Knuffelen is gezond

Knuffelen is gezond. Het vermindert stress, vermoeidheid en depressie, geeft je meer vertrouwen en volgens wetenschappers komt dat ondermeer omdat het de aanmaking van het gelukshormoon stimuleert. (hier een artikel: knuffelen is gezond) 

"Als alle mensen elkaar zouden knuffelen, was de aarde een hemel," zei Amma in het interview, waarin ik haar vroeg naar het effect van de miljoenen knuffels die zij in de hele wereld uitdeelt. Haar knuffels zijn overweldigend. Op het moment dat je in haar armen gesloten wordt, heb je geen idee meer van tijd of plaats, je wordt opgetild naar het level van Eenheid, pure liefde en licht. Het is reinigend voor je hele systeem, lichaam en geest. Blokkades kunnen makkelijk opgelost worden. Zoals een bezoekster het zo mooi omschreef: "Het is als een draad, die je niet door de naald krijgt, omdat er ergens een knoop inzit en door de omhelzing van Amma lost die knoop op en kan de draad wel door de naald." De vertaling van het interview met Amma hebben we bijna gereed, het programma is bijna klaar en wordt binnenkort uitgezonden bij de OHM.

Het was geen toeval dat ik hier zo druk mee bezig was vlak voor ik vertrok naar Turkije, het was de perfecte voorbereiding op wat ik daar ging doen. Ik viel van de ene verbazing in de andere, want het is me steeds meer duidelijk dat wij weliswaar denken dat we iets te vertellen hebben, maar het hele plan lijkt al klaar te liggen. Je denkt dat je zelf de beslissingen neemt, maar hoe bestaat het dat er een perfect verhaal op mij wacht, dat begint precies om de hoek van het hotel dat ik geboekt heb in Istanbul? In die miljoenenstad kom ik precies de juiste persoon tegen die de andere helft van het verhaal bij zich draagt, tegenovergestelde ervaringen heeft beleefd in het leven en vanuit die twee verschillende werelden klopt alles zodra we de tegenpolen aan elkaar weten te koppelen. Complementair heet dat, van dualiteit naar eenheid. De medaille heeft twee zijden, maar de kern is gelijk. Dat wat je meegemaakt hebt in je leven heeft z'n sporen achter gelaten en je ideeën bepaald, je overtuigingen, oordelen en vooroordelen en dat alles beïnvloedt je reacties. Op het moment dat je dat kunt zien en begrijpen is het oordeel niet meer nodig en hoef je de zaken ook niet zo persoonlijk te nemen. Je speelt je eigen rol in het grote verhaal. Iedereen vertegenwoordigt een stukje, samen zijn we het geheel. Zo kreeg ik antwoorden op al mijn vragen, zo bereikten we een nieuw evenwicht. Het oorspronkelijke evenwicht, de balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Dezelfde balans die nu hersteld wordt in de wereld als geheel en in ieder van ons afzonderlijk. Vanuit het hart is er verbinding en verdwijnen de verschillen. Zoals de leeuw en het hert in vrede samen kunnen leven als er liefde is (de boodschap van Hace bektas Veli). We keren terug naar de heelheid zodra we vanuit ons hart aanwezig zijn en handelen. Met liefde, compassie en geduld. Vanuit oordelen en beschuldigingen, verwijten en projecties van ons beperkte kleine "ikje" blijven we in een beperkt gebied rondjes draaien. Ons ware zelf ziet beide zijdes van de medaille en hoeft niet te strijden. Alleen maar te begrijpen en te zien. Ons ware zelf oordeelt niet, maar omarmt. Dat wat we positief en negatief noemen kan beiden omarmd worden, hoeft niet afgewezen te worden, het zijn slechts de beide zijdes van de medaille.

