Als je iets mist, mis je het.
Je blijft het missen, omdat 'het missen' je beleving is.
Je aandacht, je energie voedt 'het missen' op zich
en zo hou je het precies in stand.
Terwijl dat wat je mist, precies is wat je wilt
anders zou je het niet missen.
Hoe pak je dat dan aan?
Je erbij neerleggen dat het zo is zoals het is
De aandacht richten op wat er wel is
zodat dat kan groeien
Je mind in de gaten houden en tot de orde roepen
die zoekt namelijk altijd naar dat wat er mist
en vindt ook altijd wel iets
Alles waar je mee strijdt, hou je juist in stand
Je houdt de afgescheidenheid in stand
die er in wezen niet is
Beseffen dat alles er in principe is
Voor zover jij het toelaat
en er op vertrouwt
Je verzet opgeven
Loslaten èn toelaten
dat is het geheim!
Overgave
Offeren... het hele verhaal!
zondag 28 oktober 2012
zaterdag 27 oktober 2012
Offerfeest
Dat offerfeest hè, daar heb ik eens even over nagedacht en ik ben er helemaal uit. We moeten dat eens anders aan gaan pakken. Het is natuurlijk een mooi, spannend verhaal dat Abraham bereid was om z'n zoon te offeren en dat God op het laatste moment een engel stuurde met de boodschap dat het ook een schaap mocht zijn, maar denk eens na: Heeft God Abraham ooit gevraagd z'n zoon te offeren? Nee, dat had-ie zelf aangeboden. Abraham wilde zo graag een zoon dat ie beloofde dat hij hem weer zou offeren. Dat begrijp ik al niet zo goed, want hij had natuurlijk ook gewoon om een zoon kunnen bidden. God stelt helemaal geen voorwaarden. Je kan hem alles vragen. Je hoeft alleen maar bereid te zijn om het ook te ontvangen. Dat is het punt...
Dus die spelregel had Abraham er zelf van gemaakt. Met alle ellende van dien. Tja, zo zijn mensen, ze vragen om ellende! God heeft een hoop met ons te stellen. Maar ja, hij wil het ons naar de zin maken en oordeelt verder niet. Je krijgt het zoals je het hebben wil. Hij had natuurlijk ook wel door dat Abraham het geen pretje vond om z'n zoon te offeren, dus moest-ie een list verzinnen. Zodat Abraham toch z'n eigen spelregels nakwam en de zoon, die hij geschonken had kon blijven leven. Arm schaap. Arme schapen, want ze worden nu nog steeds geofferd. Wat een misverstand!
God heeft helemaal geen schapen nodig! Hij heeft alles al. Hij heeft echt geen honger ofzo. Hij heeft genoeg en hij wil het juist met ons delen.
De bereidheid om te ontvangen vraagt een heel ander offer! Waarom heeft geen van al die bijbelgeleerden (of andere geleerden) ooit bedacht dat het gaat om de bereidheid het aan God over te laten en ons er niet zo mee te bemoeien? Offer je problemen, offer je zorgen, offer je twijfels en offer je eigenwijzigheid! Offer je 'small mind', ofwel je ego... Offer het slachtofferschap! Offer je angst en vertrouw op God. (Wat je ook onder God verstaat. Als je liever 'de bron' of 'het universum' zegt, vindt hij dat ook prima. Hij heeft namelijk helemaal geen probleem, evenmin als dat hij tekort heeft. Hij is trouwens ook geen 'hij', tenzij je dat graag wilt natuurlijk. Je krijgt het zoals je het hebben wilt.)
Offer je angst en je krijgt er vertrouwen voor terug. Dat is pas feest!
Dus die spelregel had Abraham er zelf van gemaakt. Met alle ellende van dien. Tja, zo zijn mensen, ze vragen om ellende! God heeft een hoop met ons te stellen. Maar ja, hij wil het ons naar de zin maken en oordeelt verder niet. Je krijgt het zoals je het hebben wil. Hij had natuurlijk ook wel door dat Abraham het geen pretje vond om z'n zoon te offeren, dus moest-ie een list verzinnen. Zodat Abraham toch z'n eigen spelregels nakwam en de zoon, die hij geschonken had kon blijven leven. Arm schaap. Arme schapen, want ze worden nu nog steeds geofferd. Wat een misverstand!
God heeft helemaal geen schapen nodig! Hij heeft alles al. Hij heeft echt geen honger ofzo. Hij heeft genoeg en hij wil het juist met ons delen.
De bereidheid om te ontvangen vraagt een heel ander offer! Waarom heeft geen van al die bijbelgeleerden (of andere geleerden) ooit bedacht dat het gaat om de bereidheid het aan God over te laten en ons er niet zo mee te bemoeien? Offer je problemen, offer je zorgen, offer je twijfels en offer je eigenwijzigheid! Offer je 'small mind', ofwel je ego... Offer het slachtofferschap! Offer je angst en vertrouw op God. (Wat je ook onder God verstaat. Als je liever 'de bron' of 'het universum' zegt, vindt hij dat ook prima. Hij heeft namelijk helemaal geen probleem, evenmin als dat hij tekort heeft. Hij is trouwens ook geen 'hij', tenzij je dat graag wilt natuurlijk. Je krijgt het zoals je het hebben wilt.)
Offer je angst en je krijgt er vertrouwen voor terug. Dat is pas feest!
vrijdag 26 oktober 2012
Elk verhaal
In de diepte van elk verhaal
ontdekken wij onszelf.
Ons Zelf.
Ons Zelf wil ontdekt worden
Het heeft ons alles te bieden
Alles.
Elk verhaal.
ontdekken wij onszelf.
Ons Zelf.
Ons Zelf wil ontdekt worden
Het heeft ons alles te bieden
Alles.
Elk verhaal.
Het succes van een ander
Hoe zouden wij onszelf gewaar kunnen worden als er geen anderen waren? In de ander komen wij onszelf tegen. Iemand vertelde me hoe hij spontaan en vrijwillig ideeën had aangedragen voor een ander, die daarmee flink succes boekte. Maar voor het gemak vergat deze succesvolle kunstenaar (want dat was het) de bijdrage, die mijn gesprekspartner daaraan had geleverd. Soms maak je zelfs mee dat mensen werkelijk denken dat zij het zelf verzonnen hebben. Ze schrijven het succes graag op hun eigen conto en vergeten de ander daarvoor dankbaar te zijn. En dan? Als nobele ideeënleverancier moet je daarmee toch kunnen leven? Het succes van anderen is ook jouw succes, toch?
Dat is zo. Wil je zelf succesvol zijn, dan vier je het succes van anderen alsof het jouw eigen succes is. Wil je leven in overvloed en voorspoed, ga dan niet laatdunkend praten over mensen die het goed voor elkaar hebben. Bewonder hen en wijs hun succes niet af, want daarmee wijs je jezelf af. Je plaatst jezelf in de slachtofferrol. Je zet jezelf buitenspel als je een ander niet gunt waar je zelf naar verlangt.
Het verhaal ging nog verder, want de kunstenaar vergat voor het gemak ook nog z'n rekeningen te betalen aan de nobele ideeënleverancier. Letterlijk en figuurlijk werd hij dus niet gewaardeerd, zijn waarde werd niet gezien, niet erkend en zijn grenzen werden overschreden. Tot hij ontplofte en radicaal een eind maakte aan de samenwerking. Dat hielp. Maar is daarmee iets opgelost? Ja, de rekeningen werden betaald, hij werd gehoord. Maar gezien en gewaardeerd?
Als je iemand voorrang geeft en die ander neemt dat voor lief en bedankt niet eens, word je dan boos? Alleen als je iets anders dwars zit. Als je gewaardeerd wil worden, als je erkenning nodig hebt. In principe zou het niet uit moeten maken, je geeft iets, het wordt gewaardeerd of niet, maar jij hebt de keuze gemaakt - onafhankelijk van een ander - om hoffelijk en ruimhartig te zijn en daarmee maak je de wereld mooier. Niks mis mee. Wat die ander ermee doet, moet-ie zelf weten.
