woensdag 30 oktober 2013
maandag 28 oktober 2013
Vraag & antwoord: "snaaizin"
Nieuwe rubriek... nou ja, nieuw... ik kan ook zeggen: Een veel voorkomende rubriek. Namelijk: Vraag & antwoord.
Deze vraag kwam binnen en aangezien meer mensen er iets aan kunnen hebben, deel ik het antwoord:
"Hoe kom ik van die vreselijke snaai-zin af?"
Het antwoord is allereerst: Love yourself!
'vreselijke snaai zin' - dat klinkt al erg onvriendelijk en afwijzend naar jezelf toe hè? Vind je niet?
Kijk op momenten dat "het" toeslaat wat je voelt, wat er werkelijk achter zit. Ga even rustig zitten en schenk jezelf - je eigen innerlijk kind - aandacht. Waarschijnlijk is er iets dat (niet) gevoeld wil worden, waarbij het afweermechanisme 'snaaien' is. Ga het op dat moment in jezelf zoeken in plaats van buiten jezelf - dmv 'snaaien' (of andere naar buiten gerichte mechanismen). Want dat geeft nooit de voldoening waarnaar je zoekt. Zelfliefde geeft dat wel! Ga het voelen, zonder te denken, gewoon naar binnen, je verbinding voelen, met je ZELF.
Keer regelmatig op een dag even terug naar jezelf, terug naar je hart, terug naar binnen, terug naar je verbinding.
Verder is het belangrijk positieve affirmaties over/tegen/met jezelf te blijven herhalen: Ik hou van mezelf. Ik sta mezelf de liefde toe. Ik sta mezelf toe dat ik gelukkig ben. Geniet van het leven.... enz.... Schrijf ze op, tot het je tweede natuur is geworden!
Dan nog een praktische tip: Regelmatig gezond eten - vooral groente en fruit - voorkomt "snaaizin". Genoeg water drinken ook. Je kunt een glas water ook een intentie meegeven. Je drinkt bv liefde, moed, kracht, wat je maar wil. Hou het glas even vast met je handen en concentreer je op die intentie om het water die kracht mee te geven.
Deze vraag kwam binnen en aangezien meer mensen er iets aan kunnen hebben, deel ik het antwoord:
"Hoe kom ik van die vreselijke snaai-zin af?"
Het antwoord is allereerst: Love yourself!
'vreselijke snaai zin' - dat klinkt al erg onvriendelijk en afwijzend naar jezelf toe hè? Vind je niet?
Kijk op momenten dat "het" toeslaat wat je voelt, wat er werkelijk achter zit. Ga even rustig zitten en schenk jezelf - je eigen innerlijk kind - aandacht. Waarschijnlijk is er iets dat (niet) gevoeld wil worden, waarbij het afweermechanisme 'snaaien' is. Ga het op dat moment in jezelf zoeken in plaats van buiten jezelf - dmv 'snaaien' (of andere naar buiten gerichte mechanismen). Want dat geeft nooit de voldoening waarnaar je zoekt. Zelfliefde geeft dat wel! Ga het voelen, zonder te denken, gewoon naar binnen, je verbinding voelen, met je ZELF.
Keer regelmatig op een dag even terug naar jezelf, terug naar je hart, terug naar binnen, terug naar je verbinding.
Verder is het belangrijk positieve affirmaties over/tegen/met jezelf te blijven herhalen: Ik hou van mezelf. Ik sta mezelf de liefde toe. Ik sta mezelf toe dat ik gelukkig ben. Geniet van het leven.... enz.... Schrijf ze op, tot het je tweede natuur is geworden!
Dan nog een praktische tip: Regelmatig gezond eten - vooral groente en fruit - voorkomt "snaaizin". Genoeg water drinken ook. Je kunt een glas water ook een intentie meegeven. Je drinkt bv liefde, moed, kracht, wat je maar wil. Hou het glas even vast met je handen en concentreer je op die intentie om het water die kracht mee te geven.
zondag 27 oktober 2013
Veeg je eigen straatje schoon!