Laat je beperkte inzichten los, die zijn afkomstig van angst. Misschien is er angst omdat het geheel niet wordt gezien. Als je vanuit die beperkte positie reageert, krijg je dus het tegenovergestelde terug. Want actie en reactie zijn ook die twee zijden. Vanuit liefde, compassie en geduld lossen alle verschillen zich op. Ze zijn er wel, maar de pijn en het verdriet die ooit zijn ontstaan vanuit levenservaringen, kunnen oplossen. Dat wat tot beperkingen en stagnatie heeft geleid om meer pijn en verdriet te voorkomen, zijn als de knopen in de draad. Ze kunnen groter en groter worden, ze kunnen ook oplossen. Let go, let go.... Laat ze oplossen in de liefde. Omarm jezelf, omarm de ander. De ander ben je ook.

Yar'im

Yesterday... Topuk Yaylasi Golu Kaynasli Duzce.

We reached the top of the world, after going on on the windy and winding road. First you have to be able to walk around the lake of life on your own feet, then you can meet and walk together, free and firm - without attachment or dependency - only sharing and being happy. It is really a golden moment, when you can say 'good-bye' even more happy then you said 'hello'.

I'm back home. Alive, awake and feeling so much inspired and being so grateful for everything I experienced. Thank you, Yar'im.

 

Gooi de schuldgevoelens af!

Over je schuldig voelen ga ik het hebben. Geen idee waarom, maar dat wil geschreven worden op dit moment. Schuldig voelen is eigenlijk niet eerlijk. Be honest to yourself. Waarom voel je je schuldig? Omdat je jezelf niet durft uit te spreken ten aanzien van een ander? Of omdat je bang bent iets kwijt te raken? Of omdat je bang bent voor de reacties van anderen?

Het is jouw leven en je dient je eigen gevoelens serieus te nemen. Ook als dat betekent dat je soms je waarheid moet uitspreken en laat je dan niet weerhouden door alvast in te vullen wat anderen van je vinden. Het gaat niet om wat anderen van je vinden. Bovendien wat hebben anderen er aan als je niet eerlijk bent? Be honest to yourself. Wees je eigen gevoelens trouw. Ze zijn van jou. Van niemand anders.

Er zijn mensen die denken dat ze anderen bezitten. Dat zullen ze wellicht zo niet zeggen, maar er is veel teveel afhankelijkheid in de wereld. Mensen kennen hun eigen kracht niet en kruipen weg voor de waarheid. De waarheid wil gezien, gehoord, gezegd en geleefd worden. Don't hide yourself.

Schapen hebben een leider nodig. De meeste mensen gedragen zich als schapen, volgen braaf wat er van hen wordt verwacht. Maar wie ben je? Wie ben jij? Wie ben je echt? Je bent de leider van je eigen leven. Dat is wat je mag ontdekken. In elk moment.

Vraag je bij alles af: Wat is mijn grote zelf en wat is mijn kleine zelf? De kleine zelf durft niet op te staan, is bang dat hij niet op eigen benen kan staan, is afhankelijk, bang. Je grote zelf neemt nooit beslissingen vanuit angst, maar vanuit kracht. En vanuit kracht spoor je anderen ook aan om hun kracht te tonen. Het is juist de grootste liefde en het grootste respect voor een ander om hem of haar niet te 'sparen' met onwaarheden, maar om open en eerlijk te zijn. En dan kan je verder. Want je nodigt ook de ander uit dat te zijn. Dan kan je gaan praten en begrip hebben voor elkaar. En vrij zijn.

Met andere woorden: schuldgevoelens heb je helemaal niks aan, ze verbergen de waarheid.Be who you are! De leider van je eigen leven. Schuldgevoelens zijn een excuus voor jezelf om klein te blijven. Doorzie dat... Iets om over na te denken....

Don't hurt

Hacı Bektaş Veli, een verlicht Alevietenleider uit de 13-e eeuw, wordt overal afgebeeld met een leeuw en een hert in zijn armen. "Normaal gesproken zou de een de ander opeten," vertelt mijn gids, "maar als er liefde is, gaat alles samen en gebeurt dat niet. Dan kunnen ze vreedzaam samenleven." Haci Bektas is de uitdrager van tolerantie: "Even when you are hurt, don't hurt."

