Geloven

Wie nergens in gelooft, heeft het nu echt zwaar, denk ik wel eens. Maar misschien is het iets anders: Wie alles met z'n hoofd wil doen, wil begrijpen, uitleggen en verklaren, die zal het zwaar hebben nu.  Dat zal ook niet meer lukken, begrijp ik uit het verhaal van Steve Rother. De stroom "Love" is zo overweldigend sterk aanwezig, dat je er niet meer omheen kunt. Zoals ik in het artikel 'meestromen' beschreef, zo legt hij het hier nog eens - op een andere manier - uit. We worden andere mensen, we zitten midden in de transformatie en we gaan ontdekken wie we echt zijn, we vergeten wie we dachten te zijn.
 
(advies: begin te kijken op 4 min. als de channeling begint. Alles eromheen is nogal tuttig...)


Als ik dit gezien heb, denk ik: Maak je maar geen zorgen over je ego. Laat maar los. Alles wat je steeds dwars zit, het komt op, maar je kunt het loslaten. Vrij snel. Het moment van loslaten neemt je meteen mee in de stroom. Zo makkelijk gaat het nu. Zo snel. Vandaar: Richt je aandacht de andere kant op, alles achter je lost zich vanzelf wel op. Alles wat 'onwaar' is, lost zich op. Wij hoeven daar niet meer zo moeilijk over te doen. Je hoeft er niet in te blijven hangen. Het verleden is verleden. Voorbij. Het lijkt steeds meer een excuus om niet verder te gaan, dat koesteren van pijn en lijden en achterom kijken. Er is een andere kracht, die ons mee wil sleuren: Kom, geniet, ga doen wat je leuk vindt, lekker jezelf zijn, laat los en ga mee... We zullen het niet eens meer kunnen op een gegeven moment, vast blijven houden. Beweeg lekker mee, geniet ervan. Want het is een feest.

Ik weet wel dat er nog heel veel mensen bang zijn voor wat zij niet kunnen begrijpen en niet kennen. 'Stel ze gerust' is het beste wat we kunnen doen. (Ik krijg het doorgegeven terwijl ik schrijf... ik was van plan iets heel anders te schrijven!) Ga niet in discussie, wees de geruststelling, het voorbeeld. Ga niet mee in de angst, voedt het vertrouwen in de ander, straal vertrouwen uit. Dat is het beste wat je nu kunt doen. We zullen vanzelf gaan communiceren met ons hart en die kracht, ga je ontdekken, is veel groter dan je denkt. Alles wordt voelbaar. Dus zoveel woorden hebben we niet meer nodig. 'Er zijn' voor een ander, die dat nodig heeft, doe je vanuit je hart. Meer niet. Dat kan ook op afstand, dat kan met intentie, dat kan altijd. En het werkt ook altijd.

Ga er eens mee spelen en mee experimenteren, ga eens ontdekken hoe het werkt. Dat is het advies. Er zal een wereld voor je open gaan als je dit nog niet ontdekt hebt. Stuur liefde naar elke situatie, naar alles wat je mogelijk dwars zit en moet je eens zien wat er gebeurt. Geen Liefde voelen is in feite een weigering van wie je werkelijk bent, het is een angst. Laat het eens los. En zie hoe eenvoudig het is... De intentie om je hart te openen is genoeg. De rest gaat vanzelf.

Haha, ik ging een verhaal over 'geloven' schrijven. Het is niet eens meer nodig om te geloven...
.

Hahaha

Hahaha, lach ik mezelf nu uit....

Walk your talk...
Be careful where you wish for...
Het voorbeeld zijn...
Lachen om jezelf...

Hahaha, laat ik het maar zien als een 'proeve van bekwaamheid' wat er gebeurde. Ineens lagen al mijn verbindingen eruit. Hoofd koel houden, niet in paniek raken en oplossen. Enige stress was voelbaar, ik geef het toe. Zelfs wat paniek over de oorzaak, want ojee, de rekeningen...

Achteraf kan ik er makkelijk om lachen, maar het was een interessant procesje. Hoe afhankelijk ben je van al die digitale verbindingen? Van anderen, van centen, instanties, internetproviders, banken, enz.. enz..? Overigens: je kunt ze maar beter accepteren als nodige factoren, radertjes in het geheel, waarmee je te maken hebt en dat kan maar beter soepeltjes verlopen dan... dus dank voor de samenwerking! Maar dat terzijde...

Goed, ik geef toe dat ik even flink baalde. Maar ook dat ik het erger heb gemaakt dan het was... en dat had weer met iets anders te maken, dat nu wel mooi boven water is gekomen! Gezien, weg ermee...
Ik geloof dat het zichzelf allemaal heeft opgelost toen ik toegaf dat ik baalde, maar tegelijkertijd ook besloot het maar te accepteren. Zowel het balen als het haperen van de verbindingen. En het leukste wat er ondertussen gebeurde, is dat het een heleboel power opgeroepen heeft. Nu doet alles het weer en de power is er ook nog. Wat zullen we daar eens mee gaan doen? Omzetten in actie, produktiviteit, opruimen en doorgaan!

Elke challenge is een kans om sterker te worden! En voedt de kracht eveneens. We gaan des te vrolijker weer verder... Heerlijk dat alles weer werkt! Daar geniet ik nu dus ook weer des te meer van! Hoewel... wat heb ik nou eigenlijk gemist? Zo belangrijk is het nou ook weer niet! Het was meer het ongemakkelijke gevoel van een soort 'gehandicapt' te zijn, moet je nagaan!

En hahaha, wat heb ik gemist? Komisch, precies dit artikel dat gepubliceerd is vandaag op Nieuwetijdskind. Walk your talk... Okee, I'll do! Leuke testcase, dankjewel universum...

.

Afhankelijkheid?

Wat me opvalt is 'afhankelijkheid' als idee - of zelfs overtuiging - en daarmee oorzaak van innerlijke strijd en dus ook zichzelf manifesterend in de buitenwereld.

Geen eenvoudige zin, geef ik meteen toe, maar wel een om over na te denken. Het idee van afhankelijkheid maakt ons afhankelijk. Zou er 'strijd' zijn met iets in de buitenwereld (de bank, een partner, een vriend, vriendin, kennis of baas, een overheidsinstelling, een zakenrelatie, een woningbouwvereniging, een ouder, een kind, een ...?) als we zouden vertrouwen op onze eigen kracht? Als we zouden weten dat onze kracht zelfs elke situatie beïnvloedt?

In optima forma aanwezig, zoals-ie van nature aanwezig is als we 'm niet dwarsbomen en zoals ie simpelweg aanwezig wil zijn, kan onze kracht zelfs elke situatie transformeren. Hoe je het ook onder woorden brengt - met trillingsgetallen, licht of Liefde, positief denken, het Goddelijke - feit blijft dat onze eigen waarneming bepalend is voor de situatie. Je krijgt het zoals je het ziet of voelt. Vandaar dat het zo belangrijk is je eigen kracht te zien.

Ik zie iedereen maar steeds weer in de valkuil van de mind trappen. De 'mind' weet precies waar-ie jou mee kan triggeren. Er zijn altijd een paar onderwerpen favoriet. Ga er niet mee vechten, zie ze en geef ze uit handen. Offer ze aan het Goddelijke, zoals moeder Meera zegt of laat ze gewoon los. Als je er niet meer mee vecht, werkt het niet meer. En ja, natuurlijk gaat de mind dan weer nieuwe onderwerpen proberen onder je aandacht te krijgen. Net zolang tot het geen zin meer heeft, omdat jij het spelletje door hebt! Dan is het klaar met de afhankelijkheid: Vrijheid!

When you recognize that love is all there is, those energies that are less than love can no longer remain. (Divine Mother)

.

De snelste weg...

Herinner je het Goddelijke in alles wat je doet. Wanneer je tijd hebt, mediteer dan. Offer alles aan het Goddelijke – alles, goed of slecht, zuiver of onzuiver. Dat is de beste en snelste weg.

~ Moeder Meera ~

Timmeren... (follow up)

Het artikel 'Het is allang 12 uur!' is nu gepubliceerd bij Wanttoknow
Zie 'timmeren aan de weg...;)' voor het complete overzicht...

.

Discipline

Discipline... een woord dat zich eigenlijk niet zo in mijn vocabulaire thuis voelt. En toch merk ik dat alles valt of staat bij discipline. De discipline van bewustzijn. Je bewust te zijn van waar je je aandacht op richt en hoe, hoe je reageert op situaties, op anderen en op de wereld; je bewust zijn van wat je de wereld inslingert en wat je daarmee voor een energiestroom teweeg brengt. Je bewust zijn van de wet van oorzaak en gevolg...
Bij jezelf blijven, in welke omstandigheden dan ook je eigen rust en vrede handhaven of opzoeken, vergt discipline. Luisteren naar jezelf, naar je lichaam, ook dat is discipline. Kijken of er nog misplaatste gedachten of oordelen hebben postgevat over jezelf of over anderen, ook nuttig werk! En last but not least: elke dag weer effe de boel opkuisen: Loslaten wat je in de weg zit, eventuele zorgen overboord kieperen, meningen van anderen geïnteresseerd waarnemen, maar net zo makkelijk weer naast je neer leggen... de weg weer vrij maken om gewoon te genieten van het leven en gewoon jezelf te kunnen zijn, om te kunnen doen wat je ingegeven krijgt! Jaja, ik heb een hoop te doen elke dag!
.

