'Laten we maar vooral blij zijn dat we ons levensdoel gevonden hebben,' schrijf ik Piek, nadat ik haar mooie verhaaltje over de egel heb gelezen. 'By the way, voor sommigen is dat misschien wel voetbal....'
'Zeker weten dat dat voor sommigen voetbal is. En moet je zien hoeveel mensen ze daarmee bereiken,' reageert ze. Prompt tref ik een interessante kijk op voetbal aan in een nieuwsbrief vol gechannelde informatie:
“Voetbal is een Goddelijk instrument om de mannelijke energie te helpen helen en te harmoniseren op Aarde. En om de mannen met Moeder Aarde te helpen verbinden. Er is in de loop der jaren een overschot aan mannelijke energie in de wereld ontstaan die op een harmonische manier gekanaliseerd dient te worden. Door de eigenschappen van de voetbalsport is er een intens contact met Moeder Aarde via het grasveld, via voornamelijk het gebruik van het onderlichaam, via het hardlopen en via de aandacht die aan de voeten wordt gegeven. En de bal dient daarbij als een instrument die de stroom van Goddelijke energie vertegenwoordigd. Het contact dat de voeten met de bal maken is te vergelijken met het contact van het onderlichaam van de speler met de stroom van Goddelijke energie waar Moeder Aarde de drager van is. Als een ploeg langer balbezit heeft, betekent dit dat de spelers langer met elkaar in staat zijn om verbonden te blijven met de stroom van Goddelijke energie, om in de ‘flow’ te blijven. Dit leidt op een gegeven moment tot een ontlading door middel van het maken van een doelpunt. En dat nu is te vergelijken met het overgeven van het mannelijke aan het vrouwelijke. Wanneer de bal in het doel verdwijnt, wordt er uiteindelijk contact gemaakt tussen de mannelijke en vrouwelijke energie. Het doel symboliseert de ontvankelijke vrouwelijke energie die veroverd dient te worden. De doelman van de tegenpartij is de laatste bewaker van de vrouwelijke energie die als ultieme uitdaging voor de aanvallende ploeg functioneert. Als de aanvallende ploeg voldoende verbonden is met de stroom van Goddelijke energie, zal de ploeg in staat zijn ook deze bewaker te passeren en het doel te bereiken. Via het maken van een doelpunt wordt eigenlijk via de stroom van Goddelijke energie een versmelting tussen het vrouwelijke en mannelijke tot stand gebracht. Deze versmelting is een teken van eenheid en wordt uitgebreid gevierd in een moment van vreugdevolle ontlading dat we kunnen vergelijken met een orgastisch gevoel dat ontstaat wanneer het mannelijke en het vrouwelijke met elkaar versmelten. Deze manifestatie laat ook de dynamiek tussen de mannelijke en vrouwelijke energie zien en toont dat het ultieme doel van de mannelijke energie het bereiken van de vrouwelijke energie is. Het ultieme doel van de vrouwelijke energie is het ontvangen van de mannelijke energie. Beide voetbalploegen dienen het elkaar door dit proces heen zo moeilijk mogelijk te maken, zodat ze allebei moeten excelleren door hun kwaliteiten en talenten aan te spreken om zo de verbinding met de stroom van Goddelijke energie via de bal tot stand te brengen en deze in stand te houden. Op deze manier dagen de ploegen elkaar uit zodat elk individu zijn eigen rol op de meest perfecte manier binnen de ploeg dient uit te voeren om de verbinding met de Goddelijke stroom in stand te houden. Om dit te kunnen moet elke speler zo veel mogelijk een perfecte verbinding met zijn eigen Goddelijkheid koesteren. Hoe meer een speler in staat is om zich over te geven aan deze onpersoonlijke stroom van energie, des te beter zal hij zijn functie vervullen.” (uit de nieuwsbrief over De Goddelijkheid van de Mens)
Heel boeiend. Het roept de vraag op: Kunnen we wel ontvangen? Veel vrouwen zie ik vooral geven en zichzelf wegcijferen of aanpassen. Ik denk dat het niet ontvankelijk kunnen zijn vooral te maken heeft met een behoefte de touwtjes in handen te hebben.
Open staan, ontvankelijk zijn is niet hetzelfde als afhankelijk zijn. Dat is ook een belangrijk punt.
.
dinsdag 29 juni 2010
maandag 28 juni 2010
Groenteboer
'Het hoort niet,' zegt ze. Brrrr. Als ik ergens niet tegen kan, is het als mensen gaan zeggen wat er wel of niet hoort. In dit geval had ik wat losse halve blaadjes andijvie, die waren blijven liggen in een lege bak, meegenomen voor Rumi. Het gebeurt bij deze supermarkt nooit dat zoiets blijft liggen, alles wordt al weggegooid op het moment dat er een nieuwe lading arriveert. Ik heb wel eens gevraagd waar dat dan allemaal heenging. Nergens. (Dat hoort wel, goed eten weggooien...)
Afijn, het vriendelijke meisje aan de kassa vond het prima, maar toen ze het voor de zekerheid nog even aan haar leidinggevende vroeg: 'Het hoort niet' dus.
Nu heb ik besloten dat ik voortaan weer zoveel mogelijk naar de kleine winkels ga, hoewel de meeste al uit de buurt verdwenen zijn sinds de komst van Albert Heijn. Ik zoek een groenteboer die wat restjes andijvie of witlof bewaart voor Rumi en vraagt hoe het met haar gaat!
.
Afijn, het vriendelijke meisje aan de kassa vond het prima, maar toen ze het voor de zekerheid nog even aan haar leidinggevende vroeg: 'Het hoort niet' dus.
Nu heb ik besloten dat ik voortaan weer zoveel mogelijk naar de kleine winkels ga, hoewel de meeste al uit de buurt verdwenen zijn sinds de komst van Albert Heijn. Ik zoek een groenteboer die wat restjes andijvie of witlof bewaart voor Rumi en vraagt hoe het met haar gaat!
.
zondag 27 juni 2010
Andersom
In het kader van 'de hele wereld is je spiegel' vraag ik me af hoe het andersom zit. Als de wereld om mij heen een afspiegeling is van mijn werkelijkheid, ben ik ook een deel van een andermans werkelijkheid. Soms merk ik dat het moeilijk ontsnappen is uit het beeld dat een ander (van mij) heeft en dat de houding of reactie van iemand (voortvloeiend uit dat beeld, wat eigenlijk niks met mij te maken heeft) in mij precies zo'n reactie oproept dat het beeld (of de angst) bevestigd wordt. Dat is boeiend.
Dat is het ingenieuze spel van het leven. Want iets in het energieveld van die ander trekt iets in jou aan en andersom. Een onschuldig (?) voorbeeld: Ik ben geboeid door mensen die afgesloten zijn en een onbewust mechanisme in mij gaat daarmee automatisch aan het werk. Een oudere Marokkaanse vrouw, gehuld in wit of zwart, op straat bijvoorbeeld. Het is een overwinning om haar een gedagje of een lachje te ontlokken. Stel dat haar beeld (angst) is dat de mensen in Nederland vijandig zijn. Dat doorbreek ik dan toch juist? Misschien wel, maar kennelijk vertelt iets mij ook dat ze wel graag wil ontsnappen uit die afgeslotenheid. Of dat ze ergens toch nog de hoop heeft dat er wel vriendelijke mensen rondlopen.
Dus ik mag dan misschien wel een doorbreker zijn, toch voldoe ik ook perfect aan de verwachting van een ander door precies niet te doen wat die ander lijkt te verwachten. Soms kom je in de frustratie of angst van een ander terecht. Het is moeilijk daaruit te ontsnappen. Frustererend zelfs! Een goeie reden om meteen te ontsnappen overigens, want het kan een onuitwarbare kluwe worden als je er in mee gaat. Ja, je kunt elkaars frustratie vertegenwoordigen.
Loslaten en bij jezelf te rade gaan. Het in jezelf oplossen. Die ander laat je een deel van jezelf zien dat aandacht nodig heeft. De aandacht op jezelf richten in plaats van te gaan stoeien met die ander, is dan van belang. Want aandacht voor dat gedeelte in jou dat getriggerd wordt, maakt dat het proces in werking kan gaan treden om ermee af te rekenen. Doe je dat niet, blijft het terugkeren. Doe je het wel los je waarschijnlijk zelfs ook nog iets op voor die ander!
Maar onze neiging is vaak om juist de strijd ermee aan te gaan, waardoor het steeds ingewikkelder wordt. Eigenlijk duik je steeds weer op dezelfde wond af om hem open te reten.
De hele zaak een tijdje met rust laten en de kans geven om te 'genezen', werkt. Er verandert vanzelf iets. Geef je bewust dat stukje in je onderbewuste dat dit veroorzaakt heeft uit handen aan de 'Divine' krijgt het de kans te transformeren, te helen.
.
Dat is het ingenieuze spel van het leven. Want iets in het energieveld van die ander trekt iets in jou aan en andersom. Een onschuldig (?) voorbeeld: Ik ben geboeid door mensen die afgesloten zijn en een onbewust mechanisme in mij gaat daarmee automatisch aan het werk. Een oudere Marokkaanse vrouw, gehuld in wit of zwart, op straat bijvoorbeeld. Het is een overwinning om haar een gedagje of een lachje te ontlokken. Stel dat haar beeld (angst) is dat de mensen in Nederland vijandig zijn. Dat doorbreek ik dan toch juist? Misschien wel, maar kennelijk vertelt iets mij ook dat ze wel graag wil ontsnappen uit die afgeslotenheid. Of dat ze ergens toch nog de hoop heeft dat er wel vriendelijke mensen rondlopen.
