Hou je doel voor ogen!

Dan nu de volgende stap: Hou je doel voor ogen!

Er zijn duizenden, zo niet miljoenen excuses om steeds weer van je pad af te wijken. Er is één goeie reden om door te gaan: Jijzelf. Het is jouw pad, jouw leven. Je hebt je eigen levensdoel. In je eigen levensdoel ligt de vervulling. En dat is niet afhankelijk van anderen! Of anderen nu staan te juichen langs jouw pad of niet - meestal niet! - of ze nou meedoen of niet, of ze je begrijpen of niet, jouw pad is jouw pad en wil door jou bewandeld worden. Je bent er niet om het pad van anderen te bewandelen. Ook niet om het handje van een ander vast te houden. En niemand hoeft jouw handje vast te houden. Als je je eigen pad bewandelt ben je sterk, heb je kracht, weet je wat je te doen staat.
Ga je eigen weg en maak dat niet afhankelijk van anderen!

Hou je doel voor ogen. Weet wat van jou is en wat niet. Bekijk steeds opnieuw of iets (bij) je past of niet. Blijf niet hangen in oude gewoontes, verplichtingen, het voldoen aan alle verwachtingen van anderen, dat wat moet en hoort of van je geëist wordt. Realiseer je dat jijzelf degene bent, die dat doet en verwacht dat ze het van je verwachten en als je dat niet onderzoekt, 'braaf' zal blijven voldoen aan dat wat je denkt dat men van je verwacht..., maar hoe tevreden voel je je daarbij? Toets alles bij jezelf. Wat is jouw waarheid? Wat zegt jouw gevoel? En vooral: Wat zegt je hart? Wat zegt jouw innerlijke stem? Wat wil je echt?

Wees jezelf trouw, luister naar jezelf. Dat is houden van jezelf. En dat is wat je hart wil: Dat je naar jezelf luistert en van jezelf houdt. Van daaruit maak je je eigen keuzes en je hart volgen betekent ook wel eens 'nee' zeggen. Omdat dat goed voor je is! Omdat je daarmee jezelf trouw blijft.

Het is een groot misverstand dat 'er (moeten) zijn voor anderen' hetzelfde is als 'vanuit het hart' aanwezig zijn of altijd 'liefde' is. Wil je weten waarom? Onderzoek het eens op egobehoeften! Het ego heeft behoefte aan aandacht voor z'n zwakheden, angsten, 'kleinheid' en legt dat graag bij een ander in de schoot. Er zijn zelfs mensen die bijvoorbeeld hun ziek-zijn uitbuiten als een methode om daarmee (lekker veel) aandacht te krijgen. Ik zeg niet dat ze dat bewust doen, maar het is wel een feit.
Ik ken een man, die ooit meedeed aan een healingweekend en die ik anders nooit had leren kennen, want z'n vrouw was ziek en zat in haar rolstoel aan huis gekluiserd. En hij dus ook. Hij zat nog meer gevangen dan zij. Omdat hij iets met healing ging doen en dat ten gunste van haar was, was er geen goed argument om hem tegen te houden en mocht hij voor één keer even 'naar buiten'. Hij was er goed in! Dat viel me meteen op. Toen ik hem vroeg of hij dit nu ook op z'n vrouw toepaste en of dat hielp, vertelde hij dat hij haar niet mocht aanraken... Tot diep in de nacht heb ik met hem gepraat. Niet zozeer 'op hem ingepraat', maar geprobeerd te begrijpen hoe dat in elkaar zat en waarom iemand zich zo opoffert dat hij helemaal geen eigen leven meer heeft. Natuurlijk, het is heel nobel om er ook (!) voor anderen te zijn, maar het kan nooit de bedoeling zijn dat je jezelf totaal wegcijfert ten gunste van een ander. Dat kan alleen maar een leerschool zijn. Hij deed alles voor haar, maar het was nooit goed, nooit goed genoeg. Zou hier geen sprake zijn van manipulatie? En zou je dat 'vanuit het hart' willen noemen? Ik niet. Ik bespeurde bij hem eerder 'angst' - zowel voor haar als voor zichzelf (z'n eigen kracht) om voor zichzelf te gaan staan en z'n vrijheid op te eisen. Je maakt mij niet wijs dat je niet wat meer variaties in de zorg kunt organiseren. Geen healing, die hier tegen opgewassen is... Na dat weekend heeft-ie al het contact verbroken. (Niet met haar natuurlijk, maar wel met mij en de anderen uit deze groep...)

Dat doen (onbewuste) ego's. Op alle mogelijke manieren de aandacht (lees: macht) vast zien te houden en manipuleren. Zichzelf wegcijferen, zwakker en afhankelijk maken. Dit is nu een vrij extreem voorbeeld, maar kijk eens om je heen, kijk eens rond in je eigen leven: Hoe vaak gebeurt het niet dat iemand (of misschien doe je het zelf ook wel eens?) een beroep op je doet vanuit z'n zwakte, vanuit slachtofferschap, vanuit z'n 'kleinheid'? En als je je daardoor laat manipuleren, als je daar te ver in meegaat, blijft dat doorgaan. Want het werkt toch? Aandacht! Gelukt! Geen enkele reden om een andere strategie toe te passen. Behalve dan als het niet meer werkt...
Dus doe er niet (meer) aan mee. Je helpt mensen het meest als je ze wijst op hun eigen kracht, hun vermogen om te groeien, zelf antwoorden te vinden. Natuurlijk worden ze dan wel eens boos op je (ik weet er alles van!), maar daar moet je niet mee zitten. Meestal heeft het toch wel z'n effect. En daar help je de ander misschien wel meer mee. Door niet mee te gaan in die ego-behoeften, want die hoeven niet bevredigd te worden (!), maar door 'm terug te verwijzen naar zichzelf.

In elk geval help je jezelf daar het meest mee, want je blijft trouw aan jezelf. Je hart weet zulke dingen. Je eigen ego zal misschien nog de behoefte voelen 'er te moeten zijn' voor een ander, vanuit het 'nobele' idee dat jij dan goed bent voor je medemens. Maar ga het eens onderzoeken! Vaak heb je het nodig als verbloeming, om jezelf goed te voelen - of beter dan een ander bijvoorbeeld... Om maar niet met jezelf bezig te zijn. Of misschien wel vanuit het idee dat je die ander nodig hebt, en daar moet je wat voor doen, namelijk 'er zijn' - ahum - en er dus van uitgaan dat een ander het zonder jou niet redt? Durf te bekijken wat zulke situaties jou vertellen over jezelf, je vertrouwen in jezelf, je eigen kracht, het ontkennen van jezelf en... het niet bewandelen van je eigen pad.
 
Hou je doel voor ogen. Natuurlijk zijn er duizenden, zo niet miljoenen pogingen - van binnenuit of van buitenaf, in feite is daar geen verschil tussen - om jou te weerhouden je eigen pad te vervolgen. Volg je innerlijke kompas. Je kunt het heel goed voelen - het verschil tussen ego- en zielsbehoeften. "De waarheid resoneert in elke cel van je lichaam," haal ik hier White Bull even aan. Ons is wijsgemaakt dat we sociaal, begripvol, behulpzaam, liefdevol, er voor een ander moeten zijn èn dat we onze eigen 'belangen' moeten wegcijferen. Ik zeg niet dat je niet sociaal, vriendelijk, behulpzaam, begripvol, liefdevol enzo zou moeten zijn, ik zeg alleen: Toets het aan je eigen waarheid, aan je eigen gevoel. Doe dingen niet omdat ze zouden MOETEN. Of omdat het zo hoort. Of omdat iemand anders vindt dat je het zus of zo moet doen. Het kan heel liefdevol zijn om duidelijk NEE te zeggen en een streep te trekken. Het IS heel erg liefdevol om je niet te laten manipuleren! En al helemaal om je (ware) zelf niet weg te cijferen.

VRIJHEID. Daar gaat het om. Niet elkaar gevangen houden. Ons eigen levenspad dient altijd ook anderen. Dat kan niet anders. Want we zijn allemaal op deze aarde om een rol in het geheel te spelen. Om elkaar lessen te leren, maar ook om gezamenlijk de mensheid naar een hoger plan te helpen. De wereld te verheffen naar een nieuwe dimensie zelfs! Die nieuwe dimensie is de dimensie van EENHEID. En die Eenheid gaat per definitie gepaard met vrijheid, kracht (eigen kracht dus...), onafhankelijkheid, vreugde en vrede. Dat is het doel voor iedereen om voor ogen te houden. Daarin past geen angst. Daarin past niet langer de 'kleinheid', die we onszelf hebben aangemeten. Daarin past geen gevangenschap, macht en manipulatie meer.

Wij zijn Divine Beings. We scheppen. We creëren. Vanuit liefde. Vanuit vrijheid. Anders kan het niet. De ware Liefde is onvoorwaardelijk en kan je dus nooit beperken, vasthouden, of tegenhouden op je pad. Wees wie je bent! Dat is het doel! Geef jezelf en elk ander de ruimte daarvoor. 

Maak een PLAN!

Maak een plan! Het is nu een perfect moment daarvoor. Het nieuwe jaar staat voor de deur, geheel blanco. Het geeft ons de kans om weer met een schone lei te beginnen. Wat zijn je dromen, je idealen, wat wil je bereiken in 2013? Schrijf het eens op en maak het zo specifiek en ideaal mogelijk. Beperk jezelf niet. Denk groot!

Wat laat je achter en heb je niet meer nodig in 2013? Neem lekker afscheid van al je zelftwijfel, je angsten voor mislukking, je angsten voor je eigen stappen. Zet jezelf eens in de modus van moed en zelfvertrouwen en leef je uit! Wat zou je het liefste willen? Schrijf het op, alsof je een bestellijst maakt voor het universum. Want zo werkt het! Je bestelt het. Dus waarom jezelf beperken als er geen beperkingen zijn, behalve dan degene waarmee we onszelf beperken?

"Ask and it is given...." Het is een Goddelijke wet! Het universum levert op bestelling. Het is alleen wel aan ons om de juiste vragen te stellen, om goed op te letten, om te zien hoe het geleverd wordt - meestal niet in de vorm waarin we het verwachten, maar een stuk intelligenter! Het universum is intelligenter dan wij. Soms lijkt iets in tegenspraak met onze wensen, maar blijkt achteraf dat het een perfect onderdeel was van het plan. Geduld en vertrouwen is vereist. Maar plannen werken altijd! Alle wensen worden gehoord.

Van ons wordt gevraagd dat we duidelijk zijn en eenduidig zijn. Dat we opletten en de kansen grijpen, die ons geboden worden. Het afwijzen werkt averechts... Als je je bestellingen niet aanneemt, er niet voor open staat om ze te ontvangen, tja... dan stagneert de stroom. Maar als je kunt zien wanneer dat gebeurt, kan je het herstellen en kan het weer verder stromen. Dankbaarheid is ook een stimulans voor het universum om door te gaan met jou kadootjes geven... En nog iets: Delen...

Die laatste is interessant. Want natuurlijk kun je van alles voor jezelf wensen, maar als het ook anderen ten goede komt, doorgegeven wordt, de wereld mooier en beter maakt, stroomt het door en blijft het dus makkelijker naar je toestromen. Of het nu gaat om liefde, geld, ideeën, inzichten, kracht, moed, gezondheid, succes, vertrouwen, gezonde relaties of... wat kan je nog meer verzinnen? Overal zit een 'deelelement' in. Als je bijvoorbeeld anderen hun succes niet gunt, beperk je je eigen succes. Jaloezie, hebzucht, egoïsme, ijdelheid, arrogantie, slachtofferschap, schuldgevoelens of wrok bijvoorbeeld zijn zeer stagnerende factoren. Kijk ernaar en durf ze te zien bij jezelf. Om ze te ontmantelen. Het is niet wat je echt wilt (dat geloof ik niet), het is een vorm van zelfsabotage.

Een bevriende Inka zei eens tegen mij en dat vond ik erg mooi: "Ik ken niemand die geen vrede, liefde en geluk wil, dus waarom zouden we niet met z'n allen de wereld mooier kunnen maken?"

Maak een plan en 'denk groot' betekent ook: Wat kan ik betekenen in het algemeen belang? Wat kan ik bijdragen aan de wereld, waar de wereld mooier van wordt? Wat is mijn doel in het leven? Waar ben ik goed in? Hoe wil ik dat bereiken? Hoe ga ik dat vormgeven? Wat heb ik ervoor nodig?