Misschien is het zoiets als "hoge bomen vangen veel wind." Ik woon op een hoek waar altijd allerlei rommel naar toe waait. De plantenbak naast de deur, die elk jaar uitbundig z'n best doet vrolijke bloemetjes voor de bijen te produceren, wordt desondanks regelmatig aangezien voor vuilnisvat. Maar we ruimen het geduldig op en houden het schoon. Steeds opnieuw. Zwerfafval. Wat doe jij als je het tegenkomt?
Het ligt voor de hand om te gaan mopperen, te klagen over iedereen die zomaar z'n rotzooi op straat gooit en zich niet verantwoordelijk voelt voor een schone omgeving. Of misschien ligt het nog wel meer voor de hand om er voorbij te lopen en je handen er niet aan vuil te maken.
Sinds ik langs de Rijn een keer mensen tegenkwam, die wandelden met een plastic zak en zo'n knijptang in de hand, ruim ik ook regelmatig op wat er rondzwerft. Het werkt aanstekelijk. Er is ook iemand die op blote voeten door heel Nederland rent en onderweg al het zwerfafval opruimt: Anne. Wat een voorbeeld! Inspirerend voor velen.
Veeg je eigen straatje schoon, of het nu rommel is van een ander of van jezelf, dat doet er niet toe.
Hetzelfde geldt voor de geest ;)
Het ligt voor de hand om te gaan mopperen, te klagen over iedereen die zomaar z'n rotzooi op straat gooit en zich niet verantwoordelijk voelt voor een schone omgeving. Of misschien ligt het nog wel meer voor de hand om er voorbij te lopen en je handen er niet aan vuil te maken.
Sinds ik langs de Rijn een keer mensen tegenkwam, die wandelden met een plastic zak en zo'n knijptang in de hand, ruim ik ook regelmatig op wat er rondzwerft. Het werkt aanstekelijk. Er is ook iemand die op blote voeten door heel Nederland rent en onderweg al het zwerfafval opruimt: Anne. Wat een voorbeeld! Inspirerend voor velen.
Veeg je eigen straatje schoon, of het nu rommel is van een ander of van jezelf, dat doet er niet toe.
Hetzelfde geldt voor de geest ;)
vrijdag 25 oktober 2013
donderdag 24 oktober 2013
Dualiteit herkennen
'Doe je ogen eens open. Wat zie je?' Het grappige is: ik sliep. Deed mijn ogen open - in mijn slaap - en zei: 'links en rechts, groot en klein, hoog en laag, donker en licht... dualiteit.' Inderdaad. Dualiteit heb je nodig om waar te nemen.
En waarnemen heb je nodig. Anders zouden we niet weten dat er bewustzijn was. Als alles wit licht is, kan je geen enkel onderscheid maken. Dan is er ook geen onderscheid. Dan is alles een geheel. En dat is dus ook zo. Alleen kunnen we door de dualiteitsbeleving op aarde dus al dat onderscheid zien. Het is een spel...
'Nou, dat noem ik echt geen leuk spelletje hoor!' zeggen mijn zielsgenoten - ja, ik ken er veel - wel eens en soms worden ze zelfs boos op mij als ik hun verontwaardiging niet deel. Sommigen doen hun uiterste best om mij te overtuigen van hun gelijk, meestal in situaties van strijd. Ze vinden zelfs dat ik ook een standpunt in moet nemen of partij moet kiezen, bijna verplicht. Of: 'Vroeger vond jij dat ook!' Ja, vroeger misschien. Maar het is niet zo zwart-wit. Het is nooit zo zwart-wit. Wij maken het zwart-wit. Sterker nog: Hoe meer je zelf in de strijd stapt, je identificeert met links of rechts, goed of slecht, zwart of wit, hoe meer je zelf die dualiteit versterkt. Je ziet de nuances niet meer. Je zoekt je gelijk. De mind zoekt z'n gelijk en kijkt met een gekleurde bril.
