“Most people never bring their inner life into a place of peace, and so they are agitated most of the time, afraid and sad. You are in charge of your inner life. You are not a victim. If something is painful, dissolve it. If something is angry, release it. If something is lost, find it. The inner life needs to be explored so that you can bring it into harmony with Divine Life.” (Divine Mother)
Voor alle geïnteresseerden, mijn artikel 'Conflicten als uitdaging' gaat hier ook over en is zojuist gepubliceerd op Argusoog.
"The thinking mind runs here and there in the past and in the future. The heart stays in the present."
.
zaterdag 31 maart 2012
Je hebt gelijk!
Je hebt gelijk! Ja, jij hebt gelijk! Altijd...
Ook als je er straks anders over denkt, heb je gelijk.
Leuk hè, om te weten dat je altijd gelijk hebt?
Maar eh.... Die ander heeft ook gelijk.
Die ander, met wie je bijvoorbeeld in een discussie verzeild bent geraakt.
Jaja, iedereen heeft gelijk.
Want zoals je denkt en ervaart dat het is, zo is het ook.
En je zal allemaal bewijzen tegen komen die jou bevestigen.
Zo werkt dat. Niet alleen voor jou, ook voor de ander.
Als jij denkt 'het komt allemaal goed' heb je gelijk.
Het komt ook allemaal goed!
En als je denkt: 'Help, het lukt niet, het kan niet, het komt niet goed!'
Ook dan heb je gelijk. Het zal niet lukken.
Het 'gelijk' luistert namelijk naar je en doet precies wat je wil!
Heb je ergens geen zin in? Dan is het ook niet leuk.
Geniet je ervan? Dan is het wel leuk!
Je krijgt het gewoon precies zoals je het hebben wil.
Lekker makkelijk toch?
Het universum, de kosmos of God maken geen onderscheid.
Het maakt ze niet uit, het is wat jij wil.
Jij mag kiezen hoe je het hebben wil.
Zij oordelen niet, ze gaan je niet corrigeren.
Als je het zo wilt hebben, dan kun je het zo krijgen!
Er is geen fout of goed, er is vrije wil voor de mens.
Dus je mag het zelf zeggen hoe je het hebben wil.
Wil je de makkelijke weg of wil je de moeilijke weg?
Wil je obstakels? Wil je oplossingen?
Wil je gelijk hebben?
Je hebt het al!
.
Ook als je er straks anders over denkt, heb je gelijk.
Leuk hè, om te weten dat je altijd gelijk hebt?
Maar eh.... Die ander heeft ook gelijk.
Die ander, met wie je bijvoorbeeld in een discussie verzeild bent geraakt.
Jaja, iedereen heeft gelijk.
Want zoals je denkt en ervaart dat het is, zo is het ook.
En je zal allemaal bewijzen tegen komen die jou bevestigen.
Zo werkt dat. Niet alleen voor jou, ook voor de ander.
Als jij denkt 'het komt allemaal goed' heb je gelijk.
Het komt ook allemaal goed!
En als je denkt: 'Help, het lukt niet, het kan niet, het komt niet goed!'
Ook dan heb je gelijk. Het zal niet lukken.
Het 'gelijk' luistert namelijk naar je en doet precies wat je wil!
Heb je ergens geen zin in? Dan is het ook niet leuk.
Geniet je ervan? Dan is het wel leuk!
Je krijgt het gewoon precies zoals je het hebben wil.
Lekker makkelijk toch?
Het universum, de kosmos of God maken geen onderscheid.
Het maakt ze niet uit, het is wat jij wil.
Jij mag kiezen hoe je het hebben wil.
Zij oordelen niet, ze gaan je niet corrigeren.
Als je het zo wilt hebben, dan kun je het zo krijgen!
Er is geen fout of goed, er is vrije wil voor de mens.
Dus je mag het zelf zeggen hoe je het hebben wil.
Wil je de makkelijke weg of wil je de moeilijke weg?
Wil je obstakels? Wil je oplossingen?
Wil je gelijk hebben?
Je hebt het al!
.
donderdag 29 maart 2012
Oplossingen!
Oplossingen vind je altijd op een ander level dan waarop het probleem is ontstaan. Door uit de strijd te stappen, door ergens op een andere manier naar te kijken, door te herkennen wat jouw gevoelens en gedachten, overtuigingen zijn, kun je gaan herkennen dat wat je meemaakt te maken heeft met jouw interpretatie. Ik heb er net een heel artikel over geschreven, te lang om hier te publiceren, dus voor de liefhebbers is het weer op te vragen via de mail. Mijn conclusie is eenvoudig: Neem de weg van het hoofd naar het hart. Weg van de oordelen, waardoor je je eigen gevoelens kunt waarnemen. Die weg verruimt je zicht, je bewustzijn en brengt verbinding tot stand. Met jezelf, met het geheel, met het Goddelijke en met elkaar. Via het hart bewandel je de weg naar de Eenheid. Die Eenheid, die is er natuurlijk al, alleen wij zien hem niet als we met ons hoofd blijven redeneren en alles willen beoordelen.
Deepak Chopra noemt in deze interessante videoboodschap de vijf aspecten waar we mee te maken hebben in elke situatie en die je elk moment kunt toetsen: Je perceptie ergens van, je verwachting, je aanname, je geloof en je gevoelens. Het is heel nuttig je van al die aspecten bewust te zijn! Maar ook om je ervan bewust te zijn dat anderen vanuit hun 'kaders' op jou reageren. En jij vanuit jouw 'kader' op hun dus. Alleen al dit te weten en je te realiseren, verruimt je bewustzijn! En een verruimd bewustzijn brengt je op het andere level, waar alle oplossingen te vinden zijn.
.
Deepak Chopra noemt in deze interessante videoboodschap de vijf aspecten waar we mee te maken hebben in elke situatie en die je elk moment kunt toetsen: Je perceptie ergens van, je verwachting, je aanname, je geloof en je gevoelens. Het is heel nuttig je van al die aspecten bewust te zijn! Maar ook om je ervan bewust te zijn dat anderen vanuit hun 'kaders' op jou reageren. En jij vanuit jouw 'kader' op hun dus. Alleen al dit te weten en je te realiseren, verruimt je bewustzijn! En een verruimd bewustzijn brengt je op het andere level, waar alle oplossingen te vinden zijn.
.
dinsdag 27 maart 2012
Vernieuwing
Voor de geïnteresseerden: deel 2 van het artikel over de vernieuwing van de aarde op Nieuwetijdskind!
.
.
De Koning te rijk
"We are what we think. All that we are arises with our thoughts. With our thoughts, we make the world."
Deze Buddha-wijsheid op de muur begroet je zodra je Spa Sereen binnenstapt, idyllisch gelegen aan de Maarsseveense plassen. Een nieuwe sauna, die geen reclame maakt, niet meedoet aan welke acties dan ook, geen avondtarief aanbiedt. Het is er vrij rustig en... sereen. Dat willen ze graag zo houden, vandaar.
Interessant concept. Zo kan het ook. Weten wat je te bieden hebt, je eigen waarde sterk neerzetten en trouw blijven, geen consessies doen aan 'de gekte' van de maatschappij, die vaak 'meer, meer, meer' voor 'minder, minder, minder' schreeuwt. Je vraagt je klanten dan om een weloverwogen keuze te maken en je biedt ze dat waar ze voor kiezen: sereniteit, rust, ruimte, je voelt je hier de koning te rijk.
Dat zijn we ook, de koning te rijk. Alle moeite die we doen om ons te bewijzen, om 'iets' te bereiken, om onszelf bevestigd te krijgen, om 'iets' te zijn, om onszelf waar te maken, om tevreden te zijn, om geaccepteerd te worden, om 'het' goed te doen, om er te mogen zijn zoals we zijn, kunnen we onszelf besparen als we onze eigen waarde zien, tevreden zijn met onszelf, onszelf zien zoals we werkelijk zijn, ervan genieten dat we zijn wie we zijn en van de oneindige mogelijkheden die we hebben.
We houden maar al te graag vast aan het beperkte verhaal, dat we onszelf hebben wijsgemaakt. Maar waarom? Wie ben je als je dat verhaal eens onder de loep neemt en durft de overbodige beperkingen, de beperkende overtuigingen overboord te zetten? Wie ben je als je mag kiezen wie je bent? Wat heb je er aan om te denken dat het 'nu eenmaal zo is' en wat heb je eraan om te denken dat je nooit goed genoeg bent? Dat iets niet kan of dat jij iets niet kan? Waarom zou je oude pijn in stand houden en het niet eens opruimen? Waarom zou je er niet eens anders naar gaan kijken? Waarom zou je in die zelfgecreëerde gevangenis blijven zitten? Waarom zou je blijven wijzen naar de buitenwereld, die 'het' gedaan heeft, jou benadeelt of jou niet geeft wat je nodig hebt, die het 'fout' doet, die het jou onmogelijk maakt, die jouw excuus is om niet in jezelf dat enorme potentieel aan te boren van wie je werkelijk bent?
Er is maar een antwoord op die vraag: angst. Het is makkelijker om naar de ander(en) te wijzen en overal over te oordelen, dan om naar jezelf te kijken en te erkennen dat jouw waarneming van de buitenwereld je alleen maar iets over jezelf vertelt. Waarom zijn we daar bang voor? Omdat we ook net zo hard oordelen over onszelf en daarom willen ontwijken dat we tot de conclusie komen dat we iets niet goed doen, fout hebben gedaan. Alle oordelen over de buitenwereld zijn net zo goed de oordelen over jezelf. De verwijten, die we elkaar maken, maken we ook onszelf. Ook als we dat niet willen inzien. Maar het gaat helemaal niet om oordelen. Vergeving bestaat bij de gratie van oordelen. Als je niet oordeelt is er ook geen vergeving nodig. Zien, waarnemen, begrijpen. Begrijpen dat als jouw zienswijze verandert, dat dan je wereld verandert. We beperken onszelf en elkaar. Stap er uit. Begin met een schone lei en maak een nieuw verhaal. Het is alleen maar de angst, die het oude verhaal in stand houdt. Wat als al die angst er niet meer is, ontmanteld is? Dan ligt de wereld voor je open!
With our new thoughts, we create a new world....
Alles is mogelijk. Daarom zijn we de koning te rijk!
.
Deze Buddha-wijsheid op de muur begroet je zodra je Spa Sereen binnenstapt, idyllisch gelegen aan de Maarsseveense plassen. Een nieuwe sauna, die geen reclame maakt, niet meedoet aan welke acties dan ook, geen avondtarief aanbiedt. Het is er vrij rustig en... sereen. Dat willen ze graag zo houden, vandaar.
Interessant concept. Zo kan het ook. Weten wat je te bieden hebt, je eigen waarde sterk neerzetten en trouw blijven, geen consessies doen aan 'de gekte' van de maatschappij, die vaak 'meer, meer, meer' voor 'minder, minder, minder' schreeuwt. Je vraagt je klanten dan om een weloverwogen keuze te maken en je biedt ze dat waar ze voor kiezen: sereniteit, rust, ruimte, je voelt je hier de koning te rijk.
Dat zijn we ook, de koning te rijk. Alle moeite die we doen om ons te bewijzen, om 'iets' te bereiken, om onszelf bevestigd te krijgen, om 'iets' te zijn, om onszelf waar te maken, om tevreden te zijn, om geaccepteerd te worden, om 'het' goed te doen, om er te mogen zijn zoals we zijn, kunnen we onszelf besparen als we onze eigen waarde zien, tevreden zijn met onszelf, onszelf zien zoals we werkelijk zijn, ervan genieten dat we zijn wie we zijn en van de oneindige mogelijkheden die we hebben.
We houden maar al te graag vast aan het beperkte verhaal, dat we onszelf hebben wijsgemaakt. Maar waarom? Wie ben je als je dat verhaal eens onder de loep neemt en durft de overbodige beperkingen, de beperkende overtuigingen overboord te zetten? Wie ben je als je mag kiezen wie je bent? Wat heb je er aan om te denken dat het 'nu eenmaal zo is' en wat heb je eraan om te denken dat je nooit goed genoeg bent? Dat iets niet kan of dat jij iets niet kan? Waarom zou je oude pijn in stand houden en het niet eens opruimen? Waarom zou je er niet eens anders naar gaan kijken? Waarom zou je in die zelfgecreëerde gevangenis blijven zitten? Waarom zou je blijven wijzen naar de buitenwereld, die 'het' gedaan heeft, jou benadeelt of jou niet geeft wat je nodig hebt, die het 'fout' doet, die het jou onmogelijk maakt, die jouw excuus is om niet in jezelf dat enorme potentieel aan te boren van wie je werkelijk bent?
Er is maar een antwoord op die vraag: angst. Het is makkelijker om naar de ander(en) te wijzen en overal over te oordelen, dan om naar jezelf te kijken en te erkennen dat jouw waarneming van de buitenwereld je alleen maar iets over jezelf vertelt. Waarom zijn we daar bang voor? Omdat we ook net zo hard oordelen over onszelf en daarom willen ontwijken dat we tot de conclusie komen dat we iets niet goed doen, fout hebben gedaan. Alle oordelen over de buitenwereld zijn net zo goed de oordelen over jezelf. De verwijten, die we elkaar maken, maken we ook onszelf. Ook als we dat niet willen inzien. Maar het gaat helemaal niet om oordelen. Vergeving bestaat bij de gratie van oordelen. Als je niet oordeelt is er ook geen vergeving nodig. Zien, waarnemen, begrijpen. Begrijpen dat als jouw zienswijze verandert, dat dan je wereld verandert. We beperken onszelf en elkaar. Stap er uit. Begin met een schone lei en maak een nieuw verhaal. Het is alleen maar de angst, die het oude verhaal in stand houdt. Wat als al die angst er niet meer is, ontmanteld is? Dan ligt de wereld voor je open!
With our new thoughts, we create a new world....
Alles is mogelijk. Daarom zijn we de koning te rijk!
.
maandag 26 maart 2012
Change your story, change your life!
Dat bedoel ik: Herschrijf je eigen leven!
Deepak Chopra: Verander je verhaal, verander je leven!
.
Deepak Chopra: Verander je verhaal, verander je leven!
.
zondag 25 maart 2012
Uitnodiging: Herschrijf je eigen leven!
Delen is vermenigvuldigen. Daarom deel ik graag de formule van 'Herschrijf je eigen Leven' zodat iedereen, die het eens wil ervaren er alvast mee aan de slag kan. De eerste resultaten van mensen die meedoen zijn verbluffend. 'Hoe kan het zo eenvoudig zijn?' vraag je je bijna af. Ergens in je brein wordt een laadje opengetrokken, waardoor vastzittende gedachten in beweging komen, je fantasie nieuwe beelden gaat creëren en daarmee bewerkstellig je een doorbraak, waardoor je uit elke mogelijke impasse komt.
Stap 1: Schrijf op wat je op dit moment het meest dwars zit, inclusief alle aspecten en gevoelens die daarbij horen. Goed voelen, erkennen en alles onder ogen zien, flink balen, leef je uit!
Stap 2: Ga er dan voor zitten om datzelfde stuk zin voor zin te herschrijven, vervang het door de voor jou zo ideaal mogelijke situatie, inclusief alle gevoelens die daarbij horen. Schrijf het op alsof het al zo is, trek je niks aan van de 'zogenaamde' realiteit, leef je in in je nieuwe verhaal! Om dat geheel kracht bij te zetten kan je beginnen met: Ik ben zo dankbaar dat....