Deze grote pan is een verhaal apart. De onderdelen komen uit Mongolië, begreep ik. Hij werd gebruikt om soep te maken, die aan iedereen uitgedeeld kan worden. En als de pan leeg was, werd er weer nieuwe soep gemaakt.

Divine Love

Istanbul. Ik verdwaal door de stad en haal mijn hart op. Die uitdrukking is erg toepasselijk hier. Wat kan ik de heimwee van mijn Turkse vriend(en) nu goed begrijpen. De mensen zijn zo lief, zo vriendelijk, ze leven echt vanuit hun hart. Maar dat hart doet ook pijn. Er is ook lijden. Ook hier worden ze geleefd door de druk van het grote geld - maar ook het kleine geld. Overleven, nog veel meer dan bij ons. Ze doen hun best en werken hard. Ze zijn trots en ze zijn liefdevol, hartelijk. Een mooie combinatie.

De Derwisch trekt mijn aandacht: Divine Love. Daar staat het voor. Ze dansen rondjes en komen zo in verbinding met het Goddelijke. Het is een traditie, ook een toeristische attractie, maar de betekenis boeit me enorm. Mevlana, Rumi... het is de verlichte tak van de Islam. Ik wil er alles van weten en ga om te beginnen eens zo'n dansend manneke aanschaffen. De symboliek bevalt me wel. Want het is een soort oerman, die er erg vrouwelijk uitziet met die rok. Het mannelijke en het vrouwelijke verenigd, in een persoon? Zoals het Goddelijke eenheid is?

"Ben je alleen? Ik dacht dat ik je net samen met iemand zag zag," zegt de man van de winkel als ik er een heb uitgekozen. "Dat kan," zeg ik, "ik ben nooit alleen." Zo voelt het. Ik weet zelfs niet wat het is 'alleen voelen'. Misschien dat ik daarom zo van reizen houd. Dat ik me overal zo makkelijk thuis voel. Ik hou van mensen en ik hou ervan nieuwe mensen te ontmoeten, andere culturen in te duiken, maar het mooiste vind ik nog dat je overal op de wereld mensen tegenkomt met wie je je verbonden kunt voelen. Wat een rijkdom is dat!

Natuurlijk, je kunt ook huiverig en angstig kijken naar onbekenden, naar vreemde gewoontes, naar mensen uit andere culturen. Maar dan kijk je niet goed! Als je verder kijkt dan zie je: We hebben allemaal dezelfde kern. Die kern wil zich verbinden. Als een netwerk. Die kern is in feite al verbonden, is al een netwerk. Dus het is fijn dat te herkennen. Feestjes!

De man in de winkel vraagt naar mijn familie. Dat doen ze in Turkije. "De hele wereld is mijn familie," zeg ik. Hij kijkt me geschokt aan: "Heb je geen familie?"
"Jawel, we zijn toch allemaal familie?" Even is hij met stomheid geslagen. Dan krijg ik een voorzichtige omhelzing. Ik betrap hem op tranen. Hij verdwijnt achterin de winkel om terug te komen met iets waar ik naar heb gekeken. Dat krijg ik kado. En die Derwisch die ik net heb gekocht, is niet goed. Hij pakt hem weer helemaal uit. Kijk: Barstjes. Je kan beter die andere nemen, die is veel mooier! "Ja maar ik vind deze juist mooi!" Hij is perfect, juist vanwege die barstjes. We hebben allemaal zo onze barstjes, nietwaar? Dat ìs het leven! Hij weet het goed gemaakt. Ik krijg hem kado. En dan heb ik die andere - die hij veel mooier vindt - betaald. Okee? Het is gelukt: Ook ik ben ontroerd als ik de winkel uitloop.

De essentie

We are one in spirit but many in minds, many in bodies & many in names. The names & forms vary but the spiritual essence is the same. 