Als je het moeilijk vindt om zo over jezelf te denken, dan is het natuurlijk hoog tijd om jezelf wat hoger in te schatten en je eigenwaarde te erkennen en wat meer zelfvertrouwen te gaan ontwikkelen. Ook dat kan je wensen trouwens! Maar voor dit moment is het dan wellicht een goed idee om je plan te maken alsof je het voor voor je beste vriend doet. Waarbij je jezelf dan natuurlijk als beste vriend beschouwt ;) Wat zou je hem wensen? Wat kan hij allemaal, waar is hij goed in? Wat heeft hij ervoor nodig? Help je beste vriend om het mooiste plan te maken dat er bestaat. Droom groots!

Alle gedachten over wat wel of niet kan, wat de 'realiteit' is en wat de rampen van de wereld zijn, daar heb je niks aan. Daarmee hou je een wereld in stand, die we niet meer willen! Herinner je je idealen, stel je eens voor hoe het eruit zou zien als je die kon verwezenlijken... Begin gewoon en ga door... Ga door. De ene gedachte levert de volgende gedachte op, zoals je de ene voet voor de andere zet als je wandelt.

En als je plan klaar is ga je dat ook doen. Je zou zelfs echt een wandeling kunnen gaan maken, om je nieuwe plannen voor het nieuwe jaar goed te laten bezinken en te integreren in je systeem. Dan stel je je voor hoe je bij elke stap een stapje verder komt op je pad, jouw droompad. Hoe stap voor stap je dromen zich verwezenlijken. Want dat is natuurlijk wel een vereiste: Dat je de stappen zet, die gezet willen worden op weg naar jouw doelen. Ze dienen zich aan, je hebt ze uitgenodigd. Je hoeft alleen maar bereid te zijn die weg te gaan. Goed opletten wat zich aandient en JA zeggen.

Zie de kansen en de mogelijkheden en verklaar je bereid. En niet gefrustreerd raken onderweg als je niet meteen het einddoel gemanifesteerd ziet, weet dat je onderweg bent. Vertrouw er op dat het zich ontvouwt en dat je geholpen wordt. Want jij hebt je bereid verklaart door keuzes te maken. Met je PLAN wandel je ontspannen en vol vertrouwen voort. Je zult je gesteund voelen, je zult merken dat je wordt gesteund. Je ziel wil niets liever dan dat jij je plannen uitvoert! En als je doet wat je ziel wil, dan ben je helemaal gelukkig!

Bedelend of delend?

Ken je de drama-driehoek? Lang geleden werd ik er eens op gewezen door een goeie vriend. Het kan geen kwaad 'm 'paraat' te hebben, zodat je snel de verschijnselen herkent en er niet instapt of er zo snel mogelijk uitstapt. De drama-driehoek is 'het spel' tussen slachtoffer, redder/helper en aanklager. De rollen wisselen onderling. Je komt het in veel relaties tegen en het is ongezond.
Het gebeurt veelal onbewust, maar zit vol gemanipuleer.
De één gedraagt zich als slachtoffer, kermt, klaagt, is bang en gedraagt zich afhankelijk en vraagt vanuit die positie om aandacht. Dat lukt vrij gemakkelijk bij een helper, want die voelt zich geroepen er in te springen en zich als redder te manifesteren. De redder voelt zich goed, neemt of voelt de verantwoordelijkheid voor de ander (ontneemt hem of haar ondertussen de eigen verantwoordelijkheid, maar dat wordt niet gezien) en vindt het fijn als door zijn of haar inbreng de situatie verbetert. Dat voelt goed, is tevens een soort machtspositie, want hij/zij neemt de leiding en je moet wel doen wat hij/zij zegt. Dan veranderen de rollen. Want één van de twee wordt aanklager, verwijt de ander dat-ie het niet goed doet. Of de helper helpt niet goed of het slachtoffer gedraagt zich (nog steeds) niet goed. Disfunctionele relaties, noem je dat. En het kan heel lang doorgaan, want er zit een enorm verslavend element in. Dat verslavende element is de projectie, de afhankelijkheid, de ander is verantwoordelijk voor hoe jij je voelt of voor jouw geluk. Die 'schuld' wordt bij de ander neergelegd. De rollen wisselen onderling. De helper kan zich ook als slachtoffer gaan gedragen en het eerste 'slachtoffer' zal zich beter voelen als hij/zij de ander kan gaan helpen of redden. Dan heeft hij/zij z'n/haar machtspositie weer terug. Je begrijpt: een ongezond 'spel', waar je zo snel mogelijk uit moet zien te stappen. En omdat het 'verslavend' is, niet altijd makkelijk.
De verslaving zit 'm in het niet willen kijken naar jezelf. Geen verantwoordelijkheid voor jezelf - en je eigen pijn - willen nemen. Werkelijk geloven dat die ander jouw 'ongeluk' veroorzaakt. En dat die ander dus moet veranderen. Als de ander verandert, kan jij gelukkig zijn.
Is dat zo? Nee. Natuurlijk niet. Want stel dat de ander verandert, dan sta je als redder mooi met lege handen en kan je opnieuw gaan aanklagen... Want die ander moet er wel voor jou zijn natuurlijk! En het slachtoffer zal zich wel schuldig voelen of zich verplicht voelen of niet en dan heb je helemaal de poppen aan het dansen. Beide rollenspelers zouden er het meest aan hebben in quarantaine gezet te worden en het spel eens met zichzelf te gaan spelen. En niet met de volgende bijvoorbeeld...

Je moet van goeie huize komen om dit fenomeen te doorzien als je er middenin zit. De oorzaken zijn te vinden in de methode, die je in je jeugd hebt ontwikkeld om te overleven. Om de gewenste aandacht te krijgen, die je als kind behoeft. Er is niemand die geen methode heeft ontwikkeld. (In 'De vijf kindconclusies' van Lisette Schuitemaker bijvoorbeeld lees je welke strategieën je kunt hebben ontwikkeld op basis van conclusies, die je in je jeugd - onbewust - hebt getrokken, zoals het niet goed genoeg zijn.) De één kiest ervoor zichzelf 'onzichtbaar' te gedragen om overal netjes doorheen te manouvreren, de ander weet met drama's steeds opnieuw alle aandacht te krijgen, weer een ander beslist: Ik ga nooit meer verliezen, en sluit daarmee een deel van zichzelf af dat gevoelig is. Sommigen gaan helpen, omdat ze dan gewaardeerd worden (en anders niet? Dat weten ze niet...). Redderen is een vorm van controle willen hebben, dan zijn de situaties veilig en die veiligheid had je als kind nodig. Met het helpen van anderen is natuurlijk op zich niks mis, maar de kunst is de grenzen goed te bepalen tussen wat 'een handje helpen' is en wat 'verantwoordelijkheid overnemen' is. Dat laatste kan nooit goed kan gaan, omdat een ander altijd verantwoordelijkheid voor zichzelf dient te nemen. En jij ook! Je neemt geen verantwoordelijkheid voor jezelf als je de verantwoordelijkheid voor een ander op je neemt of voelt.

Het is - voor alle betrokkenen - zaak om naar dit soort gedrag te kijken en vooral om naar zichzelf te kijken. Vanwaar die enorme behoefte aan...? Vanwaar je verantwoordelijkheidsgevoel voor een ander? Vanwaar de opoffering? Vanwaar je schuldgevoelens als je dat eens niet zou doen? Vanwaar het idee dat je koste wat het kost de aandacht van een ander moet krijgen? Vanwaar het afhankelijke gedrag (wat alle vormen zijn, ook die van de helper!)? Wat zit er in jezelf, dat gezien wil worden? Erkend wil worden?

Het antwoord is eenvoudig: JIJZELF. Je bent al goed genoeg zoals je bent. Je mag genieten van het leven. Je mag er zijn voor jezelf. Je mag keuzes maken die voor jou gezond en goed zijn. Je mag van jezelf gaan houden zoals je bent. Je mag naar jezelf gaan luisteren en grenzen stellen. Je mag er zijn zoals je bent. Je mag leuke, vrolijke, ongecompliceerde relaties aangaan. Je hoeft je niet te laten vangen in dit soort drama's!

Het speelt nu, want het werkt niet meer. Nu de trillingen op de aarde zich meer en meer verhogen - naar de onvoorwaardelijke Liefde toebewegend, die vrij is - en daarmee ons bewustzijn verandert, staat alles wat lang kon voortbestaan in de 'afhankelijkheid' onder druk. We voelen ons er niet meer goed bij, omdat ons ware Zelf zich opdringt. Ons ware Zelf staat klaar en wil 'het spel' ontmantelen. Dat levert van binnenuit een drang op om vrij te zijn. We worden ook sterker en gaan het beter zien. We zijn allemaal opgegroeid met veel disfunctionele overtuigingen, die ons gevangen houden in ongezonde patronen. Het is de hoogste tijd om ze te ontrafelen. En bij elk stukje dat je onder ogen durft te zien, met alle pijn van dien, kan een stukje van je werkelijke zelf tevoorschijn komen en groei je in wie je werkelijk bent: Vrij, sterk, liefdevol, levend in vrede, vreugde en overvloed. Je hebt overal genoeg van, want je bent één met de bron van Liefde, Kracht en overvloed. In plaats van 'bedelend' ga je 'delend' door het leven. Wetend dat er altijd genoeg is....

“You are powerful in your Infinite Self. Your Infinite Self is where your power lies. Trust your Infinite Self.” (Divine Mother)

TIP: Lees eens 'Codependence, de dans van gewonde zielen' van Robert Burney, vertaald door Peter de Kock en hier te downloaden. 

Hoe stuur je licht?

"Hoe doe jij dat, licht sturen?" vraagt iemand, die zich afvraagt of-ie het wel goed doet. Goeie vraag! Allereerst: Je kunt het niet 'niet goed' doen. Want wat telt is je intentie. Zoals je iemand het beste wenst, zoals je iets kunt hopen, zoals je kunt bidden, zo kun je ook licht sturen. Je stuurt de beste intenties naar iets, iemand, een situatie, wat dan ook. Ook je eigen pijn, problemen, zorgen, angsten, strubbelingen, relaties, werk, financiële situatie, gezondheid, alles kan je in het licht zetten. Je hoeft niet te bedenken HOE het zich op moet lossen, juist niet.
Hoe doe je het dan precies? Je stelt het je voor. Je bestelt als het ware licht vanuit de oneindige bron en vertelt waar het naartoe gestuurd mag worden. Wij zijn de richtingaanwijzers, bij wijze van spreken. Het kan nooit verkeerd zijn, want wij bepalen niet wat er gebeurt. Er gebeurt wat wenselijk, mogelijk en in die situatie passend is. Niet wat wij (of ons ego) willen dat er gebeurt. Meestal komt er beweging in een situatie en een beweging leidt tot verandering en uiteindelijk verbetering.
Onze intentie stuurt de energie als het ware een bepaalde kant op. Je kunt je voorstellen dat je dus iets heel anders dan licht stuurt als je je zorgen maakt over iemand, als je boos bent op iemand, als je wrok koestert of als je frustraties hebt over een bepaalde situatie. In dat geval kun je beter eerst jezelf in het licht zetten. Dat doe je overigens sowieso als je licht stuurt, ook als het niet op jezelf gericht is. Het werkt ook - altijd - voor jezelf.
Als je met mildheid, compassie en liefde naar dingen kunt kijken, stuur je automatisch al je positieve energie ergens naartoe. Als je bewust de lichtbron aanspreekt om ergens 'aan het werk' te gaan, versterk je dat. Misschien is dit het belangrijkste: Je doet het niet alleen! Het is een samenwerking. Je werkt samen met de bron, het Goddelijke, engelen, Divine power, de kosmos, hoe je het wilt noemen of hoe je het ervaart. Dat maakt niet uit. Via jou stroomt de 'Divine Light' (zoals ik het ervaar) dan overal naartoe waar je het uitnodigt. Sommige situaties zitten behoorlijk vast en zijn moeilijk doordringbaar, zelfs voor het licht. Dat maakt niet uit. Het doet wat op dat moment mogelijk is. Soms verandert het jouw eigen perceptie ergens van, dan is dat wat nuttig is en heeft dat een gunstig effect.
Over de uitkomsten ga je niet, dat zou weer ego zijn. Het is juist het 'uitbesteden' wat z'n werk doet. En het loslaten wat beweging mogelijk maakt. En je vertrouwen wat de kracht bepaalt!

Kortom: Er is niet één methode. Je kunt er heel creatief mee 'spelen' en dan eens kijken wat er gebeurt! Je zult versteld staan!

Denk groot, droom groots!

Denk groot,
droom groots,
wens, fantaseer.... !

Leef je uit... zet al je idealen eens op papier.
Stel het je voor, je leven zoals je het leeft
als er geen beperkingen waren....
Het is nu de tijd!

Terwijl de poorten juist nu wagenwijd openstaan,
zie ik mensen en masse in hun 'comfort-zone' terugduiken...
Je kunt naar buiten kijken, zien wat er allemaal op je wacht,
maar je kunt ook naar buiten gààn om het mee te maken!

