Het is onze wil!

Your higher power will not interfere in your will. 

To interfere is resistance and goes against love's teaching.

Dit is een essentieel gegeven. Wij mensen hebben vrije wil, eigen verantwoordelijkheid en het universum, de kosmos, je hoger zelf of de Divine (kies maar) heeft dus onze toestemming nodig alvorens iets te kunnen aanleveren voor ons. "Het moet je gegeven worden," zegt Bhagavan van de Oneness steevast. "Dus moet je het eerst vragen," denk ik dan altijd. 

Bewustzijn is nodig om te begrijpen waar je zelf de deuren gesloten houdt. Om te ontdekken waar je niet op vertrouwt, om te ontdekken waar je eigen overtuigingen de boel beperken, waar je oordelen in de weg zitten en wat je zelf in stand houdt aan ongewenste situaties door ze te benadrukken of de macht te geven. En dus moet je eerst tegen bepaalde beperkingen of vervelende situaties aanlopen om te ontdekken hoe je ze kunt oplossen. Ze dienen je dus op weg naar je 'True Self', want het is je ware zelf, 'Your Higher power', die de weg weet en je alles te bieden heeft wat je nodig hebt, die één is met het Goddelijke en die voor je klaar staat. Op elk moment. Het is aan ons of we het toelaten. En het is ons kleine 'ikje', ons ego, onze onwerkelijke zelf, die we zoveel macht hebben gegeven. Het ego wil controle, geeft zich niet zomaar over, bestaat uit angst. Dat is de strijd in ons, dat is de strijd in de wereld. En daarin kunnen we dus keuzes maken, want zodra wij ons hoger zelf toestemming geven om de leiding te nemen en ons te helpen, gebeurt dat ook. Het is onze wil! 

By the way: Ik heb 'the higher power' toestemming gegeven om te doen wat nodig is, zich overal mee te bemoeien, alles op te ruimen wat in de weg staat en mij te dienen op mijn pad, zoals dat het meest wenselijk is.

Download it...

Wouw! "It's all there, you just need to download it...."
Ik nodig je uit om even naar dit filmpje te kijken:



Als je er net zo'n 'wouw-gevoel' van krijgt als ik, stel ik voor dat we een lijstje maken van onze persoonlijke 'pijnpunten', dikwijls verbonden aan bepaalde personen, en daar 30 dagen lang, vijf minuten per dag een 'prayer' voor doen. Hoe die 'prayer' er voor jou uitziet, dat moet je natuurlijk zelf weten. Dat maakt ook niet uit. Wat wel uitmaakt zijn de positieve intenties en 'uitbesteding' zal ik maar zeggen. Je blijft er niet in hangen, je vraagt het universum mee te werken en je intentie bepaalt de richting en de kracht, terwijl "het" allang klaar staat om met jou in die richting te bewegen. Het is aan ons of we het uitnodigen om in beweging te komen en toe te laten....  Wouw!

Natuurlijk hebben we allemaal zo onze eigen struikelblokken in het leven, Ik denk dat het goed is om te beseffen dat het niet om de personen gaat, die voor jou dat struikelblok vertegenwoordigen. Met z'n allen zijn we bezig bepaalde rollen te vervullen in het geheel en iedereen kan voor zich, persoonlijk, struikelblokken oplossen. Het effect is dat het in het geheel een oplossend effect heeft.

Even een voorbeeld, aan de hand van de vorige blog, die ik schreef. Er is een onderzoeker/toxicoloog die in 2010 onomstotelijk kon aantonen dat neonicotinoiden desastreuze effecten hebben, niet alleen voor de bijen, maar voor de hele voedselketen en dus ook voor de mens uiteindelijk. Hij leeft met de frustratie dat de producent (Bayer) hem niet wilde horen, negeerde en de 'goeie' relatie, die er voorheen was geen stand hield. Dat kan ik me voorstellen. Hij is in die zin natuurlijk 'slachtoffer' van  grotere belangen, die op het spel stonden. Stel dat het je lukt om dat niet persoonlijk te nemen, wat een hele kunst is, dan heb je dus een rol in het geheel, in het aankaarten en jazeker, je moet sterk in je schoenen staan wil je opboksen tegen zulke 'grootmachten'. Toch, als je het gelijk aan je zijde hebt, kun je vertrouwen. In wezen sta je sterker, al lijkt dat niet zo. Je bent de luis in de pels en je hebt meer macht en kracht dan je denkt. Behalve als je de strijd aangaat vanuit het gevoel 'zij zijn groot en ik ben klein', als je je onmachtig en slachtoffer voelt. Blijven hangen in boosheid en gefrustreerdheid gaat je niet verder helpen. Daarmee blijf je in de 'contracted awareness' steken, zoals Deepak Chopra dat zou noemen. En van daaruit sta je niet open en beperk je jezelf. Kun je je 'attachement' doorbreken, door het niet langer zo 'persoonlijk' te nemen, maar het grotere geheel te beschouwen, komt er ruimte. En dat is de ruimte die we nodig hebben. Dat is de ruimte die je ook nodig hebt om zaken in de goeie richting te laten bewegen. Daarmee stap je uit de strijd, waarin je gevangen kunt zitten en je opent de deur naar nieuwe mogelijkheden. Het is een ander gevoel en vanuit dat andere gevoel "download" je oplossingen. Dat is interessant. En dat is ook het interessante aan het verhaal van Marianne Williamson in bovenstaand filmpje: Je lost het op door het in jezelf op te lossen. Je haalt de angel eruit door de angel er voor jezelf uit te halen en wat er dan 'in het veld' gebeurt is dat de scherpe tegenstellingen, die in stand werden gehouden, verdwijnen. Zoals slachtoffers en daders in het zelfde spel kunnen bestaan en met elkaar verbonden zijn, elkaar in stand houden, zo kun je dat dus ook doorbreken. Niet door het denken in schuld, niet door te wijzen naar de daders, maar door dit denken in Eenheid te begrijpen en te ontdekken. Wat zou er gebeuren als we ten aanzien van al die misstanden in de wereld eens in staat zouden zijn zo te werk te gaan? Als we die grote concerns als Bayer en andere grote boosdoeners met z'n allen eens in het licht zouden zetten in plaats van verontwaardigd aan te klagen?

Het Gif is een mooie metafoor in dit verhaal. Want verontwaardiging, frustratie, woede en haat zijn ook vormen van gif, waar we uiteindelijk zelf het meeste last van hebben. Ook die verspreiden zich in het collectief bewustzijn. Als we dat kunnen doorbreken en ja, ik geef toe, vergeving is nogal wat in dit opzicht, maar als we dat kunnen.... En dat kunnen we, als we begrijpen dat het zo werkt en ook zo is ontstaan. Het een zou er niet zijn zonder het ander, alles is verbonden. Dit is het nieuwe bewustzijn dat gaat onstaan, waar we naartoe bewegen en het is goed dat op elk moment te beseffen. Download it!

Onze eigen weg!

Wat mij betreft legt Zembla in de uitzending 'Moord op de honingbij' haarfijn bloot wat er aan de hand is in de wereld en waar acuut een einde aan zou moeten komen, willen wij overleven op deze aardbol. Zaden, gewassen, zelfs bloembollen zijn gemanipuleerd met een bestrijdingsmiddel al voor ze de grond in gaan en dragen dat gif dus met zich mee, waardoor insecten geweerd worden en massaal sterven. Getuige de situatie van de honingbij...
Misschien lijkt het voor een boer handig om de natuur te manipuleren naar eigen behoeven om zoveel mogelijk opbrengst van de gewassen te hebben, maar het is kortzichtig en schadelijk en een enorme ontkenning van de natuurlijke orde en perfectie, die ons uiteindelijk duur komt te staan. Het levert op korte termijn wellicht veel op, zeker ook voor de producenten van deze chemische produkten, maar het heeft natuurlijk schadelijke gevolgen voor alles en iedereen. Wat eten wij? Wat doen wij met onze rijke natuurlijke voedselvoorziening, die in principe genoeg te bieden heeft voor iedereen? "Behalve voor ieders hebzucht," zei Gandhi daar dan achteraan.
We zien in Zembla hoe het onderzoeksinstituut van de universiteit van Wageningen dit 'spel van het grote geld'  meespeelt, door onderzoeksresultaten te manipuleren, oorzaken van de bijensterfte toe te schrijven aan ziektes en onder één hoedje te spelen met de producenten van deze chemicaliën, zoals Bayer en Basf. Gezwicht voor het grote geld, onder druk gezet? Ik vraag me af hoe zo'n onderzoeker, die slechts onzin stamelend uit z'n woorden komt, nog in de spiegel kan kijken. Hoe kun je je zo laten omkopen? Wanneer zal hij de waarheid durven te spreken? Maar het is nog ernstiger, want het ministerie van landbouw, in de persoon van Henk Bleker, baseerde haar beleid op de rapporten van Wageningen en lijkt dondersgoed te weten waarom, want andere - internationaal gerenommeerde - onderzoeken werden aan de kant geschoven. Dat kan nu dus niet meer.