We kennen het waarschijnlijk allemaal wel, van die situaties waarin anderen gewoon voorrang nemen, het de normaalste zaak van de wereld vinden dat zij voorgaan, dat je hen helpt, dat anderen voor hen klaar staan. En het voelt helemaal niet lekker als je ontdekt dat je voor hun karretje gespannen bent, als het voelt alsof je hun knechtje bent. Eén troost: Ware 'meesters' zullen je zo nooit behandelen, die bedanken je voor elke kleine bijdrage, die zien wie je bent en wat je doet. Het getuigt van ware grootsheid als je kunt toegeven dat je iets aan een ander te danken hebt. Als iemand dat niet wil weten en wil zien en niet nobel toegeeft, dan vertelt dat iets over hun eigen onvermogen. Wie de ander niet waardeert, waardeert ook zichzelf niet. Wie niet zorgvuldig met anderen omgaat, gaat ook niet zorgvuldig met zichzelf om. Die superieure houding is dan schijn, verbloemt een innerlijk onvermogen, een onzekerheid.
Maar... ook al is het verleidelijk om in zulke situaties oordelen te vellen over een ander, daar heb je niet veel aan. Die ander komt ons iets laten zien over onszelf. Die ander komt op ons pad om ons iets te leren. Met oordelen blokkeren we het zicht op onszelf, op de frustratie en pijn in onszelf, die zich hier manifesteert, erkend wil worden en vooral: opgelost wil worden. Heelheid. Elk stukje van jezelf dat je onderweg bent kwijtgeraakt, wil terug! En als we die pijn maar blijven vermijden door naar een ander te wijzen, blijft-ie zich herhalen, in steeds verschillende situaties. Tot je wilt kijken. Niet oordelend, maar gewoon kijken, voelen, ervaren en begrijpen. Het is altijd oude pijn. Het gaat nooit over waar het nu over gaat, het is een herhaling van iets ouds. Een patroon, dat zichzelf in stand houdt. Tot je het doorbreekt door het te zien. En daarmee is het op te heffen.
Ergens onderweg ben je gaan geloven dat je niet goed genoeg bent, dat je moeite moet doen voor anderen, dat je jezelf moet bewijzen, dat je 'het' moet verdienen, liefde en waardering. Er mogen zijn zoals je bent? Dat kan je alleen jezelf geven. Jezelf teruggeven: Zelfliefde, eigenwaarde, zelfvertrouwen. Je bent wie je bent en je mag er zijn zoals je bent. Geef jezelf die toestemming en je bent niet langer afhankelijk van anderen. Als jij ziet en erkent wie je zelf bent, heb je de erkenning en waardering van een ander niet meer nodig. Dan maakt het je niet uit of een ander jou wel ziet, waardeert en respecteert. Sterker nog: Als jij jezelf eert, waardeert, erkent en respecteert, dan pas zullen anderen dat ook doen. Zo werkt het.
Het gaat nooit over de ander! De ander, de wereld om ons heen en zulke situaties bieden ons de gelegenheid onszelf tegen te komen, te groeien, ons Ware Zelf te ontdekken. We hebben alleen maar pijn als we onszelf ontkennen. Ons Zelf wil gezien worden, erkend worden. Wil geliefd worden door jou! En die liefde is helend. Die heelt alle wonden.
Als je geeft vanuit je overvloed kan er nooit een tekort zijn. Er is in principe natuurlijk helemaal niks mis met geven en er voor anderen zijn. Het is alleen wel heel zinnig om onze motieven te bekijken. Doen we het voor de waardering, zelfs al zeggen we van niet? Doen we het om onszelf goed, beter (misschien zelfs superieur?) te voelen? Doen we het vanuit tekort? Of vanuit overvloed? Zijn we er afhankelijk van? Of is het vanuit onafhankelijkheid, onvoorwaardelijk, vanuit vrijheid?
Hoe een ander er ook mee omgaat, als het jouw keuze is en je weet waarom je iets doet, dan is het goed. Natuurlijk is het wel handig om te kijken of jouw zaadjes wel in vruchtbare grond terecht komen, anders kun je je energie beter ergens anders aan besteden. In elk geval eerst aan je eigen talenten! Want het zijn jouw eigen talenten, die zich in jouw leven willen manifesteren. Misschien in samenwerking met anderen en hun talenten, maar zeker niet ondergeschikt aan anderen en ze zijn ook zeker niet minder waard!
Zoals je de kunstenaar ideeën levert, zo kun je ook jezelf ideeën leveren. Zoals hij ze oppakt om succesvol te zijn, kun je ze ook zelf oppakken om succesvol te zijn. Als hier sprake is van een frustratie en je kijkt heel eerlijk naar jezelf, zou je dan kunnen zeggen dat je misschien bang bent voor je eigen succes, of om stappen te zetten die jou succes brengen? Ergens knaagt het, hij wel succes en jij niet? Wat is je angst? Faalangst? Of juist angst voor je eigen grootsheid?
Wat het ook is: die ander brengt je dus een kadootje. Pas als jij jezelf erkent, is jouw succes ook het succes van de ander en omgekeerd.
Dat is zo. Wil je zelf succesvol zijn, dan vier je het succes van anderen alsof het jouw eigen succes is. Wil je leven in overvloed en voorspoed, ga dan niet laatdunkend praten over mensen die het goed voor elkaar hebben. Bewonder hen en wijs hun succes niet af, want daarmee wijs je jezelf af. Je plaatst jezelf in de slachtofferrol. Je zet jezelf buitenspel als je een ander niet gunt waar je zelf naar verlangt.
Het verhaal ging nog verder, want de kunstenaar vergat voor het gemak ook nog z'n rekeningen te betalen aan de nobele ideeënleverancier. Letterlijk en figuurlijk werd hij dus niet gewaardeerd, zijn waarde werd niet gezien, niet erkend en zijn grenzen werden overschreden. Tot hij ontplofte en radicaal een eind maakte aan de samenwerking. Dat hielp. Maar is daarmee iets opgelost? Ja, de rekeningen werden betaald, hij werd gehoord. Maar gezien en gewaardeerd?
Als je iemand voorrang geeft en die ander neemt dat voor lief en bedankt niet eens, word je dan boos? Alleen als je iets anders dwars zit. Als je gewaardeerd wil worden, als je erkenning nodig hebt. In principe zou het niet uit moeten maken, je geeft iets, het wordt gewaardeerd of niet, maar jij hebt de keuze gemaakt - onafhankelijk van een ander - om hoffelijk en ruimhartig te zijn en daarmee maak je de wereld mooier. Niks mis mee. Wat die ander ermee doet, moet-ie zelf weten.
We kennen het waarschijnlijk allemaal wel, van die situaties waarin anderen gewoon voorrang nemen, het de normaalste zaak van de wereld vinden dat zij voorgaan, dat je hen helpt, dat anderen voor hen klaar staan. En het voelt helemaal niet lekker als je ontdekt dat je voor hun karretje gespannen bent, als het voelt alsof je hun knechtje bent. Eén troost: Ware 'meesters' zullen je zo nooit behandelen, die bedanken je voor elke kleine bijdrage, die zien wie je bent en wat je doet. Het getuigt van ware grootsheid als je kunt toegeven dat je iets aan een ander te danken hebt. Als iemand dat niet wil weten en wil zien en niet nobel toegeeft, dan vertelt dat iets over hun eigen onvermogen. Wie de ander niet waardeert, waardeert ook zichzelf niet. Wie niet zorgvuldig met anderen omgaat, gaat ook niet zorgvuldig met zichzelf om. Die superieure houding is dan schijn, verbloemt een innerlijk onvermogen, een onzekerheid.
Maar... ook al is het verleidelijk om in zulke situaties oordelen te vellen over een ander, daar heb je niet veel aan. Die ander komt ons iets laten zien over onszelf. Die ander komt op ons pad om ons iets te leren. Met oordelen blokkeren we het zicht op onszelf, op de frustratie en pijn in onszelf, die zich hier manifesteert, erkend wil worden en vooral: opgelost wil worden. Heelheid. Elk stukje van jezelf dat je onderweg bent kwijtgeraakt, wil terug! En als we die pijn maar blijven vermijden door naar een ander te wijzen, blijft-ie zich herhalen, in steeds verschillende situaties. Tot je wilt kijken. Niet oordelend, maar gewoon kijken, voelen, ervaren en begrijpen. Het is altijd oude pijn. Het gaat nooit over waar het nu over gaat, het is een herhaling van iets ouds. Een patroon, dat zichzelf in stand houdt. Tot je het doorbreekt door het te zien. En daarmee is het op te heffen.
