vrijdag 21 januari 2011
Godsgeschenk
'Als het ene lichtje het andere lichtje aansteekt, wordt z'n licht daardoor niet verminderd. Maar er ontstaat wel meer licht.' Met deze vergelijking legt Mitali uit waarom Kriya-yoga gratis is. Het is een onbetaalbaar Godsgeschenk en elk prijskaartje dat daaraan zou worden gehangen, zou de waarde verminderen. Haar Indiase guru Gyan Swami heeft een gewone baan, zodat hij z'n Kriya-onderricht gratis kan aanbieden.
Een goede gezondheid, voldoende bestaansmiddelen, problemen die op wonderbaarlijke manier worden opgelost, wensen die zomaar uitkomen... Mitali noemt het een 'bijprodukt' van Kriya, een bonus. Sinds vijf jaar doet zij dagelijks haar Kriya-oefeningen. Het heeft haar leven - en dat van haar omgeving - drastisch veranderd. Haar wens was om het hier in Nederland door te kunnen geven aan anderen. Drie maanden geleden arriveerde ze met haar man en dochter vanuit Dubai in Amstelveen. Het huis is nog maar net ingericht of wij staan op de stoep met een camera om haar te filmen.
Ze heeft ons net verteld dat haar guru eens belde om te vertellen dat ze langs zou komen, maar nog voor ze een woord had gezegd, klonk het al: 'Hallo Mitali, wat geweldig dat je volgende maand komt!' Dan gaat de telefoon: De guru uit India belt. Ze zet 'm op de speaker zodat wij mee kunnen luisteren. Het is de eerste keer dat hij haar belt sinds ze in Nederland is. 'Ik zei toch dat er iets op je pad zou komen?' lacht hij. Kriya mag de wereld in. 'Breng de hemel op aarde,' zegt de guru. Terwijl de techniek eeuwenlang voorbehouden was aan grote meesters en er een grote geheimzinnigheid omheen hing. Het geheim zit 'm in de ademhalingstechniek. Als ik haar vraag of ik het goed begrijp dat ze Goddelijke energie inademt, antwoordt ze eenvoudig: 'Alle energie is Goddelijk.' Ja... en als je dan bedenkt dat alles energie is...
's Avonds vertel ik erover aan mijn tafelgenoot. Het heeft mijn gedachten verhelderd. Als je iets Goddelijks wilt doorgeven, doe het dan gewoon. Zelfs het 'waardebepaling achteraf' draagt een verwachting in zich er iets voor terug te moeten krijgen. De ware Goddelijkheid is dat er voor je wordt gezorgd. Je hoeft je hoofd niet te breken over geld. Zuivere intenties worden vanzelf beloond. Daar kun je op vertrouwen. 'Mag ik ook mee naar de Kriya-les?' vraagt hij... Natuurlijk!
Een wonderbaarlijke lichtheid heeft zich van mij meester gemaakt, dat werkt kennelijk aanstekelijk.
.
Een goede gezondheid, voldoende bestaansmiddelen, problemen die op wonderbaarlijke manier worden opgelost, wensen die zomaar uitkomen... Mitali noemt het een 'bijprodukt' van Kriya, een bonus. Sinds vijf jaar doet zij dagelijks haar Kriya-oefeningen. Het heeft haar leven - en dat van haar omgeving - drastisch veranderd. Haar wens was om het hier in Nederland door te kunnen geven aan anderen. Drie maanden geleden arriveerde ze met haar man en dochter vanuit Dubai in Amstelveen. Het huis is nog maar net ingericht of wij staan op de stoep met een camera om haar te filmen.
Ze heeft ons net verteld dat haar guru eens belde om te vertellen dat ze langs zou komen, maar nog voor ze een woord had gezegd, klonk het al: 'Hallo Mitali, wat geweldig dat je volgende maand komt!' Dan gaat de telefoon: De guru uit India belt. Ze zet 'm op de speaker zodat wij mee kunnen luisteren. Het is de eerste keer dat hij haar belt sinds ze in Nederland is. 'Ik zei toch dat er iets op je pad zou komen?' lacht hij. Kriya mag de wereld in. 'Breng de hemel op aarde,' zegt de guru. Terwijl de techniek eeuwenlang voorbehouden was aan grote meesters en er een grote geheimzinnigheid omheen hing. Het geheim zit 'm in de ademhalingstechniek. Als ik haar vraag of ik het goed begrijp dat ze Goddelijke energie inademt, antwoordt ze eenvoudig: 'Alle energie is Goddelijk.' Ja... en als je dan bedenkt dat alles energie is...
's Avonds vertel ik erover aan mijn tafelgenoot. Het heeft mijn gedachten verhelderd. Als je iets Goddelijks wilt doorgeven, doe het dan gewoon. Zelfs het 'waardebepaling achteraf' draagt een verwachting in zich er iets voor terug te moeten krijgen. De ware Goddelijkheid is dat er voor je wordt gezorgd. Je hoeft je hoofd niet te breken over geld. Zuivere intenties worden vanzelf beloond. Daar kun je op vertrouwen. 'Mag ik ook mee naar de Kriya-les?' vraagt hij... Natuurlijk!
