

GOED NIEUWS!

NIEUW: DVD WHITE BULL
Stichting Happy View - Petra Maartense ism Ian Graham 

GOED NIEUWS!

Dat is wat White Bull ons brengt in deze turbulente tijden op aarde. White Bull wordt gechanneld door Ian Graham, woonachtig in Zutphen. Duizenden mensen hebben al persoonlijk ervaren hoe de lessen van White Bull meer richting geven in het leven.
Voor het eerst is er nu een dvd, waarop allerlei onderwerpen aan bod komen, waar we allemaal mee te maken hebben: Wat is ons echte zelf? Waar vinden we onze eigen waarheid? Hoe zit het met onze 'mind' en ons ego? Waarom zijn er momenteel zoveel echtscheidingen? Wat gebeurt er in 2012?
De informatie van White Bull biedt ons een leidraad bij de uitdagingen waar we voor staan, maar het is vooral ook een warm bad. We worden aangesproken op een diepere laag in onszelf, waardoor we automatisch transformeren. Een goed begin voor een nieuw turbulent jaar dat voor ons ligt!

De (engelstalige) dvd is te bestellen door 27,50 (incl portokosten) over te maken op giro 8029936 tnv St. Happy View, Utrecht. Vermeld daarbij wel uw adres! Voor meer informatie: happyview@xs4all.nl   (voor overmakingen vanuit België of andere landen: IBAN:NL72INGB0008029936 / BIC:INGBNL2A / portokosten Europa: € 3,50)  

Ian Graham’s life was turned upside down in 1983 when White Bull
unexpectedly announced himself during a meditation and revealed his
intention to speak through Ian. Although a born sceptic and a self-confessed
control freak, deep down Ian knew that this was the task he had been born
to fulfil. Twenty seven years later the work continues as Ian travels to several
countries to bring the wisdom and love of White Bull to people who seek
his counsel, both individually and in groups. A book of White Bull’s teachings
entitled God Is Never Late (But Never Early Either) has been published in
ten languages. For more information about Ian and White Bull: www.mankindkindman.org

White Bull is a teacher serving us from an other dimension through his
so-called ‘instrument’ Ian Graham. Thousands of people have found help and
guidance during Ian’s 27 years of fulltime service as White Bull’s instrument.
As White Bull always says, he hopes the fruits of this service will bring
feelings of deeper peace, more clarity and better understanding.
“I can inject a little bit of oil into the wheels of your life, so that the way
forward can be a more comfortable and a more beautiful one.” – White Bull

This DVD will give you the answers on questions about mind and ego,
how to find the peace in yourself, duality and non-duality, 2012 and
much more. Most important is that you take time for these messages.
White Bull speaks to your heart. So let the love and the warmth flow
through your body and feel how it resonates with your own truth.

...

Wakker worden!

Er was eens een man met een missie. Hij wist het alleen zelf niet. Dat maakte niet uit, want hij deed het gewoon. Luisteren naar mensen, grapjes maken en mensen vrolijk stemmen, precies de goeie dingen zeggen of vragen, hij zag wie ze waren en benoemde dat. Hij geloofde in de mensen en daarmee liet hij de mensen ook weer in zichzelf geloven. Een man met een gouden hart, gewaardeerd en succesvol in wat hij deed.

Waar ging het mis? Omstandigheden? Overmoed? IJdelheid? Prestatiedrang? Eerzucht? Hard werken en de beste willen zijn, dat zat in z'n genen, zo was hij opgevoed. Dat wat ooit zo gemakkelijk en vanzelf ging, werd uiteindelijk een enorm geploeter. Natuurlijk kende hij het 'kunstje' nog wel, hoe mensen vrolijk te stemmen en te verrassen. Maar zijn lach was een pijnlijke grimas geworden, tevreden was hij niet meer. De ene ramp na de andere overspoelde hem. 'Doorgaan, doorzetten,' hield hij zichzelf dagelijks voor, jaar na jaar. Hij was moe, opgebrand, het voelde als een gevecht. Hoe lang hield hij het nog vol?

