Het nieuwe jaar

Zo, het nieuwe jaar komt er weer aan. Tijd om 2013 na te beschouwen en nieuwe voornemens te maken? Voor de meesten zal 2013 een enerverend jaar zijn geweest, alleen al omdat de intensiteit van het licht, de energieën die de aarde optillen naar een hogere frequentie, steeds sterker is geworden. Dat betekent dat alles aan het licht is gekomen dat vast zat, dat in beweging wilde komen en gezien wilde worden. Dat gaat door tot het is opgeruimd en we er vrij van zijn. Steeds diepere lagen worden ontgonnen. Maar het gaat snel. Alles gaat snel. Zodra iets opkomt, kan het even heel heftig zijn, maar ook snel oplossen. In ons persoonlijk leven zijn of worden we geconfronteerd met alles wat we opgeslagen hebben aan pijn, verdriet, boosheid, frustraties, maar ook aan wensen en dromen.

Als je de hogere frequentie in jezelf toelaat, gaat het steeds meer vanzelf. Makkelijk. Stel je voor hoe je hele aura gevuld wordt met meer licht, sprankelende energie. Laat het lekker volstromen. Evenals je huis, je omgeving, je lichaam, alles... Alles wil naar een hogere frequentie toebewegen, geef het de tijd en de kans om dat te doen en probeer je er niet tegen te verzetten. Zodra je ergens weerstand bespeurt, kijk er naar. waar gaat het over? Waar verzet je je tegen? Wat is dat voor een stukje oud zeer? En probeer het je voor te stellen als een deel van jouzelf, een kind, een wond, dat je liefdevol verzorgt. Als jouw liefdevolle aandacht daar naartoe gaat, kan het lichter worden en ook opgenomen worden in de hogere frequentie die je omgeeft. Troost het kind, verzorg de wond liefdevol.

Sommige jasjes zijn te krap geworden om het nieuwe jaar mee in te gaan. Trek ze lekker uit. Bepaalde houdingen  en overtuigingen, ideeën over jezelf of over anderen, laat ze varen. Geef jezelf wat meer ruimte. Je hoeft niet overal wat van te vinden. Je hoeft helemaal niks te beoordelen. Het oordelen is oud. Het is een vorm van in de hand willen houden, het idee dat we het kunnen beheersen, we denken (of dachten) dat we met een oordeel grip hadden ergens op. Dat is niet zo. Integendeel. We blokkeren er iets mee en beperken ons zicht op waar het werkelijk over gaat. Met een oordeel plaats je iets opzij, je wilt het niet werkelijk zien en meestal vergeet je daarbij goed naar goed te kijken. Alles is terug te vertalen naar jezelf, je eigen beleving. Je hoeft dat niet af te wijzen of te beoordelen, het wil alleen maar gezien en ervaren worden. Om jou verder te kunnen laten groeien.

We hebben een nieuwe manier van kijken nodig. Kijken met compassie en liefde. De manier waarop je ergens naar kijkt, maakt heel veel uit. Jouw blik op de wereld verandert je wereld. Wees mild en begripvol, blijf aanwezig in je hart. Zelfs als iemand tegen je tekeer gaat of als je een groot probleem hebt met iets of iemand. Je lost het niet op door stelling te nemen, iets of iemand af te wijzen, te vermijden of zwart te maken. Het beste dat je kunt doen is die ander overspoelen met licht en dat deel in jouzelf dat hierdoor wordt getriggerd ook. Omgeef het in gedachten met een roze wolk, liefde, zachtheid. Stuur alle negatieve energie die je bespeurt naar het licht. Dat kan, dat kan je ook voor anderen doen. Bedenk dat de ware zelf van iedereen liefde en licht is. Sommige mensen zijn omgeven door negatieve energieën, soms hebben ze zelfs entiteiten om zich heen hangen, wees er vooral niet bang voor. Stuur ze weg. Dat kan. Ze overleven het Goddelijke licht niet. Want vergeet niet dat dat het is: het goddelijke licht is ons licht en zodra je je aandacht ergens op vestigt, wordt dat beïnvloed. Kijk met de ogen van het Goddelijke licht, de liefde. Begrip en compassie. Dat hebben we nodig.