Een wonderbaarlijke lichtheid heeft zich van mij meester gemaakt, dat werkt kennelijk aanstekelijk.
.
vrijdag 14 januari 2011
Instrument
Weet je wat het leven een stuk eenvoudiger maakt? Ernaar streven een instrument te zijn! Een instrument voor dat wat zich via jou wil manifesteren. Jezelf daarvoor open stellen en ervan genieten. Het geeft je kracht en energie, het is voedend in alle opzichten en verrassend eenvoudig. Je kunt de inspiratie laten stromen door de kritische bemoeial in jezelf (je mind, je ego, je gedachten, ofwel je inner judge) opzij te zetten. Je intentie om als instrument te fungeren maakt de weg vrij.
Toen ik voor het eerst kennis maakte met Ian Graham, was ik verbaasd dat hij 'instrument' genoemd werd door White Bull. Dat klonk me wat denigrerend in de oren. In een interview met Ian vroeg ik hoe dat voor hem was. 'O, ik ben er aan gewend,' zei hij. 'That's what I am. And you are one. We are all just instruments, if we are really on our path, to serve the highest, we give ourselves over as instruments... for God, for spirits, to act through us. We are all in a way on our path to become instruments of good in the world.'
De rest van het verhaal is nog interessanter, want het grote voordeel van 'fungeren als instrument' en het streven daarin zo puur en helder mogelijk te zijn, is dat er voor je wordt gezorgd. Op een wonderbaarlijke manier is bij Ian alles wat hij nodig had om z'n werk te kunnen doen 'geregeld'. De zogenoemde 'ego-needs' waren voor z'n eigen rekening. Daar mocht hij zelf mee stoeien.
Op een bepaalde manier zijn we allemaal instrument. De één voor het maken van muziek, de ander voor het maken van een schilderij. De briljantste ideeën, uitvindingen, uitspraken, ingevingen en inzichten, maar ook de toevallige opmerkingen op precies het goeie moment, is het allemaal niet eigenlijk een vorm van channeling? We zijn allemaal een kanaal voor het 'hogere' dat zich via ons wil manifesteren. Mijn yogajuf vertelde dat ze een cursus doet, die 'jezelf als instrument' heet. Ervan uitgaande dat je de oefeningen wel kent, maar om te voorkomen dat je ze op de automatische piloot gaat uitvoeren en doorgeven. Ook een mooi voorbeeld.
Van de week sprak ik iemand, die met allerlei vragen zat op werkgebied. Hoe zal ik het aanpakken, hoe kom ik aan opdrachtgevers, welke netwerken heb ik nodig, wie zit er op te wachten, enz.. enz... je kunt er je hoofd over breken. 'Zoek het niet buiten jezelf, maar in jezelf,' zei ik. 'Volg je drive van binnenuit, dan komt het vanzelf. Niet jij bent belangrijk, maar dat wat via jou de wereld in wil stromen. Beschouw jezelf als instrument. Dat scheelt een hoop kopzorgen.'
Als mens hebben we last van zoveel onzekerheden en twijfels. Het gevoel dat we van alles moeten, dat de buitenwereld iets vindt of iets van ons verwacht, dat we niet goed genoeg zijn of dat we ons waar moeten maken, dat we iets moeten presteren; we willen erkend worden, gezien worden. Dat alles is niet zo belangrijk. Die zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon als je niet meer wenst te zijn dan een instrument. En als je niet weet waar je moet beginnen, maak je dan allereerst dienstbaar als instrument voor vriendelijkheid, compassie, het goede. Dan volgt de rest vanzelf.
.
Toen ik voor het eerst kennis maakte met Ian Graham, was ik verbaasd dat hij 'instrument' genoemd werd door White Bull. Dat klonk me wat denigrerend in de oren. In een interview met Ian vroeg ik hoe dat voor hem was. 'O, ik ben er aan gewend,' zei hij. 'That's what I am. And you are one. We are all just instruments, if we are really on our path, to serve the highest, we give ourselves over as instruments... for God, for spirits, to act through us. We are all in a way on our path to become instruments of good in the world.'
De rest van het verhaal is nog interessanter, want het grote voordeel van 'fungeren als instrument' en het streven daarin zo puur en helder mogelijk te zijn, is dat er voor je wordt gezorgd. Op een wonderbaarlijke manier is bij Ian alles wat hij nodig had om z'n werk te kunnen doen 'geregeld'. De zogenoemde 'ego-needs' waren voor z'n eigen rekening. Daar mocht hij zelf mee stoeien.