Dus ik mag dan misschien wel een doorbreker zijn, toch voldoe ik ook perfect aan de verwachting van een ander door precies niet te doen wat die ander lijkt te verwachten. Soms kom je in de frustratie of angst van een ander terecht. Het is moeilijk daaruit te ontsnappen. Frustererend zelfs! Een goeie reden om meteen te ontsnappen overigens, want het kan een onuitwarbare kluwe worden als je er in mee gaat. Ja, je kunt elkaars frustratie vertegenwoordigen.
Loslaten en bij jezelf te rade gaan. Het in jezelf oplossen. Die ander laat je een deel van jezelf zien dat aandacht nodig heeft. De aandacht op jezelf richten in plaats van te gaan stoeien met die ander, is dan van belang. Want aandacht voor dat gedeelte in jou dat getriggerd wordt, maakt dat het proces in werking kan gaan treden om ermee af te rekenen. Doe je dat niet, blijft het terugkeren. Doe je het wel los je waarschijnlijk zelfs ook nog iets op voor die ander!
Maar onze neiging is vaak om juist de strijd ermee aan te gaan, waardoor het steeds ingewikkelder wordt. Eigenlijk duik je steeds weer op dezelfde wond af om hem open te reten.
De hele zaak een tijdje met rust laten en de kans geven om te 'genezen', werkt. Er verandert vanzelf iets. Geef je bewust dat stukje in je onderbewuste dat dit veroorzaakt heeft uit handen aan de 'Divine' krijgt het de kans te transformeren, te helen.
.
vrijdag 25 juni 2010
De Walvis
De dertig dagen zijn voorbij. Dertig dagen op z'n kop blijven hangen is me niet gelukt. Er zijn zeker drie of vier dagen geweest dat ik weer ouderwets rechtop door het leven ging. En dan kan je weer opnieuw beginnen. Al die diep gewortelde gedachtenpatronen sla je er niet in dertig dagen uit. Er zit teveel opgeslagen in ons onderbewuste om van de een op de andere dag te transformeren. Stukje bij beetje komen er nieuwe 'oude overtuigingen' boven drijven om alert op te zijn en te herzien.
Maar er is wel iets veranderd en het begint z'n vruchten af te werpen!
Toen ik gisteren die oranje walvis van 27,5 miljoen op zag duiken uit de zee, vroeg ik me af of ik dat wel zou willen, de loterij winnen. Mijn diepere zelf wil het met eigen werk voor elkaar zien te krijgen. Die vindt ook dat ik mijn eigen werk zelf meer waard moet vinden. De motivatie van binnenuit telt. De verkopen van de Channie-dvd nemen toe naarmate ik zelf meer waardering en lof naar die dvd toezwaai. Hou van je eigen werk, dat is het geheim!
Zolang ik blijf balen van 'het gat' dat door omstandigheden is geslagen in mijn financiële situatie, vult het zich niet op. Het is zelfs een zwaar vertragende factor geweest. Zo zie je, dat alles zich in je eigen systeem afspeelt. In die zin klopt het helemaal dat je zelf alles creëert. Geld is alleen maar energie die je gedachten volgt. Een vertaling van hoe je zelf denkt. Je kunt veranderingen niet forceren door een kunstje toe te passen. Dat is me duidelijk. Het helpt wel door je zoiets als 'miljonair in dertig dagen' ten doel te stellen, omdat je in razendsnel tempo inzichten verwerft en de informatie die je nodig hebt werkelijk van alle kanten naar je toe komt vliegen. Dus het heeft zeker een omslag teweeg gebracht. De walvis is het diepe onderbewuste ingedoken om daar de tegenwerkende krachten stuk voor stuk op te eten!
.
Maar er is wel iets veranderd en het begint z'n vruchten af te werpen!
Toen ik gisteren die oranje walvis van 27,5 miljoen op zag duiken uit de zee, vroeg ik me af of ik dat wel zou willen, de loterij winnen. Mijn diepere zelf wil het met eigen werk voor elkaar zien te krijgen. Die vindt ook dat ik mijn eigen werk zelf meer waard moet vinden. De motivatie van binnenuit telt. De verkopen van de Channie-dvd nemen toe naarmate ik zelf meer waardering en lof naar die dvd toezwaai. Hou van je eigen werk, dat is het geheim!
Zolang ik blijf balen van 'het gat' dat door omstandigheden is geslagen in mijn financiële situatie, vult het zich niet op. Het is zelfs een zwaar vertragende factor geweest. Zo zie je, dat alles zich in je eigen systeem afspeelt. In die zin klopt het helemaal dat je zelf alles creëert. Geld is alleen maar energie die je gedachten volgt. Een vertaling van hoe je zelf denkt. Je kunt veranderingen niet forceren door een kunstje toe te passen. Dat is me duidelijk. Het helpt wel door je zoiets als 'miljonair in dertig dagen' ten doel te stellen, omdat je in razendsnel tempo inzichten verwerft en de informatie die je nodig hebt werkelijk van alle kanten naar je toe komt vliegen. Dus het heeft zeker een omslag teweeg gebracht. De walvis is het diepe onderbewuste ingedoken om daar de tegenwerkende krachten stuk voor stuk op te eten!
.
dinsdag 22 juni 2010
Alternatieven
Ik lees zomaar ergens dat de helft van de Belgen vorig jaar medicijnen heeft geslikt. O, denk ik dan. Ik lees verder en het blijkt verdubbeld vergeleken met 10 jaar geleden. Ook doktersbezoeken zijn toegenomen. O.
Dan installeer ik een andere tv, die nog ergens werkloos stond af te wachten en floept het journaal aan: Een minister, die geen minister meer is, neemt de maatregel dat mensen hogere eigen bijdragen moeten gaan betalen voor de zorg. Weer voor medicijnen en ook voor psychologische hulp. O.
Vervolgens mailt Piek dat de betalingen (die zij op basis van waardebepaling achteraf door de klant laat bepalen) van de afgelopen tijd tegenvielen, omdat veel mensen bij haar aanklopten die eerst hoge kosten hadden gemaakt voor de dierenarts.
Verder zag ik nog ergens voorbijkomen dat iemand opperde dat de olieramp een ultieme gelegenheid is om alternatieve bronnen van energie aan te boren.
Kijk, dat bedoel ik: Alternatieve bronnen van energie. Die zijn onbeperkt. En je wordt er nog echt beter van ook!
Het grappigste is dat er nu net ook nog een bericht binnenkomt van OneWorld over gebrek aan medicijnen in derdewereldlanden, met de kop: Potentiepil levert meer op dan tbc-tablet.
Vind je het gek? Geef iedereen in de hele wereld een potentiepil! Dan hebben we verder niks meer nodig! Dan kunnen we eindelijk onze eigen verwaarloosde potenties eens gaan gebruiken!
.
Dan installeer ik een andere tv, die nog ergens werkloos stond af te wachten en floept het journaal aan: Een minister, die geen minister meer is, neemt de maatregel dat mensen hogere eigen bijdragen moeten gaan betalen voor de zorg. Weer voor medicijnen en ook voor psychologische hulp. O.
Vervolgens mailt Piek dat de betalingen (die zij op basis van waardebepaling achteraf door de klant laat bepalen) van de afgelopen tijd tegenvielen, omdat veel mensen bij haar aanklopten die eerst hoge kosten hadden gemaakt voor de dierenarts.
Verder zag ik nog ergens voorbijkomen dat iemand opperde dat de olieramp een ultieme gelegenheid is om alternatieve bronnen van energie aan te boren.
Kijk, dat bedoel ik: Alternatieve bronnen van energie. Die zijn onbeperkt. En je wordt er nog echt beter van ook!
Het grappigste is dat er nu net ook nog een bericht binnenkomt van OneWorld over gebrek aan medicijnen in derdewereldlanden, met de kop: Potentiepil levert meer op dan tbc-tablet.
Vind je het gek? Geef iedereen in de hele wereld een potentiepil! Dan hebben we verder niks meer nodig! Dan kunnen we eindelijk onze eigen verwaarloosde potenties eens gaan gebruiken!
.
Aantrekkingskracht
Is samenwerken het geheim van succes? De Amerikaanse 'internetguru's' geloven daar heilig in. Omdat ik onder de indruk was van Joe Vitale's 'Zero Limits', klikte ik aan dat ik hem wel wilde volgen op Twitter. Dat heb ik geweten! Onmiddellijk een bombardement van Amerikanen, die mij wilden volgen. En dat terwijl ik nooit wat twitter! Wat valt er te volgen? Stuk voor stuk hadden ze al zo'n 3000 volgers. Dan ben je zeker een guru, als je zoveel volgers hebt... Het lijkt wel een wedstrijdje. Samenwerken betekent in de marketingwereld kennelijk bestanden aan elkaar koppelen en mensen overspoelen met 'Dit mag je niet missen!' en 'uitzonderlijke kans!' en dan vooral in agressieve rode letters. Allemaal zijn ze miljonair en hebben ze een geheim voor je. Afijn, ik heb me snel weer afgemeld.