De laatste tijd heb ik een paar mensen gesproken, die in rechtszaken verwikkeld zitten. 'Waar gaat het echt over?' heb ik ze gevraagd. En doorgevraagd en doorgevraagd. Keer op keer gaat het over iets interns, iets ouds, oude pijn, oud verdriet. Als kind in de steek gelaten, als kind al veel te jong veel teveel verantwoordelijkheid moeten nemen, schuldgevoelens. "Omdat je je diep van binnen schuldig voelt, krijg je overal de schuld van. Je neemt het op je!" kreeg ik gisteren een helder beeld bij iemand voor ogen. Je kunt je wel verantwoordelijk voelen, maar je bent het niet. Laat het eens los...
En dit is wat ik zocht. De keerzijde. Want we weten al dat de man-vrouw verhoudingen veranderen, gelijkwaardiger worden. Eerst zijn de vrouwen flink gegroeid in hun zelfstandigheid. Mannen zijn een beetje hun rol kwijtgeraakt van redder en (be)hoeder. (En... niet te vergeten: de waardering daarvoor, misschien zelfs hun bestaansrecht...?) Vrouwen hebben hun zorgzaamheid en betutteling wat losgelaten. En dan? Dan moeten we nog leren echt zelfstandig op eigen benen te staan en vandaaruit gelijkwaardige en onafhankelijke verbindingen te maken onderling. Dan moet het schuldgevoel en verantwoordelijkheidsgevoel worden opgeruimd. We hoeven het niet voor elkaar te doen, iedereen wordt geacht het zelf te doen.
Laat het eens los, die bemoeienis met of zorg voor elkaar. Dat wil niet zeggen dat je minder om iemand geeft, integendeel. Je geeft elkaar de ruimte, vertrouwen en de kans op groei. En als dat met vallen en opstaan gaat, is daar helemaal niks ergs aan. Dat is het leven. We hebben de dualiteit nodig om te groeien in bewustzijn. En dat is het doel: groeien in bewustzijn. "Homecoming" noemde Eckhart Tolle dat, de beweging die er op is gericht dat bewustzijn zichzelf herkent. Daar hebben we de vorm voor nodig. Maar we zijn niet de vorm. We zijn de inhoud... bewustzijn.
En waarnemen heb je nodig. Anders zouden we niet weten dat er bewustzijn was. Als alles wit licht is, kan je geen enkel onderscheid maken. Dan is er ook geen onderscheid. Dan is alles een geheel. En dat is dus ook zo. Alleen kunnen we door de dualiteitsbeleving op aarde dus al dat onderscheid zien. Het is een spel...
'Nou, dat noem ik echt geen leuk spelletje hoor!' zeggen mijn zielsgenoten - ja, ik ken er veel - wel eens en soms worden ze zelfs boos op mij als ik hun verontwaardiging niet deel. Sommigen doen hun uiterste best om mij te overtuigen van hun gelijk, meestal in situaties van strijd. Ze vinden zelfs dat ik ook een standpunt in moet nemen of partij moet kiezen, bijna verplicht. Of: 'Vroeger vond jij dat ook!' Ja, vroeger misschien. Maar het is niet zo zwart-wit. Het is nooit zo zwart-wit. Wij maken het zwart-wit. Sterker nog: Hoe meer je zelf in de strijd stapt, je identificeert met links of rechts, goed of slecht, zwart of wit, hoe meer je zelf die dualiteit versterkt. Je ziet de nuances niet meer. Je zoekt je gelijk. De mind zoekt z'n gelijk en kijkt met een gekleurde bril.
De laatste tijd heb ik een paar mensen gesproken, die in rechtszaken verwikkeld zitten. 'Waar gaat het echt over?' heb ik ze gevraagd. En doorgevraagd en doorgevraagd. Keer op keer gaat het over iets interns, iets ouds, oude pijn, oud verdriet. Als kind in de steek gelaten, als kind al veel te jong veel teveel verantwoordelijkheid moeten nemen, schuldgevoelens. "Omdat je je diep van binnen schuldig voelt, krijg je overal de schuld van. Je neemt het op je!" kreeg ik gisteren een helder beeld bij iemand voor ogen. Je kunt je wel verantwoordelijk voelen, maar je bent het niet. Laat het eens los...
