Blussen

Gedachtenvormen kun je zien als een op zichzelf staande entiteit. Het is een groot misverstand dat ze van jou zijn. Een bepaalde gedachtenvorm kan zo gewoon zijn voor je, dat je het niet door hebt. Keer op keer word je erdoor gevangen. Je kunt het zien als een vervelend mannetje, dat op je schouder zit en je het leven zuur maakt met al z'n negativiteit en kritiek. Zodra je je ergens zorgen over begint te maken, verlies je het vertrouwen in jezelf. Het 'mannetje' op je schouder voed je angst en onzekerheid. Hou 'm in de gaten! En stuur 'm weg! Je hebt hem niet nodig. Herken zo'n gedachtenvorm en voorkom dat-ie je in z'n greep krijgt. Hij is niet zo moeilijk te herkennen, want meestal is ie ontevreden, heeft geen vertrouwen, geeft anderen de schuld en hij maakt jou klein. Maar als je er eens goed naar kijkt, blijkt hij zelf klein te zijn. Hij groeit alleen als-ie van jou de ruimte krijgt. Natuurlijk, hij weet exact waar ie jou mee te pakken krijgt, wat je zwakke punten zijn. Trap er niet in! Ga er niet in mee als hij weer op de proppen komt met bezwaar, stuur hem weg. En hak alle koorden door, die er zijn tussen jou en dat vervelende ventje. Stuur hem naar het licht. Wees streng en roep: Go, Go, Go! Hardop werkt het beste. Wegwezen en nooit meer terugkomen!
En neem dan een andere gedachte, een prettige, zodat zich een fijne gedachtenvorm kan ontwikkelen, waar je je wel lekker bij voelt, die je vertrouwen geeft en inspiratie. De ene gedachte roept namelijk de volgende gedachte weer op. En wij staan zelf aan het stuur, wij kunnen daar richting aan geven. We zijn veel sterker dan die geniepige onderkruipsels, geef ze geen macht!

Lichtbrigade, als je ze ergens tegenkomt - ook bij anderen - rol de brandslang uit en zet de kraan open. Blussen! Spuit alles lekker schoon. Tegen licht zijn ze namelijk niet bestand, ze lossen op en verdwijnen als sneeuw voor de zon! The flow of Love neemt ze wel mee. Trust...

Wonderen in plaats van zorgen

Misschien herken je het, situaties waarin mensen vastzitten in hun zorgen en van de ene zorg komt de andere zorg, hun gezondheid heeft er onder te lijden, hun humeur, hun nachtrust, hun zicht op wat er leuk is in het leven. Best een uitdaging om er dan wel te zijn, maar er niet in mee te gaan. Want dat is wat we vooral niet moeten doen: meegaan en onszelf opzadelen met de zwaarte of somberheid of zorgen van anderen. Daar heeft niemand iets aan. En zelfs als men dat van je eist (dat komt voor!), hoef je dat niet te doen. Goed bij jezelf blijven, je geeft elke situatie wat licht en lucht door er vooral niet in mee te gaan. Stem je af op de hogere zelf van een ander, spreek die aan. En dit kan je tegen iedereen zeggen:

Waar je aandacht aan besteedt groeit. Dus: Ook de manier waarop je ergens aandacht aan besteedt maakt heel veel uit. Als je je zorgen maakt, voed je de zorgen. In feite krijgen we alles precies zoals we het hebben willen (nou ja willen....) Zorgen maken is de verkeerde kant op fantaseren.
De kunst is om te kijken naar wat je wel wilt, wat wel goed is, jezelf te voeden met wat goed voor je is. Leven vanuit vertrouwen in plaats vanuit angst en zorgen. 
Er is een hele goeie manier om dat te doen en dat is loslaten en erop vertrouwen dat alles goed komt.
Op welke manier is niet aan ons. Dat kun je uit besteden. Bijvoorbeeld door te bidden. Dan geef je het uit handen en er wordt voor gezorgd. Dan hoef je alleen maar te vertrouwen. Probeer dat maar eens te doen bij alles, een paar weken lang. Gewoon voor alles de beste oplossing vragen en het zelf loslaten en kijken wat er gebeurt. Wonderen! 

Inspiratie in plaats van frustratie

"Dus ik moet straks jouw boek gaan lezen om jou beter te begrijpen?" plaagt mijn tafelgenoot. "Neehee...! Natuurlijk niet. Het gaat niet om mij!" Het is best nuttig om gedwongen te worden uit te leggen wat je bedoelt. Haha. Daar gaat het precies over!
Een van mijn eerste herinneringen is veelzeggend: Ik kon nog niet praten, zat op de grond. Om mij heen volwassenen (op stoelen) en die hadden het over mij. Het klopte niet wat ze zeiden en daar werd ik heel driftig van, want ik kon niks terugzeggen! Kan je je voorstellen hoe frustrerend dat is?

Ik heb heel vaak niet begrepen waarom mensen mij niet begrepen. Dat was vaak behoorlijk frustrerend, maar tegelijkertijd is dat dus precies mijn uitdaging. Communicatie is niet voor niets mijn vak. En de drijfveer om jezelf 'verstaanbaar' te maken groeit alleen maar als je stuit op onbegrip.
Overigens werd het daardoor voor mezelf steeds helderder, dat is het voordeel. Ik moest me afvragen waarom mensen bepaalde dingen niet willen horen of weten, maar ook waarom ik het zelf zo belangrijk vind dat ze het wel begrijpen. Of dat het soms ook helemaal niet nodig is, dat ik het ook kan laten rusten. Dat het vanzelf wel duidelijk wordt. Dat ik het niet hoef te doen voor een ander. Dat het me iets over mezelf vertelt als ik wel die behoefte heb. Dat ik soms wat meer geduld moet hebben ;) en dat het mij als voordeel biedt dat ik mezelf steeds blijf afvragen: Hoe maak je het simpel, hoe leg je het uit, wat bedoel ik precies te zeggen? En hoe sluit dat aan op de beleving van een ander? En in dat hele proces leer ik de ander natuurlijk weer meer begrijpen en kom ik ook weer delen van mezelf tegen, die ik nog niet had gezien. Ik hoef ook vooral niet te blijven stoeien met die personen, ik kan er beter iets anders mee doen. Boeken schrijven bijvoorbeeld, artikelen of blogs... Of films maken.

"Kijk, nu ik weet wat anderen niet weten en niet begrijpen of niet zien, weet ik precies wat ik te schrijven heb. Wat ik te delen heb. Maar daar moet je eerst achter komen," probeer ik het uit te leggen. Je frustratie hoeft geen frustratie meer te zijn als het je inspiratiebron wordt. Als je eruit kunt halen wat het je te vertellen heeft. Want het heeft je altijd iets te vertellen. En dan wordt het leuk!