(swami Satchitananda)

Deze quote kom ik tegen als ik net een paar dagen bezig ben geweest met de vertaling van het interview met Amma en hij wat eigenlijk wel goed samen waar het allemaal over gaat. Ja, hier gaat het ook over. Dit is essentieel. Dit ontdekken en dit begrijpen, maar meer nog dan weten en begrijpen: voelen! Ervaren en je ervan gewaar worden. Je kunt het voelen en als je je op dat gevoel concentreert, ben je een heel eind. Dat doe je niet met je gedachten, die schakelen vanzelf steeds meer uit als je in dat gevoel blijft. Een makkelijke manier is ook je ademhaling volgen en je daar op concentreren. Misschien is de grootste uitdaging nog wel je gedachten durven los te laten. Dat kan. Maar voor een groot deel gaat het vanzelf als je je overgeeft aan het gevoel en je de intentie hebt om... om... om...? Om die eenheid te voelen, om je verbonden te voelen, om je wezen te voelen. Tja... hoe moet je het omschrijven?

Dat is net zo lastig als omschrijven van de hug van Amma met je doet. Op een zeker moment - en ze houdt je net zo lang vast tot dat gebeurt - klik, ben je in het lichte niemandsland, waar alles en niets tegelijk aanwezig is. Je bent er helemaal en je hebt geen benul van tijd of ruimte. Het is of je Amma allang kent, en zij jou. Terwijl er toch duizenden mensen voor en na jou door haar in haar armen verdwijnen. Een fenomeen dat je meegemaakt moet hebben om het te kunnen begrijpen. En reken maar dat het wat met je doet!

Wat is het mooi, dat interview! Volgens mij is het een van de mooiste interviews, die ik ooit heb mogen doen. In elk geval zit er een enorme power in, alsof je wordt omhelst als je ernaar kijkt. Terwijl ze antwoord geeft op de vragen hugt ze gewoon door. De een na de ander verdwijnt in Amma's armen om er betraand - en gezegend (!) uit vandaan te komen.

En morgen zit ik in een hele andere wereld... de vormen verschillen.... maar de essentie.... we zullen het beleven! Ik hou jullie op de hoogte!

Understand that God dwells as pure consciousness in all beings, including you. As this experience becomes stronger and stronger, the love in you also grows. This love is the best cure for all emotional blocks.

Amma

De Wet van de Transmutatie

Goed nieuws! Eindelijk heb ik "mijn" antwoord! Er blijkt een universele wet van Transmutatie te zijn. "De Wet van Permanente Transmutatie van Energie," heet hij zelfs voluit. Dat is echt helemaal "mijn" wet! Alles viel op z'n plek toen ik dat hoofdstuk las. Zie je wel, het kan! Het bestaat en het is de bedoeling. Goed nieuws voor alle zogenoemde lichtwerkers. Transmutatie is meer dan transformatie. Iets verandert wezenlijk en kan niet meer terugveranderen. Met het sturen van licht naar een bepaalde situatie, een bepaald persoon of gebied kan de beweging alleen maar de kant op van een hoger level. Andersom kan niet. Zegt deze wet. Dat is mooi!

De violette vlam werkt krachtiger dan ik dacht en wist, maar ik ben blij dat we heb al zo vaak in de praktijk hebben gebracht. Violet is de hoogst zichbare trilling van licht. Stel je iets voor in de violette vlam en het gaat aan het werk. Zo wordt er al geruime tijd 'gewerkt' aan de karmische patronen, op aardse schaal en individueel of tussen personen, zoals in families. Op persoonlijk vlak kom je alle karmische patronen tegen - en dat gaat er soms niet echt zachtzinnig aan toe - opdat je kunt beslissen: Okee, dit verhaal, dit oude patroon mag in de violette vlam. We hebben als mens vrije wil, dus die keuze maken is van belang. Het kan pas transmuteren als wij toestemming ehbebn gegeven en... als we het hebben gezien! Als je toestemming geeft, komen alle verschillende aspecten van een bepaald karmisch patroon stuk voor stuk langs en zie je opeens: Oja, oja... dat ook, inderdaad. En je laat het los. Weer een sluiertje af.