Van het oude verhaal blijft dus helemaal niks meer over!
"Ik baal ervan dat ik in mijn werk mijn ei niet kwijt kan..." wordt: "Ik ben zo dankbaar dat ik mijn draai gevonden heb en nu het werk doe wat ik echt leuk vind, waar ik energie van krijg en waar ik blij van word!"
"Ik heb er zo schoon genoeg van dat ik nooit genoeg geld heb en daardoor wordt beperkt in mijn mogelijkheden" wordt: "Ik ben zo dankbaar dat ik genoeg geld heb en alles kan doen, wat ik graag wil; ik ben een gelukkig mens, omdat ik mijn rijkdom letterlijk en figuurlijk kan delen met anderen."
Je leest je nieuwe verhaal regelmatig door en maakt het waar mogelijk steeds mooier en mooier, vul het aan met alles wat je kunt bedenken, wat jou - en anderen! - gelukkig maakt. Je gaat zoveel mogelijk in je nieuwe verhaal leven! Je gaat het je voorstellen, je gaat het voelen, je leeft het alvast.
Voilà.... moet je eens opletten wat voor 'n wonderen er nu gebeuren!
Delen is vermenigvuldigen. Dus als je mooie voorbeelden hebt van de resultaten, die je hiermee boekt, laat het weten!
Ik ben zo blij dat iedereen, die dit leest hier z'n voordeel mee doet en dat iedereen, die ermee aan de gang gaat op slag een stuk blijer en gelukkiger wordt! Ik ben heel dankbaar dat al die mensen die hier blij en rijk van worden dat ook delen met mij en anderen!
Wie hier wel pap van lust of wel een extra duwtje in de rug kan gebruiken, is het mogelijk een strippenkaart voor online-begeleiding aan te schaffen. Nog meer leuke, handige tools op maat komen dan jouw kant op! En voor wie echt in het diepe durft te springen: Boek een weekje Tsjechië voor een radicale omslag!
.
Stap 1: Schrijf op wat je op dit moment het meest dwars zit, inclusief alle aspecten en gevoelens die daarbij horen. Goed voelen, erkennen en alles onder ogen zien, flink balen, leef je uit!
Stap 2: Ga er dan voor zitten om datzelfde stuk zin voor zin te herschrijven, vervang het door de voor jou zo ideaal mogelijke situatie, inclusief alle gevoelens die daarbij horen. Schrijf het op alsof het al zo is, trek je niks aan van de 'zogenaamde' realiteit, leef je in in je nieuwe verhaal! Om dat geheel kracht bij te zetten kan je beginnen met: Ik ben zo dankbaar dat....
Van het oude verhaal blijft dus helemaal niks meer over!
"Ik baal ervan dat ik in mijn werk mijn ei niet kwijt kan..." wordt: "Ik ben zo dankbaar dat ik mijn draai gevonden heb en nu het werk doe wat ik echt leuk vind, waar ik energie van krijg en waar ik blij van word!"
"Ik heb er zo schoon genoeg van dat ik nooit genoeg geld heb en daardoor wordt beperkt in mijn mogelijkheden" wordt: "Ik ben zo dankbaar dat ik genoeg geld heb en alles kan doen, wat ik graag wil; ik ben een gelukkig mens, omdat ik mijn rijkdom letterlijk en figuurlijk kan delen met anderen."
Je leest je nieuwe verhaal regelmatig door en maakt het waar mogelijk steeds mooier en mooier, vul het aan met alles wat je kunt bedenken, wat jou - en anderen! - gelukkig maakt. Je gaat zoveel mogelijk in je nieuwe verhaal leven! Je gaat het je voorstellen, je gaat het voelen, je leeft het alvast.
Voilà.... moet je eens opletten wat voor 'n wonderen er nu gebeuren!
Delen is vermenigvuldigen. Dus als je mooie voorbeelden hebt van de resultaten, die je hiermee boekt, laat het weten!
Ik ben zo blij dat iedereen, die dit leest hier z'n voordeel mee doet en dat iedereen, die ermee aan de gang gaat op slag een stuk blijer en gelukkiger wordt! Ik ben heel dankbaar dat al die mensen die hier blij en rijk van worden dat ook delen met mij en anderen!
Wie hier wel pap van lust of wel een extra duwtje in de rug kan gebruiken, is het mogelijk een strippenkaart voor online-begeleiding aan te schaffen. Nog meer leuke, handige tools op maat komen dan jouw kant op! En voor wie echt in het diepe durft te springen: Boek een weekje Tsjechië voor een radicale omslag!
.
zaterdag 24 maart 2012
Kat vermist?
Experiment: Als ik nu een berichtje schrijf over de kat, zou het dan lukken om via de social media bij de eigena(a)r(en) terecht te komen?
Afgelopen woensdagavond wandelde ik lekker rustig naar huis toen ik op de hoek van de Vondellaan en de Da Costakade werd aangesproken door een pizza-koeriermeisje: "Mevrouw, weet u misschien het nummer van de dierenambulance?" Ze was behoorlijk van slag want ze had net een kat overreden zien worden. Die kat lag in een hoekje bij een auto. Agossie. Dat zag er niet fijn uit. Ik adviseerde het algemene nummer van de politie te bellen en het daar te vragen, terwijl ik me ondertussen over de kat boog. Voorzichtig voelde ik de kat, aaide 'm en hoorde van haar wat er was gebeurd. Daardoor durfde zij ook dichterbij te komen en hem ook te aaien. Hij blies z'n laatste adem uit, maar ging niet moederziel alleen dood in elk geval. Een andere voorbijganger kreeg de dierenambulance te pakken en die kwam 'm even later ophalen.
Ik heb het gevoel dat de kat nog steeds bij me is en zich de afgelopen twee dagen ook prima vermaakte 'op mijn schouder', maar nu graag zou willen dat ik de mensen zou kunnen vertellen hoe het gegaan is. Als het mijn kat zou zijn, zou me dat zeker helpen in het afscheid nemen, denk ik. Dus bel ik de dierenambulance op in een poging contact te krijgen met die mensen. Maar ze mogen daar geen nummers doorgeven. En ik kan me op zich ook voorstellen dat ze hun handen al vol hebben aan het (vrijwilligers)werk wat ze doen, waar ik sinds woensdag ook grote bewondering voor heb. Er worden zo'n 10 katten per dag overreden, vertelden de medewerkers, die snel ter plekke waren en zeer betrokken en bekwaam handelden.
Het nummer van de dierenambulance staat nu in mijn telefoon (tip!): 0302731600 (voor Utrecht en omstreken) en het algemene informatienummer voor allerlei diereninstanties is: 0900- 4440400
Iedereen die z'n kat kwijt is of met zo'n overlijden te maken krijgt, kan ik overigens een dierentolk adviseren. Het helpt als je nog contact kunt leggen en er zo bijvoorbeeld achter kan komen wat er is gebeurd en daarbij: Hoe kan een kat afscheid nemen als de mensen het niet kunnen, omdat ze het niet hebben kunnen afronden? Dierentolk Piek nodig? klik hier.
Piek in gesprek met deze kat: "Ik merkte een soort verwarring bij hem. Alsof ie niet meer goed wist wat ie moest. Ik ben met hem teruggegaan naar het moment dat jij hem vond en naar mijn idee keek hij inderdaad naast jou/over jouw schouder mee naar wat daar nou lag. Uitgelegd dat dat zijn lijf was. Het lijkt erop of hij toen 'maar' met jou was meegegaan, want je moet toch wat. Met jou was wel leuk, maar 'it's not my place to be'. Dus dat was nou wel klaar. Maar wat dan?
Ik heb gevraagd naar wat er met die mensen (of mens) moet. Ik kreeg van hem het idee dat ze wel zouden willen weten wat er met hem gebeurd is, dus het advies kwam om briefjes op te hangen met dat er een kat is aangereden en dat info bij de dierenambulance is op te vragen. Vond ik wel een slimme! Of bij de supermarkten in de buurt enzo.
Het was nog een heel gedoe om verder met hem te gaan. Er was een soort lusteloosheid, niet wetend wat te doen. Het was hem ook nog nooit gebeurd dat hij aangereden was dus dat vond-ie ook wel gek.
Op een gegeven moment zijn we samen door allerlei rijdende auto's gaan lopen en was de conclusie dus dat ons niks gebeurde. Dus we hadden echt geen lijf. Het leek ook een beetje door auto's heen gaan om het af te leren. Maar nog steeds geen neiging van hem om een stap verder te gaan. Dat laat zich dan ook niet dwingen.
Gelukkig ging bij mij toen net de zon schijnen en ik liet de kat het verschil zien tussen de doodsheid waarin hij zich bevond en het licht. Dat sprak hem toch wel meer aan. Dus vroeg ik hem hoe hij zou willen vertrekken. In een auto!!
Dus daar zat ie, achter het stuur, zwaaiend naar achteren. Het was belangrijk voor hem dat hij uitgezwaaid werd door zijn mens(en). Jij kwam er ook nog bij om hem uit te zwaaien. Nou, ik natuurlijk ook meegezwaaid en daar ging ie: in een mooie auto het licht tegemoet!!!"
Please retweet of deel dit verhaal in Utrecht - omgeving Vondellaan/Croeselaan/Rijnlaan! Hartelijk dank. Ga ik nu nog een berichtje maken voor op het prikbord in de supermarkt...
Afgelopen woensdagavond wandelde ik lekker rustig naar huis toen ik op de hoek van de Vondellaan en de Da Costakade werd aangesproken door een pizza-koeriermeisje: "Mevrouw, weet u misschien het nummer van de dierenambulance?" Ze was behoorlijk van slag want ze had net een kat overreden zien worden. Die kat lag in een hoekje bij een auto. Agossie. Dat zag er niet fijn uit. Ik adviseerde het algemene nummer van de politie te bellen en het daar te vragen, terwijl ik me ondertussen over de kat boog. Voorzichtig voelde ik de kat, aaide 'm en hoorde van haar wat er was gebeurd. Daardoor durfde zij ook dichterbij te komen en hem ook te aaien. Hij blies z'n laatste adem uit, maar ging niet moederziel alleen dood in elk geval. Een andere voorbijganger kreeg de dierenambulance te pakken en die kwam 'm even later ophalen.
Ik heb het gevoel dat de kat nog steeds bij me is en zich de afgelopen twee dagen ook prima vermaakte 'op mijn schouder', maar nu graag zou willen dat ik de mensen zou kunnen vertellen hoe het gegaan is. Als het mijn kat zou zijn, zou me dat zeker helpen in het afscheid nemen, denk ik. Dus bel ik de dierenambulance op in een poging contact te krijgen met die mensen. Maar ze mogen daar geen nummers doorgeven. En ik kan me op zich ook voorstellen dat ze hun handen al vol hebben aan het (vrijwilligers)werk wat ze doen, waar ik sinds woensdag ook grote bewondering voor heb. Er worden zo'n 10 katten per dag overreden, vertelden de medewerkers, die snel ter plekke waren en zeer betrokken en bekwaam handelden.
Het nummer van de dierenambulance staat nu in mijn telefoon (tip!): 0302731600 (voor Utrecht en omstreken) en het algemene informatienummer voor allerlei diereninstanties is: 0900- 4440400
Iedereen die z'n kat kwijt is of met zo'n overlijden te maken krijgt, kan ik overigens een dierentolk adviseren. Het helpt als je nog contact kunt leggen en er zo bijvoorbeeld achter kan komen wat er is gebeurd en daarbij: Hoe kan een kat afscheid nemen als de mensen het niet kunnen, omdat ze het niet hebben kunnen afronden? Dierentolk Piek nodig? klik hier.
Piek in gesprek met deze kat: "Ik merkte een soort verwarring bij hem. Alsof ie niet meer goed wist wat ie moest. Ik ben met hem teruggegaan naar het moment dat jij hem vond en naar mijn idee keek hij inderdaad naast jou/over jouw schouder mee naar wat daar nou lag. Uitgelegd dat dat zijn lijf was. Het lijkt erop of hij toen 'maar' met jou was meegegaan, want je moet toch wat. Met jou was wel leuk, maar 'it's not my place to be'. Dus dat was nou wel klaar. Maar wat dan?
Ik heb gevraagd naar wat er met die mensen (of mens) moet. Ik kreeg van hem het idee dat ze wel zouden willen weten wat er met hem gebeurd is, dus het advies kwam om briefjes op te hangen met dat er een kat is aangereden en dat info bij de dierenambulance is op te vragen. Vond ik wel een slimme! Of bij de supermarkten in de buurt enzo.
Het was nog een heel gedoe om verder met hem te gaan. Er was een soort lusteloosheid, niet wetend wat te doen. Het was hem ook nog nooit gebeurd dat hij aangereden was dus dat vond-ie ook wel gek.
Op een gegeven moment zijn we samen door allerlei rijdende auto's gaan lopen en was de conclusie dus dat ons niks gebeurde. Dus we hadden echt geen lijf. Het leek ook een beetje door auto's heen gaan om het af te leren. Maar nog steeds geen neiging van hem om een stap verder te gaan. Dat laat zich dan ook niet dwingen.
Gelukkig ging bij mij toen net de zon schijnen en ik liet de kat het verschil zien tussen de doodsheid waarin hij zich bevond en het licht. Dat sprak hem toch wel meer aan. Dus vroeg ik hem hoe hij zou willen vertrekken. In een auto!!
Dus daar zat ie, achter het stuur, zwaaiend naar achteren. Het was belangrijk voor hem dat hij uitgezwaaid werd door zijn mens(en). Jij kwam er ook nog bij om hem uit te zwaaien. Nou, ik natuurlijk ook meegezwaaid en daar ging ie: in een mooie auto het licht tegemoet!!!"
Please retweet of deel dit verhaal in Utrecht - omgeving Vondellaan/Croeselaan/Rijnlaan! Hartelijk dank. Ga ik nu nog een berichtje maken voor op het prikbord in de supermarkt...
vrijdag 23 maart 2012
Herschrijf per mail
Wil je ook proeven van 'Herschrijf je eigen leven'? Dat kan. We bieden het concept nu ook via de mail aan. Dat blijkt ook al te werken. Na het kennismaken kun je dan zelf bekijken of je er - onder begeleiding - mee verder wil of dat je al genoeg hebt om er zelf verder mee aan de slag te gaan.
Mail happy.view@xs4all.nl voor meer informatie!
.
Mail happy.view@xs4all.nl voor meer informatie!
.
donderdag 22 maart 2012
Conflicten als uitdaging
Enerzijds is dit een tijd waarin we kennis kunnen maken met "Peace beyond every understanding" zoals White Bull dat zo mooi noemde en zoals dat zo mooi beschreven is in de vorige blog, waarin Edwin zijn ervaring deelde. Anderzijds is het een tijd waarin diepe conflicten boven lijken te komen. Dat gaat niet voor niets samen. Die diepliggende conflicten komen naar de oppervlakte omdat ze opgelost willen worden. Ze kunnen tot uiting komen in relatie met anderen, in de wereld, maar in feite leven ze dan in onszelf. Kijk ernaar, zie het en breng ze aan het licht. Dan kan het naar het licht! In feite wijs je het aan zodat het getransformeerd kan worden.