Ploep

Je kunt met terugwerkende kracht dingen 'rechtzetten'. Bepaalde ervaringen uit het verleden kunnen een bepaalde (emotionele) lading bij je hebben veroorzaakt en die lading heeft gevolgen, die kan actief in je systeem blijven opereren en zo gevolgen blijven hebben. De lading staat helemaal los van de gebeurtenis, het is jouw lading, het wil jou een deel van jezelf laten zien. Een deel dat nog niet vertrouwt bijvoorbeeld, een deel dat nog Liefde van jezelf vraagt zodat het 'gat' van de angst, die erachter schuilt, gevuld wordt. Met wie je werkelijk bent...
En dan kun je anders naar die gebeurtenis uit het verleden kijken en lost vanzelf ook die lading op, waarmee je dus jezelf, de hele situatie en anderen die erbij betrokken zijn, bevrijdt. De gevolgen worden met terugwerkende kracht ongedaan gemaakt.
Ik ben gisteren ergens geweest en heb daar met 'nieuwe' ogen gekeken. Met de ogen van angst (ego) zie je heel beperkt, al wist ik dat toen niet. Nu keek ik met de ogen van Liefde en zag met terugwerkende kracht alles anders. Mijn ego bemoeide zich er niet meer mee, die was destijds alleen maar bezig met kijken en zoeken waar hij bang voor was, om het maar een beetje te overdrijven. En nu zag ik hoe ik alles ook anders had kunnen interpreteren. Zoals ik het nu zag. En ik zag ook dat mijn lading van toen - waar ik me toen niet bewust van was - ook gewoon zelf situaties had veroorzaakt, die niet in harmonie waren. Als het zichtbaar was geweest wat er onzichtbaar gebeurde, had iedereen kunnen zien hoe er iets werd hersteld. Weer op z'n plek schoof, harmoniseerde. In een uurtje tijd schoof de disharmonie van een paar jaar weer op z'n plek. Het wilde zich herstellen en ik hoefde er niet veel voor te doen. Eigenlijk zelfs niks. Behalve aanwezig zijn en met andere ogen kijken.
Het kost heel veel moeite om een pingpongballetje onder water te houden. Zodra je je ervan bewust bent dat je (ofwel je ego) dat doet en de druk ervan afhaalt door het los te laten, ploept zo'n balletje met het grootste gemak vanzelf omhoog. Hoe dieper je 'm onder water had gedrukt, des te sneller en krachtiger wil-ie er uit ontsnappen. We denken dat we veel moeite moeten doen, ergens bovenop moeten gaan zitten, we verspillen veel kracht en energie aan het in stand houden van problemen. Terwijl die problemen zelf helemaal geen probleem willen zijn, ze willen alleen maar oplossen. Geef ze de kans, laat ze los! Ploep.


PS: Loslaten is dus iets anders dan ontwijken of links laten liggen. Het is juist erheen gaan, er doorheen gaan en het is vooral een innerlijk proces, een innerlijke omslag. Iets willen ontwijken is net zoiets als een pingpongballetje met kracht onder water houden! Het laat je toch niet met rust voordat ie op de plek is waar ie wil zijn.

Speak your truth!

Wie goed oplet - niet dat dat moet natuurlijk ;) - zal opgevallen zijn dat ik soms een bericht naderhand aanpas. Dat is een interessant gegeven vind ik zelf. Het heeft ermee te maken dat ik besef dat woorden krachten zijn en energie verspreiden, net als gedachten. Je geeft richting aan de stroom van energie met alles wat je doet, wat je denkt, wat je zegt. Je intentie is een sturende factor in het geheel. Iets om niet te onderschatten! Waar focus je op, wat wil je wel in plaats van wat wil je niet? Dat is echt iets om je continue bewust van te zijn, want daarmee creëer je de werkelijkheid om je heen!
Zo heb ik ook het bericht van gisteren weer aangepast. Ik schreef dat ik met veel belangstelling had gekeken naar de documentaire over Niek Zervaas, allereerst omdat ie gemaakt is door iemand die ik ken en nog eens les heb gegeven, maar ook omdat het revolutionair is voor Dokument om zo'n 'spiritueel' verhaal uit te zenden. Overigens een woord wat je mij zelden hoort gebruiken, omdat 'spiritueel' iets al snel in een bepaald hoekje plaatst, terwijl mijns inziens alles spiritueel is. Het is een misverstand dat spiritueel een bepaalde stroming is, een bepaalde levensrichting ofzo. Want of je er nou voor kiest of niet, het weet of niet, wil weten of niet, alles voldoet aan bepaalde universele wetten, zoals de wet van de aantrekkingskracht. Natuurlijk, iedereen kan en mag op z'n eigen manier naar de werkelijkheid kijken, maar dat bepaalt wel hoe jouw werkelijkheid eruit ziet. Die wetmatigheden van het universum zijn alles behalve zweverig, probeer ze maar eens uit! Maar dat terzijde...
Ik schreef - weliswaar met een knipoog - dat Dokument vast blij was met de twijfelaars rondom Niek en dat ik het persoonlijk jammer vond dat het verhaal meer ging over de worstelingen van bepaalde mensen rondom Niek, zoals zijn vader en ene Claudia die afhaakte omdat het spirituele waar Niek belangstelling voor had haar teveel werd, dan om wat Niek precies bedoelde met bijvoorbeeld 'pal in de wind'. En ik haalde het bij nader inzien weer weg, omdat ik niet negatief wilde zijn... Dat is een boeiend dilemma. Voor mij. Vooral omdat het mijn vak is en natuurlijk ook mijn speurtocht naar 'Hoe pak je het dan aan op de nieuwe manier?' zonder zelf ook te vervallen in commentaar en kritiek. Op deze manier wordt Niek nog steeds als een soort 'verschijnsel' in de hoek gezet, schreef ik. Maar, dacht ik achteraf, het is winst dat er zo'n programma gemaakt is en dat zijn boodschap een groot publiek heeft bereikt, want die boodschap klinkt er wel doorheen. Laten we dat vooral toejuichen.
Veel mensen zijn bang voor het onverklaarbare en dat wat ze niet begrijpen en willen daar graag de controle over. Dat is hèt geworstel van de mens. Moet je daar aan tegemoet komen, moet je daarin meegaan? Ik vind van niet. Je kunt het begrijpen, er rekening mee houden in de zin van het zo concreet en duidelijk mogelijk maken, maar je hoeft er niet in mee te gaan. Je hoeft natuurlijk ook geen strijd te gaan voeren, anderen te gaan overtuigen, maar je kunt gewoon jezelf trouw blijven en je hoeft jouw waarheid geen geweld aan te doen. De waarheid is al te lang geweld aangedaan...

"Truth is self-evident. You don't have to convince anyone of it. But you do need to speak it, to write it, to share it."

Ik ben dus geen voorstander van consessies op dit punt. Je hoeft je niet te laten leiden door onwetendheid en angst van anderen. Wat er waarschijnlijk is gebeurd bij de totstandkoming van deze documentaire is dat de richtlijn voor uitzending was: het moet wel schuren (zo zeggen ze dat in Hilversum), er moet wel een conflict inzitten. En dus wordt er opeens een verhaal verteld over een conflict tussen de ouders van Niek, wat eigenlijk niet ter zake doet. En dus worden de twijfels breder uitgemeten dan de boodschap, waar het om gaat. Zo gaat dat. Is dat erg? Nee, het is een constatering. En de reden dat ik het nu achteraf toch benoem is dat het goed is je ervan bewust te zijn. We worden gevoed met conflicten, schurende zaken. Dat is de norm, die wordt gehanteerd. Zo wordt ons beeld gevoed van de wereld. Het mooie is dat de boodschap van Niek toch wel blijft doorklinken in het hele verhaal en dat is wat uiteindelijk meer indruk maakt. Op iedereen denk ik. Hij heeft het niet over beperkingen of conflicten, hij spreekt over de Liefde, kijk met de ogen van je hart. Wat je onthoudt is dat hij met iedereen wil dansen. Maar... en dat is waarom ik er toch nog even op terugkom: Er wordt over hem gepraat, niet mèt hem. En dat terwijl de insteek is dat deze zwaar gehandicapte jongen 18 jaar niet heeft kunnen spreken en opeens wel de mogelijkheden heeft om te communiceren en dan ook nog een briljante geest blijkt te hebben.

Ooit voerde ik een actie voor kinderen in de jeugdzorg en o, wat werd ik bedolven onder de belangen van ouders, pleegouders, instanties, jeugdzorgwerkers, voogden enz.... Ho, stop, dacht ik toen: Het gaat niet over jullie belangen. De enige belangen die ertoe doen, zijn die van de kinderen. Luister naar de kinderen, werd toen de insteek. Neem ze serieus.
Hetzelfde geldt voor de dieren. We hebben zelfs een partij voor de dieren! Actievoerders en belangenbehartigers genoeg voor de dieren. Maar luisteren naar de dieren? Nee, dat niet. Welke belangen vertegenwoordig je dan? Genoeg werk aan de winkel om dat wat geen stem heeft een stem te geven. Gisteren vond ik mezelf een beetje arrogant door het beter te weten... maar vandaag vind ik het eigenlijk veel arroganter dat er over 'hoofden' heen wordt gewalst. Met een vorm van beter weten, die geldig is vanwege....? In elk geval hoeven wij onszelf de mond niet te snoeren!