De zogenaamde 'comfort-zone' lijkt misschien wel veilig,
een mooie schuilplaats, vanwaaruit je af kunt wachten...
Maar er zal niks gebeuren, als je niet zelf een stap zet!

De comfort-zone is een illusie van veiligheid
Gebaseerd op angst en schijnzekerheden.
Vroeg of laat vallen al die muren weg.

En zal je vrij zijn.

Vanwaar toch de angst voor vrijheid?
Voor ongekende mogelijkheden?
Voor onbeperkt jezelf zijn?

Als alles kan, waarom zou je het dan niet doen?

Denk groot!
Droom groots!
Wens, fantaseer!

Je kunt kiezen!!!

The Inside Job...

"Alles wat je te graag wilt en wenst is een vorm van attachement en daarmee ontken je jezelf," schrijf ik iemand. Simpel gesteld is het steeds hetzelfde verhaal: We zoeken buiten onszelf wat we alleen maar in onszelf kunnen vinden. Dat wat je van een ander verlangt, vraagt of eist, dat is wat je jezelf alleen kunt geven en ook eerst zal moeten geven, wil je tevreden en gelukkig leven en er ook kunnen zijn voor anderen. Zolang je buiten jezelf zoekt naar dat wat vervulling moet brengen, blijf je zoeken... Je vindt het daar niet.

Wat niet wil zeggen dat je niet alles wel kunt bereiken en de vervulling van je wensen en dromen kunt bewerkstelligen. Het werkt alleen andersom. Eerst - onvoorwaardelijk - van jezelf houden, dan pas kunnen anderen van jou houden zoals je bent en jij ook van anderen, gewoon zoals ze zijn... Eerst jezelf waarderen, dan zullen anderen je ook waarderen.

We komen in ons leven keer op keer hetzelfde tegen, tot we het intern weten op te lossen en onze eigen beleving kunnen veranderen. We denken dat we niet goed genoeg zijn. Gewoon ophouden met die gedachten! We zijn allemaal goed, dus ook zeker goed genoeg. Laten we elkaar gewoon vrij laten in wie we zijn en waarderen zoals we zijn. In de eerste plaats onszelf. Want als we onszelf helemaal accepteren zoals we zijn, kunnen we dat anderen ook bieden!

'Make peace in yourself' met iedereen en alles om je heen, met je verleden. Met je vader en je moeder, je (vroegere) partner(s), vergeef iedereen en vergeef jezelf. Dan is de weg vrij voor gezonde en nieuwe relaties in je leven. In de eerste plaats die met jezelf natuurlijk!

Enne... Probeer ook eens: Herschrijf je eigen leven! ;)
(NB: Kan ook via de mail!)

De onwaarheid van de angst

Kleine conversatie via de sms....

"Iedereen heeft z'n eigen les te leren..."
 Reactie: "Sommige mensen leren nooit. Geven altijd anderen de schuld als iets fout gaat."
"Inderdaad. Dat is wat we allemaal te leren hebben. Maar ook dat je geluk niet van een ander afhangt."

Natuurlijk, we hebben van nature allemaal de neiging om om ons heen te kijken en situaties zo te analyseren dat duidelijk wordt wat de oorzaken zijn, waar de schuld ligt, het te beoordelen in goed of fout. Eigenlijk heeft dat niet zoveel zin als je iets meemaakt wat moeilijk is, pijnlijk is, ongewenst is of wat je graag anders zou zien. Wat anders zou "moeten" volgens jou. Je kunt niet op de stoel van een ander gaan zitten. Iedereen heeft z'n eigen verantwoordelijkheid en dat is vooral naar jezelf kijken: Wat raakt dit in mij? Waar ken ik dit gevoel van? Wat vertelt het mij over mezelf? Waar ben ik bang voor? Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen gevoel en het herkennen, voelen en er laten zijn zoals het is. Zonder te proberen het te veranderen of te ontwijken door het op een bord van een ander te schuiven.

Vooral het kijken naar je angsten is nuttig. Je lost ze ermee op namelijk. Gewoon kijken en dan nog een laag verder kijken en nog één en nog één... Gewoon waarnemen. Meer niet. Niet om ze bestaansrecht te geven, te voeden of in te stand houden, niet beargumenteren of de leiding geven... alleen maar doorzien. Accepterend kijken is zonder oordelen kijken. Zodra we beginnen te oordelen, gaat de mind het weer overnemen en ben je weg bij dat gevoel. Dat is hoe angst je in de greep houdt.

Ik zeg vaak tegen mensen: Voordat je iets doet of zegt, vraag je dan eerst eens af of je handelt vanuit je kracht of vanuit je zwakte, je angst. In het tweede geval: laat het. Geef de angst geen macht. Handel vanuit je kracht.

Waarom is angst altijd 'onwaar'? Dat is namelijk zo. Het is niet de waarheid. Het is wel een macht en een kracht en iets dat ons in de greep kan houden, besmettelijk is zelfs, maar het is de grote onwaarheid van deze wereld. Kijk er maar naar. De angst dat iets niet lukt bijvoorbeeld. Die kennen we allemaal. En het ergste is: Als je bang bent dat iets niet lukt, worden de slagingskansen niet groter. Angst houdt je in z'n greep en heeft een eigen kracht in het wel of niet lukken. Het is een state of mind, die je niet sterker maakt, maar zwakker. Met een beetje 'pech' bewerkstelligt het zichzelf, juist omdat het macht over je heeft. Pas als je van die angst verlost bent - je zal het wel zien of het lukt of niet - dan is er ruimte en kunnen dingen stromen. Angst leidt tot attachement, wat geen bevorderlijke werking heeft op de uitkomsten die je wenst. Angst houdt ons klein, beperkt ons zicht en ontneemt ons de mogelijkheden op groei en verandering, beweging, blokkeert de natuurlijke flow.

De natuurlijke flow is er altijd, maar daarvoor moet je wel los kunnen laten. Logisch toch? En dan niet het loslaten in bitterheid, teleurgesteld afhaken, nee, het loslaten in de zin van: We zien het wel. Ik vertrouw erop dat de beste uitkomst zich vanzelf manifesteert. Ik sta het toe zich te manifesteren.
Vertrouwen is hierin een stimulerende kracht. Je nodigt het beste uit om naar je toe te komen.

Vertrouwen is eng voor het ego. Het bestaansrecht van het ego is angst. Alles goed in de gaten houden, opletten, ingrijpen, regelen, controleren, beheersen. Ik ken een aantal zogenaamde 'perfectionisten', maar het lastige voor hen is dat het nooit goed is. Het is nooit perfect. En stel dat het heel even wel perfect is, zal dan die mind niet weer heel snel iets nieuws verzinnen wat nog geperfectioneerd moet worden? Nooit ben je tevreden, je blijft streven naar 'het perfecte', hoe kun je ooit ergens van genieten dan? Dat gaat niet werken. De perfectie zien in elk moment, dat is de kunst. Begrijpen dat je 'het' los kan laten. Dat alles al perfect is, zoals het is. Dat geeft ook rust en vrede. En die innerlijke rust en vrede is een perfecte voedingsbodem om alles - wat er in feite al is - naar je toe te laten stromen. Je blokkeert de stroom als je het zelf wilt regelen...

'De duisternis der onwetendheid,' hoorde ik laatst iemand zeggen. Dat is het. Want je weet en ervaart het pas als je het echt los kunt laten, als je het durft 'uit te besteden' aan het grotere geheel. Dat grotere geheel is een Eenheid, waarin alles op alles reageert. Automatisch. Alles is energie. Een negatieve gemoedsgesteldheid trekt nog meer negativiteit aan. Innerlijke strijd manifesteert zich als uiterlijke strijd. Anderzijds kan jouw innerlijke vrede ook een sterke positieve uitwerking hebben op je omgeving. Een groot voordeel van deze nieuwe tijd is dat de kracht van het licht - die altijd al sterker is geweest natuurlijk - nog veel sterker is geworden. De effecten van jouw rust, vrede, vertrouwen, liefdevolle gebaren, het licht heeft meer en sneller impact dan ooit. En die kracht neemt toe. Daarom zijn er 'lichtwerkers' en als je zo'n lichtwerker bent, vertrouw daar dan op! Ook als je het niet bent trouwens. Weet dat je positieve intenties altijd veel en veel krachtiger zullen zijn dan welke op angst gebaseerde intentie dan ook.

Maar ook die gaan keihard nu. Natuurlijk. Alle duisternis wordt verlicht, alles komt aan het licht. Alle angsten manifesteren zich. Maar angst is niet iets om bang voor te zijn! Alles wordt zichtbaar. Dat wel. En dat is goed. Laat je er niet door afschrikken. Weet dat het nu de tijd is om met al die 'onwaarheid' af te rekenen. De onwaarheid over jezelf. Probeer het te zien. De onwaarheid is dat je als mens klein, afhankelijk, onwaardig, beperkt bent. De waarheid is dat je Licht en Liefde bent, dat je oneindig veel kracht en mogelijkheden hebt. En vanuit dat vertrouwen heb je een gunstige invloed op elke situatie, ver weg of dichtbij, in het heden, in de toekomst of in de verleden tijd zelfs. Het licht maakt alles zichtbaar en de uitkomsten zijn zeker niet iets om bang voor te zijn! Ze zijn bevrijdend en geven je meer vreugde en vrede dan je ooit hebt gekend!

You are God

Alles is in onszelf, besef ik als ik wakker word. Hoe we ons voelen, hoe we de wereld ervaren, hoe we in het leven staan, of we er zin in hebben of niet, hoe we onszelf zien, hoe we naar anderen kijken, maar dat 'hoe' is wel bepalend. Met dat 'hoe' creëren we onze eigen ervaringen... 

Gisteren wandelde ik nog even de supermarkt in: alle kerstversiering in de aanbieding, al het kerstbrood op, mensen die moeilijke ingrediënten zochten voor ingewikkelde recepten... Zoals elk jaar vraag ik me af waar iedereen het laat... Van de weeromstuit neem ik gewone yoghurt en gewoon brood mee, geen vlees, geen liflafjes, geen flauwekul. Ik bespeur tegenstand in mijzelf. Moet ik nou de rest van de dag besteden aan iedereen goeie kerst wensen, nog snel even wat kaarten sturen, m'n huis versieren? Nee. Ik herinner me ook tijden dat ik er wel aan mee deed, dat ik bijvoorbeeld ingewikkelde spruiten met kastanjes, cranberries en spekjes op tafel heb gezet, jaja. Ach, dat was toen best leuk. 

Vroeger als kind was ik een lastige met kerst. Ik wilde een extra bord op tafel voor iemand die niks te eten had en aan kon bellen. Ik wilde zwervers uitnodigen. Ik was bezig met alle zielige mensen in de wereld, die niks te eten hadden. Ik kon het niet, gezellig doen alsof er niks aan de hand was. Er was altijd wel wat. 

En nu? Ach, ik doe een beetje mee. Bij voorbaat valt het kerstdiner al een beetje in duigen, want mijn nichtje is ziek. Tja... dat kan gebeuren. Het doorbreekt de patronen van de perfectie, hoe het zou moeten zijn. En dat kan geen kwaad. Natuurlijk ben ik gezellig als ik er ben, want het is een keuze. En verder doe ik gewoon met kerst wat ik zelf wil. De weerstand in mij is gezien, maar ik begrijp ook dat het aan mij is om gewoon mijn eigen weg te gaan. Het is onontkoombaar om er naar te kijken, want het is natuurlijk iets wat in het 'collectief bewustzijn' sterk aanwezig is. Iedereen zoekt naar het sprookje, naar het licht, naar de liefde, naar de vrede. Of niet soms? En met kerst vindt dat z'n hoogtepunt - en daarmee z'n tegenhanger...

Ik kan nooit zo goed doen alsof, en ook niet meedoen in wat 'moet en hoort'. Dat verklaart mijn ambivalente houding ten aanzien van Kerst. Ambivalent, ja. Want de ware kerstboodschap vind ik prachtig en die is voor mij 'intern' en elke dag van toepassing: Het licht in jezelf, dat geboren wordt. Het licht dat de duisternis verdrijft. The Christ in you!

In het donker word je je bewust van waar je het licht kunt vinden. "Licht onstaat uit duisternis," schrijft iemand me net zomaar, omdat ik geschreven had dat het licht van binnenuit moest komen in deze donkere dagen... "In je schaduwzijden ligt je kracht, je echte liefde, je medeleven en je licht, je ware potentieel." Mooi gezegd!