Andersom

Het werkt andersom! Het is al vaker voorbij gekomen op deze blog en vooral ook in de artikelen, die ik de afgelopen tijd schreef: het werkt andersom! Je kunt ruzie maken met de wereld om je heen, maar het heeft meer zin om de ruzie in jezelf te stillen. Om vrede te sluiten met dat wat is. Strijd voeren levert op dat de tegenstellingen verscherpen, terwijl het neutraliseren van je gevoelens ergens over (niet door ze te ontkennen, maar juist door ze onder ogen te zien en aan te gaan, met jezelf) het wonderbaarlijke effect heeft dat iets zichzelf kan oplossen!
Een mooi voorbeeld hiervan beschrijft Peter de Kock in dit stukje met de veelzegende kop: 'De strijdbijl begraven'.
Dit is precies de kracht die wij hebben, dit is wat wij komen doen op de wereld: Ontdekken hoe het werkt. Hoe we zelf creëren en hoe we zelf ons eigen leven en dat van anderen kunnen veraangenamen. Dit is wat ik steeds bedoel met: Je bent geen slachtoffer, we kunnen ook het meesterschap over onszelf en ons leven ter hand nemen. Zo werkt het.
Dus, is er nog iets waar je ruzie mee hebt? Ga er eens heel goed voor zitten en ga het eens tot op de bodem voelen. Zonder verder iets te doen, zonder te oordelen. Alleen maar waarnemen. Je boosheid er laten zijn, je frustratie er laten zijn, je diepe gevoel van onrechtvaardigheid ergens over aanwezig laten zijn en niet in de valkuil stappen van opspringen en je woede uiten of vorm geven. Er aan voorbij gaan werkt niet, er omheen lopen werkt niet, je erdoor te laten regeren werkt ook niet. Gewoon aankijken die boosheid, de woede, de angst die erachter zit misschien, de frustratie. Voelen. En het gevoel toestaan er te zijn. Verder niks. Alleen waarnemen.
Door het helemaal tot op de bodem te voelen (iets waar we normaal gesproken erg bang voor zijn, we willen dat niet voelen!) en te omarmen - als een boos kind wat even jouw liefde en aandacht en begrip wil - kan het zich ook ontladen. En wonder-boven-wonder, het leeft of heeft jou niet meer. Maar, nog groter wonder... in het energetische veld gaat het vervolgens ook andere signalen uitzenden, zodat er onzichtbaar een shift plaatsvindt en er andere 'dingen' bij jou terugkomen. Alles communiceert met elkaar. Dat wat jou dwars zit en ergert, blijft naar je toekomen. Je bent eigenlijk gewoon een magneet. Dus als je de ballast in je systeem kunt ontladen op deze manier, verlos je jezelf en kunnen er oplossingen, verrassingen en veel mooiere dingen naar je toekomen! Welke magneet wil je zijn? Je kunt kiezen!

.

De urgentie om iets te doen

“Onze” leeuw - de leeuw op de voorpagina van het boek, de leeuw die het boek, de lezers en de mensen die het ter hand nemen kracht geeft – verdient eigenlijk wel een hoofdletter: de Leeuw. De koning der dieren kondigt zich al aan ‘in de Stilte’ als wij zo’n bijeenkomst voorbereiden. Hij vraagt niet of hij erbij mag zijn, hij IS er gewoon bij. Hij stimuleert ons steeds een stap verder te gaan, mensen te leren en te laten voelen hoe het werkt, het communiceren met dieren. Het ‘horen in de Stilte’. Hij is als sterke kracht aanwezig, onzichtbare en behulpzame partner op zo’n avond en wie weet zelfs de regisseur!

Daarom lieten we hem deze avond maar meteen onze gasten welkom heten. ‘Kijk maar of je de leeuw kunt waarnemen als je je ogen sluit, diep adem haalt, ontspannen gaat zitten. Misschien voel je hem, misschien zie je hem, misschien hoor je wat?’ Onze Leeuw ging rond, de een hoorde z’n brul, de ander zag ‘m recht voor z’n gezicht verschijnen, weer een ander ving de boodschap op ‘Het is tijd om jullie ogen te openen’, een paar mensen voelden zich warm worden, bij een enkeling borrelde de maag. Je krijgt wat je kunt ontvangen en je krijgt het op maat, is onze ervaring. In elk geval had de Leeuw iedereen even ‘aangeraakt’ met z’n energie, ook die ene persoon, die helemaal niks had gemerkt. Voor haar was het een beetje verwarrend, ze had iets anders verwacht. Toch is dit precies waar het over gaat. Je kunt afstemmen op dieren, je kunt kijken wat je waarneemt, wat je voelt, wat je hoort, wat je ziet. In de Stilte....

Het is duidelijk wat de Leeuw brult: Mens, zie en voel, ervaar je eigen kracht! Het is nodig. Het is niet alleen goed voor jezelf, de wereld heeft het nodig! De wereld is uit evenwicht, de dieren kunnen het niet veranderen. De mensen kunnen dat wel. De meeste mensen hebben nog niet door hoeveel kracht zij hebben. Scheppingskracht, gedachtenkracht. Het is de hoogste tijd om wakker te worden en om verantwoordelijkheid te nemen voor de situatie op aarde. Die noodzaak was sterk voelbaar op deze avond.

We hadden er een vrolijk avondje van willen maken, dat was het ook best, maar we konden niet om de urgentie heen. De bijen dienden zich aan om via Piek te laten weten dat er veel meer moest gebeuren aan de bewustwording rond hun situatie. Zijn jullie er klaar voor? Als wij tevoorschijn komen? Ik kreeg de indruk dat dit een ‘dubbele boodschap’ was. Het gaat er zowel om dat de bijen voedsel nodig hebben, dat het voorjaar vroeg lijkt te beginnen, dat de natuur in de war is, dus enerzijds een noodkreet om de bloemetjes buiten te zetten, anderzijds een diepere, bijna religieuze boodschap: Zijn jullie klaar?

Eerder al refereerden de bijen in een gesprek met Piek (ook beschreven in het boek) aan het bijbelse verhaal van de tien wachtende meisjes. De meisjes, die genoeg olie in hun lampjes moesten hebben voor als de bruidegom arriveerde. Vijf meisjes hadden dat wel, vijf andere meisjes niet. De uitleg van de bijen (citaat uit het boek): ‘Er is een verandering gaande in de wereld. Mensen met licht kunnen het zien. Zonder licht worden mensen overdonderd. Zie het als het ineens aandoen van het licht: je ogen gaan dicht van zoveel licht terwijl je het aankomende licht wel kunt zien als je eigen licht al aan was. Mensen moeten dus voorbereid zijn, door hun eigen lichten aan te doen. Dat maakt de overgang makkelijker. Ze moeten niet investeren in het verleden. En het leven niet te zwaar en serieus maken.’

En toch is het een serieuze zaak. ‘Volg ons, bid voor de wereld, bid voor ons,’ vragen de bijen. ‘Creëer een gezonde wereld,’ zeggen ze, ze hebben goede kasten nodig, goede imkers, goede plaatsen. Ze vragen ons het serieus te nemen en stabiliteit te bieden. Praktisch gezien kunnen we een heleboel doen voor de bijen. Dit jaar is uitgeroepen tot Het jaar van de Bij. Dat zal hopelijk bijdragen tot bewustwording op grotere schaal. Maar het gaat dus over veel meer: Over de wereld als geheel. ‘De aarde moet omhoog gebracht worden.’ Er is een schonere wereld nodig, er is ook een grotere bewustwording nodig. Dat gaat samen. ‘In de bijen wordt zichtbaar wat er met jullie gebeurt. Bijen kunnen niet ingrijpen, mensen wel.’

Er dienden zich op de bijeenkomst nog meer diersoorten aan met ‘noodkreten’: De pinguins, krokodillen, ijsberen... Hierover binnenkort meer informatie op een nieuwe weblog, speciaal gemaakt om de krachten te bundelen: In de Stilte...

We nodigen jullie in elk geval vast uit om hier regelmatig een kijkje te nemen, het door te geven aan anderen en deel te nemen aan het sturen van licht naar (te mediteren of te bidden voor) al die situaties, naar de dieren in nood, maar ook naar de mensen die erbij betrokken zijn en wèl iets kunnen doen. Waar je zelf iets kunt doen: Graag!

Tot slot nog wel een dringende oproep namens de dieren: Geen verdeeldheid, geen strijd! Het gaat om de samenwerking. Samen kunnen we de wereld mooier maken.

* verslag van de bijeenkomst Angelshop Utrecht, 25 januari 2012 'In de Stilte hoor je alles'

Het is allang 12 uur!

