Het nieuwe jaar

Zo, het nieuwe jaar komt er weer aan. Tijd om 2013 na te beschouwen en nieuwe voornemens te maken? Voor de meesten zal 2013 een enerverend jaar zijn geweest, alleen al omdat de intensiteit van het licht, de energieën die de aarde optillen naar een hogere frequentie, steeds sterker is geworden. Dat betekent dat alles aan het licht is gekomen dat vast zat, dat in beweging wilde komen en gezien wilde worden. Dat gaat door tot het is opgeruimd en we er vrij van zijn. Steeds diepere lagen worden ontgonnen. Maar het gaat snel. Alles gaat snel. Zodra iets opkomt, kan het even heel heftig zijn, maar ook snel oplossen. In ons persoonlijk leven zijn of worden we geconfronteerd met alles wat we opgeslagen hebben aan pijn, verdriet, boosheid, frustraties, maar ook aan wensen en dromen.

Als je de hogere frequentie in jezelf toelaat, gaat het steeds meer vanzelf. Makkelijk. Stel je voor hoe je hele aura gevuld wordt met meer licht, sprankelende energie. Laat het lekker volstromen. Evenals je huis, je omgeving, je lichaam, alles... Alles wil naar een hogere frequentie toebewegen, geef het de tijd en de kans om dat te doen en probeer je er niet tegen te verzetten. Zodra je ergens weerstand bespeurt, kijk er naar. waar gaat het over? Waar verzet je je tegen? Wat is dat voor een stukje oud zeer? En probeer het je voor te stellen als een deel van jouzelf, een kind, een wond, dat je liefdevol verzorgt. Als jouw liefdevolle aandacht daar naartoe gaat, kan het lichter worden en ook opgenomen worden in de hogere frequentie die je omgeeft. Troost het kind, verzorg de wond liefdevol.

Sommige jasjes zijn te krap geworden om het nieuwe jaar mee in te gaan. Trek ze lekker uit. Bepaalde houdingen  en overtuigingen, ideeën over jezelf of over anderen, laat ze varen. Geef jezelf wat meer ruimte. Je hoeft niet overal wat van te vinden. Je hoeft helemaal niks te beoordelen. Het oordelen is oud. Het is een vorm van in de hand willen houden, het idee dat we het kunnen beheersen, we denken (of dachten) dat we met een oordeel grip hadden ergens op. Dat is niet zo. Integendeel. We blokkeren er iets mee en beperken ons zicht op waar het werkelijk over gaat. Met een oordeel plaats je iets opzij, je wilt het niet werkelijk zien en meestal vergeet je daarbij goed naar goed te kijken. Alles is terug te vertalen naar jezelf, je eigen beleving. Je hoeft dat niet af te wijzen of te beoordelen, het wil alleen maar gezien en ervaren worden. Om jou verder te kunnen laten groeien.

We hebben een nieuwe manier van kijken nodig. Kijken met compassie en liefde. De manier waarop je ergens naar kijkt, maakt heel veel uit. Jouw blik op de wereld verandert je wereld. Wees mild en begripvol, blijf aanwezig in je hart. Zelfs als iemand tegen je tekeer gaat of als je een groot probleem hebt met iets of iemand. Je lost het niet op door stelling te nemen, iets of iemand af te wijzen, te vermijden of zwart te maken. Het beste dat je kunt doen is die ander overspoelen met licht en dat deel in jouzelf dat hierdoor wordt getriggerd ook. Omgeef het in gedachten met een roze wolk, liefde, zachtheid. Stuur alle negatieve energie die je bespeurt naar het licht. Dat kan, dat kan je ook voor anderen doen. Bedenk dat de ware zelf van iedereen liefde en licht is. Sommige mensen zijn omgeven door negatieve energieën, soms hebben ze zelfs entiteiten om zich heen hangen, wees er vooral niet bang voor. Stuur ze weg. Dat kan. Ze overleven het Goddelijke licht niet. Want vergeet niet dat dat het is: het goddelijke licht is ons licht en zodra je je aandacht ergens op vestigt, wordt dat beïnvloed. Kijk met de ogen van het Goddelijke licht, de liefde. Begrip en compassie. Dat hebben we nodig.

Wie de komende dagen tijd uittrekt om de balans op te maken van het oude jaar kan dit met terugwerkende kracht toepassen op alles wat voorbij komt. Vergeef jezelf en anderen voor wat pijn heeft gedaan, wat moeilijk was, hul het in het licht, stuur met terugwerkende kracht liefde naar al die situaties die je moeilijk vond en probeer alles naar het level te brengen van de onvoorwaardelijke liefde. Het kan, omdat jij het wenst. Omdat jouw intentie die kracht heeft. En ja, ook voor de wereld kan je dat doen. Maar alles in de wereld heeft z'n equivalent in jouw wereld. Los je iets ogenschijnlijk kleins op, lukt het je om een innerlijke shift te maken in hoe je ergens naar kijkt, dan zal dat een groot effect hebben op de hele wereld. We kunnen tegenstellingen verscherpen of we kunnen ze beslechten. Bij dat laatste krijgen we alle mogelijke hulp. We worden goed begeleid!

Vrije wil

Wat ik me zo voorstel als alles één is en wij één met alles zijn, is dat we alles kunnen oplossen en transformeren. Zelfs al is daar het aspect van de vrije wil, een uniek voorrecht van de mens, waarmee zij keuzes kan maken en ontdekken wat het Goddelijke te bieden heeft. Want dat is iets waarvoor je moet kiezen. Natuurlijk 'het' is er altijd, overal, maar het is onze persoonlijke keuze om samen te werken, hulp, bescherming of inzicht te vragen en vooral te vertrouwen op de perfectie van het Goddelijke. De Goddelijke wil is niet altijd hetzelfde als onze persoonlijke behoefte, maar omvat meer dan wij ons zelf kunnen voorstellen. Meestal zijn we als mens bezig met ons eigen kleine deelbelang, het Goddelijke belang dient alles en iedereen. Als je uitgaat van eenheid is er geen verschil in jouw belang en dat van een ander. Wens voor een ander wat je ook voor jezelf wenst.

Er zijn ook mensen die zeggen dat de vrije wil niet bestaat. Dat zelfs wat we denken zelf te beslissen al bepaald is. Dat we gewoon onderdeel zijn van een geheel en dat geheel beweegt en wij bewegen dus mee. Volop in de illusie dat we er iets over te vertellen hebben. Dat kan ook. Ik weet het niet. Ik merk wel dat als ik mijn (onbewuste) weerstand ergens tegen opgeef er ruimte ontstaat. In feite zijn we steeds aan het proberen vat te hebben op wat er gebeurt en zodra we dat niet meer doen, gaat het vanzelf. We hoeven ons er niet eens mee te bemoeien. Het regelt zichzelf. Met die vrije wil kunnen we twee dingen doen: Of iets blokkeren of het de kans geven zichzelf te ontplooien. Angst werkt beperkend en blokkerend, het is dus enkel de angst die we los hoeven te laten. En dan kijken wat er gebeurt. Van nature beweegt alles richting eenheid, dus waar zouden we bang voor zijn en waarom zouden we dat blokkeren? Een ding weet ik wel uit ervaring: geef toestemming. Geef iets toestemming om zich op te lossen, geef jezelf toestemming alles te ontvangen wat je nodig hebt en te doen wat je te doen hebt, te zijn wie je werkelijk bent. Dat is het nuttigste gebruik van de vrije wil.

Herboren...

"En de aarde zal herboren worden... als vrouw."

Ik zag het gebeuren en kreeg het door als boodschap! Hoe bijzonder is dat?
De betekenis? Er ontstaat op dit moment een nieuwe aarde, het proces is aan de gang. Strijd, concurrentie, oorlog, egoïsme, machtsvertoon, alle afgescheidenheid zal plaats maken voor verbondenheid, eenheid, gevend en voedend, begrijpend en liefdevol. Ik zag het gebeuren met de aardbol die zich vernieuwt, uit de oude aarde ontstaat een nieuwe, pure, schone, volle, frisse, vrouwelijke aarde. De oude verdwijnt, de nieuwe komt tevoorschijn als een vlinder uit z'n cocon.

Het geldt voor ons allemaal dat ditzelfde proces ook in onszelf plaatsvindt. Waarschijnlijk is het ook bij jou al in volle gang. Het zal zeker en vast groeipijnen opleveren, iedere keer als iets ouds wil worden losgelaten. Hou er niet krampachtig aan vast, wees niet bang iets kwijt te raken, het is alleen dat wat vast zit en te weinig ruimte biedt. Dat wat niet meer nodig is, wat voldaan heeft en kan gaan. Als je het gewoon laat gebeuren, kan het makkelijker plaatsmaken voor het nieuwe, dat meer ruimte nodig heeft. De oude brokstukken verdwijnen gewoon, ze lossen vanzelf op. Het nieuwe wat ervoor in de plaatskomt is mooier, zachter, lichter, vrijer, het zal je bevrijden. Het nieuwe wil geboren worden en zal zich aandienen, of je meegeeft of niet. Dat maakt niet zoveel uit. Het manifesteert zich sowieso, overal dwars doorheen. Het is een vreugdevol en verlichtend vooruitzicht. Iets om te vieren deze kerst!

Eenvoudig

Dit zijn Bliss en Muni, mijn nieuwe huisgenoten. Ze rennen als een dolle door de kamer, spelen verstoppertje en krijgertje met elkaar, wat er soms ruig aan toe gaat en vallen dan uitgeput in elkaars armen weer in slaap. Zo schattig... Dan worden ze langzaam wakker, gaan zichzelf en elkaar wassen en dan is het tijd om te eten en te kijken of er nog wat te beleven valt. En dan begint het feest weer.
Ze maken me regelmatig aan het lachen of brengen me in vertedering. Het leven is zo eenvoudig. Wat maken wij het toch vaak onnodig moeilijk en ingewikkeld!

Ik wens jullie allemaal een knusse, warme, gezellige en speelse kerst, maak het niet te moeilijk!

Je eigen Goddelijkheid

Zolang je je slachtoffer voelt van iets of iemand in je leven - al is het heel subtiel, misschien zelfs onbewust - dan neem je geen verantwoordelijkheid. Het is iets in je gevoel wat opgeruimd mag worden, je hebt er niets aan. Het zal alleen maar tegen je werken. Ga maar na: Je denkt dat je de power niet hebt om je eigen leven in de hand te nemen of om er iets aan te doen. Het komt voort uit zwakte of uit angst, een afhankelijk gevoel of het is gemakkelijker om "het" buiten jezelf te plaatsen omdat je dan niet naar jezelf hoeft te kijken. Dan hoef je niet aan de slag, niet op onderzoek uit in jezelf en kun je lekker in je comfortzone achterover blijven leunen en commentaar hebben op alles en iedereen om je heen. Maar ja, gelukkiger word je er niet van...

Ja ja, hoeveel mensen zijn niet bezig met pogingen de buitenwereld zich te laten aanpassen, te corrigeren, te becommentariëren en hun onvrede te uiten over allerlei situaties? Hoeveel mensen kopen dezer dagen staatsloten in de hoop daar in een klap rijk van te worden?