Ik denk eerlijk gezegd dat er nooit geen licht is, het is er altijd. Het wil alleen ontdekt worden. The Christ in you... in iedereen. We lopen daar omheen als we onze aandacht alleen op uiterlijk vertoon richten, op kerstversiering, bijzonder eten, show en dure kado's... terwijl we waarschijnlijk allemaal behoefte hebben aan deze werkelijke betekenis. Want ga maar na, als we een 'probleem' hebben,  betekent dat altijd dat we leven in de illusie van afgescheidenheid. We voelen ons dan afgescheiden van iets of iemand en vooral van ons Zelf. Ons ware Zelf is niet afgescheiden, van niets, niemand en al helemaal niet van onszelf. Het is er altijd en is ook altijd verbonden met Al wat IS. Dus is alles in ons Zelf. Wij zoeken alleen ons Zelf.

You are God. Let that sink in, for this is the message of Jesus Christ: You are God. The mind cannot understand this. There is no way the mind can understand this, and that has caused all the troubles. You are here to straighten this out for true Christian Life to flourish on this planet.

You are being transformed into Christs. You are being transformed into those who know completely without any shadow of a doubt that you are Whole and One with God. You are being transformed from this old mask of unworthiness, shame and pain. This is the gift of Jesus Christ. This is the birth.

Trust your Self. You know the Wholeness of Divine Truth. You know the message of Jesus Christ. You are birthing the Christ right now in yourself on Mother Earth in all humanity. Trust. Trust your Infinite Self.

Divine Mother 

 

We are the Ones we've been waiting for...

Aloha Ke Akua -We are the ONES we've been Waiting for! 

Stop criticising yourself

Stop criticising yourself, is de boodschap van vandaag.
Verboden jezelf naar beneden te halen.
You are a Divine Being...

Je bent al goed zoals je bent.
Omarm alle aspecten van jezelf.
You are ONE with the Divine.

Bekritiseren is dat ontkennen.
Niet willen geloven.
Jezelf tekort doen.

Stop te geloven dat je een klein, onmachtig wezen bent.
Zie de grootsheid van het bestaan, je eigen bestaan.
Sta op in die grootsheid. Door jezelf te erkennen.
Als Divine Being.

vervolg:

reactie: "Okee, geen kritiek vandaag! Naar niemand niet."

That's a good testcase.... Of het zo werkt als je zelf geen kritiek hebt, dat anderen het dan ook niet meer hebben! I think it is true.... Met dat je het opruimt in jezelf, ruim je het op in 'het veld' en verdwijnt het! Als sneeuw voor de zon!
Natuurlijk is het zo dat de (zelf)kritiek is ontstaan vanuit het niet mogen zijn wie je bent - het commentaar van anderen. Daar hebben we ons aan aangepast. En als we gewoon mogen zijn wie we zijn, heeft dat een enorm effect op alles. We stimuleren iedereen in onze omgeving dan ook te zijn wie ze zijn. (Ok, soms een beetje geduld required... want ongeduld werkt averechts natuurlijk!)

Hoe voel je je?

Ha ha, "Hoe voel je je, Petra?" vraagt Facebook vandaag opeens. Wat een grappige ommezwaai. Niet meer "Wat ben je aan het doen?" Dat is niet meer zo belangrijk. Het gaat nu om hoe we ons voelen.
Nou, ik voel me prima. Het is gelukt! We hebben de legendarische ommezwaai gemaakt. We zijn er... In het nieuwe tijdperk. We kunnen rustig ademhalen, alles zal steeds makkelijker en soepeler gaan... De nieuwe wereld kan nu verder vormgegeven gaan worden. En inderdaad: Het gaat niet meer om doen-doen-doen..., maar vooral om hoe we ons voelen! 

Ik weet niet wat ik verwacht had te voelen, maar ik voel me sinds gisteren vooral opgelucht en voldaan. Zo van: 'Het is volbracht.' Geen moment heb ik er aan getwijfeld dat het niet zou lukken, maar kennelijk was het toch 'hard werken' en kunnen we nu gerust zijn. Wat we meemaken en doen en transformeren geldt niet alleen voor onszelf, ons eigen leven, maar voor de mensheid als geheel. Het collectief bewustzijn heeft de slag gemaakt. En ja, daar hebben veel mensen heel hard aan gewerkt. Met alle mogelijke ondersteuning van de lichtwereld natuurlijk, een niet te onderschatten factor in het geheel. 

De vrede 'beyond understanding' begint door te dringen. We kunnen er zoveel van opnemen als we aankunnen, als waar we ons voor open stellen. Er is meer dan genoeg beschikbaar. Verwelkom de hoge frequenties, open jezelf om ze toe te laten. Intentie is genoeg. De nieuwe energie wil doordringen tot in elke cel van ons lichaam. Waves are comin' in... en dat zal gewoon door gaan... Je kunt elk moment daarop afstemmen. Embrace it!

Het is even wennen. Af en toe zie ik nog een 'oude zorg' voorbij komen, maar dat hoeft niet meer. Het is goed. Er zijn de afgelopen tijd al erg veel wonderen gebeurd en ik verwacht dat dat er nog veel meer zullen worden. Laat maar gebeuren! 

We hebben bergen verzet. En nu.... tijd om te ontspannen en ervan te genieten! 

21 december: JA zeggen...

Het is zover: 21 december. Vandaag dus. Om 12:11 uur onze tijd gaat de aarde door de middenlijn heen en staan onze zon, Maan en Aarde en het centrum van de Melkweg voor een tijdspanne van 8 minuten op één lijn. Dit is een historisch moment, wat maar één keer in de 26.000 jaar voorkomt.
Zeker een moment om even bij stil te staan dus. Om naar buiten te gaan en deze krachtige energie diep in te ademen, bijvoorbeeld. Tot in je tenen! Om achter je te laten wat je niet meer nodig hebt: Stevig uitblazen! Tot het in elke cel van je lichaam tintelt en de 'thrill' van het nieuwe tijdperk voelbaar wordt.
Het is het einde van het tijdperk van de dualiteit. Het is het begin van het tijdperk van de Eenheid. Dat proces gaat vanzelf. Je gaat vanzelf meer en meer de Eenheid zien, voelen, begrijpen en doorgronden, erin leven. Laat het gaan zoals het gaat. Alleen verzet maakt het moeilijk. En probeer er zoveel mogelijk van te genieten. Ook al begint het voor de meeste mensen nu pas, de uitkomst is een feestje! Het feest van de nieuwe wereld. 
Alles waar je je druk over maakt, lost zich vanzelf op. Dus laat het los! Geef het 'uit handen' aan de Divine. Want dat is waar de Eenheid vooral over gaat: het samenwerken met de Divine. Het erkennen van je eigen Goddelijke Zelf en het verdwijnen van het ego, dat leeft in de illusie van afgescheidenheid. Vanuit je eigen Goddelijke Zelf ben je verbonden met alles en iedereen, maar vooral met de Goddelijke kracht. Voor mij voelt het als samenwerking met 'het Goddelijke', veel groter dan mijzelf, met oneindig veel kracht en mogelijkheden. En die samenwerking is leuk! 
Je kunt 'ze' op elk moment te hulp roepen, de engelen, meesters, gidsen en andere 'godheden', er zijn er talloze. Ze zijn er als jij dat wil en als je dat toestaat. Ze zijn er altijd. Het is niet zo dat ze doen wat jij zegt, maar het is wel zo dat ze je kunnen helpen. Niet ongevraagd trouwens, want een mens heeft vrije wil. Je kunt hen vragen bepaalde dingen los te laten, je aanwijzingen te geven, je te voeden met heldere inzichten, je eigen kracht te hervinden. Alles wat jou helpt om sterker in je eigen schoenen te staan en je te brengen bij de 'Eenheid', bij je werkelijke Zelf, zal ondersteund worden.

Deze dag is de dag om je Hogere Zelf toestemming te geven jouw leven te leven. Om 'te trouwen met jezelf' als het ware. Om die verbinding aan te gaan. Het is als trouwen, omdat je zelf "JA" moet zeggen. Zo moeilijk is dat toch niet, JA zeggen tegen je ZELF?

Transformatie

Een radicale innerlijke transformatie van de mens op grote schaal is noodzakelijk (en op handen) om de zelfdestructieve trend van de moderne mens een halt toe te roepen. Dit proces wordt geïnitieerd op 21 december 2012.

De relatie met jeZELF

Maak je vrij van de afhankelijkheid.

Je kunt twee dingen doen en het is goed dat te beseffen: Het buiten jezelf zoeken of het in jezelf zoeken. Het ene is afhankelijkheid, het andere is onafhankelijkheid. In afhankelijkheid verlies je je kracht, vanuit de onafhankelijkheid vind je je eigen kracht.

Innerlijke integriteit. Eerlijk zijn naar jezelf. Naar jezelf durven kijken. Je pijn erkennen. Niet weglopen voor dat wat gezien en gevoeld wil worden. Er zijn voor jezelf. Hou van het gekwetste kind in jezelf en wees er voor hem of haar. Dat gekwetste kind wil gezien worden, door jou!

Je kunt je leven lang op zoek gaan naar het vullen van dat 'gat', maar niemand zal het kunnen vullen. Alleen jij zelf. Er zijn voor jezelf betekent dat je naar jezelf kunt kijken en ook de onvoorwaardelijk liefhebbende ouder kunt zijn voor jezelf. Dat is mogelijk. En als je dat kunt, wat echt niet zo moeilijk is, dan kun je meteen ontdekken dat jij meer bent dan dat 'gekwetste kind', dat je een relatie met jezelf hebt. Dat je meer bent dan het slachtoffer, dat je geen slachtoffer hoeft te zijn.

Je bent zelf de liefhebbende, wijze ouder, die onvoorwaardelijk van jou houdt. Die je vergeeft voor wat je misschien nog ervaart als 'fouten', die je troost en begrijpt en niet oordeelt, maar je bij de hand neemt om verder te gaan.

Zolang je jezelf afwijst, zal de buitenwereld dat reflecteren en of mensen dat nou zo bedoelen of niet, het zal voor jou voelen als afwijzing. Die pijn wil je niet voelen, dus onbewust ga je ermee in gevecht. Je gaat van anderen verwachten of eisen dat ze jou geven wat je jezelf niet geeft. Liefde, aandacht, erkenning... op welke manier dan ook. Een ander kan er pas voor je zijn als jij er eerst voor jezelf bent. En omgekeerd kan jij er pas voor een ander zijn als je er eerst voor jezelf bent.

Zo werkt het en niet andersom. Stop het zoeken buiten jezelf, ga eens naar binnen... Om te ontdekken hoe prettig het is, zo'n goeie relatie met jezelf! Wat je ook tegenkomt, hou van jezelf.
Een goede relatie met jezelf komt tot stand door alles onder ogen te zien en te erkennen, zonder jezelf af te wijzen of voortdurend te veroordelen. Acceptatie van wie je bent. En als je alles durft te accepteren zoals het is, dan hou je van jezelf. Dan zie je hoe mooi, liefdevol en waardevol je bent.

De relatie die je met jezelf hebt, zal zich weerspiegelen in al je relaties. 