Het is geen twee voor twaalf meer, het is allang twaalf uur! 

Volg je hart, kom tevoorschijn, zet je eigen stappen, maak de wereld mooier. Laat los, wees niet bang, laat je niet weerhouden te volgen wat je ingegeven krijgt - je bent alleen maar zelf degene die zichzelf tegenhoudt. Niemand anders doet dat. Het is niet nodig je maar te blijven richten op de zogenaamde obstakels, om je iets aan te trekken van de bezwaren van anderen (die twijfelen of bang zijn, waarvoor?), om vast te houden aan al je eigen mitsen en maren, om te blijven hangen in de ‘gevechten’ met anderen of je druk te maken over wat anderen ervan vinden. Het idee dat de tijd nog niet rijp is of dat je eerst nog een heleboel hebt op te ruimen is nergens voor nodig. Ga gewoon beginnen. Doe het. Ga jezelf zijn en houd jezelf niet voor de gek!

(en klik voor het hele artikel op de link hierboven)

Meestromen

Meestromen met de verandering, nu ook gepubliceerd bij Argusoog.

.

The end of suffering

 


.

Stap uit de strijd

"Stap uit de strijd." Dat is eigenlijk de voornaamste boodschap op dit moment. Eenheid is geen strijd, dat moge duidelijk zijn. En we zijn op weg naar eenheid. Als je de eenheid kunt zien, zie je ook dat er altijd actie-reactie is, dus dat alles met elkaar is verbonden.
Strijd met de buitenwereld is eigenlijk alleen maar de spiegel van de interne strijd. Dus als je innerlijke vrede en rust kunt vinden, zal die strijd met de buitenwereld ook verdwijnen. Er komt acceptatie voor in de plaats. Vanuit de acceptatie zijn er alternatieven mogelijk. Het wil niet zeggen dat je overal aan mee moet doen, dat je je aan moet passen aan systemen, die voor jou niet goed voelen. Nee, je eigen weg vinden, zonder strijd, is iets anders. Het vraagt je vanuit je innerlijke kracht aanwezig te zijn, te handelen. En dus niet vanuit angst. Vertrouwen is hier de kracht. Zie het voor je hoe het ook anders kan en richt je aandacht daarop.
Iets willen veranderen, je erin vastbijten, uit alle macht protesteren tegen iets of iemand, dat is allemaal strijd. Richt je aandacht niet op wat er niet is, wat strijd in je oproept, richt de aandacht op wat er wel is en waar je je lekker bij voelt.

Het is een kunst om te zien wat strijd is. Iets voor elkaar proberen te krijgen is ook strijd. Laat het eens los en zie wat er dan gebeurt! Ergens aan vasthouden levert pijn op. Loslaten is de uitweg. Juist door los te laten, kunnen dingen zich vanzelf regelen of oplossen. En loslaten vraagt om vertrouwen. Vertrouwen op iets dat oneindig veel groter en wijzer is dan onze mind, die denkt het te moeten doen. Vecht dus ook niet met de mind, zie het wat-ie doet en laat los... Zeg maar tegen de mind dat-ie het los mag laten, dat-ie even pauze heeft, dat-ie mag vertrouwen. En hou 'm goed in de gaten!
.

Brieven van Michael

Ik val van de ene verbazing in de andere als ik het boek van mijn nieuwe vriendin (soms heb je dat, dat mensen die je ontmoet meteen je vrienden zijn) Katerina Karanika opensla. 'Brieven van Michael', heet het. Van de een op de andere dag, ze was van plan iets heel anders te gaan schrijven, rolden er 'brieven van Aartsengel Michael' uit haar handen. Boodschappen van Liefde, compassie, bemoediging en hoop. Ik herken veel, soms gebruik ik dezelfde woorden en termen en had ik ook geen idee waar ze vandaan kwamen. Zo worden we dus 'gevoed' met informatie uit 'de bron'...

Wat Michael in dit boek heel duidelijk uitlegt en wat ik graag wil delen is de uitleg van de verschillende dimensies. We zitten nu in de overgangsperiode naar de vijfde dimensie, de dimensie van Eenheid. Handelen vanuit Liefde zal vanzelfsprekend zijn. Alles zal helder zijn. De vierde dimensie is een overgangssituatie, al lange tijd geleden begonnen. De derde dimensie nadert z'n einde. De tijd verloopt sneller. Het moment van de conceptie van een idee en het materialiseren hiervan is nu al aanzienlijk verkort. Op zich zal 'karma' altijd blijven bestaan, aldus Michael, omdat het een universele wet is van oorzaak en gevolg. Iedere gedachte, ieder gevoel, iedere actie leidt tot een rimpeling in de energetische structuur van het universum. Deze rimpeling reist rond en keert altijd bij de afzender terug. Een andere universele wet is dat de energieën die met elkaar resoneren elkaar aantrekken, terwijl energieën van een andere vibratie elkaar ongemoeid laten. Als je een energie met een lage vibratie (een negatieve gedachte) de wereld instuurt, trekt deze in haar baan op de terugweg alleen energieën van gelijkwaardige vibraties aan. Je krijgt dus het gevolg van die gedachte in meervoud terug. De oogst is altijd overvloediger dan wat je gezaaid hebt...

In de derde dimensie had je vele levens op aarde nodig om stappen verder te komen en karma was een uitstekende manier om vanuit je ervaringen te leren. In deze tijd, die veel sneller verloopt, duurt dat allemaal geen levens meer. Uitgezonden signalen (gedachten, gevoelens en handelingen) komen als een boemerang bij je terug. Daarom is bewust leven in het hier en nu niet alleen meer een mooi streven, maar ook een bittere noodzaak geworden. Wees je dus bewust van wat je denkt, voelt en doet, want deze drie bepalen de kwaliteit van je leven.
Gelukkig hebben we in de vierde dimensie nog wel de tijd om onze uitgezonden gevoelens en acties te corrigeren!
Als je in een negatieve bui bent, neem dat dan waar, blijf rustig en liefdevol naar jezelf en richt je aandacht op liefdevolle en positieve gedachten. Dat is de 'oefenfase' waarin we nu zitten dus. In de vijfde dimensie zal iedere oorzaak onmiddellijk gevolgen hebben. "Durf naar jezelf te kijken", adviseert Michael. "Vergeet niet dat je God bent die tijdelijk in een fysiek lichaam verblijft. Vergeet niet dat het jouw keuze is geweest. Jij hebt ervoor gekozen je evolutie te voltooien als mens. Houd van jezelf. Heb respect voor wat je totnutoe hebt bereikt. En wees geduldig met het ego, dat nog steeds bang is om z'n oude positie op te geven. Veroordeel jezelf dus niet als je 'fouten' maakt. Er bestaan geen fouten, lieverds. Er is alleen leren door ervaring. Geef je 'fouten' toe en vergeef ze. Omhels het ego liefdevol als een ouder die zijn kind geruststelt. Houd onvoorwaardelijk van jezelf, wie je ook bent en wat je ook doet. Geniet van deze boeiende tijd in de vierde dimensie. Daar ben je juist voor gekomen. Om alles wat erin zit uit jezelf en uit het leven te halen."

Tot slot (verder mag je het boek zelf gaan lezen!): "Koester het verlangen om naar het licht te gaan, want het is jullie verlangen, waarmee jullie de vijfde dimensie weven. Jullie kunnen ieder moment in het licht stappen. Je staat al met een been in de vijfde dimensie. Probeer het andere ook over te hevelen en ervaar de schoonheid van het schitterende witte licht van de zuivere liefde. Deze liefde zit ook in iedere cel van je fysieke lichaam. Eén moment van herinnering kan je systeem al herprogrammeren."

Dankjewel Katerina voor je boek, dankjewel Michael voor deze brieven en je aanwezigheid, die ons voedt met wat we nodig hebben in deze tijd! Meer informatie vind je hier. 

.

Het is veilig

Het is veilig om jezelf te zijn. Wees niet meer bang, kom maar tevoorschijn. Hiervoor ben je nu op aarde. De tijd is gekomen dat je kunt laten zien hoe het ook anders kan. Dat we kunnen leven in Liefde, in verbondenheid met elkaar, met de natuur, in vrede.

Het hele artikel 'Het is veilig' lees je hier, bij nieuwetijdskind. 
.

Jezelf zijn

Neeltje. Ze hoorde mij op de radio en dacht: die naam ken ik! Als meisje van 10 jaar zat ze bij mijn moeder in de klas en mocht mij van de kleuterschool halen. Plotseling stapt ze mijn leven in om me te vertellen hoe ik als kleuter was: Met grote ogen keek ik de wereld in, verwonderd, verbaasd? Ik keek en keek en keek. Nu nam ze me, 40 jaar later, mee naar Herman van Veen.   