Ergens onderweg ben je gaan geloven dat je niet goed genoeg bent, dat je moeite moet doen voor anderen, dat je jezelf moet bewijzen, dat je 'het' moet verdienen, liefde en waardering. Er mogen zijn zoals je bent? Dat kan je alleen jezelf geven. Jezelf teruggeven: Zelfliefde, eigenwaarde, zelfvertrouwen. Je bent wie je bent en je mag er zijn zoals je bent. Geef jezelf die toestemming en je bent niet langer afhankelijk van anderen. Als jij ziet en erkent wie je zelf bent, heb je de erkenning en waardering van een ander niet meer nodig. Dan maakt het je niet uit of een ander jou wel ziet, waardeert en respecteert. Sterker nog: Als jij jezelf eert, waardeert, erkent en respecteert, dan pas zullen anderen dat ook doen. Zo werkt het.
Het gaat nooit over de ander! De ander, de wereld om ons heen en zulke situaties bieden ons de gelegenheid onszelf tegen te komen, te groeien, ons Ware Zelf te ontdekken. We hebben alleen maar pijn als we onszelf ontkennen. Ons Zelf wil gezien worden, erkend worden. Wil geliefd worden door jou! En die liefde is helend. Die heelt alle wonden.
Als je geeft vanuit je overvloed kan er nooit een tekort zijn. Er is in principe natuurlijk helemaal niks mis met geven en er voor anderen zijn. Het is alleen wel heel zinnig om onze motieven te bekijken. Doen we het voor de waardering, zelfs al zeggen we van niet? Doen we het om onszelf goed, beter (misschien zelfs superieur?) te voelen? Doen we het vanuit tekort? Of vanuit overvloed? Zijn we er afhankelijk van? Of is het vanuit onafhankelijkheid, onvoorwaardelijk, vanuit vrijheid?
Hoe een ander er ook mee omgaat, als het jouw keuze is en je weet waarom je iets doet, dan is het goed. Natuurlijk is het wel handig om te kijken of jouw zaadjes wel in vruchtbare grond terecht komen, anders kun je je energie beter ergens anders aan besteden. In elk geval eerst aan je eigen talenten! Want het zijn jouw eigen talenten, die zich in jouw leven willen manifesteren. Misschien in samenwerking met anderen en hun talenten, maar zeker niet ondergeschikt aan anderen en ze zijn ook zeker niet minder waard!
Zoals je de kunstenaar ideeën levert, zo kun je ook jezelf ideeën leveren. Zoals hij ze oppakt om succesvol te zijn, kun je ze ook zelf oppakken om succesvol te zijn. Als hier sprake is van een frustratie en je kijkt heel eerlijk naar jezelf, zou je dan kunnen zeggen dat je misschien bang bent voor je eigen succes, of om stappen te zetten die jou succes brengen? Ergens knaagt het, hij wel succes en jij niet? Wat is je angst? Faalangst? Of juist angst voor je eigen grootsheid?
Wat het ook is: die ander brengt je dus een kadootje. Pas als jij jezelf erkent, is jouw succes ook het succes van de ander en omgekeerd.
woensdag 24 oktober 2012
Doe het graag of doe het niet!
"Dan ga je het maar gewoon leuk vinden!" zeg ik als een strenge schooljuffrouw tegen iemand die na z'n gedane arbeid even langs komt en als ik vraag 'Lekker bezig geweest?' als antwoord geeft: "Nou, ik merk dat het niet is waar ik blij van word..."
Waarom zo streng? Omdat het iets is dat hij zelf gecreëerd heeft, zoals we allemaal alles zelf creëren. Hij wilde klusjes om geld te verdienen. Die zijn er en die volgen elkaar op. Wat gebeurt er als je zegt dat je er niet blij van wordt? Drie keer raden...
Ja, je kunt natuurlijk beter wensen dat je wel blij wordt van het werk dat je doet. Of gewoon blij zijn met dat wat er is. En het allerslimste is om nog meer heel leuk, uitdagend en goedverdienend werk uit te nodigen. Als je iets doet, doe het dan goed. Met hart en ziel. Wat het ook is. Anders kan je het beter niet doen. Als je blij en dankbaar kunt zijn voor alles wat er is, zoals het is, dan blijft het naar je toe stromen.
Wat het ook is, waar het ook over gaat - werk, relaties, voorspoed, succes of iets anders - kijk altijd naar dat waar je wel blij van wordt! Zie of zoek in elke situatie wat er is om te waarderen, om dankbaar voor te zijn. (En als dat echt niet lukt: Hou er dan mee op!) De mind doet dat niet uit zichzelf, dus je zult er jezelf in moeten sturen. Maar dat kan. En dat zal je goed doen. Droom gerust over hoe het nog leuker of nog meer kan worden, richt de aandacht op dat wat je wel wilt! En doe net alsof dat er al is. Alles wat je je voor kunt stellen, kan er zijn. Kan je manifesteren. We krijgen exact waar we om vragen! Met onze aandacht sturen wij de energie.
Maar... hou jezelf goed in de gaten! Hou je gedachten in de gaten! Blijf goed opletten. Laat je niet meesleuren in de onvrede. Neem een beslissing, geef jezelf toestemming om te leven in vreugde, dankbaarheid, overvloed en Liefde. Hou je aandacht daar op gericht. Zo creëer je het beste voor jezelf. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de wereld. Want we vervuilen de wereld met negatieve gedachten, met al die oordelen over wat er niet deugt, met ons idee dat het nu eenmaal zo is en niet anders zou kunnen zijn. Dat kan wel. En het hangt van onszelf af. Wij creëren.
Zie dus de macht die je zelf hebt en doe er iets mee! Er is namelijk geen enkele goede reden om te klagen! Maak keuzes. Als je iets doet, doe het dan goed: Doe het graag of doe het niet!
Naschrift: De volgende dag kwam hij weer even langs en vertelde hoe lekker hij had gewerkt die dag!
Waarom zo streng? Omdat het iets is dat hij zelf gecreëerd heeft, zoals we allemaal alles zelf creëren. Hij wilde klusjes om geld te verdienen. Die zijn er en die volgen elkaar op. Wat gebeurt er als je zegt dat je er niet blij van wordt? Drie keer raden...
Ja, je kunt natuurlijk beter wensen dat je wel blij wordt van het werk dat je doet. Of gewoon blij zijn met dat wat er is. En het allerslimste is om nog meer heel leuk, uitdagend en goedverdienend werk uit te nodigen. Als je iets doet, doe het dan goed. Met hart en ziel. Wat het ook is. Anders kan je het beter niet doen. Als je blij en dankbaar kunt zijn voor alles wat er is, zoals het is, dan blijft het naar je toe stromen.
Wat het ook is, waar het ook over gaat - werk, relaties, voorspoed, succes of iets anders - kijk altijd naar dat waar je wel blij van wordt! Zie of zoek in elke situatie wat er is om te waarderen, om dankbaar voor te zijn. (En als dat echt niet lukt: Hou er dan mee op!) De mind doet dat niet uit zichzelf, dus je zult er jezelf in moeten sturen. Maar dat kan. En dat zal je goed doen. Droom gerust over hoe het nog leuker of nog meer kan worden, richt de aandacht op dat wat je wel wilt! En doe net alsof dat er al is. Alles wat je je voor kunt stellen, kan er zijn. Kan je manifesteren. We krijgen exact waar we om vragen! Met onze aandacht sturen wij de energie.
Maar... hou jezelf goed in de gaten! Hou je gedachten in de gaten! Blijf goed opletten. Laat je niet meesleuren in de onvrede. Neem een beslissing, geef jezelf toestemming om te leven in vreugde, dankbaarheid, overvloed en Liefde. Hou je aandacht daar op gericht. Zo creëer je het beste voor jezelf. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de wereld. Want we vervuilen de wereld met negatieve gedachten, met al die oordelen over wat er niet deugt, met ons idee dat het nu eenmaal zo is en niet anders zou kunnen zijn. Dat kan wel. En het hangt van onszelf af. Wij creëren.
Zie dus de macht die je zelf hebt en doe er iets mee! Er is namelijk geen enkele goede reden om te klagen! Maak keuzes. Als je iets doet, doe het dan goed: Doe het graag of doe het niet!
Naschrift: De volgende dag kwam hij weer even langs en vertelde hoe lekker hij had gewerkt die dag!
dinsdag 23 oktober 2012
Lachen!
Afgelopen zondag had ik een lachdag. Alles was grappig. Ik zag overal de humor van in. Nou was ik ook in België... (grapje)
Maar ik heb het nog steeds. Ik kan het je aanraden, want het is zo enorm bevrijdend! En het werkt aanstekelijk, mensen om je heen gaan vanzelf meelachen, daar is geen ontkomen aan.