Als er een moeizame relatie is in je leven (en wie heeft dat niet?), ga er dan eens voor zitten en vraag
je (hogere) Zelf welk karmisch patroon hier speelt. Dat doe je terwijl je in verbinding bent, in een soort van meditatieve stand. Niet met je hoofd, je 'oude' gedachten. Duik er helemaal in, ga het voelen en ook al voelt het niet fijn en prettig, blijf erbij. Wat voel je? Neem waar. Zonder commentaar, zonder oordelen. Voelen en waarnemen. En niet wegschieten. Op die manier ga je erdoorheen, je breekt het af, je plaatst het in de violette vlam en je geeft het toestemming om te transmuteren. Dat is bevrijdend.

Een van de karmische patronen is verslaving. Nog niet eens in de zin van alcohol of drugs, maar wel het maar bezig blijven met zaken of mensen, waar je niet gelukkig van wordt. Wil je je echt slecht voelen? Of wil je blijer en vrijer leven? Wees eerlijk naar jezelf! En geef jezelf toestemming om te genieten van het leven en te doen waar jij je het prettigst bij voelt! Let wel: Dat hangt niet van een ander af! Dat is nou net die verslaving ;) Oei...

Transmutatiewet, waar ben je? Nog heel wat werk aan de winkel!
 

Meer over de karmische patronen vind je HIER.

Feestboekberichtje

Soms zie je op Feestboek vredelievende zielen verwoede pogingen doen om anderen tot bedaren te brengen. Bijvoorbeeld als die zich grof, intolerant en veroordelend uitlaten over weer anderen, die 'kwaad' aanrichten. Daarbij pleiten ze dan natuurlijk voor een betere, eerlijker, geweldloze of schone wereld...
Die vredelievende zielen hebben gelijk: Met hatelijke teksten verspreid je net zo goed ellende, gif en vervuiling. Het is makkelijk om je pijlen te richten op daders die iets in de samenleving aangericht hebben.
Maar als je bedenkt dat alles energie is en alles een geheel is, is dat een te simplistische benadering. Die ene persoon leeft een frustratie uit en vertegenwoordigt zelfs een deel van het geheel. Daartegen tekeer gaan versterkt de tegenstelling, de strijd. Het is bovendien een ontkenning van de eigen frustratie.
Lieve vredelievende zielen, jullie hebben gelijk. Stel af en toe een vraag, plaats eens een kanttekening, maar pas op: Je raakt pijnpunten aan, die volop in de verdediging zullen schieten. Dus hou op tijd weer je mond... voor je zelf in de strijd verwikkeld raakt! En 'm versterkt...

Om.... Shanti..... Shanti... Om....... (dat helpt echt!)

Geduld...

Geduld moet ik hebben. Zeggen ze. Ja. Okee. Maar soms heb ik dat niet! Bijvoorbeeld? Als mensen mij proberen ergens van te overtuigen vanuit hun negatieve wereldbeeld. Als ik zeg "Het gaat de goede kant op met de wereld. Kijk naar alle positieve ontwikkelingen! Er is een enorme groei in bewustzijn, bijvoorbeeld. En dat heeft grote gevolgen," dan zeg ik dat niet alleen omdat ik daarin geloof, ik weet het ook. We staan op een kantelpunt, de nieuwe wereld is er al, alleen wij zien hem nog niet altijd. Maar ik weet ook: je ziet wat je wilt zien, wat je kunt zien. Het heeft juist te maken met dat bewustzijn - wat je ziet en hoe je er naar kijkt. En.... belangrijker nog: het gaat vooral over verantwoordelijkheid nemen! Wij bepalen hoe die nieuwe wereld eruit gaat zien. Alle kansen liggen voor het oprapen!