Speak your Truth... spreek je uit, schrijf het en deel het! Wij kunnen het. Dus laten we onze communicatiemiddelen vooral gebruiken en ons niet de mond laten snoeren. Ook niet door onszelf! Wees wie je bent en sta achter jezelf. Pal in de wind...

Pal in de wind

Pal in de wind. Dat is me het meest bijgebleven. Leef je leven pal in de wind. Ervaar het leven voluit. Niek Zervaas had volgens zijn moeder (in DWDD) een paar terugkerende boodschappen:

* Niets is wat het lijkt.
* Kijk met de ogen van je hart.
* Pal in de wind.

Afgelopen maandag werd bij Dokument een documentaire uitgezonden over deze zwaar gehandicapte jongen, die zich na 18 jaar opeens 'verstaanbaar' kon maken met behulp van 'faciliterende communicatie' en vanuit een briljante geest waardevolle boodschappen bleek te kunnen overbrengen, waarmee hij veel mensen heeft geraakt.

Niets is wat het lijkt, dat blijkt wel uit zijn eigen levensverhaal. Kijken met de ogen van je hart, ja. Dan vallen alle oordelen weg en leef je in de eenheid. En dan 'Pal in de wind', dat vind ik erg mooi. Het leven helemaal beleven, voelen, doorleven, niet weglopen van de dingen, niet ontvluchten, ervaren, puur ervaren. Ik denk dat je dan altijd bij de Liefde uitkomt. Het leven is bedoeld om het te ervaren. Om te leven. In welke vorm dan ook. In zo'n zwaar gehandicapte vorm is er niets anders mogelijk dan overgave. Zou dat het zijn, pal in de wind? Pure overgave? Helemaal jezelf zijn. Helemaal ZIJN.

Het is een mooie documentaire, kijk zelf maar: hier.
Een groot publiek wordt bereikt en aan het denken gezet, misschien wel over de streep getrokken om  te gaan kijken met de ogen van het hart en te ontdekken dat niets is wat het lijkt. Er zal zeker meer respect en ontzag zijn voor gehandicapten, omdat we nu weten dat de vorm niets zegt over de kern, de geest, die 'erin' zit. Het verhaal gaat vooral over het ontdekken daarvan, de belevenis van de mensen om hem heen en dat is met veel respect en integriteit gemaakt.
Op de website van Niek staan nog zijn liefdevolle boodschappen, die inderdaad regelrecht het hart aanspreken. Wat denk je hiervan?

Vreugde, verdriet, moeilijkheden, plezier, de toppen en de dalen maken van ieders leven deel uit en zijn allen een stukje van de ruwe diamant, die geslepen moet worden en die zo kan uitgroeien tot een flonkerende, glinsterende, stralende pracht. Zo is het leven, ieders leven, jouw leven bedoeld om vorm te krijgen, zichtbaar voor de ogen van het hart.

In essentie is die stralende pracht aanwezig in ieder mens en soms ziet een mens die essentie eerder in de ander, dan in zichzelf. Weet dat de ander als spiegel wordt gebruikt om je ware kracht, je ware essentie te weerspiegelen. Dat werkt zo voor jouw kracht en pracht, maar ook frustraties werken als een levensspiegel. Het ligt aan de ander, zo lijkt het!

Niek is inmiddels overleden, maar iemand channelt zijn boodschappen nu. Is hij nu echt begrepen? Ik weet het niet. Ieder haalt er het zijne uit en dat is prima. Zo'n documentaire biedt voor wie dat wil genoeg aanknopingspunten om zich er verder in te verdiepen.
Rekening houden en het toepasbaar en begrijpelijk maken voor een groot publiek, ja, dat is de uitdaging. "Breng het als de normaalste zaak van de wereld," zeg ik altijd, als het bijvoorbeeld om dierencommunicatie gaat. Dat er mensen zijn die dat niet begrijpen of niet geloven of er hun twijfels over hebben, tja... dat kan en dat mag. Dat betekent niet dat ik daarin mee hoef te gaan doen. Blijf jezelf trouw. Altijd. In elk opzicht. Pal in de wind!

Menslievend!

Terwijl je dingen meemaakt of ervaart die je niet wilt, ontstaat een verlangen in je naar wat je wel wilt. Ook dat is Eenheid. Het universum begint automatisch dat wat je - als reactie op wat je niet wilt - wel wilt in gereedheid te brengen. Dat is de perfectie van het universum. De 'wet van de compensatie'. De enige vraag is of wij in staat zijn los te laten wat we niet meer willen om de compensatie te kunnen ontvangen. Alles wat niet in lijn is met de heelheid, de overvloed, de liefdevolheid en de Waarheid vraagt erom om heel te worden. Laat het los - ofwel: richt de aandacht op wat je wel wilt! - en laat het verder aan het universum over.

'Hoe kun je mensen met problemen het meest van dienst zijn?' is een vraag aan Abraham in het boek 'harmonie in al je relaties' van Esther en Jerry Hicks. Het lijkt op wat de dieren zeggen in ons boek 'In de Stilte hoor je alles': Door je zorgen te maken voed je het probleem, je helpt iemand er niet mee. Een dier zet je klem, beperk je met je zorgen. Zo dus ook een kind of een vriend. "Jouw bewustzijn van het probleem van je vriend is werkelijk nadelig voor hem, omdat je zijn vibratie van het probleem versterkt en er daarom aan bijdraagt," zegt Abraham. Oei... wist iedereen dat maar! "Ieder moment dat jij aandacht besteedt aan het probleem van je vriend, ben je minder bezig hem daadwerkelijk te helpen. In deze constrasterende wereld (!) zorgt de aandacht die jij aan je problemen besteedt er wel voor dat jij vibrationeel vraagt om oplossingen en die oplossingen beginnen wel voor jou klaar te staan." Het enige waarmee je dus van betekenis kunt zijn voor een ander is door niet mee te gaan in zijn of haar geweeklaag over problemen, blijf het niet herhalen, maar richt je op de oplossingen. "Als je vastbesloten bent je goed te voelen en je in staat bent je aandacht te richten op de verbetering - ondanks zijn voortdurende gepook in z'n probleem, dan zal de kracht van jouw invloed tot verbetering sterk zijn. Als je toelaat dat jij klankbord wordt voor de problemen van je vriend zal de kracht van je invloed onbeduidend en van geen enkel nut zijn."
Wat een interessant verschijnsel is: het probleem van je vriend heeft niet alleen pijlen afgevuurd van verlangen in zijn vibrationele werkelijkheid, maar ook in die van jou. En als je niet in die richting meebeweegt, beperk je je eigen groei.
We doen onszelf en een ander er dus geen enkel 'plezier' mee om onze problemen en zorgen met hen te bespreken! Abraham: "Er komt nooit iets goeds van het richten van je aandacht in de tegengestelde richting van wat je verlangt. Het is schadelijk voor jezelf en voor iedereen die je in het negatieve gesprek betrekt."

Zo, zou dat geen revolutie zijn als iedereen dit besefte? We kunnen 'm in gang zetten...

Op deze manier had ik het nog niet eerder 'verklaard' gezien, maar mensen die mij goed kennen, herkennen wellicht mijn houding. Haha, het is me niet altijd in dank afgenomen... hoewel, soms wel, achteraf pas. Kortom: je moet er vooral niet mee zitten als je geen zin hebt om 'luisterend oor' te zijn voor andermans problemen. Voed het niet door de problemen te beamen. En durf ook gewoon tegen die ander te zeggen dat hij of zij zelf z'n eigen problemen aan het voeden en aan het herhalen is. Ja, soms worden mensen dan heel boos, natuurlijk, het ego eist min of meer dat jij er voor ze bent. Lach er om en weet dat je niemand helpt door hem of haar te bevestigen in z'n beperktheid en kleinheid.

Een andere valkuil: Sommige mensen blijven terugkomen om die voeding dan steeds opnieuw te krijgen van je. Pas op. De omslag moet in henzelf plaatsvinden, niet afhankelijk zijn van jou. Wees je bewust waar je op reageert. En durf ook gewoon 'nee' of 'stop it!' te zeggen! Dat is niet asociaal, dat is juist heel menslievend!