Het gekke is dat al die lui op de hoogte zijn van de factor 'aantrekkingskracht'. Je zou zeggen: Dan komt het naar jou toe en hoef je er niet zo'n moeite voor te doen. Dàt is nou net het geheim. Ook de boodschap van Joe Vitale wordt er niet aantrekkelijker op als hij elke dag moeite doet mij opnieuw ergens van te overtuigen. Bovendien heb ik 'm al gevonden in z'n boek. Waarom wil ik dan eigenlijk nog meer weten? Dat is ook een goeie vraag. Zoek je het buiten jezelf of zoek je het in jezelf? Dat is volgens mij waar het uiteindelijk om gaat.
Je kunt je gek laten maken door alle factoren van buitenaf en je door van alles laten beïnvloeden, maar daarmee bereik je niet de innerlijke rust en vrede, die nodig is om je eigen inspiratiebron aan te boren! Heb je die wel gevonden, dan stroomt het verder wel vanzelf. Moeiteloos. En dan komen de juiste mensen om mee samen te werken op het juiste moment op je pad.
.
Het gekke is dat al die lui op de hoogte zijn van de factor 'aantrekkingskracht'. Je zou zeggen: Dan komt het naar jou toe en hoef je er niet zo'n moeite voor te doen. Dàt is nou net het geheim. Ook de boodschap van Joe Vitale wordt er niet aantrekkelijker op als hij elke dag moeite doet mij opnieuw ergens van te overtuigen. Bovendien heb ik 'm al gevonden in z'n boek. Waarom wil ik dan eigenlijk nog meer weten? Dat is ook een goeie vraag. Zoek je het buiten jezelf of zoek je het in jezelf? Dat is volgens mij waar het uiteindelijk om gaat.
Je kunt je gek laten maken door alle factoren van buitenaf en je door van alles laten beïnvloeden, maar daarmee bereik je niet de innerlijke rust en vrede, die nodig is om je eigen inspiratiebron aan te boren! Heb je die wel gevonden, dan stroomt het verder wel vanzelf. Moeiteloos. En dan komen de juiste mensen om mee samen te werken op het juiste moment op je pad.
.
zondag 20 juni 2010
Uitdagingen
Soms vergeet ik het als ik met mijn slaperige hoofd koffie maak. Dan kom ik boven en zit er een vrolijk konijntje mij verwachtingsvol aan te kijken: Krijg ik nog wat? Het is niet dat ze honger heeft. Dat kan niet. Er ligt nog genoeg te eten. 'Hallo schatje, wat wil jij?' aai ik haar dan. Ze wil iets nieuws. Verrassingen. Steeds opnieuw gevoed worden. Ja, dieren lijken op hun baasjes, zeggen ze wel eens. Ik kan dus eigenlijk beter steeds één worteltje tegelijk geven. Dan heeft ze er meer plezier van.
Dat denken ze in het universum ook waarschijnlijk. Aan de ene kant wil ik alles tegelijk weten, maar het is ook leuk om gevoed te blijven worden. Steeds een nieuwe verrassing tegen te komen. Dat is natuurlijk ook het boeiende, dat je nooit klaar bent. Zelfs al ben je nog zo'n verlichte yogi, er blijft werk aan de winkel zolang er nog mensen ongelukkig zijn, in oorlog leven of ziek zijn. Hoewel, dat is geen 'werk' natuurlijk, je licht verspreiden.
Het doet me denken aan wat Amma doet: Gewoon mensen omhelzen. Miljoenen mensen heeft ze al in haar armen gehad. Velen blijven terugkeren, dus ze is nooit klaar. Ze is ook nooit moe. Dat heb ik haar gevraagd toen ik haar interviewde. Hoe kan het nou dat ze geen last van haar schouder krijgt? vroeg ik me af. Dat heeft ze niet. En ze slaapt maar een uurtje per nacht. Omdat ze zich continue laat voeden natuurlijk. Daardoor stroomt ze over van Liefde en die wil niets anders dan zich verspreiden.
Rumi heeft ondertussen ook een nieuwe uitdaging gevonden: Een doos over zich heen laten vallen en dan weer proberen er onder vandaan te komen. Het lijkt wel een mens. Verstoppen en weer tevoorschijn komen. We willen uitdagingen, anders waren we nooit aan het leven begonnen.
.
Dat denken ze in het universum ook waarschijnlijk. Aan de ene kant wil ik alles tegelijk weten, maar het is ook leuk om gevoed te blijven worden. Steeds een nieuwe verrassing tegen te komen. Dat is natuurlijk ook het boeiende, dat je nooit klaar bent. Zelfs al ben je nog zo'n verlichte yogi, er blijft werk aan de winkel zolang er nog mensen ongelukkig zijn, in oorlog leven of ziek zijn. Hoewel, dat is geen 'werk' natuurlijk, je licht verspreiden.
Het doet me denken aan wat Amma doet: Gewoon mensen omhelzen. Miljoenen mensen heeft ze al in haar armen gehad. Velen blijven terugkeren, dus ze is nooit klaar. Ze is ook nooit moe. Dat heb ik haar gevraagd toen ik haar interviewde. Hoe kan het nou dat ze geen last van haar schouder krijgt? vroeg ik me af. Dat heeft ze niet. En ze slaapt maar een uurtje per nacht. Omdat ze zich continue laat voeden natuurlijk. Daardoor stroomt ze over van Liefde en die wil niets anders dan zich verspreiden.
Rumi heeft ondertussen ook een nieuwe uitdaging gevonden: Een doos over zich heen laten vallen en dan weer proberen er onder vandaan te komen. Het lijkt wel een mens. Verstoppen en weer tevoorschijn komen. We willen uitdagingen, anders waren we nooit aan het leven begonnen.
.
zaterdag 19 juni 2010
Een punt
Wat een getoeter. Wat een hoop oranje getooide mensen op straat. Zeker weer voetbal? Het gaat allemaal langs me heen. Mijn tv heeft namelijk vorige week besloten ermee op te houden. Maandag arriveerde ik in een boshuisje en ook daar wilde de tv gewoon niet aan. Zo kan ik zelfs niet in de verleiding komen om toch even te kijken. 'Schoenmaker blijf bij je leest,' lijkt het alles regisserende universum tegen me te zeggen. 'Laat je niet afleiden!' Soms vraag ik me af of ik zelf nog wel iets te vertellen heb...
Ik loop mijn favoriete winkel met prachtige Marokkaanse lampen, lichtjes en aardewerk binnen om nieuwe wonderolie, gemaakt van argan te halen. Amerikaanse plastisch chirurgen ontdekten de kracht van deze olie op zoek naar een middel dat snel littekens genas. Ze werden echter op de vingers getikt door de farmaceutische industrie, want met natuurprodukten viel geen grof geld te verdienen. Dat vertelt de eigenaar. Iedere keer heeft hij weer een nieuw verhaal. Over waar z'n spullen vandaan komen, hoe ze gemaakt worden, hoe hij ze zelf gaat halen en er op toeziet dat de arbeiders niet onderbetaald worden.
Hij vertelt ook dat ze twee vlaggen voor het raam hadden hangen, de Marokkaanse en de Nederlandse. De politie kwam hen sommeren die vlaggen weg te halen, dat mocht alleen op bepaalde tijden en als er iemand van het koninklijk huis jarig was. 'En dit mag wel allemaal?' Hij doelt op alle straten, die behangen zijn met oranje. 'Voetbal staat nummer 1 op mijn lijstje waar ik een hekel aan heb. Op nummer twee staat carnaval,' zegt hij. 'En op nummer drie staat zeker vuurwerk?' vraag ik. 'Ja. Inderdaad! Ik kan er niet tegen. Opeens is er zo'n grote verbondenheid en doet iedereen vrolijk en aardig tegen z'n buren. Maar moet je zien wat een verdeeldheid er heerst in dit land.'
'Volgens mij is het gebrek aan religie,' zeg ik.
'Nou, zo diep zie ik dat niet. Gebrek aan verstand, zou ik eerder zeggen.'
'Dat is ook diep, dat zei Ovidius ook!' herinner ik me.
Ik vertel hem het verhaal dat ik ooit op school uit het latijn moest zien te vertalen. Het ging over een vol stadion in het oude Rome. 'Hoe groter de mensenmassa, hoe lager het intellectueel niveau,' concludeerde Ovidius. Hij merkte bij zichzelf wat er gebeurde als hij zich in de massa begaf. Ik verbaas me ook iedere keer weer over die oranje-gekte. Maar wat is er mis mee als mensen massaal vrolijk zijn? Van mij mag het. Maar ik geef de winkelier ook wel gelijk: Waar is die eensgezindheid en onderlinge verbondenheid als er geen voetbal is?
Ik hoef geen tv te kijken om te weten dat er nu net een punt is gescoord.
.
Ik loop mijn favoriete winkel met prachtige Marokkaanse lampen, lichtjes en aardewerk binnen om nieuwe wonderolie, gemaakt van argan te halen. Amerikaanse plastisch chirurgen ontdekten de kracht van deze olie op zoek naar een middel dat snel littekens genas. Ze werden echter op de vingers getikt door de farmaceutische industrie, want met natuurprodukten viel geen grof geld te verdienen. Dat vertelt de eigenaar. Iedere keer heeft hij weer een nieuw verhaal. Over waar z'n spullen vandaan komen, hoe ze gemaakt worden, hoe hij ze zelf gaat halen en er op toeziet dat de arbeiders niet onderbetaald worden.