En dit is wat ik zocht. De keerzijde. Want we weten al dat de man-vrouw verhoudingen veranderen, gelijkwaardiger worden. Eerst zijn de vrouwen flink gegroeid in hun zelfstandigheid. Mannen zijn een beetje hun rol kwijtgeraakt van redder en (be)hoeder. (En... niet te vergeten: de waardering daarvoor, misschien zelfs hun bestaansrecht...?) Vrouwen hebben hun zorgzaamheid en betutteling wat losgelaten. En dan? Dan moeten we nog leren echt zelfstandig op eigen benen te staan en vandaaruit gelijkwaardige en onafhankelijke verbindingen te maken onderling. Dan moet het schuldgevoel en verantwoordelijkheidsgevoel worden opgeruimd. We hoeven het niet voor elkaar te doen, iedereen wordt geacht het zelf te doen.
Laat het eens los, die bemoeienis met of zorg voor elkaar. Dat wil niet zeggen dat je minder om iemand geeft, integendeel. Je geeft elkaar de ruimte, vertrouwen en de kans op groei. En als dat met vallen en opstaan gaat, is daar helemaal niks ergs aan. Dat is het leven. We hebben de dualiteit nodig om te groeien in bewustzijn. En dat is het doel: groeien in bewustzijn. "Homecoming" noemde Eckhart Tolle dat, de beweging die er op is gericht dat bewustzijn zichzelf herkent. Daar hebben we de vorm voor nodig. Maar we zijn niet de vorm. We zijn de inhoud... bewustzijn.
zaterdag 19 oktober 2013
Eckhart Tolle ~ In het NU
Goed nieuws: In Nederland is de collectieve energie 'more awake'. Natuurlijk verschilt dat per individu, maar vergeleken met andere landen zijn wij al behoorlijk wakker dus. Aldus Eckhart Tolle, die gisteravond in Rotterdam was. Ik heb geen spijt dat ik ben gegaan. Hij maakt het allemaal zo grappig en zo eenvoudig, dat is echt verdiepend en verrijkend. En het was voor mij persoonlijk een verademing. Ik kan niet altijd uitleggen wat ik doe en waar ik van leef, ik ben 'mijn verhaal' een beetje kwijtgeraakt de afgelopen jaren... Dat is wel eens lastig, want mensen willen je graag ergens kunnen plaatsen. 'In welk hokje kan ik jou stoppen? Welk labeltje plakken we er op?'
Daar heb ik dan geen zin in en zo vertel ik steeds weer een ander verhaal of ik grabbel wat uit de oude doos, net wat er tevoorschijn wil komen op dat moment. Maar ook mijn commentaarstemmetje was nog niet helemaal weg, want - daar heb ik hem nu op betrapt - die vond dat we wel mee moesten doen in de vaart der volkeren, die vond dat 'we' ons wel moesten verantwoorden en ons toch wel druk moesten maken - wat waar leven 'we' eigenlijk van? Hè? Goeie vraag!
Het druk maken lukt alleen niet meer zo goed. Er zijn tijden geweest dat ik er van wakker kon liggen hoor..., dat wel. Hoewel dat misschien nog meer uit woede was over bepaalde zaken. En achter die woede zit dan angst verborgen. Dat je het niet redt, dat 'het leven' je niet steunt of draagt of zelfs aanvalt, overdondert, onder de voet loopt en vermorzelt.
Blijf in je eigen licht, in je eigen kracht en er kan niks gebeuren.... Dat leerde ik en ik moet zeggen, dàt is de werkelijke verrijking, de werkelijke waarde. Het blijkt ook dat je steeds geholpen wordt, dat het leven je wel draagt, steunt en brengt wat je nodig hebt. Bepaalde mensen komen op je pad en je krijgt nieuwe inzichten, verrassende ontwikkelingen, vertrouwen....