We liepen de zaal al uit, op weg naar onze jas, voldaan en onder de indruk van het fantastische optreden van Herman van Veen en zijn muzikanten. Maar opnieuw begon hij te zingen. Een paar verdiepingen lager doken we de zaal weer in en vlak voor onze neus ging hij nog even door... Dit nummer, ik kende het nog niet, raakte me tot op het bot:   



Herman van Veen laat zien hoe je dat doet: Jezelf zijn. Gewoon helemaal jezelf durven zijn. Waarom zou je dat niet doen? Als we nou eens allemaal gewoon onszelf zouden zijn, wat een plezier zouden we dan hebben op de wereld. Trek je er toch niks van aan wat iemand ergens van vindt, mens wees jezelf! En laten we het elkaar gunnen en ophouden met overal iets van te vinden. Iedereen heeft recht op zichzelf! Laat niemand toch de zon uit je gezicht halen. Leef! Geniet!

Zie ook hier, het is de golf waar we in terecht zijn gekomen...! 

.

Kennismaking met de dieren

Woensdagavond 25 januari bent u vanaf 19.00 uur van harte welkom bij de Angelshop, Oudegracht 288a in Utrecht om persoonlijk kennis te maken met het boek In de Stilte hoor je alles, met ons en vooral met deze vorm van communiceren.

"De mens gebruikt een groot deel van zijn potentieel niet!" zegt de leeuw bijvoorbeeld. Daarmee doelt hij onder andere op deze vorm van communicatie, die horizonverbredend, verrijkend en bij tijd en wijle ook zeer relativerend is. Maar ook noodzakelijk. De wereld is uit evenwicht en alleen wij mensen kunnen dat herstellen. Dieren kunnen dat niet. Ook zij hebben ons nodig. De natuur, dier en mens zijn een eenheid. Het is van belang dat in te zien. Op deze avond kunt u zelf mee doen en ervaren hoe de (telepatische) communicatie met dieren werkt. Natuurlijk kunnen er ook vragen worden gesteld.
Het boek, In de Stilte hoor je alles, kunt u deze avond met een persoonlijke boodschap gesigneerd aanschaffen voor 25 Euro. Toegang is gratis, donatie mogelijk.

.

Timmeren aan de weg... ;)

Zo, we timmeren lekker aan de weg... even een overzichtje:

* In de Volkrant mag Piek meefigureren in de muizensoap, haha...
* 'In de Stilte hoor je alles' bij Nieuwetijdskind.nl


Dan wat de laatste tijd zoal uit mijn 'pen' rolde:

* 'Vertrouwen, het antwoord op de crisis' gepubliceerd op Argusoog
* Vertrouwen, ook gepubliceerd bij Nieuwetijdskind 
* Meestromen gepubliceerd bij Wanttoknow
* Nieuw: De spiegel van Liefde
* En hier vind je de hele serie compleet, bij Het Veld 
* Het is veilig bij Nieuwetijdskind  
* Meestromen bij Argusoog 
* Het is allang 12 uur! bij Wanttoknow
* Het is allang 12 uur! bij Argusoog 


Wordt vervolgd...!

.

Is dat zo?

Nog even wat over oordelen, omdat dit eigenlijk is waar het om gaat (welk onderwerp het ook betreft). Je kunt je bij alles afvragen: Is dat zo? Je kunt elke gedachte, waar je mee leeft, onder de loep leggen. Elke stellige overtuiging, die je hebt, kun je op de Byron Katie-manier benaderen: En wat als dat nou eens niet zo is? Wie zou je zijn, zonder die overtuiging?
En wat is dan 'de waarheid'? Ja, dat is een goeie. Je kunt misschien wel zeggen dat geen enkele gedachte de waarheid is. "The truth resoneert in elke cel van je lichaam," zei White Bull. Daar zijn geen gedachten voor nodig, dat is weten. Voelen en weten gaan dus samen. Daar zijn gedachten eigenlijk niet bij nodig. En dat is precies waar je vertrouwen kunt vinden. Omdat daar geen tegenspraak is, geen zorgen zijn, daar is harmonie. Is dat zo? Ja, dàt is zo!
.

Geld

Een oefening van Julia Cameron: "Ga er eens 15 minuten voor zitten om op te schrijven wat jouw gevoelens omtrent geld zijn. Hoe voel je je over je huidige financiële situatie? Hoe voelde het in het verleden? Oordeel niet over jezelf. Als je klaar bent, ga dan 20 minuten wandelen om te integreren wat je geleerd heb. Je inzichten zullen je verrassen."

Als je de oefening wilt doen, adviseer ik je dat eerst te doen, voor je verder leest...

Misschien is er geen onderwerp waar zoveel oordelen aan kleven, in die zin zou je het bijna een taboe kunnen noemen. Terwijl... wat is geld nou eigenlijk? In principe helemaal niks, als je er goed over nadenkt. Maar ondertussen beheerst het wel de wereld en is het een machtsfactor van jewelste, ook in het gevoel en de gedachten van veel mensen. We zijn er afhankelijk van, daar is geen ontkomen aan, tenzij we een onbewoond eiland weten te vinden, waar alles wat we nodig hebben aanwezig is...

Sommige mensen houden van geld en doen er alles voor om het te vergaren, anderen vinden dat weer slecht en keuren dat af. Niet alles is te koop, dat weten we. Gezondheid en geluk laten zich niet in geld uitdrukken. Hoewel "we" er veel voor over hebben, dat wel.

Geld is slechts een middel. Ooit ingevoerd als ruilmiddel. Dan moet je de waarde van zaken gaan bepalen. En eigenlijk laat geld dus simpelweg zien hoeveel waarde we ergens aan toekennen... "Geld is energie, die stroomt," zegt Deepak Chopra en het stroomt dus naar dat wat "we" belangrijk vinden. Laten we dat wat hij allemaal noemt (wapens, sexindustrie, etc) maar even links laten liggen... maar liever kijken naar wat we persoonlijk daaraan bijdragen en zouden kunnen veranderen. Het bewustzijn van de hele wereld veranderen is onbegonnen werk en het begint tenslotte bij jezelf.

Je kunt met geld ook hele mooie dingen doen voor de wereld. Ook om nieuwe samenlevingsvormen te bouwen heb je geld nodig, om maar wat te noemen. Haal je alle oordelen eraf, dan is geld gewoon energie, die je kunt besteden, richten, ontvangen en delen. Energie, die je kunt laten groeien, maar ook kunt blokkeren. Het is welke waarde we er zelf aan geven.

Ik heb de oefening van Julia Cameron gedaan nadat ik van iemand te horen kreeg: "Ik vind het jammer dat je geld zo belangrijk vindt." Dat was een rare (oordelende) opmerking, vond ik, want ik vond het helemaal niet zo belangrijk. Sterker nog: Eigenlijk wilde ik met mijn vragen deze persoon wijzen op z'n eigenwaarde en mogelijkheden. Ik had 'het taboe' aangekaart, omdat ik bij deze persoon, net als bij vele anderen, bespeurde dat het idee van tekort zichzelf bevestigt en in stand houdt en ongemerkt een soort van slachtofferschap oplevert. Daarmee geef je het juist heel veel macht, terwijl je zegt dat je het niet belangrijk vindt. Wat doe je als je één kopje thee bestelt, erbij zeggend dat bruintje het anders niet trekt? Het mag van mij, daar gaat het niet om, maar wat vertelt het over je gevoel? In elk geval zit daar een duidelijk een gevoel van 'tekort' achter en misschien zelfs een angst. Ik heb dan van nature de neiging om nog een kopje thee plus een appeltaart voor zo iemand te bestellen. Om te laten zien dat het ook anders kan. Maar dat zal niet werken als iemand niet in zichzelf onderzoekt wat zijn gevoel van armoede of tekort is. Het zal niet werken al krijgt-ie een miljoen... (maar dat krijgt-ie dan natuurlijk ook niet, tenzij hij misschien onverhoopt toch in wonderen gelooft) omdat de 'armoede-beleving' een gevoel is.

Een gevoel ten aanzien van je positie in de wereld, misschien vanuit een sterk veroordelend perspectief (geld is slecht en maakt alles onzuiver), een slachtoffergevoel, een machteloos gevoel, je gevoel van eigenwaarde, van afhankelijkheid, frustratie? Geen idee, dat kan iedereen alleen voor zichzelf onderzoeken, maar ook hier geldt, lijkt mij: vanuit je eigen beleving en je overtuigingen (bewust, maar in dit geval vaak onbewust) trek je situaties aan. Dus kan het ook anders. Ik geloof dat het vooral een gevoel van afhankelijkheid is.

Dat is de conclusie die ik kon trekken nadat ik de oefening van Julia Cameron had gedaan. Ook dat oordeel - van die ander - had mij weer even van de wijs gebracht. Wat laten we ons toch van de wijs brengen door al die oordelen, ook die van anderen. Ook dat is een vorm van afhankelijkheid... Hebben we eerst anderen nodig om in onszelf te geloven, of gaan we dat gewoon zelf maar eens doen? Als we het zelf niet doen, is het maar de vraag of de waardering van anderen ons wel bereikt. Als we zelf beginnen, komt de stimulans van buitenaf daar vanzelf op af... Zo zie ik het werken in de praktijk.