Is er niks te lachen? Weet je niet hoe je moet beginnen? Kijk dan eens naar dit filmpje en begin gewoon!
Lachen is gezond. Ontspannend en verruimend. En probeer vooral te lachen om die dingen die vast zitten. Want die wegen veel te zwaar en slurpen energie. Zie het spel, zie de humor!
Maar ik heb het nog steeds. Ik kan het je aanraden, want het is zo enorm bevrijdend! En het werkt aanstekelijk, mensen om je heen gaan vanzelf meelachen, daar is geen ontkomen aan.
Is er niks te lachen? Weet je niet hoe je moet beginnen? Kijk dan eens naar dit filmpje en begin gewoon!
Lachen is gezond. Ontspannend en verruimend. En probeer vooral te lachen om die dingen die vast zitten. Want die wegen veel te zwaar en slurpen energie. Zie het spel, zie de humor!
maandag 22 oktober 2012
Begrijpen
Het is niet dat ik je zo nodig wilde overtuigen
Het is niet dat ik gelijk wilde hebben - of heb... ;)
Het was alleen...
dat ik begrepen wilde worden.
Maar nu ik dat zelf begrijp
kan ik het begrijpen
dat je het niet begreep
Je begrijpt het pas
als je jezelf begrijpt.
Het is niet dat ik gelijk wilde hebben - of heb... ;)
Het was alleen...
dat ik begrepen wilde worden.
Maar nu ik dat zelf begrijp
kan ik het begrijpen
dat je het niet begreep
Je begrijpt het pas
als je jezelf begrijpt.
woensdag 17 oktober 2012
Een nuttig dwaalspoor
Ooit was er een tijd dat we geen gedachten hadden. Nou ja 'we'..., de oermens, die leefde in de natuur. In harmonie met de natuur en met elkaar. Eckhart Tolle vertelt hier op komische wijze hoe het geweest moet zijn voor deze oermens toen er ineens gedachten opkwamen: 'Hee, een stem in mijn hoofd! Waar komt die vandaan?'
Het ego is dus een nuttig dwaalspoor, het heeft een functie. Als we de weg terug vinden, heeft er een verdieping plaatsgevonden. Wie in het paradijs woont, weet niet dat dat het paradijs is, tenzij hij ook ergens anders is geweest, waar het minder mooi was.
Gedachten zijn niet van jou. Je hoeft je er niet mee te identificeren. Je hoeft niet met ze mee te gaan. Je kunt kiezen! En dan is het nuttig om te weten dat gedachten een magneet zijn. Gedachten trekken gedachten aan. Ga eens denken aan vakantie bijvoorbeeld. Daarmee trek je meer en meer vakantiegedachten aan. Je gaat terug denken aan leuke vakantiemomenten, je krijgt zin in vakantie, je gaat plannen maken voor een nieuwe vakantie.... Het levert je ook meteen bepaalde gevoelens op. Zo zet je iets in gang. Je trekt het aan. Je beleving vormt je eigen magnetisch veld. En je hebt dus middelen om dat te sturen: Je focus, je aandacht, je discipline, je ervan bewust zijn.
En we hebben het dus nodig (gehad) om eerst te verdwalen in al die negatieve gedachten over onszelf, over anderen en over de wereld. Om te ontdekken wat we daarmee bereiken. En om te ontdekken dat het ook anders kan. En dan wordt het leuk! Die tijd is NU aangebroken!
Het ego is dus een nuttig dwaalspoor, het heeft een functie. Als we de weg terug vinden, heeft er een verdieping plaatsgevonden. Wie in het paradijs woont, weet niet dat dat het paradijs is, tenzij hij ook ergens anders is geweest, waar het minder mooi was.
Gedachten zijn niet van jou. Je hoeft je er niet mee te identificeren. Je hoeft niet met ze mee te gaan. Je kunt kiezen! En dan is het nuttig om te weten dat gedachten een magneet zijn. Gedachten trekken gedachten aan. Ga eens denken aan vakantie bijvoorbeeld. Daarmee trek je meer en meer vakantiegedachten aan. Je gaat terug denken aan leuke vakantiemomenten, je krijgt zin in vakantie, je gaat plannen maken voor een nieuwe vakantie.... Het levert je ook meteen bepaalde gevoelens op. Zo zet je iets in gang. Je trekt het aan. Je beleving vormt je eigen magnetisch veld. En je hebt dus middelen om dat te sturen: Je focus, je aandacht, je discipline, je ervan bewust zijn.
En we hebben het dus nodig (gehad) om eerst te verdwalen in al die negatieve gedachten over onszelf, over anderen en over de wereld. Om te ontdekken wat we daarmee bereiken. En om te ontdekken dat het ook anders kan. En dan wordt het leuk! Die tijd is NU aangebroken!
dinsdag 16 oktober 2012
De bigger mind
Je zal er niet lang over hoeven nadenken als ik je vraag om je een situatie voor de geest te halen, waar je niet blij mee bent. We kennen ze allemaal en doorgaans besteden we aan zulke situaties meer gedachten dan aan alles waar we wel tevreden over zijn. Allereerst toont dat maar weer eens aan hoe de 'small mind' werkt als je 'm niet onder de duim hebt. Ik noem het 'small mind', omdat er ook een 'bigger mind' bestaat. De 'bigger mind' is in 'alignment' with Truth, met het hart, met het Goddelijke. De 'bigger mind' kent de waarheid. Je kunt kiezen voor de 'bigger mind'. Je kunt je Hogere Zelf vragen het over te nemen van je 'small mind'. Je kunt je Hogere Zelf alles vragen trouwens: Meer vertrouwen, hulp, inzichten, kracht, maar het slimste is misschien wel om te vragen of je Hoger Zelf je 'small mind' wil vervangen door de 'bigger mind'.
Terug naar de situatie, waar je niet blij mee bent. Heb je 'm?
Okee, hou je vast. Dan ga ik je nu vertellen dat je 'm zelf gecreëerd hebt!
Oja? Welnee? Ik ken de reacties, van mezelf en anderen. 'Dat is niet zo want... dit of dat, die of die. En de mensen in oorlogssituaties dan? Hebben die erom gevraagd?' enz.. enz...
Nee, we hebben er niet bewust om gevraagd. Het is niet zo dat we de niet-leuke situaties bewust creëren. Maar het is wel zo dat we mèt bewustzijn iets anders kunnen creëren. Dat is het doel. De ziel is er niet op uit om het jou zo makkelijk mogelijk te maken. De ziel geeft je de uitdagingen, die je nodig hebt om jezelf te vinden. Je ware Zelf. Ongeacht alle omstandigheden is er je ware Zelf. Het is de bedoeling dat je dat ontdekt. In elke situatie, die niet leuk is, ligt dat geheim besloten. Zodra je je los maakt uit de identificatie met de rol die je hebt aangenomen in de niet-leuke situatie, vind je jezelf terug. Je kracht, je liefdevolle Zelf, die verder niet oordeelt, maar gewoon ziet. Je 'small mind' zal er alles aan doen jou gevangen te houden in die identificatie. Tot je het ziet. Nodig je Hogere Zelf uit om het te zien! En om je eruit te bevrijden. Zie het spel dat we spelen. En zie de spelregels: je krijgt wat je wilt! Precies wat je nodig hebt om te groeien en in jezelf te gaan geloven!
Terug naar de situatie, waar je niet blij mee bent. Heb je 'm?
Okee, hou je vast. Dan ga ik je nu vertellen dat je 'm zelf gecreëerd hebt!
Oja? Welnee? Ik ken de reacties, van mezelf en anderen. 'Dat is niet zo want... dit of dat, die of die. En de mensen in oorlogssituaties dan? Hebben die erom gevraagd?' enz.. enz...
Nee, we hebben er niet bewust om gevraagd. Het is niet zo dat we de niet-leuke situaties bewust creëren. Maar het is wel zo dat we mèt bewustzijn iets anders kunnen creëren. Dat is het doel. De ziel is er niet op uit om het jou zo makkelijk mogelijk te maken. De ziel geeft je de uitdagingen, die je nodig hebt om jezelf te vinden. Je ware Zelf. Ongeacht alle omstandigheden is er je ware Zelf. Het is de bedoeling dat je dat ontdekt. In elke situatie, die niet leuk is, ligt dat geheim besloten. Zodra je je los maakt uit de identificatie met de rol die je hebt aangenomen in de niet-leuke situatie, vind je jezelf terug. Je kracht, je liefdevolle Zelf, die verder niet oordeelt, maar gewoon ziet. Je 'small mind' zal er alles aan doen jou gevangen te houden in die identificatie. Tot je het ziet. Nodig je Hogere Zelf uit om het te zien! En om je eruit te bevrijden. Zie het spel dat we spelen. En zie de spelregels: je krijgt wat je wilt! Precies wat je nodig hebt om te groeien en in jezelf te gaan geloven!
zondag 14 oktober 2012
Recept
Als er één recept is voor een gelukkig, voorspoedig leven is het: Dankbaarheid.