Goed, verontwaardiging alom. Natuurlijk, schandalig. Maar hoe kan dit? Dat is de vraag. Waarom laten wij ons met z'n allen zo manipuleren? Niet alleen wat betreft dit verhaal, hetzelfde geldt natuurlijk voor het vlees dat we eten en vele andere produkten. Zo was er gisteravond ook een goeie uitzending van de keuringsdienst van Waarde over eieren. Bij ons zijn de legbatterij-eieren inmiddels verboden, maar in Italië worden deze legbatterij-eieren gewoon op grote schaal verwerkt tot grondstof voor - ook onze - produkten als pasta en koekjes. Ook hierin worden we om de tuin geleid.

Het is goed dat deze programma's gemaakt worden. Het is goed dat we als consument wakker worden geschud. En het is vooral goed als we beseffen wat onze houding is. Want, ook dat heeft de geschiedenis gelukkig aangetoond, er verandert pas iets als wij het niet meer accepteren. Als wij ons als consument bewust zijn van wat we eten en kopen. Als we keuzes maken. We zijn toch niet gek?

"Ja, maar we wisten dat niet," zei de cameraman, die me na afloop van de uitzending van Zembla belde. "Weten we het niet of willen we het niet weten?" was mijn  reactie. Dit soort zaken kan alleen maar gebeuren als wij ons làten manipuleren en ons niet afvragen hoe het werkelijk in elkaar zit, als we niet na (willen) denken. Als wij keuzes maken en onze eigen verantwoordelijkheid nemen, individueel en gezamenlijk, dan pas verandert er iets. We hebben ons altijd laten regeren en daarin hebben we onze eigen macht en kracht ontkend. Dat is wat er aan de hand is in de wereld. We worden wakker. En we accepteren het niet meer. Dit speelt in de wereld van het geld, maar ook in de medische wereld, de farmacie, maar het kan alleen maar gebeuren dat men zoveel macht heeft als wij hen die macht geven. Macht over anderen heb je pas als de massa zich laat manipuleren. Zowel de overheid als de media weerspiegelen de samenleving. Als wij het massaal anders willen heeft dat effect. Denk dus niet dat je onmachtig bent.

Elke omslag in het groot begint in het klein, bij jezelf. Je bent als individu verbonden met het geheel. Er is een groot bewustzijn, waar wij deel van uitmaken. Dus alles wat jij persoonlijk in dat veld doet, denkt of initieert is meer dan je denkt. Alles werkt mee. Elke kleine stap, elke intentie. Vergis je niet, je bent erbij. Als je het laat gebeuren, maar ook als je een andere keuze maakt. Alle stappen zijn stappen, ofwel de ene kant op ofwel de andere kant op. Als je je kunt voorstellen dat alles energie is in het grote geheel dat iets in beweging zet, dan hoef je je niet meer onmachtig te voelen. Elke beweging zet iets in gang. En daarbij is het niet de weg om de strijd aan te gaan of schuldigen aan te wijzen. Zij bestaan omdat wij hen de macht geven. Slachtoffers en daders zijn met elkaar verbonden, het een bestaat niet zonder het ander. In die zin zijn ook daders slachtoffers. Dit vergt misschien wat meer uitleg, maar daar kom ik nog wel een keer op terug. Het is in elk geval niet de weg om in de slachtofferrol te blijven zitten en schuldigen aan te wijzen, want alles is een eenheid. De een vervult de ene rol, de ander de andere rol. En alles gaat er om dat we ons daarvan bewust worden. Dat we ons ervan bewust zijn dat we met z'n allen deze wereld zo gecreëerd hebben en dat we dus met z'n allen aan de slag kunnen gaan om iets anders te creëren. Iedereen kan iets doen!

En dat is precies wat wij laten zien in de documentaire BIJvoorbeeld. Hoe het kan. Zo moeilijk is het niet. Je ervan bewust worden dat het kan en dat het uitmaakt, dat is genoeg! "Bereidt ons een weg," zeggen de bijen. Het blijkt onze eigen weg te zijn!

Onenessmeditatie

Even een klein voorproefje om kennis te maken met de Oneness of om je even op te laden met de Onenessenergie. Uitleg vooraf door Wil Sijben, daarna volgt een Onenessmeditatie van Ella Maria uit Zweden. Iets om even rustig voor te gaan zitten en op je in te laten werken. Graag hoor ik als je merkt dat het iets met je doet!

Vrije val...

Er zijn van die momenten..... dat je het echt niet meer weet. Dat overkwam me gisteren. Knal, knal en nog een knal. Ergens was het ook fenomenaal wat er gebeurde. Mijn mind hield ermee op. Die wist het niet meer. Geen gevecht, geen strijd, geen verzet. Geen controle. Gewoon maar helemaal laten zijn zoals het is. Totale overgave? Ja. Zo kan je het noemen. Ik moest het wel uit handen geven. En dat heb ik gedaan. Eigenlijk ging dat vanzelf.

Van een zekere afstand zie ik dat het een wereldwijd proces is, waar ik deel van uit maak en ook weer niet. De oude wereld en de nieuwe. De oude, die vanuit het oude nog even flink van zich af mept en ik lijk er ongevoelig voor geworden. Gaat dit over mij? Nee. Ik zit er middenin en toch ook weer niet. Ik realiseer me dat het niet goed in woorden te omschrijven is. Het is geen euforie, nee. Maar er is wel iets groters actief, dat me kalm maakt en het helemaal overneemt. Een enorme rust, 'just let go....' en daarmee sta je 'het' toe.

Loslaten... je kunt er veel moeite voor doen, het proberen, het werkt ook wel als je de intentie 'zet' om los te laten. Maar de mind kan dat eigenlijk niet en blijft proberen overal vat op te krijgen. Op een zeker moment gaat het dus opeens helemaal vanzelf. Alsof je je laat vallen, een vrije val.
Ik weet niet hoe het verder gaat. Geen idee. Maar ik hoef het ook niet te bedenken. Het is een illusie dat je het weet, dat je het kunt bedenken...

God intervenes when you become helpless. Sri Amma Bhagavan.

Your life is all about opening deeper and deeper and deeper, where the force of life is overtaking you. Yes, you want it to overtake you.  Divine Mother

 

Energiebudget

We hebben een 'energiebudget', lees ik in een artikel van Jennifer Hoffman op Nieuwetijdskind. "Stroomt de energie naar je toe of stroomt het van je weg? Waar ben je mee bezig, met het verleden of met het nu? De hoeveelheid energie die we kunnen gebruiken hangt af van waar onze focus ligt. Wat dat ook is, verleden, problemen, spijt, zorgen, angst voor de toekomst of juist nieuwe plannen, daar stroomt onze energie naartoe. En wanneer onze energie in veel verschillende richtingen gaat, zonder focus of intentie, zal ons energie-budget snel leeg zijn. We hebben de neiging vooral te focussen op problemen en veel minder aan de oplossing ervan," schrijft ze. Interessant!

Mijn ervaring is dat het zelfs nog verder gaat. Iets kost je energie of het levert je energie op. De energiebron is in principe onbeperkt, het is of wij er uit tappen of juist niet. Gisteren bedacht ik me nog: je kunt je eigenlijk in twee staten bevinden: je voelt je goed of niet. Als je je goed voelt, voel je de stroom, ben je lekker bezig, heb je nieuwe ideeën, stroomt de creativiteit, ben je vrolijk, gaat alles soepel. En als dat niet zo is... tja, dan stagneert de boel.