In 'geld niet belangrijk vinden' zit net zo goed een heel groot oordeel. Het kan zelfs belemmerend werken, omdat je met dat oordeel ook niet echt open staat om te ontvangen. Wat ik bedoel te zeggen is dus dat je met oordelen over anderen, afkeuringen, bepaalde overtuigingen, jezelf ook tekort kunt doen. Het kan zelfs een blokkade vormen op het ontvangen van waardering (in geld uitgedrukt of op een andere manier) voor wat je zelf doet. Alsof het niet gewaardeerd mag worden. Een onbewuste overtuiging. Evenals een diep geworteld idee dat je moet zwoegen en geen geld zou mogen verdienen met wat je leuk vindt om te doen, waar je passie ligt. Alsof het je passie zou kunnen besmetten... Waarom? Een vrij vreemde overtuiging, als je 'm gaat onderzoeken. Alsof het niet beloond zou kunnen worden als jij doet wat je wilt en waar je goed in bent of waar je lol in hebt. Alsof dat dan geen 'werk' is wat telt. Het is toch bijvoorbeeld ook jammer dat Vincent van Gogh niet zelf heeft kunnen genieten van wat z'n schilderijen opbrachten?

We kunnen geld wel afwijzen, maar net zoals we op deze wereld nog steeds woorden nodig hebben om met elkaar te communiceren, hebben we (meestal) nog geld nodig als betaalmiddel. Het is een middel. Meer niet. Het hoeft geen macht te zijn. Het hoeft ook geen motivatie te zijn. We kunnen ook op een andere manier uitwisselen met elkaar, er is natuurlijk helemaal niks mis mee om de werkelijke waarde ergens van in te zien, die meestal in geen verhouding staat tot bedragen of zelfs helemaal niks met geld te maken heeft. We kunnen geld wel willen afschaffen, wie weet gebeurt dat ook nog eens, maar we hoeven er ook geen vijand van te maken. Misschien kunnen we er beter vriendschap mee sluiten?

Wanneer smaakt iets goed? Als je het waardeert. Als je er blij mee bent. Als het met aandacht en liefde is klaargemaakt en met dankbaarheid wordt opgegeten. Als je honger hebt... of dorst... is die ene mooie appel een geschenk uit de hemel. In die zin is elk tekort een mooi moment voor herwaardering. Als je een tekort ervaart, kun je twee dingen doen: De aandacht daarop vestigen en je beklagen over je situatie, bang zijn voor nog meer tekort, anderen veroordelen en je slachtoffer voelen. De situatie zal er niet beter van worden... Of je kunt kijken wat er wel is, wat je wel hebt. Wat je misschien niet ziet aan rijkdommen. Ook bepaalde gaven, die je hebt zijn rijkdommen. Of dat nou schrijven, schilderen, fotograferen, luisteren, tuinieren, praten met dieren, verbinden, mensen blij maken, creativiteit of originele ideeën betreft, misschien zelfs mensen of dieren kunnen genezen, dat maakt niet uit. Het is waardevol.

Lange tijd zijn zulke waarden - gaven, authenticiteit - misschien weggecijferd. Misschien moesten we passen in het systeem. Zijn onze talenten niet erg gewaardeerd. Het kan. Aan de ene kant is dat waar, aan de andere kant zijn er genoeg voorbeelden te bedenken van mensen die zich daar niks van aangetrokken hebben en hun weg hebben weten te vinden door zich te laten drijven door hun talent en passie. Een kwestie van geloven in jezelf en durven kiezen? Dat denk ik wel. En een sterke aandrang hebben daartoe misschien. Dat ook. Het zijn de helden uit de geschiedenis, omdat ze zich nergens iets van aantrokken en hun eigen weg gingen. Het zijn de helden, die we allemaal in ons hebben en graag onze steun willen krijgen!

Dat is de voornaamste reden dat ik dit onderwerp aansnijd: Welke reden houdt ons werkelijk tegen te doen waar we goed in zijn, wat we leuk vinden, waar we van genieten? Geld is daarin vaak een excuus, het je daarover 'verongelukt voelen' verbergt misschien wel een wens om op te staan en te gaan doen wat je hart je ingeeft. Of andersom: "Ik vind dit werk helemaal niet leuk, ik zou veel liever.... maar ja.... zekerheden, pensioen, huis, kinderen, vakantie, ..." Ja? Zou alles daardoor werkelijk bedreigd worden? Of is er misschien een andere angst? Een angst voor verandering, de angst om stappen te zetten op een weg die je nog niet kent, een gebrek aan waardering voor jezelf misschien, het idee dat je niet voor jezelf mag kiezen? Dat je het toch niet kan? Dat 'het' niet kan?

Ik zie heel veel mensen, die zich bezig houden met 'nieuwe' dingen, zoals energiewerk, genezend werk, dierencommunicatie, permacultuur, de 'nog niet zo gevestigde orde' zal ik maar zeggen, maar zeker een groeiende sector, omdat de behoefte groeit. Nog niet altijd erg serieus genomen? Begin dan zelf het serieus te nemen! Waarom mag je als taxichauffeur wel geld verdienen als je mensen van A naar B brengt en waarom mag dat niet als je mensen energetisch van A naar B brengt? Hoeveel is dat dan waard? Al die ideeën over wat zuiver is en wat niet, ai, wat een oordelen kleven daar niet aan! Onze eigen oordelen...

Persoonlijk heb ik er nooit zin in gehad geld een beperking te laten zijn en daardoor heb ik gemerkt dat je het je vrijheid kunt laten beperken, maar dat dat niet hoeft. Er is altijd een weg te vinden als je iets graag wilt doen. Ik hoef niet te baden in luxe (hoewel dat soms ook best eens lekker is...), maar ik wens wel gewoon lekker te kunnen leven, me vrij te voelen en vooral dat te doen wat ik zelf belangrijk vind. Dat lukt als ik mezelf dat toesta. Als ik zelf keuzes maak, ongeacht de omstandigheden. Zeker, het vergt wel wat doorzettingsvermogen soms, maar ik kan er ook vanuit gaan dat de omstandigheden mee gaan doen als ik de keuzes maak vanuit mijn hart en ziel? Ik kan ze toch ook uitnodigen? Zo gaat het ook. Tenzij ik twijfel, in paniek raak of me door angst laat leiden.

Het is dus wel zaak om alle eventuele blokkades weg te nemen op 'ontvangen', evenals alle beperkende overtuigingen dat het niet zou kunnen of lukken of mogen of zwoegen zou moeten zijn, bijvoorbeeld.
Dat lukt als ik mezelf vrij voel. Als ik gewoon doe wat ik te doen heb en mijn weg vervolg (en niet ga zitten kniezen in een hoekje, me slachtoffer ga voelen of ga zitten wachten tot iemand het komt brengen). Dat lukt als ik gewoon de stappen zet, die gezet willen worden en ik vol goede moed vooruit blijf kijken (en niet met spijt achterom). Als ik zie wat er allemaal wel is, als ik waardeer wat ik letterlijk en figuurlijk in huis heb en dat deel. Wat ik vooral heb geleerd is: gewoon doen. Je vooral niet tegen laten houden. Ook niet door je eigen zorgen. De rest volgt vanzelf.
De wegen van het universum zijn daarin zeer creatief. Met name een kwestie van kunnen ontvangen... Van dankbaarheid. Dankbaarheid is kunnen ontvangen... waarderen.Blij zijn. Achter je eigen keuzes gaan staan, achter jezelf gaan staan.
Wat dat betreft gaat het dus inderdaad niet over geld. Maar alle oordelen, die we erover kunnen hebben, vertellen iets. "Zolang je je slachtoffer voelt, heb je schulden," zei ik eens tegen iemand die haar ex-man verantwoordelijk stelde voor haar financiële situatie. Wat dat betreft zijn we gewoon een magneet. Onze gedachten ergens over en ons gevoel ergens over trekt precies de situaties aan die daar bij passen. Dus het kan andersom. En andersom begint met het onderzoeken van je eigen gedachten en oordelen. Vandaar dat ik het zo'n leuke oefening vindt, waar Julia Cameron mee kwam.
Uiteindelijk vertelde het mij dus een heel ander verhaal! Een verhaal over verantwoordelijkheid nemen voor jezelf, eigenwaarde, jezelf serieus nemen, het vertelt iets over hoe afhankelijk of onafhankelijk je je voelt, over vrijheid, over keuzes maken en vooral over... ja, hoe kan het ook anders... Vertrouwen!

.

Stop blaming others...

Don't blame others for your situation, your unhappiness, your lack of whatever... love, succes, money, fulfillment, peace, joy, freedom, anything. That's the key to heaven, to peace, to Love, to success, to fulfillment, to joy, to... everything. To be happy.

Stop blaming others...  Het zal je bevrijden.