Lukt het je om in een staat van vrede en vreugde te blijven, dan kan alles 'vanzelf' transformeren, daar hoef je geen moeite voor te doen. Laat het los, that's all. Onze natuurlijke staat van zijn is vrede en vreugde.
Maar het is zeker geen schande of falen als er wel conflicten bestaan of boven komen drijven. We zijn tenslotte met z'n allen bezig de wereld te transformeren. Wat doe je in zo'n geval? Bij jezelf en bij je eigen gevoel blijven, waarnemen. Gooi geen negativiteit over een ander heen, dat heeft geen zin. Erken je eigen negatieve emoties en gedachten, ontkennen heeft geen zin. Maar begrijp dat ze van jou zijn en dat je ze niet hoeft te verspreiden en een sneeuwbaleffect hoeft te laten veroorzaken. Waarom? Bovendien komt negativiteit die je over een ander uitstort altijd weer bij je terug, dus wees alert. Neem de verantwoordelijkheid ervoor. Kijk zonder oordelen. Dat is erg belangrijk. Alle oordelen, waar we snel toe geneigd zijn, houden je in feite weg van de essentie. Meestal ontken je er je eigen gevoelens mee. En meestal zijn dat gevoelens van angst of voortkomend uit angst. Die willen gezien worden. Die angst wil plaats maken voor vertrouwen.
Conflicten bestaan per definitie alleen in de wereld van de dualiteit, de derde dimensie, het is de oude wereld. De nieuwe wereld, de wereld van Eenheid, de vijfde dimensie kent geen conflicten. Daarin gaan we liefdevol en met respect met elkaar om. Maar we kunnen natuurlijk niet naar de vijfde dimensie als we blijven steken in het dualisme met onze manier van denken (in goed en fout, in oordelen), die gebaseerd is op de afgescheidenheid.
Michael* hierover: "Zie je eigen conflicten als een uitdaging en ga ze zeker niet uit de weg. ZE ZIJN DE WEG OM VERDER TE KOMEN. In het kader van het zuiveringsproces waar jullie planeet doorheen gaat is het vanzelfsprekend dat veel negativiteit aan het licht komt. Laat je negatieve gevoelens naar aanleiding van een conflict aan de oppervlakte van je bewustzijn komen, beoordeel ze niet en schenk ze aan het licht. Maak je gedachten en gevoelens kenbaar aan degene waarmee je een conflict hebt, zonder verwijten, zonder oordelen. Het is aan de ander wat hij/zij daarmee doet. Hij/zij kan er iets van leren of niet. Bedenk dat ieder conflict bij het grote spel van het leven op aarde hoort. Je kan winnen of verliezen. Het is niet belangrijk. Winst en verlies horen bij de oude Aarde. In de nieuwe aarde zullen er geen conflicten meer bestaan omdat men altijd in Wij-termen denkt en vanuit onvoorwaardelijke liefde en respect handelt.
Durf in jezelf het duister onder ogen te zien, je hoef je nergens voor te schamen. Durf je kwetsbaar op te stellen bij een conflict in de wetenschap dat je altijd beschermd bent. Er kan je nooit iets gebeuren, hoogstens dat je ego een deukje oploopt. We houden onvoorwaardelijk van jou met je duisternis en je licht."
*Michael, met dank aan Katerina Karanika!
.
Lukt het je om in een staat van vrede en vreugde te blijven, dan kan alles 'vanzelf' transformeren, daar hoef je geen moeite voor te doen. Laat het los, that's all. Onze natuurlijke staat van zijn is vrede en vreugde.
Maar het is zeker geen schande of falen als er wel conflicten bestaan of boven komen drijven. We zijn tenslotte met z'n allen bezig de wereld te transformeren. Wat doe je in zo'n geval? Bij jezelf en bij je eigen gevoel blijven, waarnemen. Gooi geen negativiteit over een ander heen, dat heeft geen zin. Erken je eigen negatieve emoties en gedachten, ontkennen heeft geen zin. Maar begrijp dat ze van jou zijn en dat je ze niet hoeft te verspreiden en een sneeuwbaleffect hoeft te laten veroorzaken. Waarom? Bovendien komt negativiteit die je over een ander uitstort altijd weer bij je terug, dus wees alert. Neem de verantwoordelijkheid ervoor. Kijk zonder oordelen. Dat is erg belangrijk. Alle oordelen, waar we snel toe geneigd zijn, houden je in feite weg van de essentie. Meestal ontken je er je eigen gevoelens mee. En meestal zijn dat gevoelens van angst of voortkomend uit angst. Die willen gezien worden. Die angst wil plaats maken voor vertrouwen.
Conflicten bestaan per definitie alleen in de wereld van de dualiteit, de derde dimensie, het is de oude wereld. De nieuwe wereld, de wereld van Eenheid, de vijfde dimensie kent geen conflicten. Daarin gaan we liefdevol en met respect met elkaar om. Maar we kunnen natuurlijk niet naar de vijfde dimensie als we blijven steken in het dualisme met onze manier van denken (in goed en fout, in oordelen), die gebaseerd is op de afgescheidenheid.
Michael* hierover: "Zie je eigen conflicten als een uitdaging en ga ze zeker niet uit de weg. ZE ZIJN DE WEG OM VERDER TE KOMEN. In het kader van het zuiveringsproces waar jullie planeet doorheen gaat is het vanzelfsprekend dat veel negativiteit aan het licht komt. Laat je negatieve gevoelens naar aanleiding van een conflict aan de oppervlakte van je bewustzijn komen, beoordeel ze niet en schenk ze aan het licht. Maak je gedachten en gevoelens kenbaar aan degene waarmee je een conflict hebt, zonder verwijten, zonder oordelen. Het is aan de ander wat hij/zij daarmee doet. Hij/zij kan er iets van leren of niet. Bedenk dat ieder conflict bij het grote spel van het leven op aarde hoort. Je kan winnen of verliezen. Het is niet belangrijk. Winst en verlies horen bij de oude Aarde. In de nieuwe aarde zullen er geen conflicten meer bestaan omdat men altijd in Wij-termen denkt en vanuit onvoorwaardelijke liefde en respect handelt.
Durf in jezelf het duister onder ogen te zien, je hoef je nergens voor te schamen. Durf je kwetsbaar op te stellen bij een conflict in de wetenschap dat je altijd beschermd bent. Er kan je nooit iets gebeuren, hoogstens dat je ego een deukje oploopt. We houden onvoorwaardelijk van jou met je duisternis en je licht."
*Michael, met dank aan Katerina Karanika!
.
woensdag 21 maart 2012
Eenheidservaring
Van een van mijn lezers krijg ik een prachtig verhaal toegestuurd. "Het is een ervaring die mij veel geleerd heeft over de eenheid en verbondenheid met de grootsheid en ziel van ’t leven," schrijft hij.
"Ik maakte zoals ik wel vaker doe een lekkere wandeling bij ons in ’t duingebied, waarna ik in die tijd nog wel 'ns ging zitten met m'n ogen dicht op een mooie duintop, genietend van de vogels, wind in m'n gezicht en de stilte...
Na mijn meditatie zag ik dat er een 'doodgewone' vlieg op mijn hand neerstreek. Ik nam deze vlieg geheel in mijn wezen op en alle aandacht werd er naar toe gezogen. Eigenlijk was ik er als persoon Edwin niet meer en werd ik dus direct één met onze kleine gevleugelde vriend.
Vervolgens werd ik overspoeld door een enorm diep gevoel van liefde en respect en mijn hart begon geweldig te vibreren, ik werd opgetild tot enorme hoogte en kon alleen maar STIL ZIJN. De tranen van liefde en geluk rolden over mijn wangen, en ik was sprakeloos één met de ervaring, gevoel, sensaties in en buiten mijn lichaam.
Ik bewoog mijn hand naar dit 'kleine' beestje toe en deze bleef ongeroerd en stil zitten. Vervolgens raakte ik zijn vleugeltjes aan en kon dus gewoon zijn lijfje aaien zolang ik maar in deze eenheid verbleef en niet ging denken. En dat merkte ik, want na een tijdje kwamen er weer beredenerende gedachten op en ploep... weg was mijn vriend...
Deze ervaring heeft mij veel bijgebracht. Met name groot respect voor de dieren tot de allerkleinste soort aan toe en de natuur. En ’t grappige van alles was: als 'ik' als persoon verdwijn wordt ’t grote oneindige NIETS gevuld met ALLES.
En als de kleine ik er dus niet meer is, treedt de ware IK op de voorgrond. Ben sowieso sinds deze gebeurtenis een stuk minder slaaf van m'n gedachten geworden, ze komen nog wel steeds (al is ’t zeker in mindere mate) maar de identificatie is grotendeels verwenen."
Dankjewel voor het delen, Edwin!
.
dinsdag 20 maart 2012
Optimist
Wat ik heb ontdekt: Elk
ongemakkelijk, onprettig gevoel is een onveilig gevoel. Dat komt dus voort uit
niet verbonden zijn, gebrek aan vertrouwen. Door in verbinding te zijn, heb je
ook vertrouwen.
Het is leuk dat mensen
mij zo’n optimist noemen. Zelf ervaar ik dat helemaal niet altijd zo. Maar ik
ben het wel. Diep in mij zit een diep vertrouwen. Dat is waar het om gaat. De
rest komt van buitenaf. Je hoeft je er niet door van de wijs te laten brengen.
.
maandag 19 maart 2012
De gouden evolutiefase
Het artikel 'Hoe gaan we dat doen, de wereld vernieuwen?' kun je nu in z'n geheel lezen op Nieuwetijdskind.
In dit artikel interessante, mooie en bemoedigende antwoorden van Michaël, gechanneld door Katerina Karanika, zoals:
Schaarste is een illusie van de derde dimensie, overvloed is je natuurlijke staat van zijn.
Overvloed is een staat van zijn zoals vreugde, vertrouwen en liefde.
Genees jezelf van je hebzucht en overvloed is onderweg.
De komende jaren zullen de juiste mensen op de juiste plek komen te werken met als gevolg verbetering van kwaliteit en effectiviteit. Beloning in geld, gepaard gaande met status, zal geleidelijk aan verdwijnen. De beloning zal uit jullie zelf komen. Jullie zullen met plezier werken of ik kan beter zeggen: bezig zijn, want ook het woord ‘werken’ zal mettertijd uit jullie vocabulaire verdwijnen.
In weer en wind op het land werken zal geen ‘werken’ meer worden genoemd, maar: lekker buiten bezig zijn, in alle dankbaarheid. Het werk met communicatiemiddelen of achter een machine zal worden gedaan door mensen die daar plezier aan beleven en hun talenten of vaardigheden uitoefenen.
Vergeet niet dat iedereen z’n eigen verantwoordelijkheid zal dragen en niet alleen de hoogopgeleiden of de leiders. Zolang geld verdienen de motivatie is om verantwoordelijkheid te dragen en zodra jullie bang zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor alles wat je doet, zal de huidige situatie nooit veranderen.
Maar we zeggen jullie dat de situatie reeds aan het veranderen is. Jullie zijn aan het veranderen. Het is misschien nog niet zichtbaar, omdat het nog maar een klein deel van de mensheid is, die verantwoordelijkheid neemt en afgekickt is van hebzucht en prestatie en beloning. Maar de plekken op aarde worden groter en groter. Begin eerst bij jezelf. Wat zijn je eigen behoeftes? Wat heb je echt nodig om gelukkig te zijn en wat doe je het liefst? Zorg dat je aan je eigen behoeftes gaat voldoen en blijf om je heen kijken. Zie je al verandering bij je vrienden, je buren, in de sociale media? Zoek bewust naar die veranderingen en focus je niet op het oude systeem en het nieuws in de media.
Jullie zijn de gouden evolutiefase binnen gegaan. Bereid je voor op enorme veranderingen. Wees niet bang maar nieuwsgierig. Treed de nieuw tijd met vreugde en vertrouwen tegemoet.
.
In dit artikel interessante, mooie en bemoedigende antwoorden van Michaël, gechanneld door Katerina Karanika, zoals:
Schaarste is een illusie van de derde dimensie, overvloed is je natuurlijke staat van zijn.
Overvloed is een staat van zijn zoals vreugde, vertrouwen en liefde.
Genees jezelf van je hebzucht en overvloed is onderweg.
De komende jaren zullen de juiste mensen op de juiste plek komen te werken met als gevolg verbetering van kwaliteit en effectiviteit. Beloning in geld, gepaard gaande met status, zal geleidelijk aan verdwijnen. De beloning zal uit jullie zelf komen. Jullie zullen met plezier werken of ik kan beter zeggen: bezig zijn, want ook het woord ‘werken’ zal mettertijd uit jullie vocabulaire verdwijnen.
In weer en wind op het land werken zal geen ‘werken’ meer worden genoemd, maar: lekker buiten bezig zijn, in alle dankbaarheid. Het werk met communicatiemiddelen of achter een machine zal worden gedaan door mensen die daar plezier aan beleven en hun talenten of vaardigheden uitoefenen.
Vergeet niet dat iedereen z’n eigen verantwoordelijkheid zal dragen en niet alleen de hoogopgeleiden of de leiders. Zolang geld verdienen de motivatie is om verantwoordelijkheid te dragen en zodra jullie bang zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor alles wat je doet, zal de huidige situatie nooit veranderen.
Maar we zeggen jullie dat de situatie reeds aan het veranderen is. Jullie zijn aan het veranderen. Het is misschien nog niet zichtbaar, omdat het nog maar een klein deel van de mensheid is, die verantwoordelijkheid neemt en afgekickt is van hebzucht en prestatie en beloning. Maar de plekken op aarde worden groter en groter. Begin eerst bij jezelf. Wat zijn je eigen behoeftes? Wat heb je echt nodig om gelukkig te zijn en wat doe je het liefst? Zorg dat je aan je eigen behoeftes gaat voldoen en blijf om je heen kijken. Zie je al verandering bij je vrienden, je buren, in de sociale media? Zoek bewust naar die veranderingen en focus je niet op het oude systeem en het nieuws in de media.
Jullie zijn de gouden evolutiefase binnen gegaan. Bereid je voor op enorme veranderingen. Wees niet bang maar nieuwsgierig. Treed de nieuw tijd met vreugde en vertrouwen tegemoet.
.
zondag 18 maart 2012
Trilling en harmonie
Mensen begrijpen vaak niet waarom het zoveel uitmaakt hoe je denkt, praat en welke woorden je gebruikt. Het bepaalt niet alleen hoe je in het leven staat, maar ook hoe je leven eruit ziet en wat je verspreidt en aantrekt. Dat gaat samen.
Alles is energie en trilling en wij hebben een persoonlijk en uniek trillingsveld, dat communiceert met de wereld om ons heen, met het hele universum zelfs. We zijn als mens ook in staat om controle te hebben over onze gedachten, al vergt dat wel discipline. We zijn geneigd om die gedachten te richten op zaken die ons niet lekker zitten en onze gedachten kunnen ons steeds weer daarnaartoe terugtrekken. Het beïnvloedt je gevoel en dat gevoel is weer bepalend voor je trillingsveld. Dat trillingsveld bepaalt wat je aantrekt en verspreidt en zo kun je dus in stand houden wat je dwars zit of - als je je hiervan bewust bent - zaken juist doorbreken.