De hemel op aarde

Wat me opvalt is dat veel mensen onderscheid maken tussen "aards" en "spiritueel", alsof dat twee hele verschillende 'werelden' zijn. Ik gebruik die woorden vrijwel nooit, want ik zie dat onderscheid niet. Het is er ook niet. Overal zit een diepere laag achter, alles is in het nu. Vaak gaan de dingen niet over dat wat het in eerste instantie lijkt, wat je ziet en waarneemt. Het is altijd een manifestatie van iets 'onzichtbaars', je kunt het beperkt of met een ruimer (in)zicht waarnemen.
Als mens zitten we vaak 'vast' in de beperkte waarneming, vanwege onze zintuigen. We hebben echter meer zintuigen dan we denken. We hebben ook intuïtie, innerlijk weten, voelen, verbeeldingskracht, een innerlijke drive, een bron in onszelf. Een bron, die onuitputtelijk is, die wil stromen, die zelfs van invloed is op elke situatie.
Laat ik eens voorbeeld geven. De dood. Over het algemeen zijn mensen daar bang voor en is dat 'erg'. Je ziet dat dieren en jonge kinderen daar heel anders mee omgaan, bepaalde culturen ook trouwens. En dat 'anders' is accepterend, wetend ook. Je kunt zeggen dat de dood het einde is van het aardse bestaan. Wat betreft de uiterlijke vorm is dat ook zo. Maar de geest, de ziel, blijft bestaan. Alles heeft een geest, een ziel, die onafhankelijk is van de vorm. Hoe erg is het om bevrijd te zijn van de 'aardse' beperkingen? Onze eigen onwetendheid en onze beperkte waarneming maken het "erg". En dat blokkeert onze waarneming van dat wat er 'in essentie' (nog altijd) is. Als ons verdriet, onze pijn of onze angst er niet zouden zijn, zouden we onze overleden dierbaren waar kunnen nemen, kunnen voelen dat ze er zijn als we aan ze denken. Want in die 'andere wereld' is geen plaats en tijd.
Okee, plaats en tijd en vorm is dan dus 'aards' zou je kunnen zeggen. Ja. Maar dat betekent niet dat dat alles is. Dat er alleen maar is wat je kunt zien met je ogen en horen met je oren. We hebben subtielere zintuigen tot onze beschikking om waar te nemen wat de ogen niet zien en de oren niet horen. Dat kun je ontkennen, maar dat betekent nog niet dat het er niet is.
Ziekte bijvoorbeeld. Ook zoiets waar we 'massaal' bang voor zijn, waar we een beperkt zicht op hebben. Ik zeg niet dat het altijd te voorkomen is, maar wel dat het lichaam ons iets te vertellen heeft. In de ayurveda noemen ze het niet 'ziek', maar 'uit balans', dat klinkt mij veel logischer in de oren. Er wordt veel meer preventief 'gewerkt' aan het in balans blijven van de mens.
De economische crisis, nog zo'n voorbeeld. Laat je je bang maken, voel je je afhankelijk, zijn we nu echt allemaal zo'n 'slaaf' van het systeem? Ja, helaas, daar lijkt het wel op. Maar is het werkelijk zo? Waar is onze eigen kracht? Kijk eens goed waar de crisis over gaat. Het oude 'systeem' dat beperkend werkte voor de individuele kracht en de eigenheid van de meeste mensen is failliet. Het wordt - natuurlijk - nog zo lang mogelijk kunstmatig in stand gehouden, maar het werkt niet meer. De oude manier werkt niet meer. Let maar op, kijk om je heen, neem het waar. Wat zie je doodbloeden en wat zie je opbloeien? Mensen, die vertrouwen op hun eigen kracht en onafhankelijk van omstandigheden en anderen hun eigen weg gaan, doen wat ze te doen hebben, vanuit hun innerlijke drijfveren, met hart en ziel en zonder angst, zijn het voorbeeld.
Alle ellende op de wereld komt voort uit angst. Laat je niet bang maken, volg je innerlijke stem, vind je eigen kracht en volg je eigen weg. Je succes, je gezondheid, je welbevinden, je relaties, alles is een weerslag van jouw innerlijke verbondenheid met je eigen bron. Die bron is onuitputtelijk. Waarom zou je daar bang voor zijn? Het is je rijkdom, het is je kracht, het is je geluk. En je vindt het allemaal in jezelf!
Iedereen heeft toegang tot deze poort, dat is je hart (en niet je hoofd!). Het is de poort naar de Gouden tijd. En de sleutel van die poort heb je ook zelf in handen. Het is de keuze die je maakt. Je bereidheid is genoeg. JA zeggen tegen je Zelf. Zo eenvoudig is het. De rest gaat vanzelf...

En zo ontdek je dat de hemel op aarde ìs.
En op je wacht om ontdekt te worden!

Boodschapper van de nieuwe tijd

We zijn weer lekker produktief....

Zie hier het uitgebreide nieuwe artikel over White Bull op Wanttoknow, waarin mijn eigen ervaringen met White Bull, maar ook een actueel stuk over "2012".

En, een heel ander onderwerp - en toch ook weer niet! - een artikel over de Bultrug Johannes op Nieuwetijdskinderen. 

Wat is de overeenkomst? De nieuwe tijd. White Bull bereidt ons voor. De "vanguard army" is er klaar voor. Ook de Bultrug blijkt een boodschapper van de nieuwe tijd te zijn.

The Trumpetcall

"The Trumpetcall" noemt White Bull het. Heb je 'm ook al gehoord? Lichtwerkers hoorden 'm al vanuit de verte. Die zijn nu klaar. Het 'echte' werk gaat beginnen...
Je kunt 21 december zien als de dag van de waarheid. Hoewel hij voor de meeste mensen voorbij zal gaan als een dag zoals alle anderen. Het is maar een moment in een heel proces. Maar dat hele proces is heel bijzonder, je merkt een enorme stroomversnelling nu. Alles wil en kan in een steeds rapper tempo opgeruimd worden, de weg wordt vrijgemaakt. Het oude houdt geen stand. Blijf heel hard je best doen om iets vast te houden en je hebt het zwaar. We blijken als mens niet zoveel controle te hebben als we dachten dat we hadden. Dat zal voor velen nog een zware dobber worden...
Je kunt het jezelf een stuk gemakkelijker maken door alles wat meer lucht en ruimte te geven. Door gewoon wel te zien wat er gebeurt als je niet alles regelt. Het te laten gebeuren. En ervan te genieten!
De voorhoede is nu klaar. De grote massa moet nog beginnen. Het zal in golfbewegingen gaan. Je merkt het nu aan alles. Opeens is er vraag naar de White Bull dvd, wordt er 'gevochten' om een artikel dat ik heb geschreven, hoor ik dat er recordaantallen paginaviews worden bereikt. Het is goed voelbaar. Dit is het moment waarop we gewacht hebben.

Als er licht is, is het niet donker!

In zomaar een tekst van mezelf, kom ik opeens tegen: "Zodra je ergens een oordeel over hebt, creeëer je dualiteit, afgescheidenheid." Ik heb wat afgestoeid met die dualiteit. Nog steeds trouwens. Wij allemaal natuurlijk, want dat is precies waar het allemaal over gaat. Van de dualiteit naar de Oneness.

"Het verschil tussen dualiteit en nondualiteit is resistence of acceptence," hoor ik White Bull zeggen. Dus zodra je de dualiteit accepteert, ben je eruit! Haha...
Daar werd ik vanmorgen mee wakker (ja, ja, 's nachts word ik goed gevoed en verder geschoold), met het besef dat 'het verzet' tegen zwaarte en donker en al die pijn en hardheid in de wereld, die zo overweldigend kan zijn en voor mij vaak voelt als 'geweld', 'acceptatie' mag worden. En met dat het acceptatie wordt, stap je dus uit die dualiteit.
"Ik ben er misschien een beetje bang voor," bekende ik gisteren iemand, toen ik vertelde over al die heftige reacties en situaties, die ik de afgelopen week over me heen kreeg. Alsof alles er alles aan doet je weer uit de lucht te schieten, terwijl je net lekker aan het vliegen bent.

'Zonder donker is er geen licht,' herinnert deze persoon mij aan mijn eigen woorden, die ik schreef in De Magische Gouden Ring:  O ja? "Maar het licht overwint altijd het donker..." Ik zoek de passage even op, hoe heb ik dat ook alweer geschreven? 

Maria dacht even na. "Zonder donker is er geen licht," zei ze toen.
"Hè? Dat klopt niet!" zei het jongetje. "Zonder donker is er juist alleen maar licht." 
"Dat is het," zei de juwelier: "Als er licht is, is het niet donker. Het licht is de liefde. Als er geen liefde is, is het donker." Zonder het jongetje was hij daar niet achter gekomen: "Zonder liefde is er geen licht. Dat is de waarheid."  (Pagina 17)  

Als je goed bij jezelf blijft, in je eigen licht, verbondenheid blijft voelen met het licht, vanuit je hart aanwezig blijft, hoezo is er dan nog donker? Je hoeft er niet in mee te gaan.

Wanttoknow vroeg me naar een 'nieuw' stukje White Bull over 2012. Ja, ik heb nog wel wat liggen... Ik zoek het op en ook al is het al meer dan twee jaar geleden dat ik dit gesprek filmde, hoe actueel is het nu!
"Het is juist goed dat alle pijn aan het licht komt," stelde White Bull me destijds al gerust. Ik zag het al voor me en maakte me zorgen.
"They will find out in the same way that when somebody is hungry, they will eventually find their way to food. Or you can think of a desert elephant, finding his way through the desert, using all his refined senses to bring him back to the waterhole that he has been to a year before. People will find it..."
"Maybe I'm afraid to see their pain..."
"But you also have to be detached from their pain... that's another big part of the lesson of nonattachement. If you're going to feel everybody's pain, you'll very quickly become paralysed. You won't be able to do anything. And you will have to adopt an attitude 'Well yes, they have pain, but I don't make the pain wrong.' There is nothing wrong in pain. And that person can be taught, maybe by you, to surrender to that pain and then the pain will be less. The greatest pain is in resistence.....
It's not that you are hard, that you are not caring. You just know that wisdom at that moment says to you: If you have to do your work, you must just be detached from the suffering that is around you.... and look instead in the eyes of the one who suffers and see the perfection in them. See that the suffering is at the level of personality or form and what they need at that time is not the comforting and the stroking, they're needing you to see them in the depts of their being. And to feel loved and cared for in that place.

En zo vallen alle puzzelstukjes weer op z'n plek. Je hoeft niet de ego-behoeften van anderen te vertroetelen, je hoeft niet mee te gaan in de drama's, mee te gaan lijden, mee te gaan huilen met de wolven in het bos. Kijk erdoorheen, kijk iemand aan en zie wie hij of zij werkelijk is. Zie dwars door de vorm en het ego heen. Daarachter - in 'the depts of their being' - kom je hun ware Zelf tegen. Er zijn geen woorden nodig om de ziel aan te spreken. Op een ander level is er al connectie, daar is de Eenheid. In iedereen is die essentie aanwezig. Love that 'part' of the other. Hoewel dat geen 'deel' is. Dat is de werkelijke, onbeperkte, liefdevolle Zelf, die altijd ergens aanwezig is.

Geen oordelen, geen attachement, blijf goed bij jezelf! Het vraagt ons steeds meer kracht, maar die kracht is er. Ook steeds meer en sterker. Times are changing...

"The answers are in the light, you will never find them in the dark."

Liefde

"Ik leer om geen verwachtingen en oordelen meer te hebben over anderen," zegt iemand tegen me over een bepaalde situatie. Het is zo, als je verwachtingen bij anderen neerlegt, vergeet je dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen behoeften. Meestal (of altijd) zijn het ego-behoeften die vervuld willen worden en bij anderen worden neergelegd. Het is goed om dat secuur te bekijken en je eigen verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen behoeftes. Je werkelijke behoeftes zijn niet die ego-behoeftes en er is niemand die jou ego-behoeftes kan vervullen. Ze zullen alleen maar blijven en zelfs groeien als dat wel gebeurt.
Je hoeft ook niet mee te gaan in de ego-behoeftes van een ander. Je geeft een ander het meest als je dat niet doet en daar doorheen kijkt. Wat zijn dan de ego-behoeftes? Bevestiging van het ego... bevestiging van zwakte, afhankelijkheid, slachtofferschap... Ai... Dat moet je toch niet bevestigd willen hebben? Natuurlijk het kan zijn dat je bent opgegroeid met een gebrek aan onvoorwaardelijke liefde. Misschien is iedereen dat wel. En daar kan niemand wat aan doen, want de wonden van de ouders worden de wonden van de kinderen.
Maar wonden kunnen wel genezen. Onvoorwaardelijke liefde is altijd het antwoord. En geneest onmiddellijk. Die onvoorwaardelijke liefde kun je pas voor anderen hebben als je 'm voor jezelf hebt en dus jezelf helemaal accepteert zoals je bent. Als je de ander kunt zien als spiegel, als 'the other you' en je stuit op iets onaangenaams, dan weet je dat daar een deel van jezelf gezien, erkend en vergeven wil worden.
Liefde bijvoorbeeld kan niet opgeëist worden. Hoe zou dat kunnen? Het is er altijd, overal, alom aanwezig. En als het aan voorwaarden moet voldoen, als het afgedwongen moet worden, is het niet vrij en is het geen liefde. Want liefde is per definitie vrij. Het is de levensstroom die vrij vloeit en onafhankelijk van wat dan ook stroomt. Behalve als hij beperkt wordt, tegengehouden wordt, ingekaderd wordt of gekanaliseerd. Zou dat niet precies de angst zijn? De angst voor de Liefde, de allesomvattende stroom, die we niet kunnen bevatten? Er is geen tekort, er is geen gebrek. Dat is allemaal angst. En liefde kent helemaal geen angst.
Dus ja... oordelen over anderen, wat volgt op verwachtingen, misschien is het goed dat niet te ontkennen, maar er vooral naar te kijken. Wat vertelt het je over jezelf? Welk deel van jou wil hier gezien worden door jou? Welk 'gat' in jou wil hier opgevuld worden met jouw onvoorwaardelijke liefde voor jezelf? Welk deel in jou wil vertrouwen krijgen van jouzelf? Zie het en doet het! Voordat je het anderen onmogelijk maakt 'vrij' met je mee te bewegen! Liefde wil stromen en niet vastgehouden worden. Zet de poort in jezelf open, je hart dus, dan stroomt het vanzelf en hoef je het nooit meer af te dwingen. Op welke manier dan ook. Het is er gewoon. En je ziet het overal om je heen! Je bent het!