Alles zat hem tegen, hij voelde zich slachtoffer van 'het systeem' en 'het land' waarin hij woonde. Hij droomde soms nog van vroeger en wenste dat het leven weer zo eenvoudig was als toen. Maar hij kon niet meer terug. Schulden, verplichtingen, kinderen en niet te vergeten de drang om zichzelf te bewijzen. Opnieuw ligt hij 's nachts wakker van de zorgen, hij weet het niet meer. Alles draait alleen nog maar om geld. Hoe kan hij nu nog van de mensen houden? Wat heeft hij ze te bieden? Waar haalt hij de kracht nog vandaan? Hij heeft alles gegeven...

Waar gaat het om in het leven? Niet wakker liggen, maar wakker worden! Wakker worden uit zo'n nachtmerrie, wat betekent dat? Geloven in jezelf, in wat jij te bieden hebt? Vertrouwen op je eigen kracht? Dat wat hij de mensen altijd vertelde, waar hij zoveel mensen mee op het goede spoor heeft gezet. Hij wilde het voorbeeld zijn. Wat nu?

Stop het gevecht, stop het slachtofferschap, sta op en geef je over. Geef je over aan het hoogste in jezelf. Geef je over aan 'Uw wil geschiede' in plaats van 'mijn wil geschiede...' Dan heb je rust. Dan kunnen de wonderen zich gaan manifesteren.

Met al dat willen en moeten van ons ego redden we het niet meer. Het gaat er niet om hoe groot en belangrijk je bent, wat je presteert, wie je bent en wat je bereikt hebt in het leven. Het gaat om de kleine dingen, de aandacht, respect en waardering voor elkaar. Wat dat betreft hebben we allemaal dezelfde missie: Hervindt het mooiste in jezelf en het mooiste in elkaar. Zie het mooie in de wereld, de wonderen, elke dag opnieuw. Laat het licht binnenstromen. Het licht hoeft nooit te vrezen voor het donker. Wees het licht.

Steek je eigen stekker in het stopcontact, zodat je weer verbinding hebt met die oneindige stroom van licht en Liefde uit het universum. Het is in overvloed beschikbaar. Ook voor jou. Niemand anders kan het voor je doen. Je zult zelf de knop om moeten zetten. Dat is wakker worden. Een verademing!
.

Dankbaarheid

'Things pass, and the best we can do is to let them really go away',  
dat twittert Paulo Coelho zo aan het eind van het jaar. 

'Ik vind dit altijd een zware tijd,' bekende ik een vriend zondag. We dronken een kopje koffie na een mooie wandeling door de stad. We waren dikke bomen tegengekomen van wel 400 jaar oud. Wat die allemaal niet meegemaakt hebben...

'Alweer een jaar voorbij, je gaat automatisch terugblikken en kijken wat je bereikt hebt. Dat is nooit wat je je allemaal voorgenomen had.' Zo'n jaar vliegt om. 'Maar als ik nou zou bekijken wat er aan onzichtbare dingen bereikt was, zou ik wel heel tevreden zijn,' stelde ik vast. Niet alles is meetbaar en in concrete resultaten te vangen. 
'En ik ben jou tegengekomen,' sloeg ik hem op de rug. 'Ja,' keek hij triomfantelijk. 'Das toch niet niks!' Zelf was hij druk bezig met het bedenken van nieuwe projecten voor het nieuwe jaar. Zowel het terugblikken als het vooruitkijken trekt je in feite uit het hier en nu. Dat is de grootste kunst in deze dagen: om in hier en nu te blijven. Of je wilt of niet, alles staat in het teken van wat geweest is, wat gebeurd is, de huidige situatie ten opzichte van je dromen, doelen en verlangens, we maken massaal weer goede voornemens, maar we hebben geen idee wat er gaat gebeuren en voor welke nieuwe uitdagingen we komen te staan! 
Het is grotendeels conditionering om zo bezig te zijn, bedenk ik me nu ik dit schrijf. Je kunt het allemaal niet meten en ook niet plannen. Geef je over aan wat er op je pad komt en beleef dat op elk moment zo volledig mogelijk. En met liefde, wat het ook is. Wij zijn zelf de creërende factoren. Creëer je vanuit angst en zorgen of creëer je vanuit Liefde en vertrouwen? Dat maakt veel uit. En dat besef zal steeds sterker doordringen bij iedereen het komende jaar. Hoe weet ik dat? Omdat ik merk dat het steeds sneller gaat en steeds heftiger wordt, de vertaalslag tussen je beleving en dat wat je meemaakt. We krijgen flink voor onze kiezen wat er opgeruimd mag worden. Het idee van tekort bijvoorbeeld of gebrek aan vertrouwen. Het idee dat we afgescheiden zijn van het geheel, van het Goddelijke, dat is wat onze drama's en pijn veroorzaakt. Het idee dat je moet vechten voor jezelf en moet knokken voor wat van jou is, dat wordt een pijnlijke strijd. Laat je dat idee los, lost het zich op. 