Als ik boos ben op iemand kan dat bijvoorbeeld als een donkere wolk in mijn systeem blijven hangen en een katerig gevoel opleveren, dat overal invloed op heeft. Als ik niet in staat ben mijn gedachten te richten op vrolijker zaken, lost het zich niet op. Het zijn onze gedachten ergens over, die zo'n donkere wolk in stand houden. Er een verhaal van maken, dat we meeslepen in ons leven. Dat iets of iemand moeilijk is bijvoorbeeld. Betrap je jezelf er wel eens op dat je zo ergens over praat of denkt? Over jezelf, over een ander, over waar je mee bezig bent, over een ziekte of zwakte van jezelf of een ander? Pas op: je houdt het in stand!
Maak er eens ander verhaal van. Ook al zegt je mind dan: 'dat klopt niet, het is niet waar', dat maakt niet uit. Als het je lukt op een andere manier naar het verhaal te kijken, het te herschrijven (wat een hele sterke tool is), waardoor je de angel eruit kunt halen en het anders kan gaan voelen, dan herschrijf je daarmee je eigen verhaal. Alles heeft altijd twee kanten, zie die andere kant! Zo kun je bijvoorbeeld dankbaar zijn voor wat je van een situatie hebt geleerd, dat je het hebt meegemaakt, omdat je daardoor ook iets anders ontdekt hebt, als je boos bent op iemand, is er waarschijnlijk ook liefde voor die persoon. Als je ziek bent, weet je ook hoe het is om gezond te zijn. Koester de momenten dat je je goed voelt. Stel je voor hoe het is om gezond te zijn, hoe blij en dankbaar je daarvoor bent.
Blijdschap, dankbaarheid, liefde en vrede zijn hoge trillingen. Als je dat kunt voelen, verhoogt het je hele trillingsveld. Hoe je dat bereikt doet er niet toe, maar je daarop richten werkt. Nodig het uit en het komt.
Met het volledig accepteren van zoiets als ziekte, boosheid, verdriet, pijn, frustratie of wat dan ook, neutraliseer je de lage trillingen en is de transformatie al ingezet. Ertegen vechten houdt het in stand. Zet je gedachten dus bewust in om je gevoelens te erkennen, maar ook om ze niet in stand te houden! Vertel jezelf eens een ander verhaal. Of ga eens anders praten over jezelf, anderen of situaties tegen mensen in je omgeving en zie wat een wonderen dat doet! Richt je op het licht, altijd! Want dat is de kortste weg.
Het heeft echt geen zin je vast te draaien in ingewikkelde redenaties, met 1000 argumenten te komen waarom iets niet kan of moeilijk is, het heeft geen zin te denken dat je gelijk moet hebben, je gelijk moet bewijzen. Het heeft alleen maar zin om eruit te stappen en het zichzelf te laten oplossen door het niet verder te voeden, maar je aandacht te verleggen. Je kunt er zelfs vanuit gaan dat alles zichzelf oplost als je je er niet mee bemoeit.
Dat is de kunst van het ZIJN, tevreden en dankbaar zijn, genieten van het zijn. Vandaar dat meditatie zo'n wondermiddel is. Het brengt je hele trillingsveld weer terug in harmonie. Omdat je alles er laat zijn, maar dus ook weer kunt laten vertrekken. Je leeft vanuit je eigen harmonie.
.
Alles is energie en trilling en wij hebben een persoonlijk en uniek trillingsveld, dat communiceert met de wereld om ons heen, met het hele universum zelfs. We zijn als mens ook in staat om controle te hebben over onze gedachten, al vergt dat wel discipline. We zijn geneigd om die gedachten te richten op zaken die ons niet lekker zitten en onze gedachten kunnen ons steeds weer daarnaartoe terugtrekken. Het beïnvloedt je gevoel en dat gevoel is weer bepalend voor je trillingsveld. Dat trillingsveld bepaalt wat je aantrekt en verspreidt en zo kun je dus in stand houden wat je dwars zit of - als je je hiervan bewust bent - zaken juist doorbreken.
Als ik boos ben op iemand kan dat bijvoorbeeld als een donkere wolk in mijn systeem blijven hangen en een katerig gevoel opleveren, dat overal invloed op heeft. Als ik niet in staat ben mijn gedachten te richten op vrolijker zaken, lost het zich niet op. Het zijn onze gedachten ergens over, die zo'n donkere wolk in stand houden. Er een verhaal van maken, dat we meeslepen in ons leven. Dat iets of iemand moeilijk is bijvoorbeeld. Betrap je jezelf er wel eens op dat je zo ergens over praat of denkt? Over jezelf, over een ander, over waar je mee bezig bent, over een ziekte of zwakte van jezelf of een ander? Pas op: je houdt het in stand!
Maak er eens ander verhaal van. Ook al zegt je mind dan: 'dat klopt niet, het is niet waar', dat maakt niet uit. Als het je lukt op een andere manier naar het verhaal te kijken, het te herschrijven (wat een hele sterke tool is), waardoor je de angel eruit kunt halen en het anders kan gaan voelen, dan herschrijf je daarmee je eigen verhaal. Alles heeft altijd twee kanten, zie die andere kant! Zo kun je bijvoorbeeld dankbaar zijn voor wat je van een situatie hebt geleerd, dat je het hebt meegemaakt, omdat je daardoor ook iets anders ontdekt hebt, als je boos bent op iemand, is er waarschijnlijk ook liefde voor die persoon. Als je ziek bent, weet je ook hoe het is om gezond te zijn. Koester de momenten dat je je goed voelt. Stel je voor hoe het is om gezond te zijn, hoe blij en dankbaar je daarvoor bent.
Blijdschap, dankbaarheid, liefde en vrede zijn hoge trillingen. Als je dat kunt voelen, verhoogt het je hele trillingsveld. Hoe je dat bereikt doet er niet toe, maar je daarop richten werkt. Nodig het uit en het komt.
Met het volledig accepteren van zoiets als ziekte, boosheid, verdriet, pijn, frustratie of wat dan ook, neutraliseer je de lage trillingen en is de transformatie al ingezet. Ertegen vechten houdt het in stand. Zet je gedachten dus bewust in om je gevoelens te erkennen, maar ook om ze niet in stand te houden! Vertel jezelf eens een ander verhaal. Of ga eens anders praten over jezelf, anderen of situaties tegen mensen in je omgeving en zie wat een wonderen dat doet! Richt je op het licht, altijd! Want dat is de kortste weg.
Het heeft echt geen zin je vast te draaien in ingewikkelde redenaties, met 1000 argumenten te komen waarom iets niet kan of moeilijk is, het heeft geen zin te denken dat je gelijk moet hebben, je gelijk moet bewijzen. Het heeft alleen maar zin om eruit te stappen en het zichzelf te laten oplossen door het niet verder te voeden, maar je aandacht te verleggen. Je kunt er zelfs vanuit gaan dat alles zichzelf oplost als je je er niet mee bemoeit.
Dat is de kunst van het ZIJN, tevreden en dankbaar zijn, genieten van het zijn. Vandaar dat meditatie zo'n wondermiddel is. Het brengt je hele trillingsveld weer terug in harmonie. Omdat je alles er laat zijn, maar dus ook weer kunt laten vertrekken. Je leeft vanuit je eigen harmonie.
.
vrijdag 16 maart 2012
Healing
Dan ga ik nu een geheim vertellen. Nadat ik de cursus 'Herschrijf je eigen leven' op papier heb gezet, vraag ik me af of dat inderdaad is wat ik te doen heb. Ik krijg een verrassend antwoord. Hoe werkt dat? Ik ga er even voor zitten, in de meditatieve stand - zoals ik dat noem - en vraag dan een duidelijk antwoord, een aanwijzing. Even later ontvang ik een mail van iemand, die ik twee weken geleden quasi-nonchalant een healing heb gegeven voor haar knie, omdat ze al maanden moeilijk liep. Ze huppelde niet meteen door de straten, dus het effect was niet merkbaar. Nu schrijft ze: "Je hebt toch wel een wonder bij mij verricht. Ik heb al meer dan 10 dagen geen diclofenac meer hoeven slikken voor de pijn aan mijn onderbeen. Ik loop iedere dag een flink stuk met volledige aandacht op het goed gebruiken van mijn knie en vooral afwikkelen van mijn voet. Ik ben je zoooo dankbaar." En ze stuurt een foto mee van iemand met ernstige rugklachten. Of ik daar ook iets voor kan doen. Natuurlijk, ik doe het meteen. De volgende dag hoor ik dat de man - na een onrustige nacht - zonder pijn is opgestaan en weer aan het werk kan. Hij staat versteld.
Wat is dan nu het antwoord op mijn vraag? Ik denk dat 'Herschrijf je eigen leven" ook een vorm van healing is, in elk geval krijgt men dat erbij kado. Dat is het geheim...
En als het goed is, is dat het geheim van alles. Misschien een mooie richtlijn voor iedereen: Draagt dat wat je doet bij aan 'healing', verbetering van de wereld? Aan de nieuwe wereld, waarin alles en iedereen tot z'n recht komt, waarin respect is voor elkaar, de natuur, de dieren en last but not least: voor onszelf. Waarin we niet langer vanuit onze eigen pijn of angst hoeven te leven en anderen daar (bewust of onbewust) weer mee opzadelen. Waarin we leven vanuit kracht en vertrouwen en het beste uit onszelf halen en het beste in elkaar zien, waarderen en stimuleren. Healing is puur intentie.
.
Wat is dan nu het antwoord op mijn vraag? Ik denk dat 'Herschrijf je eigen leven" ook een vorm van healing is, in elk geval krijgt men dat erbij kado. Dat is het geheim...
En als het goed is, is dat het geheim van alles. Misschien een mooie richtlijn voor iedereen: Draagt dat wat je doet bij aan 'healing', verbetering van de wereld? Aan de nieuwe wereld, waarin alles en iedereen tot z'n recht komt, waarin respect is voor elkaar, de natuur, de dieren en last but not least: voor onszelf. Waarin we niet langer vanuit onze eigen pijn of angst hoeven te leven en anderen daar (bewust of onbewust) weer mee opzadelen. Waarin we leven vanuit kracht en vertrouwen en het beste uit onszelf halen en het beste in elkaar zien, waarderen en stimuleren. Healing is puur intentie.
.
donderdag 15 maart 2012
Richtingaanwijzers
Een andere lezer schrijft: "De regelmatig terugkerende onderwerpen als passie & bezieling raken mij diep, en dit is ook iets wat erg actueel is in mijn leven. Heb de laatste tijd een enorm innerlijk verlangen ‘een soort van niet aflatende druk’ om zaken op een ander spoor te gaan zetten en meer vanuit gevoel, passie te gaan doen. Hoe en wat vind ik nog lastig om te doorgronden."
Hiermee spreekt hij een gevoel uit wat velen momenteel hebben. Sommigen hebben hun eigen spoor al gevonden en ook al is het soms wat worstelen, ze weten en voelen wel wat ze te doen hebben. Anderen zijn nog op zoek en weten het niet zo goed. Vraag het, is mijn eenvoudige advies. Vraag of het leven je de weg wijst en de mogelijkheden laat zien. Luister naar je hart. Daar waar je warm, vrolijk en enthousiast van wordt, daar loopt het spoor. Vaak dichterbij dan je denkt!
Wat me opvalt is dat mensen vaak hun eigen talenten niet zien, onderkennen of zelfs wegcijferen. Dat is een vreemd ondermijnend aspect van de mens. Durf eens voor jezelf op een rijtje te zetten waar je goed in bent. Wees er eens trots op. Weet dat dat je rijkdom is, je geschenk. Eer het! Je hebt het gekregen om het te benutten.
Toen ik 'mijn' Duizendpoot ruim 15 jaar geleden voor het eerst tegenkwam, was hij alles kwijt. Alles. Zelfs zijn vrijheid en zijn familie. Maar niet zijn kracht en z'n wil om opnieuw te beginnen. Wat diepe indruk op me gemaakt heeft, is dat hij achteraf zei: "Op een gegeven moment keek ik naar mijn handen en dacht ik: Ze kunnen me alles afnemen, maar niet wat ik kan met mijn handen." En nu? Eigenhandig - met een beetje hulp... die dan ook niet voor niets op je pad komt! - heeft hij een goedlopend bedrijf opgebouwd, draaiend op zijn passie en zijn overtuiging dat hij alles kan met die handen. Wat kapot is, weet hij te repareren, hij staat te juichen als iets weer functioneert, verbouwt huizen, legt leidingen aan, doet mensen versteld staan met zijn creatieve oplossingen. Bovenal is hij dankbaar, omdat hij weet wat het waard is.
Nog een mooi voorbeeld: Een van mijn beste studenten op de School voor Journalistiek was een meisje uit Bosnië. Gedreven, fanatiek zelfs, kwam ze overal nieuws tegen, maakte foto's en wist ze nog geplaatst te krijgen in de krant ook. Ze had de school eigenlijk niet nodig om journalist te zijn. Op een dag vertelde ze me over het moment waarop ze besloten had journalist te worden: Ze zat als kind in dat kamp in Bosnië, dat we allemaal nog kennen van die ene schokkende foto, omdat het ons deed denken aan concentratiekampen. Een journalist had dat kamp aangetroffen en de foto verspreidde zich over de wereld. Ze werden daardoor bevrijd. Met trots heb ik haar haar diploma uitgereikt!
In feite is het makkelijker keuzes maken als je niks meer te verliezen hebt, omdat alle wegen dan open liggen. Maar is het nodig om eerst in zulke extreme omstandigheden terecht te komen, voordat je weet wat je wil en kan en dat ook gaat doen? Nee, dat denk ik niet. Wel zijn deze mensen voorbeelden voor ons. Wat zou jij gaan doen als je helemaal niks meer had? Waar komt jouw drive vandaan? Waar geloof je in? Wat wil je bijdragen aan de wereld? Wat zou je gaan doen als je helemaal niks te verliezen had?
Interessante vragen, die je jezelf kunt stellen. Waarbij je natuurlijk ook je angsten tegenkomt en onder ogen kunt gaan zien. In hoeverre zijn het je angsten, je zekerheden, die je tegenhouden? En wat als dat niet zo zou zijn? Wees niet bang voor je passie, want wat deze voorbeelden ook vertellen is dat een keuze vanuit overtuiging, vanuit geloof in jezelf en wat je doet, een sterke keuze is, die je kracht geeft.
Je voelt als je op de goeie weg bent, je voelt wel waar je hart van openspringt, waar je blij van wordt. Daar mag je voor kiezen. Je voelt ook wat je niet bevalt en waar je niet blij van wordt. Ook dat vertelt je iets. "Doe nooit iets waar je niet achter staat," vertelde ik al mijn studenten altijd. Het was de eerste les die ik zelf kreeg op de school voor Journalistiek en de enige eigenlijk die ik onthouden heb. Vertrouw op je eigen gevoel, het is je kompas. Je weet wat je kan, je weet waar je goed in bent en je weet - diep in jezelf echt! - wat je het liefst zou willen! Durf ervan te dromen en volg de richtingaanwijzers...
Tot slot: het hoeft geen moeilijke en zware weg te zijn. Dat is wat we er zelf van maken. Obstakels zijn angsten, die je - met je intentie als gereedschap - kunt vervangen door vertrouwen. En vertrouwen baant de weg...
.
Hiermee spreekt hij een gevoel uit wat velen momenteel hebben. Sommigen hebben hun eigen spoor al gevonden en ook al is het soms wat worstelen, ze weten en voelen wel wat ze te doen hebben. Anderen zijn nog op zoek en weten het niet zo goed. Vraag het, is mijn eenvoudige advies. Vraag of het leven je de weg wijst en de mogelijkheden laat zien. Luister naar je hart. Daar waar je warm, vrolijk en enthousiast van wordt, daar loopt het spoor. Vaak dichterbij dan je denkt!
