Laat het licht stromen....

"I use my energy to heal and transform" 

Everything in the visible world has its source in an invisable domain. 
Navigating invisable domains is the key to mastery. 
(Deepak Chopra) 

In die zin is er niet zoveel verschil tussen onze particuliere strijdjes - bijvoorbeeld met met de overheid (zie de leeuw) of andere instanties -  en wereldwijde oorlogssituaties zoals in Syrië. Wat ik weet is dat we het niet weten wat er precies gebeurt en waarom en hoe we hierin op grote schaal gemanipuleerd worden. Ten tijde van de eerste Irakoorlog werkte ik bij het Journaal en achteraf bleken we voor allerlei karretjes gespannen te zijn. De juist informatie kan je niet brengen, want die heb je niet. Een groot deel van de oorlogsvoering gebeurt via de media, je geeft beelden door, maar je kunt niets verifiëren. Een ding weet ik wel: In een oorlog heeft niemand gelijk.

Je kunt je heel machteloos voelen of zelfs onverschillig als er zulke dingen gebeuren in de wereld. Toch zijn we minder machteloos dan we denken. En we hebben er alles mee te maken. De wereld zijn we allemaal. Het zijn machtsstructuren van geweld, onderdrukking, arrogantie, slachtofferschap en schuld, die we allemaal kennen in (doorgaans) veel minder extreme vormen. Frappant: het lijkt op de karmische patronen, die in de dualiteit ons instrument waren om te groeien en stuk voor stuk ontstaan zijn uit angst. Als wij nu in onszelf al die karmische patronen en alle gevolgen ervan door alle levens heen weten te helen, is het dan vrede op de wereld? Ja!

Ja. En we zijn hard op weg daarnaartoe. Je zou het niet zeggen misschien, maar het is logisch dat de diepste wonden niet zomaar zijn genezen. Het is ook logisch dat de hardnekkigste strijd zich juist afspeelt op het meest onomkeerbare moment in de geschiedenis. Een kat in het nauw....

Wees gerust, het licht wint altijd en is altijd sterker. Vandaar hier nog even de twee filmpjes (meditaties) die we vorig jaar al maakten om licht te sturen naar Syrië. Het helpt als je op deze manier je intenties zet en het licht laat stromen. Vooral als we dat gezamenlijk doen.

Het is misschien een hele gekke vergelijking, maar het lijkt op een darmspoeling: Het schone water stroomt door de darmen en neemt alle oude rommel die is vastgekoekt stukje bij beetje mee. Het verzacht. Het weekt los. Oude pijn, oude trauma's, ze geven zich niet zomaar gewonnen. Maar met liefde en aandacht, licht... lossen ze op en geven zich over.

Voorbeeld

Wouw, wat een mooi verhaal: Een incassobureau wordt wakker. Ze bedenken zich dat het weinig zin heeft om de druk op te voeren om mensen te laten betalen als ze geen geld hebben en gaan mensen vervolgens helpen met het zoeken van een (betere) baan. Je leest het hele verhaal hier, bij Omdenken.

Dat is de kant die we op moeten met z'n allen. Dat biedt nieuwe mogelijkheden, is creatief, geeft ruimte, plezier, wat een positief effect heeft op alles en iedereen. Mensen worden er socialer en begripvoller van - lijkt me.

Waar is de leeuw in ons?

"The most common way people give up their power is by thinking they don’t have any." 

~ Alice Walker ~

Zo. Die zit! 

Heb ik ooit het verhaal van mijn dakterras verteld? Er kwamen twee 'dakterrascontroleurs' langs om me te vertellen dat ik waarschijnlijk zelf wel wist dat.... Nee. Hoezo? Ik woon hier al 20 jaar en dit dakterras was er altijd al. Ze kwamen het hele blok - dwz de hele straat en de straat hierachter met de tussenliggende dwarsstraten - onder de loep nemen. Aan de overkant van 'ons' blok zitten ze met mooi weer op het dak, maar dat telt niet mee. Wij zijn met z'n allen afgekeurd, beboet en gesommeerd om vergunningen. Sommigen deden dat netjes, sommigen niet. Ik maakte - met behulp van een prachtige bouwtekening - netjes een melding, die werd voor het gemak gebombardeerd tot vergunningaanvraag. Die ik ook nog kreeg, maar ik weigerde daar 550 euro vergunningskosten voor te betalen, want... waarom opeens terwijl het dakterras al 50 jaar geleden bestond? Toen er uiteindelijk zelfs een deurwaarder op de stoep stond, zocht ik - goed idee van een buurman! - mijn heil bij een gemeenteraadslid, Bülent Isik, die met een paar telefoontjes huppekee dat hele beleid van tafel veegde. Ik was onder de indruk. Zulke mensen hebben we nodig! Politici, die daadkrachtig in de bres springen voor de gewone man of vrouw, die ergens halverwege de regelgeving verstrikt is geraakt of verpletterd door de bureaucratie.

Mensen als Bülent Isik moeten we vooral steunen, waarderen, op handen dragen en dankbaar zijn. Het is een hele kunst voor de politicus, die echt het beste wil voor de mensen en vanuit z'n hart hulp wil bieden aan hen die het moeilijk hebben, om zich staande te houden in de arena van doorgaans flinke ego's en ondoorzichtige spelletjes. Zij hebben ons ook nodig.

Waar wil ik heen met dit verhaal? De power in jezelf! Al die power die we maar weggegeven hebben... Al dat beleid dat we maar laten gebeuren... Banken die overeind gehouden worden, terwijl de kleine ondernemer maar moet zien hoe hij het weer gaat redden deze maand. Dat. Die power. Waar is onze power? We hoeven het ze toch niet zo makkelijk te maken? Laat je stem horen! Trek aan de bel. Accepteer niet alles zomaar. Het gaat niet om het gevecht, het gaat ook niet om het slachtofferschap, over "ze" die ons dat allemaal aandoen. Nee, het gaat over onszelf! Wat doen wij onszelf aan als we ons als makke schapen naar de slachtbank laten leiden? Er schuilt in een ieder van ons een leeuw! Laat hem zo nu en dan eens flink brullen! 