Op een bepaalde manier zijn we allemaal instrument. De één voor het maken van muziek, de ander voor het maken van een schilderij. De briljantste ideeën, uitvindingen, uitspraken, ingevingen en inzichten, maar ook de toevallige opmerkingen op precies het goeie moment, is het allemaal niet eigenlijk een vorm van channeling? We zijn allemaal een kanaal voor het 'hogere' dat zich via ons wil manifesteren. Mijn yogajuf vertelde dat ze een cursus doet, die 'jezelf als instrument' heet. Ervan uitgaande dat je de oefeningen wel kent, maar om te voorkomen dat je ze op de automatische piloot gaat uitvoeren en doorgeven. Ook een mooi voorbeeld.
Van de week sprak ik iemand, die met allerlei vragen zat op werkgebied. Hoe zal ik het aanpakken, hoe kom ik aan opdrachtgevers, welke netwerken heb ik nodig, wie zit er op te wachten, enz.. enz... je kunt er je hoofd over breken. 'Zoek het niet buiten jezelf, maar in jezelf,' zei ik. 'Volg je drive van binnenuit, dan komt het vanzelf. Niet jij bent belangrijk, maar dat wat via jou de wereld in wil stromen. Beschouw jezelf als instrument. Dat scheelt een hoop kopzorgen.'
Als mens hebben we last van zoveel onzekerheden en twijfels. Het gevoel dat we van alles moeten, dat de buitenwereld iets vindt of iets van ons verwacht, dat we niet goed genoeg zijn of dat we ons waar moeten maken, dat we iets moeten presteren; we willen erkend worden, gezien worden. Dat alles is niet zo belangrijk. Die zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon als je niet meer wenst te zijn dan een instrument. En als je niet weet waar je moet beginnen, maak je dan allereerst dienstbaar als instrument voor vriendelijkheid, compassie, het goede. Dan volgt de rest vanzelf.
.
The Inner Judge
Your inner judge is like a pathologically lying control freak with no sense of humour. If your partner were like that you would divorce immediately. So it makes little sense to share your inner space with an energy whose sole purpose is to keep you small and hold you in the past. (White Bull)
dinsdag 11 januari 2011
Perfect Love
Perfect Love casts out Fear. Nog zo'n pareltje van White Bull, hoewel hij hier een andere 'grote meester' citeert. Dit stukje geeft inzicht in de kracht van onze gedachten en laat zien hoe we met z'n allen verantwoordelijk zijn voor wat er in de wereld gebeurt. Als je 'm wilt doorsturen, delen met anderen of op je eigen website zetten: Heel graag! Het is goed om ons te realiseren welk effect onze gedachten hebben. Hoe 'gewoon' is het niet om boos en beschuldigend te reageren op anderen, op misdadigers, machthebbers en vervuilers bijvoorbeeld? We richten er (nog meer) schade mee aan.
Maar het goede nieuws is dat we niet zo machteloos zijn als we denken. Als we uit de dualiteit kunnen stappen (het denken in termen van goed en slecht, boosdoeners en slachtoffers) door onze eigen angst en boosheid te helen, kunnen we bijdragen aan een mooiere wereld. De transformatie in jezelf is de transformatie in de wereld. We zijn op weg van dualiteit naar non-dualiteit. Waar Liefde is, is geen ruimte voor angst...
De transformerende White Bull dvd is te bestellen door € 27,50 over te maken op giro 8029936 tnv Happy View, Utrecht, ovv je adres!
.
Maar het goede nieuws is dat we niet zo machteloos zijn als we denken. Als we uit de dualiteit kunnen stappen (het denken in termen van goed en slecht, boosdoeners en slachtoffers) door onze eigen angst en boosheid te helen, kunnen we bijdragen aan een mooiere wereld. De transformatie in jezelf is de transformatie in de wereld. We zijn op weg van dualiteit naar non-dualiteit. Waar Liefde is, is geen ruimte voor angst...
De transformerende White Bull dvd is te bestellen door € 27,50 over te maken op giro 8029936 tnv Happy View, Utrecht, ovv je adres!
.
maandag 10 januari 2011
De sleutel
Problemen los je nooit op vanuit hetzelfde bewustzijnsniveau als waarop ze zijn ontstaan.
Verder kom ik even niet. Ik kan nu vele situaties van anderen bedenken, maar dat is flauw. Anderen zijn niets meer dan een leerzame spiegel om het helder te maken. Je realiteit is een afspiegeling van je eigen bewuste en vooral onbewuste beleving ervan. Als ik een probleem heb, komt dat in de eerste plaats omdat ik het ervaar als een probleem. Ik heb in eerste instantie de - heel menselijke - neiging om het te ervaren als iets wat mij overkomt van buitenaf, waar ik me slachtoffer van kan voelen. Of ik ga het gevecht aan met de persoon of instantie, die in mijn ogen verantwoordelijk is. In beide gevallen leg ik de verantwoordelijkheid buiten mezelf. Een derde optie is hulp vragen aan anderen.
De grap is: In alledrie ben ik niet goed. Ik houd niet van afhankelijkheid of 'slachtofferschap' en al helemaal niet van het gevecht. Ook hulp vragen voelt voor mij als een zwaktebod (wat het heus niet altijd hoeft te zijn trouwens). Dus ben ik op mezelf aangewezen. Wat is de oplossing?