By the way: hetzelfde geldt natuurlijk voor jezelf, je eigen mind! Durf daar ook 'nee' tegen te zeggen. 'Ho, die kant gaan we niet meer op!' Dat is zelflievend! ;)

Helma

Gisteren bereikte ons - onverwacht - het bericht dat Helma is overleden. Helma is de 'geestelijk moeder' van het Bijenlint in Zutphen. Helma wist wat er moest gebeuren voor de natuur, voor Moeder Aarde en heeft dat aan veel mensen door kunnen geven. Haar werk wordt voortgezet...

 (links op de foto's: Helma, rechts: Piek)

De afgelopen weken was ik aan het stoeien met het maken van een dvd van de film over het Bijenlint. Eén stukje wilde maar niet meewerken. Op alle mogelijke manieren probeerde ik het op te lossen, maar dat gedeelte bleef maar protesteren. Ik begreep er niks van. Het was het gedeelte rondom Helma. Nu ben ik blij dat de dvd nog niet is verspreid, we zullen Helma de eer geven die ze verdient en de film aan haar opdragen.

zie ook: Rumi's erebegraafplaats

Wat wil je echt?

Niets aan toe te voegen. Behalve dan te benadrukken dat het zichzelf regelt als je doet wat je werkelijk wilt doen, daar kun je op vertrouwen. Dat waar je je goed bij voelt, geeft je kracht en energie en als je je goed voelt, wat trek je dan aan? Nog meer van dat! So, don't worry, follow your heart and your passion.

Fundament van Liefde

A very warm welcome to you, members of the LICHTBRIGADE! De eerste deelnemers hebben zich al gemeld. Zoals gezegd: je hoeft je niet aan te melden om mee te doen, maar het mag wel. Gisteravond zag ik een filmpje en vanmorgen toen ik wakker werd, wist ik: Dat is wat er gaat gebeuren en waar we aan bij kunnen dragen. Bepaalde (macht)structuren zijn opgebouwd gedurende jaren en jaren van onwetendheid, onderdrukking, misleiding. Ze berusten op fundamenten van angst, niet op Liefde, niet op vertrouwen, niet op 'het beste voor iedereen'. Gebouwd op zulke fundamenten zijn deze structuren onhoudbaar. Zij staan op instorten. Als we licht en Liefde sturen naar alles wat is gebaseerd op angst, gebrek aan Liefde, komt alles in beweging en dan ziet dat er zo uit:



De vertaalslag voor onszelf is dat we handelen vanuit het vertrouwen dat Liefde de enige kracht is om op te bouwen. We hoeven ons niet langer te laten (mis)leiden door angst. Perfect Love casts out fear. Love generates Love.

De lichtbrigade

Healing yourself is healing the world.

Gisteren werd ik gebeld door iemand, die een wereldschandaal ontdekt had. Een wereldwijd netwerk en ik zal je zeggen: De honden lusten er geen brood van. Hij smeekte om mijn hulp om het wereldkundig te maken en vreesde voor z'n leven. Nou heb ik hem natuurlijk in eerste instantie aangeraden om te kalmeren en z'n aandacht even te vestigen op leukere dingen. Ik werd nogal overvallen door het verhaal en het 'jij vecht toch altijd voor mensenrechten en voor kinderen enzo?' - nou dat vechten doe ik niet meer, maar leg dat maar eens uit aan iemand die er zo middenin zit. 'Strijd is niet de weg,' zei ik. 'Ik bedoel ook niet met wapens...' reageerde hij.
Ik heb gezegd dat ik erover na zou denken. Natuurlijk ben ik niet zo naïef als het voor velen vaak lijkt als ik een boodschap van vrede predik... ;) Ik weet echt wel hoe de wereld in elkaar zit, dat er van alles gebeurt dat het daglicht niet kan verdragen. Maar na twintig jaar journalistiek op de 'oude' manier ben ik er ook achter gekomen dat het zich allemaal niet oplost op de 'oude' manier van aanklagen, beschuldigen, ontmantelen, blootleggen. Misschien is het wel goed dat dat gebeurt, dat er steeds meer boven water komt, wel het daglicht te zien krijgt, alleen wat gebeurt er dan? Je krijgt een reactie van ontsteltenis, grote verontwaardiging, nog meer negativiteit en slachtoffergevoelens worden aangewakkerd. En wij zijn geen slachtoffers. Want wij hebben alles in ons om de wereld te verbeteren, mooier te maken, de goeie kant op te laten bewegen, naar het licht, de liefde en de vrede.
'Lost zoiets zichzelf op?' vraag ik mij af. Dat weet ik niet. Is het niet net als met alles in onszelf, alle oude pijn, frustratie, verdriet, angst, dat het eerst gezien wil worden voor het naar het licht kan? Ja. Dat denk ik wel. Het is hetzelfde. Zolang de angst in ons leeft, leeft het in de wereld. Op een heel diep level dient het in onszelf geheald te worden, wil het geen macht meer hebben.
Ik zet eerst de persoon in het licht, die mij gebeld heeft. "Jij hebt het toch wel eens over het licht?" zei hij nog, "Nou dat licht brandt in mij!" "Ja, zet jezelf maar helemaal in het licht, dat is je bescherming," reageerde ik, enigzins verbaasd dat hij dat dus nog wel wist. De manier waarop je naar de wereld kijkt, bepaalt hoe je wereld eruit ziet. Daarbij kun je bepaalde dingen niet ontkennen of negeren, maar het vraagt een nieuwe aanpak. Een aanpak op een diep energetisch level.
Toevallig bedacht ik me gisteren voordat dat telefoontje kwam nog dat het goed zou zijn een lichtbrigade op te richten. Je kunt je aanmelden, maar dat hoeft niet eens! Onze gezamenlijke kracht werkt versterkend. Dus wat je ook tegenkomt in de wereld, ver weg of dichtbij, zet het in het licht. Doe een beroep op de hele lichtwereld om dat wat donker is in het licht te zetten. En heal in jezelf alles wat je tegenkomt. Vertrouwen op die kracht van Licht en Liefde. Dat is de nieuwe weg. Want gek genoeg is alles op atoomniveau hetzelfde als alles wat zich vertoont op wereldniveau. Niemand heeft schuld, maar we kunnen wel allemaal aan het werk! Stuur het je Liefde, voor the sake of all mankind. Kom bij de lichtbrigade!

De onschuldige sneeuwvlok

'Pappaaaaaa,' roept het kind enthousiast achterop de fiets bij z'n vader.
'Ja, lieverd...'
'Ik lik een sneeuwvlok van je jas!' Hij heeft iets nieuws ontdekt, wat een plezier!
'Nee joh, dat moet je toch niet doen...'
Hij trekt zich er niks van aan. Roept nu z'n moeder, die een stukje voor hen fietst.
'Mamma, kijk, ik lik de sneeuwvlokken op!'
'Dat is vies joh, niet doen.'
Ik fiets net op dat moment langs en verbaas me hogelijk. Dat die onschuldige, mooie, witte, pure vlokken, die uit de lucht vallen en de wereld betoveren 'vies' genoemd worden. Wat een rare wereld is dit toch. Een kind in de ban van deze magic, puur en onbedorven, laat 'm toch lekker! Doe mee!
Maar nee. Het wordt nog gekker: "Straks vriest je tong er aan vast. Krijg je 'm niet meer los.' Nou ja zeg!

Afkeuring, afwijzing, bangmakerij, enthousiasme de kop in drukken, de onschuld vermoorden. Zo doe je dat.

If we all could see the world through the eyes of a child, we would see the magic in everything...

lezing over dierencommunicatie

Komende dinsdag geven we een (interactieve) lezing in Wijk bij Duurstede: 

"In de Stilte hoor je alles..."

12 februari, 19:30: theater Calypso, Markt 4, Wijk bij Duurstede

meer info: Wijks spiritueel trefpunt

Van jou?