Wat heb je er aan (en daar zit mijn grootste ongeduld) om te klagen "O, wat een ellende op de wereld en de wereld deugt niet, de mensen deugen niet..."? Allereerst weet een bewustwordend mens dat dat alles over hemzelf zegt, want die begint te ontdekken dat de wereld om hem heen een spiegel is. Maar bovenal zijn wij ERBIJ! Wij maken deze wereld! Wij kunnen verantwoordelijkheid nemen hem te verbeteren, onze activiteiten af te stemmen op wat de wereld nodig heeft, op wat goed is voor iedereen. Wij maken de wereld met z'n allen zoals ie is. En denk niet dat je daar in je eentje niks aan bij kan dragen! Je kunt juist heel erg veel doen. Jouw wereldbeeld alleen al is bepalend en beïnvloedend. Elke handeling, elk woord, elke gedachte, wees je ervan bewust dat het bouwstenen kunnen zijn van de nieuwe wereld!

Het is aan ons om die nieuwe wereld op te bouwen. Hoe lang gaan we nog achterover leunend klagen over anderen en roepen dat het zo'n ellende en zo'n drama is? Hallo, wakker worden! Je kunt iets doen! 

The thought or the thinker?

"It is not the thought, it is the thinker that gives power to the thought. The thought is nothing without the thinker."

Mooi antwoord van Mooji op een zeer herkenbare vraag van een student, die huiverig is voor de gedachten die steeds weer opdoemen, terwijl hij graag in de 'Presence' wil blijven, die staat van Stilte, Rust, aanwezigheid, Bliss...

Interessant fenomeen: Er komt een gedachte voorbij - stel je voor, het is een alarmerende gedachte. Wat doe je? Het interessante is dit ogenblik. Het moment waarop je de keuze hebt. Dat je je bewust bent van de keuze die je op dat moment kunt maken. Activeer je deze gedachte of niet? De thinker bepaalt hoeveel bestaansrecht en kracht die gedachte krijgt, hoeveel invloed op z'n staat van zijn, maar ook op z'n hele leven. De meeste mensen zijn zich nog niet bewust van de keuze die ze hebben op dit specifieke moment. Nog veel minder mensen zijn zich bewust van wat gedachten veroorzaken, dat ze zelfs een handje helpen om die werkelijkheid - waar je je zorgen over maakt bijvoorbeeld - te creëren! Je trekt aan wat je voelt, omdat alles energie is en met elkaar communiceert. Zo kun je bijvoorbeeld nooit vanuit een gevoel van tekort overvloed aantrekken. Daarom kun je beter eerst en vooral gaan kijken wat je wel hebt, welke rijkdom er al is voor jou. Als je daar op focust, als je daar dankbaar voor bent en je er lekker bij voelt, zal daarvan nog meer verschijnen in je leven. Zo werkt het met alles. Jouw onvrede, jouw angst, jouw zorgen, jouw idee of gevoel van tekort, zal je altijd bevestigd krijgen. Omdat het in feite een bestelling is. Als het moeilijk of onmogelijk is om er een tegenovergesteld (vreugdevol, blij, rijk) gevoel van te maken, neutraliseer het dan eerst. Dan heeft het die power niet meer. Je geeft het geen power meer. En daarvoor moet het eerst gezien zijn. In dat ene ogenblik dus.

Dit gaat in wezen over vrijheid. Je bent pas vrij als je weet dat de vrijheid in je zit. Dat niets van buitenaf jou kan beperken of beheersen, overvallen, aantasten, tekort doen, aanvallen, dat niets van buitenaf in staat is jou je plezier af te nemen, tenzij jij het die macht geeft. Je geeft iets, iemand of een gedachte zelf macht als je er bang voor bent of als je je er zorgen over maakt.

En dan zijn we weer terug bij Mooji, have a look, if you like.... 

Bliss

Manage the mind

Hoogste tijd voor een nieuwe blog! Het was zo'n enerverende week, dus ja... waar moet je dan beginnen!? Wat pikken we er uit?

"Manage your mind," een van de krachtige boodschappen van Amma? Iets over het prachtige interview dat we met haar hadden? Wat een perfecte draaidag het was en hoe wonderbaarlijk het allemaal gelopen is met de documentaire die ik nu mag maken? Hoe gelukzaligheid voelt? Van die momenten dat er verder niks meer hoeft, dat alles helemaal perfect is. Hoe dat er nog steeds is en hoe datzelfde onbenoembare gevoel van het beeld afspettert als ik het filmmateriaal bekijk? Hoe wonderbaarlijk iemand die ik zoek voor de vertaling zichzelf zomaar meldt?