Wat doe je het liefst?

Wat doe je het liefst? Maak eens een lijstje. Pak het serieus aan en ga er even goed voor zitten!

...
...
...
...
...

Het is van belang je dat te realiseren, jezelf dat regelmatig te vragen en natuurlijk ook om er naar te luisteren en het te doen. Als je klaar bent met je lijstje, kijk dan eens hoe vaak je gehoor geeft aan wat je het liefste doet. Wees dankbaar en blij als dat veel en vaak is!
En zo niet, wees vooral niet boos op jezelf, teleurgesteld of verbitterd. Blijf je aandacht gewoon richten op wat je graag wilt. Vanzelfsprekend kan dat natuurlijk ook wisselen, per dag of per uur. Het lijstje mag voortdurend in beweging zijn en aangevuld worden. Ik adviseer je om het bij de hand te houden en regelmatig te verversen en aan te vullen, als een boodschappenbriefje.

Weet je waarom? Alleen al het je afvragen brengt je dichtbij jezelf. Alleen al het je voorstellen, maakt je blij. En het je inbeelden, het gevoel op roepen, je er op verheugen, dat brengt het ook nog eens dichterbij! Terwijl je daar niets voor hoeft te doen! Behalve dan je gedachten opzij zetten dat het niet kan, je belemmerende overtuigingen skippen, want zolang je die in de weg laat staan, kan het zich natuurlijk nooit regelen voor je.

'Ja maar..,' hoor ik velen alweer tegensputteren. 'Daar is geld voor nodig!' bijvoorbeeld. 'En zolang ik dat geld niet heb, kan ik dat niet doen.' Oja? Is dat zo? Of is het misschien een blokkade die jij plaatst tussen je wens en de uitvoering ervan, terwijl je die toeschrijft aan iets buiten jezelf? Geld dat nodig is, anderen die je toestemming moeten geven of iets anders? Ja, ga daar eens goed naar kijken! Want het enige verschil tussen wat je het liefst zou willen en wat je in de praktijk doet, zijn je gedachten erover. De beperkingen creëren we net zo goed zelf!

Maar, we zijn nu bezig iets nieuws te creëren. Moeiteloos en makkelijk. Je hoeft niet eens na te denken over het geld. Want het werkt anders. Jij hebt helder wat je wilt en al is dat een reis naar China of Brazilië, jij hoeft de bezwaren niet te bedenken! Alleen je wensen te handhaven. Stel het je voor! Dan geef je het toestemming zichzelf te organiseren.

Toen mijn huis een tijdje geleden moest worden geschilderd, had ik ook geen idee hoe. Ik besefte alleen wel dat het een beter gevoel opleverde om een mooi huis te zien als ik thuiskwam dan steeds verder afbladderende kozijnen. En het regelde zichzelf...

Dus: Maak je lijstje en laat er vooral niet teveel 'maren' tussenkomen! Verheug je alvast op de werking van de energie! Want... en dat is het geheim... als je het opschrijft, geef je het al energie. je laat het al ontstaan. Natuurlijk gebeurt dat ook bij elk woord dat we denken of zeggen. Maar opschrijven heeft nog meer kracht.

So.... be careful where you wish for!

Nog één leuke anekdote wat dat betreft: We liepen ooit in India met de cameraploeg langs een riviertje op weg naar een schooltje. Een heel gesjouw, want met de auto kon je er niet komen. Fokke, de geluidsman, houdt de moed erin en stelt zich voor hoe we hier een tijger tegenkomen. 'Be careful where you wish for, Fokke,' zei ik. Later hoorden we van de mensen die daar woonden dat er inderdaad tijgers rondliepen in het bos. Sommige bestellingen moet je even cancelen! ;) (Tenminste... als je niet helemaal gewend bent om met tijgers om te gaan!)

Welke film?

Het is niet zo eenvoudig uit te leggen dat alles een spiegel is aan mensen die dat helemaal niet zo ervaren. Het is eenvoudiger om anderen te beschuldigen, zonder te beseffen dat je 'erbij' bent. Bij alles. Voor de meeste mensen is het heel logisch om dingen 'van buitenaf' als onheilspellend, bedreigend of juist ondersteunend en nodig te beschouwen.
Stel je eens voor dat 'van buitenaf' helemaal niet bestaat. Dat 'van buitenaf' een film is die je geprojecteerd krijgt en die ook nu op je netvlies verschijnt, als je dit leest. Stel het je eens voor!
Dat de film die geprojecteerd wordt via jou zichtbaar is. Als jij je ogen dicht doet, zie je niks. Als jij je ogen wijd open hebt en goed wakker bent, zie je alle details. Stel nu dat je kleurenblind bent. Dan zie je wel de film, maar geheel kleurloos. Jammer! Stel dat we er wat kleur aan toe kunnen voegen, een scheutje rood, geel en blauw, net als in de printer... hee: Wouw, dat ziet er gaaf uit zeg!

Zo ongeveer dus. Het is wel een mooie vergelijking, vind je niet? De dualiteit, scherpe zwart-wit situaties. Hoe kan je een foto maken met alleen wit of alleen zwart? Dan staat er niks op. Dan zien we niks. Dan beleven we niks. Je gaat toch niet naar een hele zwarte òf een hele witte film zitten kijken in de bioscoop? Dus het een is nodig om het ander te kunnen onderscheiden.

Om te weten wat je wilt, heb je het nodig te weten wat je niet wilt. Als je je goed voelt, wil je dat graag zo houden. Dus als je dan in een situatie terecht komt, waar je je niet goed bij voelt, dan wil je dat weghebben. Toch? En nu komen we op interessant terrein! Hier gaat het allemaal over. Zal ik het geheim verklappen? Of er een boek over schrijven?
 