Hebben 'we' niet door dat we zelf degenen zijn die iets kunnen veranderen door oude ballast op te ruimen en andere keuzes te maken? Zijn 'we' ons wel bewust hoeveel macht we uit handen geven door anderen verantwoordelijk te maken voor ons welzijn? Weten we wel dat ons eigen gevoel bepalend is voor onze leefomstandigheden? Dat we onszelf klein houden en beperken met het idee of gevoel dat we slachtoffer zijn?

Zodra dat inzicht begint door te dringen bij de bewustworden mens, ontstaat er een volgende fase: Een gevecht. Een gevecht tegen jezelf. Een schuldgevoel misschien: 'Waarom doe ik het dan niet anders?' Een ontevredenheid: 'Ik heb mijn gedachten aangepast, waarom gebeurt er niks?' Nog steeds is daarin een slachtofferschap aanwezig. Het diepere vertrouwen moet groeien, stukje bij beetje. Velen van ons hebben een verwijt ten aanzien van het leven of ten aanzien van God, dat is het punt. Het besef dat wij een zijn met God, dat we zelf creëren, realiseer je niet van de een op de andere dag. Zelfs als je het weet, hoeft het nog niet zo te voelen. Het is een groeiproces. Wees blij met elke stap, want elke stap brengt je meer in de richting van tevredenheid, de ultieme vrede in jezelf. Dan ontstaat er acceptatie en waardering, dankbaarheid. Op een gegeven moment zie je dat het proces vanzelf gaat. Ondanks dat je zelf nog af en toe wat tegensputtert. Het leven ontvouwt zich op perfecte wijze, met alles er op en er aan, als je je er aan overgeeft en er op vertrouwt dat alles een hoger doel dient: Jou bewust maken van je eigen Goddelijkheid.

Kijk om je heen

Het leven zelf is je leerschool, zei ik gisteren tegen iemand. We hadden het over cursussen en opleidingen, hoe je kunt blijven zoeken, lezen en studeren, bepaalde concepten kunt volgen en dan ontdekken dat NLP bijvoorbeeld in de kern op hetzelfde is gestoeld als de Onenessleringen. Het is goed om verder te kijken, denk ik, om te ontdekken dat elke stroming een vertaalslag is. Dat elke religie dezelfde kern in zich draagt. En dat het dus allemaal stuk voor stuk menselijke vertalingen zijn van hetzelfde principe. We zoeken vormen, antwoorden, richting. Sommigen hangen heel fanatiek een bepaalde goeroe aan, sommigen zijn afhankelijk van hun leermeesters, waarbij - volgens mij - in deze tijd wel duidelijk is dat de beste leermeesters je naar jezelf terugverwijzen.

Natuurlijk hebben veel mensen er baat bij, maar is het niet vooral vanuit een interne onzekerheid dat we zo zoeken? Ergens in onszelf liggen de antwoorden al. We weten veel meer dan we denken, alleen durven we er vaak nog niet op te vertrouwen, zoeken we bevestiging van hoe we het voelen. En ja, dat kan nuttig zijn. Maar het is van belang altijd je eigen gevoel, je eigen weten trouw te blijven en je van daaruit verder te ontwikkelen. Het leven zelf biedt je alles al!

Kijk eens om je heen. Wat zie je? Wat gebeurt er? Wat zijn de scenes in jouw 'film'? Ik ontdek de laatste tijd meer en meer dat alles, werkelijk alles je iets laat zien. Je iets vertelt. Het leven wordt voor je ogen uitgebeeld. Elke scène geeft je informatie. Is een verhaal. Een deel van een groter verhaal. Je kunt er naar kijken en het begrijpen. Zoals bijvoorbeeld die 'botsing' in Goreme, waarover ik hier verhaald heb, zoals de verbindingen, die wel eens haperen, het verkeer op de weg. Soms moet je door een enorme drukte heen laveren, soms is de weg vrij. Dat is overigens wel een goeie volgorde... ;)
Het weer, aan de ene kant hangen de donkere wolken, aan de andere kant is de lucht blauw. Waar kijk je naar? Dieren en mensen die je onderweg tegenkomt, wat laten die je zien? Je hoeft er niet zo nodig van alles van te vinden, misschien mis je dan juist de clou. Gewoon waarnemen en zien hoe interessant het allemaal is. Natuurlijk van sommige dingen word je blij, van anderen zaken raak je gefrustreerd. Ook dat kan je waarnemen. Het biedt je de gelegenheid te leren, antwoorden te vinden en te groeien. En is dat niet de allerleukste leerschool? Het gewoon allemaal zelf meemaken?

Je eigen leven biedt je alles aan wat je nodig hebt. Alle informatie ligt erin verscholen.

Vruchtbare bodem

Een wat paniekerig berichtje van vriend Z. in Turkije dat ik moest oppassen. Iemand zou proberen vrienden met me te worden op Facebook, maar dat moest ik niet doen, want dan...

En zo vervolg ik mijn 'missiewerk' in Turkije: 

Yes, I blocked this person you send me a message about. But I want to say this: Don't react from fear. Don't give things like this too much attention, or power by your attention. Leave it.... and let go.... It's no use spending your/our energy on not-nice things. Maybe it reflects some fear. Don't feed it...

And one thing is very important: Don't let your life be ruled by the fear of others.... You can easily throw out other peoples negative energy from your system. I tell you how: Imagine there is a space around you, your energyfield. Imagine you send away all the negative energies - especially the ones that others throw in it. Send them away. If you make it an "order" from your heart, your feeling - it will go. You can also speak out loud: Go! Go into the light. And then close your aura (your energyfield) as if you close a window. Refill your energyfield with light, your own light from inside. Or heavenly light. Or both. All uncomfortable feelings can be thrown out, that makes you stronger and less 'available' for other peoples 'attacks'. Or jealousy.....

Don't step into the drama's of others, it does not help you and it does not help them....

You can also do this: Ask for the highest in yourself and the highest in others to come forth. In every situation you can use this. Ask for it. I tell you this because I think most people don't know how much we can ask and it helps. You can ask for help, for new insights, for solutions, for a better feeling, a joyful day, a peaceful mind, everything.... You cannot change other people, but you can change your own idea's or feelings and then things change automatically.

Don't forget this: Where your attention goes, grows. So, we can choose what we feed. If we are worried about something, the thing you worry about will grow..... so, that's why I always say: Don't worry! Let go.... If you let go, it will easier solve itself. By worrying you keep it alive - you feed it. So, ask for help in this cases. To let go.

Others are actually a mirror for us. So, just look in the mirror and know that what you see is part of you. (Without any judgement of course, we also have to be nice and understanding to ourselves) Certain situations pup up to show you one of your own fears or idea's. Just look at it and recognize and decide if you want to keep it - as a fear or a worry - or not. In this way we make ourselves more and more free.

Hope you keep this in mind, because that makes your life much easier and happier!

Wie mijn - toch vrij simplistische - Engels niet kan volgen en een vertaling wil, mag me mailen. Ik heb deze dingen in het Nederlands al vaker geschreven, maar het kan geen kwaad het je steeds opnieuw te realiseren. En als er mensen zijn die openstaan voor dit soort informatie, zoals deze Turkse vriend, dan werkt het als een olievlek. Het verspreidt zich vanzelf. Het heeft vanzelf een positief effect op anderen in zijn omgeving als hij zich deze manier van denken meer eigen maakt. Het valt in vruchtbare bodem. En dat willen zaadjes graag. Groeien, bloeien. Zich vermenigvuldigen en dan weer opnieuw in vruchtbare bodem vallen.

Dankbaarheid

Je realiseert het je niet altijd, maar veel 'problemen' of moeilijke sitauties waar je mee geworsteld hebt, zijn uit je leven verdwenen. Ga maar eens na. Herinner je eens iets waar je vroeger vrij lang mee geworsteld hebt, waar je niet dacht uit te komen, waar je toen wanhopig middenin zat, maar waar je nu achteraf je schouders over ophaalt. Zo relatief is het allemaal. En het is prima om het te vergeten en vrolijk verder te gaan. Maar het is ook goed om te beseffen hoeveel dingen zich 'vanzelf' hebben opgelost. En om te beseffen dat die zichzelf konden oplossen, omdat jij je er niet meer mee bemoeide. Omdat je je overgaf, het los liet, nieuwe kansen greep, doorging met leven.

Zo werkt het, als je ermee vecht, krijgt iets energie, gaat het groeien en heeft het steeds meer invloed. Als je ernaar kunt kijken en erdoorheen gaat kijken, het voedt met anderssoortige energie, die van begrip en compassie, liefde en licht, vertrouwen en misschien zelfs vermaak, dan hoef je je er verder niet in vast te bijten. Het ontstaat en het gaat weer. Wij creëren. We creëren wat we maar willen. Maar hoe meer bewust je je daarvan bent, hoe meer je kunt creëren vanuit vertrouwen. En okee, dan creëer je soms nog wel eens een 'dingetje' (laat ik het geen probleem noemen, want dan creëren we een probleem), maar hoe erg is dat als je weet hoe je ermee om kunt gaan? Sommige 'dingetjes' creëer je omdat je toe bent aan de volgende fase. We blijven groeien. We zijn nooit klaar. Het leven blijft zich verdiepen. En op diepere lagen kom je weer diepere oneffenheden tegen, die zich daar ooit (in je jeugd, in vorige levens, in het totale veld van bewustzijn) hebben genesteld. Je laat ze als het ware boven komen om dat je er aan toe bent om ze te zien en te herstellen in perfectie.

We kunnen niet anders dan creëren. Het leven creëert zichzelf voortdurend en wij bewegen mee. Het is een beweging. Als je het middelpunt gevonden hebt, weet je waar je de rust en de vrede, de vrijheid en het plezier kunt vinden. Daar, van binnen, waar het stil is. En van daaruit kun je genieten van al die bewegingen. Soms duik je er eens in, beleef je het intens met al je zintuigen, je geniet of je voelt intense blijdschap  of soms misschien juist niet en komt er boosheid of verdriet naar boven. Lekker. Gewoon beleven. Het zijn die ervaringen waarom we het leven indoken. We wilden dat meemaken, voelen, vooral omdat we dan weer zo blij zijn om onszelf terug te vinden in de vrede, de rust, de stilte, de perfectie. Door al die ervaringen, groeit onze waardering voor het geluk, de liefde en de vrijheid die ondertussen in ons aanwezig is. Als je iets kwijt lijkt te zijn geraakt, ben je er des te blijer mee als je het weer terugvindt. Daarom is het goed af en toe eens te beseffen wat je allemaal al bereikt hebt, teruggevonden hebt in jezelf. Wat je allemaal beter begrijpt nu en wat je allemaal al hebt geleerd. Tel je zegeningen. Dankbaarheid zal je er nog veel meer brengen...