De kunst is - volgens mij - om te leren hoe je dat zelf kunt sturen en dat je zelf de mogelijkheden daarvoor in handen hebt. Waar focus je op? Dat is een keuze, zodra je je ervan bewust bent dat je die keuze kunt maken. Onze intentie is ons krachtigste instrument. Zie ook 'Je doel, je Divine purpose' en hou je doel voor ogen, laat je niet afleiden door al die verstorende factoren onderweg. Je kunt jezelf toestemming geven om vooral te doen waar je je goed bij voelt. Want als je je goed voelt, heeft dat een gunstig effect op alles! En het geeft je een heleboel energie.

Bestel nu: BIJ voorbeeld

fotoimpressie première BIJ voorbeeld

BIJ voorbeeld (4)

Vlak voor de première van de film, vraag ik Piek om nog even contact op te nemen met de bijen voor de laatste stand van zaken. "Bereidt ons een weg," was eerder hun dringende boodschap. Dat werd het motto van de film. En het Bijenlint in Zutphen is een voorbeeld van hoe je dat dan kunt doen. Gaandeweg kwam ik meer en meer tot het besef dat de bijen òns de weg wijzen. Die kleine intelligente wezens, waar menigeen makkelijk aan voorbij stapt, kregen de hoofdrol. De bijen zijn zelf de rode (of liever gezegd: de gouden) draad in het verhaal. Hun boodschap aan de mensen wordt (natuurlijk) vertolkt door Piek: "Uit de strijd stappen, verenigen, samenwerken!" en door imker Albert, die ons letterlijk laat zien hoe ingenieus de bijen zelf samenwerken. "Vroeger dacht ik altijd dat de bijen van de imkers waren," zegt Piek in de film. "Onzin, de bijen zijn van iedereen." Van en voor, kun je zeggen, want als er geen bijen meer zouden zijn, kunnen wij mensen ook niet overleven. Zij zijn verantwoordelijk voor een groot deel van de bevruchting van ons voedsel. Samenwerken betekent dus ook samenwerken met de natuur en begrijpen hoe ingenieus, rijk en (in principe alles en iedereen) voedend die in elkaar zit. Hoe kunnen we overleven als we daar geen respect voor hebben?
Dat besef begint zeker door te dringen, maar er is nog een hele weg te gaan...

Terwijl de bijen nu in hun 'winterslaap' overleven op de voorraden honing, die zij hebben aangelegd (hopen we!) lieten ze voor deze gelegenheid toch nog even van zich horen: "Imkers moeten een volk ondersteunen, niet leiden."
Zie je de gelijkenis? Hoe fijn zou het zijn als de 'hoeders' van onze samenleving het volk zouden dienen en ondersteunen in plaats van overrulen, regelen en aan banden leggen? Hoe fijn zou het niet zijn als iedereen de kans kreeg tot z'n recht te komen op een natuurlijke manier? Zoals het bedoeld is? Zoals de natuur, ook onze natuur, dat al vanzelfsprekend in zich draagt?
Nog een aanwijzing van de bijen, die via Piek door kwam voor iedereen in de zaal die bezig is met bijen: "Doe het vanuit je hart. Niet vanuit de rede." Daarbij zag Piek het beeld voor zich hoe bijen ook altijd naar het hart van de bloem gaan. Daar is het stuifmeel, daar is de nectar!
Vanuit het hart... vanuit een open hart stroomt de overvloed rijkelijk, een open hart deelt en verspreidt z'n goddelijke nectar. Daar vind je het goud van de bron, gevoed door het licht van de zon...

Halleluja...

Halleluja! We zijn er helemaal klaar voor! Nog één nachtje slapen... dan is het zover: De première van BIJvoorbeeld, het bijenlint in Zutphen. In dit prachtige theater:

Je doel, je Divine purpose...

Je eigen leven. Als je niet zelf je eigen keuzes maakt, je eigen doelen stelt, word je al snel ingezet voor de doelen van anderen. Of je kiest daar zelf voor, omdat je niet voor je eigen doelen durft te kiezen. Het kan natuurlijk best zijn dat jouw doelen aansluiten bij de doelen van die ander, dan is er niks aan de hand. Dan is het een keuze, iets waar je achter staat. Dat is een verschil. Je toetst het aan je eigen waarden en je eigen missie in het leven. Je maakt keuzes en als je dat doet - weloverwogen, niet omdat het een verwachting van een ander is - voel je je er goed bij.
Dat aanpasssende gedrag maakt je niet gelukkig, kost je kracht en beperkt de stroom van creativiteit en vermogens, waar je toegang toe hebt. Natuurlijk, samenwerken is een van de peilers van de nieuwe tijd, maar dat is een vorm van samenwerking waarin iedereen tot z'n recht komt, waarin het een niet als 'meer waard' of belangrijker wordt gezien als het ander. Het is de bedoeling dat iedereen tot z'n recht komt, z'n talenten ontplooit, doet waar ie goed in is en op die manier levert iedereen een bijdrage aan het geheel. Concurrentie is niet meer nodig als je merkt en begrijpt wat Eenheid betekent, dat alles elkaar aanvult en dient. Maar jezelf daarin ontkennen, je eigenheid, je passie, je visie, je eigen talenten laten liggen en anderen laten vertellen wat jij moet doen, dat past daar niet meer in. Niet het werken op basis van macht en hiërarchie, niet op basis van hoe het moet en hoort, maar ruimte geven aan je eigen kracht, talent en intuïtie en aan die van anderen, dat is de nieuwe weg.
Lang niet iedereen weet wat z'n passie en z'n visie is, z'n missie, z'n 'Divine purpose'. Hoe kom je daar achter? Hier een methode van Divine Mother, die je kunt toepassen. Trek er even een half uur tot een uur voor uit om het te doen:

- Wat zijn jouw waarden? Schrijf ze eens op.
(dat kan zoiets zijn als: openheid, gerechtigheid, vrijheid, medemenselijkheid, trouw zijn aan jezelf, onvoorwaardelijke liefde, enz... bedenk het voor jezelf!)
- Zet ze dan op volgorde van belangrijkheid voor jou.
- Maak ze dan van jezelf door er een statement van te maken in de ik-vorm.
(Bijvoorbeeld: Ik ben open en eerlijk naar iedereen in mijn omgeving. Ik durf mezelf uit te spreken, ... enz... Dat mag een hele alinea worden. Ga ervan uit dat je al bent wat je waarden zijn! Dus niet: "Ik ben van plan" of "Ik streef ernaar dat...", maar "Ik ben... " Het verschil kan je voelen. Het is een comitment aan jezelf en werkt meteen!)

- Schrijf dan je lange termijn doelen op. Wat zou je over 20 jaar bereikt willen hebben? Hoe zie je dat voor je? Beperk jezelf niet door gedachten alsof iets niet zou kunnen of mogen. Hoe ziet je doel, je leven eruit als je nu mag kiezen hoe het er over 20 jaar uitziet?
(neem de tijd, leef je uit en durf het op te schrijven)

- Volgende stap: Wat zijn de tussentijdse doelen om de bovenstaande doelen te behalen? De tussenstappen, wat is ervoor nodig? Schrijf het op.

- En als je dat allemaal op een rijtje hebt staan, vertaal het dan naar dagelijkse activiteiten, waar je nu mee kunt beginnen. En ga er ook nu, elke dag alvast mee aan de slag. Elke dag! Ook al heb je een heleboel andere dingen te doen, (werk, boodschappen, adminstratie...) zorg toch dat je er elke dag mee bezig bent, al is het maar even.

Waarom is dat zo belangrijk? Omdat je je dan goed voelt over jezelf, omdat in jouzelf iets groeit, gevoed wordt, vertrouwen en eigenwaarde en omdat je voelt dat je stapje voor stapje op je doel afgaat. Je doel raakt niet uit het oog verloren, je blijft het voeden elke dag. Je waarden zijn de drijfveren in je leven, ze voeden je en verenigen je met jezelf. Het voelt heel goed om jezelf trouw te zijn en je doel(en) voor ogen te hebben en daar gewoon rustig naartoe te werken. Maak je eigen plan, ga het niet van de daken schreeuwen, het is van jou, het is jouw richtlijn. Het is ook heel intiem, want het zijn je diepste hartewensen. Gooi ze niet op straat... maar hou die pareltjes bij je, in je hart, als motivatie. Natuurlijk kan je deze oefening zo vaak doen als je maar wilt, om het steeds verder te verfijnen en om jezelf bij de les te houden.