12-12-12

Wat een dag! Nu al...
De dag van de dualiteit, die overwonnen wordt...
Zo 'doop' ik hem.

Ik ga niet precies vertellen waar het over gaat, maar gisteren sprak ik een hele aardige mevrouw van de bank, die geïnteresseerd was in mijn projecten, met me mee dacht en enthousiast werd. 'De nieuwe tijd is begonnen,' dacht ik. Zelfs bij de bank! Wat geweldig, dit nieuwe beleid! Je wordt als mens benaderd, gehoord, gezien... serieus genomen. Wat een feest.

Tot mijn stomme verbazing word ik vanmorgen weer gebeld door de bank, nu door een hele strenge meneer. Met regeltjes en beleid, waar hij ook niks aan kan veranderen, met dreigementen, met bangmakerij. Ik vraag hem wat hij hiermee wil bereiken. Wat lost dat op?

Ik vertel hem hoe prettig het gesprek was met zijn collega was en dat ik met haar alles al besproken heb en bepaalde afspraken heb gemaakt, hoe bestaat het dat jullie zo langs elkaar heenwerken? Dat gaat hij uitzoeken en hij belooft terug te bellen.

De dualiteit ten top, denk ik ondertussen. Hoe gaan we daamee om? Vertrouwen, bij jezelf blijven. Laat je vooral niet bang maken en onder druk zetten! Dit is exact wat er in deze tijd gebeurt - in het groot en in het klein. Je weet dat alle oude structuren gebaseerd zijn op angst en bangmakerij, macht en onderdrukking. Maar je weet ook dat dat geen stand houdt en dat wij, allemaal op onze eigen manier, het verschil kunnen maken. Je weet dat iedereen een mens is, zelfs die meneer. Gebruik je kracht en vertrouw op de Divine spirit. Het licht wil ook in deze wereld, in deze persoon doordringen...

Hij belt terug. Wie die mevrouw was, weet hij nog steeds niet, dat kan hij nergens vinden in de systemen... Maar toch gaat hij akkoord met de afspraken die ik met haar had gemaakt. Ik heb hem uit kunnen leggen hoe prettig dat 'nieuwe' beleid was, met die mevrouw. Hoeveel meer je daar aan hebt als klant. Hoe kan iemand lekker werken als hij zo onder druk wordt gezet? Waarom niet mensen bemoedigen in plaats van de weg versperren om door te gaan? Het wordt uiteindelijk bijna nog een echt gesprek van mens tot mens. Ik begin het bijna leuk te vinden. En ik begin het te begrijpen, hoe we van de dualiteit naar de nondualiteit gaan. Zo....

Ineens herinner ik me hoe grappig het was dat we vorige week bij Tivoli onze jas op gingen halen en er achter kwamen dat we helemaal geen nummertje hadden! Toch kregen we gewoon onze jas terug.
 
Thank you universum voor al je leuke hints.
Thank you Divine voor alle ondersteuning!
Wat een tijd!

Food...

"The food from a lover you always like to eat," staat op mijn theezakje. Wat mooi! Dat 'moet' je breed zien: Alles wat jij met liefde maakt of doet, zal iedereen graag 'eten'.

Nou was ik vanmiddag even bij mijn favoriete kapper, maar hoe mijn haar nu zit, weet ik niet. Hij had nogal een 'bui'. (Daar gaan we weer, dacht ik. Goed voorbereid inmiddels op pijnlichamen ;) ...daar was de herkansing!) Dit was niet goed, dat was niet leuk, hij had het niet meer naar z'n zin, klaag, klaag, klaag...
"Wat wil je dan wel?" Logische vraag, toch?
"Ja, daar kan ik niks mee hoor, met zo'n vraag..."
"Okee, je kunt vertellen wat je allemaal niet wilt. Dan draai ik het voor je om en dat is dan wat je wel wilt." Hij moest toegeven dat er 'angst voor verandering' aan de hand was en daarom durfde hij niet na te denken over wat hij wel wilde. En 'stiekem' is het me in die twintig minuten kniptijd toch gelukt hem op dat spoor te krijgen.
"Bedankt voor het consult," grapt hij, terwijl ik ondertussen mijn nieuwe coup afreken...

Ik heb van de weeromstuit samen met Mieke in Tsjechië weer een week "Herschrijf je eigen leven" ingepland. In de week van 21 tot 28 april. Voor iedereen die nog rondzeult met z'n pijnlichaam en nu nog geen veranderingen aandurft. Ik denk dat de tijd er dan helemaal rijp voor is...

Food for the soul... That's what we really need!

€ 12,12

O, wat is het universum toch humoristisch! Loop ik even naar de winkel om wat broodjes enzo te halen. Op de valreep kom ik op een gekke plek één pakje van die lekkere waldcorncrackers tegen. Eenmaal bij de kassa blijken ze ongelabeld te zijn. Ik weet de prijs wel, maar dat maakt niet uit. Iemand moet op zoek, de hele winkel door om een streepjescode te bemachtigen. "Of heb je haast?" Grappig. Haast niet, mijn maag rammelt! En daar komt de grap: Als de crackers kunnen worden opgeteld bij de rest van mijn boodschappen en het totaalbedrag verschijnt € 12,12!
Zou me dat zijn opgevallen als ik niet had moeten wachten? Als ik nou net die avocado's bijvoorbeeld niet had meegenomen...? Ik loop wel een beetje voor... Morgen is het pas 12-12-12! Of het kondigt alvast verwachtingsvol de eerste twee twaalven aan, dat kan ook. Op morgen!

(ps: Dit blijkt blog nummer 1010 te zijn...) 

Verleden tijd en nieuwe tijd!

Pas op! Het pijnlichaam van de één probeert het pijnlichaam van de ander te triggeren, zoals Eckhart Tolle dat beschrijft in z'n boek De nieuwe aarde. Ook voor wie het al kent, best zinnig om nog eens open te slaan, want zeer actueel in deze tijd. (zie ook verantwoordelijkheid dragen voor jezelf.)
Je hoeft 'het' niet aan te pakken als iemand z'n eigen frustraties en pijn vermomt als aanval op jou. Hoewel het soms juist nog meer agressie oproept als je er stoïcijns onder blijft, help je er niemand mee. Het houdt vanzelf op als 'het' bij ju geen voet aan de grond krijgt... Pijnlichamen willen graag gevoed worden en ook graag pijn veroorzaken bij een ander. Dat gebeurt niet altijd bewust. In sommige situaties is het misschien raadzaam het te benoemen, maar over het algemeen kan je er beter niet in mee gaan of weggaan. Want de speren van zo'n pijnlichaam weten haarfijn jouw pijnpunten te vinden. Bescherm je ertegen. Je pijn uitvechten met een ander maakt alles alleen maar erger. Doe het met jezelf. Dan is het geen vechten meer, maar erkennen en accepteren.
Juist in deze tijd komt alle (soms eeuwenoude) pijn los. "Dat is juist goed," hoor ik White Bull nog zeggen. "Dan kan het getransformeerd worden." Niemand heeft er wat aan als je met de pijn van een ander gaat zeulen. Het antwoord is onvoorwaardelijke Liefde. Altijd. En in de eerste plaats voor jezelf. "Het is nodig om te leren 'to be detached' van de pijn van een ander, van het lijden om je heen..." Dat is niet hard, dat is wijsheid op dat moment. En: "There is nothing wrong with pain... the greatest pain is in resistance." 

Blijf zien wie die ander werkelijk is, ook al moet je daar soms afstand voor nemen. Want het werkelijk gezien worden (vanuit het nondualistisch perspectief) is helend. Dat pijnlichaam, dat graag alle aandacht wil stelen, is niet wie de ander werkelijk is. Juist in dit soort gevallen is het nodig te beseffen dat waar je aandacht aan geeft groeit. En je af te vragen: Waar voed je je mee?
"Denk er aan dat het vaststellen van een feit, uitgesproken in de tegenwoordige tijd, dezelfde neiging vertoont als het uitspreken van een affirmatie," waarschuwt White Bull. "Als je feitelijk vaststelt dat een situatie onprettig is, bevestig je daarmee de waarschijnlijkheid dat deze situatie in je leven zal voortduren. In energetsich oogpunt moedig je 'm aan en dat is precies het tegenovergestelde als je bedoeling. Als het vaststellen van een feit een veroordeling inhoudt aan het adres van de plegers van dit feit, moedig je de situatie nog meer aan." (uit: God is nooit te laat! maar ook nooit te vroeg.)

Oei, wat heb ik dan nu geschreven?
Zullen we er maar eens heel snel verleden tijd van maken? ;)

De tijd is voorbij dat wij anderen opzadelen met onze pijn.
De tijd is voorbij dat wij onszelf opzadelen met de pijn van anderen.
We zien het en omdat we het zien, lost het zich op. Vanzelf...

We mogen leven in vreugde, we mogen gezond en gelukkig zijn.
Ook al is een ander dat misschien nog net even niet.
Voorbij de tijd van schuldgevoelens.
Voorbij de tijd van het grote lijden.

We leven nu, genieten nu, zijn er nu.
In een hele bijzondere tijd.
Wat we nu meemaken is een uniek fenomeen in het universum.
Als mens en als aarde maken we de overgang naar een andere dimensie.
Dat is een groot feest!

De stroom

"Je grootste 'fouten' zijn je beste kwaliteiten, met het volumeknopje iets teruggedraaid."
(gehoord van Gilbert Sensius)

Hoewel ik zelf niet van 'fouten' zou willen spreken, want we doen niet anders dan voortdurend leren, vind ik dit wel een heel mooi uitgangspunt. Als we iets 'fout' doen, denken we vaak dat het meteen helemaal anders moet, terwijl je met het besef van 'het volumeknopje iets terugdraaien' jezelf trouw blijft en niet helemaal hoeft af te wijzen. Gewoon effe terug naar jezelf... pas op de plaats en loslaten in plaats van doordraven.

Zodra er de dwang of de drang van iets willen en moeten en voor elkaar moeten zien te krijgen in je aanwezig is, weet je dat de mind (het ego) bezig is. Want die dwang komt voort uit ontevredenheid, het idee van tekort, ergens moet voor gestreden worden om het te krijgen. Is dat zo? Nee. Dat is alleen de logica van de afgescheidenheid, die ervan uitgaat dat wij niet compleet zijn in onszelf. Dat is alleen de logica van de kleine 'ik', die denkt afhankelijk te zijn en het te moeten halen in de buitenwereld. De ego-gerelateerde mind reageert per definitie vanuit angst, angst voor tekort, angst voor pijn, angst om afgewezen te worden, maar misschien is de ultieme angst van dat ego wel z'n bestaansrecht. En de grap is, dat die angst geheel gerechtvaardigd is, want 'hij' bestaat ook niet! "Hij" heeft zichzelf opgebouwd uit allemaal verhalen. Wat als je al die verhalen eens weglaat. Wat blijft er dan nog over van je? Help! Wie ben ik dan?

Probeer het eens. Het is bevrijdend. Zie al die verhalen waar de mind je mee opscheept, zie hoe je er steeds weer in meegesleurd wordt. Maar vraag je dan eens af of ze wel waar zijn. Is dat zo, dat een ander moet zorgen dat jij je goed voelt? Is dat zo dat een ander naar jou moet luisteren? Jou moet zien, waarderen, bestaansrecht moet geven? Ga het allemaal eens doorgronden, die verhalen. Waar kom je dan uit? Wat blijft ervan over?

Je bent wie je bent. Punt. Je hoeft niet vast te blijven zitten in al die verhalen over jezelf. Die zijn vrijwel allemaal gebaseerd op slachtofferschap. Alsof we het niet zelf in de hand hebben, alsof we slachtoffer kunnen zijn van de buitenwereld, van anderen. Laat al die verhalen eens links liggen en voel wie je dan bent. Vanuit die ruimte kun je handelen, maar je handelt dan niet meer vanuit die dwangmatige mind. Je handelt vanuit je hart. Dat schept en schept en handelt vanuit een diepere waarheid. Jouw werkelijke waarheid. Daar bestaat geen angst voor tekort. Daar is helemaal geen tekort. Daar zijn geen zorgen. Vanuit die scheppende kracht, vanuit het hart, is er altijd overvloed. Overvloed die gedeeld wil worden. Of het nu Liefde is of wijsheid of kracht of ... er is altijd genoeg. Het wil zich verspreiden en zal dat nooit met dwang doen, het zal ook nooit iets opeisen. Het is een zachte golvende beweging, energie die zich vrij kan bewegen en die stroomt... daar naartoe waar ruimte is. En als die golf stuit op muurtjes of blokkades, tja... dan gaat-ie echt niet vechten, dan stroomt-ie gewoon een andere kant op, eromheen, er langs, eroverheen misschien. Hou de stroom nooit tegen, laat 'm vrij bewegen... maar probeer hem niet met veel geweld door een muurtje heen te krijgen!