Wat me opvalt is dat mensen vaak hun eigen talenten niet zien, onderkennen of zelfs wegcijferen. Dat is een vreemd ondermijnend aspect van de mens. Durf eens voor jezelf op een rijtje te zetten waar je goed in bent. Wees er eens trots op. Weet dat dat je rijkdom is, je geschenk. Eer het! Je hebt het gekregen om het te benutten.
Toen ik 'mijn' Duizendpoot ruim 15 jaar geleden voor het eerst tegenkwam, was hij alles kwijt. Alles. Zelfs zijn vrijheid en zijn familie. Maar niet zijn kracht en z'n wil om opnieuw te beginnen. Wat diepe indruk op me gemaakt heeft, is dat hij achteraf zei: "Op een gegeven moment keek ik naar mijn handen en dacht ik: Ze kunnen me alles afnemen, maar niet wat ik kan met mijn handen." En nu? Eigenhandig - met een beetje hulp... die dan ook niet voor niets op je pad komt! - heeft hij een goedlopend bedrijf opgebouwd, draaiend op zijn passie en zijn overtuiging dat hij alles kan met die handen. Wat kapot is, weet hij te repareren, hij staat te juichen als iets weer functioneert, verbouwt huizen, legt leidingen aan, doet mensen versteld staan met zijn creatieve oplossingen. Bovenal is hij dankbaar, omdat hij weet wat het waard is.
Nog een mooi voorbeeld: Een van mijn beste studenten op de School voor Journalistiek was een meisje uit Bosnië. Gedreven, fanatiek zelfs, kwam ze overal nieuws tegen, maakte foto's en wist ze nog geplaatst te krijgen in de krant ook. Ze had de school eigenlijk niet nodig om journalist te zijn. Op een dag vertelde ze me over het moment waarop ze besloten had journalist te worden: Ze zat als kind in dat kamp in Bosnië, dat we allemaal nog kennen van die ene schokkende foto, omdat het ons deed denken aan concentratiekampen. Een journalist had dat kamp aangetroffen en de foto verspreidde zich over de wereld. Ze werden daardoor bevrijd. Met trots heb ik haar haar diploma uitgereikt!
In feite is het makkelijker keuzes maken als je niks meer te verliezen hebt, omdat alle wegen dan open liggen. Maar is het nodig om eerst in zulke extreme omstandigheden terecht te komen, voordat je weet wat je wil en kan en dat ook gaat doen? Nee, dat denk ik niet. Wel zijn deze mensen voorbeelden voor ons. Wat zou jij gaan doen als je helemaal niks meer had? Waar komt jouw drive vandaan? Waar geloof je in? Wat wil je bijdragen aan de wereld? Wat zou je gaan doen als je helemaal niks te verliezen had?
Interessante vragen, die je jezelf kunt stellen. Waarbij je natuurlijk ook je angsten tegenkomt en onder ogen kunt gaan zien. In hoeverre zijn het je angsten, je zekerheden, die je tegenhouden? En wat als dat niet zo zou zijn? Wees niet bang voor je passie, want wat deze voorbeelden ook vertellen is dat een keuze vanuit overtuiging, vanuit geloof in jezelf en wat je doet, een sterke keuze is, die je kracht geeft.
Je voelt als je op de goeie weg bent, je voelt wel waar je hart van openspringt, waar je blij van wordt. Daar mag je voor kiezen. Je voelt ook wat je niet bevalt en waar je niet blij van wordt. Ook dat vertelt je iets. "Doe nooit iets waar je niet achter staat," vertelde ik al mijn studenten altijd. Het was de eerste les die ik zelf kreeg op de school voor Journalistiek en de enige eigenlijk die ik onthouden heb. Vertrouw op je eigen gevoel, het is je kompas. Je weet wat je kan, je weet waar je goed in bent en je weet - diep in jezelf echt! - wat je het liefst zou willen! Durf ervan te dromen en volg de richtingaanwijzers...
Tot slot: het hoeft geen moeilijke en zware weg te zijn. Dat is wat we er zelf van maken. Obstakels zijn angsten, die je - met je intentie als gereedschap - kunt vervangen door vertrouwen. En vertrouwen baant de weg...
.
woensdag 14 maart 2012
Self-supporting
Wat een feest: de bijkomstigheid van het vorige bericht is dat ik nu mails krijg van mensen, die ik (nog) niet kende, maar die wel mijn blog blijken te volgen. Fijn om te horen dat het voor velen zoveel herkenning oplevert!
Interessant ook om te weten hoe mensen al bezig zijn met het vormgeven van hun zelfvoorzienende woongemeenschap, zoals hier in de Eifel: "Wij wonen sinds 4 jaar in de Oostkantons van België en proberen daar volledig ‘self-supporting’ te leven, wat heel goed lukt!! We hebben een enorme moestuin volgens de Permacultuur, we hebben al 1000 struiken en bomen geplant, bijenhotels gemaakt en prachtige bloementuinen. We hebben op onze grond bijna alle planten die in de lijst voorkomen en hebben dus enorm veel bijen en vlinders!!!"
Lieve lezers in binnen- en buitenland, hou me vooral op de hoogte van zulke initiatieven! Hartelijk dank!
.
Interessant ook om te weten hoe mensen al bezig zijn met het vormgeven van hun zelfvoorzienende woongemeenschap, zoals hier in de Eifel: "Wij wonen sinds 4 jaar in de Oostkantons van België en proberen daar volledig ‘self-supporting’ te leven, wat heel goed lukt!! We hebben een enorme moestuin volgens de Permacultuur, we hebben al 1000 struiken en bomen geplant, bijenhotels gemaakt en prachtige bloementuinen. We hebben op onze grond bijna alle planten die in de lijst voorkomen en hebben dus enorm veel bijen en vlinders!!!"
Lieve lezers in binnen- en buitenland, hou me vooral op de hoogte van zulke initiatieven! Hartelijk dank!
.
dinsdag 13 maart 2012
Hoe gaan we dat doen, de wereld vernieuwen?
Nog steeds vragen veel mensen zich af of de wereld zal vergaan in 2012. Nee. We zijn de wereld aan het vernieuwen. We zitten middenin dat proces. Alleen weet nog lang niet iedereen dat wij zelf die nieuwe wereld vorm kunnen gaan geven. Niet voor niets horen we steeds meer over gedachtenkracht, leren manifesteren. We manifesteren alles allang zelf, ook al hebben we het niet in de gaten. Je creëert je eigen leven, of je je daar nu van bewust bent of niet. Maar het voordeel van je ervan bewustzijn is dat je keuzes kunt maken. Dat je een einde kunt maken aan bepaalde situaties die je steeds creëert en die je niet zo goed bevallen, bijvoorbeeld. En is dit geen heerlijke gedachte: Ok, als ik dit zelf gecreëerd heb, moet ik het ook anders kunnen creëren... (als iets je niet bevalt)?
Het vormgeven van de nieuwe wereld doen we samen, het is een samenspel, waarin iedereen z'n eigen verantwoordelijkheid heeft en z'n eigen passie kan volgen. Werken zal niet meer voelen als werken, omdat je doet waar je hart ligt, waar jouw persoonlijke talent zich tot z'n recht voelt komen. We doen het samen en we doen het zelf. We gaan ook andere samenlevingsvormen creëren, die zelfvoorzienend zijn, waarin we elkaar aanvullen. Ik heb via Katerina Karanika een aantal vragen aan aartsengel Michaël gesteld over 'de nieuwe wereld' en de antwoorden daarop deel ik graag ik graag met jullie. Je kunt me een mail sturen als je het artikel wilt ontvangen.
.
Het vormgeven van de nieuwe wereld doen we samen, het is een samenspel, waarin iedereen z'n eigen verantwoordelijkheid heeft en z'n eigen passie kan volgen. Werken zal niet meer voelen als werken, omdat je doet waar je hart ligt, waar jouw persoonlijke talent zich tot z'n recht voelt komen. We doen het samen en we doen het zelf. We gaan ook andere samenlevingsvormen creëren, die zelfvoorzienend zijn, waarin we elkaar aanvullen. Ik heb via Katerina Karanika een aantal vragen aan aartsengel Michaël gesteld over 'de nieuwe wereld' en de antwoorden daarop deel ik graag ik graag met jullie. Je kunt me een mail sturen als je het artikel wilt ontvangen.
.
maandag 12 maart 2012
Hemelsleutel
"En de hemelsleutel, die heeft iedereen...' hoor ik opeens een briljante quote, tussen neus en lippen door gemonteerd in de bijenfilm. Dat is het: we hebben allemaal die sleutel tot onze beschikking!
zondag 11 maart 2012
'Bereid ons een weg'
Onbevangen en optimistisch als altijd stappen we het bolwerk van de BD-imkers binnen omdat Piek daar is uitgenodigd om te vertellen over het Zutphense Bijenlint. Ik heb op haar verzoek de eerste versie van de documentaire-in-wording onder mijn arm om te vertonen. Een preview, waarin men een indruk krijgt van het Bijenlint, maar waarin vooral de boodschap van de bijen zelf - verwoord door Piek - de rode draad vormt: Samenwerken, doe iets! En doe het op een positief strijdbare manier...
Gelukkig zijn we het slotakkoord van de dag, want het heeft heel wat voeten in aarde om aansluiting te vinden: klaarblijkelijk ontstond er kortsluiting in het kabeltje tussen laptop en beamer bij de eerste poging. Geen beeld. Ook geen geluid trouwens. Ondertussen komt de vraag of wij tijd in kunnen ruimen, omdat er iemand een nieuw punt op de agenda wil: de strijd tegen insekticiden. Dat willen we niet. We benadrukken dat we de dag juist met een positieve schwung willen afsluiten, omdat de bijen dat zelf heel duidelijk aangeven als 'de enige weg'. De situatie is heel ernstig, ja, zeker. Maar stap uit de strijd, pak het op een positieve manier aan. Samen. Het gaat om bewustwording op grote schaal.
We hebben nog even, dus ik ga op goed geluk de stad in op zoek naar nieuwe kabeltjes. Als het de bedoeling is dat deze film vertoond wordt, dan kom ik vast precies de goeie winkel tegen... En jawel: Nog nooit een zaak gezien met zoveel soorten snoertjes! Gered!
Tegen de tijd dat we aan de beurt zijn, hebben we beeld. Bewegend beeld ook. Maar nog steeds geen geluid... Hoe kan dat nou? Als noodoplossing het sprekerszendertje bij de laptop houden? Okee... Begin maar vast... En jawel, wonder boven wonder klinkt het geluid opeens toch luid en duidelijk in de zaal als ik de film start! De bijenboodschap is sterk. Duidelijk en dringend, overtuigend. Ik ben het helemaal met mezelf eens dat ik ervoor gekozen heb de bijen zelf de boventoon te laten voeren in het verhaal. De stilte was voelbaar, vond Piek, die in de film verkondigt dat de bijen van iedereen zijn, niet alleen van de imkers...
Na afloop staat de man weer op, die het nog steeds wil hebben over de insekticiden. Beetje bruut kap ik hem af. Wij willen het erover hebben hoe we de bij tot beschermde diersoort kunnen uitroepen. Eigenlijk gaat het over hetzelfde natuurlijk, alleen de benadering is precies andersom. Waar richt je de aandacht op? Strijd en samenwerking gaan niet samen. De oplossing ligt in het overstijgen van alle (eigen)belangen, het gaat hier niet over 'gelijk', het gaat over de wereld. Een schone wereld, een wereld waarin de bijen een cruciale rol spelen. Zonder de bijen geen bevruchting van de gewassen, zonder de bijen geen leven meer voor de mensen. Daar gaat het over. Hoe gaan we dat algemeen goed maken? We kunnen allemaal iets doen, we hebben allemaal onze eigen verantwoordelijkheid en het heeft geen zin om maar naar elkaar te blijven wijzen.
Ga de goedbedoelende biologisch-dynamische imker èn de gewone imker maar eens uitleggen waarom het niet werkt om maar te blijven wijzen naar alles wat niet deugt, wat er mis is. Ga samenwerken en kijk wat er wèl mogelijk is! Maak iederèèn enthousiast om zich in te zetten voor de bijen, de verandering komt van onderaf. Een mentaliteitsverandering, dat begint in onszelf.
Er valt nog een hoop 'missiewerk' te verrichten... voelen we. Gelukkig is men ook onder de indruk: Velen komen ons na afloop bedanken en zijn heel blij met deze boodschap en de initiatieven van particulieren.
Aan het eind van de dag schijnt zowaar de zon (die kwam trouwens tijdens de film tevoorschijn...!) en we strijken neer op een terrasje om te evalueren. De boodschap van de bijen zelf, daar kan niemand omheen. Die zal wel resoneren. 'Bereid ons een weg,' was hun laatste dringende oproep van de week.
Wij zijn bereid die boodschap over te brengen. Doe je ook mee?
Wat iedereen alvast zelf kan doen:
* Zaai bloemen, maak uw tuin of perkje voor de deur bijvriendelijk door een diversiteit aan bloeiende planten, zie de bloemenkalender.
* Koop biologische produkten, bij voorkeur uit eigen streek.
* Zegt het voort!
En:
* Stel je vast voor hoe onze documentaire wordt uitgezonden op tv, dit voorjaar nog!
.
Gelukkig zijn we het slotakkoord van de dag, want het heeft heel wat voeten in aarde om aansluiting te vinden: klaarblijkelijk ontstond er kortsluiting in het kabeltje tussen laptop en beamer bij de eerste poging. Geen beeld. Ook geen geluid trouwens. Ondertussen komt de vraag of wij tijd in kunnen ruimen, omdat er iemand een nieuw punt op de agenda wil: de strijd tegen insekticiden. Dat willen we niet. We benadrukken dat we de dag juist met een positieve schwung willen afsluiten, omdat de bijen dat zelf heel duidelijk aangeven als 'de enige weg'. De situatie is heel ernstig, ja, zeker. Maar stap uit de strijd, pak het op een positieve manier aan. Samen. Het gaat om bewustwording op grote schaal.
We hebben nog even, dus ik ga op goed geluk de stad in op zoek naar nieuwe kabeltjes. Als het de bedoeling is dat deze film vertoond wordt, dan kom ik vast precies de goeie winkel tegen... En jawel: Nog nooit een zaak gezien met zoveel soorten snoertjes! Gered!
Tegen de tijd dat we aan de beurt zijn, hebben we beeld. Bewegend beeld ook. Maar nog steeds geen geluid... Hoe kan dat nou? Als noodoplossing het sprekerszendertje bij de laptop houden? Okee... Begin maar vast... En jawel, wonder boven wonder klinkt het geluid opeens toch luid en duidelijk in de zaal als ik de film start! De bijenboodschap is sterk. Duidelijk en dringend, overtuigend. Ik ben het helemaal met mezelf eens dat ik ervoor gekozen heb de bijen zelf de boventoon te laten voeren in het verhaal. De stilte was voelbaar, vond Piek, die in de film verkondigt dat de bijen van iedereen zijn, niet alleen van de imkers...