Of iets over de keerzijde? Hoe stortbuien en donderwolken je omver proberen te sleuren en je evenwicht uittesten? Over het oog van de storm, hoe om je heen alles tekeer gaat en je twee dingen kan doen: de rust handhaven in jezelf of je mee laten sleuren in de onstuimige emoties van anderen. Zo'n week was het. En eigenlijk is het leven altijd al zo, zij het vaak wat minder extreem.

Manage your mind! Je kunt kiezen wat je laat groeien, waar je aan vasthoudt. Je kunt problemen maken, veroorzaken en verergeren door je daar in vast te bijten. Weet dat dat je ego is! En weet dat al die overtuigingen, je gedachten, je emoties helemaal niet van jou zijn! Ze komen en ze gaan. Ze komen en ze gaan voorbij, zoals de donderwolken en de lichte schapenwolkjes. En je kunt ze ook gewoon laten gaan! Je kunt ze opblazen en je kunt ze wegblazen. Manage your mind... dat kan!

Er is een rede! Ik heb van de week waargenomen hoe het werkt: Een spannend moment. Amma zou binnenkomen. We stonden er allemaal klaar voor. Al een half uur. (Zoiets als die meisjes met de olielampjes, de vergelijking uit de bijbel.) Op het moment supreme sloeg aan alle kanten de zenuwen toe: de een wilde opeens dat we opzij gingen, de ander ging precies voor onze neus staan, camera- of geluidsman bedacht ineens dat we nog iets nodig hadden en dat moest gehaald worden (nee, nu niet!) en door al die afleidingsmanouvres misten we bijna de voeten die gewassen werden, waar het hele ritueel omging. Jaja... En op het moment van HET interview gebeurde zoiets bijna nog een keer. Interessant!

De concentratie. Het moment. Het lijkt wel topsport. Als je niet op het juiste moment aanwezig bent en er klaar voor bent... tja... "God is nooit te laat en ook nooit te vroeg," zei ik ter plekke nog tegen iemand terwijl we stonden te wachten (dat is de titel van het boek van White Bull). Maar eigenlijk is het omgekeerd: Zijn wij wel klaar? "God" is er wel. Altijd al. Maar wij dansen alle kanten op en ontwijken daarmee de essentie! Het NU, waarin alles aanwezig is.
Waar zijn we bang voor? Voor dat wat Eenheid heet en waar alles wat afgescheiden is in verdwijnt. Mind en ego (al dan niet in de vorm van anderen!) proberen jou daar (natuurlijk) steeds weer vandaan te trekken. Ze zetten alles op alles om jou en het hele zaakje onder controle te houden. En je hebt dus bewustheid nodig om dat te zien en te herkennen en de baas te zijn.

Escapegedrag. Escape waarvan? Escape van de bliss, de ultieme gelukzaligheid, de stilte, de rust, het NU, dat onbenoembare, dat wat we maar proberen te benoemen en uit te leggen, dat wat het Leven is. Dat wat is en wat wij zijn. Dat. Het is een besef van Eenheid. Je hebt het met Amma als je de hug krijgt - of je wil of niet. Maar je kunt het ook hebben met de zee, of met het jonge katje dat op je arm in slaap valt. Het is perfect, het is de Eenheid, voelbaar, aanwezigheid van het Goddelijke en dat Goddelijke daar zijn we deel van. Dat. Voel je?

En dan komt vroeg of laat de mind weer 'ja-maren'. Die wil er weer afbreuk aan doen. Die gaat weer een probleem zoeken en natuurlijk, hij vindt het altijd! Want hij creëert ze zodra hij ze bedenkt! Ik laat 'm niet meer toe! Maar... wat doet ie dan? Hij denkt: Ojee, vanuit welke hoek dreigt nu weer het gevaar dat mijn bliss wil verstoren? En jahoor....

Maar, nu we 'm hebben gezien, trappen we daar niet meer in! Manage the mind!