Ik vraag graag om inzichten. Die komen dan ook. De oplossing ligt in jezelf. Elk antwoord vind je in jezelf. Verander je eigen beleving. Dat wat ik zelf altijd verkondig, zal ik ook zelf toe moeten passen. Wat is het anders waard?
Dus ik ga even flink balen, even een beetje zielig doen, dan een wonder wensen, maar er gebeurt niet veel. Tot het moment waarop ik met mezelf in gesprek ga: 'Waarom laat je je zo uit het veld slaan? Laat niets je innerlijke rust en vrede verstoren, weet je nog? Als je je slachtoffer voelt, ben je ook slachtoffer. Zolang je je afhankelijk voelt, ben je afhankelijk. Kijk naar de situatie en accepteer hem helemaal zoals-ie is, omarm hem bij wijze van spreken.'
Je kunt hoog of laag springen, eerst alle zijwegen bewandelen, maar uiteindelijk kan je er toch niet omheen: de verandering ligt in jezelf. Als ik deze situatie zelf zo gecreëerd heb, dan moet ik 'm ook anders kunnen creëren. Ik ken de wet van de aantrekkingskracht toch? Als je dingen aantrekt, die je helemaal niet wenst, heeft het totaal geen zin je daartegen te verzetten. Dat blokkeert de boel. Je ervan bewust zijn dàt je het zelf aangetrokken hebt en vervolgens - zonder enig oordeel - bekijken welk (onbewust) gevoel of gedachtepatroon die situatie uitgenodigd heeft, is zinvoller.
Maar het allerbelangrijkste is om je aandacht niet te richten op problemen, maar op dat wat je wèl wilt. Alles is energie. Energie kiest altijd de weg van de minste weerstand. Alles in het universum heeft een bepaalde trilling. Daarin zit 'm het geheim van de aantrekkingskracht. Met onze gedachten en gevoelens zenden we bepaalde trillingen uit en wat daarmee resoneert komt naar ons toe. De sleutel hebben we dus zelf in handen: Loslaten en vertrouwen. Dat tilt je automatisch naar een hoger bewustzijnsniveau. Van daaruit lost alles zichzelf op.
.
Verder kom ik even niet. Ik kan nu vele situaties van anderen bedenken, maar dat is flauw. Anderen zijn niets meer dan een leerzame spiegel om het helder te maken. Je realiteit is een afspiegeling van je eigen bewuste en vooral onbewuste beleving ervan. Als ik een probleem heb, komt dat in de eerste plaats omdat ik het ervaar als een probleem. Ik heb in eerste instantie de - heel menselijke - neiging om het te ervaren als iets wat mij overkomt van buitenaf, waar ik me slachtoffer van kan voelen. Of ik ga het gevecht aan met de persoon of instantie, die in mijn ogen verantwoordelijk is. In beide gevallen leg ik de verantwoordelijkheid buiten mezelf. Een derde optie is hulp vragen aan anderen.
De grap is: In alledrie ben ik niet goed. Ik houd niet van afhankelijkheid of 'slachtofferschap' en al helemaal niet van het gevecht. Ook hulp vragen voelt voor mij als een zwaktebod (wat het heus niet altijd hoeft te zijn trouwens). Dus ben ik op mezelf aangewezen. Wat is de oplossing?
Ik vraag graag om inzichten. Die komen dan ook. De oplossing ligt in jezelf. Elk antwoord vind je in jezelf. Verander je eigen beleving. Dat wat ik zelf altijd verkondig, zal ik ook zelf toe moeten passen. Wat is het anders waard?
Dus ik ga even flink balen, even een beetje zielig doen, dan een wonder wensen, maar er gebeurt niet veel. Tot het moment waarop ik met mezelf in gesprek ga: 'Waarom laat je je zo uit het veld slaan? Laat niets je innerlijke rust en vrede verstoren, weet je nog? Als je je slachtoffer voelt, ben je ook slachtoffer. Zolang je je afhankelijk voelt, ben je afhankelijk. Kijk naar de situatie en accepteer hem helemaal zoals-ie is, omarm hem bij wijze van spreken.'
Je kunt hoog of laag springen, eerst alle zijwegen bewandelen, maar uiteindelijk kan je er toch niet omheen: de verandering ligt in jezelf. Als ik deze situatie zelf zo gecreëerd heb, dan moet ik 'm ook anders kunnen creëren. Ik ken de wet van de aantrekkingskracht toch? Als je dingen aantrekt, die je helemaal niet wenst, heeft het totaal geen zin je daartegen te verzetten. Dat blokkeert de boel. Je ervan bewust zijn dàt je het zelf aangetrokken hebt en vervolgens - zonder enig oordeel - bekijken welk (onbewust) gevoel of gedachtepatroon die situatie uitgenodigd heeft, is zinvoller.