Het is bevrijdend om te weten dat je gedachten niet van jou zijn. Dat je gedachten kunt kiezen en sturen. Degene die ze bestuurt, die ze kiest en die ze kan waarnemen, dat ben jij. Dat is bewustzijn. Je kunt ervoor kiezen om bepaalde negatieve gedachtenvormen weg te sturen, te stoppen. Het vraagt alertheid en oefening, discipline. Maar denk niet dat het niet kan. Je wordt er vanzelf steeds beter in ze waar te nemen en je krijgt vanzelf meer behendigheid in het spel. Je kunt zelf bepalen waar je in meegaat, jij bent de baas.
"Ja, maar sommige gedachten keren steeds hardnekkig terug. Ze beheersen me. Ze blijven me lastig vallen." Ja. Iedereen heeft te maken met z'n eigen terugkerende gedachtenpatronen, denk ik. Z'n eigen 'zwakke' punten. Het ego weet die haarfijn te vinden en je steeds weer mee te sleuren. Bij de een gaat dat over gezondheid, bij de ander over relaties, bij weer een ander over... Dat geeft niet. Kijk er eens naar. Wat zit er achter? Welke overtuiging, welke angst? Ontmantel hem. Haal de angel eruit.
Hoe? Door de angst gewoon aan te kijken. Helemaal. Niet door hem te blijven voeden met meer en meer van zulke gedachten. Maar gewoon, door 'm te zien en te zeggen: Okee. Dat is dus mijn angst. En verder niks! Helemaal niks. Je zal zien hoe bevrijdend dat is. Hij kan vertrekken als-ie is gezien.
Want net zoals die gedachten niet van jou zijn en je ze dus kunt laten gaan, zijn die angsten ook niet van jou. Angsten zijn gaten in ons systeem, die nog niet gevuld zijn met de Waarheid. Donkere gaten, die je kunt vullen met licht. Op het moment dat je ernaar gaat kijken, gebeurt dat. Je vult ze met licht. Met het licht van wie je bent.

Over intenties en succes

Vandaag leen ik even een mooie tekst die ik aantref op de Onenesswebsite: 

Bhagavan over intenties en het hebben van succes.

"Je wilt een leven van overvloed scheppen. Dat is een nobel streven. Om een gebouw als het Burj Dubai of de Petronus Towers neer te zetten moet je eerst een fundament scheppen dat diep en sterk genoeg is om het gebouw overeind te houden. Het fundament moet diep genoeg in de aarde verankerd zijn, wil het zo'n gebouw kunnen dragen. Als je een fundering van dertig centimeter gaat maken, dan kun je natuurlijk niet verwachten dat daar een machtige structuur op kan staan. Hetzelfde geldt voor het leven. Bouw een solide fundament.
Alle grote gebeurtenissen, of het nu historische gebeurtenissen, individuele prestaties, wetenschappelijke ontdekkingen, of gigantische organisaties zijn, al die dingen zijn begonnen met een bepaald moment van besluitvorming, met een intentie. Besluiten, of intenties, zijn het zaad voor heel de schepping.

Wat is een intentie? Een intentie is een verlangen met passie. Op een gemiddelde dag in de week heeft ieder mens minimaal vijftig tot zestig wensen, variërend van de kleine dingen die het leven leefbaar maken tot hele grote dingen. Maar een intentie, in tegenstelling tot een verlangen, is doelgericht. Een intentie genereert energie en zet het hele universum in beweging in de richting die jij voor ogen hebt.
Er was eens een jonge man gepassioneerd was om arts te worden, om de mensen van zijn dorp van dienst te kunnen zijn. Hij kwam door al zijn schriftelijk toelatingsexamens van de medische faculteit heen, maar jammer genoeg niet door zijn mondelinge examen. Hij was bijna ontgoocheld, maar zijn hoop was gevestigd op de laatste medische universiteit. Hij reisde met de trein om aan het examen deel te nemen.
Een vriendelijke medepassagier vroeg aan de vader van de jongeman waarom de jongen zo'n wanhopige blik in zijn ogen had en kreeg het hele verhaal van de vader te horen. Hij wenste de jonge man veel geluk en stapte uit de trein bij een station dat op de route lag. Twee dagen later, toen de jongeman de kamer binnenstapte waar het interview zou plaatsvinden, zag hij de vriendelijke vreemdeling aan de tafel zitten, als hoofd van de interviewers. De rest is geschiedenis. Deze jongeman werd een van de decanen van een prestigieuze medische faculteit. Hij stond tot aan zijn laatste adem in dienst van arme mensen.
Er zijn ontelbare voorbeelden van hoe het Bewuste Universum samenzweert om mensen met een zuivere intentie te helpen. Vergeet nooit dat een leven zonder visie een reis zonder doel is.

Waarom gebeurt het soms dat, ondanks het hebben van de meest krachtige intentie, men op wegversperringen en obstakels stuit? Hier is het waar de kracht van de juiste gedachte in beeld komt. Wat maakt een intentie goed of fout?* Dat heeft te maken met het “Waarom” achter de intentie. Waarom wil je wat je wilt? Wat is de drijvende kracht achter je intentie? Zijn het gevoelens en standpunten die door vergelijking zijn ontstaan, door het gevoel om een ander te overtroeven, door te bewijzen dat jij niet minder bent dan iemand anders? Is de intentie soms ontstaan door haat of angst?
Of is je intentie aangewakkerd door een gevoel van liefde, een gevoel van vervulling, of door sensatie, door een zucht naar avontuur, of door een gevoel om van groot nut te zijn voor je gezin en de maatschappij? Vergeet niet dat het Bewuste Universum je alleen ondersteunt als je bedoelingen holistisch, nuttig en voedend zijn, niet anders.* Het is zoals met het zaad van een boom. Als het zaad van nature bitter is, dan zal de vrucht dat ook zijn. Als het zaad van nature zoet is, dan zal de vrucht dat ook zijn. Je intentie wordt versterkt door je doelgerichtheid.
Laten we nu eens kijken naar wat de basis van je focus is. Wat zijn je belangrijkste gedachten? Ben je gericht op dat wat je wilt of op datgene wat je niet wilt? Je aandacht of je intentie is als het richting geven aan je auto. Wat je voortdurend van binnen ziet en voelt, dat is waar je naartoe gaat.
Richt je voortdurend op je doel en niet op hoe het mogelijkerwijs zou kunnen misgaan. Je moet ook op zijn tijd je doelen kunnen herzien, en op je reis een andere richting in kunnen slaan. Als de situatie om je heen aan het veranderen is, dan moet jij ook veranderen. Wees niet als een dinosaurus. Die zijn uiteindelijk uitgestorven."

En hier nog een keer de filmversie:



* Even een kanttekening mijnerzijds: Het 'goed of fout' noemen van een intentie suggereert dat er een oordelend universum is, dat is niet zo. Dat het universum alleen 'zuivere' intenties steunt, is eigenlijk ook niet zo. Het lijkt zo. Alles wordt gevoed. Dat 'zuivere' intenties makkelijker slagen, heeft te maken met de lading die je er zelf aan meegeeft, er spelen juist geen oordelende factoren mee. Als een intentie (voor een deel) is ingegeven door frustratie of tekort of revange, is dat een tegenwerkende kracht. Als je idee van tekort meeweegt, je beweegreden is, belemmert dat de vrije stroom van overvloed.

Onschuldig!