Als die (zwart-wit) film je niet bevalt, ga je je er dan mee bemoeien? Loop je het doek in en ga je meespelen? Zo geweldig, in India hebben we dat een keer meegemaakt. Het Kuttu-theater, dat hele nachten duurt en hele dorpen op de been brengt, is een traditionele vorm van volksvermaak, maar ook religieus van aard en zelfs wel eens rebellerend. Vaak wordt er geïmproviseerd om het verhaal een lokaal tintje te geven en wordt ingespeeld op actuele kwesties. De bevolking leeft zich zo in het verhaal in dat men zich ermee gaat bemoeien. Mensen komen wel eens het podium op stormen of gaan boe roepen, zoals kinderen dat hier ook doen (of deden?) bij Jan Klaassen.

We maken onze eigen film, we spelen in ons eigen verhaal. En daarom slaat het nergens op om ermee te gaan vechten of 'het' bij een ander te zoeken, heil of onheil. Je vergeet dan naar jezelf te kijken... De reden waarom we daar zo huiverig voor zijn is - vermoed ik - het feit dat we continue oordelen en bang zijn voor oordelen of het niet goed doen. Dus beschuldigen we liever anderen, zodat we zelf gelijk hebben of buiten schot blijven. Als je nu bedenkt dat het een film is die je creëert, snap je ook dat je ook de tegenpartij zelf hebt gecreëerd. Geeft niet, dat doen we allemaal. Dat hoort bij het spel. Je hebt er alleen zo'n last van als je je zo identiciceert met je rol. Doe eens een stap terug en kijk...
Alles vertelt je iets. Wil je van een onprettige situatie af, ga terug naar start en kies opnieuw! Hee, wouw, ik kan er een beetje kleur aan toevoegen, alles een beetje mooier maken. Wat een feest!
 
Mooji zegt het heel anders, maar het sluit hier wel prachtig op aan:

Je eigen grootsheid

Je grootste angst is niet dat je het niet redt... het niet kan... het niet lukt....

We kennen hem allemaal wel, toch? Dat gedicht van Marianne Williamson, dat meestal toegeschreven wordt aan Nelson Mandela, omdat die het in zijn inauguratiespeech voordroeg: 

Onze grootste angst is onze eigen grootsheid.

We zoeken excuses om maar niet te doen waarvoor we gekomen zijn, in de wieg zijn gelegd, we maken ruzie met onszelf en schrijven dat toe aan anderen. Zou het echt die ander zijn, die ons tegenhoudt? Zou het echt die partner zijn die jou belemmert? Of de familie die je het niet gunt?

Laten we eens naar onszelf kijken en zien wat we doen. We houden ons maar bezig met al die dingen buiten onszelf. Als excuus. Of niet soms? Wat belet je om te zijn wie je bent? Te doen wat je hart je ingeeft? Te genieten? Te mogen doen wat je het liefste doet?

Stop toch met dat gemopper op van alles en op iedereen. Je kunt NU de keuze maken te leven en te genieten van het leven. In welke omstandigheid je ook bent!

Onze diepste angst
Door Marianne Williamson

Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we mateloos machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
Dat ons het meest beangstigt.

We vragen ons af
Wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol, fantastisch te zijn?
Eigenlijk, wie ben jij om niet te zijn?
Je bent een kind van God.

Je speelt dat je onbelangrijk bent
Dat dient de wereld niet.
Er is niets verheffends aan je kleiner maken
Zodat andere mensen om je heen zich niet onzeker voelen.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen,
Zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om te manifesteren
De glorie van God dat is binnenin ons.

Het zit niet alleen in sommigen van ons;
Het zit in iedereen.

En als we ons eigen licht laten schijnen,
Geven we onbewust andere mensen toestemming om hetzelfde te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst,
Bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen. 

effe een reminder

Let op dat je de aandacht niet fixeert op dat wat je niet wilt!

 

Ontspan in jezelf

"Dus als ik me slachtoffer voel, heeft dat te maken met hoe ik denk?" vraagt iemand achterin de zaal. Ja, in principe wel, dat is heel eenvoudig. Alleen voor je het weet ga je dat jezelf dan weer kwalijk nemen, jezelf de schuld geven of je aangevallen voelen omdat iemand je daarvan beschuldigt. Dus mijn antwoord is: "Dat klinkt al snel alsof het je eigen schuld is, pas op. Het gaat niet om het oordeel. Maar om het waarnemen van de gedachten. Zie het. En identificeer je niet met die gedachten. Ga niet met ze mee. Je bent niet die gedachten en die gedachten zijn ook niet van jou. Het is niet wie je bent! Je bent geen slachtoffer. Je bent 'creator'. Je bent meester over je eigen leven."

Misschien moet je dat eerst waar kunnen nemen alvorens het roer om te kunnen gooien van slachtofferschap naar zelfmeesterschap. Neem jezelf waar, je gedachten, laat ze gaan en ga er niet in mee. Je weet niet half wat je allemaal creëert voor jezelf door er wel in mee te gaan, dat allemaal te geloven, al je angsten serieus te nemen. Pas op! Je creëert zelf!

Omdat ik het van groot belang vind dat mensen zich daar meer van bewust worden, geef ik tegenwoordig meer healingbijeenkomsten en -sessies, afgestemd op wat zich op dat moment aandient. Voor een deel is dat puur eigenbelang hoor (;)), want we zitten allemaal zo gevangen in onze eigen èn elkaars projecties, ik voel een enorme behoefte aan bevrijding daaruit!

Er is (nog) veel onwetendheid over energie en hoe wij de energie zelf sturen. (Daar komt ie weer....:) Waar je de aandacht op richt...
Als je je zorgen maakt over iets, iemand, een dier... wat denk je dan dat er gebeurt? Wat voor een soort aandacht is dat die je dan over iemand uitschenkt? Vergelijk het met een plantje dat je water geeft en dat water neemt alle kleur en geur aan die jij er aan geeft. Overlaad je dat plantje met zorgen? Zal die dan lekker groeien denk je?