Maar het allerbelangrijkste is om je aandacht niet te richten op problemen, maar op dat wat je wèl wilt. Alles is energie. Energie kiest altijd de weg van de minste weerstand. Alles in het universum heeft een bepaalde trilling. Daarin zit 'm het geheim van de aantrekkingskracht. Met onze gedachten en gevoelens zenden we bepaalde trillingen uit en wat daarmee resoneert komt naar ons toe. De sleutel hebben we dus zelf in handen: Loslaten en vertrouwen. Dat tilt je automatisch naar een hoger bewustzijnsniveau. Van daaruit lost alles zichzelf op.
.
vrijdag 7 januari 2011
De vogels en de vissen
Onderzoekers zullen er niet achter komen waar de massale vogel- en vissterfte mee te maken heeft. Dat is de laatste informatie uit de roef van Piek: 'En er zal nog meer gebeuren, hier blijft het niet bij. Alles verloopt volgens plan, er gaat niets verloren.' De boodschap aan ons is: 'Niet willen begrijpen, maar vertrouwen.'
Ik kan weliswaar met verbijstering constateren dat 'het nieuws' het werkelijke nieuws ontgaat, maar het ontgaat ook de onderzoekers, wetenschappers en politici en vrijwel alle mensen. Het proces dat zich voltrekt gaat onze pet te boven. Het is niet te verklaren, we zullen het met onze hersenen niet begrijpen. Dus wat kunnen we doen?
De antwoorden liggen op een ander level. Bewustwording, respect en liefde voor elkaar, de natuur, alles wat leeft. We komen er achter dat ons menselijk brein geen antwoorden heeft, dat er grotere krachten werkzaam zijn. Het is niet de bedoeling dat we massaal in de angst schieten, maar dat we juist erkennen dat onze menselijke capaciteiten groter worden als we leven en handelen vanuit het hart.
.
Ik kan weliswaar met verbijstering constateren dat 'het nieuws' het werkelijke nieuws ontgaat, maar het ontgaat ook de onderzoekers, wetenschappers en politici en vrijwel alle mensen. Het proces dat zich voltrekt gaat onze pet te boven. Het is niet te verklaren, we zullen het met onze hersenen niet begrijpen. Dus wat kunnen we doen?
De antwoorden liggen op een ander level. Bewustwording, respect en liefde voor elkaar, de natuur, alles wat leeft. We komen er achter dat ons menselijk brein geen antwoorden heeft, dat er grotere krachten werkzaam zijn. Het is niet de bedoeling dat we massaal in de angst schieten, maar dat we juist erkennen dat onze menselijke capaciteiten groter worden als we leven en handelen vanuit het hart.
.
donderdag 6 januari 2011
Stop de Laconie!
Maandag liep ik een oude bekende tegen het lijf, die me vertelde dat haar broer de feestdagen heeft doorgebracht op de intensive care; ternauwernood heeft hij de Mexicaanse griep overleefd. De familie werd gevraagd er geen ruchtbaarheid aan te geven, maar één op de drie griepgevallen zou op dit moment Mexicaans zijn...
Vervolgens kwam het bericht dat duizenden vogels dood uit de lucht vielen. Oorzaak onbekend. Piek, dè dierencommunicator even geraadpleegd, die zich kan 'verplaatsen' in dieren en daarmee werd het nog raadselachtiger: "Het kwam mij voor dat ze tegen een soort onzichtbare muur vlogen. Een barrière. Het leek een soort straling of onzichtbaar gif."
Dan die brand in Moerdijk. Ik viel van de ene verbijstering in de andere. Vanaf het moment dat iemand het mij vertelde, rond 7 uur, zapte ik langs alle zenders. Alleen SBS deed zo'n beetje live verslag. Hallo NOS, waar zijn jullie publieke omroep voor? Maar nog veel gekker: Laten we ons nu met z'n allen afschepen met die kul-informatie? Hoezo niet schadelijk? Er zijn geen directe doden, dus het gevaar is geweken? Luchtvervuiling, bodemvervuiling, het water en alle gevolgen van dien? Wat een kortzichtigheid om te denken dat er geen gevaar is. Als de natuur, de aarde vervuilt en er dieren doodgaan, hoe denken mensen dan te kunnen blijven leven? Het gaat natuurlijk niet alleen om deze brand, maar vooral om de laconie (is dat al een woord?) hoe we denken de aarde maar ongestraft te kunnen blijven vervuilen.
Pas als 'ons' vliegtuig de lucht niet in kan (herinner je de as van de vulkaan) en onze vakantie of zakenreis in gevaar komt, de menselijke orde wordt verstoord, dan is het 'ons' probleem. Als het sneeuwt of ijzelt en de treinen niet rijden is het groter nieuws, terwijl dàt gewoon de natuur is!