Hij vertelt ook dat ze twee vlaggen voor het raam hadden hangen, de Marokkaanse en de Nederlandse. De politie kwam hen sommeren die vlaggen weg te halen, dat mocht alleen op bepaalde tijden en als er iemand van het koninklijk huis jarig was. 'En dit mag wel allemaal?' Hij doelt op alle straten, die behangen zijn met oranje. 'Voetbal staat nummer 1 op mijn lijstje waar ik een hekel aan heb. Op nummer twee staat carnaval,' zegt hij. 'En op nummer drie staat zeker vuurwerk?' vraag ik. 'Ja. Inderdaad! Ik kan er niet tegen. Opeens is er zo'n grote verbondenheid en doet iedereen vrolijk en aardig tegen z'n buren. Maar moet je zien wat een verdeeldheid er heerst in dit land.'
'Volgens mij is het gebrek aan religie,' zeg ik.
'Nou, zo diep zie ik dat niet. Gebrek aan verstand, zou ik eerder zeggen.'
'Dat is ook diep, dat zei Ovidius ook!' herinner ik me.
Ik vertel hem het verhaal dat ik ooit op school uit het latijn moest zien te vertalen. Het ging over een vol stadion in het oude Rome. 'Hoe groter de mensenmassa, hoe lager het intellectueel niveau,' concludeerde Ovidius. Hij merkte bij zichzelf wat er gebeurde als hij zich in de massa begaf. Ik verbaas me ook iedere keer weer over die oranje-gekte. Maar wat is er mis mee als mensen massaal vrolijk zijn? Van mij mag het. Maar ik geef de winkelier ook wel gelijk: Waar is die eensgezindheid en onderlinge verbondenheid als er geen voetbal is?
Ik hoef geen tv te kijken om te weten dat er nu net een punt is gescoord.
.
vrijdag 18 juni 2010
Afstandscleaning
De wereldwijde oproepen om mee te doen aan het 'energetisch' schoonmaken van de Golf van Mexico gaan door. Ik denk dat in de wereldgeschiedenis nog nooit op zo grote schaal is opgeroepen tot dit soort actie. Afstandscleaning zou je het kunnen noemen. Iedereen kiest z'n eigen methode, maar het komt op hetzelfde neer. Hier 'het gebed' van Masaru Emoto:
"I send the energy of love and gratitude to the water and all the living creatures in the Gulf of Mexico and its surroundings. To the whales, dolphins, pelicans, fish, shellfish, planktons, corals, algae and all living creatures.....
I am sorry. Please forgive me. Thank you. I love you."
We are not powerless. We are powerful. Our united energy, speaking this prayer daily...multiple times daily....can literally shift the balance of destruction that is happening. We don't have to know how......we just have to recognize that the power of love is greater than any power active in the Universe today.
Feel free to copy and paste this to send it around the planet. Let's take charge, and do our own clean up!
Zie ook zijn website.
.
"I send the energy of love and gratitude to the water and all the living creatures in the Gulf of Mexico and its surroundings. To the whales, dolphins, pelicans, fish, shellfish, planktons, corals, algae and all living creatures.....
I am sorry. Please forgive me. Thank you. I love you."
We are not powerless. We are powerful. Our united energy, speaking this prayer daily...multiple times daily....can literally shift the balance of destruction that is happening. We don't have to know how......we just have to recognize that the power of love is greater than any power active in the Universe today.
Feel free to copy and paste this to send it around the planet. Let's take charge, and do our own clean up!
Zie ook zijn website.
.
Verandering
'Ja maar Petra, je weet toch zelf dat je andere mensen niet kunt veranderen?'
'Dat gaat vanzelf. Je omgeving verandert vanzelf met je mee als jouw ideeën over je omgeving veranderen.'
Het is een feit en het is de grootste vergissing die we met z'n allen vaak maken: Naar anderen wijzen en zeggen dat zij moeten veranderen. We hebben massaal de neiging 'de schuld' buiten onszelf te leggen. Bij de politiek, bij de economische crisis, bij andere mensen. Overigens gaat het niet om schuld, pas op: voor je het weet creëer je er nog meer schuld mee! Het gaat om 'opruimen' en 'zuiveren' van programma's in het onderbewuste. Dàar kunnen we verantwoordelijkheid voor nemen. Ongeacht wat het is. We hebben die keuze. We creëren zelf onze eigen wereld. Met elke ademhaling.
Ik probeer iemand uit te leggen dat alle verandering in elke situatie mogelijk is door in jezelf een verandering te bewerkstelligen. Dat is niet eenvoudig. Vooral niet als het doel is een ander te veranderen. 'Probeer eens jouw idee over hem en de situatie te veranderen,' probeer ik. Haar man kan geen werk vinden, raakt bij elke afwijzing gedemotiveerder en stort zich nu op zijn hobby. 'Moet ik dat dan allemaal betalen?' Het idee dat hij een deel van haar vertegenwoordigt, gaat er echt niet in. Zij werkt en zij is positief en zij zorgt dat het huishouden blijft draaien. 'Kan hij niet van zijn hobby z'n werk maken?' opper ik, wetende dat je vooral je passies moet volgen om succesvol te zijn. 'Ja, waar?' Met redeneren komen we er niet uit. Ik kan haar òòk niet veranderen natuurlijk.
Ik vertel over de Ho'oponopono-methode: 'Denk iedere keer, bij elke reactie op hem, die in je opkomt: I love you, Thank you, I'm sorry, Forgive me.' Omdat het verhaal nu ook op mijn pad is gekomen, doe ik zelf mee. Het heeft de afgelopen week al tot revolutionaire ontwikkelingen geleid.
Het is niet eens nodig om het achterliggende idee te begrijpen. Het maakt zelfs niet uit of we bereid zijn 100% verantwoordelijkheid te nemen. Je kunt met deze toverspreuk elke situatie te lijf gaan en dan zie je wel wat er gebeurt.
Only Divinity who created each of us can solve our problems. Only Divinity can inspire our minds to experience perfect and right relationships, sources of wealth and peace beyond comprehension.
Dr. Len.
.
'Dat gaat vanzelf. Je omgeving verandert vanzelf met je mee als jouw ideeën over je omgeving veranderen.'
Het is een feit en het is de grootste vergissing die we met z'n allen vaak maken: Naar anderen wijzen en zeggen dat zij moeten veranderen. We hebben massaal de neiging 'de schuld' buiten onszelf te leggen. Bij de politiek, bij de economische crisis, bij andere mensen. Overigens gaat het niet om schuld, pas op: voor je het weet creëer je er nog meer schuld mee! Het gaat om 'opruimen' en 'zuiveren' van programma's in het onderbewuste. Dàar kunnen we verantwoordelijkheid voor nemen. Ongeacht wat het is. We hebben die keuze. We creëren zelf onze eigen wereld. Met elke ademhaling.
Ik probeer iemand uit te leggen dat alle verandering in elke situatie mogelijk is door in jezelf een verandering te bewerkstelligen. Dat is niet eenvoudig. Vooral niet als het doel is een ander te veranderen. 'Probeer eens jouw idee over hem en de situatie te veranderen,' probeer ik. Haar man kan geen werk vinden, raakt bij elke afwijzing gedemotiveerder en stort zich nu op zijn hobby. 'Moet ik dat dan allemaal betalen?' Het idee dat hij een deel van haar vertegenwoordigt, gaat er echt niet in. Zij werkt en zij is positief en zij zorgt dat het huishouden blijft draaien. 'Kan hij niet van zijn hobby z'n werk maken?' opper ik, wetende dat je vooral je passies moet volgen om succesvol te zijn. 'Ja, waar?' Met redeneren komen we er niet uit. Ik kan haar òòk niet veranderen natuurlijk.
Ik vertel over de Ho'oponopono-methode: 'Denk iedere keer, bij elke reactie op hem, die in je opkomt: I love you, Thank you, I'm sorry, Forgive me.' Omdat het verhaal nu ook op mijn pad is gekomen, doe ik zelf mee. Het heeft de afgelopen week al tot revolutionaire ontwikkelingen geleid.
Het is niet eens nodig om het achterliggende idee te begrijpen. Het maakt zelfs niet uit of we bereid zijn 100% verantwoordelijkheid te nemen. Je kunt met deze toverspreuk elke situatie te lijf gaan en dan zie je wel wat er gebeurt.
Only Divinity who created each of us can solve our problems. Only Divinity can inspire our minds to experience perfect and right relationships, sources of wealth and peace beyond comprehension.
Dr. Len.
.
donderdag 17 juni 2010
Om Shanti Om
'Om-Shanti-Om...,' klinkt er bij de buren. Ik sta versteld! Om-shanti-Om betekent vrede. Het is een bekende mantra, maar wat ik hier hoor is de Bollywoodversie. Voor het eerst hoor ik muziek in plaats van geschreeuw. Daar is heel wat healing, licht en 'I love you'-muziek voor nodig geweest.