Wie de komende dagen tijd uittrekt om de balans op te maken van het oude jaar kan dit met terugwerkende kracht toepassen op alles wat voorbij komt. Vergeef jezelf en anderen voor wat pijn heeft gedaan, wat moeilijk was, hul het in het licht, stuur met terugwerkende kracht liefde naar al die situaties die je moeilijk vond en probeer alles naar het level te brengen van de onvoorwaardelijke liefde. Het kan, omdat jij het wenst. Omdat jouw intentie die kracht heeft. En ja, ook voor de wereld kan je dat doen. Maar alles in de wereld heeft z'n equivalent in jouw wereld. Los je iets ogenschijnlijk kleins op, lukt het je om een innerlijke shift te maken in hoe je ergens naar kijkt, dan zal dat een groot effect hebben op de hele wereld. We kunnen tegenstellingen verscherpen of we kunnen ze beslechten. Bij dat laatste krijgen we alle mogelijke hulp. We worden goed begeleid!

Vrije wil

Wat ik me zo voorstel als alles één is en wij één met alles zijn, is dat we alles kunnen oplossen en transformeren. Zelfs al is daar het aspect van de vrije wil, een uniek voorrecht van de mens, waarmee zij keuzes kan maken en ontdekken wat het Goddelijke te bieden heeft. Want dat is iets waarvoor je moet kiezen. Natuurlijk 'het' is er altijd, overal, maar het is onze persoonlijke keuze om samen te werken, hulp, bescherming of inzicht te vragen en vooral te vertrouwen op de perfectie van het Goddelijke. De Goddelijke wil is niet altijd hetzelfde als onze persoonlijke behoefte, maar omvat meer dan wij ons zelf kunnen voorstellen. Meestal zijn we als mens bezig met ons eigen kleine deelbelang, het Goddelijke belang dient alles en iedereen. Als je uitgaat van eenheid is er geen verschil in jouw belang en dat van een ander. Wens voor een ander wat je ook voor jezelf wenst.

Er zijn ook mensen die zeggen dat de vrije wil niet bestaat. Dat zelfs wat we denken zelf te beslissen al bepaald is. Dat we gewoon onderdeel zijn van een geheel en dat geheel beweegt en wij bewegen dus mee. Volop in de illusie dat we er iets over te vertellen hebben. Dat kan ook. Ik weet het niet. Ik merk wel dat als ik mijn (onbewuste) weerstand ergens tegen opgeef er ruimte ontstaat. In feite zijn we steeds aan het proberen vat te hebben op wat er gebeurt en zodra we dat niet meer doen, gaat het vanzelf. We hoeven ons er niet eens mee te bemoeien. Het regelt zichzelf. Met die vrije wil kunnen we twee dingen doen: Of iets blokkeren of het de kans geven zichzelf te ontplooien. Angst werkt beperkend en blokkerend, het is dus enkel de angst die we los hoeven te laten. En dan kijken wat er gebeurt. Van nature beweegt alles richting eenheid, dus waar zouden we bang voor zijn en waarom zouden we dat blokkeren? Een ding weet ik wel uit ervaring: geef toestemming. Geef iets toestemming om zich op te lossen, geef jezelf toestemming alles te ontvangen wat je nodig hebt en te doen wat je te doen hebt, te zijn wie je werkelijk bent. Dat is het nuttigste gebruik van de vrije wil.

Herboren...

"En de aarde zal herboren worden... als vrouw."

Ik zag het gebeuren en kreeg het door als boodschap! Hoe bijzonder is dat?
De betekenis? Er ontstaat op dit moment een nieuwe aarde, het proces is aan de gang. Strijd, concurrentie, oorlog, egoïsme, machtsvertoon, alle afgescheidenheid zal plaats maken voor verbondenheid, eenheid, gevend en voedend, begrijpend en liefdevol. Ik zag het gebeuren met de aardbol die zich vernieuwt, uit de oude aarde ontstaat een nieuwe, pure, schone, volle, frisse, vrouwelijke aarde. De oude verdwijnt, de nieuwe komt tevoorschijn als een vlinder uit z'n cocon.

Het geldt voor ons allemaal dat ditzelfde proces ook in onszelf plaatsvindt. Waarschijnlijk is het ook bij jou al in volle gang. Het zal zeker en vast groeipijnen opleveren, iedere keer als iets ouds wil worden losgelaten. Hou er niet krampachtig aan vast, wees niet bang iets kwijt te raken, het is alleen dat wat vast zit en te weinig ruimte biedt. Dat wat niet meer nodig is, wat voldaan heeft en kan gaan. Als je het gewoon laat gebeuren, kan het makkelijker plaatsmaken voor het nieuwe, dat meer ruimte nodig heeft. De oude brokstukken verdwijnen gewoon, ze lossen vanzelf op. Het nieuwe wat ervoor in de plaatskomt is mooier, zachter, lichter, vrijer, het zal je bevrijden. Het nieuwe wil geboren worden en zal zich aandienen, of je meegeeft of niet. Dat maakt niet zoveel uit. Het manifesteert zich sowieso, overal dwars doorheen. Het is een vreugdevol en verlichtend vooruitzicht. Iets om te vieren deze kerst!