Vergis je niet, ook al zijn zulke gedachten en invullingen onzichtbaar, het creëert wel en heeft invloed en impact. Je kunt iemand echt opzadelen met je zorgen, met je oordelen, met je boosheid, je frustraties. Wil je dat? Het zal niet helpen, jou niet en de ander niet.

Ook op de healingbijeenkomst gisteren in Eibergen waren mensen voor anderen aanwezig. Niet voor zichzelf. Dat is heel mooi en heel nobel. Natuurlijk. Stuur iedereen, die je maar wilt en het nodig heeft liefde en licht! Denk alleen niet dat het niet over jou gaat. Alles gaat ook over jou. Daar hoef je verder geen oordeel over te hebben, je hoeft het alleen maar waar te nemen.

We worden teruggeworpen op onszelf, iedereen die zich maar stort op anderen en die anderen wil helpen, vergeet naar zichzelf te kijken. Stop al het oordelen, het beter weten, het naar buiten toe gerichte, controlerende, beheersende, laat dat allemaal eens los en ontspan. Ontspan in jezelf!

Carrièreadvies

Carrièreadvies van Kim van Kooten: "Zoek eerst uit wat je het allerleukste vindt om te doen en ga vervolgens op zoek naar mensen die je daarvoor willen betalen. Het klinkt simpel, maar volgens mij word je daar het gelukkigst van. Als het ook nog eens succes oplevert is dat mooi meegenomen, maar uiteindelijk is dat totaal onbelangrijk. Word gelukkig."

Healingbijeenkomst

Wij zijn allen instrumenten van de Goddelijke energie. We creëren onze eigen werkelijkheid. We hebben de mogelijkheid om met elkaar een prachtige, liefdevolle, vredige en gezonde wereld te creëren. Het geheim is dat je zelf het kanaal bènt, dat je elke oplossing in jezelf kunt vinden, dat het ‘slechts’ een kwestie is van bewustwording en opruimen van de blokkades, zodat de oneindige Goddelijke energie volop door je heen kan stromen. Wonderen zijn beschikbaar voor iedereen, het is werkelijk niet nodig om het leven te lijden met een lange ij.

Graag nodig ik je uit om deel te nemen aan een bijzondere, gezamenlijke healing sessie bij Sjamoni in Driebergen op zaterdagochtend 7 september, aanvang 10.00 uur.

Healing, wat is dat precies en hoe werkt het?
In deze bijeenkomst leg ik je het basisprincipe van healing uit, de mogelijkheid die we als mens hebben tot genezing en hoe we de bron van healing in onszelf (!) kunnen aanspreken. Iedereen, die meer wil weten en leren over healing en mee wil doen aan deze groepshealing, is van harte welkom.

Miracles

'There is nothing miraculous about a miracle.' 

Een uitspraak van White Bull, waar ik het met Ian uitgebreid over had. Hoe vertaal je dat net zo mooi in het Nederlands? "Er is niks wonderlijks aan een wonder." (Klinkt dat? Let me know... ook als je een beter idee hebt!)

Toch ben ik gek op wonderen. Ook al is er niks wonderlijks aan. Ze zijn wel een opluchting, bevrijdend, verblijdend. Inmiddels zou ik ze zelfs bijna kunnen verklaren, haha, jaja, zo: Als je op energetisch level iets los kunt maken, hakken, koppelen of oplossen, dan lost het zich op in het totaalveld, maar ook in 'de realiteit', die dus niets anders is dan een weerslag van de energetische bewegingen, ofwel het vastzitten in bepaalde gevallen.
Iets om te ontdekken en te ervaren en een precies omgekeerde beweging dan 'we' gewend zijn: namelijk ergens bovenop gaan zitten, het vastgrijpen en proberen te bedwingen en onder controle te houden. Dat gaat al gauw met geweld gepaard, omdat iets al snel geweld is als je het niet vrij laat. En dat creëert dan weer weerstand. En zo ontstaan weer blokkades...
Dus, ja, miracles kunnen gebeuren als je iets loslaat, laat gebeuren. Zo interessant allemaal. Want dat betekent dat we ons ego er eigenlijk niet bij nodig hebben, dat het leven gewoon alles vanzelf regelt.


Hoezo geen rozentuinen? Hoezo genoegen nemen en akkoord gaan met minder dan je wenst? Zo grappig, ik kwam gisteren iemand tegen die wel rozentuinen belooft! Hij maakt rozenbogen en je kunt ze hier bestellen.

"I never promised you a rose-garden"?

Vergeven

Gelukkig, ik heb een opschrijfboekje in mijn tas. Middenin het bos schrijf ik op:

"Vergeven.... want anders heeft het macht en houdt het macht."

Jaja, begin maar met vergeven... zo hou je opruiming. Jezelf vergeven, anderen vergeven, waarom al die ballast met je meezeulen, waarom oud zeer zoveel macht laten hebben over het nu?

Even later kom ik iemand tegen, die ik ken. Ook middenin het bos. Met een heftig verhaal. Over wat ze gisteren te horen had gekregen over haar vorige levens. "Die vorige levens doen er nu toch niet toe?" reageer ik. "Het lijkt mij niet de bedoeling dat we onszelf daar nu ook nog eens mee opzadelen, of zelfs nog schuldgevoelens of slachtoffergevoelens over hebben. We hebben aan dit leven wel genoeg! Wat er nu speelt, dat is waar je mee te maken hebt." Er speelde wel wat, de boodschap die zij daarover had gekregen was ook 'vergeven'. "Nou ja, wat een toeval, moet je kijken wat ik net heb opgeschreven...!"