De laatste weken was het al wonderbaarlijk rustig hiernaast. Wel ontdekte ik tot mijn schrik dat er ook een klein jongetje woonde. Hij stond een keer voor z'n deur en kon niet naar binnen. 'Dat is heus niet leuk hoor!' zei hij verontwaardigd. Hij stond er al meer dan een uur. Net toen de buurvrouw en ik elkaar aankeken met de vraag wie van ons zich over hem zou ontfermen, kwam z'n vader eraan. 'Ik wist niet dat er een kind bij in huis woonde!' zei ik ontzet. De buurvrouw wel. Ze vertelde hoe ze vanuit haar tuin het kind er vaak bij zag staan als pa en ma - niet bepaald zachtzinnig - tekeer gingen.
Vroeger zou ik misschien de kinderbescherming gebeld hebben. Het zou niet in mijn hoofd opgekomen zijn dat je zoiets met het sturen van energie, licht en vredelievende intenties kon aanpakken. Omdat de herrie onverdraaglijk was, bleef ik het herhalen en het werkte. Steeds sneller was het stil. Zou het dan nu echt vrede zijn daar? Zo'n liedje 'Om-shanti-om' komt op mij over als een bevestiging, een opsteker, een boodschap uit het universum om me te vertellen dat het gewerkt heeft. Doorgaan met deze nieuwe manier van denken, leven en uitnodigen van de oneindige bron van helende energie, die tot onze beschikking staat.
Vrede bij de buren is een beetje meer vrede in de wereld. Niks staat op zichzelf. Ik heb het idee dat dit ging over machtsverhoudingen en ongelijkwaardige, onevenwichtige man-vrouw relaties. Nu is het vrede hiernaast; wat een overwinning!
.
De laatste weken was het al wonderbaarlijk rustig hiernaast. Wel ontdekte ik tot mijn schrik dat er ook een klein jongetje woonde. Hij stond een keer voor z'n deur en kon niet naar binnen. 'Dat is heus niet leuk hoor!' zei hij verontwaardigd. Hij stond er al meer dan een uur. Net toen de buurvrouw en ik elkaar aankeken met de vraag wie van ons zich over hem zou ontfermen, kwam z'n vader eraan. 'Ik wist niet dat er een kind bij in huis woonde!' zei ik ontzet. De buurvrouw wel. Ze vertelde hoe ze vanuit haar tuin het kind er vaak bij zag staan als pa en ma - niet bepaald zachtzinnig - tekeer gingen.
Vroeger zou ik misschien de kinderbescherming gebeld hebben. Het zou niet in mijn hoofd opgekomen zijn dat je zoiets met het sturen van energie, licht en vredelievende intenties kon aanpakken. Omdat de herrie onverdraaglijk was, bleef ik het herhalen en het werkte. Steeds sneller was het stil. Zou het dan nu echt vrede zijn daar? Zo'n liedje 'Om-shanti-om' komt op mij over als een bevestiging, een opsteker, een boodschap uit het universum om me te vertellen dat het gewerkt heeft. Doorgaan met deze nieuwe manier van denken, leven en uitnodigen van de oneindige bron van helende energie, die tot onze beschikking staat.
Vrede bij de buren is een beetje meer vrede in de wereld. Niks staat op zichzelf. Ik heb het idee dat dit ging over machtsverhoudingen en ongelijkwaardige, onevenwichtige man-vrouw relaties. Nu is het vrede hiernaast; wat een overwinning!
.
zaterdag 12 juni 2010
The optimist Creed
Ken je deze al?
Promise Yourself:
To be so strong that nothing can disturb your peace of mind.
To talk health, happiness, and prosperity to every person you meet.
To make all your friends feel that there is something worthwhile in them.
To look at the sunny side of everything and make your optimism come true.
To think only of the best, to work only for the best and to expect only the best.
To be just as enthusiastic about the success of others as you are about your own.
To forget the mistakes of the past and press on to the greater achievements of the future.
To wear a cheerful expression at all times and give a smile to every living creature you meet.
To give so much time to improving yourself that you have no time to criticize others.
To be too large for worry, too noble for anger, too strong for fear, and too happy to permit the presence of trouble.
To think well of yourself and to proclaim this fact to the world, not in loud word, but in great deeds.
To live in the faith that the whole world is on your side, so long as you are true to the best that is in you.
Christain D. Larson
Promise Yourself:
To be so strong that nothing can disturb your peace of mind.
To talk health, happiness, and prosperity to every person you meet.
To make all your friends feel that there is something worthwhile in them.
To look at the sunny side of everything and make your optimism come true.
To think only of the best, to work only for the best and to expect only the best.
To be just as enthusiastic about the success of others as you are about your own.
To forget the mistakes of the past and press on to the greater achievements of the future.
To wear a cheerful expression at all times and give a smile to every living creature you meet.
To give so much time to improving yourself that you have no time to criticize others.
To be too large for worry, too noble for anger, too strong for fear, and too happy to permit the presence of trouble.
To think well of yourself and to proclaim this fact to the world, not in loud word, but in great deeds.
To live in the faith that the whole world is on your side, so long as you are true to the best that is in you.
Christain D. Larson
Cleaning
Dr. Len is een arts, die op wonderbaarlijke wijze gewelddadige psychiatrische patiënten heeft genezen. 'Als wij allen één zijn,' dacht hij, 'dan is deze crimineel ook een deel van mij en kan ik dat deel in mijzelf genezen.' Zonder de patiënten te zien, las hij hun dossiers en ging aan de slag. Vanuit de overtuiging dat alles perfect is, verontschuldigde hij zich voor deze 'imperfectie'. Hij nam de volle verantwoordelijkheid op zich. Dat deed hij door te onderzoeken welk gevoel en welke gedachten bij hem opkwamen als hij de dossiers doornam en zich ervoor te verontschuldigen: I'm sorry, please forgive me. En vervolgens: I love you, thank you. Zijn uitleg: 'Alles bestaat alleen in mijn gedachten. Ik 'clean' de toxische gedachten en vervang ze door liefde.' De resultaten waren verbluffend, de patiënten werden vanzelf beter.
Dr. Len paste hier de oude Indianenmethode Ho'oponopono toe. Joe Vitale verdiepte zich in deze manier van werken van Dr. Len en maakte het principe voor iedereen toegankelijk door het uit te leggen en z'n eigen ervaringen te delen in een boek en op internet, zie: zero limits.
Hij schrijft: I've learned his method for healing, which involves "cleaning" yourself of all negativity in order to see change in others. It seems bizarre, but when you take care of your own issues, they disappear in other people. The whole idea is to love the problems away. You do it by saying "I love you," and a few other statements, non-stop. I've been doing it for two years now and my life is astonishing. I live in an almost moment-by-moment state of bliss.
Het is wonderbaarlijk eenvoudig en het werkt. Zodra er iets is dat bij jou een negatieve gedachte of een ongemakkelijk gevoel oproept, kun je er de verantwoordelijkheid voor nemen. Of dat nu iets is op televisie, iets dat je leest, hoort of ziet, het maakt niet uit. Het principe is niks meer of minder dan 'cleaning' en of je het begrijpt of niet, het werkt als een toverformule om te pas en te onpas te denken: Love you, thank you, I'm sorry, forgive me. Probeer het eens, zou ik zeggen. Ik heb het hardstikke druk sinds ik dit weet. Misschien kunnen jullie een handje helpen... Dan is die schone, mooie, liefdevolle, nieuwe wereld binnen handbereik!
.
Dr. Len paste hier de oude Indianenmethode Ho'oponopono toe. Joe Vitale verdiepte zich in deze manier van werken van Dr. Len en maakte het principe voor iedereen toegankelijk door het uit te leggen en z'n eigen ervaringen te delen in een boek en op internet, zie: zero limits.
Hij schrijft: I've learned his method for healing, which involves "cleaning" yourself of all negativity in order to see change in others. It seems bizarre, but when you take care of your own issues, they disappear in other people. The whole idea is to love the problems away. You do it by saying "I love you," and a few other statements, non-stop. I've been doing it for two years now and my life is astonishing. I live in an almost moment-by-moment state of bliss.
Het is wonderbaarlijk eenvoudig en het werkt. Zodra er iets is dat bij jou een negatieve gedachte of een ongemakkelijk gevoel oproept, kun je er de verantwoordelijkheid voor nemen. Of dat nu iets is op televisie, iets dat je leest, hoort of ziet, het maakt niet uit. Het principe is niks meer of minder dan 'cleaning' en of je het begrijpt of niet, het werkt als een toverformule om te pas en te onpas te denken: Love you, thank you, I'm sorry, forgive me. Probeer het eens, zou ik zeggen. Ik heb het hardstikke druk sinds ik dit weet. Misschien kunnen jullie een handje helpen... Dan is die schone, mooie, liefdevolle, nieuwe wereld binnen handbereik!
.
Dag ?
Hoe is het met de miljonair in 30 dagen? Ik ben de tel kwijt. We zijn ergens halverwege.
Bezit is bizar. Ik kan me de verbazing van de Indianen goed voorstellen toen er ineens een blanke voor hun neus stond, die verkondigde dat hij hun land had gekocht. Hoe kan een mens denken dat hij een deel van deze aardbol in z'n bezit heeft? Hoe kan een mens denken dat hij een ander mens kan bezitten? Of dieren kan bezitten? Of appels, die vrij groeien aan een boom?
We zijn al rijk, de aarde geeft ons alles: Water, voedsel, mineralen, frisse lucht, alles is er in overvloed. Van wie is de lucht? Waar zouden we zijn als we geen lucht hadden om in te ademen?