Geen idee hoe lang het duurt voor de hele wereld het eenheidsbesef heeft, maar die kant gaat het nu wel op. Kies voor vriendelijkheid, compassie en probeer de ander te zien zoals-ie werkelijk is. Geen vijand, geen gevaar, maar net zo goed een deel van het geheel. 'Kom je een beer op je weg tegen, omarm 'm dan,' las ik ergens. That's the way...

En als we dan toch bezig zijn het jaar af te sluiten: Zet alles eens op een rijtje waar je dankbaar voor bent; dat het er is, dat het voorbij kwam, dat je het meegemaakt hebt. Dankbaarheid is het krachtigste instrument voor geluk! 

.

De Jezus in ons

Unwrap the Christ in you today, for you are no less God's gift to the world than the One whose birth you now celebrate - White Bull

De kerkklokken luiden op volle sterkte, net als gisteravond. Een beetje nieuwsgierig ben ik wel naar wat ze de mensen vertellen in de kerk, maar niet genoeg om me er tussen te wagen. Vrede op aarde? Heb uw naaste lief als uzelf? Geloof, hoop en Liefde? 

Het zijn dagen van bezinning. Daar kunnen er wat mij betreft niet genoeg van zijn. De rest vind ik allemaal niet zo belangrijk. Gezelligheid en genieten, vrolijk zijn, lekker eten, daar is natuurlijk niks mis mee. Als het maar echt is... Hoe meer fratsen ervoor nodig zijn om het overdadig gezellig te maken, hoe meer vraagtekens ik daarbij heb. Reken maar dat er juist veel pijn is op zulke dagen. Families, die nìet meer bij elkaar komen, verloren geliefden, eenzaamheid, wanhoop. Zo'n sprookje is het niet, kerst...

Een vriendin heeft een kerststalletje gemaakt, waarin je als je het kindeke Jezus zoekt in de kribbe vol hooi een spiegeltje tegenkomt. Dat vind ik een erg mooi idee. Zolang we ons beklagen over oorlog en ellende op de wereld, vergeten we naar onszelf te kijken. Is het al vrede in ons? In ieder mens is de Goddelijkheid aanwezig. Dat hoeven we niet buiten onszelf te zoeken. Zodra we die omslag maken, zodra dat besef tot ons doordringt, zodra we onszelf toestaan te zijn wie we werkelijk zijn, hoeven we nergens meer bang voor te zijn. Daar waar Liefde is, bestaat geen angst. Maar misschien hebben we eerst grote wanhoop nodig om die deur open te zetten. Vandaar alle ellende en wanhoop op de wereld. Als het hoofd het niet meer weet, krijgt het hart de kans en kan de Jezus in ons geboren worden.

PEACE

Een hartverwarmende en vredige kerst gewenst allemaal!


If we all wish peace, there will be peace!

wondertje

Leuk wondertje: Er staat opeens een hartje op mijn auto!

Zon en sneeuw

'Wat ben je aan het doen?' vroeg een vrolijke vriend vanmorgen. 'Ik wacht op de zon,' zei ik. Het was half elf. Mooi antwoord, vond ik zelf bij nader inzien. Hoewel ik eigenlijk met mezelf had afgesproken nooit meer ergens op te wachten.
Gisteren was ik al van plan die mooie sneeuw in de bomen te gaan filmen, maar het bleef maar donker. Vanmiddag ging ik naar het bos. De zon scheen! Kun je hem uitnodigen? Ik geloof het wel...
Kinderen op de slee, konijntjes spelend in de sneeuw, honden uitgelaten als altijd. Mensen...? De meesten genietend van het sprookjeslandschap, veel fototoestellen in de aanslag voor kerstkaarten, een enkeling die bij mij stil blijft staan om iets te vertellen of te vragen. Het baasje van Casper meldt bijvoorbeeld dat het heel bijzonder is dat de sneeuw is blijven liggen op de takken. Normaal is er wel wind en waait het er snel af. Een andere honduitlater concludeert dat het geen fototoestel is waarmee ik de bomen vastleg. 'Wat film je dan?' Als ik hem vertel dat er ook een vogel door het beeld heen vliegt, wenst hij me veel vogels toe. 'Met geluid erbij?' vraagt de volgende voorbijganger. 'Ja, je staat er nu op.'