Een interessant perspectief, heel helder uitgelegd door Eckhart Tolle: Alleen door het NU kun je ook het verleden ervaren. In het NU kan je je herinneren wat je vanmorgen hebt gegeten. Dus er is altijd NU. Als je op dit moment terugdenkt aan een gebeurtenis van tien jaar geleden, kan dat alleen omdat je er nu aan denkt. Die gebeurtenis is er niet meer, alleen in jouw gedachten. Je kunt alleen maar 'present moment' ervaren. Verleden en toekomst zijn nooit in je belevingswereld aanwezig. Alleen als gedachtenvorm. Het is alleen een reality in je mind. Je hele leven ontvouwt zich in het NU. Dat is belangrijk om te begrijpen. Dat is wat Eckhart Tolle op alle mogelijke manieren, steeds weer anders, uitlegt. Ik kom er vast nog wel op terug, maar hier alvast even een 'life-changing' video:
Daar heb ik dan geen zin in en zo vertel ik steeds weer een ander verhaal of ik grabbel wat uit de oude doos, net wat er tevoorschijn wil komen op dat moment. Maar ook mijn commentaarstemmetje was nog niet helemaal weg, want - daar heb ik hem nu op betrapt - die vond dat we wel mee moesten doen in de vaart der volkeren, die vond dat 'we' ons wel moesten verantwoorden en ons toch wel druk moesten maken - wat waar leven 'we' eigenlijk van? Hè? Goeie vraag!
Het druk maken lukt alleen niet meer zo goed. Er zijn tijden geweest dat ik er van wakker kon liggen hoor..., dat wel. Hoewel dat misschien nog meer uit woede was over bepaalde zaken. En achter die woede zit dan angst verborgen. Dat je het niet redt, dat 'het leven' je niet steunt of draagt of zelfs aanvalt, overdondert, onder de voet loopt en vermorzelt.
Blijf in je eigen licht, in je eigen kracht en er kan niks gebeuren.... Dat leerde ik en ik moet zeggen, dàt is de werkelijke verrijking, de werkelijke waarde. Het blijkt ook dat je steeds geholpen wordt, dat het leven je wel draagt, steunt en brengt wat je nodig hebt. Bepaalde mensen komen op je pad en je krijgt nieuwe inzichten, verrassende ontwikkelingen, vertrouwen....
Een interessant perspectief, heel helder uitgelegd door Eckhart Tolle: Alleen door het NU kun je ook het verleden ervaren. In het NU kan je je herinneren wat je vanmorgen hebt gegeten. Dus er is altijd NU. Als je op dit moment terugdenkt aan een gebeurtenis van tien jaar geleden, kan dat alleen omdat je er nu aan denkt. Die gebeurtenis is er niet meer, alleen in jouw gedachten. Je kunt alleen maar 'present moment' ervaren. Verleden en toekomst zijn nooit in je belevingswereld aanwezig. Alleen als gedachtenvorm. Het is alleen een reality in je mind. Je hele leven ontvouwt zich in het NU. Dat is belangrijk om te begrijpen. Dat is wat Eckhart Tolle op alle mogelijke manieren, steeds weer anders, uitlegt. Ik kom er vast nog wel op terug, maar hier alvast even een 'life-changing' video:
donderdag 17 oktober 2013
Zinloze meningen
"Ik merk dat ik een beetje last heb van "meningenmoeheid", introduceerde blogmaatje Peter een nieuw woord. Waarop het begrip 'zinloze meningen' in mij opkwam. Waarom vindt iedereen dat ie overal iets van moet vinden? Vanwaar al die meningen overal over? Natuurlijk, het wordt ons geleerd. En om keuzes te maken in het leven, moet je je ook eerst een gedegen oordeel vormen ergens over. Is dat zo? Wijst het zich niet vanzelf? Kun je niet gewoon je gevoel volgen? Natuurlijk, we hebben ons verstand niet voor niets en voor je een auto koopt bijvoorbeeld is het wel handig om je te informeren en rekening te houden met alle omstandigheden, waarin je verkeert. Toch maken we misschien wel keuzes op gevoel, ondanks al die argumenten. Ik wel...
Het oordelen, is dat niet een manier om het leven onder controle te houden? Of misschien zelfs een een vorm van macht, hoewel dat natuurlijk maar een illusie is. Om het in te kaderen en te begrijpen? Is het niet bij uitstek een manier om je gevoel onder de duim te houden en in te dammen? Met oordelen en meningen past alles mooi in een bepaald hokje. Goed of fout, wel of niet, mooi of lelijk, enzovoort.