En voor wie echt niet weet wat ie wil, wat z'n missie is: Ik heb ontdekt (met de methode 'Herschrijf je eigen leven') dat je dat ook kunt vinden door te kijken naar dat wat je erg vervelend vindt, waar je je aan ergert, waar je van baalt. Daarin ligt het geheim besloten. Zo vind ik het zelf erg vervelend om beperkt te worden of me beperkt te voelen, beknot of kortgehouden. Mijn nummer één waarde is dan ook: Vrijheid. Ik ben vrij en ik sta mezelf toe de vrijheid te nemen om mijzelf te zijn. En het klopt helemaal dat ik die vrijheid nodig heb om mijn doelen te verwezenlijken. Het gaat er dus vooral om dat ik mij niet beperkt voel en dat ik mezelf niet in de weg sta. De tussentijdse doelen zijn ook helder: Mezelf nog verder vrijmaken in een aantal opzichten. Maar daar hoef ik niet op te wachten om alvast bezig te zijn met dat wat mijn 'purpose' is. Als ik daar dagelijks mee bezig ben, creëert die weg zichzelf, maakt het de weg vrij.... Als ik me dagelijks bezig hou met de beperkingen, die er zijn, kom ik geen stap verder.

Dat is de kracht van je doel voor ogen hebben en houden en alvast stappen zetten. Je plan creëert zichzelf! Je hoeft dus niet te bedenken wat er allemaal niet kan, je hoeft alleen maar te bedenken wat je wilt, welke kant je op wilt. De keuzes die je maakt zullen dan daarop zijn gebaseerd.
En last but not least: Werk samen met de Divine. De Divine You en de Divine hulptroepen. Ook bij het maken van je plan. En 'offer' het, vraag hen medewerking. Ze juichen het toe! Je Divine Zelf juicht... en dat maakt je in staat elke hobbel te overwinnen!

Je eigen leven

Deze mooie, eenvoudige boodschap van meester Morya kom ik net tegen en wil ik hier graag delen:

De tijd die komt, kan een beetje moeilijk zijn voor sommige mensen omdat in elke richting meer druk gelegd wordt op de mensheid. Je kan voelen dat er iets is als een soort koortsachtigheid in de internationale bewegingen, in de gevoeligheid ook van mensen. En door het feit dat mensen op zichzelf al heel druk bezig zijn, kan het zijn dat ze vergeten tijd te nemen voor zichzelf en toch is dat heel, heel belangrijk.
Vandaar, als je kan, zet af en toe eens een klein stapje terug, durf eens te kijken naar je leven. Niet om onmiddellijk weer nieuwe veranderingen aan te brengen en weer je best en je uiterste best te doen, maar om integendeel even stil te houden bij jouw leven, even stilte te maken. En dan moet je niet denken: ‘ik kan dat niet’, want zelfs één minuut of vijf minuten zijn reeds voldoende om af en toe een heroriëntatie te kunnen geven aan jouw leven.
Het is belangrijk dat je dan observeert, dat je kijkt naar de mensen, naar jouw mensen, dichtbij, misschien ook naar de mensen veraf - wat op zich niet onmiddellijk noodzakelijk is, want de wereld is zeer groot en als je alle pijn van de wereld wil verlichten, kan dit uiteraard niet. Ik zou zelfs vragen dat je je concentreert op je eigen leven, dat je probeert een rijkelijk, goed leven te hebben, dat je leert omgaan met fijne mensen en dat je ook voor jezelf keuzes maakt die goed zijn, zodat je een gelukkig iemand kan zijn.
Want er is nood in deze wereld aan gelukkige mensen, mensen die werk maken van hun eigen leven, die durven stelling te nemen, misschien zelfs soms tegen de tijd ingaan, om inderdaad jezelf te zijn, om in een redelijkheid vooruit te gaan, je niet te laten opzwepen door de tijd noch door de moeilijkheden, maar in die innerlijke rust te komen, in die innerlijke betrokkenheid om goede dingen te doen én voor jezelf én voor de mensen.
Elk van jullie is belangrijk, jullie zijn belangrijke mensen en elk leven van een mens is belangrijk. Daarom is het goed om af en toe eens stil te staan bij jezelf, om te kijken: ‘wat kan het volgende stapje zijn? Hoe krijg ik mijn eigen leven in handen? Hoe kan ik tot rust komen in mezelf? Hoe kan ik mijn gevoelens tot rust brengen, mijn gedachten tot rust brengen?’, wat uiteraard al een hele grote stap is als je dit kan, maar die is wel noodzakelijk, probeer dat.
Bij iedere kleine poging om jezelf in handen te krijgen, zal het zijn dat je na verloop van tijd gelukkiger wordt. Leg je geluk niet in handen van anderen, maar vecht voor je eigen geluk.

Meester Morya © Geert Crevits

Naschrift: Ik kijk op de website waar deze boodschap vandaan komt en zie tot mijn verbazing dat Geert Crevits in september is overleden. Deze boodschap is al in oktober 2010 doorgegeven en wordt nu als 'bezinning' ter gelegenheid van de volle maan van 27 januari 2013 aangehaald. Het doet niets af aan de kracht en de actualiteit wat mij betreft. Wijsheid kent geen tijd...

Goudgeel

Een goudgele jurk zou wel toepasselijk zijn, bedenk ik me. En hup, ik loop er tegenaan. Nee, die is een beetje te stijfjes. Het mag wel wat losser... Wat een leuk vest zeg, zou die er ook in een andere kleur zijn? Even passen..., hij zit wat ruim... (beetje te losjes) en hup, daar loop ik tegen hetzelfde vest in een andere kleur aan: grijs met... goudgeel! Toch keur ik 'm af, want die combinatie wordt me te bruin. Zo gaat het nog een tijdje door. Alles wat ik bedenk, is er. Ik weet alleen niet precies wat ik wil! En als je niet eenduidig bent, dan weet het universum ook niet wat ze je voor moeten schotelen! Dan krijg je dus je eigen twijfels gemanifesteerd! Ik begin het wel een leuk spel te vinden en op het moment dat ik wel weet wat ik leuk vind, is dat er ook. Klaar!

Het doet me denken aan die droom die ik ooit had en die antwoord gaf op mijn vraag waarom alles niet wat sneller ging met dat manifesteren. Ik had iets nog niet bedacht of het gebeurde. Eerst was mijn huis gegroeid! Ik werd (in mijn droom) wakker en er was opeens open ruimte tussen muren en de vloer! Ojee, dacht ik, even Richard bellen. Dat hoefde niet, die was er meteen. Mijn oma was er ook opeens. Koffie? Hup, daar was de koffie al. Waar zullen we gaan zitten, buiten? Daar zaten we al. We zaten aan een weg (die hier nu helemaal niet aan mijn huis grenst, maar goed, mijn huis was dan ook gegroeid) en ik zag een heel klein autootje en een hele grote bus aankomen. Ik dacht: Ojee... straks ziet die bus dat autootje niet en rijdt ie er zo overheen. Je raadt het al... ik had geen tijd meer om die gedachte terug te draaien! Ik schrok wakker en begreep het. Het was maar goed dat we nog wat bedenktijd hadden, zolang we nog niet helemaal bedreven waren in de kunst van het manifesteren, gedachtenkracht en dat we nog een beetje tijd hadden om dat te oefenen.

Toch lijkt de wereld inmiddels steeds meer op die droom. Het gaat steeds sneller. Daarom is het handig je daarvan bewust zijn. Daarom is het zo van belang je angsten te onderzoeken en te blijven onderzoeken. Daarom is het zo nuttig om al die oude overtuigingen op te ruimen. Om te beseffen dat het andersom werkt.

Eén gouden tip: Focus op wat je wèl wilt in plaats van op wat je niet wilt! That's the way... Het goud is neergedaald voor iedereen. Zoek en vind het gouden licht. In jezelf...