Stop complaining & start praising, you will get nowhere in life unless your attitude turns to gratitude.
Je kunt elk moment de omslag maken (voor 't geval je het nog niet gedaan hebt...): Stop met klagen, kijk wat je waardeert, wat er is om dankbaar voor te zijn. Op slag verandert je gevoel (al moet je dat soms even een duwtje geven in de goeie richting en lijkt dat misschien kunstmatig, maar het kan) en daarmee verandert alles. Want je gevoel bepaalt hoe je alles beleeft. Wat je waardeert, waar je dankbaar voor bent, dat voelt zich welkom bij jou. Daar krijg je meer van.
Aandacht is je krachtigste instrument in het leven. Welke aandacht geef je iets of iemand of jezelf? Het is net zoiets als plantjes water geven. Maar dat water kan dan voedend zijn of giftig zijn.
Een hele eenvoudige 'oefening', die je heel snel meer geluk brengt, is om bijvoorbeeld eens naar de mensen om je heen te kijken en op te schrijven wat je in hen waardeert, wat je leuk vindt, waar je blij mee bent, waar je dankbaar voor bent. (Let wel: Die tweede stem hebben we al ontslagen!) Al die positieve eigenschappen of waardevolle bijdragen aan jouw leven vertellen je iets over jezelf. Jij hebt al die aspecten ook in je, anders zou je ze niet herkennen in de ander. Soms heb je ze nog niet ontwikkeld in jezelf, maar het feit dat je iets in een ander bewondert, betekent dat die eigenschap zich ook in jou wil manifesteren. En aanwezig is, gezien wil worden.
Als je dan toch lekker bezig bent met opschrijven waar je zoal blij en dankbaar voor bent, schrijf dan ook eens alle positieve aspecten van jezelf op. Geef jezelf complimenten, waardeer jezelf, maak eens een lijst met alles waar je jezelf dankbaar voor bent en waar je trots op bent!
En dan: last but not least: Zie in alles het geschenk dat er in ligt. Want dat is er altijd! Ook al moet je er soms wat moeite voor doen, het is er. In alles wat je meemaakt ligt een uitdaging verscholen: Welk moois is hier uit te halen? Zie het!
Stop complaining & start praising, you will get nowhere in life unless your attitude turns to gratitude.
Je kunt elk moment de omslag maken (voor 't geval je het nog niet gedaan hebt...): Stop met klagen, kijk wat je waardeert, wat er is om dankbaar voor te zijn. Op slag verandert je gevoel (al moet je dat soms even een duwtje geven in de goeie richting en lijkt dat misschien kunstmatig, maar het kan) en daarmee verandert alles. Want je gevoel bepaalt hoe je alles beleeft. Wat je waardeert, waar je dankbaar voor bent, dat voelt zich welkom bij jou. Daar krijg je meer van.
Aandacht is je krachtigste instrument in het leven. Welke aandacht geef je iets of iemand of jezelf? Het is net zoiets als plantjes water geven. Maar dat water kan dan voedend zijn of giftig zijn.
Een hele eenvoudige 'oefening', die je heel snel meer geluk brengt, is om bijvoorbeeld eens naar de mensen om je heen te kijken en op te schrijven wat je in hen waardeert, wat je leuk vindt, waar je blij mee bent, waar je dankbaar voor bent. (Let wel: Die tweede stem hebben we al ontslagen!) Al die positieve eigenschappen of waardevolle bijdragen aan jouw leven vertellen je iets over jezelf. Jij hebt al die aspecten ook in je, anders zou je ze niet herkennen in de ander. Soms heb je ze nog niet ontwikkeld in jezelf, maar het feit dat je iets in een ander bewondert, betekent dat die eigenschap zich ook in jou wil manifesteren. En aanwezig is, gezien wil worden.
Als je dan toch lekker bezig bent met opschrijven waar je zoal blij en dankbaar voor bent, schrijf dan ook eens alle positieve aspecten van jezelf op. Geef jezelf complimenten, waardeer jezelf, maak eens een lijst met alles waar je jezelf dankbaar voor bent en waar je trots op bent!
En dan: last but not least: Zie in alles het geschenk dat er in ligt. Want dat is er altijd! Ook al moet je er soms wat moeite voor doen, het is er. In alles wat je meemaakt ligt een uitdaging verscholen: Welk moois is hier uit te halen? Zie het!
Be thankful that you don’t already have everything you desire,
If you did, what would there be to look forward to?
Be thankful when you don’t know something
For it gives you the opportunity to learn.
Be thankful for the difficult times.
During those times you grow.
Be thankful for your limitations
Because they give you opportunities for improvement.
Be thankful for each new challenge
Because it will build your strength and character.
Be thankful for your mistakes
They will teach you valuable lessons.
Be thankful when you’re tired and weary
Because it means you’ve made a difference.
It is easy to be thankful for the good things.
A life of rich fulfillment comes to those who are
also thankful for the setbacks.
Gratitude can turn a negative into a positive.
Find a way to be thankful for your troubles
and they can become your blessings.
If you did, what would there be to look forward to?
Be thankful when you don’t know something
For it gives you the opportunity to learn.
Be thankful for the difficult times.
During those times you grow.
Be thankful for your limitations
Because they give you opportunities for improvement.
Be thankful for each new challenge
Because it will build your strength and character.
Be thankful for your mistakes
They will teach you valuable lessons.
Be thankful when you’re tired and weary
Because it means you’ve made a difference.
It is easy to be thankful for the good things.
A life of rich fulfillment comes to those who are
also thankful for the setbacks.
Gratitude can turn a negative into a positive.
Find a way to be thankful for your troubles
and they can become your blessings.
zaterdag 13 oktober 2012
De tweede stem
Soms neemt-ie het over, soms is-ie op de achtergrond, soms is-ie nergens meer te bekennen: De tweede stem. De tweede stem, die altijd bezwaren ziet en beren op de weg, die geen zin heeft en deuren dichtgooit, die spontaniteit afwijst en leuke ideeën wegbekritiseert. Die tweede stem is geen vrolijkerd, maar een niet-te-pruimen bangerd en een ondermijnende tegen- (in plaats van met-)gezel, met wie je niet wilt leven. En toch leven we ermee, laten we hem ons leven behoorlijk beheersen, verpesten beter gezegd, roet in het eten gooien, ons de pas afsnijden, een schaduw werpen over alles wat mooi, goed, fijn en liefdevol is. De tweede stem is de stem van de angst en de tweede stem spreekt de onwaarheid. Waarom geven we de stem van de onwaarheid zoveel macht? We hebben 'm niet nodig als we gelukkig willen zijn, als we vrolijk en blij door het leven willen stappen, als we gewoon onszelf willen zijn en willen leven in Liefde, overvloed en harmonie.
Your fortune will change when the penny drops, when you drop your negative attitude towards life, your wishes will be met.
Dat is de ironie van de tweede stem. Hou 'm in de gaten! Want hij doet net alsof-ie jou behoedt voor rampen en ellende. Hij waarschuwt je altijd, met de beste bedoelingen wellicht, maar het werkt precies averechts. Als je 'm gelooft, creëer je juist de beren op de weg!
Oja, nog één advies: Ga niet met 'm in discussie. Zie 'm gewoon en besef dat-ie niet van jou is of hoeft te zijn!
Your fortune will change when the penny drops, when you drop your negative attitude towards life, your wishes will be met.
Dat is de ironie van de tweede stem. Hou 'm in de gaten! Want hij doet net alsof-ie jou behoedt voor rampen en ellende. Hij waarschuwt je altijd, met de beste bedoelingen wellicht, maar het werkt precies averechts. Als je 'm gelooft, creëer je juist de beren op de weg!