Hoe moet het dan? Jezelf de schuld geven? Nee, ook niet natuurlijk. Het zien. Zien of en hoe je verantwoordelijkheid voor je eigen situatie buiten jezelf neerlegt. Zien of en hoe je zelf steeds opnieuw zulke situaties creëert door gebrek aan vertrouwen, gebrek aan vertrouwen in jezelf, in het 'hogere' in jezelf, het 'hogere' in het algemeen, het geheel. Ik zeg 'hogere', maar het is dichtbij, voor iedereen bereikbaar, in jezelf, om je heen. Je kunt er de aansluiting mee voelen, in jezelf. Alsof je je eigen stekker in het stopcontact steekt. Het is puur onwetendheid als je 'het' buiten jezelf zoekt, anderen verwijten maakt, de wereld verwijt... Het is afhankelijkheid, die je zelf creëert. Je kent jezelf niet, je kent je mogelijkheden niet als je dat doet. De sleutel ligt in jezelf.
 
Dat is moeilijk uit te leggen als mensen dat werkelijk zo ervaren en voelen.
Ja. Maak er vooral geen strijd van. Ze kunnen er hun voordeel mee doen of niet. Daar moet je verder niet mee zitten. Dan doe je namelijk precies hetzelfde... ;) Daar last van hebben is ook een vorm van slachtofferschap. Je kunt het niet voor anderen doen en dat moet je ook vooral niet willen. Laat het los. Misschien dat die ene opmerking van jou net bijdraagt en mensen toch aan het denken zet. Dat is dan mooi. Maar voor jou maakt dat verder niet uit. Het enige wat van belang is - voor jezelf - is bij jezelf blijven. Laat je niet verleiden tot slachtofferschap of meegaan in het slachtofferschap van anderen. Daar help je een ander nooit mee.
Compassie is iets anders. Dat is vanuit je hart aanwezig zijn, begrip hebben voor de weg van een ander, de rust hebben om vanuit wijsheid te reageren en soms juist niet te reageren. Je helpt een ander niet door hem of haar te bevestigen in het slachtofferschap, hoewel 'het slachtoffer' in de ander zal blijven proberen aandacht te krijgen. Wees je daarom heel bewust waar je aandacht aan schenkt als je de ander aandacht schenkt. Je doet er heel verstandig aan los te laten, te negeren en je niet verantwoordelijk te voelen voor een ander als die jou probeert mee te sleuren in zijn of haar persoonlijke drama of jou daar zelfs verantwoordelijk voor stelt. Wees wijs en stap er niet in. Niet in medelijden en niet in de strijd. Doe er gewoon niet aan mee.

Toch kan het je wat te vertellen hebben, waarom gebeurt het anders?
Zeker. Het vraagt je om in je innerlijke rust en vrede te blijven, of ernaar terug te keren als dat nodig is. Het vraagt je kalm te blijven, grenzen te stellen en je af te vragen wat het is in jou dat je bijvoorbeeld teleurstelt, pijn doet of kwetst, als dat zo is. Want dat is dan van jou. Word je niet begrepen, niet gezien, niet gewaardeerd, niet erkend? Heb je dat nodig als je jezelf begrijpt, ziet, erkent, waardeert? Als je bent wie je bent en de vrede in jezelf kent?

Dat is het punt: Mensen zoeken de erkenning, de waardering, het begrip bij een ander. Dat is wat je afhankelijk maakt. Als je weet wie je bent en als je jezelf accepteert, waardeert en begrijpt, inclusief je pijn als die er is, zonder hem een ander te verwijten, dan kom je (weer) bij jezelf terecht. Ga achter jezelf staan. Blijf achter jezelf staan.
Stop met het najagen van begrepen willen worden door anderen, gewaardeerd willen worden, gezien willen worden, stop maar met het moeite doen voor de goedkeuring van anderen, wees gewoon jezelf en luister naar jezelf. Als je achter jezelf staat, heb je dat allemaal niet nodig. Maak je eigen keuzes, volg je eigen route en wees gewaarschuwd als je jezelf betrapt op 'blaming others', want niemand anders dan jijzelf bent verantwoordelijk voor jouw situatie.

In zekere zin kun je zeggen dat jouw ziel situaties uitnodigt om je dit te laten inzien. Net zolang tot je het ziet. Tot je inziet dat je van binnenuit de bestuurder bent van jouw leven. Dat is een geweldige ontdekking. Je begint de spelregels van het leven te ontdekken. Je kunt de boel op gaan ruimen. Begin met een schone lei en maak een nieuw verhaal! Alles is mogelijk. Jij bent de regisseur.

Dus: don't blame others! Ze zijn alleen maar een uitnodiging om bij jezelf te blijven of te komen. Blijf bij jezelf en voel dan eens de vrede die daar ontstaat, groeit of er eigenlijk allang is. Deze vrede is je kracht. Je wordt uitgedaagd om onverstoorbaar vanuit jouw innerlijke rust en vrede naar de wereld om je heen en naar jezelf te kijken. Je wordt gestimuleerd om jouw vrede te handhaven, temidden van welke woelige stormen dan ook. Je zal ontdekken dat vanuit die totale innerlijke vrede ofwel acceptatie - vrede met alles wat er is - een grote ommekeer ontstaat. Alles is gericht op de ommekeer in jezelf. Alles wat in je leven gebeurt, is in wezen een kadootje om je ware Zelf te ontdekken. Dat is een feest!

.

Richtlijnen voor 2012

Waar ligt je focus en waar investeer je in, letterlijk en figuurlijk? Dat is eigenlijk de belangrijkste vraag in deze tijd. Omdat het creëren steeds sneller en makkelijker gaat. Waar jij je energie op richt... daaraan lever je een bijdrage. Of dat iets leuks is of iets vervelends, iets 'goeds' of iets 'slechts' dat kun je kiezen. Vaak zijn we ons daar nog niet van bewust en mopperen we lekker op van alles en nog wat. Wat doe je dan? Ja... precies dat waar je je onvrede op richt, dat zal blijven bestaan in jouw wereld. Dat kan, je kunt ervoor kiezen, maar je maakt het jezelf er niet echt makkelijker mee en anderen ook niet.

Ik heb wel eens gelezen: Als je depressief bent, zeg dan een week lang elke dag tegen jezelf: Ik ben vrolijk en ik voel me goed, ik hou van mezelf - zelfs als je niet gelooft dat het werkt - en gedraag je ook zo, ook al voelt dat in eerste instantie gekunsteld - je zal zien: na een week voel je je stukken beter! Het gaat zichzelf realiseren. Je gevoel gaat vanzelf meedoen. Dat kun je natuurlijk ook eens gaan toepassen voor een heleboel andere dingen: O, ik heb zo'n goeie relatie... ik geniet zo van mijn werk, heerlijk dat ik tijd heb om elke dag even... wat ben ik toch slank... ik ben zo blij met mijn geweldige vrienden... enz.. enz.. Leuk toch om eens uit te proberen?

Ik hoorde van iemand die op de vakantiebeurs was geweest dat ze kon merken dat bedrijven minder te besteden hadden, want er werd minder gratis uitgedeeld. Wat werd er voorheen allemaal uitgedeeld en hoeveel daarvan was verspilling en zou al snel in de prullenbakken verdwijnen? Er worden nu dus keuzes gemaakt. Dat lijkt me geen slechte ontwikkeling. Waarschijnlijk gaan we meer hergebruiken, gooien we minder weg, verspillen we minder met z'n allen, Moeder Aarde zal er blij mee zijn... Als je minder te besteden hebt, word je dus vanzelf bewuster en maak je weloverwogen keuzes.

Zo ook met tijd. Waar besteed je je tijd aan? Wat geef je aandacht? Wat vind je belangrijk? Waar voel je je lekker bij? Waar geniet je van? En als er iets is, wat je niet zo leuk vindt om te doen, waar je je niet zo lekker bij voelt, waarom doe je het dan? Waarom 'moet' dat? Als je het idee hebt dat het 'moet' vraag je dan eens af of dat echt zo is, wat gebeurt er als je dat niet doet? Is dat erg? Kan het ook anders? Welk gevoel gaat erachter schuil? En als het bijvoorbeeld je werk is, kun je het dan ook leuker maken? Kun je het een keuze maken? Kun je het op zo'n manier gaan doen, dat je het wel leuk vindt?
Je kunt je bij alles afvragen of het je eigen beslissing is of die van een ander. Is iets een reactie op wat mensen van je verwachten of wil je het zelf? Keuzes maken betekent achter jezelf gaan staan. Als je iets doet, doe het dan goed, doe het met je hart.

Zorgvuldig zijn en bewust keuzes maken, dat is van belang in al onze relaties. Waar voel je je prettig bij en waarbij niet? We voelen ons allemaal prettig bij oprechte aandacht en enthousiasme van een ander. Soms doen we erg ons best om dat te bewerkstelligen. Maar als het niet 'echt' is, voelen we dat. Als iemand oordelen heeft, voelen we dat. Hoewel we dan ook vaak zelf degene zijn die oordelen, over onszelf en over anderen.Wees je eens bewust van al je eigen (voor)oordelen. Hoe veroordelender je kijkt naar de wereld, hoe meer oordelen je ook hoort - ook als ze er niet zijn - en misschien wel krijgt. Ook dat creëren we zelf...