Bij de NOS woedt daags na de brand een discussie of ze nu wel of niet live hadden moeten uitzenden (zie weblog hoofdredactie). Waarom geen discussie over de berichtgeving zelf? De paar zogenaamde deskundigen, die ik heb gezien (bij nieuwsuur) blusten de brand sneller dan de brandweerlieden. Niks aan de hand. En toen de weerman vertelde dat de wolk niet hoger dan 500 meter kon stijgen en door de regen waarschijnlijk zou gaan neerdalen bij Gouda en Woerden, schakelden ze over naar een ander onderwerp in plaats van de 'deskundigen' te vragen wat daarvan de consequenties zouden zijn.
Natuurlijk, ik begrijp het wel, we weten het niet. Maar waarom dan al die rampendeskundigen, hoogleraren en alarmtoestanden als er niks zinnigs te melden valt? Ik kreeg het gevoel dat we, het volk, vooral gesust worden... niks aan de hand, ga lekker slapen... (weltrusten meneer de president...)
En vandaag zijn opeens miljoenen dode vissen aangespoeld, oorzaak onbekend.
Lieve mensen, wat laten we ons toch allemaal wijsmaken? Wakker worden! Moeder Aarde vraagt om respect en aandacht en meer zorgvuldigheid. Zij is het die ons voedt en hoedt. Hoe kunnen we daar nu zo slordig mee omgaan? Stop de Laconie! We zijn met z'n allen verantwoordelijk. Iemand schreef me zichzelf 'wereldvreemd' te vinden. Jij bent niet vreemd, de wereld is vreemd!
Ik heb maar één conclusie: Als mensen zouden we ons niet zo moeten laten leiden door anderen en al helemaal niet zo moeten laten misleiden door autoriteiten. Laten we ons eigen gezonde verstand gebruiken.
.
Vervolgens kwam het bericht dat duizenden vogels dood uit de lucht vielen. Oorzaak onbekend. Piek, dè dierencommunicator even geraadpleegd, die zich kan 'verplaatsen' in dieren en daarmee werd het nog raadselachtiger: "Het kwam mij voor dat ze tegen een soort onzichtbare muur vlogen. Een barrière. Het leek een soort straling of onzichtbaar gif."
Dan die brand in Moerdijk. Ik viel van de ene verbijstering in de andere. Vanaf het moment dat iemand het mij vertelde, rond 7 uur, zapte ik langs alle zenders. Alleen SBS deed zo'n beetje live verslag. Hallo NOS, waar zijn jullie publieke omroep voor? Maar nog veel gekker: Laten we ons nu met z'n allen afschepen met die kul-informatie? Hoezo niet schadelijk? Er zijn geen directe doden, dus het gevaar is geweken? Luchtvervuiling, bodemvervuiling, het water en alle gevolgen van dien? Wat een kortzichtigheid om te denken dat er geen gevaar is. Als de natuur, de aarde vervuilt en er dieren doodgaan, hoe denken mensen dan te kunnen blijven leven? Het gaat natuurlijk niet alleen om deze brand, maar vooral om de laconie (is dat al een woord?) hoe we denken de aarde maar ongestraft te kunnen blijven vervuilen.
Pas als 'ons' vliegtuig de lucht niet in kan (herinner je de as van de vulkaan) en onze vakantie of zakenreis in gevaar komt, de menselijke orde wordt verstoord, dan is het 'ons' probleem. Als het sneeuwt of ijzelt en de treinen niet rijden is het groter nieuws, terwijl dàt gewoon de natuur is!
Bij de NOS woedt daags na de brand een discussie of ze nu wel of niet live hadden moeten uitzenden (zie weblog hoofdredactie). Waarom geen discussie over de berichtgeving zelf? De paar zogenaamde deskundigen, die ik heb gezien (bij nieuwsuur) blusten de brand sneller dan de brandweerlieden. Niks aan de hand. En toen de weerman vertelde dat de wolk niet hoger dan 500 meter kon stijgen en door de regen waarschijnlijk zou gaan neerdalen bij Gouda en Woerden, schakelden ze over naar een ander onderwerp in plaats van de 'deskundigen' te vragen wat daarvan de consequenties zouden zijn.
Natuurlijk, ik begrijp het wel, we weten het niet. Maar waarom dan al die rampendeskundigen, hoogleraren en alarmtoestanden als er niks zinnigs te melden valt? Ik kreeg het gevoel dat we, het volk, vooral gesust worden... niks aan de hand, ga lekker slapen... (weltrusten meneer de president...)
En vandaag zijn opeens miljoenen dode vissen aangespoeld, oorzaak onbekend.
Lieve mensen, wat laten we ons toch allemaal wijsmaken? Wakker worden! Moeder Aarde vraagt om respect en aandacht en meer zorgvuldigheid. Zij is het die ons voedt en hoedt. Hoe kunnen we daar nu zo slordig mee omgaan? Stop de Laconie! We zijn met z'n allen verantwoordelijk. Iemand schreef me zichzelf 'wereldvreemd' te vinden. Jij bent niet vreemd, de wereld is vreemd!