Oja, nog één advies: Ga niet met 'm in discussie. Zie 'm gewoon en besef dat-ie niet van jou is of hoeft te zijn!
woensdag 10 oktober 2012
The truth (vervolg)
De reactie van Peter op 'The naked Truth' doet me de mooie uitspraken van White Bull weer even tevoorschijn toveren: "Every cell in you body wants to resonate with Truth." Have a look and feel it:
De White Bull dvd is te bestellen door 27,50 over te maken naar bankrekeningnr 8029936 tnv Happy View, Utrecht en je adres toe te voegen of te mailen naar happyview@xs4all.nl
De White Bull dvd is te bestellen door 27,50 over te maken naar bankrekeningnr 8029936 tnv Happy View, Utrecht en je adres toe te voegen of te mailen naar happyview@xs4all.nl
dinsdag 9 oktober 2012
The naked Truth
Hoezo gebruik je steeds Engelse teksten tussen het Nederlands door?
"I don't know..."
Ik loop de trap op en 'hoor': "The naked Truth..."
The naked Truth.... ik heb het al vaker gehoord vandaag.
"Het" wil me wat vertellen. Ik luister.....
The naked Truth is... dat je bent wie je bent.
Niets meer en niets minder. Just as you are.
Je bent wie je bent. Elk verhaal daarover is een verhaal.
Laat al die verhalen varen en dan hou je over: The naked Truth.
Alles, maar ook niets. Elk 'verhaal' daarover is een beperking.
Als je denkt dat je niets over houdt als je elk verhaal afpelt, vergis je je.
Elk verhaal over jezelf is een beperking: Un-truth.
The truth is... unchangable. Elk verhaal is... changable.
Je kunt elk verhaal over jezelf veranderen.
Maar jij blijft jij, welk verhaal je ook vertelt of gelooft.
Look at it and see all the stories about yourself.
What do you want to believe? Ok, that's what you get!
And if you want to change it, ok, change it!
But don't forget the Naked Truth! That's who you are.
Infinite possibilities, infinite stories
This is it, the naked Truth: You.
"I don't know..."
Ik loop de trap op en 'hoor': "The naked Truth..."
The naked Truth.... ik heb het al vaker gehoord vandaag.
"Het" wil me wat vertellen. Ik luister.....
The naked Truth is... dat je bent wie je bent.
Niets meer en niets minder. Just as you are.
Je bent wie je bent. Elk verhaal daarover is een verhaal.
Laat al die verhalen varen en dan hou je over: The naked Truth.
Alles, maar ook niets. Elk 'verhaal' daarover is een beperking.
Als je denkt dat je niets over houdt als je elk verhaal afpelt, vergis je je.
Elk verhaal over jezelf is een beperking: Un-truth.
The truth is... unchangable. Elk verhaal is... changable.
Je kunt elk verhaal over jezelf veranderen.
Maar jij blijft jij, welk verhaal je ook vertelt of gelooft.
Look at it and see all the stories about yourself.
What do you want to believe? Ok, that's what you get!
And if you want to change it, ok, change it!
But don't forget the Naked Truth! That's who you are.
Infinite possibilities, infinite stories
This is it, the naked Truth: You.
Sing your own song!
Sing your own song...
Schrijf je eigen verhaal,
Leef je eigen leven,
En de wind zal je dragen!
Schrijf je eigen verhaal,
Leef je eigen leven,
En de wind zal je dragen!
vrijdag 5 oktober 2012
De Gouden Leeuw
Op zoek naar het kasteel van Montfoort, komen we in de smalle straatjes van de oude binnenstad terecht. 'Hee, De Gouden Leeuw! Zullen we daarheen gaan?' Het is dierendag, de leeuw roept ons.
't Is alsof we een andere eeuw zijn binnengestapt, in een heel ander land. We hebben wat te vieren. We hebben trouwens elke dag wel wat te vieren en als we dat niet hebben, dan creëren we toch iets om te vieren?
"Ik kom tegenwoordig helemaal geen mensen meer tegen die de dierencommunicatie in twijfel trekken. Er komen nu allemaal mensen naar me toe, die het ook willen leren!" vertelt Piek. Dat was in het begin wel anders. "Dat heeft vast te maken met je eigen houding," vermoed ik. Als wij iets 'nieuws' gaan doen, stappen we in eerste instantie wat onzeker dat nieuwe, ongebaande pad op, we moeten er zelf ook nog even aan wennen. In feite zijn we onze eigen grootste vijand met onze eigen twijfels en onzekerheden. Iets in onszelf moet overwonnen worden. De scepsis van onze omgeving triggert en toont ons onze eigen angsten. En dat is - achteraf bezien - van onschatbare waarde. Je wordt er sterker van. Je wordt je bewust van je angsten en je stelt jezelf vragen, je groeit en je maakt uiteindelijk de keuzes van je hart. Want je kunt niet meer terug als je eenmaal de eerste stappen hebt gezet. De weg die eerst zo onbegaanbaar leek, ga je met steeds fermere stappen bewandelen. Je komt de mooiste verrassingen tegen, die je niet had kunnen bedenken van tevoren, niet had durven dromen. En degenen, die je bij de eerste stappen nog hebben geprobeerd terug te roepen (ofwel die delen van jezelf...) laat je steeds verder achter je. Vroeg of laat zullen zij ook hun dromen gaan volgen en hun missie vinden in het leven. Jij laat in feite zien dat het kan, dat het je sterk maakt en dat 'het onbekende' helemaal niet zo eng hoeft te zijn. In feite baan je ook het pad voor anderen. Maar of ze jou willen volgen of niet, dat moeten ze zelf weten. Je komt onderweg allemaal nieuwe mensen tegen, die enthousiast aanhaken en stukjes meewandelen. Of dieren, in het geval van Piek.
We concluderen dat het grootste verschil tussen mens en dier is dat dieren dat 'attachement' niet hebben. Ze zijn gewoon wie ze zijn en als ze dood gaan, okee, dan gaan ze dood. En weten ze dat ze wel weer terugkomen op een andere manier, in een andere vorm. Ze accepteren het leven zoals het is. Als het leuk is, maar ook als het niet leuk is. Ze zijn zich vaak veel meer dan mensen bewust van het werkelijke zijn, dat los staat van de verschijningsvormen en omstandigheden. De 'I-am-ness', waarover ik net een filmpje had gezien, waarin dat heel eenvoudig werd uitgelegd: 'Wat is er nu wat er ook 5 minuten geleden was? En 5 uur geleden? En 500 jaar geleden en 5000 jaar geleden? Dat is de I-am-ness. De 'pure Self' is altijd aanwezig en staat totaal los van je gedachten en alle objecten:
Als we na de Goddelijke gerechten van de Gouden Leeuw voldaan en verzadigd terugwandelen, komen we alleen nog een kat tegen in het oude straatje. Piek vertelt dat ze nog een vermiste kat had, de dag ervoor. Ze voelde veel verdriet bij de kat en wist niet of ie nog leefde. "Als je nog een lichaam hebt, ga dan terug naar huis," had ze de kat geadviseerd. Die ochtend (dierendagochtend dus) belde de vrouw van de vermiste kat op: Ze was terug. Ze zat voor de deur. Wat waren ze blij!
"Zo zit het met God!" floep ik eruit. "We zijn allemaal verdwaald en wat zijn we blij als we de weg naar huis weer hebben gevonden! Maar hoe kan je die blijdschap ervaren als je niet eerst verdwaald bent geweest?"
't Is alsof we een andere eeuw zijn binnengestapt, in een heel ander land. We hebben wat te vieren. We hebben trouwens elke dag wel wat te vieren en als we dat niet hebben, dan creëren we toch iets om te vieren?
"Ik kom tegenwoordig helemaal geen mensen meer tegen die de dierencommunicatie in twijfel trekken. Er komen nu allemaal mensen naar me toe, die het ook willen leren!" vertelt Piek. Dat was in het begin wel anders. "Dat heeft vast te maken met je eigen houding," vermoed ik. Als wij iets 'nieuws' gaan doen, stappen we in eerste instantie wat onzeker dat nieuwe, ongebaande pad op, we moeten er zelf ook nog even aan wennen. In feite zijn we onze eigen grootste vijand met onze eigen twijfels en onzekerheden. Iets in onszelf moet overwonnen worden. De scepsis van onze omgeving triggert en toont ons onze eigen angsten. En dat is - achteraf bezien - van onschatbare waarde. Je wordt er sterker van. Je wordt je bewust van je angsten en je stelt jezelf vragen, je groeit en je maakt uiteindelijk de keuzes van je hart. Want je kunt niet meer terug als je eenmaal de eerste stappen hebt gezet. De weg die eerst zo onbegaanbaar leek, ga je met steeds fermere stappen bewandelen. Je komt de mooiste verrassingen tegen, die je niet had kunnen bedenken van tevoren, niet had durven dromen. En degenen, die je bij de eerste stappen nog hebben geprobeerd terug te roepen (ofwel die delen van jezelf...) laat je steeds verder achter je. Vroeg of laat zullen zij ook hun dromen gaan volgen en hun missie vinden in het leven. Jij laat in feite zien dat het kan, dat het je sterk maakt en dat 'het onbekende' helemaal niet zo eng hoeft te zijn. In feite baan je ook het pad voor anderen. Maar of ze jou willen volgen of niet, dat moeten ze zelf weten. Je komt onderweg allemaal nieuwe mensen tegen, die enthousiast aanhaken en stukjes meewandelen. Of dieren, in het geval van Piek.