Terugvertalen

Je eigen gevoel trouw blijven. Dat is soms een hele kunst. Ongemerkt hou je al rekening met de eventuele reacties of gedachten van anderen. Onbewust speelt er wellicht angst mee, omdat je goedkeuring wil en geen afkeuring. Zuiver naar je eigen innerlijke stem luisteren betekent op onderzoek uitgaan en eerlijk zijn naar jezelf. Wat voel ik en waar heeft dat mee te maken? Wat roept deze situatie in mij op? Wat heeft het me te vertellen?
Probeer vooral niet daar overheen te stappen, het is heel belangrijk steeds alles terug te vertalen naar jezelf. Het gaat eigenlijk zelfs niet over die anderen. Die anderen kunnen je soms komen confronteren met je eigen onzekerheden en angsten, ze houden je een spiegel voor. Het is verleidelijk om te denken dat die spiegel de waarheid is en meteen in de interactie te stappen. Wenselijk (of onwenselijk) te reageren en te kijken hoe anderen daar weer op reageren. Maar dan mis je vaak de clou. Blijf goed kijken naar waar het werkelijk over gaat. Blijf je afvragen: Waar ben ik bang voor? Als de angst helder is, ben je een stap verder. Kunnen situaties komen en gaan, maar jij hoeft je er niet door uit het veld te laten slaan. Kijk dus verder. En wees vooral eerlijk naar jezelf. Want het gaat hier niet om gevoelens ontkennen. Het gaat juist om het erkennen ervan. En dat is zeker niet hetzelfde als ze bij een ander op de stoep gooien of verwachten dat anderen daar rekening mee houden, het oplossen voor je of hun gedrag aanpassen.

Zolang iets je triggert, is er iets wat opgeruimd mag worden in jezelf. Dat heeft vrijwel nooit te maken met dat wat op dat moment aan de orde is. Het is meestal een andere, diepere angst, die ontstaan is in het verleden en zich is blijven herhalen, tot ie door jou wordt ontmanteld. Integriteit naar jezelf, begrip voor jezelf hebben, gevoelens erkennen zonder ze te beoordelen, niet handelen vanuit die emoties, maar ze onderzoeken. Het zien, dat is de kunst. Begrip hebben voor jezelf, je innerlijk kind, het koesteren, veilig stellen, erkennen. Er zijn voor jezelf. Goeie relaties kunnen denk ik alleen maar bestaan als je bereid bent in de spiegel te kijken, situaties terug te vertalen naar je eigen diepste innerlijke beleving, daar eerlijk over te zijn naar jezelf en het in jezelf op te lossen of te erkennen. Een ander kan dat nooit voor je oplossen. Alleen aanreiken, ze bieden je de kans om te groeien. En als dingen in jezelf oplossen, lossen ze zich ook op in de buitenwereld. Maar soms is dat een pittig proces. Geef het de tijd. Het gaat steeds makkelijker.

Verbinding

Opvallend de afgelopen week hoeveel mensen klaagden over hun verbinding, die er niet was. De internetverbinding wel te verstaan, maar toch... Ik had er ook even last van toen ik net terug was uit Turkije. Moeizame verbinding, haperende contacten. Maar nadat ik eerst even hard gewerkt heb om alles af te maken wat af moest, nam ik tijd voor rust en verwerking, voor het herstellen van de stabiele verbinding. Met mezelf. Allerlei nieuwe ervaringen willen geïntegreerd worden en soms oudere ervaringen vervangen, compleet maken. Alles krijgt stuk voor stuk z'n eigen plek. De plek die het verdient. Sommige kwesties worden rigoureus overboord gezet, mogen vertrekken, niet meer nodig. Mooie nieuwe inzichten en gevoelens mogen rustig indalen. Als gedichten uit de hemel komen ze onleesbare hoofdstukken vervangen. Ik neem de tijd, want het is een proces om van te genieten en volledig te ervaren.

En mijn verbinding is weer optimaal. Zo nu en dan skype ik met Istanbul. Ook daarbij viel de verbinding in eerste instantie soms uit. Ik ging opletten en jawel. Dat was exact op de momenten dat we het hadden over waar we het niet over moesten hebben. Als het hoofd was in plaats van hart. Als het ontsnappen was in plaats van aanwezig zijn. Als er openheid en communicatie is vanuit het hart of vanuit de ziel, dan is er geen enkel probleem met de verbinding. Dan zijn we verbonden, waarmee we maar willen. Zo zie je maar weer: Eerst de verbinding met jezelf herstellen en optimaliseren door alle overbodige ballast - van twijfels, angst of negativiteit - eruit te gooien en op te ruimen. Dan verloopt alles veel makkelijker en soepeler. Ook met de rest van de wereld.

Heelheid

Door met de een te praten, kan je de ander beter begrijpen. Allemaal dragen we delen van de totale puzzel bij ons en gezamenlijk vinden we de antwoorden. Beter dan te gaan vechten met dat wat je niet begrijpt of moeilijk te accepteren of op te lossen vindt, kun je het als een vraag de lucht in werpen en vroeg of laat komen dan uit onverwachte hoek de antwoorden. We krijgen continue verhalen te zien, die ons iets te vertellen hebben. Stukje bij beetje ontrafeld zich elk mysterie.

Ik heb als vrouw dingen meegemaakt in het leven, die me niet altijd een even positief beeld van de man opgeleverd hebben. Het kan zijn dat ook vorige levens sporen hebben nagelaten van angst voor onderdrukking, overheersing, dominantie, vrijheidsbeperking, machteloosheid, overruled worden, geweld, in de hoek gedrukt, monddood gemaakt worden, moeten gehoorzamen, noem maar op...
Misschien hebben we dat allemaal wel. En leeft die angst nog ongemerkt voort in ons, waardoor we vaak onszelf niet trouw zijn. Niet durven te gaan staan waarvoor we staan. Vroeg of laat komen onze angsten ons uitnodigen om er doorheen te gaan en ze af te werpen. Oude angsten kunnen je vertoond worden in nieuwe jasjes. In plaats van er de strijd mee aan te gaan, kan je er in duiken. Zonder oordeel voelen en ervaren en het er laten zijn. Vanuit je hogere zelf zal het licht je komen bevrijden, als je dat doet. Je kunt je hogere zelf op elk moment te hulp vragen om je te leiden. En dan vind je die delen van jezelf terug, die verborgen lagen onder donkere dekens... stukje bij beetje wordt je heel en groei je in eigen kracht. Dan hoef je niet meer bang te zijn voor welke onderdrukking dan ook. Want de ziel is heel, heeft alleen een belevenis achter de rug om zichzelf te herontdekken.

We hoeven het niet te doen voor anderen, we kunnen het doen met anderen, omdat dat ons kan verrijken en omdat anderen onze spiegel zijn. We kunnen alle aangereikte stukjes vervolgens in onszelf integreren en zo helen we, onszelf en het geheel.

Ik heb de antwoorden gekregen van de mannenzijde, die angst voor onderdrukking en macht was wederzijds. Simplistisch gesteld was de man bang voor de vrouwelijke magic, de betoverende kracht die zij in zich had en waarmee zij de man kon manipuleren. Zo ontstonden de harems! Om maar niet van een vrouw afhankelijk te zijn, want dat gold als een levensgroot gevaar. Zo vestigde de man zijn macht, overheerste de wereld eeuwenlang. Het gevaar moest bezweerd worden, de innerlijke kracht van de mens werd onderdrukt. En dat is ook in onszelf gebeurd. Zowel in mannen als in vrouwen. Het vertrouwen in ons eigen weten, in onze eigen Goddelijke verbinding, in onszelf, is ondermijnd. De mind is wat dat betreft vergelijkbaar met dat uiterlijke machtsvertoon: onderdrukkend, onderuithalend, niet-vertrouwend, controlerend, maar ondertussen: niet happy, niet vrij, niet blij!

De afgescheidenheid, alleen door angst ontstaan, is dus niet wat ons gelukkig maakt en eigenlijk zijn we allemaal wel op zoek naar dat geluk. Diep van binnen roept een stem en we gaan zoeken. We zoeken overal en dan blijkt: Het is er al. Het is in ons. Compleet en heel en klaar om ontdekt te worden. De angsten in jezelf overwinnen is vrij worden en groeien en leidt tot het ware geluk. De angsten in jezelf oplossen betekent dat ze je ook niet meer vanuit de buitenwereld getriggerd hoeven te worden. Ze worden alleen maar getriggerd om ze je te laten zien, zodat jij er zelf mee af kan rekenen. Stukje bij beetje...

Vanuit die heelheid kunnen we elkaar ook weer vinden, niet vanuit nood of ongelijkwaardigheid die leidt tot misbruik of onderdanigheid, toeëigenen, opeisen of wegcijferen van jezelf. Dienstbaarheid is mooi, maar het betekent iets anders dan gehoorzaamheid of tegemoet komen aan ego-eisen, bevestigen van de zwakheid in anderen. Dienstbaarheid aan het Goddelijke betekent de grootsheid in de ander en jezelf zien en niet de kleinheid in stand houden.

Happy View is een levenswijze

Het is in Nederland al niet altijd even eenvoudig om uit te leggen hoe ik in het leven sta, laat staan in Turkije... Kennelijk ben ik een missionaris in hart en ziel ;) dus onvermoeibaar ga ik ook daar de Happy View aan de man brengen: Als je ergens in gelooft, is dat een kracht die met je meewerkt. Als je ergens ontevreden over bent, hou dan op met klagen erover en verzandt niet in eindeloze scenario's met problemen en nog meer problemen, want zo creëer je ze of hou je ze in stand. Hou voor ogen wat je wel wilt, de uitkomst die je wenst. Vraag het (aan welke God je maar wenst) en blijf gefocussed op je doel. Kijk, daar heb je een donkere lucht, het verleden. En daar aan de andere kant is een streepje blauw. Waar kijk je naar? Je intentie is je sterkste instrument, waar je de aandacht op richt..... ach, jullie kennen het verhaal ondertussen wel.

Steevast komen dan alle ja-maren op de proppen. Steeds scherper zie ik hoe die ingegeven zijn door angst. Angst om oude gewoonten en zelfs oude pijn los te laten en om nieuwe stappen te zetten in het onbekende. Natuurlijk zijn er soms blokkades op de weg, waar je doorheen moet zien te manouvreren wil je verder komen. Je hebt vertrouwen nodig en dat moet groeien. Maar als je eenmaal merkt dat je er doorheen kan en de weg daarna weer vrij is, geniet er dan van. Ga geen problemen maken!

Dat kunnen ze goed daar. Leuk voorbeeld: We hadden een kleine aanrijding. Niet echt veel aan de hand, want het was bij het uitparkeren. In mum van tijd stond het hele dorp eromheen. Iemand uit een ander dorp werd gebeld. Niemand had een formulier om in te vullen. De gendarmerie kwam erbij. Later de verkeerspolitie. En nog steeds was er niet veel aan de hand, want alles was verzekerd en zou vergoed worden. Hoe je van een mug een olifant maakt. Ik heb het aanschouwd en het als voorbeeld gebruikt hoe je dingen zwaarder en moeilijker kunt maken dan nodig is. Nog twee dagen zijn we in de weer geweest met papieren en handtekeningen. Ik zag er de lol wel van in, en het was leerzaam.
Je kunt problemen groot maken, zo groot als je maar wilt. Op mijn manier heb ik voorkomen dat er strijd ontstond, want dan waren we pas echt ver van huis. Luisteren, begrip hebben voor elkaar en er verder niet in blijven hangen. Ik heb wildvreemde mensen leren kennen en hun levensverhalen gehoord. Er is veel afhankelijkheid, weinig zelfvertrouwen, angst, slachtofferschap en dan komt er ineens zo'n Nederlandse dame vertellen over je eigen kracht, over mogelijkheden, geloof en healing. Zo hier en daar heb ik de innerlijke vlam zien oplichten, zaadjes geplant.