Eenvoudig

Dit zijn Bliss en Muni, mijn nieuwe huisgenoten. Ze rennen als een dolle door de kamer, spelen verstoppertje en krijgertje met elkaar, wat er soms ruig aan toe gaat en vallen dan uitgeput in elkaars armen weer in slaap. Zo schattig... Dan worden ze langzaam wakker, gaan zichzelf en elkaar wassen en dan is het tijd om te eten en te kijken of er nog wat te beleven valt. En dan begint het feest weer.
Ze maken me regelmatig aan het lachen of brengen me in vertedering. Het leven is zo eenvoudig. Wat maken wij het toch vaak onnodig moeilijk en ingewikkeld!

Ik wens jullie allemaal een knusse, warme, gezellige en speelse kerst, maak het niet te moeilijk!

Je eigen Goddelijkheid

Zolang je je slachtoffer voelt van iets of iemand in je leven - al is het heel subtiel, misschien zelfs onbewust - dan neem je geen verantwoordelijkheid. Het is iets in je gevoel wat opgeruimd mag worden, je hebt er niets aan. Het zal alleen maar tegen je werken. Ga maar na: Je denkt dat je de power niet hebt om je eigen leven in de hand te nemen of om er iets aan te doen. Het komt voort uit zwakte of uit angst, een afhankelijk gevoel of het is gemakkelijker om "het" buiten jezelf te plaatsen omdat je dan niet naar jezelf hoeft te kijken. Dan hoef je niet aan de slag, niet op onderzoek uit in jezelf en kun je lekker in je comfortzone achterover blijven leunen en commentaar hebben op alles en iedereen om je heen. Maar ja, gelukkiger word je er niet van...

Ja ja, hoeveel mensen zijn niet bezig met pogingen de buitenwereld zich te laten aanpassen, te corrigeren, te becommentariëren en hun onvrede te uiten over allerlei situaties? Hoeveel mensen kopen dezer dagen staatsloten in de hoop daar in een klap rijk van te worden?

Hebben 'we' niet door dat we zelf degenen zijn die iets kunnen veranderen door oude ballast op te ruimen en andere keuzes te maken? Zijn 'we' ons wel bewust hoeveel macht we uit handen geven door anderen verantwoordelijk te maken voor ons welzijn? Weten we wel dat ons eigen gevoel bepalend is voor onze leefomstandigheden? Dat we onszelf klein houden en beperken met het idee of gevoel dat we slachtoffer zijn?

Zodra dat inzicht begint door te dringen bij de bewustworden mens, ontstaat er een volgende fase: Een gevecht. Een gevecht tegen jezelf. Een schuldgevoel misschien: 'Waarom doe ik het dan niet anders?' Een ontevredenheid: 'Ik heb mijn gedachten aangepast, waarom gebeurt er niks?' Nog steeds is daarin een slachtofferschap aanwezig. Het diepere vertrouwen moet groeien, stukje bij beetje. Velen van ons hebben een verwijt ten aanzien van het leven of ten aanzien van God, dat is het punt. Het besef dat wij een zijn met God, dat we zelf creëren, realiseer je niet van de een op de andere dag. Zelfs als je het weet, hoeft het nog niet zo te voelen. Het is een groeiproces. Wees blij met elke stap, want elke stap brengt je meer in de richting van tevredenheid, de ultieme vrede in jezelf. Dan ontstaat er acceptatie en waardering, dankbaarheid. Op een gegeven moment zie je dat het proces vanzelf gaat. Ondanks dat je zelf nog af en toe wat tegensputtert. Het leven ontvouwt zich op perfecte wijze, met alles er op en er aan, als je je er aan overgeeft en er op vertrouwt dat alles een hoger doel dient: Jou bewust maken van je eigen Goddelijkheid.