'Mooi hè, die zwart-witbeelden,' komt een andere meneer naar me toe. Ik film een Lakenvelder in de sneeuw. Hij weet dat deze koe, o nee stier - hij heeft hoorntjes - het niet koud heeft. 'Ze hebben een hele dikke vacht en er zit nog een andere vacht onder. Een hele dunne, fijne.' O? Zo hoor je nog eens wat. De stier kijkt me aan alsof hij wil zeggen: 'Ik vermaak me wel hoor met al die belangstelling. En ik heb het inderdaad niet koud.' Maar ik krijg de indruk dat hij wel graag iets anders zou willen eten dan sneeuw. Ik maak een foto voor Piek. Kijken of het klopt wat ik verstaan heb. Wat mij verbaast is dat er net zoveel gereageerd wordt op mijn filmcamera als op Rumi. Soms neem ik de één mee naar het bos, soms de ander en een enkele keer allebei. Met bevroren handen en betoverende plaatjes keer ik terug naar mijn warme huis, waar ik Rumi vertel over de konijntjes die in de sneeuw aan het spelen waren. Haar oortjes gaan rechtop staan. Ze vindt het een leuk verhaal, maar is blij dat ze lekker binnen bij de kachel zit. 'Toch was het voor een kerstkaart wel leuk geweest, Roem!' Zoef, weg is ze. Onder de kast. Daar leent ze zich niet voor!
.

Eckhart Tolle, "The Current Economy"

De wereld verandert, op deze manier:

Oorverdovende Stilte

Tevredenheid

Het lijkt er bijna op dat die twee woordjes 'stop it' - uit het vorige bericht - zo'n sterk effect hadden dat mijn blogtoevoer stagneerde! Wie zal het zeggen...
Elk woord heeft kracht, elke gedachte heeft kracht, alles is energie. Daar heb ik het al vaker over gehad, maar het blijft een waarheid, waar je je niet genoeg bewust van kunt zijn. 'Denk na voor je denkt,' grapte ik laatst op twitter. Piek twitterde namelijk als 'tip van de dag': "Wil je je dier blij maken vandaag, denk dan alleen positief over hem/haar. Dieren pikken namelijk veel gedachten op!" Waarop ik reageerde met: "Elke gedachte heeft impact. Op een dier, op een mens, op een situatie en op jezelf. Dus: realiseer je je power en... denk na voor je denkt!"