Na afloop staat de man weer op, die het nog steeds wil hebben over de insekticiden. Beetje bruut kap ik hem af. Wij willen het erover hebben hoe we de bij tot beschermde diersoort kunnen uitroepen. Eigenlijk gaat het over hetzelfde natuurlijk, alleen de benadering is precies andersom. Waar richt je de aandacht op? Strijd en samenwerking gaan niet samen. De oplossing ligt in het overstijgen van alle (eigen)belangen, het gaat hier niet over 'gelijk', het gaat over de wereld. Een schone wereld, een wereld waarin de bijen een cruciale rol spelen. Zonder de bijen geen bevruchting van de gewassen, zonder de bijen geen leven meer voor de mensen. Daar gaat het over. Hoe gaan we dat algemeen goed maken? We kunnen allemaal iets doen, we hebben allemaal onze eigen verantwoordelijkheid en het heeft geen zin om maar naar elkaar te blijven wijzen.
Ga de goedbedoelende biologisch-dynamische imker èn de gewone imker maar eens uitleggen waarom het niet werkt om maar te blijven wijzen naar alles wat niet deugt, wat er mis is. Ga samenwerken en kijk wat er wèl mogelijk is! Maak iederèèn enthousiast om zich in te zetten voor de bijen, de verandering komt van onderaf. Een mentaliteitsverandering, dat begint in onszelf.
Er valt nog een hoop 'missiewerk' te verrichten... voelen we. Gelukkig is men ook onder de indruk: Velen komen ons na afloop bedanken en zijn heel blij met deze boodschap en de initiatieven van particulieren.
Aan het eind van de dag schijnt zowaar de zon (die kwam trouwens tijdens de film tevoorschijn...!) en we strijken neer op een terrasje om te evalueren. De boodschap van de bijen zelf, daar kan niemand omheen. Die zal wel resoneren. 'Bereid ons een weg,' was hun laatste dringende oproep van de week.
Wij zijn bereid die boodschap over te brengen. Doe je ook mee?
Wat iedereen alvast zelf kan doen:
* Zaai bloemen, maak uw tuin of perkje voor de deur bijvriendelijk door een diversiteit aan bloeiende planten, zie de bloemenkalender.
* Koop biologische produkten, bij voorkeur uit eigen streek.
* Zegt het voort!
En:
* Stel je vast voor hoe onze documentaire wordt uitgezonden op tv, dit voorjaar nog!
.
vrijdag 9 maart 2012
Eenheid
Wat betekent Eenheid nou eigenlijk? Het betekent dat alles en iedereen met elkaar verbonden is. Dat al je acties, je handelingen, je gedachten, het doorbreken van je patronen, het oplossen van bepaalde situaties, zelfs het meppen van een mug of het planten van bloemetjes niet op zichzelf staan, maar deel zijn van het geheel en effect hebben op het geheel. Er is een groot veld van bewustzijn, waar je deel van uitmaakt. Op het moment dat jij daarin een stapje zet, een doorbraak in je manier van denken over iets bijvoorbeeld, gaat dat verder dan je vermoedt. Het heeft een effect op het totaal. Als ik in mijzelf een slag weet te maken, afreken met een bepaalde overtuiging bijvoorbeeld, heeft dat misschien ook wel effect op jou! En je bewust worden van dit soort dingen, heeft een effect op het totale bewustzijn van de mensheid.
De aandacht die ik op dit moment aan de bijen besteedt, omdat ik aan het monteren ben, is al een kracht, die de bijen steunt. Zelfs al heeft nog niemand de film gezien. En met hoe meer Liefde en aandacht ik aan het monteren ben, hoe meer de film zal bijdragen aan een betere en schonere wereld voor de bijen, maar ook voor onszelf. Tegelijkertijd voel ik ook dat ik word gesteund door onzichtbare (en soms zichtbare!) krachten als ik me hiervan bewust ben. Zo kan alles elkaar versterken...
Het is enerzijds bewustwording, anderzijds zijn het simpelweg de keuzes die je maakt. Als je luistert naar je gevoel is dat heel eenvoudig. Hoe anders zou ik me nu voelen als ik een film zou maken over bestrijdingsmiddelen en gifstoffen? Ik denk dat de zon dan niet zou schijnen vandaag!
Elke keer dat we de bijen gingen filmen, was het prachtig weer. Trouwens, ook als ik met Piek andere dieren ga filmen, zoals de vrolijke varkens in de modder, schijnt de zon, zelfs als dat niet is voorspeld. Dat vertelt me genoeg.
Laat je leiden door je ziel, die weet wat 'de weg' is... en doe wat je doet vanuit je hart, dan heeft het kracht en impact. En als je het niet vanuit je hart kunt doen, laat het dan, zou ik zeggen. Wat draag je dan bij? En als je je mind wilt gebruiken, gebruik hem dan om de keuze te maken: Op welke manier draag ik iets bij? Want elke bijdrage, hoe miniem ook, is van belang! Alles maakt uit.
.
De aandacht die ik op dit moment aan de bijen besteedt, omdat ik aan het monteren ben, is al een kracht, die de bijen steunt. Zelfs al heeft nog niemand de film gezien. En met hoe meer Liefde en aandacht ik aan het monteren ben, hoe meer de film zal bijdragen aan een betere en schonere wereld voor de bijen, maar ook voor onszelf. Tegelijkertijd voel ik ook dat ik word gesteund door onzichtbare (en soms zichtbare!) krachten als ik me hiervan bewust ben. Zo kan alles elkaar versterken...
Het is enerzijds bewustwording, anderzijds zijn het simpelweg de keuzes die je maakt. Als je luistert naar je gevoel is dat heel eenvoudig. Hoe anders zou ik me nu voelen als ik een film zou maken over bestrijdingsmiddelen en gifstoffen? Ik denk dat de zon dan niet zou schijnen vandaag!
Elke keer dat we de bijen gingen filmen, was het prachtig weer. Trouwens, ook als ik met Piek andere dieren ga filmen, zoals de vrolijke varkens in de modder, schijnt de zon, zelfs als dat niet is voorspeld. Dat vertelt me genoeg.
Laat je leiden door je ziel, die weet wat 'de weg' is... en doe wat je doet vanuit je hart, dan heeft het kracht en impact. En als je het niet vanuit je hart kunt doen, laat het dan, zou ik zeggen. Wat draag je dan bij? En als je je mind wilt gebruiken, gebruik hem dan om de keuze te maken: Op welke manier draag ik iets bij? Want elke bijdrage, hoe miniem ook, is van belang! Alles maakt uit.
.
donderdag 8 maart 2012
Adem alle pijn uit, adem de Liefde in!
Blijf niet hangen in je pijn, in je verwondingen, stop ermee die maar aandacht te blijven geven, erover te praten met anderen, stop het slachtofferschap! Begin aan je nieuwe leven!
Pak een leeg vel papier en vul het opnieuw in. Met je dromen, je idealen, je wensen, je doelen. Zie het voor je, voel het en blijf vooral daarop gefocussed. Het vergt discipline, zeker. En er is een nieuwe houding voor nodig. Een "Happy View houding": Weet dat alles mogelijk is, dat je zelf alles creëert (of in stand houdt!), dat jij degene bent die jouw leven vormgeeft en dus ook radicaal kan "herschrijven"!
Het is nu de tijd om dat te beseffen. Om te beseffen hoe je problemen, pijn, verdriet, verwondingen in stand houdt door daar maar mee bezig te blijven, door daar maar aandacht voor te blijven vragen. Het zijn enkel excuses om niet door te gaan, niet opnieuw te beginnen, niet je grotere zelf te ontdekken. Je houdt jezelf klein daarmee. Dus: Stop it! Stop aandacht te vragen voor je 'kleinzieligheid', denk groter. Alles is mogelijk, wij zijn alleen maar zelf degenen die onszelf beperken.
Het wordt je niet altijd in dank afgenomen, weet ik uit ervaring, als je niet meegaat in de klaagzang van een ander. Natuurlijk wil het ego van de ander (en dat van jezelf ook trouwens!) graag aandacht voor z'n zwakheid, z'n gekwetstheid, z'n pijn, z'n verhaal... Maar je hoeft er niet in mee te gaan. Voedt dat niet! Daar help je een ander niet mee. Ook al vindt die ander dat niet leuk, je helpt hem of haar of jezelf er meer mee dat verhaal te negeren en de aandacht te vestigen op de oneindige mogelijkheden, op het grote Zelf. Spreek de kracht aan in een ander. En laat die ander dan maar boos zijn als 'm dat niet bevalt. Dat is niet erg.
Met elk woord dat je zegt of schrijft kun je dingen creëren of dingen in stand houden. Wees je daarvan bewust. Het vormt je werkelijkheid. De enige methode om met je pijn en verdriet om te gaan is het laten gaan. Healen. Niet herhalen...
Hoe en waarom, dat lees je hieronder in een stukje van de boodschap van Amma, die blogvriend Peter me toestuurde met de woorden 'Stukken uit deze channeling zouden zo uit jouw pen afkomstig kunnen zijn. 'Yes indeed, ik vermoed dat ik door dezelfde bron gevoed word,' schreef ik terug. Het sluit helemaal aan bij mijn gevoelsmatige inzichten en persoonlijk vind ik het een verademing om dit te lezen! Zo eenvoudig is het: Adem het uit, de pijn van de verwonding en adem de liefde in, zodat het 'gat' zich kan opvullen met liefde:
"You re-wound yourself every time you tell that story and speak those words. You may continue to do that if you wish to stay the person who you are. And you are a glorious, wonderful being. If you wish, however, to change and become a new being in this new age, then it is time to stop retraumatizing yourself. Every time you say those things, you have a hammer you use to pound yourself on the head. Dear ones, stop pounding yourselves on the head. I don’t think that’s much fun.
So, what do you do? Every time you catch yourself thinking about a painful incident, tell yourself to stop thinking about it. Then go inside to the divine energies and say that you desire to release this wound now: “I deeply desire to no longer let this wound run my life.” Use whatever healing tools you wish. Each of you has access to healing tools. You can even breathe the wounds out of your body. Think now of a wound you hold on to. You may not think of it as a wound, but whatever it is that would make your life better if only it were released. And if you are ready to do this, say, “I’m ready to no longer have this govern my life anymore. I choose to totally release it. I breathe the energy of this wound out of my body now.” Feel the wound within your body. Breathe it out of your body. Realizing that now there is an empty space, ask your spiritual being, whoever that is, to please fill this space with all the love you needed at that time but did not receive. Just ask that now. Feel the love coming into you right now. Feel the love. Take a deep breath now.
If you wish to re-create yourself, then every time you catch yourself thinking of that wound, or any other wound, tell yourself that you will not think that way anymore. What has happened is that you have allowed your mind to control you. Go into your heart and ask to have all the love you need to release that wound. It is a matter of habit and retraining. It takes tremendous energy to stop yourself from thinking in negativity, and thinking of the wounds that have occurred to you is negativity.
This is a truth: You are not a victim."
'Creating a new you' sluit inderdaad helemaal aan op 'Herschrijf je eigen leven'. De tijd is rijp om een nieuwe YOU met een Happy View te creëren!
En voor iedereen die daarin begeleid wil worden, dat kan ook via de mail! happy.view@xs4all.nl
.
Pak een leeg vel papier en vul het opnieuw in. Met je dromen, je idealen, je wensen, je doelen. Zie het voor je, voel het en blijf vooral daarop gefocussed. Het vergt discipline, zeker. En er is een nieuwe houding voor nodig. Een "Happy View houding": Weet dat alles mogelijk is, dat je zelf alles creëert (of in stand houdt!), dat jij degene bent die jouw leven vormgeeft en dus ook radicaal kan "herschrijven"!
Het is nu de tijd om dat te beseffen. Om te beseffen hoe je problemen, pijn, verdriet, verwondingen in stand houdt door daar maar mee bezig te blijven, door daar maar aandacht voor te blijven vragen. Het zijn enkel excuses om niet door te gaan, niet opnieuw te beginnen, niet je grotere zelf te ontdekken. Je houdt jezelf klein daarmee. Dus: Stop it! Stop aandacht te vragen voor je 'kleinzieligheid', denk groter. Alles is mogelijk, wij zijn alleen maar zelf degenen die onszelf beperken.
Het wordt je niet altijd in dank afgenomen, weet ik uit ervaring, als je niet meegaat in de klaagzang van een ander. Natuurlijk wil het ego van de ander (en dat van jezelf ook trouwens!) graag aandacht voor z'n zwakheid, z'n gekwetstheid, z'n pijn, z'n verhaal... Maar je hoeft er niet in mee te gaan. Voedt dat niet! Daar help je een ander niet mee. Ook al vindt die ander dat niet leuk, je helpt hem of haar of jezelf er meer mee dat verhaal te negeren en de aandacht te vestigen op de oneindige mogelijkheden, op het grote Zelf. Spreek de kracht aan in een ander. En laat die ander dan maar boos zijn als 'm dat niet bevalt. Dat is niet erg.
Met elk woord dat je zegt of schrijft kun je dingen creëren of dingen in stand houden. Wees je daarvan bewust. Het vormt je werkelijkheid. De enige methode om met je pijn en verdriet om te gaan is het laten gaan. Healen. Niet herhalen...
Hoe en waarom, dat lees je hieronder in een stukje van de boodschap van Amma, die blogvriend Peter me toestuurde met de woorden 'Stukken uit deze channeling zouden zo uit jouw pen afkomstig kunnen zijn. 'Yes indeed, ik vermoed dat ik door dezelfde bron gevoed word,' schreef ik terug. Het sluit helemaal aan bij mijn gevoelsmatige inzichten en persoonlijk vind ik het een verademing om dit te lezen! Zo eenvoudig is het: Adem het uit, de pijn van de verwonding en adem de liefde in, zodat het 'gat' zich kan opvullen met liefde:
"You re-wound yourself every time you tell that story and speak those words. You may continue to do that if you wish to stay the person who you are. And you are a glorious, wonderful being. If you wish, however, to change and become a new being in this new age, then it is time to stop retraumatizing yourself. Every time you say those things, you have a hammer you use to pound yourself on the head. Dear ones, stop pounding yourselves on the head. I don’t think that’s much fun.
So, what do you do? Every time you catch yourself thinking about a painful incident, tell yourself to stop thinking about it. Then go inside to the divine energies and say that you desire to release this wound now: “I deeply desire to no longer let this wound run my life.” Use whatever healing tools you wish. Each of you has access to healing tools. You can even breathe the wounds out of your body. Think now of a wound you hold on to. You may not think of it as a wound, but whatever it is that would make your life better if only it were released. And if you are ready to do this, say, “I’m ready to no longer have this govern my life anymore. I choose to totally release it. I breathe the energy of this wound out of my body now.” Feel the wound within your body. Breathe it out of your body. Realizing that now there is an empty space, ask your spiritual being, whoever that is, to please fill this space with all the love you needed at that time but did not receive. Just ask that now. Feel the love coming into you right now. Feel the love. Take a deep breath now.
If you wish to re-create yourself, then every time you catch yourself thinking of that wound, or any other wound, tell yourself that you will not think that way anymore. What has happened is that you have allowed your mind to control you. Go into your heart and ask to have all the love you need to release that wound. It is a matter of habit and retraining. It takes tremendous energy to stop yourself from thinking in negativity, and thinking of the wounds that have occurred to you is negativity.
This is a truth: You are not a victim."
'Creating a new you' sluit inderdaad helemaal aan op 'Herschrijf je eigen leven'. De tijd is rijp om een nieuwe YOU met een Happy View te creëren!