Als je je verplaatst in die stroom, in die beweging, de impulsen vanuit het hart, ben je dan nog bang? Waar is het ego gebleven? Heb je dat nog nodig? Ja. Maar het ego is ondergeschikt aan die stroom. De stroom is bewustzijn, is aanwezigheid, is precies alles wat je niet kunt vastgrijpen. Laat het lekker stromen en verzet je er niet tegen. Geef het de ruimte... het gaat vanzelf. Je hoeft er geen moeite voor te doen.

Wel is het zo dat jij degene bent die de energie vorm geeft, een bepaalde kant op doet stromen, de richting bepaalt. Dat hoeft niet beperkt te zijn of te worden. Het kan alle kanten op! Het verschil is dat je beseft dat jij het vorm geeft, in wie je bent en wat je doet. (Als je iets per sé wilt proberen af te dwingen, zit er een andere soort energie aan vast, die van de frustratie of niet-acceptatie en dat werkt averechts.) Let('s) go, let('s) flow...

”Energy is flowing everywhere. When you observe it, it changes. When you observe it with intention, you create that intention.” (Divine Mother)

Veel verrassender...

Ik heb iets moois ontdekt, al zeg ik het zelf. Alleen nu nog proberen het te verwoorden. Stel er gebeurt opeens iets. Iets spannends, iets leuks, iets heftigs... bedenk maar iets voor jezelf. Wat gebeurt er dan? De mind gaat proberen er grip op te krijgen en het in te kaderen, te overzien, te regelen, de mind wil er controle over en doet net alsof-ie dat heeft. Hij bedenkt alle mogelijke strategieën om het zaakje te kunnen beheersen, want z'n grootste angst is de controle kwijt te raken.
Maar wat gebeurt er als je diep adem haalt en 'in je hart' zakt? Dan is er ruimte. Vrijheid. Het moment. Dan laat je het gewoon zijn zoals het is. Ook al weet je het niet en kan je het niet volgen. Alles gebeurt gewoon zoals het gebeurt. En daar hoef je niet allemaal verklaringen of strategieën voor te hebben. Het is elk moment gewoon precies zoals het is. En dat geeft ruimte.
En ja, ach, dan zie je die mind nog wat spartelen misschien, maar lach er gewoon om als je dat waarneemt. Probeer het verder niet allemaal te begrijpen, te beheersen en te controleren. Laat het lekker los en geniet! Want als de mind de boel niet meer in de houdgreep heeft, stroomt het vanzelf. Die stroom is precies wat je niet kunt afdwingen met de mind. Je kunt het niet forceren of onder controle houden. Het gaat vanzelf. Als jij 'het' loslaat. En niet zoals jij het wil of bedacht hebt! Maar veel verrassender... Laat dat maar aan het universum over.

Alain Clark

Ken je dat? Dat alles opeens zomaar gebeurt? Dat je met grote verwondering de synchroniciteit waarneemt en van de ene verbazing in de andere rolt? Zo kwamen we zomaar terecht bij een concert van Alain Clark, waar al gewoon een kaartje op ons lag te wachten! 
Dit is een prachtig nummer samen met z'n vader, waarover iemand me vertelde. Dat heb ik deze avond niet gehoord. Er waren even andere songs van toepassing.... ;)


Ik denk trouwens dat dit filmpje heel goed werkt voor mannen, die de relatie met hun vader willen herstellen. Wat in de werkelijkheid misschien niet (meer) kan worden uitgewisseld, kan nog wel op een ander level en werkt helend. Helend voor al je relaties...



Als je goed kijkt, zie je ons hier ergens in het publiek....

Follow the Joy!

Zo. En dan is het nu weer tijd voor vergeven, transformeren, afsluiten, ho'oponopono, loslaten...
Hoogste tijd om te kiezen voor de weg van plezier! Follow the Joy.
Je kunt kiezen voor de nieuwe weg, het pad van je dromen en je idealen.
En je voelt precies wat je plezier doet en wat niet.
Je mag keuzes maken. Volg je hart en geniet!

Verantwoordelijkheid voor jezelf dragen

Voor sommige mensen vertegenwoordig ik kennelijk het deel in zichzelf waarmee ze aan het vechten zijn. En dat gaat er soms behoorlijk heftig aan toe. Aan mij de dubieuze eer om daar wijs en kalm mee om te gaan en grenzen te stellen, me niet mee te laten sleuren in de drama's van anderen. Discussies hebben niet zoveel zin, want op de achtergrond gaat het altijd over iets anders. Iets wat door mij getriggerd wordt misschien, okee, dat kan. Maar dan is het nog niet 'van mij'.
Wat mijn aandeel is, is dat ik verantwoordelijk ben voor mezelf en niet voor een ander. Ik kan het niet voor een ander doen en dat is ook niet de bedoeling. Iedereen heeft z'n eigen verantwoordelijkheid en die verantwoordelijkheid kan je niet bij een ander neerleggen. Die zal je zelf moeten nemen.

Maar hoe graag begeven we ons niet op andermans terrein, door te vinden dat hij of zij zus of zo moet doen of zijn, omdat dat ons beter uitkomt. Alle oordelen over anderen en meningen over hoe een ander zou moeten veranderen, wat ie wel en niet zou moeten doen, houden je weg van jezelf. Van je eigen pijn, die niet gevoeld wil worden bijvoorbeeld. Ga 'm voelen, maak er geen verhaal van, geen mening, vecht er niet mee, geef die pijn toestemming zich aan je te vertonen en accepteer 'm zoals ie is. Dat is alles. Lijden wordt het als je van de pijn een heel verhaal maakt. Als je je ertegen verzet. Het heeft weinig zin om te gaan vechten met de spiegels om je heen. Het heeft alleen maar zin om met liefde en compassie naar jezelf te kijken, naar al die delen van jezelf. Ook degene die je niet wilt zien. Vergeef het jezelf, alles is een leerproces. Accepteer het gewoon. Dan wordt het stukken makkelijker allemaal.

Gisteren ben ik opgestapt toen ik de zoveelste bak shit van een ander over me heen kreeg. Kennelijk stond ik symbool voor de 'esoterische bullshit', die geen antwoord gaf op een familiedrama... Het zijn ook drama's, die familiedrama's. Ja. Zeker. Mensen die geen uitweg meer zien en zichzelf onderweg ergens zo zijn kwijtgeraakt dat ze zichzelf en hun familie van het leven beroven. Daar heb ik ook geen antwoord op. Natuurlijk niet. Van mij mag nu meteen al het geweld de wereld uit. Maar het meeste geweld doen we onszelf aan, door in de hardheid van oordelen te blijven steken. Probeer de zachtheid te vinden in jezelf, voel de liefde voor jezelf. Accepteer je zelf, wees jezelf en blijf jezelf trouw. Wat je voelt, voel je en dat mag. Zelfs als het angst, wanhoop, paniek, pijn of verdriet is. Sta het jezelf toe om het te voelen. Zonder er allemaal labels op te plakken, zonder oordelen. Ervaren...

Hoe meer je ertegen strijd, je ertegen verzet, hoe zwaarder het is. Natuurlijk kan ik met liefde en compassie ook kijken naar de strijd van anderen, maar ze voeren hem met zichzelf. Ik hoef er niet aan mee te doen. Als ik die strijd niet voel, waarom zou ik dan? Ik hoef het ook niet op te lossen voor een ander, dat kan ik ook niet. Ik geef onmiddellijk toe dat ik dat in mijn leven vaak wel heb geprobeerd. En ook dat ik daarmee vergat naar mijn eigen deel van het verhaal te kijken.

"Herinner je de wet dat je alleen verantwoordelijkheid draagt voor jezelf en voor niemand anders," kreeg ik via Michaël te horen. Ik wist niet dat dat een wet was. Hadden ze me dat maar bij mijn geboorte verteld... ;) Grapje natuurlijk. Ik begrijp nu dat het de meest cruciale les in mijn leven is (geweest). Wat een beetje lijkt te botsen met de principes van 'er zijn voor elkaar' en 'je naaste liefhebben als jezelf'. Je kunt er pas zijn voor een ander als je er eerst voor jezelf bent, als je goed naar jezelf luistert en jezelf trouw blijft. Je kunt een ander pas liefhebben als je eerst jezelf liefhebt. En liefhebben is niet hetzelfde als tegemoet komen aan alle wensen of behoeften van (het ego van) een ander. Of alles maar over je heen laten komen wat een ander je in de schoenen schuift. Liefhebben is niet dat je je eigen onverwerkte zaken projecteert op een ander. Liefde is vrijheid en respect, op je eigen terrein blijven en je eigen verantwoordelijkheid nemen. We hebben ons vast allemaal wel eens vergist en dat is ook niet erg, dat is precies waar we van leren. Vergeef het jezelf en vergeef het de ander. Dan kan je weer verder...

"Als je je eigen verantwoordelijkheid neemt en er je voordeel mee doet, straalt jouw licht ook naar de ander. Maar het blijft altijd zijn of haar verantwoordelijkheid om daar wel of niet iets mee te doen," vervolgt Michaël. Wat 'we' (degenen die dit herkennen en zich aangesproken voelen) ondertussen wel (kunnen) doen is bepaalde energieën transformeren in het grote veld van het collectieve bewustzijn. "Door energieën van anderen te transformeren heel je het aardse collectieve doel, maar niet het individuele. De ziel en de persoonlijkheid van ieder ander blijft intact, zodat iedereen een eigen keuze kan maken. Maar er is een uitzondering op deze kosmische wet, die toegestaan is in overgangstijden. De uitzondering is de wet dat als er een bepaalde meerderheid is bereikt, de minderheid vanzelf volgt. Maar aan de basis van deze wet liggen afspraken op zielsnivo bij alle betrokkenen. Het spel is in volle gang en de uitkomst is reeds bekend. Hoe dit plaats zal vinden, daar zal je zelf getuige van mogen zijn." 

Het spel is in volle gang. Ja. Er wordt in dat 'collectief' een pittige strijd geleverd. Blijf in het licht staan, blijf je verbinden met het licht, dat is nu belangrijk. Neem je eigen verantwoordelijkheid, blijf goed bij jezelf! Ik verheug me alvast op de uitkomst!

Gastblog over Visualiseren

De valkuil van het visualiseren, daarover heeft Marijke van Baar speciaal voor deze blog een stukje geschreven en daar ben ik heel blij mee! Dankjewel, Marijke!

Visualiseren. Een veel gebruikte tool om situaties en ervaringen te verwerken. En ook een mooie! Visualiseer dat je je lasten in het violette vuur gooit! En het is zo! Alles wat je niet meer leuk vindt transformeert in liefde. Visualiseer een gouden gloed om je heen, en het is zo! En het gekke is: Het is dan ook zo! Velen van ons  merken het. We voelen ons lichter na een visualisatie. En dan komt de volgende stap: Ik sta aan de rand van een afgrond en kan nergens heen. Spring dan! Ja, ik spring en alles is ok! Zo voelt het.

En toch... het soms lijkt alsof het wel alsof dat violette vuur het niet meer doet. Alsof je telkens weer dezelfde sprong neemt dat ravijn in! Het lijkt niet op te schieten. De gouden energie kost plots energie? Zelf realiseren we ons dan meestal wel dat we er dan schijnbaar nog ‘niet klaar mee zijn’. En dat is ook zo. We leven gewoon door en visualiseren volgende week gewoon hetzelfde verhaaltje (met of zonder aanpassing), dan moet het lukken, toch?!?! Als dat zo een tijdje doorgaat en we merken dat we niet echt verder komen, ja dan worden we verdrietig en boos. Logisch! Maar dan proberen we (dat is namelijk menseigen) ‘ons stukje’ nog meer naar onze hand te zetten. We proberen het nog meer te begrijpen en nog meer te controleren, want er is vast iets kleins wat we over het hoofd zien, dat kan niet anders. En zo gaan we door.  Maar de visualisatie lijkt dan wel niet meer de kracht te hebben van vroeger...

Dat komt omdat we weer een fase verder zijn. Het visualiseren was en is belangrijk om ons bewust te worden van de beïnvloedbaarheid van het leven! Leven is dynamisch! 

Dan ontstaat dus ook de valkuil. Dan gaan wij het leven wel even naar onze hand zetten. Dan zorgen we er toch voor dat alle ‘shit’ verbrand wordt in het violette vuur? Hebben we er geen last meer van en zeggen gewoon dat we het ervaren hebben en er klaar mee zijn en KLAAR!