'Het is goed om goed te doen...' Ineens valt er een kwartje bij mij. Dat is de kern van schuldgevoel. Dat we het gevoel hebben dat dat moet. Dat gaat heel diep, alsof we het allemaal fout doen, alsof we 'afgerekend' worden. Dat 'moeten', waar komt dat vandaan? Wie zegt dat tegen ons? Welk stemmetje is dat in ons systeem?
Iemand in de bijenfilm zegt het: 'Het is goed om goed te doen...' en natuurlijk is het heel erg nodig voor de bijen. Er is ook helemaal niks mis mee om goed te doen voor de wereld, integendeel. Maar... Er is een heel groot verschil tussen spontaan, vanuit je hart, automatisch doen wat goed voelt en daar zelf ook blij van worden of het 'moeten', vanuit schuldgevoel! Vandaar dat de bijen zelf ook steeds benadrukken: "Maak plezier, vertel elkaar verhalen."
"Doe alleen wat je werkelijk wil, omdat je het wil vanuit je hart," drukte Michaël me eens op het hart. Vanaf dat moment ben ik goed gaan opletten. Ik dacht dat ik niet anders kon dan mijn 'innerlijke drive' volgen. Dat is ook wel zo, maar die innerlijke drive, die was nog niet helemaal vrij van 'moeten'. Het vertoont zich vanzelf aan je, stukje bij beetje wordt het helder. Het zijn de karmische patronen die zich oplossen en die zijn eeuwenoud. Die hebben zich al gevormd in vorige levens, die zitten in ons dna, die zitten in ons overtuigingensysteem, we zijn op een bepaalde manier opgevoed en opgegroeid in een samenleving met bepaalde waarden. Dat vormt je allemaal. Dus: Wat is van jou? Het is een hele kunst om dat te ontdekken. Veel van onze handelingen zijn 'een reactie op', maar daarmee zijn ze nog niet vrij. De keuzes, die je vanuit je hart maakt, die zijn vrij. Maar die zal je eerst vrij moeten maken. Ontdoen van oordelen, kritiek, schuldgevoel.
Ik moet je zeggen dat ik me niet had gerealiseerd dat schuldgevoel nog zo actief was in mijn systeem. Het klinkt ook niet erg aantrekkelijk. Er is ook geen enkele reden voor. Maar elke keer dat je vindt dat je iets moet, dat iets hoort, dat je iets niet goed hebt gedaan, dat je jezelf iets verwijt, dat je anderen ergens van beschuldigt (ook dat heeft er direct mee te maken!) of dat je vindt dat je eigenlijk dit of dat zou moeten, elke keer dat je ontevreden bent of twijfelt, wat zit daar dan achter? Het idee dat je niet goed genoeg bent. Dat het niet goed genoeg is wat je doet of dat er iets niet goed is. Ten diepste heeft dit te maken met ons onbewuste idee dat we niet goed genoeg zijn, het Goddelijke niet waard zijn, het moeten verdienen. Allemaal oordelen, terwijl het Goddelijke helemaal geen oordelen heeft. Terwijl wij een zijn met het Goddelijke. Maar dat is precies wat ons is afgeleerd. De mens is in z'n algemeenheid - gedurende meer dan 20 eeuwen - klein gemaakt en gehouden en we zijn dat gaan geloven. En daar zijn we ons nu van aan het ontworstelen. Wat is er niet goed aan jou? Hoezo moet je zo je best doen? We zijn helemaal goed zoals we zijn. Je mag gewoon zijn wie je bent. En wie je bent, dat is wie je bent zonder al die ideeën en overtuigingen, oordelen en kritiek. Die kun je allemaal in een mooie donderwolk plaatsen en wegmanouvreren uit jouw systeem, ze zijn niet van jou! Stuur ze naar het licht, waar ze kunnen oplossen. Maak jezelf vrij. Je hart kent de waarheid en is onschuldig. Van daaruit zijn al je handelingen puur en krachtig, liefdevol en blij. En sowieso goed voor de wereld. Vrij van elke angst. Want het is angst, die op de bodem ligt van al die overtuigingen. De angst afgescheiden te zijn, die de afgescheidenheid in stand houdt. Dat is de illusie, de leugen waarmee we leven.
We zijn EEN. Met het Goddelijke, met onszelf en met elkaar. Je gedachten kunnen dat nooit begrijpen. Je hart weet dat!

Oproep: Geld witwassen!

Nu heb ik ineens een goed plan. En of jullie allemaal mee willen doen! Een van de grootste donderwolken (zie vorig bericht) in de wereld is wel GELD. Laten we die donderwolk eens in het zonnetje zetten! Schoonwassen, ontdoen van al z'n lading, witwassen... ;)

Al die oordelen, al die macht die er aan gekoppeld is, al die manipulatie, oneerlijkheid en onenigheid die het veroorzaakt; frustratie, tweespalt, ellende, honger en oorlog. Als er iets is dat de afgescheidenheid bewerkstelligt, handhaaft en bevordert is het wel geld. We voelen ons er makkelijk slachtoffer van, we wijzen makkelijk daders aan, we hebben snel te maken met schuldgevoelens, we voelen makkelijk onze onmacht of de macht van anderen, we laten ons makkelijk manipuleren met z'n allen. Terwijl: Wat is geld nu eigenlijk? Een ruilmiddel, de waarde van zaken wordt vastgesteld en dat is - volgens mij - nooit objectief te beoordelen. Werkelijke rijkdom is iets heel anders dan geld, een goed gevulde bankrekening of een groot huis, een flinke auto en een boot of... Innerlijke rijkdom is niet hetzelfde als uiterlijke rijkdom. Van veel geld of spullen word je op zich niet gelukkiger. Wie alles kan waarderen, die is gelukkig. Of andersom...

Maar het een hoeft niet per sé zonder het ander te bestaan. Dat is een van de gezamenlijke misverstanden. Als je leeft met de overtuiging dat geld vies is of stinkt of 'fout' is, een noodzakelijk kwaad, als je een sterk oordeel hebt over mensen met veel geld of die veel vragen voor hun diensten, dan vertelt het je vooral iets over jezelf: Je kunt dan bijvoorbeeld al snel met een schuldgevoel rondlopen over je eigen 'vermogen', jezelf tekort doen en je eigen stroom beperken omdat je niet van geld houdt. Het mag ook niet, van 'geld' houden, toch?
Laten we al onze overtuigingen eens onder de loep nemen! Het anderen kwalijk nemen, het boos worden over miljoenen, banken, bonussen enzo, wat momenteel nogal speelt in het 'veld', dat is slachtofferschap. Daarmee houden we de ongelijkheid juist in stand. Want wat voed je met je aandacht? Waaraan besteed je je energie? We houden iets in stand wat we niet wensen door in de oordelen te blijven hangen.

Geld is energie, zei White Bull. Geld is dezelfde stroom als Kracht en Liefde, vertelden Francoise en Gilbert in hun geweldige training 'overvloed'. Dan is het dus levensenergie. Levensenergie die we maar al te vaak blokkeren en niet laten stromen. 'Als je iets (uit)geeft, komt het (in veelvoud!) bij je terug,' is een andere interessante. (Moet je het wel kunnen ontvangen natuurlijk!) Wat je geeft, geef je ook aan jezelf. In spiritueel opzicht is dat zo, want we zijn een eenheid. Het voelt alleen niet altijd zo voor de meeste mensen. Het is wel zo dat het stroomt als jij het laat stromen. Als je voortdurend bezig bent met 'ojee, ik heb geen geld, dat is te duur, dat kan ik niet betalen, ...' dan beperk je de stroom. Bij voorbaat. Heel veel mensen maken bepaalde keuzes niet, omdat ze er geen geld voor hebben of denken te hebben. Daarmee beperk je jezelf, vaak is het een excuus, maar meestal ook onwetendheid. Het zijn vastzittende overtuigingen. De wereldredeneringen.
Ook dat werkt andersom! Als je iets wilt, en je wilt dat met heel je hart en ziel, regelen de dingen zich vanzelf. Ook wat je daarvoor nodig hebt. Je 'bestelt' dan niet zozeer geld, maar mogelijkheden om te bewerkstelligen wat jouw doel is, jouw droom, jouw ideaal. En het hele universum werkt daar graag aan mee. Niet omdat jij nou toevallig een groot huis met een zwembad wilt bezitten, maar omdat jij jouw Liefde, kracht en energie wil verspreiden in de wereld, iets moois wilt delen met anderen. Het is dus van meer belang om vanuit je hart te leven en de levensstroom, de levensenergie te laten stromen, dan om te smeken, te bidden of je suf te piekeren om geld. Dat is een gevolg, geen doel op zich! Geen noodzakelijk kwaad, maar een manier om het mogelijk te maken. Richt je op het doel, het werkelijke doel! En sta het toe om naar je toe te stromen. Overigens kan dat zich ook best in hele andere vormen aandienen, dus staar je vooral niet blind, maar zie de kansen en geschenken van het universum en sta open om het te ontvangen!