Kijk om je heen

Het leven zelf is je leerschool, zei ik gisteren tegen iemand. We hadden het over cursussen en opleidingen, hoe je kunt blijven zoeken, lezen en studeren, bepaalde concepten kunt volgen en dan ontdekken dat NLP bijvoorbeeld in de kern op hetzelfde is gestoeld als de Onenessleringen. Het is goed om verder te kijken, denk ik, om te ontdekken dat elke stroming een vertaalslag is. Dat elke religie dezelfde kern in zich draagt. En dat het dus allemaal stuk voor stuk menselijke vertalingen zijn van hetzelfde principe. We zoeken vormen, antwoorden, richting. Sommigen hangen heel fanatiek een bepaalde goeroe aan, sommigen zijn afhankelijk van hun leermeesters, waarbij - volgens mij - in deze tijd wel duidelijk is dat de beste leermeesters je naar jezelf terugverwijzen.

Natuurlijk hebben veel mensen er baat bij, maar is het niet vooral vanuit een interne onzekerheid dat we zo zoeken? Ergens in onszelf liggen de antwoorden al. We weten veel meer dan we denken, alleen durven we er vaak nog niet op te vertrouwen, zoeken we bevestiging van hoe we het voelen. En ja, dat kan nuttig zijn. Maar het is van belang altijd je eigen gevoel, je eigen weten trouw te blijven en je van daaruit verder te ontwikkelen. Het leven zelf biedt je alles al!

Kijk eens om je heen. Wat zie je? Wat gebeurt er? Wat zijn de scenes in jouw 'film'? Ik ontdek de laatste tijd meer en meer dat alles, werkelijk alles je iets laat zien. Je iets vertelt. Het leven wordt voor je ogen uitgebeeld. Elke scène geeft je informatie. Is een verhaal. Een deel van een groter verhaal. Je kunt er naar kijken en het begrijpen. Zoals bijvoorbeeld die 'botsing' in Goreme, waarover ik hier verhaald heb, zoals de verbindingen, die wel eens haperen, het verkeer op de weg. Soms moet je door een enorme drukte heen laveren, soms is de weg vrij. Dat is overigens wel een goeie volgorde... ;)
Het weer, aan de ene kant hangen de donkere wolken, aan de andere kant is de lucht blauw. Waar kijk je naar? Dieren en mensen die je onderweg tegenkomt, wat laten die je zien? Je hoeft er niet zo nodig van alles van te vinden, misschien mis je dan juist de clou. Gewoon waarnemen en zien hoe interessant het allemaal is. Natuurlijk van sommige dingen word je blij, van anderen zaken raak je gefrustreerd. Ook dat kan je waarnemen. Het biedt je de gelegenheid te leren, antwoorden te vinden en te groeien. En is dat niet de allerleukste leerschool? Het gewoon allemaal zelf meemaken?

Je eigen leven biedt je alles aan wat je nodig hebt. Alle informatie ligt erin verscholen.

Vruchtbare bodem

Een wat paniekerig berichtje van vriend Z. in Turkije dat ik moest oppassen. Iemand zou proberen vrienden met me te worden op Facebook, maar dat moest ik niet doen, want dan...

En zo vervolg ik mijn 'missiewerk' in Turkije: 

Yes, I blocked this person you send me a message about. But I want to say this: Don't react from fear. Don't give things like this too much attention, or power by your attention. Leave it.... and let go.... It's no use spending your/our energy on not-nice things. Maybe it reflects some fear. Don't feed it...

And one thing is very important: Don't let your life be ruled by the fear of others.... You can easily throw out other peoples negative energy from your system. I tell you how: Imagine there is a space around you, your energyfield. Imagine you send away all the negative energies - especially the ones that others throw in it. Send them away. If you make it an "order" from your heart, your feeling - it will go. You can also speak out loud: Go! Go into the light. And then close your aura (your energyfield) as if you close a window. Refill your energyfield with light, your own light from inside. Or heavenly light. Or both. All uncomfortable feelings can be thrown out, that makes you stronger and less 'available' for other peoples 'attacks'. Or jealousy.....

Don't step into the drama's of others, it does not help you and it does not help them....

You can also do this: Ask for the highest in yourself and the highest in others to come forth. In every situation you can use this. Ask for it. I tell you this because I think most people don't know how much we can ask and it helps. You can ask for help, for new insights, for solutions, for a better feeling, a joyful day, a peaceful mind, everything.... You cannot change other people, but you can change your own idea's or feelings and then things change automatically.

Don't forget this: Where your attention goes, grows. So, we can choose what we feed. If we are worried about something, the thing you worry about will grow..... so, that's why I always say: Don't worry! Let go.... If you let go, it will easier solve itself. By worrying you keep it alive - you feed it. So, ask for help in this cases. To let go.