En voor iedereen die daarin begeleid wil worden, dat kan ook via de mail! happy.view@xs4all.nl
.
woensdag 7 maart 2012
Opkomen voor jezelf...
Op fluisterende toon noemt M. wat voorbeelden van situaties waarin zij voor zichzelf is opgekomen in plaats van anderen te pleasen. Herkenbaar... voor velen vermoedelijk. We zitten in de sauna, ik luister en zeg dan: 'Er zit nog een laag onder en dat is je eigen gevoel van tekort.' Een eyeopener, voor mezelf in elk geval. Het anderen naar de zin willen maken èn het gevoel voor jezelf te moeten opkomen, heeft allebei te maken met een gevoel in jezelf dat je je best moet doen om er te mogen zijn, dat je moeite moet doen.
"Kunnen jullie even ophouden met praten?" klinkt het vrij bits van rechts. "Ja, sorry, natuurlijk," reageert M, misschien onder de indruk van iemand die voor zichzelf opkomt. "O, heeft u er last van?" vraag ik onnozel.
"Nee hoor, jullie hoeven niet op te houden," een wat oudere dame aan de linkerkant gaat rechtop zitten. "Je mag hier praten. En als u stilte wilt, gaat u maar naar de stilte-sauna," zegt ze tegen de overkant. "Als jullie fluisteren moeten we zo'n moeite doen om het te verstaan," doet de volgende er een schepje bovenop. Geamuseerd neem ik het tafereel waar. Toch hervatten we ons gesprek niet. Het is afgebroken. "Heeft u toch uw zin, het is stil," zegt de dame van links tegen de vrouw (iets minder een dame...) op rechts. Die staat op en gaat naar buiten met een opmerking, die ik niet versta. "Wat zei ze?" Het bleek iets in het Frans te zijn. O. "Laat maar, het is projectie van je eigen onvrede op anderen als je je zo ergert," zegt de vrouw die het wel verstaan heeft.
Ik hoef verder niet uit te leggen wat een mooie illustratie we hiermee kregen bij het onderwerp waar we het over hadden natuurlijk. Dat is duidelijk...
.
"Kunnen jullie even ophouden met praten?" klinkt het vrij bits van rechts. "Ja, sorry, natuurlijk," reageert M, misschien onder de indruk van iemand die voor zichzelf opkomt. "O, heeft u er last van?" vraag ik onnozel.
"Nee hoor, jullie hoeven niet op te houden," een wat oudere dame aan de linkerkant gaat rechtop zitten. "Je mag hier praten. En als u stilte wilt, gaat u maar naar de stilte-sauna," zegt ze tegen de overkant. "Als jullie fluisteren moeten we zo'n moeite doen om het te verstaan," doet de volgende er een schepje bovenop. Geamuseerd neem ik het tafereel waar. Toch hervatten we ons gesprek niet. Het is afgebroken. "Heeft u toch uw zin, het is stil," zegt de dame van links tegen de vrouw (iets minder een dame...) op rechts. Die staat op en gaat naar buiten met een opmerking, die ik niet versta. "Wat zei ze?" Het bleek iets in het Frans te zijn. O. "Laat maar, het is projectie van je eigen onvrede op anderen als je je zo ergert," zegt de vrouw die het wel verstaan heeft.
Ik hoef verder niet uit te leggen wat een mooie illustratie we hiermee kregen bij het onderwerp waar we het over hadden natuurlijk. Dat is duidelijk...
.
dinsdag 6 maart 2012
maandag 5 maart 2012
De Happy View
Voel je dankbaar voor datgene wat je gelukkig en blij maakt.
Hierdoor vergroot je de stroom van overvloed nog meer.
Het is zo. Zo werkt het. Want alles communiceert met je gevoel. Hoe je iets ervaart, zo is het ook. Het vormt je werkelijkheid. Soms is het dus erg nuttig om daar iets in bij te sturen. Vooral als je steeds tegen hetzelfde aanloopt. Dat zal blijven gebeuren, want je bent erop geprogrammeerd. Het voelt zo, dus het manifesteert zich zoals jij het ervaart. Je bent je er meestal niet van bewust, maar het is best handig je daarvan bewust te worden. Als je het kunt zien, kun je het veranderen. Het is een programmering in je onderbewuste, die zichzelf kan blijven herhalen. Tot je 'm onderbreekt en vervangt door een nieuwe. Je onderbewuste weet niet wat echt is en wat niet. Je kunt je onderbewuste dus herprogrammeren. Door je aandacht vooral te richten op dat waar je blij van wordt, door dankbaarheid te voelen.
Een simpele oefening is dat je dat wat je dwars zit en wat je aandacht trekt even bewust om gaat schrijven. Maak er eens een ander verhaal van. Een wenselijk verhaal. Kijk eens wat dat voor 'n gevoelens bij je oproept. Stel je voor dat het al anders is. Zodra je het je kunt voorstellen, kan het zich ook anders gaan manifesteren. Het vergt wat discipline, maar iedereen kan het en het kan wonderen bewerkstelligen!
Dat is de Happy View. Ik heb een leuke methode ontwikkeld: "Herschrijf je eigen leven", voor wie hier grondig mee aan de slag wil en de Happy View in de praktijk wil brengen. Omdat je even een weekje weg bent uit je eigen omgeving, kun je van een afstandje naar jezelf kijken en op een speelse manier je verhaal gaan herschrijven. Zie Happy View voor meer informatie of mail: happy.view@xs4all als je meer wilt weten of mee wilt doen! Of... ga er gewoon alvast eens mee aan de slag! Dat kan ook.
.
zondag 4 maart 2012
Realiteit? Optimisme!
Realiteit, realiteit... daar word ik regelmatig mee om de oren geslagen. Maar ik geloof niet in realiteit! Wie bepaalt wat realiteit is? Het is je perceptie van de realiteit. Realiteit is niet een vaststaand gegeven. Hoe je de wereld ziet is subjectief en het wordt je realiteit.
Als je zegt dat iets nu eenmaal de realiteit is, waar we rekening mee moeten houden, waar je je aan aan moet passen, wat doe je dan eigenlijk? Dan zet je die realiteit vast. Je geeft het bestaansrecht. Je voelt het als een 'macht', een gegeven waar jij nu eenmaal mee te dealen hebt, alsof je er niks aan kan doen.
Ik weet het, ik word vaak 'niet realistisch' genoemd. Dat mag. Ik zit er niet mee. En ik ben er wel trots op dat ik 'optimistisch' word genoemd, hoewel velen het bedoelen als 'te optimistisch'. Het is voor mij soms wel een beetje vermoeiend om dat optimisme uit te leggen, omdat het stuit op zoveel bezwaren van anderen, die zogenaamd realistisch zijn. En die ik dan als 'somber' ervaar. En niet nodig.
Het is zoals je denkt dat het is. Hoe je het ervaart, zo is het. Zo werkt het. Het kan zijn dat je bepaalde situaties als onwenselijk en onprettig ervaart, natuurlijk, maar waarom niet de macht die je daar aan geeft eens onder de loep nemen? Het kan anders. En het begint bij je eigen denkbeelden. Je eigen gevoel ergens over is wat situaties creëert en in stand houdt. Dat is wat je gevangen houdt.
Daarom: Fantaseer er op los, droom, stel je eens voor hoe het ook anders kan, hoe jij het het liefst zou willen zien, ervaren en meemaken. Stel je eens voor hoe het voelt als een situatie al anders is. Dat heeft kracht. Het kan zich pas manifesteren als jij je het kan voorstellen! En wat is dan nog realiteit? Jouw realiteit maak je zelf, dat is een belangrijk gegeven. En als je last hebt van bepaalde onderdelen van die realiteit, ga ze dan eens bekijken. Wat is je gevoel erbij? Welk gevoel zou je liever hebben? Probeer dat nieuwe gevoel eens in jezelf op te roepen. Je voorstellingsvermogen is je kracht!
Daarom wil ik jullie oproepen: Doe mee met het optimisme! Ons gezamenlijk optimisme is in staat de wereld te hervormen. Doe mee met de Happy View!
.
Als je zegt dat iets nu eenmaal de realiteit is, waar we rekening mee moeten houden, waar je je aan aan moet passen, wat doe je dan eigenlijk? Dan zet je die realiteit vast. Je geeft het bestaansrecht. Je voelt het als een 'macht', een gegeven waar jij nu eenmaal mee te dealen hebt, alsof je er niks aan kan doen.
Ik weet het, ik word vaak 'niet realistisch' genoemd. Dat mag. Ik zit er niet mee. En ik ben er wel trots op dat ik 'optimistisch' word genoemd, hoewel velen het bedoelen als 'te optimistisch'. Het is voor mij soms wel een beetje vermoeiend om dat optimisme uit te leggen, omdat het stuit op zoveel bezwaren van anderen, die zogenaamd realistisch zijn. En die ik dan als 'somber' ervaar. En niet nodig.
Het is zoals je denkt dat het is. Hoe je het ervaart, zo is het. Zo werkt het. Het kan zijn dat je bepaalde situaties als onwenselijk en onprettig ervaart, natuurlijk, maar waarom niet de macht die je daar aan geeft eens onder de loep nemen? Het kan anders. En het begint bij je eigen denkbeelden. Je eigen gevoel ergens over is wat situaties creëert en in stand houdt. Dat is wat je gevangen houdt.
Daarom: Fantaseer er op los, droom, stel je eens voor hoe het ook anders kan, hoe jij het het liefst zou willen zien, ervaren en meemaken. Stel je eens voor hoe het voelt als een situatie al anders is. Dat heeft kracht. Het kan zich pas manifesteren als jij je het kan voorstellen! En wat is dan nog realiteit? Jouw realiteit maak je zelf, dat is een belangrijk gegeven. En als je last hebt van bepaalde onderdelen van die realiteit, ga ze dan eens bekijken. Wat is je gevoel erbij? Welk gevoel zou je liever hebben? Probeer dat nieuwe gevoel eens in jezelf op te roepen. Je voorstellingsvermogen is je kracht!
Daarom wil ik jullie oproepen: Doe mee met het optimisme! Ons gezamenlijk optimisme is in staat de wereld te hervormen. Doe mee met de Happy View!
.
zaterdag 3 maart 2012
Talent en passie
Wat is jouw droom? Soms weet je het niet eens meer! Vergeet je het gewoon! Heb je 'm aan de kant gezet, opzij geschoven, heeft ie plaats gemaakt voor allerlei besognes, ingegeven door het leven om je heen, de mensen om je heen. Door bepaalde situaties, die je aandacht trekken, om niet te zeggen je 'zorgen baren' ga je je richten op antwoorden daarop, oplossingen daarvoor en kan je verstrikt raken in een web van zijsporen. Het is mij overkomen, ik zie het bij anderen ook gebeuren. We reageren op de dingen om ons heen, waardoor we er behoorlijk in verstrikt kunnen raken. Maar de werkelijke weg is van binnenuit. Andersom dus. Van binnenuit maak je je werkelijkheid. Terug naar de kern!
Interessante conclusie, die ik trek na allerlei gesprekken deze week: mensen vergeten vaak zelf waar ze echt goed in zijn, omdat dat zo vanzelfsprekend is. Of ze zien het niet van zichzelf, ze erkennen het niet, geven er weinig waarde aan, realiseren zich hun eigen kracht en vaardigheden niet of vergeten dat ze daar op kunnen vertrouwen. Natuurlijk gaat dat dan ook over mij. Als ik het ga zien bij anderen, vertelt het me ook wat over mezelf.
Als kind schreef ik al hele verhalen, boeken en deed ik mee aan vele wedstrijden. Mijn moeder tikte die verhalen dan netjes voor me uit op de typemachine (geweldig! alsnog bedankt achteraf!) en ik won er allerlei prijzen mee. Jeugdencyclopediën enzo. Ik dacht er niet over na, ik deed het gewoon. Evenals tekenen. Het was gewoon leuk om te doen.
Ik wilde (kinderboeken-)schrijfster worden. Daar was geen school voor. Op de achterflappen van de boeken die ik las - en dat waren er heel veel, want mijn vader was docent Nederlands op de P.A. en alle boeken voor de bibliotheek lagen eerst een week bij ons thuis, dus moest ik hard doorlezen - zag ik dat mijn lievelingsschrijvers naar de School voor journalistiek waren geweest. Daar ging ik ook heen en zo kwam ik in de journalistiek terecht. Aan boeken schrijven kwam ik niet toe. Maar altijd wist ik dat ik dat ooit nog eens wilde gaan doen. Daarom was het rond mijn veertigste nodig het roer om te gooien. Dat gebeurde 'vanzelf'. Het leven regelt zichzelf. Maar we maken vaak heel wat omwegen.
Dat is op zich niet zo erg, al die omwegen brengen je levenservaring en inzicht. Maar toch maken we alles veel moeilijker dan het is, concludeer ik dus vandaag. Je krijgt namelijk precies wat je wil. We denken dat het moeilijk is om iets te bereiken, dat we hard moeten werken, we leven met het idee dat iets kan mislukken, daar zijn we dan huievrig voor. We zijn onzeker, terwijl we misschien eigenlijk heel goed weten wat we in huis hebben en wat we kunnen en willen. We zijn misschien bang dat het mislukt? We zijn gedrild in het systeem, ook dat. Gewend dat we moeten presteren en aan de normen en verwachtingen moeten voldoen. We zijn afhankelijk van waardering en erkenning van anderen. Dat alles maakt het behoorlijk lastig om helder te blijven zien wat 'het onschuldige kind' in ons ook alweer deed en leuk vond en van plan was. Dat waar je goed in bent zien, doen en gewoon zelf z'n werk laten doen. Dat is een kwestie van je ontdoen van die 'sluier', die overal een schaduw overheen legt. Je werkelijke zelf, je werkelijk kracht, je talenten, je droom, je ideaal, het ligt eronder verstopt.
Als ik aan het schrijven of aan het filmen ben, voelt dat niet als werk. Ik vergeet de tijd, ik ben puur geconcentreerd bezig, ik ben er helemaal bij, de wereld om me heen kan instorten, ik merk het niet. Het voelt niet als werk. En - gek genoeg! - ben ik daarom niet geneigd het als werk te zien. Omdat ik dan doe wat ik wil en waar ik goed in ben. Herkenbaar?
Voor mij een vrij schokkend inzicht, dat allicht mijn leven nu nogmaals een radicale draai geeft. Ik was al boos op het calvinisme, dat per ongeluk toch behoorlijk diep binnengesijpeld bleek te zijn in mijn systeem, simpelweg omdat het in het collectieve onderbewuste een dikke deken is, die ons het zicht beneemt op wie werkelijk kunnen en mogen zijn. Maar nu is het toch echt tijd om die deken af te gooien en eronder vandaan te komen. Dat waar we goed in zijn, dat wat we kunnen, willen, mogen, ligt dichtbij. Dichterbij dan je denkt. In jezelf, in de vrijheid om jezelf toe te staan dat te doen wat je het liefste doet. Daar ligt je passie, je geluk, je succes. Niet in het gezwoeg en gezweet, het gemoet en het presteren, de concurrentie aangaan, je bewijzen. Dat is allemaal de deken. Genieten van wat je doet, dan gaat alles goed. En waarderen wat je kan en wie je bent. Het mag! Daar waar je passie ligt, daar ligt je succes voor het oprapen! Dat is je doel, je kracht, dat is je talent, je geschenk, waarmee je in de wereld staat en waarmee je je plek mag innemen. Nu!