Alles is er al, maar niks is van ons. Wij kunnen alles ontvangen als we bereid zijn het te ontvangen. Als we dankbaar zijn voor alles wat we ontvangen en er met respect en waardering mee omgaan, dan zijn we rijk.
.
Bezit is bizar. Ik kan me de verbazing van de Indianen goed voorstellen toen er ineens een blanke voor hun neus stond, die verkondigde dat hij hun land had gekocht. Hoe kan een mens denken dat hij een deel van deze aardbol in z'n bezit heeft? Hoe kan een mens denken dat hij een ander mens kan bezitten? Of dieren kan bezitten? Of appels, die vrij groeien aan een boom?
We zijn al rijk, de aarde geeft ons alles: Water, voedsel, mineralen, frisse lucht, alles is er in overvloed. Van wie is de lucht? Waar zouden we zijn als we geen lucht hadden om in te ademen?
Alles is er al, maar niks is van ons. Wij kunnen alles ontvangen als we bereid zijn het te ontvangen. Als we dankbaar zijn voor alles wat we ontvangen en er met respect en waardering mee omgaan, dan zijn we rijk.
.
woensdag 9 juni 2010
De wolven
Een oude wijze Indiaan sprak tot zijn kleinzoon: 'In mij vechten twee wolven om de macht. De een heet woede, haat, wraakzucht, jaloezie en verbittering. De andere heet tederheid, mededogen, begrip, geduld en respect.' De kleinzoon vroeg: 'Grootvader, weet u ook welke wolf wint?' De Indiaan sprak: 'Jazeker, de wolf die ik te eten geef.'
.
.
dinsdag 8 juni 2010
Contemplatie
Ghandi hield een keer per week een dag stilte. Beetje onhandig als hij bezoek kreeg, maar dan schreef hij op een papiertje: 'Welkom.'
In de Kriya-yoga keer je volledig naar binnen. Doorgewinterde beoefenaars kunnen zelfs hun zintuigen uitschakelen. Zo kom je er achter dat daar werkelijk alles te vinden is.
Wij zijn doorgaans maar aan het reageren op de buitenwereld en vergeten voor het gemak naar onszelf te kijken. Alle prikkels van buitenaf kunnen zo'n chaos veroorzaken dat het moeilijk is je eigen stem nog te horen.
'Wat zegt mijn innerlijke stem eigenlijk?' vraag ik me af als ik iets niet weet. Dat vraag je je alleen af op de momenten dat-ie wordt overschreeuwd door andere stemmen. Dan heb je dus stilte nodig om al die stemmen tot zwijgen te brengen. Wandelingen langs de zee, in het bos, onderduiken in de sauna, bijvoorbeeld. Terug naar jezelf. Contemplatie heet dat. Dat was het woord dat in mijn hoofd opdook een tijdje geleden. Tijd voor stilte... In de stilte vind je de waarheid.
'Hoe weet je wat je innerlijke stem is?' heb ik me afgevraagd. 'Hoe herken je 'm?'
Soms lijken andere stemmen de waarheid te verkondigen. Natuurlijk willen die stemmen aandacht, gehoord worden, gerustgesteld en tevreden gestemd. Dat kan niemand voor je doen, dat kan alleen je eigen innerlijke stem en alleen als ze willen luisteren... Dat is doorgaans niet hun beste kant, luisteren. Ze willen zelf gehoord worden. Niet voor niets. Ze zijn eigenlijk 'de spinazie tussen de tanden' zal ik maar zeggen. De tong zal toch even aandacht moeten besteden aan de spinazie om 'm er tussenuit te werken. Spinazie tussen de tanden is geen natuurlijke staat van het gebit. Het is vergelijkbaar met de vraag van Sharon McErlane (grootmoeders): 'Waarom komt de angst boven, denk je? Om bij je te blijven of omdat-ie weg wil?' Er zijn veel ingewikkelde methoden te bedenken, maar er is ook één hele simpele manier: Je bereidheid, de beslissing om een angst of een zorg los te laten, dat is genoeg. En dat kan allemaal in de stilte, als je je innerlijke stem aan het woord laat.
Je innerlijke stem zeurt niet, schreeuwt niet om aandacht, is niet ontevreden of somber, zegt nooit wat je allemaal moet of wat er niet deugt, ergert zich nergens aan, het is niet de boze of verontwaardigde stem, die z'n zin wil hebben.
Je innerlijke stem weet, geeft je rust en vrede, plezier, vertrouwen en energie, moed en kracht. Die stem laat zich niet van de wijs brengen, heeft ook niet de behoefte zich te verdedigen of ruzie te maken met die andere stemmetjes. Hij wacht geduldig tot jij zover bent om 'm te horen. Dan blijkt-ie je beste vriend te zijn, altijd bereid je te helpen en op goeie ideeën te brengen en je antwoord te geven op alle vragen, die je maar hebt. Hij geeft je alles, wat wil je nog meer?
Welkom in je eigen stilte.
.
In de Kriya-yoga keer je volledig naar binnen. Doorgewinterde beoefenaars kunnen zelfs hun zintuigen uitschakelen. Zo kom je er achter dat daar werkelijk alles te vinden is.
Wij zijn doorgaans maar aan het reageren op de buitenwereld en vergeten voor het gemak naar onszelf te kijken. Alle prikkels van buitenaf kunnen zo'n chaos veroorzaken dat het moeilijk is je eigen stem nog te horen.
'Wat zegt mijn innerlijke stem eigenlijk?' vraag ik me af als ik iets niet weet. Dat vraag je je alleen af op de momenten dat-ie wordt overschreeuwd door andere stemmen. Dan heb je dus stilte nodig om al die stemmen tot zwijgen te brengen. Wandelingen langs de zee, in het bos, onderduiken in de sauna, bijvoorbeeld. Terug naar jezelf. Contemplatie heet dat. Dat was het woord dat in mijn hoofd opdook een tijdje geleden. Tijd voor stilte... In de stilte vind je de waarheid.
'Hoe weet je wat je innerlijke stem is?' heb ik me afgevraagd. 'Hoe herken je 'm?'
Soms lijken andere stemmen de waarheid te verkondigen. Natuurlijk willen die stemmen aandacht, gehoord worden, gerustgesteld en tevreden gestemd. Dat kan niemand voor je doen, dat kan alleen je eigen innerlijke stem en alleen als ze willen luisteren... Dat is doorgaans niet hun beste kant, luisteren. Ze willen zelf gehoord worden. Niet voor niets. Ze zijn eigenlijk 'de spinazie tussen de tanden' zal ik maar zeggen. De tong zal toch even aandacht moeten besteden aan de spinazie om 'm er tussenuit te werken. Spinazie tussen de tanden is geen natuurlijke staat van het gebit. Het is vergelijkbaar met de vraag van Sharon McErlane (grootmoeders): 'Waarom komt de angst boven, denk je? Om bij je te blijven of omdat-ie weg wil?' Er zijn veel ingewikkelde methoden te bedenken, maar er is ook één hele simpele manier: Je bereidheid, de beslissing om een angst of een zorg los te laten, dat is genoeg. En dat kan allemaal in de stilte, als je je innerlijke stem aan het woord laat.
Je innerlijke stem zeurt niet, schreeuwt niet om aandacht, is niet ontevreden of somber, zegt nooit wat je allemaal moet of wat er niet deugt, ergert zich nergens aan, het is niet de boze of verontwaardigde stem, die z'n zin wil hebben.
Je innerlijke stem weet, geeft je rust en vrede, plezier, vertrouwen en energie, moed en kracht. Die stem laat zich niet van de wijs brengen, heeft ook niet de behoefte zich te verdedigen of ruzie te maken met die andere stemmetjes. Hij wacht geduldig tot jij zover bent om 'm te horen. Dan blijkt-ie je beste vriend te zijn, altijd bereid je te helpen en op goeie ideeën te brengen en je antwoord te geven op alle vragen, die je maar hebt. Hij geeft je alles, wat wil je nog meer?
Welkom in je eigen stilte.
.
maandag 7 juni 2010
Parel
Stel, ik ken hèt geheim. Na zo'n drie jaar intensief onderzoek, boeken lezen, interviewen, lezingen bijwonen, hier en daar een cursus, yoga, een inwijding in de Kriya yoga, veel zelfbeschouwing, een levenlang ervaring, veel schrijven, ontdekken en conclusies trekken, weet ik dat het is wat ik al dacht... Het is heel eenvoudig. Maar dat weten is niet genoeg, het gaat om toepassen. In elke situatie.
Ga ik het dan hier opschrijven?
Er zijn hele goede reden waarom niet. Bijvoorbeeld dat het niet iets is om over te discussieren. Het is niet iets om anderen van te overtuigen. Het is iets wat je alleen zelf kunt ervaren en alleen als je er open voor staat. Net als God. Net als de Liefde. Je kunt het mensen niet door de strot duwen. En dat moet je ook helemaal niet willen.
Is het nodig anderen te overtuigen om jezelf te overtuigen? Als dat niet nodig is, waarom zou ik het dan opschrijven? Ik kan hooguit zeggen: Je zult bereid moeten zijn het bij jezelf te zoeken, de confrontatie met jezelf aan te gaan. Als de wereld een spiegel is, kun je er zelf in kijken. Alles wat je tegenkomt, brengt je bij jezelf.