Others are actually a mirror for us. So, just look in the mirror and know that what you see is part of you. (Without any judgement of course, we also have to be nice and understanding to ourselves) Certain situations pup up to show you one of your own fears or idea's. Just look at it and recognize and decide if you want to keep it - as a fear or a worry - or not. In this way we make ourselves more and more free.

Hope you keep this in mind, because that makes your life much easier and happier!

Wie mijn - toch vrij simplistische - Engels niet kan volgen en een vertaling wil, mag me mailen. Ik heb deze dingen in het Nederlands al vaker geschreven, maar het kan geen kwaad het je steeds opnieuw te realiseren. En als er mensen zijn die openstaan voor dit soort informatie, zoals deze Turkse vriend, dan werkt het als een olievlek. Het verspreidt zich vanzelf. Het heeft vanzelf een positief effect op anderen in zijn omgeving als hij zich deze manier van denken meer eigen maakt. Het valt in vruchtbare bodem. En dat willen zaadjes graag. Groeien, bloeien. Zich vermenigvuldigen en dan weer opnieuw in vruchtbare bodem vallen.

Dankbaarheid

Je realiseert het je niet altijd, maar veel 'problemen' of moeilijke sitauties waar je mee geworsteld hebt, zijn uit je leven verdwenen. Ga maar eens na. Herinner je eens iets waar je vroeger vrij lang mee geworsteld hebt, waar je niet dacht uit te komen, waar je toen wanhopig middenin zat, maar waar je nu achteraf je schouders over ophaalt. Zo relatief is het allemaal. En het is prima om het te vergeten en vrolijk verder te gaan. Maar het is ook goed om te beseffen hoeveel dingen zich 'vanzelf' hebben opgelost. En om te beseffen dat die zichzelf konden oplossen, omdat jij je er niet meer mee bemoeide. Omdat je je overgaf, het los liet, nieuwe kansen greep, doorging met leven.

Zo werkt het, als je ermee vecht, krijgt iets energie, gaat het groeien en heeft het steeds meer invloed. Als je ernaar kunt kijken en erdoorheen gaat kijken, het voedt met anderssoortige energie, die van begrip en compassie, liefde en licht, vertrouwen en misschien zelfs vermaak, dan hoef je je er verder niet in vast te bijten. Het ontstaat en het gaat weer. Wij creëren. We creëren wat we maar willen. Maar hoe meer bewust je je daarvan bent, hoe meer je kunt creëren vanuit vertrouwen. En okee, dan creëer je soms nog wel eens een 'dingetje' (laat ik het geen probleem noemen, want dan creëren we een probleem), maar hoe erg is dat als je weet hoe je ermee om kunt gaan? Sommige 'dingetjes' creëer je omdat je toe bent aan de volgende fase. We blijven groeien. We zijn nooit klaar. Het leven blijft zich verdiepen. En op diepere lagen kom je weer diepere oneffenheden tegen, die zich daar ooit (in je jeugd, in vorige levens, in het totale veld van bewustzijn) hebben genesteld. Je laat ze als het ware boven komen om dat je er aan toe bent om ze te zien en te herstellen in perfectie.

We kunnen niet anders dan creëren. Het leven creëert zichzelf voortdurend en wij bewegen mee. Het is een beweging. Als je het middelpunt gevonden hebt, weet je waar je de rust en de vrede, de vrijheid en het plezier kunt vinden. Daar, van binnen, waar het stil is. En van daaruit kun je genieten van al die bewegingen. Soms duik je er eens in, beleef je het intens met al je zintuigen, je geniet of je voelt intense blijdschap  of soms misschien juist niet en komt er boosheid of verdriet naar boven. Lekker. Gewoon beleven. Het zijn die ervaringen waarom we het leven indoken. We wilden dat meemaken, voelen, vooral omdat we dan weer zo blij zijn om onszelf terug te vinden in de vrede, de rust, de stilte, de perfectie. Door al die ervaringen, groeit onze waardering voor het geluk, de liefde en de vrijheid die ondertussen in ons aanwezig is. Als je iets kwijt lijkt te zijn geraakt, ben je er des te blijer mee als je het weer terugvindt. Daarom is het goed af en toe eens te beseffen wat je allemaal al bereikt hebt, teruggevonden hebt in jezelf. Wat je allemaal beter begrijpt nu en wat je allemaal al hebt geleerd. Tel je zegeningen. Dankbaarheid zal je er nog veel meer brengen...