Creativiteit & techniek

Je krijgt het precies zoals je het hebben wil. Dus als je je ergens druk over maakt, krijg je dat. Dat waar je je druk over maakt. Met alles erop en eraan. Je gebrek aan vertrouwen - vooral in jezelf, maar ook in anderen, of in in iets - wordt perfect gemanifesteerd voor je. Zodat je het kunt zien.
Als je dat wilt zien, kun je het erkennen en er doorheen komen. Je kunt de angst ontdekken, die erachter schuilt en 'm opdracht geven te vertrekken. Je kunt daar ook hulp bij vragen.
Zo had ik een bepaalde huiver voor techniek. (Doelbewust spreek ik in de verleden tijd!) Ik weet dat ik films kan maken, dat ik daarin gevoed wordt, dat oplossingen me aangereikt worden als ik me afvraag hoe dit of dat mooi in elkaar past, het montageprogramma heb ik inmiddels zo onder de knie, dat ik me daar niet druk meer over maak. Ook inhoudelijk komt het altijd goed. Voor de meest onmogelijke dilemma's komt altijd een oplossing. Niet door te piekeren of te ploeteren, maar door het als een balletje de lucht in te gooien en te vragen om een briljant idee. En door het vooral even te laten liggen tot ik het opeens weet. Dat is een geweldig proces, waarin ik natuurlijk wel mijn verantwoordelijkheid neem (ik moet duidelijk zijn, weten wat ik wil en tegelijkertijd open staan voor inspiratie), maar ook het gevoel krijg dat ik samenwerk met een onzichtbare regisseur. Met een heel leger aan hulptroepen zelfs. Ik ben het type niet om te werken met een strak script en geënsceneerde beelden. Ik geef een heel groot deel uit handen en laat het gebeuren. Dat is de lol van een creatief proces, volgens mij. Dan schijnt de zon ook precies op de draaidagen, alsof ie wil zeggen: 'Ik juich het toe! Ik doe mee!' En het is een feest, want de verhalen gaan zichzelf vertellen. Ik hoef alleen maar goed op te letten, het uit te nodigen en te luisteren naar mijn intuïtie, de inspiratiebron, die me voedt en... mij regisseert.
Dus, dat is er wel. Mijn onzekerheden lagen bij de techniek. Die zee aan technische mogelijkheden, die ons dient... Maar één klein schakeltje, één verkeerde instelling en daar zit je dan met je montage, waar je weken aan gewerkt hebt. Het komt altijd goed hoor, dat weet ik ook wel. Maar ergens in mijn systeem zat de herinnering en de huiver dus nog opgeslagen dat er op het laatst.... En jawel, dan krijg je dat! De ingebouwde dvd-brander deed z'n best, maar het lukte niet helemaal. Goed, dan bestel ik een nieuwe. De beste die er is. En wat denk je? Die gloednieuwe dvd-brander doet niks!
Om het lekker spannend te maken allemaal? (Zaterdag is de première!) Nee, om mij te leren ontspannen in the heat of the moment. Even de oplossing uitnodigen! En ondertussen vooral weer even lekker gaan wandelen in de sneeuw!

naschrift: Vraag me niet hoe, maar het is allemaal gelukt! 

Belevenissen

Na wekenlange 'eenzame' opsluiting (geheel vrijwillig overigens), waag ik mij weer eens onder de mensen. Ik wandel de stad in om m'n nieuwe dvd-brander op te halen. "Er zijn bijna geen bijen meer in Nederland," hoor ik opeens iemand zeggen. Ik kijk om en zie een opa (denk ik) iets uitleggen aan twee kleine kinderen. "Dat is toevallig," zeg ik. Hij kijkt me aan en begroet me allerhartelijkst alsof we oude vrienden zijn. "Hoorde ik u zeggen dat er bijna geen bijen meer zijn in Nederland?"
"Nee hoor..." Hè? Ben ik nou echt een beetje aan het doordraaien? "Ik zei 'buien', er zijn bijna geen buien meer in Nederland." "Oooo.""Met de bijen gaat het weer beter," voegt hij er aan toe. "Ik heb een vriend die imker is en die vertelde me dat het weer iets beter gaat." "O, gelukkig maar!"
"Ja, ik zat me al af te vragen, wat is jouw bijnaam eigenlijk?" grapte een vriend van de week, toen ik vertelde dat ik bijna zelf een bij was geworden. De afgelopen tijd heb ik meer bijen dan mensen gezien, bij wijze van spreken. Fascinerend hoor, bijen hebben een magisch effect, evenals hun gezoem. Sommige mensen kunnen uren bij een bijenkast zitten. Anderen worden helemaal rustig als ze naar dat gezoem luisteren. In de yoga wordt de 'ng'-klank, die op bijengezoem lijkt, trouwens ook gebruikt ter harmonisatie.
Afijn, ik wandel verder en aangekomen bij de Future Store zeg ik vrolijk gedag tegen een bekend gezicht. Wie is dat ook alweer? Waar ken ik die ook alweer van? O, verrek, De Dijk. Toevallig van de week een documentaire gezien over die mannen...
En zo beleef ik van alles. Iemand die wil weten waarom ik precies die gele kleur zocht... (Kon ik weer mooi vertellen over de bijen...) Jongetjes op straat, die me uitleggen hoe ze een iglo aan het maken zijn. Teveel om op te noemen. Zo gaat het dus als je 'opnieuw' de wereld instapt. Het is heerlijk om zo geconcentreerd aan het werk te zijn en iets te creëren (in dit geval een documentaire) maar het is ook heerlijk om de wereld weer in te stappen!

Sneeuw

"Make peace with the past," nodigt de sneeuw ons uit. Je kunt het verleden achter je laten als je er vrede mee hebt, als je het volledig kunt accepteren zoals het is. We kunnen elke dag opnieuw met een schone lei beginnen. Dat is wat de ongerepte hagelwitte wereld oproept. "Make peace with the past and leave it behind."

Het is niet nodig om door te blijven graven in de diepe kuilen van trauma's, het is niet nodig om maar in de modder te blijven wroeten. Het is niet nodig om alles verklaard en geanalyseerd te hebben of het te blijven gebruiken als excuus waarom je niet nu....

Nu is nu. Alles wat zich aandient in het nu, wil door jou beleefd worden. Ervaren worden. Wat het ook is. Maak er geen verhaal van, voel het, beleef het en omarm het ten volle. Het is wat het is, het is zoals het is en het heeft geen uitleg of verklaring nodig verder. Jij bent wie je bent. Je voelt wat je voelt. Je leeft. Nu.

De vreugde van het bestaan ligt in het nu. In de intensiteit van het nu. In het ontzag voor de schoonheid van de witgetoverde wereld, in het besef dat ook je eigen veld op elk moment weer volledig blanco kan zijn om open en zonder beperkingen het leven tegemoet te treden. Zoals je bent.
Puur, ontvankelijk en onschuldig als de sneeuw.

Creëren...

"Het is je eigen creatie," zeg ik tegen mezelf. "Dus kun je het ook zelf anders creëren."

Terugblikkend zie ik bijvoorbeeld hoe sommige mensen zich als slachtoffer konden gaan gedragen, omdat ik me als 'helper' opstelde. En hoe ik zelf in sommige situaties uitgenodigd werd om me als 'slachtoffer' te gedragen, behalve dat ik daar wars van ben. Maar toch. We kunnen elkaar uitnodigen in bepaalde rollen, per ongeluk, omdat het patronen zijn. En we kunnen elkaar dus ook gevangen houden in bepaalde patronen. En nog erger: We creëren zelfs daders met onze (onbewuste) angsten.

Wat gebeurt er in het collectief als het collectief bewustzijn ervan uitgaat dat er macht en misbruik is en men zich daar slachtoffer van voelt? Het is een nieuwe manier van denken voor ons mensen om in te zien dat niets los staat van elkaar. Niet dat wij nu per sé overal persoonlijk verantwoordelijk voor zijn, maar wel voor onze eigen beleving van de wereld, onze eigen angsten, ons eigen slachtofferschap. Slachtofferschap is een zwaar woord, maar het dekt wel de lading. Zodra je het idee hebt dat je ergens de dupe van bent, dat iets of iemand of een bepaalde situatie jou benadeelt, dan stap je in een afhankelijke rol en ken je je eigen kracht niet. Zelfs daders zijn slachtoffers dus.