Er is nog veel te doen op de wereld wat betreft elkaar motiveren in deze eigen kracht en het voorbeeld geven, het voorbeeld zijn. Zulke momenten zijn mooie gelegenheden daarvoor. Je hoeft niet zoveel te doen, jezelf blijven en vanuit je hart aanwezig zijn, vanuit je vertrouwen blijven handelen en vooral beseffen dat we allemaal een zijn. Dan is strijd nergens voor nodig.

Happy View blijkt een manier van leven te zijn. Je kan altijd kiezen welke kant je opkijkt. Blijf gericht op het licht en op de positieve uitkomsten. Dan komt alles goed. Het is niet aan ons om dat verder in te kaderen of te beheersen. Geef het ruimte en laat het licht je de weg wijzen.

Dat is ook mijn advies aan een nieuwe vriend in Istanbul. Ik kan geen keuzes maken voor anderen, maar ik kan wel zien wat er aan de hand is. En dan geef ik een diplomatiek antwoord: 'Vraag je af welke beslissing afkomstig zou zijn vanuit je angst en welke beslissing vanuit je innerlijke kracht.  Het is eigenlijk altijd een keuze tussen die twee.' En dan is het opeens heel simpel allemaal. 'Wat dient het hoogste in mij en wat dient het hoogste in een ander?' Dat kan nooit angst zijn, dat is altijd kracht en moed en vertrouwen. Liefde, compassie en geduld.

Knuffelen is gezond

Knuffelen is gezond. Het vermindert stress, vermoeidheid en depressie, geeft je meer vertrouwen en volgens wetenschappers komt dat ondermeer omdat het de aanmaking van het gelukshormoon stimuleert. (hier een artikel: knuffelen is gezond) 

"Als alle mensen elkaar zouden knuffelen, was de aarde een hemel," zei Amma in het interview, waarin ik haar vroeg naar het effect van de miljoenen knuffels die zij in de hele wereld uitdeelt. Haar knuffels zijn overweldigend. Op het moment dat je in haar armen gesloten wordt, heb je geen idee meer van tijd of plaats, je wordt opgetild naar het level van Eenheid, pure liefde en licht. Het is reinigend voor je hele systeem, lichaam en geest. Blokkades kunnen makkelijk opgelost worden. Zoals een bezoekster het zo mooi omschreef: "Het is als een draad, die je niet door de naald krijgt, omdat er ergens een knoop inzit en door de omhelzing van Amma lost die knoop op en kan de draad wel door de naald." De vertaling van het interview met Amma hebben we bijna gereed, het programma is bijna klaar en wordt binnenkort uitgezonden bij de OHM.

Het was geen toeval dat ik hier zo druk mee bezig was vlak voor ik vertrok naar Turkije, het was de perfecte voorbereiding op wat ik daar ging doen. Ik viel van de ene verbazing in de andere, want het is me steeds meer duidelijk dat wij weliswaar denken dat we iets te vertellen hebben, maar het hele plan lijkt al klaar te liggen. Je denkt dat je zelf de beslissingen neemt, maar hoe bestaat het dat er een perfect verhaal op mij wacht, dat begint precies om de hoek van het hotel dat ik geboekt heb in Istanbul? In die miljoenenstad kom ik precies de juiste persoon tegen die de andere helft van het verhaal bij zich draagt, tegenovergestelde ervaringen heeft beleefd in het leven en vanuit die twee verschillende werelden klopt alles zodra we de tegenpolen aan elkaar weten te koppelen. Complementair heet dat, van dualiteit naar eenheid. De medaille heeft twee zijden, maar de kern is gelijk. Dat wat je meegemaakt hebt in je leven heeft z'n sporen achter gelaten en je ideeën bepaald, je overtuigingen, oordelen en vooroordelen en dat alles beïnvloedt je reacties. Op het moment dat je dat kunt zien en begrijpen is het oordeel niet meer nodig en hoef je de zaken ook niet zo persoonlijk te nemen. Je speelt je eigen rol in het grote verhaal. Iedereen vertegenwoordigt een stukje, samen zijn we het geheel. Zo kreeg ik antwoorden op al mijn vragen, zo bereikten we een nieuw evenwicht. Het oorspronkelijke evenwicht, de balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Dezelfde balans die nu hersteld wordt in de wereld als geheel en in ieder van ons afzonderlijk. Vanuit het hart is er verbinding en verdwijnen de verschillen. Zoals de leeuw en het hert in vrede samen kunnen leven als er liefde is (de boodschap van Hace bektas Veli). We keren terug naar de heelheid zodra we vanuit ons hart aanwezig zijn en handelen. Met liefde, compassie en geduld. Vanuit oordelen en beschuldigingen, verwijten en projecties van ons beperkte kleine "ikje" blijven we in een beperkt gebied rondjes draaien. Ons ware zelf ziet beide zijdes van de medaille en hoeft niet te strijden. Alleen maar te begrijpen en te zien. Ons ware zelf oordeelt niet, maar omarmt. Dat wat we positief en negatief noemen kan beiden omarmd worden, hoeft niet afgewezen te worden, het zijn slechts de beide zijdes van de medaille.

Laat je beperkte inzichten los, die zijn afkomstig van angst. Misschien is er angst omdat het geheel niet wordt gezien. Als je vanuit die beperkte positie reageert, krijg je dus het tegenovergestelde terug. Want actie en reactie zijn ook die twee zijden. Vanuit liefde, compassie en geduld lossen alle verschillen zich op. Ze zijn er wel, maar de pijn en het verdriet die ooit zijn ontstaan vanuit levenservaringen, kunnen oplossen. Dat wat tot beperkingen en stagnatie heeft geleid om meer pijn en verdriet te voorkomen, zijn als de knopen in de draad. Ze kunnen groter en groter worden, ze kunnen ook oplossen. Let go, let go.... Laat ze oplossen in de liefde. Omarm jezelf, omarm de ander. De ander ben je ook.

Yar'im

Yesterday... Topuk Yaylasi Golu Kaynasli Duzce.

We reached the top of the world, after going on on the windy and winding road. First you have to be able to walk around the lake of life on your own feet, then you can meet and walk together, free and firm - without attachment or dependency - only sharing and being happy. It is really a golden moment, when you can say 'good-bye' even more happy then you said 'hello'.

I'm back home. Alive, awake and feeling so much inspired and being so grateful for everything I experienced. Thank you, Yar'im.

 

Gooi de schuldgevoelens af!

Over je schuldig voelen ga ik het hebben. Geen idee waarom, maar dat wil geschreven worden op dit moment. Schuldig voelen is eigenlijk niet eerlijk. Be honest to yourself. Waarom voel je je schuldig? Omdat je jezelf niet durft uit te spreken ten aanzien van een ander? Of omdat je bang bent iets kwijt te raken? Of omdat je bang bent voor de reacties van anderen?

Het is jouw leven en je dient je eigen gevoelens serieus te nemen. Ook als dat betekent dat je soms je waarheid moet uitspreken en laat je dan niet weerhouden door alvast in te vullen wat anderen van je vinden. Het gaat niet om wat anderen van je vinden. Bovendien wat hebben anderen er aan als je niet eerlijk bent? Be honest to yourself. Wees je eigen gevoelens trouw. Ze zijn van jou. Van niemand anders.

Er zijn mensen die denken dat ze anderen bezitten. Dat zullen ze wellicht zo niet zeggen, maar er is veel teveel afhankelijkheid in de wereld. Mensen kennen hun eigen kracht niet en kruipen weg voor de waarheid. De waarheid wil gezien, gehoord, gezegd en geleefd worden. Don't hide yourself.

Schapen hebben een leider nodig. De meeste mensen gedragen zich als schapen, volgen braaf wat er van hen wordt verwacht. Maar wie ben je? Wie ben jij? Wie ben je echt? Je bent de leider van je eigen leven. Dat is wat je mag ontdekken. In elk moment.

Vraag je bij alles af: Wat is mijn grote zelf en wat is mijn kleine zelf? De kleine zelf durft niet op te staan, is bang dat hij niet op eigen benen kan staan, is afhankelijk, bang. Je grote zelf neemt nooit beslissingen vanuit angst, maar vanuit kracht. En vanuit kracht spoor je anderen ook aan om hun kracht te tonen. Het is juist de grootste liefde en het grootste respect voor een ander om hem of haar niet te 'sparen' met onwaarheden, maar om open en eerlijk te zijn. En dan kan je verder. Want je nodigt ook de ander uit dat te zijn. Dan kan je gaan praten en begrip hebben voor elkaar. En vrij zijn.

Met andere woorden: schuldgevoelens heb je helemaal niks aan, ze verbergen de waarheid.Be who you are! De leider van je eigen leven. Schuldgevoelens zijn een excuus voor jezelf om klein te blijven. Doorzie dat... Iets om over na te denken....

Don't hurt

Hacı Bektaş Veli, een verlicht Alevietenleider uit de 13-e eeuw, wordt overal afgebeeld met een leeuw en een hert in zijn armen. "Normaal gesproken zou de een de ander opeten," vertelt mijn gids, "maar als er liefde is, gaat alles samen en gebeurt dat niet. Dan kunnen ze vreedzaam samenleven." Haci Bektas is de uitdrager van tolerantie: "Even when you are hurt, don't hurt."

Deze grote pan is een verhaal apart. De onderdelen komen uit Mongolië, begreep ik. Hij werd gebruikt om soep te maken, die aan iedereen uitgedeeld kan worden. En als de pan leeg was, werd er weer nieuwe soep gemaakt.

Divine Love

Istanbul. Ik verdwaal door de stad en haal mijn hart op. Die uitdrukking is erg toepasselijk hier. Wat kan ik de heimwee van mijn Turkse vriend(en) nu goed begrijpen. De mensen zijn zo lief, zo vriendelijk, ze leven echt vanuit hun hart. Maar dat hart doet ook pijn. Er is ook lijden. Ook hier worden ze geleefd door de druk van het grote geld - maar ook het kleine geld. Overleven, nog veel meer dan bij ons. Ze doen hun best en werken hard. Ze zijn trots en ze zijn liefdevol, hartelijk. Een mooie combinatie.

De Derwisch trekt mijn aandacht: Divine Love. Daar staat het voor. Ze dansen rondjes en komen zo in verbinding met het Goddelijke. Het is een traditie, ook een toeristische attractie, maar de betekenis boeit me enorm. Mevlana, Rumi... het is de verlichte tak van de Islam. Ik wil er alles van weten en ga om te beginnen eens zo'n dansend manneke aanschaffen. De symboliek bevalt me wel. Want het is een soort oerman, die er erg vrouwelijk uitziet met die rok. Het mannelijke en het vrouwelijke verenigd, in een persoon? Zoals het Goddelijke eenheid is?

"Ben je alleen? Ik dacht dat ik je net samen met iemand zag zag," zegt de man van de winkel als ik er een heb uitgekozen. "Dat kan," zeg ik, "ik ben nooit alleen." Zo voelt het. Ik weet zelfs niet wat het is 'alleen voelen'. Misschien dat ik daarom zo van reizen houd. Dat ik me overal zo makkelijk thuis voel. Ik hou van mensen en ik hou ervan nieuwe mensen te ontmoeten, andere culturen in te duiken, maar het mooiste vind ik nog dat je overal op de wereld mensen tegenkomt met wie je je verbonden kunt voelen. Wat een rijkdom is dat!