Je kunt er ook vanuit gaan dat mensen die heel kritisch en veroordelend zijn naar anderen dat nog meer voor zichzelf zijn. Discussies erover voeren of 'in de verdediging springen' is helemaal niet nodig: Jij bent wie je bent en de ander ook. En dat is goed zoals het is. Je hoeft een ander niet te veranderen en een ander hoeft jou ook niet te vertellen wat je moet doen of veranderen aan jezelf. De richtlijn hierin is: Blijf bij jezelf door vanuit je hart te blijven kijken en communiceren. Stap niet in de valkuil van het hoofd, ook al probeert een ander je zover te krijgen dat je meegaat in redeneringen, die - zoals ik dat zie - rationeel zijn en daarmee het gevoel toedekken wat er achter zit. Als dat erachter zit. Daar kun je proberen achter te komen, zonder het 'van jou' te maken. Bij jezelf blijven betekent ook je eigen gevoel trouw blijven, je afvragen waarom je iets onprettig vindt bijvoorbeeld. Soms is het nuttig dat een ander dat weet, maar lang niet altijd. Het is aan jou om dat serieus te nemen. Niet aan de ander om dan zichzelf te veranderen, omdat dat voor jou prettiger is. Maar je kunt wel keuzes maken in hoe je daarmee omgaat en hoe ver je dat wilt laten gaan. Blijf bij jezelf betekent ook grenzen stellen.

'Don't blame someone else' voor jouw situatie is ook een richtlijn. Neem zelf de verantwoordelijkheid over jezelf. Het is te makkelijk om de schuld buiten jezelf te leggen, het is zelfs een weigering om naar jezelf te kijken. We zijn vaak geneigd om in eerste instantie naar iets buiten onszelf te wijzen, een ander als schuldige aan te wijzen, maar wij zijn erbij en wij maken zelf onze keuzes, ook als je ze niet maakt. Het gaat er natuurlijk niet om dat je dan vervolgens jezelf schuldig gaat voelen, veroordeelt, dat is ook niet de bedoeling. Kijk ernaar hoe je zelf ergens mee omgaat en of dat ook anders kan. Waar komt je gedrag vandaan? Kan dat ook veranderen, zodat je jezelf bijvoorbeeld niet steeds in dezelfde frustrerende situaties manouvreert? Kijken vanuit je hart betekent begrip hebben voor jezelf en voor de ander, niet veroordelen. Dat lost niks op.

En heel belangrijk - omdat alles energie is, en vanwege 'waar je de aandacht op richt groeit': Probeer te benoemen wat je leuk en goed vindt aan een ander of probeer dat te zien. Zie het beste in een ander. Stimuleer elkaar. Waarom niet? Wees je bewust van waar je in investeert... Ik ken stellen die elkaar voortdurend maar vertellen wat ze niet zint aan elkaar, wat de ander anders moet doen, zou moeten doen. Die niet zien hoe ze hun eigen persoonlijke onvrede voor het gemak projecteren op de ander. Word je daar blij van? Helpt het? Waarom ben je nog steeds met die persoon getrouwd als je alleen maar commentaar hebt op die ander? Moet die ander jou gelukkig maken? Dat kan niet. Alles is een keuze, je hoeft niet getrouwd te zijn met die ander, maar als je het dan toch bent, vraag je dan eens af waarom. En hoe het zou zijn zonder die ander. Wat zou je missen? Zie de waarde van elkaar. Ik kan niet over de relaties van anderen oordelen, maar wat me vaak opvalt is dat wat men zegt over elkaar meestal precies voor zichzelf geldt en in elk geval reden genoeg is om in de spiegel te kijken. Wat leg je bij een ander neer wat bij jouzelf thuishoort?
Bij jezelf blijven betekent ook goeie maatjes met jezelf zijn, achter jezelf gaan staan, duidelijk zijn en trouw zijn aan jezelf. Niet voor een ander denken, invullen, zeggen wat-ie moet doen.
Geef elkaar wat ruimte, geef jezelf ruimte. We hebben allemaal recht op vrijheid om te zijn wie we zijn. Maar als we onszelf al geen vrijheid geven, wie moet het dan doen?

Alles is energie. Daar gaat het om. Elk woord en elke gedachte, hoe we ons voelen, dat verspreiden we. Wat wil je verspreiden, wat wil je creëren? Het is niet zo moeilijk, de stap maken van je hoofd naar je hart. De intentie is al genoeg om dat proces in gang te zetten. En daar heb je dan vooral zelf veel plezier van. Look with the eyes of Love.

.

Het is 2012

Piek: "Ik heb sinds vanochtend een motto, als reactie op van alles: Het is 2012."
Ik: "Dus? Alles is anders? Alles is mogelijk?"
Piek: "Ja. En alles gaat snel en verrassend anders en soepeler dan je vermoedde op grond van eerdere ervaringen. Dat idee heb ik bij 2012."

Het is interessant om er eens op te letten. Het is zo, alles gaat snel. We kunnen onszelf ook heel snel corrigeren. In de zin van onszelf betrappen op iets wat we 'per ongeluk' creëren met een onbewuste gedachte, gebaseerd op een onzekerheid en niet gebaseerd op vertrouwen. Als we dat zien, door hebben hoe we per ongeluk zelf situaties creëren, die ons niet echt dienen, kunnen we snel de overstap maken en de oude gedachte vervangen door een nieuwe. Het herstelt zich snel. Het inzien is genoeg. We worden ondersteund daarin.

Iedereen weet met hoeveel bombarie 2012 aangekondigd is en velen verwach(t)ten met angst en beven dramatische gebeurtenissen, anderen verzetten zich juist tegen die hele '2012-hype'. Naar mijn idee is 2012 allang begonnen, een onderstroom die zich opgebouwd heeft de afgelopen jaren en steeds sterker voelbaar wordt. Uiteindelijk voor iedereen. Het is vooral onzichtbaar, wat 2012 is. Met vervolgens natuurlijk wel zichtbare effecten, maar het zit 'm in wat er onzichtbaar gebeurt.
Bepaalde dingen (houdingen) werken niet meer en daar worden we mee geconfronteerd, we worden geconfronteerd met onszelf. Zodra we dat zien, begint de verandering al. Met volle kracht wordt zo'n verandering teweeg gebracht en stuwt ons voort op de weg van iets nieuws. Wat we niet meer nodig hebben, kunnen we steeds makkelijker loslaten. Eigenlijk gaat het vanzelf... En dat is heerlijk!
Laat de strijd los, dan wordt alles makkelijker. Besef waar je je niet lekker bij voelt en het kan zichzelf gaan hervormen. Voel waar je je wel lekker bij voelt en geniet ervan. Maak je vooral geen zorgen over de toekomst, je weet het toch allemaal niet, maar je kunt er wel op vertrouwen dat alles, werkelijk alles de goeie kant op gaat. Alweer: laat je niet leiden door de angst. Herken je angst en dat is genoeg om 'm los te laten. Wij worden hierin gesteund. Voluit, door meer dan wij kunnen zien en begrijpen en beseffen. Ons wordt gevraagd achter onszelf te gaan staan en te vertrouwen, op onszelf. Want die enorme kracht is te vinden in onszelf. We worden snel gecorrigeerd en dat kan even flink confronterend zijn, maar alles wordt er alleen maar beter van. Wees maar even lekker boos of verdrietig als zoiets gebeurt, maar kijk op en zie het nieuwe, het mooie aan de horizon verschijnen...

Dat doet me denken aan een situatie die ik een paar jaar geleden meegemaakt heb en totnutoe 'geheim' heb gehouden: In een bui van wanhoop en teleurstelling, verdriet en pijn, kwam ik op het strand terecht. Het was al bijna donker. Ik zocht mijn heil bij de zee. De zee weet alles en neemt alles mee, bevrijd je van de ballast en geeft je weer ruimte, vrijheid. Geen idee hoelang ik daar gezeten heb. Er stond iemand schuin achter me al die tijd. Dat had ik wel waargenomen, maar de afstand was groot genoeg om het te laten voor wat het was. Toen ik eindelijk opstond en terug liep, stond hij er nog steeds en toen ik langs kwam lopen, sprak hij me aan: "Ik heb een boodschap voor u."
O? "Wat er ook is, weet dat er daar aan de horizon iets nieuws verschijnt. Je kunt het nu nog niet zien, maar het is iets veel mooiers..." Verbaasd bedankte ik hem en liep verder. Twee tellen later bedacht ik me hoe waardevol z'n boodschap was en hoe vreemd de situatie. Ik draaide me om, omdat ik meer wilde weten. Weg was hij. In geen velden of wegen meer te bekennen. Beduusd heb ik me daar nog een half uurtje over verbaasd en ben daarna rustig naar huis gegaan. Sindsdien weet ik dat het zo is.

En die horizon, die is er nu. Daarom vertel ik dit verhaal. Wat er ook is, weet dat er iets nieuws in aantocht is, iets mooiers. De horizon is er al. Dichterbij dan je soms denkt. Als je 'm toelaat er te zijn, is-ie er.
.