We concluderen dat het grootste verschil tussen mens en dier is dat dieren dat 'attachement' niet hebben. Ze zijn gewoon wie ze zijn en als ze dood gaan, okee, dan gaan ze dood. En weten ze dat ze wel weer terugkomen op een andere manier, in een andere vorm. Ze accepteren het leven zoals het is. Als het leuk is, maar ook als het niet leuk is. Ze zijn zich vaak veel meer dan mensen bewust van het werkelijke zijn, dat los staat van de verschijningsvormen en omstandigheden. De 'I-am-ness', waarover ik net een filmpje had gezien, waarin dat heel eenvoudig werd uitgelegd: 'Wat is er nu wat er ook 5 minuten geleden was? En 5 uur geleden? En 500 jaar geleden en 5000 jaar geleden? Dat is de I-am-ness. De 'pure Self' is altijd aanwezig en staat totaal los van je gedachten en alle objecten:
Als we na de Goddelijke gerechten van de Gouden Leeuw voldaan en verzadigd terugwandelen, komen we alleen nog een kat tegen in het oude straatje. Piek vertelt dat ze nog een vermiste kat had, de dag ervoor. Ze voelde veel verdriet bij de kat en wist niet of ie nog leefde. "Als je nog een lichaam hebt, ga dan terug naar huis," had ze de kat geadviseerd. Die ochtend (dierendagochtend dus) belde de vrouw van de vermiste kat op: Ze was terug. Ze zat voor de deur. Wat waren ze blij!
"Zo zit het met God!" floep ik eruit. "We zijn allemaal verdwaald en wat zijn we blij als we de weg naar huis weer hebben gevonden! Maar hoe kan je die blijdschap ervaren als je niet eerst verdwaald bent geweest?"
donderdag 4 oktober 2012
Gehechtheden loslaten
Alle gehechtheden loslaten. Door het oog van de naald bereik je het paradijs, niet met al je bagage. Ergens heb ik nog een stukje, waarin White Bull dat uitlegt over 2012 aan de hand van een uitspraak van Jezus. Het is nu de tijd.
Verwachtingen leveren teleurstellingen op. Verwachtingen maken onvrij. We klampen ons graag vast aan verwachtingen, omdat dat ons veilig lijkt. Er schuilt angst achter. Er schuilen overtuigingen achter. Veranderingen zijn eng, onbekend terrein. En daarom houden we liever vast aan onze problemen, aan onze zorgen. Die kennen we. We houden graag vast aan onze meningen, onze overtuigingen van hoe het zou moeten zijn. Maar onderzoek ze eens. Waarom zou dat moeten? Is dat wel zo? Of schuilt ook daar angst achter?
Gehechtheden loslaten, dat is niet zo makkelijk. Het levert verzet op in onszelf. Maar als je het kunt doorgronden en als je loslaat, dan levert het vrijheid op. Dat is de beloning, dat voelt veel prettiger. Denk niet dat je een ander kunt veranderen of zou moeten veranderen, dat gaat je niet lukken. Denk niet dat je dit of dat per sé nodig hebt, het is niet zo. Het is alleen het ego dat zich vastklampt aan z'n zekerheden. Z'n zogenaamde zekerheden.
Of je er nu moeite voor doet of niet, het leven brengt ons nu vrijheid. Maar daarvoor storten eerst onze 'veilige' structuren in. Het oude werkt niet meer. Omdat het gebaseerd is op angst. Dat zijn geen fundamenten om op te bouwen. Gelukkig zijn doe je NU. Niet als... Het is onafhankelijk van alle omstandigheden.
We gaan nu de overstap maken naar de vijfde dimensie. Op 21 december is het zover. Het vraagt ons alleen wel keuzes te maken. Het vraagt ons om bereid te zijn. Om los te laten en om te kijken naar onze angsten. Ze te ontdekken en te zien. En het vraagt ons de bereidheid te leven vanuit ons ware zelf. Onze intentie is genoeg. Zeggen dat je bereid bent en het proces zet zich 'vanzelf' in werking voor je. Alles wat wij doen is tegenhouden wat er al is. Er is al vrede, liefde, overvloed. Wij zijn dat in essentie namelijk. Dus onze gehechtheid is een onlogische gehechtheid. Een vasthouden aan wie we niet zijn, een vasthouden aan beperkingen, problemen, zorgen. Probeer het eens te doorgronden, hoe kunnen je problemen en zorgen je ooit zekerheid bieden? Ben je bereid ze los te laten?
Choose Love instead of fear, go through the fear and you'll find it:
Michaël: Zolang jullie in de derde dimensie verkeren, in de afgescheidenheid, hebben jullie te maken met angst. Angst is de onderliggende emotie achter jullie denken, voelen en handelen. Het gevolg van angst is onder andere gebrek in plaats van liefde. Hoe jullie angst en haar gevolgen tegemoet kunnen treden? Door deze te voelen, maar ook de onderliggende angst te voelen. Voel je angst, vergeef jezelf, troost jezelf, heb compassie met je gewonde angstdeel en hou van jezelf zoals je je nu voelt en zoals je bent. Focus je op de angst die onder gebrek, onvrede e.a. ligt in plaats van op je probleem. Blijf herhalen dat je liefde, vrede en overvloed bent. Zoek dagelijks het contact met je essentie, de god in jezelf en buiten jezelf todat je systeem (je mind en ego) je ware aard accepteert. Je verenigen met je ware essentie lost onmiddelijk alle angst en haar gevolgen op omdat het Licht in je gaat schijnen.
Or try this:
Verwachtingen leveren teleurstellingen op. Verwachtingen maken onvrij. We klampen ons graag vast aan verwachtingen, omdat dat ons veilig lijkt. Er schuilt angst achter. Er schuilen overtuigingen achter. Veranderingen zijn eng, onbekend terrein. En daarom houden we liever vast aan onze problemen, aan onze zorgen. Die kennen we. We houden graag vast aan onze meningen, onze overtuigingen van hoe het zou moeten zijn. Maar onderzoek ze eens. Waarom zou dat moeten? Is dat wel zo? Of schuilt ook daar angst achter?
Gehechtheden loslaten, dat is niet zo makkelijk. Het levert verzet op in onszelf. Maar als je het kunt doorgronden en als je loslaat, dan levert het vrijheid op. Dat is de beloning, dat voelt veel prettiger. Denk niet dat je een ander kunt veranderen of zou moeten veranderen, dat gaat je niet lukken. Denk niet dat je dit of dat per sé nodig hebt, het is niet zo. Het is alleen het ego dat zich vastklampt aan z'n zekerheden. Z'n zogenaamde zekerheden.
Of je er nu moeite voor doet of niet, het leven brengt ons nu vrijheid. Maar daarvoor storten eerst onze 'veilige' structuren in. Het oude werkt niet meer. Omdat het gebaseerd is op angst. Dat zijn geen fundamenten om op te bouwen. Gelukkig zijn doe je NU. Niet als... Het is onafhankelijk van alle omstandigheden.
We gaan nu de overstap maken naar de vijfde dimensie. Op 21 december is het zover. Het vraagt ons alleen wel keuzes te maken. Het vraagt ons om bereid te zijn. Om los te laten en om te kijken naar onze angsten. Ze te ontdekken en te zien. En het vraagt ons de bereidheid te leven vanuit ons ware zelf. Onze intentie is genoeg. Zeggen dat je bereid bent en het proces zet zich 'vanzelf' in werking voor je. Alles wat wij doen is tegenhouden wat er al is. Er is al vrede, liefde, overvloed. Wij zijn dat in essentie namelijk. Dus onze gehechtheid is een onlogische gehechtheid. Een vasthouden aan wie we niet zijn, een vasthouden aan beperkingen, problemen, zorgen. Probeer het eens te doorgronden, hoe kunnen je problemen en zorgen je ooit zekerheid bieden? Ben je bereid ze los te laten?