Natuurlijk, je kunt ook huiverig en angstig kijken naar onbekenden, naar vreemde gewoontes, naar mensen uit andere culturen. Maar dan kijk je niet goed! Als je verder kijkt dan zie je: We hebben allemaal dezelfde kern. Die kern wil zich verbinden. Als een netwerk. Die kern is in feite al verbonden, is al een netwerk. Dus het is fijn dat te herkennen. Feestjes!

De man in de winkel vraagt naar mijn familie. Dat doen ze in Turkije. "De hele wereld is mijn familie," zeg ik. Hij kijkt me geschokt aan: "Heb je geen familie?"
"Jawel, we zijn toch allemaal familie?" Even is hij met stomheid geslagen. Dan krijg ik een voorzichtige omhelzing. Ik betrap hem op tranen. Hij verdwijnt achterin de winkel om terug te komen met iets waar ik naar heb gekeken. Dat krijg ik kado. En die Derwisch die ik net heb gekocht, is niet goed. Hij pakt hem weer helemaal uit. Kijk: Barstjes. Je kan beter die andere nemen, die is veel mooier! "Ja maar ik vind deze juist mooi!" Hij is perfect, juist vanwege die barstjes. We hebben allemaal zo onze barstjes, nietwaar? Dat ìs het leven! Hij weet het goed gemaakt. Ik krijg hem kado. En dan heb ik die andere - die hij veel mooier vindt - betaald. Okee? Het is gelukt: Ook ik ben ontroerd als ik de winkel uitloop.

De essentie

We are one in spirit but many in minds, many in bodies & many in names. The names & forms vary but the spiritual essence is the same. 

(swami Satchitananda)

Deze quote kom ik tegen als ik net een paar dagen bezig ben geweest met de vertaling van het interview met Amma en hij wat eigenlijk wel goed samen waar het allemaal over gaat. Ja, hier gaat het ook over. Dit is essentieel. Dit ontdekken en dit begrijpen, maar meer nog dan weten en begrijpen: voelen! Ervaren en je ervan gewaar worden. Je kunt het voelen en als je je op dat gevoel concentreert, ben je een heel eind. Dat doe je niet met je gedachten, die schakelen vanzelf steeds meer uit als je in dat gevoel blijft. Een makkelijke manier is ook je ademhaling volgen en je daar op concentreren. Misschien is de grootste uitdaging nog wel je gedachten durven los te laten. Dat kan. Maar voor een groot deel gaat het vanzelf als je je overgeeft aan het gevoel en je de intentie hebt om... om... om...? Om die eenheid te voelen, om je verbonden te voelen, om je wezen te voelen. Tja... hoe moet je het omschrijven?

Dat is net zo lastig als omschrijven van de hug van Amma met je doet. Op een zeker moment - en ze houdt je net zo lang vast tot dat gebeurt - klik, ben je in het lichte niemandsland, waar alles en niets tegelijk aanwezig is. Je bent er helemaal en je hebt geen benul van tijd of ruimte. Het is of je Amma allang kent, en zij jou. Terwijl er toch duizenden mensen voor en na jou door haar in haar armen verdwijnen. Een fenomeen dat je meegemaakt moet hebben om het te kunnen begrijpen. En reken maar dat het wat met je doet!

Wat is het mooi, dat interview! Volgens mij is het een van de mooiste interviews, die ik ooit heb mogen doen. In elk geval zit er een enorme power in, alsof je wordt omhelst als je ernaar kijkt. Terwijl ze antwoord geeft op de vragen hugt ze gewoon door. De een na de ander verdwijnt in Amma's armen om er betraand - en gezegend (!) uit vandaan te komen.

En morgen zit ik in een hele andere wereld... de vormen verschillen.... maar de essentie.... we zullen het beleven! Ik hou jullie op de hoogte!

Understand that God dwells as pure consciousness in all beings, including you. As this experience becomes stronger and stronger, the love in you also grows. This love is the best cure for all emotional blocks.

Amma

De Wet van de Transmutatie

Goed nieuws! Eindelijk heb ik "mijn" antwoord! Er blijkt een universele wet van Transmutatie te zijn. "De Wet van Permanente Transmutatie van Energie," heet hij zelfs voluit. Dat is echt helemaal "mijn" wet! Alles viel op z'n plek toen ik dat hoofdstuk las. Zie je wel, het kan! Het bestaat en het is de bedoeling. Goed nieuws voor alle zogenoemde lichtwerkers. Transmutatie is meer dan transformatie. Iets verandert wezenlijk en kan niet meer terugveranderen. Met het sturen van licht naar een bepaalde situatie, een bepaald persoon of gebied kan de beweging alleen maar de kant op van een hoger level. Andersom kan niet. Zegt deze wet. Dat is mooi!

De violette vlam werkt krachtiger dan ik dacht en wist, maar ik ben blij dat we heb al zo vaak in de praktijk hebben gebracht. Violet is de hoogst zichbare trilling van licht. Stel je iets voor in de violette vlam en het gaat aan het werk. Zo wordt er al geruime tijd 'gewerkt' aan de karmische patronen, op aardse schaal en individueel of tussen personen, zoals in families. Op persoonlijk vlak kom je alle karmische patronen tegen - en dat gaat er soms niet echt zachtzinnig aan toe - opdat je kunt beslissen: Okee, dit verhaal, dit oude patroon mag in de violette vlam. We hebben als mens vrije wil, dus die keuze maken is van belang. Het kan pas transmuteren als wij toestemming ehbebn gegeven en... als we het hebben gezien! Als je toestemming geeft, komen alle verschillende aspecten van een bepaald karmisch patroon stuk voor stuk langs en zie je opeens: Oja, oja... dat ook, inderdaad. En je laat het los. Weer een sluiertje af.

Als er een moeizame relatie is in je leven (en wie heeft dat niet?), ga er dan eens voor zitten en vraag
je (hogere) Zelf welk karmisch patroon hier speelt. Dat doe je terwijl je in verbinding bent, in een soort van meditatieve stand. Niet met je hoofd, je 'oude' gedachten. Duik er helemaal in, ga het voelen en ook al voelt het niet fijn en prettig, blijf erbij. Wat voel je? Neem waar. Zonder commentaar, zonder oordelen. Voelen en waarnemen. En niet wegschieten. Op die manier ga je erdoorheen, je breekt het af, je plaatst het in de violette vlam en je geeft het toestemming om te transmuteren. Dat is bevrijdend.

Een van de karmische patronen is verslaving. Nog niet eens in de zin van alcohol of drugs, maar wel het maar bezig blijven met zaken of mensen, waar je niet gelukkig van wordt. Wil je je echt slecht voelen? Of wil je blijer en vrijer leven? Wees eerlijk naar jezelf! En geef jezelf toestemming om te genieten van het leven en te doen waar jij je het prettigst bij voelt! Let wel: Dat hangt niet van een ander af! Dat is nou net die verslaving ;) Oei...

Transmutatiewet, waar ben je? Nog heel wat werk aan de winkel!
 

Meer over de karmische patronen vind je HIER.

Feestboekberichtje

Soms zie je op Feestboek vredelievende zielen verwoede pogingen doen om anderen tot bedaren te brengen. Bijvoorbeeld als die zich grof, intolerant en veroordelend uitlaten over weer anderen, die 'kwaad' aanrichten. Daarbij pleiten ze dan natuurlijk voor een betere, eerlijker, geweldloze of schone wereld...
Die vredelievende zielen hebben gelijk: Met hatelijke teksten verspreid je net zo goed ellende, gif en vervuiling. Het is makkelijk om je pijlen te richten op daders die iets in de samenleving aangericht hebben.
Maar als je bedenkt dat alles energie is en alles een geheel is, is dat een te simplistische benadering. Die ene persoon leeft een frustratie uit en vertegenwoordigt zelfs een deel van het geheel. Daartegen tekeer gaan versterkt de tegenstelling, de strijd. Het is bovendien een ontkenning van de eigen frustratie.
Lieve vredelievende zielen, jullie hebben gelijk. Stel af en toe een vraag, plaats eens een kanttekening, maar pas op: Je raakt pijnpunten aan, die volop in de verdediging zullen schieten. Dus hou op tijd weer je mond... voor je zelf in de strijd verwikkeld raakt! En 'm versterkt...

Om.... Shanti..... Shanti... Om....... (dat helpt echt!)

Geduld...

Geduld moet ik hebben. Zeggen ze. Ja. Okee. Maar soms heb ik dat niet! Bijvoorbeeld? Als mensen mij proberen ergens van te overtuigen vanuit hun negatieve wereldbeeld. Als ik zeg "Het gaat de goede kant op met de wereld. Kijk naar alle positieve ontwikkelingen! Er is een enorme groei in bewustzijn, bijvoorbeeld. En dat heeft grote gevolgen," dan zeg ik dat niet alleen omdat ik daarin geloof, ik weet het ook. We staan op een kantelpunt, de nieuwe wereld is er al, alleen wij zien hem nog niet altijd. Maar ik weet ook: je ziet wat je wilt zien, wat je kunt zien. Het heeft juist te maken met dat bewustzijn - wat je ziet en hoe je er naar kijkt. En.... belangrijker nog: het gaat vooral over verantwoordelijkheid nemen! Wij bepalen hoe die nieuwe wereld eruit gaat zien. Alle kansen liggen voor het oprapen!

Wat heb je er aan (en daar zit mijn grootste ongeduld) om te klagen "O, wat een ellende op de wereld en de wereld deugt niet, de mensen deugen niet..."? Allereerst weet een bewustwordend mens dat dat alles over hemzelf zegt, want die begint te ontdekken dat de wereld om hem heen een spiegel is. Maar bovenal zijn wij ERBIJ! Wij maken deze wereld! Wij kunnen verantwoordelijkheid nemen hem te verbeteren, onze activiteiten af te stemmen op wat de wereld nodig heeft, op wat goed is voor iedereen. Wij maken de wereld met z'n allen zoals ie is. En denk niet dat je daar in je eentje niks aan bij kan dragen! Je kunt juist heel erg veel doen. Jouw wereldbeeld alleen al is bepalend en beïnvloedend. Elke handeling, elk woord, elke gedachte, wees je ervan bewust dat het bouwstenen kunnen zijn van de nieuwe wereld!

Het is aan ons om die nieuwe wereld op te bouwen. Hoe lang gaan we nog achterover leunend klagen over anderen en roepen dat het zo'n ellende en zo'n drama is? Hallo, wakker worden! Je kunt iets doen! 

The thought or the thinker?

"It is not the thought, it is the thinker that gives power to the thought. The thought is nothing without the thinker."

Mooi antwoord van Mooji op een zeer herkenbare vraag van een student, die huiverig is voor de gedachten die steeds weer opdoemen, terwijl hij graag in de 'Presence' wil blijven, die staat van Stilte, Rust, aanwezigheid, Bliss...