Even terug naar de donderwolk, laten we 'm witwassen met z'n allen! Vereren als een Godin, zuiveren van alle blaam en schande, ontdoen van alle ballast en lading, verspilling en misbruik. Laten we de donderwolk van de wereld eens volledig in het licht zetten en dan kijken wat er gebeurt! Laat het maar transformeren naar een mooie, onschuldige, voedende, onuitputtelijke, gouden schoonheid!
En voor onszelf kunnen we er dan voor kiezen om er dankbaar, zorgvuldig en bewust mee omgaan, begrijpen dat we waar we ons geld aan uitgeven 'voeden', stimuleren en zelfs vermenigvuldigen. We kunnen ook keuzes maken waarmee we ons geld willen verdienen, welke waarde in onszelf we naar voren brengen en onze eigen waarde eren.

Donderwolken? Kijk ze weg!

Yes, I agree with you, fellow-blogger PdK: All you need is Love. Het is de meest krachtige healer, die ons elk moment ter beschikking staat. En het is het gebrek aan Liefde dat ons in problemen brengt. En dat is een heel ander soort Liefde dan 'ik wil jou (bezitten, beheersen, voor mij)...' of al die condities en regels, schuldgevoelens en afhankelijkheid, die er onverhoopt aan verbonden zijn. De mind kan deze Liefde niet begrijpen, vandaar.

De ware Liefde is vrij, een flow. Een kracht, die stroomt en die je helemaal niet moet willen inperken, vastleggen, afdwingen, maar gewoon kunt laten stromen, toelaten, het is een kracht tranformerender dan welke andere. En, ik zal je verklappen: hij komt van binnenuit en is onbeperkt. Er zijn duizenden redenen waarom we 'm geblokkeerd hebben, proberen in te tomen, de poorten angstvallig gesloten houden en onze verdedigingslinies hebben versterkt, maar er is geen enkele goeie reden voor. Er is trouwens ook geen enkel mechanisme dat 'm werkelijk kan weerhouden te stromen. Hij piept overal tussendoor, want is ongrijpbaar en onbegrijpbaar.

"Pray for them," zoals Marianne Williamson in een van mijn vorige blogs adviseert, heeft een enorm krachtige werking. Je antwoordt met Liefde, wat er ook aan de hand is. En daarmee ontkracht je de tegenkracht, je voedt jezelf met mildheid en zo doorbreek je de 'donderwolken', die je anders alleen voedt met woede en frustratie. Die donderwolken blijven dan, zwellen aan en zullen nog krachtiger toeslaan. De donderwolken zijn niet van jou of van mij of van een ander, de vijand, die misdadigers of uitbuiters of... Nee. Ze bestaan wel en ze bestaan ook weer niet. 't Is maar hoe je het bekijkt. Als de zon de werkelijkheid is en er schuift zo'n donderwolk voorbij, dan zie je de zon even nergens meer, maar als ie er echt niet was, zou je bevriezen en het nooit overleven.

Wolken kun je wegkijken. Heb je het wel eens geprobeerd? Sinds ik dat van Emoto begreep, test ik het regelmatig en jawel, wonderbaarlijk, het is echt zo! 'Kun je dit of dat dan ook niet even wegkijken,' vroeg iemand me een keer. 'Jahoor, dat kan,' antwoordde ik. Het kan ook! We kunnen elke donderwolk wegkijken! Je gelooft het alleen misschien nog niet of je probeert het niet. Maar onze intentie is genoeg. Met onze intentie kunnen we sturen: donderwolken laten aanzwellen of laten verdwijnen. Ben je boos op iemand? "Pray for them..."

Dit is hoe we de illusie van het bestaan aanpakken en ontrafelen. Iedereen wordt in z'n vroege jeugd al opgeschrikt door donderwolken. We worden er bang voor, reageren erop en voelen ons er slachtoffer van. Tot we ontdekken dat we dat niet zijn, dat we onze kracht kunnen opeisen, niet door te meppen. Maar precies andersom. "Go inside... find your place of Peace and feel Love.." en de donderwolken verdwijnen vanzelf! Denk vooral niet dat ze sterker zijn dan jij of meer kracht hebben, want dat is niet zo. (Alleen als je dat denkt). De kracht van Liefde is sterker en maakt je immuun voor welke donderwolk dan ook. Don't worry. Je hoeft je alleen maar bewust te zijn van welke kracht je voedt. En als je het zelf even niet op kan brengen, de Liefde voor iemand of een situatie: Pray for them! 

Aandacht als kracht

Aandacht is energie die ergens heenstroomt. Het kan geen kwaad om dit nog eens te benadrukken. Waar richt je je aandacht op, wat krijgt van jou de meeste aandacht? Kijk je wat er wel is, wat er mogelijk is, of hou je je vooral bezig met wat je niet meer wil en hou je dat op die manier - onbedoeld weliswaar - juist in stand? Het is in elke situatie zo belangrijk om dit te beseffen. Elke frustratie houdt precies in stand wat je niet wilt.

Natuurlijk, ik weet ook wel dat het zo werkt. Dat dat juist de aandacht vraagt, ons boos en wanhopig kan maken, hoe lossen we het op? En hoe meer we ons er in vastbijten of er tegen verzetten, hoe minder kans dat het zich oplost. We voeden het juist op die manier!

Hoe doorbreek je dat? Door de aandacht te richten op wat je wel wilt. Door daar je tijd en energie aan te besteden. Iedereen heeft een mind, die 'm probeert terug te trekken naar 'ja maar, we hebben dit probleem...' en ten diepste zit daar altijd angst achter. Laten we ons regeren door die angst? Het zet onze overtuigingen vast, we kunnen niet meer groot denken, we hebben dan geen ruimte om oplossingen en andere mogelijkheden te zien.

We zijn creërende wezens en we creëren op elk moment. Als we balen van een bepaalde situatie, creëren we nog meer van wat we niet willen. Vanwege de lading die erop zit. Laten we die lading los, kunnen we van een afstandje zien wat er aan de hand is, dan kunnen we ook denken: okee, dit is wat ik heb gecreëerd. Welke angst ligt hierachter verborgen? Kijk 'm aan, geef 'm geen macht, wees de baas over je eigen leven en geef jezelf de kracht terug. Creëer iets nieuws.

We denken te klein over onszelf. We voelen ons afhankelijk van omstandigheden. Maar alle omstandigheden zijn reflecties van onze eigen belevingswereld. We geven iets in de buitenwereld macht, omdat we iets in onszelf nog niet ontdekt hebben. Het werkt andersom! Het werkt van binnenuit! Wees je goed bewust van waar je de aandacht op richt en wat je daarmee voedt!

Divine hulp

“Use your Divine Friends. We love you. We follow you around like puppy dogs waiting for you to call on us and use our power. You are in human form. You have free will, so you must choose to come into the Light. We can't just pick you up and bring you. You must choose. We are urging you to choose at every moment. You do choose quite often, but there are still some fringes of agitation that we must dissolve.”

De laatste tijd krijg ik regelmatig persoonlijke vragen van mensen. Lieve mensen, weet dat je niet alleen bent en dat deze tijd flinke uitdagingen oplevert. Hoogtepunten en dieptepunten, dat hoort erbij. Het is tijd om af te rekenen met oude patronen, met onze oude condities. Weet dat alles wat zich aan je vertoont een rede heeft. Het zijn zaken die opgelost, doorzien, doorbroken willen worden. Je kunt er niet meer omheen. En ook al lijkt het soms onoverkomelijk, het kan heel snel gaan als je ernaar wilt kijken. Weet dat je snel antwoorden kunt vinden, dat er veel 'tools' beschikbaar zijn en dat er altijd heel veel "Divine hulp" aanwezig is! Vergeet dat vooral niet op de momenten dat het moeilijk is. Wees bereid, verklaar je bereid en kies voor het Licht in elke situatie. Stuur alles weg wat je niet meer nodig hebt. Sta jezelf toe dat je bevrijd wordt van alle ballast en vraag de Divine hulp.