Alleen, het gekke aan dit verhaal vond ik dat ze dan iets zou gaan vergeven, terwijl ze nog niet eens precies wist wat, en daarmee dus al bij voorbaat aan haar eigen gevoelens voorbij ging. Nee, niet bij voorbaat, die was ze al die tijd al aan het ontwijken. Dat gebeurt. Dat is niet goed of slecht, dat gebeurt. Dat gebeurt als dingen te heftig zijn, als we de pijn niet kunnen verdragen.
Ik vermoed dat je dan kan vergeven tot je een ons weegt, maar je innerlijk kind wil toch echt eerst gezien worden, getroost worden, bevestigd in het 'er mogen zijn' en gekoesterd worden. Door jou! Door dan (te vroeg) te gaan vergeven ga je voorbij aan je eigen innerlijk kind, ontken je het opnieuw en wordt het opnieuw een ontwijken van de pijn. Dat helpt je niet, dat maakt niet vrij. Erkenning, voor jezelf. Niet om een ander aan te klagen of te beschuldigen, te confronteren, nee, je eigen gevoel erkennen. Daar gaat het om. That's all.

Heftige zaken die daar in het bos even omgewoeld werden dus. Op een bankje heb ik haar geleerd haar eigen boodschappen te ontvangen. Dat kan. Luister naar je hart, luister naar je ziel. Probeer het eens. Stel een vraag en wacht het antwoord af. Oefen maar, je zal zien... Inderdaad, diep ademhalen.

Het gekke is, het wordt steeds eenvoudiger. Als ik het anderen uitleg, is het zo eenvoudig. En zo eenvoudig is het ook! Laatst vroeg iemand me: Wat is healing, kan je dat uitleggen? En zo eenvoudig als ik het toen uitlegde, heeft niemand het mij ooit verteld. Waarom maken we het allemaal zo moeilijk? Vraag, laat los en laat het naar je toekomen! Sta open voor het antwoord, sta open voor de genezing, sta open voor... wat het is dat je wilt. Intenties, vragen uit het hart worden altijd gehoord.
Probeer maar!

Zijn we er klaar voor?

Van de week stuitte ik op een documentaire 'Brieven aan Zohra' over een Indiër, die samen met Mandela gevangen zat op Robbeneiland en hoewel ik zulke verhalen helemaal niet leuk vind, bleef ik gefascineerd kijken. Kennelijk 'moest' dat snaartje even geraakt worden of andersom... dat kan ook. Want de buitenwereld vertoont je precies wat aansluit bij je beleving tenslotte. Wat wilde dit mij vertellen?
Wat me het meest raakte was het systeem van geregulariseerde en gelegitimeerde angst. Is iets normaal en acceptabel voor iedereen, omdat het nu eenmaal een regel is? Omdat het wetten zijn? Omdat het nu eenmaal - daar in Zuid-Afrika destijds - zo bepaald was dat er voor witten en zwarten aparte regels waren? De Indiër kreeg in de gevangenis extra brood, omdat hij een kleurling was, iets meer 'waard' dan een zwarte.

Het heeft ons, de hele wereld, de ogen geopend. Het had een functie! Apartheid, dat ging te ver. We protesteerden. En het heeft lang geduurd, maar is uiteindelijk afgeschaft. Wereldlessen. Lessen van wereldformaat. Vergis je niet, ze zijn er nog steeds dagelijks. Ook op wereldniveau. En ze laten ons niet iets zien wat 'ver-van-mijn-bed' is. Kijk eens om je heen en word wakker: De macht van het geld, de verzekeringen - soms zelfs verplicht -, de macht van de farmacie - totaal oncontroleerbaar -, een Monsanto, die patent opeist op gemanipuleerde tomaten en broccoli, een Bayer (health care, voedingsmiddelen en hoogwaardige produkten, lees je dan als je googelt) die bestrijdingsmiddelen inbouwt in de gewassen, zodat de bijen sterven. Wat vervolgens weer wordt ontkend door onderzoeken, betaald door belanghebbende partijen en tevens van invloed op het overheidsbeleid, dat sowieso achter de feiten aanloopt.
  
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden. Je zou er depressief van worden en ja, soms ontvlamt in mij een woede, waardoor ik me wel eens afvraag wat ik in een vorig leven heb meegemaakt. Mij is de mond gesnoerd en ik heb gevangen gezeten, zoveel weet ik wel. Tegelijkertijd kun je zeggen dat we allemaal een geschiedenis hebben van ontkrachting, onszelf niet mogen zijn, ons moeten aanpassen, gehoorzamen. We leven dan wel niet in Zuid-Afrika met z'n apartheid, maar wie durft op z'n werk de waarheid te zeggen? Wie durft z'n baas tegen te spreken? Wie durft op te komen voor een collega? Wie durft te zeggen waar het op staat als mensen onterecht behandeld of benadeeld worden? En wie doet het? We zijn afgericht met z'n allen om in de pas te lopen. En het is de angstcultuur die dat mogelijk maakt.

De angst heeft ons lang genoeg geregeerd. Waar het om gaat is dat we NU de kans hebben op te staan in onze kracht. Om gezamenlijk die kracht te voelen en onszelf en ons gevoel trouw te zijn en te zeggen: Dit willen we niet meer! Hoe? Door je er heel bewust van te worden wanneer je (per ongeluk) reageert, handelt of woorden kiest vanuit angst. En als je je daar dan bewust van wordt je af te vragen wat je vanuit je kracht zou doen. Dan bedoel ik natuurlijk niet de kracht van geweld, maar de kracht van de Liefde. Misschien dat we ons daar wel eens in vergissen. Dat we voor de 'lieve vrede' misschien wel 'ja' zeggen als we 'nee' bedoelen of andersom. Dat is geen liefde, dat is angst...

Wees jezelf trouw. Dat is kracht, dat is Liefde.

Bang is niet wat je bent, bang ben je hooguit gemaakt.
Geef die angst geen macht!
Jezelf trouw zijn is in verbinding zijn met jezelf. Dat is Liefde.
Wees Liefde - vertrouw op en in jezelf! - en er kan je niets overkomen. 

Mandela en zijn mede-gevangenen zijn vrij gekomen en kregen zelfs de gelegenheid het anders te doen! Wie had dat ooit gedacht? Ze kwamen aan de macht, in het parlement, in de regering, ze kregen de kans om na hun jarenlange gevangenschap hun idealen in de praktijk te brengen. Is dat niet bemoedigend? Zijn wij daar ook klaar voor?