Interessant fenomeen: Er komt een gedachte voorbij - stel je voor, het is een alarmerende gedachte. Wat doe je? Het interessante is dit ogenblik. Het moment waarop je de keuze hebt. Dat je je bewust bent van de keuze die je op dat moment kunt maken. Activeer je deze gedachte of niet? De thinker bepaalt hoeveel bestaansrecht en kracht die gedachte krijgt, hoeveel invloed op z'n staat van zijn, maar ook op z'n hele leven. De meeste mensen zijn zich nog niet bewust van de keuze die ze hebben op dit specifieke moment. Nog veel minder mensen zijn zich bewust van wat gedachten veroorzaken, dat ze zelfs een handje helpen om die werkelijkheid - waar je je zorgen over maakt bijvoorbeeld - te creëren! Je trekt aan wat je voelt, omdat alles energie is en met elkaar communiceert. Zo kun je bijvoorbeeld nooit vanuit een gevoel van tekort overvloed aantrekken. Daarom kun je beter eerst en vooral gaan kijken wat je wel hebt, welke rijkdom er al is voor jou. Als je daar op focust, als je daar dankbaar voor bent en je er lekker bij voelt, zal daarvan nog meer verschijnen in je leven. Zo werkt het met alles. Jouw onvrede, jouw angst, jouw zorgen, jouw idee of gevoel van tekort, zal je altijd bevestigd krijgen. Omdat het in feite een bestelling is. Als het moeilijk of onmogelijk is om er een tegenovergesteld (vreugdevol, blij, rijk) gevoel van te maken, neutraliseer het dan eerst. Dan heeft het die power niet meer. Je geeft het geen power meer. En daarvoor moet het eerst gezien zijn. In dat ene ogenblik dus.

Dit gaat in wezen over vrijheid. Je bent pas vrij als je weet dat de vrijheid in je zit. Dat niets van buitenaf jou kan beperken of beheersen, overvallen, aantasten, tekort doen, aanvallen, dat niets van buitenaf in staat is jou je plezier af te nemen, tenzij jij het die macht geeft. Je geeft iets, iemand of een gedachte zelf macht als je er bang voor bent of als je je er zorgen over maakt.

En dan zijn we weer terug bij Mooji, have a look, if you like.... 

Bliss

Manage the mind

Hoogste tijd voor een nieuwe blog! Het was zo'n enerverende week, dus ja... waar moet je dan beginnen!? Wat pikken we er uit?

"Manage your mind," een van de krachtige boodschappen van Amma? Iets over het prachtige interview dat we met haar hadden? Wat een perfecte draaidag het was en hoe wonderbaarlijk het allemaal gelopen is met de documentaire die ik nu mag maken? Hoe gelukzaligheid voelt? Van die momenten dat er verder niks meer hoeft, dat alles helemaal perfect is. Hoe dat er nog steeds is en hoe datzelfde onbenoembare gevoel van het beeld afspettert als ik het filmmateriaal bekijk? Hoe wonderbaarlijk iemand die ik zoek voor de vertaling zichzelf zomaar meldt?

Of iets over de keerzijde? Hoe stortbuien en donderwolken je omver proberen te sleuren en je evenwicht uittesten? Over het oog van de storm, hoe om je heen alles tekeer gaat en je twee dingen kan doen: de rust handhaven in jezelf of je mee laten sleuren in de onstuimige emoties van anderen. Zo'n week was het. En eigenlijk is het leven altijd al zo, zij het vaak wat minder extreem.

Manage your mind! Je kunt kiezen wat je laat groeien, waar je aan vasthoudt. Je kunt problemen maken, veroorzaken en verergeren door je daar in vast te bijten. Weet dat dat je ego is! En weet dat al die overtuigingen, je gedachten, je emoties helemaal niet van jou zijn! Ze komen en ze gaan. Ze komen en ze gaan voorbij, zoals de donderwolken en de lichte schapenwolkjes. En je kunt ze ook gewoon laten gaan! Je kunt ze opblazen en je kunt ze wegblazen. Manage your mind... dat kan!

Er is een rede! Ik heb van de week waargenomen hoe het werkt: Een spannend moment. Amma zou binnenkomen. We stonden er allemaal klaar voor. Al een half uur. (Zoiets als die meisjes met de olielampjes, de vergelijking uit de bijbel.) Op het moment supreme sloeg aan alle kanten de zenuwen toe: de een wilde opeens dat we opzij gingen, de ander ging precies voor onze neus staan, camera- of geluidsman bedacht ineens dat we nog iets nodig hadden en dat moest gehaald worden (nee, nu niet!) en door al die afleidingsmanouvres misten we bijna de voeten die gewassen werden, waar het hele ritueel omging. Jaja... En op het moment van HET interview gebeurde zoiets bijna nog een keer. Interessant!

De concentratie. Het moment. Het lijkt wel topsport. Als je niet op het juiste moment aanwezig bent en er klaar voor bent... tja... "God is nooit te laat en ook nooit te vroeg," zei ik ter plekke nog tegen iemand terwijl we stonden te wachten (dat is de titel van het boek van White Bull). Maar eigenlijk is het omgekeerd: Zijn wij wel klaar? "God" is er wel. Altijd al. Maar wij dansen alle kanten op en ontwijken daarmee de essentie! Het NU, waarin alles aanwezig is.
Waar zijn we bang voor? Voor dat wat Eenheid heet en waar alles wat afgescheiden is in verdwijnt. Mind en ego (al dan niet in de vorm van anderen!) proberen jou daar (natuurlijk) steeds weer vandaan te trekken. Ze zetten alles op alles om jou en het hele zaakje onder controle te houden. En je hebt dus bewustheid nodig om dat te zien en te herkennen en de baas te zijn.

Escapegedrag. Escape waarvan? Escape van de bliss, de ultieme gelukzaligheid, de stilte, de rust, het NU, dat onbenoembare, dat wat we maar proberen te benoemen en uit te leggen, dat wat het Leven is. Dat wat is en wat wij zijn. Dat. Het is een besef van Eenheid. Je hebt het met Amma als je de hug krijgt - of je wil of niet. Maar je kunt het ook hebben met de zee, of met het jonge katje dat op je arm in slaap valt. Het is perfect, het is de Eenheid, voelbaar, aanwezigheid van het Goddelijke en dat Goddelijke daar zijn we deel van. Dat. Voel je?

En dan komt vroeg of laat de mind weer 'ja-maren'. Die wil er weer afbreuk aan doen. Die gaat weer een probleem zoeken en natuurlijk, hij vindt het altijd! Want hij creëert ze zodra hij ze bedenkt! Ik laat 'm niet meer toe! Maar... wat doet ie dan? Hij denkt: Ojee, vanuit welke hoek dreigt nu weer het gevaar dat mijn bliss wil verstoren? En jahoor....

Maar, nu we 'm hebben gezien, trappen we daar niet meer in! Manage the mind!

Bij Amma

Vraag & antwoord: "snaaizin"

Nieuwe rubriek... nou ja, nieuw... ik kan ook zeggen: Een veel voorkomende rubriek. Namelijk:  Vraag & antwoord.

Deze vraag kwam binnen en aangezien meer mensen er iets aan kunnen hebben, deel ik het antwoord:

"Hoe kom ik van die vreselijke snaai-zin af?" 

Het antwoord is allereerst: Love yourself!

'vreselijke snaai zin' - dat klinkt al erg onvriendelijk en afwijzend naar jezelf toe hè? Vind je niet?

Kijk op momenten dat "het" toeslaat wat je voelt, wat er werkelijk achter zit. Ga even rustig zitten en schenk jezelf - je eigen innerlijk kind - aandacht. Waarschijnlijk is er iets dat (niet) gevoeld wil worden, waarbij het afweermechanisme 'snaaien' is. Ga het op dat moment in jezelf zoeken in plaats van buiten jezelf - dmv 'snaaien' (of andere naar buiten gerichte mechanismen). Want dat geeft nooit de voldoening waarnaar je zoekt. Zelfliefde geeft dat wel! Ga het voelen, zonder te denken, gewoon naar binnen, je verbinding voelen, met je ZELF.

Keer regelmatig op een dag even terug naar jezelf, terug naar je hart, terug naar binnen, terug naar je verbinding.

Verder is het belangrijk positieve affirmaties over/tegen/met jezelf te blijven herhalen: Ik hou van mezelf. Ik sta mezelf de liefde toe. Ik sta mezelf toe dat ik gelukkig ben. Geniet van het leven.... enz.... Schrijf ze op, tot het je tweede natuur is geworden!

Dan nog een praktische tip: Regelmatig gezond eten - vooral groente en fruit - voorkomt "snaaizin". Genoeg water drinken ook. Je kunt een glas water ook een intentie meegeven. Je drinkt bv liefde, moed, kracht, wat je maar wil. Hou het glas even vast met je handen en concentreer je op die intentie om het water die kracht mee te geven.

Veeg je eigen straatje schoon!

Misschien is het zoiets als "hoge bomen vangen veel wind." Ik woon op een hoek waar altijd allerlei rommel naar toe waait. De plantenbak naast de deur, die elk jaar uitbundig z'n best doet vrolijke bloemetjes voor de bijen te produceren, wordt desondanks regelmatig aangezien voor vuilnisvat. Maar we ruimen het geduldig op en houden het schoon. Steeds opnieuw. Zwerfafval. Wat doe jij als je het tegenkomt?

Het ligt voor de hand om te gaan mopperen, te klagen over iedereen die zomaar z'n rotzooi op straat gooit en zich niet verantwoordelijk voelt voor een schone omgeving. Of misschien ligt het nog wel meer voor de hand om er voorbij te lopen en je handen er niet aan vuil te maken.

Sinds ik langs de Rijn een keer mensen tegenkwam, die wandelden met een plastic zak en zo'n knijptang in de hand, ruim ik ook regelmatig op wat er rondzwerft. Het werkt aanstekelijk. Er is ook iemand die op blote voeten door heel Nederland rent en onderweg al het zwerfafval opruimt: Anne. Wat een voorbeeld! Inspirerend voor velen.

Veeg je eigen straatje schoon, of het nu rommel is van een ander of van jezelf, dat doet er niet toe.

Hetzelfde geldt voor de geest ;)

Happy View nieuws

Dualiteit herkennen

'Doe je ogen eens open. Wat zie je?' Het grappige is: ik sliep. Deed mijn ogen open - in mijn slaap - en zei: 'links en rechts, groot en klein, hoog en laag, donker en licht... dualiteit.' Inderdaad. Dualiteit heb je nodig om waar te nemen.

En waarnemen heb je nodig. Anders zouden we niet weten dat er bewustzijn was. Als alles wit licht is, kan je geen enkel onderscheid maken. Dan is er ook geen onderscheid. Dan is alles een geheel. En dat is dus ook zo. Alleen kunnen we door de dualiteitsbeleving op aarde dus al dat onderscheid zien. Het is een spel...

'Nou, dat noem ik echt geen leuk spelletje hoor!' zeggen mijn zielsgenoten - ja, ik ken er veel - wel eens en soms worden ze zelfs boos op mij als ik hun verontwaardiging niet deel. Sommigen doen hun uiterste best om mij te overtuigen van hun gelijk, meestal in situaties van strijd. Ze vinden zelfs dat ik ook een standpunt in moet nemen of partij moet kiezen, bijna verplicht. Of: 'Vroeger vond jij dat ook!' Ja, vroeger misschien. Maar het is niet zo zwart-wit. Het is nooit zo zwart-wit. Wij maken het zwart-wit. Sterker nog: Hoe meer je zelf in de strijd stapt, je identificeert met links of rechts, goed of slecht, zwart of wit, hoe meer je zelf die dualiteit versterkt. Je ziet de nuances niet meer. Je zoekt je gelijk. De mind zoekt z'n gelijk en kijkt met een gekleurde bril.