Genade voor alle angst en onzekerheid in onszelf die ons ervan weerhoudt te zijn wie we zijn en te doen wat we wensen te doen en er van te genieten!
Do the things you love and love the things you do!
.
Interessante conclusie, die ik trek na allerlei gesprekken deze week: mensen vergeten vaak zelf waar ze echt goed in zijn, omdat dat zo vanzelfsprekend is. Of ze zien het niet van zichzelf, ze erkennen het niet, geven er weinig waarde aan, realiseren zich hun eigen kracht en vaardigheden niet of vergeten dat ze daar op kunnen vertrouwen. Natuurlijk gaat dat dan ook over mij. Als ik het ga zien bij anderen, vertelt het me ook wat over mezelf.
Als kind schreef ik al hele verhalen, boeken en deed ik mee aan vele wedstrijden. Mijn moeder tikte die verhalen dan netjes voor me uit op de typemachine (geweldig! alsnog bedankt achteraf!) en ik won er allerlei prijzen mee. Jeugdencyclopediën enzo. Ik dacht er niet over na, ik deed het gewoon. Evenals tekenen. Het was gewoon leuk om te doen.
Ik wilde (kinderboeken-)schrijfster worden. Daar was geen school voor. Op de achterflappen van de boeken die ik las - en dat waren er heel veel, want mijn vader was docent Nederlands op de P.A. en alle boeken voor de bibliotheek lagen eerst een week bij ons thuis, dus moest ik hard doorlezen - zag ik dat mijn lievelingsschrijvers naar de School voor journalistiek waren geweest. Daar ging ik ook heen en zo kwam ik in de journalistiek terecht. Aan boeken schrijven kwam ik niet toe. Maar altijd wist ik dat ik dat ooit nog eens wilde gaan doen. Daarom was het rond mijn veertigste nodig het roer om te gooien. Dat gebeurde 'vanzelf'. Het leven regelt zichzelf. Maar we maken vaak heel wat omwegen.
Dat is op zich niet zo erg, al die omwegen brengen je levenservaring en inzicht. Maar toch maken we alles veel moeilijker dan het is, concludeer ik dus vandaag. Je krijgt namelijk precies wat je wil. We denken dat het moeilijk is om iets te bereiken, dat we hard moeten werken, we leven met het idee dat iets kan mislukken, daar zijn we dan huievrig voor. We zijn onzeker, terwijl we misschien eigenlijk heel goed weten wat we in huis hebben en wat we kunnen en willen. We zijn misschien bang dat het mislukt? We zijn gedrild in het systeem, ook dat. Gewend dat we moeten presteren en aan de normen en verwachtingen moeten voldoen. We zijn afhankelijk van waardering en erkenning van anderen. Dat alles maakt het behoorlijk lastig om helder te blijven zien wat 'het onschuldige kind' in ons ook alweer deed en leuk vond en van plan was. Dat waar je goed in bent zien, doen en gewoon zelf z'n werk laten doen. Dat is een kwestie van je ontdoen van die 'sluier', die overal een schaduw overheen legt. Je werkelijke zelf, je werkelijk kracht, je talenten, je droom, je ideaal, het ligt eronder verstopt.
Als ik aan het schrijven of aan het filmen ben, voelt dat niet als werk. Ik vergeet de tijd, ik ben puur geconcentreerd bezig, ik ben er helemaal bij, de wereld om me heen kan instorten, ik merk het niet. Het voelt niet als werk. En - gek genoeg! - ben ik daarom niet geneigd het als werk te zien. Omdat ik dan doe wat ik wil en waar ik goed in ben. Herkenbaar?
Voor mij een vrij schokkend inzicht, dat allicht mijn leven nu nogmaals een radicale draai geeft. Ik was al boos op het calvinisme, dat per ongeluk toch behoorlijk diep binnengesijpeld bleek te zijn in mijn systeem, simpelweg omdat het in het collectieve onderbewuste een dikke deken is, die ons het zicht beneemt op wie werkelijk kunnen en mogen zijn. Maar nu is het toch echt tijd om die deken af te gooien en eronder vandaan te komen. Dat waar we goed in zijn, dat wat we kunnen, willen, mogen, ligt dichtbij. Dichterbij dan je denkt. In jezelf, in de vrijheid om jezelf toe te staan dat te doen wat je het liefste doet. Daar ligt je passie, je geluk, je succes. Niet in het gezwoeg en gezweet, het gemoet en het presteren, de concurrentie aangaan, je bewijzen. Dat is allemaal de deken. Genieten van wat je doet, dan gaat alles goed. En waarderen wat je kan en wie je bent. Het mag! Daar waar je passie ligt, daar ligt je succes voor het oprapen! Dat is je doel, je kracht, dat is je talent, je geschenk, waarmee je in de wereld staat en waarmee je je plek mag innemen. Nu!
Genade voor alle angst en onzekerheid in onszelf die ons ervan weerhoudt te zijn wie we zijn en te doen wat we wensen te doen en er van te genieten!
Do the things you love and love the things you do!
.
vrijdag 2 maart 2012
Opstaan in jouw waarheid!
(vervolg)
Met een houding van 'ach...', 'laat maar gaan' of 'we zien wel'.... daar win je ook de oorlog niet mee! Zoals ik al eerder schreef: Verandering is doen. Niet afwachten, niet toekijken, de andere kant op kijken, niet moedeloos afhaken, maar doen. Opstaan en erin stappen en DOEN.
Wat? Ja, dat is voor iedereen verschillend. Opstaan in jouw eigen waarheid, dat betekent in de eerste plaats jezelf trouw zijn. Luisteren naar jezelf, wat in jou wil gehoord en gezien worden, wat wil zich manifesteren?
We hebben ons te lang aangepast, gevoegd naar de wensen van anderen, naar het systeem, misschien wel veel te veel rekening gehouden met wat anderen ervan vinden, ons laten beperken in onze mogelijkheden, voornamelijk ook door onze eigen angsten en onzekerheden. Het 'grote' in ons heeft zich schuil gehouden, klein gemaakt, zich laten onderdrukken door onze eigen gedachten, door de kritiek van anderen misschien, doordat we niet in onszelf geloofden.
Hoe kan ik spreken over 'we' vraag je je misschien af. Waarom heb ik het niet simpelweg over 'ik'? Omdat het niet alleen over mij gaat, omdat ik onderdeel ben van het geheel, van de cultuur, geschiedenis, omdat het collectief onderbewuste ook op mij invloed heeft. En omdat ik het waarneem, niet alleen bij mezelf, ook bij anderen. Wel zijn we allemaal zelf verantwoordelijk. We kunnen zelf de keus maken om uit het keurslijf te stappen. Om tevoorschijn te komen.
Jij hebt wellicht iets heel anders te doen dan ik, maar gezamenlijk creëren we een nieuwe wereld. Hoe willen we die nieuwe wereld hebben? De grote bewegingen gaan vanzelf, daarbinnen kunnen wij keuzes maken. Van binnenuit worden we aangestuurd, wordt ons gevraagd richting te bepalen. Wij zijn het die de nieuwe wereld vorm gaan geven en daarvoor zijn oneindig veel mogelijkheden. Dus: Waar geloof je in? Hoe zou je het willen hebben? Wat zou jij willen bijdragen? Op welk terrein kan jij de vernieuwing zijn? Waar ligt jouw kracht?
Je intenties en je dromen hebben kracht. Het is tijd om ons te realiseren hoeveel kracht en mogelijkheden we hebben, dat we niet zo afhankelijk zijn als we denken. Dat we stelling mogen nemen, vrij zijn en creatiekracht hebben. En reken er maar op dat alles wat jij doet voor het geheel, wat je kunt bijdragen bijdragen aan de bewustwording, aan de nieuwe wereld (waarover later meer) gesteund wordt en succes zal hebben. Het begint bij het doorbreken van ons eigen systeem, de patronen, waarmee we onszelf klein houden!
.
Met een houding van 'ach...', 'laat maar gaan' of 'we zien wel'.... daar win je ook de oorlog niet mee! Zoals ik al eerder schreef: Verandering is doen. Niet afwachten, niet toekijken, de andere kant op kijken, niet moedeloos afhaken, maar doen. Opstaan en erin stappen en DOEN.
Wat? Ja, dat is voor iedereen verschillend. Opstaan in jouw eigen waarheid, dat betekent in de eerste plaats jezelf trouw zijn. Luisteren naar jezelf, wat in jou wil gehoord en gezien worden, wat wil zich manifesteren?
We hebben ons te lang aangepast, gevoegd naar de wensen van anderen, naar het systeem, misschien wel veel te veel rekening gehouden met wat anderen ervan vinden, ons laten beperken in onze mogelijkheden, voornamelijk ook door onze eigen angsten en onzekerheden. Het 'grote' in ons heeft zich schuil gehouden, klein gemaakt, zich laten onderdrukken door onze eigen gedachten, door de kritiek van anderen misschien, doordat we niet in onszelf geloofden.
Hoe kan ik spreken over 'we' vraag je je misschien af. Waarom heb ik het niet simpelweg over 'ik'? Omdat het niet alleen over mij gaat, omdat ik onderdeel ben van het geheel, van de cultuur, geschiedenis, omdat het collectief onderbewuste ook op mij invloed heeft. En omdat ik het waarneem, niet alleen bij mezelf, ook bij anderen. Wel zijn we allemaal zelf verantwoordelijk. We kunnen zelf de keus maken om uit het keurslijf te stappen. Om tevoorschijn te komen.
Jij hebt wellicht iets heel anders te doen dan ik, maar gezamenlijk creëren we een nieuwe wereld. Hoe willen we die nieuwe wereld hebben? De grote bewegingen gaan vanzelf, daarbinnen kunnen wij keuzes maken. Van binnenuit worden we aangestuurd, wordt ons gevraagd richting te bepalen. Wij zijn het die de nieuwe wereld vorm gaan geven en daarvoor zijn oneindig veel mogelijkheden. Dus: Waar geloof je in? Hoe zou je het willen hebben? Wat zou jij willen bijdragen? Op welk terrein kan jij de vernieuwing zijn? Waar ligt jouw kracht?
Je intenties en je dromen hebben kracht. Het is tijd om ons te realiseren hoeveel kracht en mogelijkheden we hebben, dat we niet zo afhankelijk zijn als we denken. Dat we stelling mogen nemen, vrij zijn en creatiekracht hebben. En reken er maar op dat alles wat jij doet voor het geheel, wat je kunt bijdragen bijdragen aan de bewustwording, aan de nieuwe wereld (waarover later meer) gesteund wordt en succes zal hebben. Het begint bij het doorbreken van ons eigen systeem, de patronen, waarmee we onszelf klein houden!
.
donderdag 1 maart 2012
Jouw waarheid!
"Stel dat het oorlog is en niemand doet mee" is een Loesje-tekst, die Piek vaak aanhaalt. Natuurlijk, je hoeft niet mee te doen met de oorlog, met ruzie, met het conflict van een ander. Het is heel verstandig het daar te laten liggen waar het thuishoort, niet bij jou. En als je niet meedoet, is er geen conflict.
En toch... Is het niet zo dat we juist wel op moeten staan en ons duidelijk uit moeten spreken? Ja. Dat is het gevoel wat ik nu heb. We mogen zijn wie we zijn en we mogen dus ook stelling nemen. Achter onszelf gaan staan. Onze eigen waarheid uitdragen. We hoeven niet alles maar te laten gebeuren en te laten zeggen. We hoeven anderen niet over ons heen te laten lopen, ons te laten negeren, we hoeven niet te accepteren niet gehoord, gezien en begrepen te worden. We mogen zijn wie we zijn.
We hoeven niet meegaand te zijn en zoveel begrip te hebben voor een ander dat we onszelf daarbij in de steek laten. We hoeven geen genoegen te nemen met het niet gezien en niet erkend worden in wie we zijn, in onze eigen waarheid. In deze veranderende wereld zijn de verschillen momenteel heel groot. De 'macht' ligt nog steeds bij degenen die het niet bij het rechte eind hebben. Ik zeg niet dat je ertegen ten strijde moet trekken, nee, zeker niet. Maar die macht accepteren hoeft ook niet. Opstaan en sterk staan in je eigen kracht, dat is nu de uitdaging. We hoeven geen slachtoffer te zijn of ons ondergeschuffeld te laten worden door degenen, die denken dat zij de touwtjes in handen hebben, de macht hebben en er natuurlijk alles aan zullen doen om die te behouden. Daar hoeven we niet aan mee te doen.
Het is tijd om jezelf te zijn, je uit te spreken, duidelijk te zijn, bepaalde dingen niet langer te accepteren. Keuzes maken. Niks doen en het zo laten zijn is geen keuze maken. Ons wordt nu gevraagd wel keuzes te maken. Onze eigen waarheid wil geleefd worden. Niet verborgen. Niet gevangen gehouden en ingeperkt. Onze waarheid wil vrijheid. Onze kracht wil bevrijd worden. Daar hoeven we helemaal niks op in te leveren. Je hoeft je niet aan te passen, dat is allemaal eeuwenoude angst. Je hoeft je niet anders meer voor te doen dan wie je bent. Het is jouw waarheid, die telt!
.
En toch... Is het niet zo dat we juist wel op moeten staan en ons duidelijk uit moeten spreken? Ja. Dat is het gevoel wat ik nu heb. We mogen zijn wie we zijn en we mogen dus ook stelling nemen. Achter onszelf gaan staan. Onze eigen waarheid uitdragen. We hoeven niet alles maar te laten gebeuren en te laten zeggen. We hoeven anderen niet over ons heen te laten lopen, ons te laten negeren, we hoeven niet te accepteren niet gehoord, gezien en begrepen te worden. We mogen zijn wie we zijn.
We hoeven niet meegaand te zijn en zoveel begrip te hebben voor een ander dat we onszelf daarbij in de steek laten. We hoeven geen genoegen te nemen met het niet gezien en niet erkend worden in wie we zijn, in onze eigen waarheid. In deze veranderende wereld zijn de verschillen momenteel heel groot. De 'macht' ligt nog steeds bij degenen die het niet bij het rechte eind hebben. Ik zeg niet dat je ertegen ten strijde moet trekken, nee, zeker niet. Maar die macht accepteren hoeft ook niet. Opstaan en sterk staan in je eigen kracht, dat is nu de uitdaging. We hoeven geen slachtoffer te zijn of ons ondergeschuffeld te laten worden door degenen, die denken dat zij de touwtjes in handen hebben, de macht hebben en er natuurlijk alles aan zullen doen om die te behouden. Daar hoeven we niet aan mee te doen.
Het is tijd om jezelf te zijn, je uit te spreken, duidelijk te zijn, bepaalde dingen niet langer te accepteren. Keuzes maken. Niks doen en het zo laten zijn is geen keuze maken. Ons wordt nu gevraagd wel keuzes te maken. Onze eigen waarheid wil geleefd worden. Niet verborgen. Niet gevangen gehouden en ingeperkt. Onze waarheid wil vrijheid. Onze kracht wil bevrijd worden. Daar hoeven we helemaal niks op in te leveren. Je hoeft je niet aan te passen, dat is allemaal eeuwenoude angst. Je hoeft je niet anders meer voor te doen dan wie je bent. Het is jouw waarheid, die telt!
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