Terugvertalen

Je eigen gevoel trouw blijven. Dat is soms een hele kunst. Ongemerkt hou je al rekening met de eventuele reacties of gedachten van anderen. Onbewust speelt er wellicht angst mee, omdat je goedkeuring wil en geen afkeuring. Zuiver naar je eigen innerlijke stem luisteren betekent op onderzoek uitgaan en eerlijk zijn naar jezelf. Wat voel ik en waar heeft dat mee te maken? Wat roept deze situatie in mij op? Wat heeft het me te vertellen?
Probeer vooral niet daar overheen te stappen, het is heel belangrijk steeds alles terug te vertalen naar jezelf. Het gaat eigenlijk zelfs niet over die anderen. Die anderen kunnen je soms komen confronteren met je eigen onzekerheden en angsten, ze houden je een spiegel voor. Het is verleidelijk om te denken dat die spiegel de waarheid is en meteen in de interactie te stappen. Wenselijk (of onwenselijk) te reageren en te kijken hoe anderen daar weer op reageren. Maar dan mis je vaak de clou. Blijf goed kijken naar waar het werkelijk over gaat. Blijf je afvragen: Waar ben ik bang voor? Als de angst helder is, ben je een stap verder. Kunnen situaties komen en gaan, maar jij hoeft je er niet door uit het veld te laten slaan. Kijk dus verder. En wees vooral eerlijk naar jezelf. Want het gaat hier niet om gevoelens ontkennen. Het gaat juist om het erkennen ervan. En dat is zeker niet hetzelfde als ze bij een ander op de stoep gooien of verwachten dat anderen daar rekening mee houden, het oplossen voor je of hun gedrag aanpassen.

Zolang iets je triggert, is er iets wat opgeruimd mag worden in jezelf. Dat heeft vrijwel nooit te maken met dat wat op dat moment aan de orde is. Het is meestal een andere, diepere angst, die ontstaan is in het verleden en zich is blijven herhalen, tot ie door jou wordt ontmanteld. Integriteit naar jezelf, begrip voor jezelf hebben, gevoelens erkennen zonder ze te beoordelen, niet handelen vanuit die emoties, maar ze onderzoeken. Het zien, dat is de kunst. Begrip hebben voor jezelf, je innerlijk kind, het koesteren, veilig stellen, erkennen. Er zijn voor jezelf. Goeie relaties kunnen denk ik alleen maar bestaan als je bereid bent in de spiegel te kijken, situaties terug te vertalen naar je eigen diepste innerlijke beleving, daar eerlijk over te zijn naar jezelf en het in jezelf op te lossen of te erkennen. Een ander kan dat nooit voor je oplossen. Alleen aanreiken, ze bieden je de kans om te groeien. En als dingen in jezelf oplossen, lossen ze zich ook op in de buitenwereld. Maar soms is dat een pittig proces. Geef het de tijd. Het gaat steeds makkelijker.

Verbinding

Opvallend de afgelopen week hoeveel mensen klaagden over hun verbinding, die er niet was. De internetverbinding wel te verstaan, maar toch... Ik had er ook even last van toen ik net terug was uit Turkije. Moeizame verbinding, haperende contacten. Maar nadat ik eerst even hard gewerkt heb om alles af te maken wat af moest, nam ik tijd voor rust en verwerking, voor het herstellen van de stabiele verbinding. Met mezelf. Allerlei nieuwe ervaringen willen geïntegreerd worden en soms oudere ervaringen vervangen, compleet maken. Alles krijgt stuk voor stuk z'n eigen plek. De plek die het verdient. Sommige kwesties worden rigoureus overboord gezet, mogen vertrekken, niet meer nodig. Mooie nieuwe inzichten en gevoelens mogen rustig indalen. Als gedichten uit de hemel komen ze onleesbare hoofdstukken vervangen. Ik neem de tijd, want het is een proces om van te genieten en volledig te ervaren.

En mijn verbinding is weer optimaal. Zo nu en dan skype ik met Istanbul. Ook daarbij viel de verbinding in eerste instantie soms uit. Ik ging opletten en jawel. Dat was exact op de momenten dat we het hadden over waar we het niet over moesten hebben. Als het hoofd was in plaats van hart. Als het ontsnappen was in plaats van aanwezig zijn. Als er openheid en communicatie is vanuit het hart of vanuit de ziel, dan is er geen enkel probleem met de verbinding. Dan zijn we verbonden, waarmee we maar willen. Zo zie je maar weer: Eerst de verbinding met jezelf herstellen en optimaliseren door alle overbodige ballast - van twijfels, angst of negativiteit - eruit te gooien en op te ruimen. Dan verloopt alles veel makkelijker en soepeler. Ook met de rest van de wereld.