Dat kan natuurlijk niet, nadenken voordat je denkt. Je bewust zijn of worden van je gedachten, dat kan wel. Je afvragen welke angst er achter negatieve gedachten schuilt, is ook erg nuttig. (Met positieve gedachten is natuurlijk niks mis, daar zit geen angst achter en daar maak je de wereld en jezelf alleen maar mooier mee...) Je gedachten omkeren of gedachtenpatronen doorbreken kan ook. Maar het is wel een hoop werk. Want het vergt een herprogrammering van je onderbewuste. 
Volgens White Bull (de dvd is bijna af!) kan het makkelijker. Ja, we 'vervuilen' de atmosfeer met boze, jaloerse, beschuldigende of intolerante gedachten. Als wij het zouden kunnen waarnemen, zouden we donkere wolkjes kunnen zien opstijgen. Een criminele daad van één persoon kan zelfs niet los gezien worden van het geheel en in die zin zijn we met z'n allen zelfs verantwoordelijk. Eén persoon - die daar gevoelig voor is - kan de frustratie, woede, haat of perversiteit van velen uitleven, bijvoorbeeld.
Maar hoe voorkom je dat negatieve gedachten jou in hun greep krijgen en vervuiling gaan veroorzaken of vervelende situaties juist in stand houden? Hoe bereik je dat je geen slaaf van je gedachten bent, maar dat je gedachten jouw dienaar zijn? Zodra je merkt dat boze of geïrriteerde gedachten je lastig vallen, wijst dat op 'honger' op een dieper niveau. Je ziel roept, als het ware. Meestal heeft een mens dan tijd en ruimte voor zichzelf nodig. Voor de één is dat een boswandeling, voor de ander een voetbalwedstrijd, ieder zo z'n eigen methode. Terug naar jezelf is - volgens White Bull en ik kan het beamen - terug naar je eigen innerlijke vrede. Vandaaruit ben je ook niet zo gevoelig meer voor donderwolken, die voorbij drijven en zo veroorzaak je zelf tenminste ook geen nieuwe. En als ze er wel zijn, weet je hoe je ze kunt transformeren, zodat ze geen schade meer opleveren. Is het niet mooi hoe we dan zelf vrede, vrolijkheid en liefde kunnen verspreiden?
Het is interessant om van de dieren te horen hoe het in de praktijk werkt. (Mag ik even uit de school klappen, Piek?) De kat van Piek was vorige week opeens weg. Vanwege de ontstane paniek en bezorgdheid kon de dierencommunicatie even geen soelaas bieden. Toen ze zichzelf echter tot de orde riep en rustig ging zitten, kwam de kat doodleuk aanlopen. Met die bezorgdheid kon de kat niets, liet hij weten. Het was alsof hij in een kubus werd gezet en daardoor geen kant meer opkon. Hoe goed bedoeld bezorgdheid ook is, het werkt dus averechts. Zo werkt het ook met overbezorgdheid als een dier of een mens ziek is. Goed-bedoeld kun je het erger maken of in stand houden.
Maar het belangrijkste van alles is te ontdekken welke gedachten je over jezelf hebt. Wat hou je in stand met ideeën over te dik of te dun zijn, bijvoorbeeld? Of met al die andere overtuigingen, waarmee je jezelf beperkt en in een kubus zet? Weg ermee! Vind je kracht in tevredenheid. Dan heb je ook niet de behoefte om te oordelen over anderen. Bovendien ben je niet zo vatbaar voor alle oordelen - of ze nu geuit worden of niet - van anderen. Dat is de weg naar de vrijheid, vrede en vreugde.

Zo stappen we het non-dualistische tijdperk in! Daarover later meer.
.

Stop it!

Zo doe je dat! Heb je ergens last van? Stop it! Deze bijzonder effectieve methode vergeet je nooit meer als je dit filmpje gezien hebt:

Paradigma

Een studente economie staat ons opeens te vertellen hoe zinnig het is om als er iets om je heen gebeurt, waardoor je je onzeker, gekwetst, boos of belemmerd voelt, niet meteen vanuit je emotie te reageren, maar naar binnen te keren. Je paradigma veranderen, daarin ligt de verandering van je realiteit. In je onderbewuste ligt van alles opgeslagen, van waaruit je onbewust reageert. Met andere gedachten en beelden over jezelf kun je je onderbewuste herzien. Ze schrijft er een boek over en hoopt dat mensen zich dan meer daarvan bewust worden.

We staan met Ganpati op een druk kruispunt midden in een universiteitsgebouw op de Uithof om studenten hun intenties, dromen en talenten te ontlokken. Buitenlandse studenten, die zich bezig houden met milieuvraagstukken; actieve studenten, die hopen dat andere studenten ook wat actiever worden. Een theologie-student, die iedereen hoopt te redden met Jezus. Die gelooft natuurlijk niet in Ganpati...

In opdracht van de afdeling 'handicaps' maken we een filmpje, waarbij we ervoor gekozen hebben om te focussen op talent (wat kun je wel?) in plaats van op de beperkingen. De universiteit wil duidelijk maken dat er mogelijkheden zijn om studenten met handicaps te ondersteunen.
'Welke blokkades zijn er te overwinnen?' vragen we dan in Ganesha-taal. Opvallend is dat een blinde jongen het best lijkt te weten wat het waard is om te kunnen studeren en je dromen waar te kunnen maken. Hij is dankbaar voor alle ondersteuning die hij krijgt, vooral van z'n medestudenten. Hij wenst dat iedereen zichzelf kan zijn. Z'n vriendin, trouw aan z'n zijde, spreekt ook nog een intentie voor de wereld uit: Liefde voor iedereen. Das nog eens een mooi paradigma! 
.