De 7 karmische patronen

Gisteren heb ik het laatste deel van de 7 karmische patronen, waarmee we nu mogen afrekenen, geredigeerd. Stuk voor stuk zijn ze gechanneld door Katerina en op het moment dat je de afzonderlijke delen hoort of leest, kun je de keuze maken om dat karmische patroon - en alle gevolgen daarvan in je leven - los te laten. De uitleg en de informatie erover komt van Michaël, bijgestaan door St. Germain met de violette vlam. Karma lost op in de violette vlam.
De karmische patronen zijn instrumenten van de derde dimensie. Ze gaven ons de illusie van afgescheidenheid. Van dader en slachtoffer bijvoorbeeld. In de vijfde dimensie, de Eenheid, in deze nieuwe tijd dus, hebben we die karmische patronen niet meer nodig en kunnen we ze opheffen. Daartoe dient een bewuste keuze gemaakt te worden, want het heeft enorme gevolgen. Niet alleen het karmische patroon wordt opgeheven, ook alle consequenties ervan in dit leven en uit vorige levens.
'Kom maar op,' dacht ik. 'Allemaal in de violette vlam, ik geef meteen toestemming voor alles tegelijk.' Zo makkelijk ging dat nu ook weer niet, want 'het moet wel eerst door het bewustzijn heen,' kreeg ik te horen. Je moet het dus kennelijk eerst zien en begrijpen en detecteren om zelf een duidelijke keuze te maken. Maar als je dat wil, als je ervoor kiest, kan het heel hard gaan. Het is natuurlijk ook de bedoeling dat we ons karma opheffen in deze tijd en als we het voor onszelf opheffen, versnellen we ook het proces voor anderen. Als jij bijvoorbeeld beslist het karma van 'slachtofferschap' op te heffen, heeft dat vanzelfsprekend grote consequenties voor iedereen in je omgeving en 'in het geheel'.
De zeven karmische patronen zijn: Arrogantie (het beter weten of denken dat je beter bent dan anderen), verslaving (niet alleen zoals wij dat doorgaans opvatten, maar bijvoorbeeld ook aan ongezonde of ongewenste relaties of situaties), (voor)oordelen, haat (bijvoorbeeld op jezelf gericht omdat je vindt dat je dingen niet goed doet), geweld (ook in gedachten, ook ten aanzien van jezelf), slachtofferschap en schuld(gevoelens). Let wel, het gaat er vooral niet om dat dat allemaal slecht of fout is, hoewel wij dat zelf snel zo opvatten. Het was het 'spel' van de derde dimensie, waar we allemaal mee te maken hebben gehad en de gevolgen nog van ondervinden. Alle karmische patronen komen voort uit angst. En die angst heeft te maken met de illusie van afgescheidenheid, waarvan de sluiers nu wegvallen. Als de werkelijkheid zichtbaar wordt, begrijpen we en zien we de eenheid, de verbondenheid van alles met elkaar. We zijn ons aan het bevrijden van de illusie. En dat kan niet zonder naar onszelf te durven kijken. We hoeven onszelf en anderen helemaal niks te verwijten, want het hele 'spel' is gericht op bewustwording. Op zielsniveau hebben sommigen ervoor gekozen om in hun aardse leven 'dader' te zijn, waarmee ze anderen een dienst bewezen. De mensen die het jou het moeilijkst maken, bewijzen je de grootste dienst. Het bevordert je groei naar eenheid, de bewustwording van jezelf, je besef van heelheid. Dat is de parel waar ik gisteren over schreef. Wees hen dankbaar... en bevrijd jezelf er uit, zou ik zeggen!

Je kunt er meteen mee aan de slag, terwijl je de artikelen leest, zet je het proces in gang. Je vindt ze op de website van Katerina: The children of love. 

En hier is een introductie, zodat je goed voorbereid bent:
 

Dankbaarheid voor alles

In elke moeilijke, lastige, pijnlijke of schokkende situatie ligt een parel besloten. Hoe uitzichtloos en onoverkomelijk iets ook lijkt, de parel wil gevonden worden. En zolang we ons verzetten tegen de situatie zoals-ie is, er tegen strijden en 'm onder controle proberen te krijgen, vinden we de parel niet. Het is als de stem van het hart, die je alleen kunt horen als al het gebulder en geharrewar verstomd is. Probeer het geheim te vinden, de verborgen parel, in alles wat je meemaakt. Hij is er! Altijd.
En dan kan je zelfs dankbaar zijn voor alles wat je meemaakt. Want je maakt het echt niet voor niets mee. Alles heeft een reden, een doel: Die parel vinden. Je vindt 'm altijd in je hart. Onaangetast en zuiver.

Een paar dagen geleden kreeg ik een mooi verhaal toegestuurd van Gill uit Amerika*. Ze beschrijft hoe ze in haar landhuisje geteisterd werd door honderden vliegen. Ze mepte er op los, omdat ze gek werd van het geluid: 'Yet my self-honesty meter went bananas when I did that. “You are killing these innocent creatures, who play an important role in the eco-system, because their noise annoys you?” Well, but this is my house, if they would only stay outside, that’s their territory, I’d leave them alone out there. Their mistake is to come into my space. So I killed them. But I simply could not keep up. Hundreds got squished. Hundreds more came.'

Dat hielp dus niet. Ze had wel eens wat gelezen over communicatie met dieren, dus probeerde ze via die weg de vliegen te overtuigen dat het beter was om naar buiten te gaan. Ook dat hielp niet. Ze werkte aan 'tolerantie' ten opzichte van de vliegen. Geen resultaat. Haar woede en frustratie werd alleen maar groter.  'So, crying and praying, I got out the swatter. I prayed/talked to the flies - I told them pretty much the whole thing as I have written it here, ending by apologizing that I was unable to live up to my own ideals. Even though I felt sorry that I had failed in my goal, I felt a big relief, as I killed a few of the flies that were currently buzzing, crying the whole time. In retrospect, I see that I finally surrendered. This was a time when that (surrendering) was still hard for me. And the flies disappeared!! - except for an occasional one, who would appear from time to time as if to remind me of the whole experience.'

Ze ontdekte dat het ergens anders over ging. Iets in haar: een leegte. Een leegte, die ze omschrijft als: geen vertrouwen dat alles goed is en dat er voor me gezorgd wordt. 'The void', de leegte, een zeer verwoestend fenomeen in de mens. En de grote vraag is: waarmee vul je het? Haar antwoord: Met dankbaarheid. Achteraf is ze de vliegen dankbaar voor deze les. Al haar trauma's kon ze vanaf dat moment in een ander licht zien. 'Once you start being able to thank even the littlest events, even the painful events, you are really getting somewhere in the skill of living fully.' 

Er groeit iets in je bewustzijn als je het geklaag in jezelf kunt ombuigen naar dankbaarheid. Je begint in te zien dat er niets is wat geen 'blessing' is. 'When my buttons get pushed,' zegt ze, 'is dat niet fijn, maar het laat me zien waar nog iets geheeld dient te worden, waar nog iets vast zit.'
Natuurlijk weet je niet altijd welk doel iets dient, zeker niet als het je plotseling overkomt. Op een gegeven moment maakt dat ook niet meer uit. Je weet gewoon dat alles met elkaar verbonden is. 

'Blessings' zijn een netwerk zonder begin en eind. 'What grows clearer and clearer from this process is the rightness of the world just the way it is. I know that will be very hard for most people to agree with. I don’t ask you to agree. I myself would have been very angry with that statement a few years ago. But it is my experience. And once I started to see the awesome, delicate, very intricate ultimate benevolence of the universe, my heart started to move beyond gratitude into a more profound level of appreciation that I can only call adoration.

Dit is haar conclusie en dit is waar het leven over gaat, waarom we alles meemaken wat we meemaken, om deze parel te ontdekken:  

'The divine keeps giving us the opportunities, over and over again, to see the void is filled, we are already cherished, our needs are already filled, we are already connected to all life and to the divine.' 

* Wie het leuk vindt om het hele verhaal van Gill te lezen, mail me even, dan stuur ik het je toe!