Choose Love instead of fear, go through the fear and you'll find it:
Michaël: Zolang jullie in de derde dimensie verkeren, in de afgescheidenheid, hebben jullie te maken met angst. Angst is de onderliggende emotie achter jullie denken, voelen en handelen. Het gevolg van angst is onder andere gebrek in plaats van liefde. Hoe jullie angst en haar gevolgen tegemoet kunnen treden? Door deze te voelen, maar ook de onderliggende angst te voelen. Voel je angst, vergeef jezelf, troost jezelf, heb compassie met je gewonde angstdeel en hou van jezelf zoals je je nu voelt en zoals je bent. Focus je op de angst die onder gebrek, onvrede e.a. ligt in plaats van op je probleem. Blijf herhalen dat je liefde, vrede en overvloed bent. Zoek dagelijks het contact met je essentie, de god in jezelf en buiten jezelf todat je systeem (je mind en ego) je ware aard accepteert. Je verenigen met je ware essentie lost onmiddelijk alle angst en haar gevolgen op omdat het Licht in je gaat schijnen.
Or try this:
woensdag 3 oktober 2012
Zwijgen is goud
Na een paar rondjes sauna geef ik mij over aan de vrije val in de oneindigheid. Opeens kan ik me voorstellen hoe heerlijk het is om zwijgend door het leven te gaan. De uitdrukking 'Zwijgen is goud' krijgt een geheel nieuwe dimensie. Niet het zwijgen zoals 'Ik zeg maar niets, maar ik denk er het mijne van...', nee, een heel ander zwijgen maakt zich van mij meester: Het zwijgen van de geest. Ik ben er, ik zit hier en er kan van alles om mij heen gebeuren, het is de kunst om me daar niet door te laten verstoren. Waarom zou ik? De diepte van de Stilte in jezelf maakt het totaal overbodig om overal op te reageren, op in te gaan, aan mee te doen of ergens iets van te vinden.
dinsdag 2 oktober 2012
Youth
Youth has nothing to do with how many birthdays you’ve celebrated (Paulo Coelho)
You seek to belong, you seek to bring meaning to your life, you will find the answers, when you stop seeking outwards.
Don't let the surface world pull you this way and that, and manipulate you into misery again, and again. Come deeper. Let go. (Divine Mother)
We hide from ourselves simply so we can be found, and rejoice in the surprise of what was never lost at all, of what has always been here. (Gangaji)
You seek to belong, you seek to bring meaning to your life, you will find the answers, when you stop seeking outwards.
Don't let the surface world pull you this way and that, and manipulate you into misery again, and again. Come deeper. Let go. (Divine Mother)
We hide from ourselves simply so we can be found, and rejoice in the surprise of what was never lost at all, of what has always been here. (Gangaji)
maandag 1 oktober 2012
Trouw...
Er was eens een vrouw (ja sorry, kan er ook niks aan doen dat het een vrouw was), die altijd voor iedereen klaar stond. Iedereen? Nou ja, voor de mensen die het nodig hadden dan. En dat bepaalde zij. Soms vroeg iemand haar wel eens wat, maar daar hield ze niet zo van. Ze bood het liever ongevraagd, dat wat men nodig had. Wat zij aanvoelde dat iemand nodig had. Wel had ze dan weer een schuldgevoel als ze niet gaf wat iemand haar vroeg. Maar ja, vaak was dat iets wat iemand zelf wel kon. Vond ze. Ze wilde dus best van alles geven en regelen en aanbieden, maar je moest niks vragen. Zo ging dat. En zo gaf ze soms veel te veel. Ze gaf ook van alles waar mensen niet op zaten te wachten. Ze bood aan om met je hond uit te gaan nog voordat je zelf bedacht had dat dat best handig was. Sommige mensen moesten er niks van hebben, die dachten bij zichzelf: Mens, bemoei je er niet mee. Dat was niet erg aardig. Dan werd ze niet gewaardeerd. Anderen vonden het wel makkelijk en lieten het zich welgevallen. Ze vond het wel fijn dat ze kon helpen. Dan voelde ze zich goed, nuttig, gewaardeerd. Sommigen waren er zo aan gewend, haar man bijvoorbeeld, die verwachten het van haar. Waar blijft m'n koffie? Gaan we al eten? Heb ik nog een schoon overhemd? Regel jij dat maar.
Dom van hem, om dat briefje te laten slingeren in z'n broekzak. En waar kwam die lippenstift in z'n nek vandaan? Haar wereld stortte in. Hoe kon hij nou zoiets doen? Zij had altijd zo goed voor hem gezorgd! Ze had altijd alles geregeld. Hoe kon hij haar nou toch zo laten stikken? Haar wereld was ingestort. En waar waren nou al die vriendinnen, die ze altijd had geholpen? Waar waren die als zij iets nodig had? De man voelde zich ook schuldig natuurlijk. Wat zou er trouwens van hem terecht komen als hij bij haar wegging?
Maak je geen zorgen, het is allemaal verzonnen. Zodat ik 'deze vrouw' een paar vragen kan stellen: Wie is hier afhankelijk van wie? Wat heb je er aan om mensen afhankelijk van je te maken? Waarom wil je nodig zijn voor anderen? Waarom wil je het leven van een ander regelen? Waarvoor zoek je waardering en denk je dat je het krijgt als je je zo gedraagt? Waarom maak je je zorgen over alles en iedereen? Denk je dat mensen jou dan dankbaar zijn? En lost dat iets op in jou? Vult dat enig gebrek aan zelfwaardering, zelfliefde? Of wordt het gat alleen maar groter? Moeten mensen van je houden omdat je zoveel voor ze doet of gewoon om wie jij bent? Durf je gewoon te zijn wie je bent en van jezelf te houden zoals je bent? En dan, stukje bij beetje, te ontdekken dat je dan ook gewaardeerd wordt, zomaar, voor niets? Gewoon om wie je bent. Daar hoef je niet zoveel moeite voor te doen. Wees gewoon lekker jezelf en luister naar je hart, wees eerlijk naar jezelf en onderzoek je motieven. Wat is vanzelfsprekend, wat is uit angst, wat is vanuit zorgen, en wat is vanuit werkelijke compassie, wat is vanuit je hart? Wees jezelf trouw!
The need to control is not necessary.
Dom van hem, om dat briefje te laten slingeren in z'n broekzak. En waar kwam die lippenstift in z'n nek vandaan? Haar wereld stortte in. Hoe kon hij nou zoiets doen? Zij had altijd zo goed voor hem gezorgd! Ze had altijd alles geregeld. Hoe kon hij haar nou toch zo laten stikken? Haar wereld was ingestort. En waar waren nou al die vriendinnen, die ze altijd had geholpen? Waar waren die als zij iets nodig had? De man voelde zich ook schuldig natuurlijk. Wat zou er trouwens van hem terecht komen als hij bij haar wegging?
Maak je geen zorgen, het is allemaal verzonnen. Zodat ik 'deze vrouw' een paar vragen kan stellen: Wie is hier afhankelijk van wie? Wat heb je er aan om mensen afhankelijk van je te maken? Waarom wil je nodig zijn voor anderen? Waarom wil je het leven van een ander regelen? Waarvoor zoek je waardering en denk je dat je het krijgt als je je zo gedraagt? Waarom maak je je zorgen over alles en iedereen? Denk je dat mensen jou dan dankbaar zijn? En lost dat iets op in jou? Vult dat enig gebrek aan zelfwaardering, zelfliefde? Of wordt het gat alleen maar groter? Moeten mensen van je houden omdat je zoveel voor ze doet of gewoon om wie jij bent? Durf je gewoon te zijn wie je bent en van jezelf te houden zoals je bent? En dan, stukje bij beetje, te ontdekken dat je dan ook gewaardeerd wordt, zomaar, voor niets? Gewoon om wie je bent. Daar hoef je niet zoveel moeite voor te doen. Wees gewoon lekker jezelf en luister naar je hart, wees eerlijk naar jezelf en onderzoek je motieven. Wat is vanzelfsprekend, wat is uit angst, wat is vanuit zorgen, en wat is vanuit werkelijke compassie, wat is vanuit je hart? Wees jezelf trouw!
The need to control is not necessary.
Abonneren op:
Posts (Atom)