De laatste tijd heb ik een paar mensen gesproken, die in rechtszaken verwikkeld zitten. 'Waar gaat het echt over?' heb ik ze gevraagd. En doorgevraagd en doorgevraagd. Keer op keer gaat het over iets interns, iets ouds, oude pijn, oud verdriet. Als kind in de steek gelaten, als kind al veel te jong veel teveel verantwoordelijkheid moeten nemen, schuldgevoelens. "Omdat je je diep van binnen schuldig voelt, krijg je overal de schuld van. Je neemt het op je!" kreeg ik gisteren een helder beeld bij iemand voor ogen. Je kunt je wel verantwoordelijk voelen, maar je bent het niet. Laat het eens los...

En dit is wat ik zocht. De keerzijde. Want we weten al dat de man-vrouw verhoudingen veranderen, gelijkwaardiger worden. Eerst zijn de vrouwen flink gegroeid in hun zelfstandigheid. Mannen zijn een beetje hun rol kwijtgeraakt van redder en (be)hoeder. (En... niet te vergeten: de waardering daarvoor, misschien zelfs hun bestaansrecht...?) Vrouwen hebben hun zorgzaamheid en betutteling wat losgelaten. En dan? Dan moeten we nog leren echt zelfstandig op eigen benen te staan en vandaaruit gelijkwaardige en onafhankelijke verbindingen te maken onderling. Dan moet het schuldgevoel en verantwoordelijkheidsgevoel worden opgeruimd. We hoeven het niet voor elkaar te doen, iedereen wordt geacht het zelf te doen.

Laat het eens los, die bemoeienis met of zorg voor elkaar. Dat wil niet zeggen dat je minder om iemand geeft, integendeel. Je geeft elkaar de ruimte, vertrouwen en de kans op groei. En als dat met vallen en opstaan gaat, is daar helemaal niks ergs aan. Dat is het leven. We hebben de dualiteit nodig om te groeien in bewustzijn. En dat is het doel: groeien in bewustzijn. "Homecoming" noemde Eckhart Tolle dat, de beweging die er op is gericht dat bewustzijn zichzelf herkent. Daar hebben we de vorm voor nodig. Maar we zijn niet de vorm. We zijn de inhoud... bewustzijn.

Eckhart Tolle ~ In het NU

Goed nieuws: In Nederland is de collectieve energie 'more awake'. Natuurlijk verschilt dat per individu, maar vergeleken met andere landen zijn wij al behoorlijk wakker dus. Aldus Eckhart Tolle, die gisteravond in Rotterdam was. Ik heb geen spijt dat ik ben gegaan. Hij maakt het allemaal zo grappig en zo eenvoudig, dat is echt verdiepend en verrijkend. En het was voor mij persoonlijk een verademing. Ik kan niet altijd uitleggen wat ik doe en waar ik van leef, ik ben 'mijn verhaal' een beetje kwijtgeraakt de afgelopen jaren... Dat is wel eens lastig, want mensen willen je graag ergens kunnen plaatsen. 'In welk hokje kan ik jou stoppen? Welk labeltje plakken we er op?'
Daar heb ik dan geen zin in en zo vertel ik steeds weer een ander verhaal of ik grabbel wat uit de oude doos, net wat er tevoorschijn wil komen op dat moment. Maar ook mijn commentaarstemmetje was nog niet helemaal weg, want - daar heb ik hem nu op betrapt - die vond dat we wel mee moesten doen in de vaart der volkeren, die vond dat 'we' ons wel moesten verantwoorden en ons toch wel druk moesten maken - wat waar leven 'we' eigenlijk van? Hè? Goeie vraag!
Het druk maken lukt alleen niet meer zo goed. Er zijn tijden geweest dat ik er van wakker kon liggen hoor..., dat wel. Hoewel dat misschien nog meer uit woede was over bepaalde zaken. En achter die woede zit dan angst verborgen. Dat je het niet redt, dat 'het leven' je niet steunt of draagt of zelfs aanvalt, overdondert, onder de voet loopt en vermorzelt.
Blijf in je eigen licht, in je eigen kracht en er kan niks gebeuren.... Dat leerde ik en ik moet zeggen, dàt is de werkelijke verrijking, de werkelijke waarde. Het blijkt ook dat je steeds geholpen wordt, dat het leven je wel draagt, steunt en brengt wat je nodig hebt. Bepaalde mensen komen op je pad en je krijgt nieuwe inzichten, verrassende ontwikkelingen, vertrouwen....

Een interessant perspectief, heel helder uitgelegd door Eckhart Tolle: Alleen door het NU kun je ook het verleden ervaren. In het NU kan je je herinneren wat je vanmorgen hebt gegeten. Dus er is altijd NU. Als je op dit moment terugdenkt aan een gebeurtenis van tien jaar geleden, kan dat alleen omdat je er nu aan denkt. Die gebeurtenis is er niet meer, alleen in jouw gedachten. Je kunt alleen maar 'present moment' ervaren. Verleden en toekomst zijn nooit in je belevingswereld aanwezig. Alleen als gedachtenvorm. Het is alleen een reality in je mind. Je hele leven ontvouwt zich in het NU. Dat is belangrijk om te begrijpen. Dat is wat Eckhart Tolle op alle mogelijke manieren, steeds weer anders, uitlegt. Ik kom er vast nog wel op terug, maar hier alvast even een 'life-changing' video: 

Healing in centrum GOUD

Morgen, zondag om 11:00 uur: Healingbijeenkomst in centrum Goud, Eibergen!

Zinloze meningen

"Ik merk dat ik een beetje last heb van "meningenmoeheid", introduceerde blogmaatje Peter een nieuw woord. Waarop het begrip 'zinloze meningen' in mij opkwam. Waarom vindt iedereen dat ie overal iets van moet vinden? Vanwaar al die meningen overal over? Natuurlijk, het wordt ons geleerd. En om keuzes te maken in het leven, moet je je ook eerst een gedegen oordeel vormen ergens over. Is dat zo? Wijst het zich niet vanzelf? Kun je niet gewoon je gevoel volgen? Natuurlijk, we hebben ons verstand niet voor niets en voor je een auto koopt bijvoorbeeld is het wel handig om je te informeren en rekening te houden met alle omstandigheden, waarin je verkeert. Toch maken we misschien wel keuzes op gevoel, ondanks al die argumenten. Ik wel...

Het oordelen, is dat niet een manier om het leven onder controle te houden? Of misschien zelfs een een vorm van macht, hoewel dat natuurlijk maar een illusie is. Om het in te kaderen en te begrijpen? Is het niet bij uitstek een manier om je gevoel onder de duim te houden en in te dammen? Met oordelen en meningen past alles mooi in een bepaald hokje. Goed of fout, wel of niet, mooi of lelijk, enzovoort.

De meeste meningen slaan nergens op. Vind ik. Dat is mijn mening! Haha... Volkomen overbodig en zinloos. Vraag je eens af, werkelijk, voor jezelf, waarom zou je overal wat van moeten vinden? Waarom niet waarnemen, je verwonderen, accepteren, verbaasd zijn of blij?

Als je bedenkt dat alles energie is en je met jouw aandacht iets voedt - wat het ook is -, dan is een mening of een oordeel toch overbodig? Dan is het toch vooral een kwestie van je bewust zijn van wat je versterkt met jouw energie? In positieve of negatieve zin. Willen we de wereld mooier, liever en leefbaarder hebben, dan is het wel fijn als we ons ervan bewustzijn hoe we daar onze positieve bijdrage aan kunnen leveren. Meningen en overtuigingen kun je dan vaak beter aan de kant zetten, opbreken of laten verdampen. Ze staan alleen maar in de weg!

GROOTSHEID

Ik was er al een tijd niet meer geweest - terwijl er toch een enerverende tijd van mijn leven ligt - daar in Rotterdam, over de Erasmusbrug heen, op de kop van Zuid. Als je even niet oplet staan er weer een paar nog hogere gebouwen. De sfeer wordt er niet beter op. Misschien is het vanuit de verte mooi? Er zal vast en zeker een architect trots op zijn. Hoewel...

Er is hier een architectuur filmfestival aan de gang. Een betere plek kan je bijna niet verzinnen! Een van de films, die in première gaat is gemaakt door Bert Oosterveld (met wie ik heel wat filmavonturen heb beleefd in binnen- en buitenland): Reaching for the sky. Hij gaat over de hoogste toren van de wereld, gebouwd in Guangzhou (China), ontworpen door de Nederlandse architect Mark Hemel. Zo'n naam, zou je zeggen, is alleen al garantie voor torenhoog succes.

Een imposant gebouw dat sierlijk, majestieus zelfs, ver boven de Guangzhou-skyline uitsteekt, die overigens niet onder doet voor die van Rotterdam of New York. Ik vind het wel mooi hoe de Chinezen er een lichtspel van gemaakt hebben, de kleur is continue in beweging. Hoewel dat geloof ik niet per sé de bedoeling van de architect is geweest, kan hij daar nog wel vrede mee hebben. Verder is het een 'strijd' geweest, dat is het verhaal van de film. Hoezo zou je niet doorgaan als je aan zoiets begonnen ben? Dat is toch helemaal geen issue? Zou het iets Nederlands zijn misschien, dat er altijd gezeurd moet worden? Dat het nooit goed is? Dat is echt niet alleen architecten eigen...
Tamelijk frappant dat als de architect voor het eerst in zijn imposante gebouw rondloopt, terwijl er nog gebouwd wordt, er geen enkel spoortje van euforie te bekennen is. Dit is niet goed en dat niet... Ik herken het van duizend andere situaties, waarom is een mens nooit tevreden? Waarom mag je niet blij en trots zijn? Waarom altijd wat zoeken om te zeuren?

Het ergste is eigenlijk dat men dat 'het verhaal' noemt. Dat er geen verhaal is - denken ze - als er geen drama is, geen tegenslagen zijn, geen teleurstellingen. Er moest een verhaal getoond worden, een menselijk 'drama'... om er een documentaire van te maken. En dus - zo gaat dan het verhaal - stelt het architectenechtpaar zich 'kwetsbaar' op. Nou, met dat drama viel het wel mee. Het hele verhaal kon me nog meer vertellen, maar wat ik zie is een architect die het voor elkaar krijgt een jongensdroom werkelijkheid te laten worden. Wat wil je nou nog meer?

Misschien getuigt het wel van meer lef en kracht om daar gewoon blij mee te zijn. Waarom is het zo 'not-done' om een positief verhaal te vertellen? Om te gaan staan voor je passie en je droom? Om voldaan "YES!!!" te roepen als jouw mooie bouwwerkje daar in de werkelijkheid verrijst? In elk geval getuigt het van werkelijke grootsheid om iedereen die er aan gewerkt heeft te bedanken, om eerbied te tonen voor het resultaat. Het is nogal wat om sporen achter te laten ergens in de wereld die vele malen groter zijn dan de menselijke maat.