"Hij 'was acting out' iets uit het collectief bewustzijn, omdat hij daar gevoelig voor was," zei White Bull destijds over die dader op koninginnedag. Wij wijzen graag een persoon als schuldige aan en koppelen dat dan graag los van onszelf, het geheel, maar hoeveel mensen mopperen niet over de pracht en praal van het koninklijk huis en hoe onterecht dat is vergeleken met hun eigen situatie? Het is maar een voorbeeld.

Een ander voorbeeld, wat je in de zogenaamde 'spirituele wereld' veel tegenkomt, is dat men spreekt van 'donkere krachten', waartegen men zich moet wapenen... Allereerst heb je dan de spirituele lessen niet helemaal goed begrepen of je bent nog niet klaar, maar bovendien creëer je iets, roep je het over je af. Of je roept het op, 't is maar hoe je het wil bekijken. Als er in jou geen angsten (meer) aanwezig zijn, wat is er dan nog om bang voor te zijn? Hoezo zou je een vijand creëren, een vijandbeeld in stand houden? Niets staat los van jezelf. En sterker nog: Wees je ervan bewust, dan los je het op. Geef die macht buiten jezelf niet zoveel macht!

Weet dat de werkelijke macht over jou alleen bij jou ligt. In jou ligt alle kracht om te creëren. Voel die kracht, vindt 'm! Dat zijn altijd onze lessen, waar het ook over gaat... Zoek het niet buiten jezelf. Het hele leven bestaat uit projecties. Dus je kunt je eigen projecties tegenkomen. En als je ze tegenkomt en het bevalt je niet, kun je gewoon denken: O, heb ik dat gecreëerd? Tijd om iets anders te creëren!

Natuurlijk, zo simpel is het, maar zo 'moeilijk' is het ook. Je zal namelijk al je eigen angsten en overtuigingen moeten gaan onderzoeken. Wat weerhoudt je daarvan? Angst... Maar die angst is er alleen zolang je nog niet weet wat een bevrijding dat oplevert. Hoe zouden we er anders achter moeten komen dat we zelf alles creëren - als er geen enkele reden zou zijn om op onderzoek uit te gaan? Het maakt niet uit wat je gecreëerd hebt, je hoeft je absoluut nergens schuldig over te voelen (misschien helpt dat?), het is puur een uitnodiging om het omgekeerde te gaan creëren als het je dwars zit. Door te ontmantelen welke overtuigingen, patronen en angsten er aan ten grondslag lagen. Moeilijk is het niet, maar je bent niet zomaar klaar. Het is een kwestie van je bewust zijn en blijven. Jezelf de kans geven steeds een stap verder te gaan, te groeien, met vallen en opstaan te leren. En het wordt steeds leuker! Je wordt steeds vrijer en steeds meer jezelf. En bovendien help je het collectief ermee!

BIJ voorbeeld (3)

Duurzaamheid is de nieuwe religie, las ik in Trouw. "Ik hou niet van religies," zegt Piek. We wandelen in het bos. Richting de zon...
Tja, allebei die woorden, zowel duurzaamheid als religie... hebben een bepaalde lading en klinken niet lekker. Niet vrij, eerder vast. Ondertussen zijn wij zelf wel de 'uitdragers' van de boodschap, die erachter schuilgaat. Namelijk dat we één zijn met de natuur, dat we verbonden zijn met alles om ons heen, dat we één leefsysteem zijn en dat alles elkaar beïnvloedt. En dat wij als mensen een taak hebben. Het evenwicht is zoek en het is aan de mens om dat te herstellen. Dieren kunnen dat niet.

Dat is ook precies wat de bijen te vertellen hebben: "Doe iets!" Zelf geven ze het voorbeeld. Het is fascinerend om te zien hoe (hard) bijen werken en hoe ze samen werken. Hoe de taken verdeeld zijn, hoe ingenieus ze met elkaar communiceren. Een heel bijenvolk wordt door de imker 'een dier' genoemd. Het wordt beschouwd als één organisme. "Zonder samenwerking komt er niks tot stand," zegt de imker. "Vroeger dacht ik altijd dat de bijen van de imkers waren. Daar kwam je niet aan. Onzin! De bijen zijn van ons allemaal," zegt Piek in de film. 

De bijen geven het voorbeeld, maar zijn ook een voorbeeld van hoe het met de natuur gesteld is. Zij zorgen voor de bevruchting van zo'n 85 procent van de gewassen. Dus in feite zorgen ze voor ons. Hoe kunnen we als mens nou denken dat dat allemaal vanzelf goed gaat als we ons niet verantwoordelijk voelen voor een schone wereld en het idee hebben dat de problemen te groot zijn, de schuld van anderen zijn en niets doen? Iedereen kan iets doen en met z'n allen zijn we verantwoordelijk. De film die we gemaakt hebben geeft een voorbeeld van hoe er samen gewerkt kan worden. Ten behoeve van de bijen. Maar uiteindelijk ook ten behoeve van onszelf. 

Dat dat besef ooit verdwenen is, dat is 'de makke' van de mens. Maar, halleluja... het keert terug!

Omgaan met triggers

Een gastblogje door Marijke van Baar:

De wereld zit vol triggers. ‘Nare' ervaringen, 'nare' opmerkingen, die je emoties triggeren. We zijn geneigd om dan van die andere persoon te vragen dat niet meer te doen. Om rekening te houden met ons en onze gevoelens. Niet zo gek gedacht, toch? Dan wordt er een beroep gedaan op de medemenselijkheid die er ‘dient’ te zijn. Als de ander daar dan toch geen rekening mee houdt, worden we boos, want we willen dat er rekening met ons wordt gehouden. We willen gezien worden.

Dit gebeurt overal: op de werkvloer, in je gezin, op school, zelfs in de supermarkt. Overal liggen de triggers ‘op de loer’. Tenminste, zo kunnen we het gaan ervaren. Vooral als de triggers gegeven worden door degenen van wie we houden, waar we om geven, waar we mee samenleven of mee samenwerken. Binnen een relatie vinden we helemaal dat de ander rekening met ons moet houden! Toch ligt daar een valkuil. De trigger raakt jouw emotie, het doet wat met jou! Vaak is degene die de trigger geeft zich nergens van bewust. Jij bent degene die van slag raakt van die trigger, dat wil dus zeggen dat jouw emotionele lading nog bestaat. Op dat moment kunnen we ‘naar buiten’ gaan en van de ander verwachten rekening met ons te houden. We kunnen ook naar binnen gaan om te ervaren wat de trigger met ons doet!
Wat wordt er bij je geraakt en wat doet dat met je? Puur ervaren. Op die manier lost de lading van de emotie op en geeft ruimte. Het bizarre daarvan is dat allereerst dat de trigger jou niet meer raakt, niets meer met je doet, geen lading activeert en er dus gewoon mag zijn. Daarnaast zal de persoon die de tricker uitdeelt, zich vaak van geen kwaad bewust, dat onbewust niet meer doen. Het is niet meer nodig. En als het wel gebeurt, is het voor jou niet erg, het is geen issue meer.

Eigenlijk zijn triggers niets anders dan mogelijkheden om ladingen op te lossen en vrijer te leven.

Hartelijk dank, Marijke! 
 

Chaos op het toneel!

Stel, je kijkt naar een spannende thriller. Hoe levensecht hij ook gemaakt is, ik neem aan dat je niet denkt dat alle acteurs er echt dood bij neervallen, of wel? Zo ongeveer zitten 'ze' en 'we' nu waarschijnlijk naar ons eigen toneelstuk te kijken... ons eigen leven, hier op deze aardbol. Een vriendin van me zegt het zo: "Hier slaan we elkaar de hersens in, maar ondertussen zitten we daar 'boven' samen een kopje thee te drinken en lachen we erom." Als je je dat realiseert, kun je er nu misschien ook alvast om lachen. Het verschil tussen 'hierboven' en 'hier' is zoals dat van publiek en toneel. Enthousiaste supporters juichen ons toe. Vroeger speelden we ons spel en hadden we geen idee dat er een zaal vol publiek zat te kijken. Toen huiverden we alleen voor die strenge regisseur... Als je 'voor straf' dood moest neervallen, was het gebeurd met je. Huppekee, van het toneel... Wat je toen niet wist is dat je dan weer tussen het publiek terecht kwam. En dat je later weer een andere rol kon kiezen.