Dat was de op te pikken boodschap: Zijn we er klaar voor?

Geneeskracht

Tot mijn stomme verbazing leerde ik ooit dat het een Westlandse gewoonte is om op feestjes alle mogelijke zieken, ziektes en ziekteverschijnselen door te nemen. In die tijd had ik een Westlandse 'schoonfamilie' en wie mij een beetje kent, begrijpt dat ik er alles aan deed zulke familiefeestjes te vermijden...  Ik heb die 'Westlandse fascinatie' bepaald niet en sterker nog: alles in mij protesteert ertegen om mee te gaan in zulke verhalen. Ik heb echt geen "oor" voor de details van ziektes, statistieken, medicijnen, kwalen, drama's, noem maar op. Dat wordt me natuurlijk niet altijd in dank afgenomen... dat begrijp je.

Wel weet ik alles van en over natuurgeneeswijzen en healing. Hoe ik dat allemaal weet? Ook ingebakken. Dat interesseert me dan weer wel. Hoe reinigend de werking van citroen is bijvoorbeeld. Of gember. Hoe basilicum niet alleen je spijsvertering, maar ook nog je humeur bevordert, dat soort dingen weet ik allemaal. Het zelfgenezende vermogen van ons lichaam, de logica van de lichaam-en-geest verbinding, de natuur die alles te bieden heeft. Het vermogen dat we verleerd waren om te communiceren met de natuur, met ons lichaam, met het Goddelijke en de daaruit voortvloeiende genezende krachten, het heeft me altijd al geboeid en daar is maar een reden voor: Omdat ik het wist.
En ergens weten we dat allemaal, we zijn het alleen vergeten.

Het is dus niet asociaal, maar juist erg behulpzaam dat ik niet mee ga in het bevestigen van al dat  ziekteleed en alle mogelijke dramatische perspectieven. Ook al ervaart lang niet iedereen dat zo, ik help je meer door de aandacht te richten op je gezondheid, op wat je zelf in huis hebt om te herstellen, door de aandacht op andere onderwerpen te richten, ervan uit te gaan dat je beter wordt of al bent, dan dat ik met je mee ga ik in het beamen van je ellende. Je ziel is me dankbaar, je ego natuurlijk niet.

Wat hebben we er aan om onszelf of anderen te bevestigen in tekorten, onmogelijkheden, zwakte, gebrek, ellende en lijden? Sterker nog: laten we ons ervan bewust zijn wat we doen als we blijven herhalen waar we last van hebben. We blijven het zelf herhalen! We houden in stand wat we helemaal niet wensen! Tenminste, dat lijkt mij. Maar dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Veel mensen hebben angst om te groeien en dan kan een ziekte of een andere calamiteit een dankbaar excuus zijn voor het ego om zich achter te verschuilen... Doorzie het. Dat is genoeg. 

We hebben zo allemaal ons eigen valkuiltje... Want stel je eens voor dat alles wel goed gaat en wel kan en wel mogelijk is. Stel je eens voor dat er geen beperkingen zijn en geen begrenzingen. Wat dan? Waar moet je je dan aan vasthouden? Zie je? Het is de angst waarmee we juist zelf in stand houden waar we zeggen last van te hebben. En daarom willen we bevestiging. Van de meeste mensen zal je die krijgen, want het triggert hun eigen angst. Be careful, je hebt er niks aan! Wil je je beter voelen? Zoek mensen die je aan het lachen maken! Dat heeft geneeskracht!

Follow the bliss

Als je op vakantie gaat, laten we zeggen een rondreisje Europa, dan plan je allerlei steden in zoals Barcelona, Parijs, Londen, Praag, Berlijn, Rome, Kopenhagen en kom je uiteindelijk weer thuis. Zeg je dan dat je eindbestemming 'thuis' was? Nee, natuurlijk niet. Haha. Dan had je niet hoeven te gaan!  Het gaat dus niet zozeer om de eindbestemming, maar om de reis! That's life....

Mooi voorbeeldje weer van Esther Hicks, die Abraham channelt. En nog veel meer mooie voorbeelden. Laat je niet van de wijs brengen door de materiële omstandigheden. Laat je leiden door je gevoel, door de bliss. Als je je goed voelt, ben je op weg naar dat wat goed voelt. Als je dan onderweg teruggefloten wordt door materiële omstandigheden die zich nog niet hebben aangepast aan dat gevoel.... vergis je je! Follow the bliss! Dan creëer je 'm ook!

De realiteit past zich aan aan jouw beleving. Zo: Choose Love, choose Light, choose Divinity en remind ook het bericht van gisteren: realign yourself with Truth, Love, Ease, Peace...

Abraham/Hicks: "You must be a vibrational match to your desire!" 

Alles is energie!

Wouw, wat een goed 'verhaal' kom ik hier tegen: World of Energy 
(Via twitter aanbevolen door collegablogger Peter de Kock)

Even een paar onweerstaanbare passages:

World of Energy 

To realign yourself with the light, begin to notice this dark energy, and start consciously turning away from it. Keep doing the best you can to realign your energy with lightness, peace, ease, creativity, happiness, fun, laughter, excitement, passion, love, compassion, empathy, caring, and wholeness. Keep the energy in your life flowing, and do your best to align this flow with ever greater sources of inspiration.

Feel gratitude every day — every hour if you can. Appreciate. But don’t appreciate just objects. Appreciate the flow of energy in your life, even if it seems dark at first. Appreciate the lessons. Appreciate the experience. Appreciate the freedom. Appreciate the vastness of possibilities. Appreciate the pain (your teacher and ally). Appreciate the scars. Appreciate the most dreadful parts of your life as best you can, and the dread will soon evaporate.

You are here to learn, grow, create, be inspired, and most of all — to be ridiculously, disgustingly happy and fulfilled. You have the freedom and the ability to enjoy a life that is filled to the brim with delicious experiences and adventures, deep love and connection, and delightful acts of creative flow.
You’ll find it ten times easier to enter into and immerse yourself in this flow state if you release the notion that you live in a world of objects. You live in a world of energy. You are energy. I am energy. Everything is energy. And we are always interconnected. We can forget or deny our connection, but it remains strong nonetheless.