Heelheid

Door met de een te praten, kan je de ander beter begrijpen. Allemaal dragen we delen van de totale puzzel bij ons en gezamenlijk vinden we de antwoorden. Beter dan te gaan vechten met dat wat je niet begrijpt of moeilijk te accepteren of op te lossen vindt, kun je het als een vraag de lucht in werpen en vroeg of laat komen dan uit onverwachte hoek de antwoorden. We krijgen continue verhalen te zien, die ons iets te vertellen hebben. Stukje bij beetje ontrafeld zich elk mysterie.

Ik heb als vrouw dingen meegemaakt in het leven, die me niet altijd een even positief beeld van de man opgeleverd hebben. Het kan zijn dat ook vorige levens sporen hebben nagelaten van angst voor onderdrukking, overheersing, dominantie, vrijheidsbeperking, machteloosheid, overruled worden, geweld, in de hoek gedrukt, monddood gemaakt worden, moeten gehoorzamen, noem maar op...
Misschien hebben we dat allemaal wel. En leeft die angst nog ongemerkt voort in ons, waardoor we vaak onszelf niet trouw zijn. Niet durven te gaan staan waarvoor we staan. Vroeg of laat komen onze angsten ons uitnodigen om er doorheen te gaan en ze af te werpen. Oude angsten kunnen je vertoond worden in nieuwe jasjes. In plaats van er de strijd mee aan te gaan, kan je er in duiken. Zonder oordeel voelen en ervaren en het er laten zijn. Vanuit je hogere zelf zal het licht je komen bevrijden, als je dat doet. Je kunt je hogere zelf op elk moment te hulp vragen om je te leiden. En dan vind je die delen van jezelf terug, die verborgen lagen onder donkere dekens... stukje bij beetje wordt je heel en groei je in eigen kracht. Dan hoef je niet meer bang te zijn voor welke onderdrukking dan ook. Want de ziel is heel, heeft alleen een belevenis achter de rug om zichzelf te herontdekken.

We hoeven het niet te doen voor anderen, we kunnen het doen met anderen, omdat dat ons kan verrijken en omdat anderen onze spiegel zijn. We kunnen alle aangereikte stukjes vervolgens in onszelf integreren en zo helen we, onszelf en het geheel.

Ik heb de antwoorden gekregen van de mannenzijde, die angst voor onderdrukking en macht was wederzijds. Simplistisch gesteld was de man bang voor de vrouwelijke magic, de betoverende kracht die zij in zich had en waarmee zij de man kon manipuleren. Zo ontstonden de harems! Om maar niet van een vrouw afhankelijk te zijn, want dat gold als een levensgroot gevaar. Zo vestigde de man zijn macht, overheerste de wereld eeuwenlang. Het gevaar moest bezweerd worden, de innerlijke kracht van de mens werd onderdrukt. En dat is ook in onszelf gebeurd. Zowel in mannen als in vrouwen. Het vertrouwen in ons eigen weten, in onze eigen Goddelijke verbinding, in onszelf, is ondermijnd. De mind is wat dat betreft vergelijkbaar met dat uiterlijke machtsvertoon: onderdrukkend, onderuithalend, niet-vertrouwend, controlerend, maar ondertussen: niet happy, niet vrij, niet blij!

De afgescheidenheid, alleen door angst ontstaan, is dus niet wat ons gelukkig maakt en eigenlijk zijn we allemaal wel op zoek naar dat geluk. Diep van binnen roept een stem en we gaan zoeken. We zoeken overal en dan blijkt: Het is er al. Het is in ons. Compleet en heel en klaar om ontdekt te worden. De angsten in jezelf overwinnen is vrij worden en groeien en leidt tot het ware geluk. De angsten in jezelf oplossen betekent dat ze je ook niet meer vanuit de buitenwereld getriggerd hoeven te worden. Ze worden alleen maar getriggerd om ze je te laten zien, zodat jij er zelf mee af kan rekenen. Stukje bij beetje...

Vanuit die heelheid kunnen we elkaar ook weer vinden, niet vanuit nood of ongelijkwaardigheid die leidt tot misbruik of onderdanigheid, toeëigenen, opeisen of wegcijferen van jezelf. Dienstbaarheid is mooi, maar het betekent iets anders dan gehoorzaamheid of tegemoet komen aan ego-eisen, bevestigen van de zwakheid in anderen. Dienstbaarheid aan het Goddelijke betekent de grootsheid in de ander en jezelf zien en niet de kleinheid in stand houden.