Ik heb maar één conclusie: Als mensen zouden we ons niet zo moeten laten leiden door anderen en al helemaal niet zo moeten laten misleiden door autoriteiten. Laten we ons eigen gezonde verstand gebruiken.
.
maandag 3 januari 2011
Het Terugdeins-effect
Misschien weet iedereen al wat ik bedoel en hoef ik het niet eens uit te leggen: Het Terugdeins-effect. Kort samengevat: O help, het gaat goed, snel terug!
Er schieten me talloze voorbeelden te binnen. Carla bijvoorbeeld uit het jongerenopvanghuis in Nijmegen, waar ik een tijd over de vloer kwam om te filmen. Zodra het leuk en gezellig was, vertrouwde ze het niet meer en ging ze tekeer. Ze was niet de enige daar die alles weer kapot maakte wat net opgebouwd was. Alles wat je hebt, kan je weer kwijtraken tenslotte.
Succes is eng. Stappen zetten op een pad, dat zich glorieus voor je uitstrekt is veel enger dan rond blijven dolen op het bekende terrein van zorgen en problemen. Dat kennen we, dus daar voelen we ons veilig bij. Onbewust willen we dat graag zo houden. Ook al zeggen we van niet.
Een van de meest extreme voorbeelden, die ik meemaakte met mezelf was toen ik net begonnen was met het schrijven van een bepaald boek, niemand wist dat. Samen met een vriendin bezocht ik een Belgische paragnost, omdat we meer wilden weten over de violette vlam (waarin hij gespecialiseerd was, maar dat terzijde). De man orakelde: "Je bent een boek aan het schrijven en dat zal vertaald worden in 17 talen!" Verbijsterd keek ik hem aan. Een half jaar lang heb ik geen letter meer op papier gezet. Wat moest ik in hemelsnaam schrijven, dat interessant genoeg was om in 17 talen vertaald te gaan worden?
Het Terugdeins-effect. Zeker nu, in de tijd dat onze ziel roept, kunnen we er niet meer omheen. Hoe sterker de drang van binnenuit om het onbekende pad op te gaan - ons eigen pad, het pad van glorie en voldoening - hoe sterker de (onbewuste) kracht, die zich in alle bochten manouvreert om ons tegen te houden. Het verzint de ene smoes na de andere, houdt je gevangen in je angst, zadelt je op met duizenden zorgen, want...? De zogenaamde realiteit dreigt ontmanteld te worden. Stel je toch eens voor dat je daaraan ontsnapt!
.
Er schieten me talloze voorbeelden te binnen. Carla bijvoorbeeld uit het jongerenopvanghuis in Nijmegen, waar ik een tijd over de vloer kwam om te filmen. Zodra het leuk en gezellig was, vertrouwde ze het niet meer en ging ze tekeer. Ze was niet de enige daar die alles weer kapot maakte wat net opgebouwd was. Alles wat je hebt, kan je weer kwijtraken tenslotte.
Succes is eng. Stappen zetten op een pad, dat zich glorieus voor je uitstrekt is veel enger dan rond blijven dolen op het bekende terrein van zorgen en problemen. Dat kennen we, dus daar voelen we ons veilig bij. Onbewust willen we dat graag zo houden. Ook al zeggen we van niet.
Een van de meest extreme voorbeelden, die ik meemaakte met mezelf was toen ik net begonnen was met het schrijven van een bepaald boek, niemand wist dat. Samen met een vriendin bezocht ik een Belgische paragnost, omdat we meer wilden weten over de violette vlam (waarin hij gespecialiseerd was, maar dat terzijde). De man orakelde: "Je bent een boek aan het schrijven en dat zal vertaald worden in 17 talen!" Verbijsterd keek ik hem aan. Een half jaar lang heb ik geen letter meer op papier gezet. Wat moest ik in hemelsnaam schrijven, dat interessant genoeg was om in 17 talen vertaald te gaan worden?
Het Terugdeins-effect. Zeker nu, in de tijd dat onze ziel roept, kunnen we er niet meer omheen. Hoe sterker de drang van binnenuit om het onbekende pad op te gaan - ons eigen pad, het pad van glorie en voldoening - hoe sterker de (onbewuste) kracht, die zich in alle bochten manouvreert om ons tegen te houden. Het verzint de ene smoes na de andere, houdt je gevangen in je angst, zadelt je op met duizenden zorgen, want...? De zogenaamde realiteit dreigt ontmanteld te worden. Stel je toch eens voor dat je daaraan ontsnapt!
.
zaterdag 1 januari 2011
Wensen
Gelukkig nieuwjaar! We wensen wat af met z'n allen... Natuurlijk wens ik jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar, vol vreugde, gezondheid, liefde en alles wat je nog meer nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar ik wens je vooral JEZELF, want je bent zelf de sleutel voor je eigen geluk.