In every moment there exists the opportunity and the invitation to uplift and elevate your energy, to tap into the flow of inspiration, and to be happier than you were just a moment ago. Can you sense the presence of that invitation in your life right now? Are you saying yes to it?

Weiger de slachtofferrol!

Weiger de slachtofferrol! Het is niet wie je werkelijk bent. 

Ik zocht een antwoord op een kwestie - die ik hier niet ga beschrijven, want dan zijn we morgen nog niet klaar en bovendien is het een kwestie die exact lijkt op drie andere kwesties, hee... wat een 'toeval'... - en de vraag is of ik in deze kwestie meer van me af moet bijten, op mijn strepen moet gaan staan, me het kaas niet van het brood moet laten eten... soms vragen situaties daarom. We hoeven niet lijdzaam alles te accepteren en te laten gebeuren. Situaties lossen zich niet op door je kop in het zand te steken of je te beklagen. Ze willen aangekeken worden en 'omarmd'. Mooi begrip dat 'omarmen': accepteren en er je verantwoordelijkheid voor nemen, op een liefdevolle manier. Dat is met name liefdevol naar jezelf!

En dan? Okee, onder ogen zien. Niet leuk. Okee, niet leuk. Erkennen, ervaren en ontdekken waar het vandaan komt dat gevoel. Want dat gevoel gaat helemaal niet over deze kwestie, wedden? Een ander zou er misschien een heel ander gevoel bij hebben of geen gevoel, dat kan ook. Het feit dat het jouw pijnpunt is betekent dat jij hier nog een stukje van jouw puzzel kunt vinden! Gefeliciteerd! Haha...
Door naar de volgende ronde...

Ondertussen probeert ons slachtoffer natuurlijk te protesteren. Die vindt dat-ie onterecht wordt behandeld, dat een ander hem kwaad doet en benadeelt. En als het niet een ander is, dan is het wel het leven of een omstandigheid, een ziekte of een verlies. Het is niet eerlijk! En we kunnen, willen of mogen het niet accepteren! Wat dan? Vechten? Ja. We strijden met dat wat er is, met de realiteit zoals die zich aandient.

Maar... stel je nu eens voor dat onze eigen gekozen (jaja, want zodra je dit leest weet je dat het een keuze is!) gedachten invloed hebben op de situatie. Een situatie in stand kunnen houden, in de hand werken zelfs, in elk geval definiëren en daarmee klem zetten... Dan kun je je beter afvragen wat de uitkomst is die je wenst en die kant op denken! ;)

Ja. Als je dit proces doorgaat, kom je al onderzoekend tegen dat er oud zeer aan ten grondslag ligt, dat er overtuigingen meespelen, die zich gevormd hebben vanuit jouw diepste angsten, dat het lijkt op eerdere situaties, dat het gevoel dat het bij jou oproept hetzelfde frustrerende gevoel is als toen... zoeken maar, waar komt dat vandaan? Kijk waar je bang voor bent, durf er naar te kijken! Dat is de handigste richtlijn en de snelste weg. Angst verdwijnt als je er op af gaat, niet als je ervoor wegloopt. Dan zal ie je achterna blijven komen. Weet je nog dat verhaal van dat geraamte?

Leuk, ik zoek het op en blijk het ook in 2010 al een keer aangehaald te hebben in een andere blog, zie hier. Boeiend dat terug te lezen alsof het gisteren was. En nog steeds hetzelfde verhaal! Haha... we blijven bezig. Je zou er moedeloos van worden! Nee hoor, we komen steeds diepere lagen tegen. We transformeren op een steeds dieper niveau. Tegenwoordig besef ik ook (meestal...) beter dat we het allemaal niet zo persoonlijk hoeven te nemen, we zijn wereldprocessen aan het doormaken. Het gaat niet alleen over mij en het is ook niet 'van mij'. Het wordt door mij beleefd en zo mogelijk getransformeerd, en ja... dat is zo mooi: Precies daarom zijn we geen slachtoffer!

Als ik op een diep level een shift weet te maken, heeft dat onmiddellijk effect op de situatie en de anderen, die erbij betrokken zijn. Daar hoef ik verder niks voor te doen. Maar zolang ik mij slachtoffer blijf voelen, geef ik die ander - wie het ook is - macht over mij en mijn leven.
Als je ruimte biedt om over jouw grenzen heen te gaan, als je daar onbewust bang voor bent dan nodig je deze situaties uit. Dat wat aansluit bij je gevoel, bij jouw beleving, ook al is dat een diep verstopt gevoel, dat komt zich laten zien aan je. En alleen maar met het doel om opgeruimd te kunnen worden, om jou er van vrij te maken. Het leven wil dat je groeit, erdoorheen stapt, vrij bent! Maar het komt je ook helpen daarbij. Want het komt je niet alleen maar die lastige situaties aanbieden, ook de mogelijkheden om het aan te pakken op te ruimen!

Makkelijk-leers

Als je je les geleerd eruit geleerd hebt, kan de 'omstandigheid' die je die les kwam leren vanzelf verdwijnen. 

Let wel: ik zeg heel neutraal 'de omstandigheid' en niet 'het probleem'. Want door iets een 'probleem' te noemen, bevestig je het als zodanig en hou je het in stand. De kunst is ook het niet als 'probleem' te zien, maar als uitdaging: 'Hee, wat heeft dit me te melden?' Vaak zie je het niet in een keer en komt de les zich in verschillende hoedanigheden aan je vertonen. Steeds een beetje anders, steeds duidelijker als je 'hardleers' bent en steeds vriendelijker als je aan het leren bent, makkelijk-leers zogezegd.