Maar nu is het anders. Het publiek is niet alleen zichtbaar geworden, ze komen zelfs doodleuk het podium opwandelen om zich ermee te bemoeien. Sommige acteurs vinden dat geweldig, die houden wel van nieuwe ontwikkelingen en echte spanning & sensatie. Anderen moeten er niks van hebben en protesteren. Ze willen gewoon rustig het stuk blijven spelen en afmaken, dat ze ingestudeerd hebben. Geen verstoringen van de orde. Wegwezen allemaal. Helaas, ze worden onder de voet gelopen door een horde feestgangers, die het zware drama omtovert tot een vrolijk blijspel. Er wordt gedanst, gelachen, gefeest, gevierd. Gedroomd... en die dromen worden geleefd!

"Potjandrie, kan iedereen tegenwoordig zomaar het script opzij schuiven en er een geheel eigen draai aan geven?" buldert een doorgewinterde acteur met een flinke sik razend. En we weten niet meer of hij het nou echt meent of het zo overtuigend speelt....

BIJ voorbeeld (2)

BIJ voorbeeld...

Zomaar even een greep uit waar ik bij toeval op stuitte toen ik even de tv aanzette: Een ondernemer moet het hebben van z'n eigenheid en z'n persoonlijke talenten en contacten, in de horeca zoekt men 'warmte', authentieke en eigenzinnige produkten spreken aan, vertelt het Journaal. Het succes van de Hema is de 'vrolijkheid', die je overal in het bedrijf aantreft... zeggen ze bij de VPRO. En bij de Tros blijkt uit onderzoek dat ouderen veel teveel onnodige medicijnen gebruiken.
De wereld verandert. Wij veranderen. We worden bewuster en fijngevoeliger. 'Puur en eerlijk' is niet zomaar een trend, het is een gevolg van deze bewustwording. We gaan overal 'doorheen' kijken. Je houdt een consument niet meer voor de gek. Die voelt steeds beter aan of iets klopt of niet. Je merkt het aan alles, let maar op. Het gaat in rap tempo nu. En het is een omslag 'van binnenuit'. Bedrijven spelen in op de wensen van de consument. Ze moeten wel. In een paar jaar tijd is biologisch en vegetarisch behoorlijk volwassen geworden in de supermarkten. Mensen willen weten waar hun voedsel vandaan komt.
'De politiek en de media veranderen als laatste, de verandering begint bij de mensen zelf en dan moeten politiek en media uiteindelijk wel volgen, want die zijn een afspiegeling van de bevolking,' is de strekking van de boodschap van Michaël voor 2013, die Katerina stuurde. Dat is natuurlijk zo, dat is de beweging. 'De verandering komt van onderaf,' heet dat dan zo mooi in (oude) wereldtermen. Ik noem het liever 'van binnenuit', want ook de hiërarchie (ofwel: het denken in termen van macht en ongelijkheid) zal verdwijnen. Wij worden ons als mens steeds bewuster van de wereld om ons heen en de verantwoordelijkheid die we daarvoor hebben, de handelingen van onszelf die het verschil kunnen maken, bij kunnen dragen en van de keuzes die we daarin kunnen maken. Dat is onze eigen kracht en dat is een enorme gezamenlijke kracht. We hebben nooit echt beseft hoeveel 'macht' we zelf hebben. We hebben eigenlijk vooral maar geaccepteerd dat we geen macht hadden...
Maar mensen worden wakker. Overal. Je ziet het in alle sectoren. Onecht werkt niet meer. De oude trucendoos kan worden ingepakt. Manipulatie hebben we steeds beter in de gaten. We hebben sympathie voor mensen die zichzelf zijn, vanuit hun eigen passie leven en werken. Dat werkt aanstekelijk en is aantrekkelijk.
De film, die ik maak over de bijen gaat daar ook over. Al jaren wordt er in de bijenwereld eindeloos gediscussieerd over de oorzaken. Maar discussieren en gelijk willen hebben, dat schiet niet op. Er is een gezamenlijke aanpak nodig, die boven alle belangen uitsteekt. Er start een lokaal project in Zutphen, het bijenlint, en wonder boven wonder: het werkt! Buren gaan gezamenlijk aan de slag om openbare perkjes bijvriendelijk te maken. Het voelt goed om iets te doen. Het bewustzijn groeit in alle opzichten, zowel over wat je zelf kunt doen als wat betreft de noodzaak van een schone wereld en de overleving van bijvoorbeeld bijen. "Bereidt ons een weg," zeggen de bijen. En voegt Piek daar aan toe: "...en dan zal blijken dat dat onze eigen weg is." Meer verklap ik niet. Hopelijk zullen jullie de film allemaal een keer zien. De bijen geven het voorbeeld wat betreft samenwerken. En het werkt aanstekelijk...

BIJvoorbeeld, het bijenlint in Zutphen. De bioscoopzaal zit al vol op 19 januari bij de première. Maar je kunt je aanmelden bij info@zutphenbijenstad.nl om op de hoogte gehouden te worden van de volgende vertoningen.
 

Relaties

Prachtig uitgelegd door Mooji: Hoe je jezelf en anderen kunt beperken door te denken dat het op een bepaalde manier moet zijn en blijven. Dan zit er geen beweging meer in en is er geen groei meer mogelijk. Het is de kunst je concepten los te laten... 'Something has to be fresh...'



met dank aan kinderen van het licht voor de vertaling.

Shine...

Vertel jezelf eens een nieuw verhaal! Een verhaal over succes, gemak, vreugde, overvloed... Even een reminder voor de liefhebbers ;)

Keuzes!

Alles hangt af van de keuzes die we maken. Onderschat de 'wet' van de vrije wil niet! Niets kan voor je in gang worden gezet als jij er niet voor kiest. Natuurlijk kun je ook per ongeluk, onbewust, (geen) keuzes maken, die minder gunstig uitpakken. De kunst is je daarvan bewust te worden. Kijk om je heen en zie wat je uitgenodigd hebt in je leven. Kijk naar de wereld en zie wat we ervan 'gebakken hebben... Kan dat misschien anders?

Hoe je naar het leven kijkt, is ook een keuze. Zie je overal problemen en heb je het gevoel dat je die niet kunt oplossen? Of zie je alles wat op je pad komt als uitdagingen, die vragen om nieuwe inzichten, creatieve oplossingen, vertrouwen en groei?

Groei in bewustzijn is groei in zelfvertrouwen, in zelfbewustzijn, in het vertrouwen dat je veel meer bent en kunt en veel meer mogelijkheden hebt dan je altijd dacht. Als mensen vastlopen, zijn ze wel gedwongen om op zoek te gaan naar nieuwe inzichten. Als de oude, bekende weg dood blijkt te lopen, is het noodzakelijk zijwegen te gaan verkennen. Op het moment dat mensen het niet meer weten en alles 'fout' gaat, zijn ze juist 'leerbaar'... Het zelf niet meer weten, brengt mensen van oudsher 'bij God'.
Ik heb het altijd fascinerend gevonden - je weet wel, zoals in EO-programma's - de verhalen van mensen die vanuit hun diepste ellende opeens het licht zagen en op een wonderbaarlijke manier opbloeiden. Ze ontdekten de Liefde, die voor velen onbegrijpelijk was. Het is te makkelijk om dat als 'belachelijk' opzij te schuiven. De 'blijheid' die deze mensen uitstralen, kun je wel bestempelen als naïef of irritant, maar is toch onmiskenbaar. Ik ga het hier nu niet hebben over hoe kerken, sektes en bepaalde goeroe's daar misbruik van hebben gemaakt door ook daar het geld- en machtssysteem op los te laten....
Het gaat om de 'God' vinden, het Goddelijke ontdekken. Daar heb je misschien in eerste instantie wel hulpmiddelen (boeken, goeroe's, tv-programma's) bij nodig, maar uiteindelijk vind je DAT in jezelf. Alleen in jezelf. Het is voelbaar, het is groter dan je kunt begrijpen of omschrijven, het is de levensenergie, het is kracht en het is ongrijpbaar. Maar het IS er wel. En dat kan je ook ontkennen natuurlijk. Tot je in je wanhoop niets beters meer weet dan toch maar een 'God' aan te roepen om hulp. Hoeveel mensen zullen niet op een bepaald moment naar de 'hemel' roepen: "God, als je bestaat, help!" Dan moeten ze natuurlijk ook wel opletten wat er gebeurt... en durven voelen wat er gebeurt... anders missen ze 'Het' alsnog.
In onze gecontroleerde, op geld en macht gestoelde maatschappij is 'het Goddelijke' natuurlijk een oncontroleerbare, onbewezen en daarmee ongewenste factor. En toch gaan we daar op uitkomen. Wat dat betreft was de symboliek van 'het einde der tijden' echt niet helemaal uit de lucht gegrepen.