Werkelijke grootsheid is misschien wel bescheidenheid, dienstbaarheid, tevredenheid en dankbaarheid. Werkelijke grootsheid gaat voorbij het ego. Dat is het! En ik weet er alles van, want als je een film maakt, kom je het ook tegen. Het is nooit goed en je bent nooit tevreden. Alles kan beter. Ik ken het en ik weet ook dat we het onszelf daarmee lastig maken. Dat het ook anders kan, makkelijker, moeiteloos. Als we onszelf (ons ego met z'n ontevredenheid en z'n eeuwige commentaar) opzij kunnen zetten en "het" door ons laten stromen, wat door ons wil stromen. Als je je op die manier 'dienstbaar' op kunt stellen, wordt alles veel makkelijker. Het gaat vanzelf. Je maakt jezelf ondergeschikt aan het proces. Dat is het geheim. Alleen heb je dan waarschijnlijk de behoefte niet meer zo om overal torenhoog boven uit te steken...

VRIJHEID is normaal

Vrijheid is normaal. Mensen zijn niet elkaars bezit! Al denken ze soms van wel, vooral de andere kant op dan. Het is niet normaal om elkaar te beperken, te vertellen wat wel en niet mag, om een ander te sturen, te dwingen, te manipuleren, te willen beheersen, corrigeren, te denken dat je eisen en voorwaarden kunt stellen. Een mens is van nature vrij. Misschien besef je dat pas als je de knellende banden van de onvrijheid voelt. Die kunnen heel subtiel zijn. Doorgaans werk je er zelfs aan mee, rekening houdend met wat een ander ergens van vindt, denkend dat je nodig bent, of juist niet, door invullingen te geven aan situaties - die onterecht zijn. Jij kunt niet invullen voor de ander en de ander niet voor jou. Dus: Blijf bij jezelf en blijf jezelf trouw.

Rekening houden met elkaar, ja, het lijkt heel nobel, maar het ligt al snel heel dicht bij manipulatie. Jouw gevoel is van jou, dat kun je niet bij die ander neerleggen en zeker niet als eis om rekening mee te houden. Als jij ergens bang voor bent is dat in jou en daar kan jij zelf iets aan doen of niet. De ander kan naar je luisteren, begrip hebben, maar het voert te ver om van die ander te vragen z'n gedrag aan te passen, naar jou toe te komen, te doen wat jij wil, z'n afspraken af te zeggen, noem maar op. Trouwens: Wat heb je er aan als mensen doen wat jij vraagt of eist? Ik heb liever dat mensen vanuit hun eigen vrijheid keuzes maken en beslissingen nemen! Dat is toch veel meer waard?

Eerlijk gezegd denk ik (of weet ik?) dat er de komende jaren veel zal veranderen in relaties, net als in de arbeidsverhoudingen en op de arbeidsmarkt. Het is namelijk niet de bedoeling dat mensen elkaar beperken, zich laten beperken, niet groeien en bloeien, het is juist de bedoeling dat we allemaal onszelf verder ontwikkelen en vooral uitkomen bij dat wat 'van ons' is, ons eigen specifieke levensdoel, onze eigen kracht, het is de bedoeling dat we groeien en bloeien en zijn wie we zijn.

Daar heb je vrijheid voor nodig. En lef. Jezelf en niet een ander. JIJ weet wat je wilt in het leven, jij weet wat je droom is, wat je kan, wat de bedoeling is. En het kan nooit de bedoeling zijn dat een ander je tegenhoudt. Dat de angst van een ander je beperkt. Wat wel de bedoeling is, is dat je dat overwint. Die angst, die de ander jou spiegelt. Ja. Zeker: spiegelt. Want alles is een spiegel. Dus die ander komt jou laten zien welke delen nog los mogen komen uit het keurslijf, wat er nog vast zit en wat wil bewegen. Want alles wil bewegen!

DE HAPPY VIEW AGENDA

Wees het Licht

Happy View heeft wat hartverwarmende bijeenkomsten gepland om de herfst met een Happy View tegemoet te treden! Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren. Dat doe je door jezelf dagelijks te blijven voeden met 'licht', dwz: door meditatie, yoga, wandelingen in de natuur, verrijkende ontmoetingen, inspirerende bijeenkomsten, opbeurende boeken en bijvoorbeeld door het zingen van mantra's, het schrijven van gedichten of het schilderen vanuit je gevoel. Alles kan. En wie weet draagt een van onze activiteiten ook wel bij voor jou! Welkom!

Ellen Duim komt op dinsdagavond 5 november in de Angelshop te Utrecht een handlezing geven nav haar prachtige, leerzame nieuwe boek "Het Handleesboek, breng lijn in je leven." Altijd al willen weten wat die kromme pink, dikke duim of weerbarstige lijntjes te vertellen hebben? Ellen leert het je in deze kennismakingsworkshop. Het begint om 8 uur, welkom vanaf 19:30. Opgeven is nodig vanwege een beperkt aantal plaatsen! Dat kan via de mail of bij de Angelshop (030 - 23 19 962). Bijdrage: 10,-

Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren. 
In besloten kring zal Inge Desmedt op zaterdag 9 november een meditatie begeleiden en persoonlijke boodschappen doorgeven, rechtstreeks afkomstig uit de lichtwereld, waar zij zich op afstemt. Voor Inge is dat een tweede natuur. Ook haar meditaties zijn buitengewoon krachtig en helend. Een persoonlijke boodschap is altijd verhelderend, geruststellend, geeft nieuwe inzichten, kracht en moed om jouw eigen ingeslagen weg te vervolgen. Ook het terugluisteren van zo'n boodschap heeft opnieuw zo'n effect. Het gaat dus om meer dan woorden, vaak is het een vergelijking, een beeldend verhaal, waar je met regelmaat aan terugdenkt. Als je erbij wilt zijn, mail dan naar Happy View. 
Een persoonlijke boodschap - zonder dat je aanwezig bent - kun je (tegen een redelijke vergoeding) ook aanvragen.

Een voorproefje? Kijk hier...

******************************************************************************

Je bent ook van harte welkom op één van de healingsbijeenkomsten in Eibergen of Driebergen.

Eerstvolgende healingbijeenkomst Centrum Goud, te Eibergen: 20 oktober.
Bij Sjamoni in Driebergen: 2 november - 15.00 uur

Wegens succes herhalen we deze bijeenkomsten regelmatig. Wat je hier leert en ervaart is de essentie van healing, het contact maken met je innerlijke bron, het Goddelijke. Het maakt niet uit wat je gelooft of waarin. We creëren samen een sterk 'veld' waarin alle ongemakken, alle pijn, al het oud zeer, alle zorgen en problemen getransformeerd worden. Het mooie is dat je ook later, thuis, kunt 'terugvallen' op dit veld. Bovendien kun je er je wensen voor anderen en voor de wereld in loslaten. Alles wat hier wordt getransformeerd heeft zowel een positief effect op ons persoonlijk als op de wereld (om ons heen).

Waar: Centrum Goud, Hondevoort 18 7152 BD Eibergen
Datum: zondag 20 oktober 2013
Tijd: zaal open 10.30 Aanvang 11.00 uur
Opgave mail: dinanth@hetnet.nl of 053 5728526
Investering: Financiële bijdrage naar draagkracht!
Donaties ook mogelijk op rekening 8029936 tnv Happy View, Utrecht. 

Ons doel is om iedereen in elk geval te laten kennismaken met de mogelijkheid tot zelfhealing! We hebben allemaal toegang tot de bron van healing. Wil je op de hoogte worden gehouden van de healingbijeenkomsten? Of wil je zelf een bijeenkomst in jouw omgeving organiseren? Hou deze blog in de gaten en/of mail Happy View

Op zaterdag 2 november om 15.00 uur is er een intensieve healingsessie bij Sjamoni in Driebergen.
Deelname: € 20,- 
Bij Sjamoni in Driebergen zijn ook privé-healingsessies te boeken, desgewenst in combinatie met een massage.

Het is ook mogelijk om afstandhealing aan te vragen voor jezelf, een situatie of iemand anders. Schroom niet om een poging te wagen! Stuur als het kan een foto en omschrijving van de situatie of de persoon mee. Baat het niet, schaadt het niet.

Ik wens ons allen een kleurrijke en hartverwarmende herfst! En... Tot kijk!?

Als paddestoelen...

Weer of geen weer, dat zou niet uit moeten maken voor je humeur. Waarom zou iets of iemand je van de wijs moeten brengen? Waarom zou je iets buiten jezelf zoveel macht geven? Helaas denkt de mind daar precies omgekeerd over. Alles kan aanleiding zijn om ontevreden, nukkig, zeurend en balend in te hakken op jouw goede gemoed.

Als je het onderzoekt zijn er steevast een paar terugkerende factoren waar de ontevredenheid zich in wortelt, zoals: Ik word niet serieus genomen, gehoord of gezien of gewaardeerd. Of er is angst. Angst voor mislukking, voor kritiek, angst voor succes, angst voor ongeluk, ellende en ziekte, voor de dood misschien. Dat schijnt de basisangst te zijn. Persoonlijk vind ik die lastig invoelbaar, want ik beschouw dood niet als dood, hooguit als meer levend. Maar ja, leg dat maar eens uit... daar begin ik nu even niet aan.

Wat ik wou zeggen: Het maakt niet uit. Wat de wortel is der ontevredenheid. Of de wortel der angst. Het maakt niks uit! Want al heb je de één ontmanteld, onmiddellijk zal de volgende de kop opsteken. No problem, als paddestoelen in de herfst - ondergronds ingenieus verbonden met elkaar - ploppen zij op vanuit het duistere onderbewuste der mensheid.

Er is slechts een remedie: Don't go in there.... Als je begint te graven, kan je wel blijven graven.... je komt er niet meer uit! Gewoon lekker kijken naar dat schouwspel. Het leven dat je steeds opnieuw probeert te verleiden door exact afgestemd op jouw beleving scenes te vertonen, die bevestigen waar je al bang voor was. Of huiverig of onzeker over. Tot je het begint te begrijpen: Hee... dat lijkt op... hee, alweer dit? Euh..... dit ken ik al.... Tot je het begint te snappen: Hee, het werkt andersom!

Van bepaalde dingen, bepaald gedrag van bepaalde personen kan ik bijvoorbeeld heel moe worden. En jahoor, als ik daar weer mee te maken krijg en me begin te ergeren (dat sluipt er meestal onbewust in, als een wolkje opstijgend uit de schoorsteen van de paddestoel) dan lijkt dat het signaal voor alle andere paddestoelen om ook effe gas te gaan geven en hun rook mijn kant op te gaan blazen. Estafette, feest!

Ken je dat? Ik kan natuurlijk geen namen gaan noemen en voorbeelden uitwerken, bovendien: Daar gaat het niet om. Het gaat dus over mij. Niet over al die anderen. Ik kan toch moeilijk de rest van de wereld de schuld geven van mijn ongemak of beginnende hoofdpijn? Nee, das een beetje een nadeel van bewust in het leven staan (geintje), je mot het steeds weer in jezelf zoeken! Jammer nou... soms heb je daar natuurlijk helemaal geen zin in. ;)

Op zulke momenten is het de hoogste tijd voor stilte, rust, back to the basis. Als een strenge schooljuffrouw roep ik alle drukke, chaotische en benepen gedachten tot de orde. Kop houden of eruit. Wegwezen. Het zaakje reutelt natuurlijk nog wel effe door, maar het verschil is: Ik doe niet mee!