Daar stagneert het dus. Op het moment dat we dat gaan doen, kiezen we er niet voor het te gaan ervaren, te gaan voelen, fysiek, energetisch en emotioneel; ervaren zonder beïnvloeden. We gaan dan voorbij aan wat het werkelijk doet met ons. Als het aan ons ligt laten we alle heftige gevoelens en ervaringen links liggen. Oh, moeten we voelen? Ervaren? Ja, ik heb het gevoeld, het is heftig, kunnen we door? Je kan het vergelijken met door de branding van de koude zee lopen. Zolang we in de branding lopen en er niet echt ingaan, blijft de zee koud. Als het maar koud genoeg is, blijven we staan rillen, zeggen dat het koud is en gaan weer veilig terug naar ons handdoekje. Ga je zwemmen, heb je het in eerste instantie koud, vraag je jezelf misschien af wat je bezielde om dit te doen, om daarna te beseffen dat het eigenlijk best wel meevalt en zelfs prettig gaat voelen.

Als we gaan visualiseren kunnen we de ervaring zoals die is gaan inkleuren, terwijl we nu juist zover zijn dat we de ervaring gewoon kunnen ervaren. Iets wat ook heel belangrijk is voor ons. En vergis je niet, zelfs je ervaring kan je dan gaan inkleuren! De mind is hier heel slim en bedreven in. Volop gebruikmakend van alle ‘negatieve emoties’ die er zijn!

Begrijp me niet verkeerd. Visualisatie is een hele mooie tool en we hebben er veel aan! Het is nodig om bewust te worden van de aanwezigheid en mogelijkheden. Van de dynamiek van leven en energie. Visualisatie helpt ons daarbij. Maar we gaan verder gaan in ontwikkeling. Hoger in trilling. Dieper in de mogelijkheden van ervaren.

Vroeger ervoeren we de visualisatie. Nu kleuren we hem veelal in, besturen hem, willen het heft in eigen hand houden, de controle houden. Niet bewust! Zeker niet! We willen ons proces niet ‘negatief’ beïnvloeden! Maar onbewust zijn we hier heel snel en sterk in.

Daar ligt onze valkuil. Visualiseren kunnen we, iedereen, dat is zeker, nu de volgende stap: Werkelijk ervaren! Sta je aan het begin van de ‘visualisatie-reis’? Fantastisch! Gebruiken deze tool! Wordt bewust van de dynamiek van leven en ga ervaren!

Ervaren is leven, leven is ervaren.

Marijke van Baar

Een dag om te vieren: 21 december

Het is bijna zover: 21 december. Een dag om te vieren, om ons bewust te zijn van de grote ommezwaai, die we gaan maken. Iedereen heeft inmiddels al wel 'iets' over 21 december gehoord. Een hele bijzondere datum. Maar de meeste mensen hebben geen idee, wat er nou precies aan de hand is. Dagelijks hoor ik nu mensen zich vertwijfeld afvragen of het waar is dat de wereld vergaat. En daar worden dan de Maya-voorspellingenbijgehaald. Hoe zit het nou precies?

Hier het artikel op Wanttoknow waarin Michaël (via Katarina) uitleg geeft over wat ons te wachten staat.

1001 verhalen

Een koning die bedrogen was door zijn vrouw, besloot voortaan elke dag een nieuwe maagd te trouwen en haar de volgende dag te vermoorden. Dat zou hem niet meer gebeuren! Tot hij trouwde met een hele slimme vrouw. Zij vertelde hem 's nachts hele spannende verhalen, maar maakte ze niet af. De koning wilde natuurlijk weten hoe het verhaal verder ging, dus liet hij haar leven. Zo deed ze dat 1001 nacht. Na die 1001 verhalen was de koning inmiddels zoveel van haar gaan houden, dat hij haar helemaal niet meer wilde vermoorden. En ze leefden nog lang en gelukkig....

'Aladin en de wonderlamp' is een van de verhalen uit Duizend-en-één nacht. De wonderlamp... die alle wensen kan vervullen. En een ring, die daarbij helpt...

Verhalen, sprookjes? Sinds mensenheugenis is de mens op zoek, komt in erbarmelijke omstandigheden terecht en moet daar weer uit zien te ontsnappen. Daar is creativiteit voor nodig, slimheid en... geloven in het 'onmogelijke', in toverlampen en magische gouden ringen!

Creativiteit en fantasie is de ware rijkdom. Wacht maar af, we gaan een geweldige tijd tegemoet! De versgevallen sneeuw betovert het landschap, voor wie het wil zien is het een sprookje. We hoeven niet zogenaamd 'realistisch' te zijn, want wat de meesten daarmee bedoelen is: "Kijk naar de ellende, de problemen en de beperkingen, wees realistisch en aanvaard ze..." Ik zeg: Hoezo? De realiteit is wat jij ervan maakt. Hoe jij het wil hebben. Waar jij in gelooft. Waar jij op vertrouwt. Laat je niet van de wijs brengen door alle omstandigheden, die zijn een weerslag van eerdere, onbewuste creaties. De realiteit is flexibel en volgt onze wensen en dromen, maar ook onze angsten en frustraties. Als je denkt of onbewust verwacht dat er niet aan jouw wensen voldaan wordt, is dat precies wat je krijgt. Als je durft te dromen, als je durft op zoek te gaan naar een toverlamp, dan kun je wonderen verwachten!

Laat 1000 bloemen bloeien...

Laat 1000 bloemen bloeien....

Een mooie actie van Zutphen Bijenstad om mijn 1000-ste blog mee te vieren!

De macht is niet meer aan 'groot', (die luchtbel knapt uit elkaar, zoals in dit filmpje) de kracht is aan 'klein'! Wij maken het verschil! Iedereen op z'n eigen manier....

999...

Nummer 999....

Zat me net af te vragen wat dat getal betekent, bedacht me dat ik het eens op zou zoeken... en jawel hoor: Daar verschijnt op facebook een bericht van iemand, die allemaal negens op z'n kilometerteller zag staan. Alle antwoorden komen naar je toe:

Ga aan de slag lichtwerker! Er is nu meer dan ooit behoefte aan je goddelijk levenswerk. Alles wat je kunt doen om meer licht en liefde in de wereld te brengen is van het grootste belang. De voorbereidingen voor je levenstaak zijn nu afgerond. Wijd je volledig, zonder treuzelen of aarzelen aan je heilige taak. 

In een bericht over 'meestergetallen' dat ik laatst toegestuurd kreeg, staat bij 999:

De vervolmaking van de grote evolutiecyclus.

Okee. Ready.... !

Geheim experiment!

Voor iedereen, die mee wil doen met Het geheime experiment! alvast even een voorproefje: Ik wil je vragen om alvast na te denken over twee meetbare wensen. Meetbaar betekent dat we na een bepaalde periode ook echt resultaten kunnen meten. Dat we kunnen aantonen dat er iets veranderd is, dat zonder dit experiment niet gebeurd zou zijn. Een van die wensen is voor jezelf en de andere wens is voor een ander. Denk er over na, maak het heel concreet, formuleer het positief, schrijf het op... en hou het vooral geheim!

Aanmelden kan via de mail!

"Mijn man..."

"If I think you’re my problem, I’m insane."

Heerlijk toch, die Byron Katie. Doet me denken aan een van de vrouwen, die op een beurs meedeed aan een oefeningetje 'Herschrijf je eigen leven'. Omdat lang niet iedereen z'n droom helder voor de geest heeft, vraag ik mensen dan om op te schrijven wat ze het meest dwars zit, waar ze het meest van balen en wat ze het liefst anders zouden zien. Dan kom je ook uit bij wat je wel wilt, want we gaan het tenslotte herschrijven... 

Overigens is dat precies wat het leven ons leert: Als we dingen meemaken, die we niet leuk vinden, komen we er ook achter wat we wel leuk vinden. Onprettige ervaringen vertellen ons wat we niet meer willen en dus ook wat we wel willen. En dan gaan we op ontdekkingstocht: Hoe krijgen we dat voor elkaar? Ik hoef jullie natuurlijk allang niet meer te vertellen dat de sleutel daartoe in jezelf ligt...

Tot mijn grote verrassing schreef deze mevrouw heel kort en duidelijk op: "Mijn man." Wat een prachtig voorbeeld: "Hoe verander ik mijn man?" Ik vroeg haar om op te schrijven hoe het er idealiter uit zou zien als dit was 'opgelost'. Je kunt wel raden dat haar leven veel leuker zou zijn, omdat hij nu vrolijk en gezellig was en deed wat zij wilde dat hij deed. 'Okee... En nu een nieuw verhaal over jezelf onafhankelijk van je man...,' improviseerde ik ter plekke. Dat was een moeilijke slag om te maken. "Ik sta elke ochtend vrolijk op en ...." het kostte wat moeite activiteiten te verzinnen, waarbij ze het naar haar zin zou hebben. 

Als je er middenin zit, zie je het natuurlijk niet zo helder, maar als je dit zo leest, zal je de quote van Byron Katie wel begrijpen. Op het moment dat deze vrouw haar persoonlijke geluk niet meer afhankelijk laat zijn van haar man, maar gewoon kan genieten van haar leven en voldoening vindt in haar eigen bezigheden, zal niet alleen haar man meer ruimte krijgen om te bewegen, maar zal ze ook het beeld van haar man bijstellen. De situatie zat vast vanwege de projectie van haar eigen onvrede op de ander. En we weten allemaal dat dat een heel bekend verschijnsel is... ;)

Wil je een relatie verbeteren, kijk dan naar wat je waardeert in de ander en hou ermee op te focussen op wat er ontbreekt. Je zet iemand helemaal klem met je onvrede en je geprojecteerde onvervulde wensen. Neem je eigen verantwoordelijkheid voor jezelf. Als jij ergens zin in hebt, een uitstapje, een bepaald gerecht klaarmaken, een boek lezen of naar de sauna gaan, doe het dan gewoon! En laat dat vooral niet afhangen van een ander. Daar word je niet gelukkig van. En de ander ook niet!

Voor wie het nog niet door heeft: In plaats van "mijn man" kun je ook "mijn werk", "mijn collega", "mijn kind" of "mijn buren" invullen. Durf in de spiegels te kijken... en word eerst gelukkig met jezelf!

Experiment!

Lieve gasten, lezers van mijn blog,

Wie jullie allemaal zijn, weet ik niet precies. Van sommigen weet ik het natuurlijk wel, die volgen me op de voet en reageren regelmatig op iets wat ik geschreven heb. Soms word ik wel eens opgebeld of gemaild door iemand, die iets wil delen, vertellen of vragen. Het is goed en waardevol om te weten dat wat ik ervaar, waarneem, leer en met jullie deel z'n weg weet te vinden, soms op het juiste moment een antwoord biedt, inzicht geeft, praktisch toegepast wordt (!) en aanzet tot zelfreflectie en groei. En het is ook goed dat het soms op weerstand stuit. Dat kan gebeuren en daar is niks mis mee. Het is wel interessant om die weerstand in jezelf te onderzoeken natuurlijk, maar dat laat ik aan jou over.... ;) Sowieso pikt iedereen er vanuit z'n eigen perspectief uit op wat hem of haar op dat moment het beste past. Maar één ding is duidelijk: Eigenlijk maken we allemaal dezelfde tocht. Op zoek naar onszelf, die we nota bene al zijn! Dat is mijn voornaamste 'boodschap': Durf gewoon te zijn wie je bent! Voel je vrij om te zijn wie je bent en laat al die zelfkritiek of kritiek op anderen of op de wereld eens zitten. Wees blij met wie je bent en sta jezelf toe te zijn wie je bent!

Wie denkt dat ik nooit eens in mineurstemming ben, heeft het mis. Ik schrijf daar alleen niet op die manier over. Omdat ik weet dat woorden kracht hebben en dingen vast kunnen zetten. Bepaalde blogs heb ik zelfs wel eens verwijderd om die reden, omdat ze 'hun werk' gingen doen en nog meer van 'dat' gingen veroorzaken. Als je begrijpt dat alles energie is en je verspreidt energie met je woorden, die gelezen worden en weer bij anderen energie in beweging zetten, dan word je vanzelf zorgvuldig in wat je verspreidt en deelt. Als er voor mij iets te worstelen valt, doe ik dat en meestal deel ik dan de uitkomsten wel weer. Want elk tegenslagje is een les, zo zie ik dat. Een uitdaging, een ervaring, maar ook een kadootje op je pad, want je groeit ervan.

Binnenkort is deze blog jarig! Jaja, ik ben bijna toe aan de duizendste aflevering! En heel brutaal ga ik jullie een kadootje vragen! Een kadootje, wat voor jezelf ook een kadootje zal zijn. Het gaat om een experiment. Een zeer geheim experiment! Je kunt je aanmelden via de mail. Leuk als je meedoet, maar... voel je vrij! Even goeie vrienden als je er geen zin in hebt!