Autoriteit nemen

“Be in your life. This means don't be in another person's life. Don't spend your time thinking about other people and how they do things -- whether they were nice to you or supportive of you. It's time to let go of all of the issues about other people and what they did or didn't do, and to just be you. The habit is to avoid one's own issues by enumerating someone else's. Don't avoid yourself.  Be in your life.” (Divine Mother)

Bepaalde thema's lijken wel in de lucht te hangen. De afgelopen week was dat, kort samengevat: autoriteit nemen. De verantwoordelijkheid nemen voor jezelf, jouw leven en dat niet door een ander laten bepalen of laten blokkeren door omstandigheden macht te geven over jou. In die zin heeft de richting van 2012 zich stevig ingezet.
Autoriteit nemen. Het komt er op neer dat we kunnen gaan ontdekken dat we het zelf zijn die ons leven vormgeven. We hebben veel autoriteit uit handen gegeven, maar we kunnen ook gaan ontdekken dat we zelf alle mogelijkheden in handen hebben om onze eigen werkelijk vorm te geven. De sleutel ligt in onszelf, niet bij anderen.

Begin deze week rolde het artikel 'Vertrouwen, het antwoord op de crisis' uit mijn handen. Een aanvulling op dit artikel lees je hier:

Strijd? Vrede in jezelf is vrede in de wereld.

.

Weg met het moeten!

Moeten, moeten, moeten... wat blijft er over als we niks meer moeten? Stel je voor, we schaffen het moeten af. Gewoon helemaal. Uitvlakken als woord. Het kan ook niet meer worden gedacht. Het is weg, bestaat niet meer.
Dan wordt alles opeens een keuze. Misschien ga je wel precies hetzelfde doen. Maar het is wat jij wil, waar je zelf voor kiest. En je bent je bewust van je keuzes. Het is niet van buitenaf opgelegd. Dat is niks, dat denken we, dat voelen we misschien zo, maar het is niet waar. We zijn best in staat onze eigen keuzes te maken! Alles is een keuze.

* geïnspireerd door de blog van Peter

.

De Ring

Leuk, nog een blogrecensie over De Magische Gouden Ring, met dank aan Daan: zie hier. 

.

Magic button

Heel handig: 

The magic button — Make Everything OK

:)

Verlies jezelf

Loslaten, een begrip en een kunst, waar nogal wat mensen moeite mee hebben. "Waarom moet je altijd iets loslaten? Ik wil helemaal niet loslaten!" reageerde iemand een tijdje geleden op de Ganpati-documentaire. "Er komt altijd een moment waarop je wel zal moeten," zei ik toen. Dat is nu eenmaal zo. De zaken waar je het meest aan vasthoudt, die je het moeilijkst vindt om los te laten, vragen er het meest om, zo lijkt het.Waarom kan iemand iets niet loslaten? Uit angst om iets te verliezen. Daarin ligt het misverstand. Je verliest er niks mee, je wint er alleen maar mee. Niks verdwijnt echt, je geeft het alleen de ruimte. Ruimte om te zijn wat het werkelijk is, ruimte om zichzelf op te lossen, ruimte om iets nieuws aan je leven toe te voegen, wat nog veel meer te bieden heeft. Je geeft jezelf de ruimte te zijn wie je werkelijk bent. En een ander ook trouwens.
Loslaten gaat eigenlijk steeds over het loslaten van bepaalde gedachten, in jouw hoofd vaststaande feiten, die je onder de loep kan nemen en kan betwijfelen. Over 'moet-gedachten' vooral, dwangmatigheden. Het geeft je heel veel ruimte als je zulke gedachten los kunt laten. Wat ervoor in de plaats komt is veel meer waard, alleen weet je dat nog niet zolang je vasthoudt aan je eigen waarheden.

Zoals de storm die momenteel over het land raast, zal 2012 ons leren los te laten, of we willen of niet. Wie zich daartegen verzet, maakt het zichzelf onnodig moeilijk. Dit is jaar van de vrijheid, het jaar van de waarheid. Alleen door los te laten kun je makkelijk mee in de flow, je door de storm vooruit laten blazen. Hou niet vast aan al die gedachten, vooral niet aan de gedachten die jou bang, onzeker, boos en ongelukkig maken. Gedachten zijn zo beperkt. Betwijfel ze, steeds opnieuw, als ze jou in hun greep hebben. Laat je gedachten los, je hebt geen controle. Dat is een illusie. En het is niet erg. Want wat ervoor in de plaatskomt heeft je zoveel meer te bieden. Wen maar vast aan het gevoel van vrijheid. En geniet ervan. Stap uit je hoofd, ga naar je hart. En zet het vooral open... zodat je licht kan schijnen.

"Verlies jezelf," was de boodschap, die ik twee dagen geleden opving. Huh? "Hou niet vast aan je beperkte zelf, hou jezelf niet gekluisterd aan de beperkingen die je ziet, geef jezelf het luchtruim, beweeg maar mee. Dat is alles. Groei, be the light, wees als de zon. Niks is schaduw, niks staat je in de weg om te schijnen over al wat is. Maakt de zon zich zorgen over waar z'n licht terecht komt? Maakt de zon zich kleiner als iemand die het licht niet kan verdragen een zonnebril opzet? De zon schijnt gewoon. That's it: Schijn gewoon. Alle kanten op. Verlies jezelf, be the light..."



.

Vertrouwen, het antwoord op de crisis

Veel mensen maken zich druk over de crisis, over geld, over schulden, vragen zich af hoe ze het moeten redden. Wat is de boodschap voor deze mensen? 

Deze crisis gaat niet over geld. Het gaat over vertrouwen. Er blijkt weinig vertrouwen meer te zijn in de leiders, in de banken, in de machthebbers. Daar gaat deze crisis over. En dat is goed. Want er is geen enkele reden om vertrouwen te hebben in zulke machten - buiten jezelf. Het is het proces van wakker worden, het is aan de mensen om hun eigen macht in te zien, te gaan ervaren. Te ontdekken dat zij denken afhankelijk te zijn, maar dat hoeft niet. De meeste mensen voelen zich nog slachtoffer van het systeem, zij beseffen nog niet dat dat niet nodig is. Iedereen heeft de macht - de kracht - in zichzelf en kan dat nu gaan ontdekken. Dat is wat deze crisis te bieden heeft: De weg naar jezelf.

Geld is energie. Het gaat niet over geld. Het gaat over energie. Energie die mensen weggegeven hebben. Macht die uit handen is gegeven. Uit angst hebben mensen gehandeld. Uit angst geef je je macht weg. En uit angst wil je macht hebben over anderen. Er is geen andere reden voor de huidige situatie en er is maar een uitweg: Zelfrespect, waardering voor wie je bent, voor alles wat er is, voor de overvloed die van nature aanwezig is, respect voor alles wat er is. Alleen respect voor jezelf kan je dat respect teruggeven. Alleen waardering voor jezelf, voor wie je werkelijk bent, kan je die waardering teruggeven. En alleen waardering kan je helpen te begrijpen. Kan je helpen dankbaar te zijn. Alleen dankbaarheid brengt overvloed. Dankbaarheid is respect voor het grote, oneindige, de bron van leven, de bron van overvloed, de bron van energie, het enige dat je kan voeden. De energie is oneindig, dankbaarheid opent de poort.    

Voor de rest van dit artikel: klik hier.  

.

"Kom van dat kruis af..."

Oudejaarsdag bracht me in Brugge op een wel heel bijzondere plek. Geloof het of niet, maar daar wordt in een kerkje, verstopt in een hoekje van een pleintje, een buisje met bloed van Jezus bewaard. Vraag me niet hoe het kan, dat weet ik niet.
Daar stond ik ineens in een rij, nauwelijks tijd om te bedenken wat ik dan wel niet voor een gebed of wens zou doen. Eén voor één mocht je het trappetje op om je handen op de glazen koker te leggen die weer om dat buisje bloed heen lag en na iedere aanraking zorgvuldig werd schoongeveegd door een man in wit gewaad. Indrukwekkend. Ik kan niet anders zeggen. Het verbaasde me hoe het eruit zag: geel, droog, vreemd, goud? Ja, daar leek het nog het meeste op. Maar dat alles doet er eigenlijk niet toe. Het moment zelf maakte de hele entourage van kerk en priester, maar ook het beeld van de lijdende Christus aan het kruis, die maar aan de muur hing, totaal overbodig. Ik kan het niet beschrijven, dus laat ik dat dan ook vooral maar niet doen. Ik deed ook geen wens, geen gebed. Ik deed een belofte. Aan mezelf.

"Kom van dat kruis af..." dacht ik daarna tegen de beeltenissen in de kerk. Als we nou van al die beelden eens vrijheidsbeelden maakten... hoe anders zou de wereld er dan uitzien? Laten we onszelf eens bevrijden van dat juk. Bevrijding drukt zich heel anders uit, waarom blijven wij als mensheid toch zo hangen in het lijden? Dat is niet zoals Jezus het heeft bedoeld, durf ik zomaar te zeggen... Omdat dat is wat ik daar duidelijk heb gevoeld. 'We' hebben en masse iets verkeerd begrepen in dit universele verhaal. Time to wake up!