Makkelijk-leers betekent het lef hebben om naar jezelf te kijken, maar wel op een vriendelijke manier. Beseffen dat niet alles perfect kan zijn, wat zouden we anders te doen hebben? Het bestaat bovendien niet, perfect. Want als je nooit tevreden bent, ben je nooit klaar en blijf je kritiek hebben op jezelf, anderen, iets of de situatie. En de ego-mind is per definitie nooit tevreden, dus die vindt altijd wel iets om over te vallen.
 
Inzien dat alles een leerzaam avontuur is, maakt het leven veel gemakkelijker en geeft je veel meer ruimte om alles te ervaren zoals het is. Want dat is het voornaamste doel. Het ervaren. Voelen. Meemaken. Erkennen. In het moment, in de diepte, in jezelf, in de stilte, aanwezig zijn. Niet het anders willen hebben dan het is, maar het accepteren zoals het is en daarin helemaal 'onveranderd' bij jezelf blijven. Dat 'onveranderd' is iets dat je misschien wel herkent. Wat er ook gebeurt en wat je ook meemaakt, er is iets dat onveranderd is en blijft en er altijd is. Dat is je veilige haven, je innerlijke God, die zich niet van de wijs laat brengen, die geen paniek, zorgen of angst kent, die ook weet dat jij onaantastbaar bent, veilig bent. Het is jouw innerlijke kern, vol Liefde en begrip voor jou. Misschien zijn al die lessen er wel op gericht om dat te ontdekken. Dat te ontdekken wat er dus altijd al is! Om je te leren vertrouwen op dat wat onbenoembaar is, onzichtbaar, niet te vangen, laat staan te regelen en te controleren.

Begrijp dat alles een spiegel is om je behulpzaam te zijn. Je kunt gaan stoeien met dat wat zich in de spiegel manifesteert, heel echt lijkt ook, maar het vraagt om innerlijk 'werk'. De afgelopen tijd heb ik een paar mensen horen zeggen: "Ja maar... het ligt aan de anderen! Het zijn de anderen die het mij moeilijk maken." Ze waren er echt van overtuigd. Ik moest er om lachen, omdat ik me afvroeg of ze dat nou echt niet zagen of gewoon effe niet wilden zien. Maar ook omdat het voor mij weer  een spiegel is! Een vriendelijke reminder... ;)

Wij zijn geen slachtoffers*! We vergissen ons wel eens, zo zijn we in het spel verwikkeld geraakt. Neem af en toe even afstand. Ga op zoek naar die innerlijke kern, de innerlijke rust en vrede, geef alles de kans om zich weer te herstellen in de eenheid, de heelheid. Dan lost alles zich op. Alsof je je ervaringen oppakt en 'terug' naar het licht brengt. Herstelt. Zodat de weg weer vrij is voor nieuw avontuur. Dus vandaar: hecht je niet aan je probleem, identificeer je niet met je 'drama', laat het steeds weer los, zodat het zich makkelijk kan bewegen. Tenminste... als je vrij wilt zijn!


* Mail mij als je mee wil doen het karmische patroon van slachtofferschap op te lossen!

Divine Help

We worden zoooo geholpen! We zien het niet altijd, we hebben er niet altijd oog voor. Maar als je de subtiliteiten meer en meer gewaar wordt, dan merk je het. En als je het eenmaal verwonderd en dankbaar begin op te merken, komt er meer....

Even een uitstapje: Ik kom wel eens mensen tegen die in alles een teken en een aanwijzing zien. Niet doen! Blijf goed bij jezelf. Vanuit onzekerheid zijn we snel geneigd "het" buiten onszelf te zoeken en de aanwijzingen te volgen, de autoriteit buiten onszelf te leggen. Dat is niet de bedoeling. We zijn onze eigen autoriteit en dat is wat we mogen gaan ontdekken. In elk opzicht. Ook wat betreft onze eigen gezondheid (in hoeverre leg je op dat vlak de autoriteit bij anderen?), in ons werk, in onze relaties. Wij zijn 'in charge'. Denk niet dat er dat er een alwetende en voorzienende (bepalende!) God vanuit de hemel aan de touwtjes zit te trekken, die jou een bepaalde kant op wil hebben. Dat is niet zo! Maar we worden wel geholpen. Als we dat zelf willen is alle hulp beschikbaar. Maar wij worden wel geacht zelf de leiding te nemen. Wat denk je, dat het de bedoeling is dat we brave volgelingen worden? Nee. Probleem is: Dat zijn we al veel te veel. Van het systeem dan. Van de economie, de maatschappelijke normen en waarden, noem maar op. Het is juist de bedoeling dat we ontdekken dat we vrij zijn, zelf de baas zijn over ons eigen leven.

We worden geholpen, maar niet alles wordt ons voorgekauwd. We krijgen geen antwoorden op de levensvragen die we onszelf gesteld hebben, maar we krijgen ervaringen, mogelijkheden om te ontdekken. En de goede opletter vangt de hints op. Alles klopt met elkaar, alles past, alles bereid je voor op de volgende stap, alles helpt je bij jouw ontwikkeling, jouw groei, op weg naar een vreugde en vrijheid die onvoorstelbaar is zolang je gevangen zit.
 
Zo kwam vandaag al drie keer op verschillende plekken en in verschillende vormen dit voorbij:

Vergeef degenen die je pijn hebben gedaan of hebben verraden, 
laat het verleden los, zodat je verder kunt met een open hart. 

En als je niet precies weet hoe dat moet of hoe dat werkt: Stel je voor dat al die pijnlijke en onverwerkte zaken in het verleden touwtjes zijn, die jou vasthouden, terugtrekken, belemmeren. Knip ze door. Als je dat in gedachten doet, werkt het. Het is de intentie die z'n werk doet. Energie luistert naar de opdrachten die wij geven. Het is de intentie die telt. Dus ja: je kunt 'lastpakken' wegsturen, frustraties gedag zeggen en oude shit naar het licht sturen. Good bye! En weet: het goede blijft altijd behouden. Het is de Divine Help, die ons hierin ondersteunt en sterkt, maar ook laat zien wat er nu mag worden opgeruimd. Vertrouw er op en het gaat steeds gemakkelijker!