Geluk komt niet van buitenaf, geluk vind je alleen door tevreden te zijn met alles zoals het is. Geluk vind je niet in het bereiken van een gesteld doel, het verkrijgen van rijkdom, zelfs niet in het vinden van een droompartner. Hoewel dat allemaal best tijdelijk voldoening kan geven, zal het nooit genoeg zijn als je geen innerlijke vrede kent.
Deze dagen word je weer doodgegooid met stappenplannen om je doel te bereiken en zeg eerlijk, hoeveel heb jij op je wensenlijstje staan? Het vertelt je, hou je vast..., hoe ontevreden je bent met hoe het nu is. Geluk vind je in het genieten van kleine dingen, in tevredenheid en als er iets is, waar je echt niet blij mee bent: in de acceptatie ervan.
Kijk wat je wel hebt in plaats van wat je niet hebt. Geen zorgen voor de dag van morgen. Laat het idee los dat je alles moet regelen en plannen en organiseren, dat je überhaupt iets moet. Dat je iets belangrijks moet doen of zijn, dat je je dromen waar moet maken, dat je iets moet betekenen of bereiken. Daar gaat het allemaal niet om.
Er zullen weer heel wat mensen zijn die zich voorgenomen hebben af te vallen, omdat ze zichzelf te dik vinden. Als je jezelf te dik vindt, ben je dus ontevreden met jezelf. Je accepteert dat deel van jezelf niet zoals het is. Je gaat het gevecht aan met de weegschaal en wordt streng voor jezelf. Elke dag opnieuw wijs je jezelf af zoals je bent en beoordeel je je uiterlijk negatief. Wat een leven, wat een goed voornemen! Ik denk dat je vanzelf afvalt als je eerst van jezelf gaat houden, inclusief je dikke buik. Innerlijke voldoening zal de behoefte om (teveel) te eten vanzelf reguleren en bovendien je voedsel beter verteren.
Als je het zo bekijkt, zijn we massaal verslaafd. Aan het zoeken naar voldoening buiten onszelf. Denk niet dat het mij vreemd is hoor, ik weet er alles van. Maar ik ben er achter gekomen dat alles, werkelijk alles waarop ik hoopte, wachtte of waar ik naar verlangde van buitenaf me niet dat bracht, wat ik gedacht had. Andersom wel: Als ik het niet verwacht, dan is het er! Als het niet meer voelt als 'nodig', komt alles naar je toe. Zo werkt het. So within, so without. En niet andersom. Ik wens jullie allemaal die sleutel! Alles is er al... je hoeft niks meer te wensen!
.
Geluk komt niet van buitenaf, geluk vind je alleen door tevreden te zijn met alles zoals het is. Geluk vind je niet in het bereiken van een gesteld doel, het verkrijgen van rijkdom, zelfs niet in het vinden van een droompartner. Hoewel dat allemaal best tijdelijk voldoening kan geven, zal het nooit genoeg zijn als je geen innerlijke vrede kent.
Deze dagen word je weer doodgegooid met stappenplannen om je doel te bereiken en zeg eerlijk, hoeveel heb jij op je wensenlijstje staan? Het vertelt je, hou je vast..., hoe ontevreden je bent met hoe het nu is. Geluk vind je in het genieten van kleine dingen, in tevredenheid en als er iets is, waar je echt niet blij mee bent: in de acceptatie ervan.
Kijk wat je wel hebt in plaats van wat je niet hebt. Geen zorgen voor de dag van morgen. Laat het idee los dat je alles moet regelen en plannen en organiseren, dat je überhaupt iets moet. Dat je iets belangrijks moet doen of zijn, dat je je dromen waar moet maken, dat je iets moet betekenen of bereiken. Daar gaat het allemaal niet om.
Er zullen weer heel wat mensen zijn die zich voorgenomen hebben af te vallen, omdat ze zichzelf te dik vinden. Als je jezelf te dik vindt, ben je dus ontevreden met jezelf. Je accepteert dat deel van jezelf niet zoals het is. Je gaat het gevecht aan met de weegschaal en wordt streng voor jezelf. Elke dag opnieuw wijs je jezelf af zoals je bent en beoordeel je je uiterlijk negatief. Wat een leven, wat een goed voornemen! Ik denk dat je vanzelf afvalt als je eerst van jezelf gaat houden, inclusief je dikke buik. Innerlijke voldoening zal de behoefte om (teveel) te eten vanzelf reguleren en bovendien je voedsel beter verteren.
Als je het zo bekijkt, zijn we massaal verslaafd. Aan het zoeken naar voldoening buiten onszelf. Denk niet dat het mij vreemd is hoor, ik weet er alles van. Maar ik ben er achter gekomen dat alles, werkelijk alles waarop ik hoopte, wachtte of waar ik naar verlangde van buitenaf me niet dat bracht, wat ik gedacht had. Andersom wel: Als ik het niet verwacht, dan is het er! Als het niet meer voelt als 'nodig', komt alles naar je toe. Zo werkt het. So within, so without. En niet andersom. Ik wens jullie allemaal die sleutel! Alles is er al... je hoeft niks meer te wensen!
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