Happy View is een levenswijze

Het is in Nederland al niet altijd even eenvoudig om uit te leggen hoe ik in het leven sta, laat staan in Turkije... Kennelijk ben ik een missionaris in hart en ziel ;) dus onvermoeibaar ga ik ook daar de Happy View aan de man brengen: Als je ergens in gelooft, is dat een kracht die met je meewerkt. Als je ergens ontevreden over bent, hou dan op met klagen erover en verzandt niet in eindeloze scenario's met problemen en nog meer problemen, want zo creëer je ze of hou je ze in stand. Hou voor ogen wat je wel wilt, de uitkomst die je wenst. Vraag het (aan welke God je maar wenst) en blijf gefocussed op je doel. Kijk, daar heb je een donkere lucht, het verleden. En daar aan de andere kant is een streepje blauw. Waar kijk je naar? Je intentie is je sterkste instrument, waar je de aandacht op richt..... ach, jullie kennen het verhaal ondertussen wel.

Steevast komen dan alle ja-maren op de proppen. Steeds scherper zie ik hoe die ingegeven zijn door angst. Angst om oude gewoonten en zelfs oude pijn los te laten en om nieuwe stappen te zetten in het onbekende. Natuurlijk zijn er soms blokkades op de weg, waar je doorheen moet zien te manouvreren wil je verder komen. Je hebt vertrouwen nodig en dat moet groeien. Maar als je eenmaal merkt dat je er doorheen kan en de weg daarna weer vrij is, geniet er dan van. Ga geen problemen maken!

Dat kunnen ze goed daar. Leuk voorbeeld: We hadden een kleine aanrijding. Niet echt veel aan de hand, want het was bij het uitparkeren. In mum van tijd stond het hele dorp eromheen. Iemand uit een ander dorp werd gebeld. Niemand had een formulier om in te vullen. De gendarmerie kwam erbij. Later de verkeerspolitie. En nog steeds was er niet veel aan de hand, want alles was verzekerd en zou vergoed worden. Hoe je van een mug een olifant maakt. Ik heb het aanschouwd en het als voorbeeld gebruikt hoe je dingen zwaarder en moeilijker kunt maken dan nodig is. Nog twee dagen zijn we in de weer geweest met papieren en handtekeningen. Ik zag er de lol wel van in, en het was leerzaam.
Je kunt problemen groot maken, zo groot als je maar wilt. Op mijn manier heb ik voorkomen dat er strijd ontstond, want dan waren we pas echt ver van huis. Luisteren, begrip hebben voor elkaar en er verder niet in blijven hangen. Ik heb wildvreemde mensen leren kennen en hun levensverhalen gehoord. Er is veel afhankelijkheid, weinig zelfvertrouwen, angst, slachtofferschap en dan komt er ineens zo'n Nederlandse dame vertellen over je eigen kracht, over mogelijkheden, geloof en healing. Zo hier en daar heb ik de innerlijke vlam zien oplichten, zaadjes geplant.

Er is nog veel te doen op de wereld wat betreft elkaar motiveren in deze eigen kracht en het voorbeeld geven, het voorbeeld zijn. Zulke momenten zijn mooie gelegenheden daarvoor. Je hoeft niet zoveel te doen, jezelf blijven en vanuit je hart aanwezig zijn, vanuit je vertrouwen blijven handelen en vooral beseffen dat we allemaal een zijn. Dan is strijd nergens voor nodig.

Happy View blijkt een manier van leven te zijn. Je kan altijd kiezen welke kant je opkijkt. Blijf gericht op het licht en op de positieve uitkomsten. Dan komt alles goed. Het is niet aan ons om dat verder in te kaderen of te beheersen. Geef het ruimte en laat het licht je de weg wijzen.

Dat is ook mijn advies aan een nieuwe vriend in Istanbul. Ik kan geen keuzes maken voor anderen, maar ik kan wel zien wat er aan de hand is. En dan geef ik een diplomatiek antwoord: 'Vraag je af welke beslissing afkomstig zou zijn vanuit je angst en welke beslissing vanuit je innerlijke kracht.  Het is eigenlijk altijd een keuze tussen die twee.' En dan is het opeens heel simpel allemaal. 'Wat dient het hoogste in mij en wat dient het hoogste in een ander?' Dat kan nooit angst zijn, dat is altijd kracht en moed en vertrouwen. Liefde, compassie en geduld.