Simpel gesteld: Je gaat het niet redden 'zonder'. Je gaat het niet redden op de oude manier. Ik wil niemand bang maken, dat is nergens voor nodig. Iedereen vindt vanzelf op z'n eigen manier de weg wel. Iedereen heeft in zichzelf ergens een eigen 'lijntje' met God, want wij zijn allemaal aspecten van dat Ene, het Goddelijke. Als 'mensje' dachten we altijd dat we ons ego waren, afgescheiden, klein, machtig of machteloos, maar nu gaan we ontdekken dat we deel van het geheel zijn, dat de afgescheidenheid van het totaal niet bestaat. Dat we dus één zijn met het Goddelijke. We hoeven het dus niet allemaal zelf te doen. We moeten 'Het' echter wel toelaten, durven vragen en... dat is een samenwerking!

En dat is precies wat al die mensen in die EO-programma's ontdekten: Of je het nu God, Jezus of Maria is, Boeddha of Ganesh, er is "Iets" dat je helpt. En dat voelt als Liefde. En dat is een heel ander soort liefde als die we kenden. Het is onvoorwaardelijk. Je wordt gewaardeerd, je wordt gezien, je bent goed zoals je bent, je voelt je weer leven, je bent blij en je wilt iedereen erover vertellen. Iets in jezelf is geraakt en in beweging gebracht. Het vonkje, dat iedereen in zich draagt, kan altijd ontvlammen. In het diepste donker komt de noodzaak...

Dat is dè keus, die in deze nieuwe tijd gemaakt zal moeten worden. Het is onvermijdelijk. Eigenlijk is er dus geen keus. En toch zal het een keuze moeten zijn. Dat is de vrije wil van de mens. Bewust een keuze maken, dat is ons groeiend bewustzijn. Dan groeit ook ons respect voor het Goddelijke, voor Moeder Aarde, voor dieren en planten, voor elkaar. Respect en fijngevoeligheid, waardering en dankbaarheid in plaats van uitbuiting, overal overheen walsen, egobelangen, winst en oorlog.

Waarom deze hele verhandeling voor mijn blogpubliek? Die heeft de keus natuurlijk al gemaakt, anders zou je dit niet eens lezen allemaal ;) Het is goed om te weten en goed om je continue bewust van te zijn en te blijven. Je zult vast en zeker om je heen en in de wereld de komende tijd een hoop geploeter zien, vastlopende situaties, drama's, ellende. Weet dan dat dit allemaal toch nog past in het grote 'verhaal' en ga niet mee in de wanhoop. Blijf sterk, blijf rustig, blijf verbonden met je eigen Goddelijkheid, je eigen God, je Hogere Zelf. Dan ben je het licht in de duisternis en dat is nu van belang. Voed je vooral met dat wat jouw licht laat branden. Laat het nergens door uitblazen of overschaduwen. Vertrouw op die enorme instroom van Goddelijk licht, die er nu is en waar je jezelf voortdurend mee kan voeden. En wees je bewust van de keuzes!

Dit is het verhaal van de tien meisjes met de olielampjes, die op de bruidegom wachtten. (Uit de bijbel ja.) Vijf meisjes hadden hun lampjes nog brandende weten te houden, die andere vijf niet. Vaak heb ik mensen zich af horen vragen, waarom die ene vijf meisjes die andere vijf meisjes niet hielpen door wat hun olie te delen... Dit is het antwoord: Dat kan niet. Je kunt met jouw licht het licht van een ander aansteken, zonder iets te verliezen aan licht. Maar voor de voeding van dat licht zal iedereen zelf moeten zorgen. Eigen verantwoordelijkheid! Door keuzes te maken: Waar voed je je mee? En wat voed jij?

Frappant in dit verband is dat de bijen met het verhaal van de olielampjes kwamen, toen Piek ze sprak over wat hun situatie de wereld te vertellen had. Ben je klaar voor de nieuwe wereld? Neem je je eigen verantwoordelijkheid? Ik leg momenteel de laatste hand aan de film over de bijen en het bijenlint en terwijl ik ermee bezig ben, besef ik dat het inderdaad over veel meer gaat. Over samenwerken in het algemeen belang bijvoorbeeld. Over allemaal je steentje bijdragen - in dit geval je bloemetje. De zaadjes zijn geplant, we kunnen allemaal gaan bloeien!

Het verschil is dat bloemetjes geen vrije wil hebben, die groeien en bloeien gewoon, afhankelijk van de omstandigheden. Voor mensen gelden natuurlijk ook omstandigheden, maar ondanks - of dankzij - alle omstandigheden hebben we een keuze! En dus een verantwoordelijkheid die overstijgend is. De bijen en de bloemen hebben geen keus. Die zijn afhankelijk van wat wij ervan maken. Wij moeten het doen! Een schone, leefbare, liefdevolle wereld creëren, waarin alles en iedereen op z'n best kan gedijen. En dat is nu mogelijk. Dus als je keuzes maakt, maak dan keuzes die bijdragen aan het geheel, het grotere belang. Die zullen ook jouzelf versterken, omdat je door keuzes te maken vanuit  je hart 'gedragen' zal worden. Dat is de samenwerking met de Divine, het Goddelijke en uiteindelijk het leven vanuit je eigen Hogere Zelf, de olie, die je lampje laat branden.

Deze keuzes kun je nooit voor anderen maken. Want ook zij hebben een vrije wil. Ook dat hebben we te leren, hoe frustrerend het soms ook is... als je al het getob ziet. We kunnen elkaar wel verhalen vertellen (een tip van de bijen!) en we kunnen samenwerken op een 'nieuwe' manier, we kunnen elkaar versterken en enthousiasmeren. Het beste wat je kunt doen, is zelf een 'lichtend voorbeeld' zijn. Licht wijst de weg in het donker. En iedereen zal uiteindelijk op zoek gaan naar 'het licht'.

Omdat wij vrije wil hebben, zullen we dus echt ZELF moeten kiezen. Het is een innerlijke keuze. Bereidheid. Dienstbaarheid aan 'het Goddelijke', aan het hogere doel, je eigen Goddelijke bestemming. En als je je bereid verklaart, ben je een instrument voor de Goddelijke energie. Enerzijds 'sterft' het ego, anderzijds zijn wij wel degene die er vorm aan geven. Aan het 'vormloze' van het Goddelijke. Dus is het meer dan alleen maar 'laten gebeuren' en 'zijn'. Het is keuzes maken en doen! Het gaat niet vanzelf. Het wordt niet voor ons gedaan. Je kunt ook niet achterover gaan leunen en denken: 'Zo, nieuwe tijd, het komt allemaal vanzelf wel goed...' Wij geven er vorm aan, aan de nieuwe wereld. Wij zijn creators, Divine Beings. WIJ ZIJN DE VERANDERING!

Be alert, awake, and aware.

Make a Wish...!!!

 

                                                                                                        

.............doe een wens... . .......... ............ take some time for it ......
... .......... ..... ... ........ neem even de tijd... ....... ....... ......................

..... ..... ........ .......... ......... ....................         ..................  ............

...... een wens voor jezelf!  ..... ......................................................

...............  ........ ..... ..... everything allowed ...... ...........................

alles toegestaan.... ....... ...... ...... ......  .... .... .................................

........ ..... ....... wat je maar wilt... .... ..............................................

............ ........... .................... nog een wens?  .... .... .    .............    
...........................     ............                ....................             ..........
............     everything will be honoured......  ..... ............ ..............
 .............. ........... .............. .... ...... ..........................                      
                                                                                                                                                                                                               

Ik wens je wat jij wenst voor jezelf in het nieuwe jaar!            

Maak van 2013 het jaar van je dromen,                                     

Laat je eigen licht schijnen!                                                         

                                                                                                        

Happy View,                                                                                  

                                                                                                        

Petra