Prompt duiken er van alle kanten onverwacht mensen op, die me laten weten mijn blog regelmatig te lezen en zeer te waarderen. Dat brengt me weer op andere gedachten. Waarom zou je niet delen? Natuurlijk, ik kan van alles delen, verhaaltjes vertellen, routebeschrijvingen geven, maar de essentie kun je niet delen. Die kun je alleen voelen, ervaren, die laat zich niet met woorden beschrijven. Het is de parel, die iedereen in zichzelf kan vinden.
.
Ga ik het dan hier opschrijven?
Er zijn hele goede reden waarom niet. Bijvoorbeeld dat het niet iets is om over te discussieren. Het is niet iets om anderen van te overtuigen. Het is iets wat je alleen zelf kunt ervaren en alleen als je er open voor staat. Net als God. Net als de Liefde. Je kunt het mensen niet door de strot duwen. En dat moet je ook helemaal niet willen.
Is het nodig anderen te overtuigen om jezelf te overtuigen? Als dat niet nodig is, waarom zou ik het dan opschrijven? Ik kan hooguit zeggen: Je zult bereid moeten zijn het bij jezelf te zoeken, de confrontatie met jezelf aan te gaan. Als de wereld een spiegel is, kun je er zelf in kijken. Alles wat je tegenkomt, brengt je bij jezelf.
Prompt duiken er van alle kanten onverwacht mensen op, die me laten weten mijn blog regelmatig te lezen en zeer te waarderen. Dat brengt me weer op andere gedachten. Waarom zou je niet delen? Natuurlijk, ik kan van alles delen, verhaaltjes vertellen, routebeschrijvingen geven, maar de essentie kun je niet delen. Die kun je alleen voelen, ervaren, die laat zich niet met woorden beschrijven. Het is de parel, die iedereen in zichzelf kan vinden.
.
zaterdag 5 juni 2010
Manifestatie
'Als je de pitten van een sinaasappel in de aarde stopt en er groeit een boom uit, welke vruchten komen er dan aan? Mango's?'
'Nee, natuurlijk niet,' denk je dan. 'Sinaasappels natuurlijk, logisch.'
'Ja,' zegt de yogi: 'Wees dus voorzichtig met je gedachten, het zijn zaadjes die je plant...'
Iemand vraagt hem waarom hij zegt dat mensen meer Goddelijke manifestatie in zich hebben dan bloemen, dieren, noem maar op. Alles is toch God? Hoe zit dat? 'Okee, stel je voor, ergens in Afrika leven koeien. Hele magere koeien, want ze hebben te weinig te eten. Hier in Nederland heb je hele goed doorvoede koeien, die niks tekort komen. Kunnen de koeien in Nederland zeggen: Weet je wat? We sturen wat voedsel naar die koeien in Afrika, die het zo hard nodig hebben? Mensen hebben de mogelijkheid de wereld mooier te maken. Mensen kunnen alles verwoesten, maar ook de schepping beschermen en zelfs verfraaien. Dus God is in alles aanwezig, maar kan meer gemanifesteerd worden door mensen.
Wij mensen zijn in staat projecten op te zetten en om bomen te planten, koeien niet. Wij mensen zijn in staat met onze gedachten te creëren, hoe zit dat met dieren?
Rumi weet - volgens mij tenminste ... - helemaal niks van een olieramp of van de politiek. En als ik al te bezorgd ben over dat ze ziek is bijvoorbeeld, dan wordt ze daar niet beter van. Gelukkig zie ik nu een vrolijk konijntje dat me tegemoet huppelt. 'Hoe zit dat eigenlijk met jou, Rumi-pumi?' vraag ik. Ze kijkt me aan en graast vrolijk voort, alsof ze wil zeggen: 'Ik maak me nergens druk over!' En ik strooi wat vrolijke berichten en gedachten in het rond... in de hoop dat die zaadjes zullen ontkiemen, mooie bomen worden en hun vruchten zullen afwerpen!
.
'Nee, natuurlijk niet,' denk je dan. 'Sinaasappels natuurlijk, logisch.'
'Ja,' zegt de yogi: 'Wees dus voorzichtig met je gedachten, het zijn zaadjes die je plant...'
Iemand vraagt hem waarom hij zegt dat mensen meer Goddelijke manifestatie in zich hebben dan bloemen, dieren, noem maar op. Alles is toch God? Hoe zit dat? 'Okee, stel je voor, ergens in Afrika leven koeien. Hele magere koeien, want ze hebben te weinig te eten. Hier in Nederland heb je hele goed doorvoede koeien, die niks tekort komen. Kunnen de koeien in Nederland zeggen: Weet je wat? We sturen wat voedsel naar die koeien in Afrika, die het zo hard nodig hebben? Mensen hebben de mogelijkheid de wereld mooier te maken. Mensen kunnen alles verwoesten, maar ook de schepping beschermen en zelfs verfraaien. Dus God is in alles aanwezig, maar kan meer gemanifesteerd worden door mensen.
Wij mensen zijn in staat projecten op te zetten en om bomen te planten, koeien niet. Wij mensen zijn in staat met onze gedachten te creëren, hoe zit dat met dieren?
Rumi weet - volgens mij tenminste ... - helemaal niks van een olieramp of van de politiek. En als ik al te bezorgd ben over dat ze ziek is bijvoorbeeld, dan wordt ze daar niet beter van. Gelukkig zie ik nu een vrolijk konijntje dat me tegemoet huppelt. 'Hoe zit dat eigenlijk met jou, Rumi-pumi?' vraag ik. Ze kijkt me aan en graast vrolijk voort, alsof ze wil zeggen: 'Ik maak me nergens druk over!' En ik strooi wat vrolijke berichten en gedachten in het rond... in de hoop dat die zaadjes zullen ontkiemen, mooie bomen worden en hun vruchten zullen afwerpen!
.
Prajnanananda
Benieuwd naar hèt geheim van Kriya Yoga reis ik af naar Sterksel, waar één van de opvolgers van Yogananda (autobiografie van een yogi) te gast is: Prajnanananda. Een vrij klein, maar bont internationaal gezelschap heeft zich daar verzameld in een grote tent op een prachtig bosrijk landgoed. Je moet het maar weten, anders heb je er geen idee van wat zich hier afspeelt. 'Publiciteit doen we niet aan. Mensen weten ons vanzelf wel te vinden. We zijn niet commercieel,' zei de Nederlandse 'swami' Peter, toen ik hem belde. 'Maar iedereen is welkom, er zijn geen restricties.' De Kriya-techniek wordt onderwezen door deze yogi en door andere meesters, je kunt nergens lezen of zien hoe het precies in z'n werk gaat. Aan de meditaties kun je alleen meedoen als je ingewijd bent. Desondanks is het eenvoudig en voor iedereen te leren. Je kunt het verder zelf thuis beoefenen zoveel als je wilt. En jahoor, ik mag de yogi interviewen.
Eerst ga ik eens luisteren naar zijn heerlijk eenvoudige verhaal. 'Er zijn veel religies, er is maar één waarheid,' zegt hij bijvoorbeeld. Kriya is het fundament van alle religies en yoga's, het is een ademhalingstechniek waarmee zelfverwezenlijking bereikt kan worden.
'Stel er zit iets tussen je tanden, spinazie ofzo. En je kunt niet even je tanden gaan poetsen. Dan gaat de tong aan de slag om die spinazie weg te krijgen. Die hoort er niet. Het is niet natuurlijk, spinazie tussen je tanden. Weg, spinazie! Laten we het daar eens over hebben. Wat is 'natural' en wat is 'unnatural'?
Ziekte bijvoorbeeld is unnatural. Gezondheid is natural.
Boosheid is unnatural, vriendelijkheid is natural.
Onwetendheid is unnatural en kennis is natural.
Dood is onnatuurlijk, onsterfelijkheid is natuurlijk.'
De grootste yogi's, die zelfverwezenlijking bereikt hebben, sterven niet. Zij kunnen vrijwillig uit hun lichaam vertrekken. En zelfs weer opduiken! Daar zijn verschillende verhalen over bekend. Ze beheersen lichaam en geest op zo'n sublieme manier dat ze zichzelf tijdens het leven ook al kunnen ontstoffelijken en verstoffelijken op een andere plaats. Of zelfs op twee plaatsen tegelijk kunnen zijn. Zover zijn we nog niet. Maar de eenvoud en helderheid van zijn verhaal klinken me als muziek in de oren.
Paramahamsa Prajnanananda (1960- heden) is de opvolger van Paramahamsa Hariharananda, aan wiens voeten hij het stadium van de kosmische Eenheid bereikte. Hij ontwikkelde zeer diepgaande kennis van de Indiase geschriften zoals de Veda's en de Upanishaden, maar ook heeft hij grondige kennis van de Bijbel, de Torah en Koran en is auteur van vele boeken over spiritualiteit en kriya yoga. Hij reist voordurend over de hele wereld om voordrachten te geven en kriya yoga te onderwijzen en ontwikkelt gelijktijdig vele sociale projecten in India.
.
Eerst ga ik eens luisteren naar zijn heerlijk eenvoudige verhaal. 'Er zijn veel religies, er is maar één waarheid,' zegt hij bijvoorbeeld. Kriya is het fundament van alle religies en yoga's, het is een ademhalingstechniek waarmee zelfverwezenlijking bereikt kan worden.
'Stel er zit iets tussen je tanden, spinazie ofzo. En je kunt niet even je tanden gaan poetsen. Dan gaat de tong aan de slag om die spinazie weg te krijgen. Die hoort er niet. Het is niet natuurlijk, spinazie tussen je tanden. Weg, spinazie! Laten we het daar eens over hebben. Wat is 'natural' en wat is 'unnatural'?
Ziekte bijvoorbeeld is unnatural. Gezondheid is natural.
Boosheid is unnatural, vriendelijkheid is natural.
Onwetendheid is unnatural en kennis is natural.
Dood is onnatuurlijk, onsterfelijkheid is natuurlijk.'
De grootste yogi's, die zelfverwezenlijking bereikt hebben, sterven niet. Zij kunnen vrijwillig uit hun lichaam vertrekken. En zelfs weer opduiken! Daar zijn verschillende verhalen over bekend. Ze beheersen lichaam en geest op zo'n sublieme manier dat ze zichzelf tijdens het leven ook al kunnen ontstoffelijken en verstoffelijken op een andere plaats. Of zelfs op twee plaatsen tegelijk kunnen zijn. Zover zijn we nog niet. Maar de eenvoud en helderheid van zijn verhaal klinken me als muziek in de oren.
Paramahamsa Prajnanananda (1960- heden) is de opvolger van Paramahamsa Hariharananda, aan wiens voeten hij het stadium van de kosmische Eenheid bereikte. Hij ontwikkelde zeer diepgaande kennis van de Indiase geschriften zoals de Veda's en de Upanishaden, maar ook heeft hij grondige kennis van de Bijbel, de Torah en Koran en is auteur van vele boeken over spiritualiteit en kriya yoga. Hij reist voordurend over de hele wereld om voordrachten te geven en kriya yoga te onderwijzen en ontwikkelt gelijktijdig vele sociale projecten in India.
.
vrijdag 4 juni 2010
Wissen
Woorden hebben kracht. Geschreven woorden hebben nog meer kracht. Ze staan op papier of op het beeldscherm en daarmee blijven ze hun energie afgeven. Ze maken hun eigen waarheid. Een van de interessante opdrachten, die 'teacher' White Bull je als huiswerk meegeeft is om een korte autobiografie te schrijven, inclusief alle gebeurtenissen die hebben bijgedragen aan de moeilijkheden die je nu in je leven ondervindt. Alle ervaringen, die je uit je kracht hebben gehaald bijvoorbeeld. 'En als laatste zin schrijf je: "Ik zit hier achter mijn computer..." En vlak voor die laatste zin druk je op 'delete' en dan wis je langzaam en met je volle aandacht die hele autobiografie. Tot je die ene zin overhoudt: "Ik zit hier achter mijn computer..." Het verleden is gewist. En als dat allemaal niet gebeurd is, wat zijn dan nu mijn keuzes? Je voelt ruimte ontstaan en het is alsof je opnieuw kunt beginnen.'
Woorden hebben kracht. Soms moet je ze wissen... Of herschrijven. Ik zal ook mijn blog eens nakijken of er niet per ongeluk negatieve zaken in stand gehouden worden door de woorden die ik heb geschreven.
.
Woorden hebben kracht. Soms moet je ze wissen... Of herschrijven. Ik zal ook mijn blog eens nakijken of er niet per ongeluk negatieve zaken in stand gehouden worden door de woorden die ik heb geschreven.
.
donderdag 3 juni 2010
Channeling en reïncarnatie
'Hoe verhoudt channeling zich nou met reïncarnatie?' vraagt Chander van de Hindoe-omroep zich af als ik hem vertel over iemand die diverse grote meesters en engelen channelt.
'Hoe bedoel je?'
'Neem bijvoorbeeld Ghandi, stel dat die momenteel weer geïncarneerd is.'
'Dan nog zou je hem kunnen channelen als je dat wil. Misschien is een deel hier in een mens aanwezig van een veel groter geheel dat zijn ziel is. Hij kan wel in een paar personen geïncarneerd zijn, wie zal het zeggen?'
Of Ghandi werkelijk geïncarneerd op aarde rondloopt, durf ik niet te zeggen. Het kan. Ook de Christus-energie is in mensen aanwezig. 'In elk geval werken ze hierboven allemaal samen, de Hindoe-Goden, de engelen en allerlei andere grote meesters.' Zo las ik dat aartsengel Gabriel, bij mijn weten zeer vereerd in Katholieke en in spirituele kringen, de Koran gedicteerd heeft aan Mohammed.
'Ontdek de overeenkomsten in plaats van de verschillen', zullen ze ons 'hierboven' proberen duidelijk te maken. Gelukkig gebeurt dat ook steeds vaker.
Je zou maar zo'n engel zijn, dacht ik in de auto. Je staat klaar om iedereen te helpen en van advies te voorzien, maar ze horen je niet en ze zien je niet. Op de terugweg stond ik in een file, een mooie gelegenheid om eens een gesprekje met ze aan te knopen!
En wat is de boodschap? 'Vraag ons gewoon jullie te helpen. We zijn er voor jullie. We zijn alleen maar dankbaar en blij als jullie ons toestaan ons werk voor jullie te doen. En het zal jullie ontlasten van veel zorgen, veel meer dan de meesten van jullie vermoeden.' Bij deze... Je hebt er geen moeilijke technieken voor nodig. Stilte en concentratie is genoeg. Gewoon een verzoek doen mag ook. Alles wat uit het hart komt, wordt gehoord.
.
'Hoe bedoel je?'
'Neem bijvoorbeeld Ghandi, stel dat die momenteel weer geïncarneerd is.'
'Dan nog zou je hem kunnen channelen als je dat wil. Misschien is een deel hier in een mens aanwezig van een veel groter geheel dat zijn ziel is. Hij kan wel in een paar personen geïncarneerd zijn, wie zal het zeggen?'
Of Ghandi werkelijk geïncarneerd op aarde rondloopt, durf ik niet te zeggen. Het kan. Ook de Christus-energie is in mensen aanwezig. 'In elk geval werken ze hierboven allemaal samen, de Hindoe-Goden, de engelen en allerlei andere grote meesters.' Zo las ik dat aartsengel Gabriel, bij mijn weten zeer vereerd in Katholieke en in spirituele kringen, de Koran gedicteerd heeft aan Mohammed.
'Ontdek de overeenkomsten in plaats van de verschillen', zullen ze ons 'hierboven' proberen duidelijk te maken. Gelukkig gebeurt dat ook steeds vaker.
Je zou maar zo'n engel zijn, dacht ik in de auto. Je staat klaar om iedereen te helpen en van advies te voorzien, maar ze horen je niet en ze zien je niet. Op de terugweg stond ik in een file, een mooie gelegenheid om eens een gesprekje met ze aan te knopen!
En wat is de boodschap? 'Vraag ons gewoon jullie te helpen. We zijn er voor jullie. We zijn alleen maar dankbaar en blij als jullie ons toestaan ons werk voor jullie te doen. En het zal jullie ontlasten van veel zorgen, veel meer dan de meesten van jullie vermoeden.' Bij deze... Je hebt er geen moeilijke technieken voor nodig. Stilte en concentratie is genoeg. Gewoon een verzoek doen mag ook. Alles wat uit het hart komt, wordt gehoord.
.
dinsdag 1 juni 2010
Hobbel
'Twijfel veroorzaakt vertraging.'
Middenin het paarse boekje, dat ik gebruik om interessante teksten, ideeën, plannen en ingevingen op te tekenen, kom ik het zomaar tegen. Dit is het antwoord op de vraag waarom 'iets' nog niet af is. Carly en ik stuurden elkaar snel naar huis om verder te werken toen we op dat punt belandden. Als 'iets' af is, laten we het elkaar weten.
Carly was naar een lezing over verslaving geweest. Ik vroeg nog: Vallen onzekerheid en twijfel daar ook niet onder? Jazeker, een heleboel menselijk gedrag valt onder verslaving.
We hebben een hobbel te nemen. De hobbel naar meer zekerheid in onszelf. Meer vertrouwen dus. Niet alleen in onszelf, maar vertrouwen in iets veel groters: Het alomvattende universum dat ons goedgezind is. Vertrouwen in wat we kunnen, wat we aan het doen zijn en wie we zijn.
.
Middenin het paarse boekje, dat ik gebruik om interessante teksten, ideeën, plannen en ingevingen op te tekenen, kom ik het zomaar tegen. Dit is het antwoord op de vraag waarom 'iets' nog niet af is. Carly en ik stuurden elkaar snel naar huis om verder te werken toen we op dat punt belandden. Als 'iets' af is, laten we het elkaar weten.
Carly was naar een lezing over verslaving geweest. Ik vroeg nog: Vallen onzekerheid en twijfel daar ook niet onder? Jazeker, een heleboel menselijk gedrag valt onder verslaving.
We hebben een hobbel te nemen. De hobbel naar meer zekerheid in onszelf. Meer vertrouwen dus. Niet alleen in onszelf, maar vertrouwen in iets veel groters: Het alomvattende universum dat ons goedgezind is. Vertrouwen in wat we kunnen, wat we aan het doen zijn en wie we zijn.
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