De meeste meningen slaan nergens op. Vind ik. Dat is mijn mening! Haha... Volkomen overbodig en zinloos. Vraag je eens af, werkelijk, voor jezelf, waarom zou je overal wat van moeten vinden? Waarom niet waarnemen, je verwonderen, accepteren, verbaasd zijn of blij?
Als je bedenkt dat alles energie is en je met jouw aandacht iets voedt - wat het ook is -, dan is een mening of een oordeel toch overbodig? Dan is het toch vooral een kwestie van je bewust zijn van wat je versterkt met jouw energie? In positieve of negatieve zin. Willen we de wereld mooier, liever en leefbaarder hebben, dan is het wel fijn als we ons ervan bewustzijn hoe we daar onze positieve bijdrage aan kunnen leveren. Meningen en overtuigingen kun je dan vaak beter aan de kant zetten, opbreken of laten verdampen. Ze staan alleen maar in de weg!
Het oordelen, is dat niet een manier om het leven onder controle te houden? Of misschien zelfs een een vorm van macht, hoewel dat natuurlijk maar een illusie is. Om het in te kaderen en te begrijpen? Is het niet bij uitstek een manier om je gevoel onder de duim te houden en in te dammen? Met oordelen en meningen past alles mooi in een bepaald hokje. Goed of fout, wel of niet, mooi of lelijk, enzovoort.
De meeste meningen slaan nergens op. Vind ik. Dat is mijn mening! Haha... Volkomen overbodig en zinloos. Vraag je eens af, werkelijk, voor jezelf, waarom zou je overal wat van moeten vinden? Waarom niet waarnemen, je verwonderen, accepteren, verbaasd zijn of blij?
Als je bedenkt dat alles energie is en je met jouw aandacht iets voedt - wat het ook is -, dan is een mening of een oordeel toch overbodig? Dan is het toch vooral een kwestie van je bewust zijn van wat je versterkt met jouw energie? In positieve of negatieve zin. Willen we de wereld mooier, liever en leefbaarder hebben, dan is het wel fijn als we ons ervan bewustzijn hoe we daar onze positieve bijdrage aan kunnen leveren. Meningen en overtuigingen kun je dan vaak beter aan de kant zetten, opbreken of laten verdampen. Ze staan alleen maar in de weg!
zondag 13 oktober 2013
GROOTSHEID
Er is hier een architectuur filmfestival aan de gang. Een betere plek kan je bijna niet verzinnen! Een van de films, die in première gaat is gemaakt door Bert Oosterveld (met wie ik heel wat filmavonturen heb beleefd in binnen- en buitenland): Reaching for the sky. Hij gaat over de hoogste toren van de wereld, gebouwd in Guangzhou (China), ontworpen door de Nederlandse architect Mark Hemel. Zo'n naam, zou je zeggen, is alleen al garantie voor torenhoog succes.
Een imposant gebouw dat sierlijk, majestieus zelfs, ver boven de Guangzhou-skyline uitsteekt, die overigens niet onder doet voor die van Rotterdam of New York. Ik vind het wel mooi hoe de Chinezen er een lichtspel van gemaakt hebben, de kleur is continue in beweging. Hoewel dat geloof ik niet per sé de bedoeling van de architect is geweest, kan hij daar nog wel vrede mee hebben. Verder is het een 'strijd' geweest, dat is het verhaal van de film. Hoezo zou je niet doorgaan als je aan zoiets begonnen ben? Dat is toch helemaal geen issue? Zou het iets Nederlands zijn misschien, dat er altijd gezeurd moet worden? Dat het nooit goed is? Dat is echt niet alleen architecten eigen... Tamelijk frappant dat als de architect voor het eerst in zijn imposante gebouw rondloopt, terwijl er nog gebouwd wordt, er geen enkel spoortje van euforie te bekennen is. Dit is niet goed en dat niet... Ik herken het van duizend andere situaties, waarom is een mens nooit tevreden? Waarom mag je niet blij en trots zijn? Waarom altijd wat zoeken om te zeuren?
Het ergste is eigenlijk dat men dat 'het verhaal' noemt. Dat er geen verhaal is - denken ze - als er geen drama is, geen tegenslagen zijn, geen teleurstellingen. Er moest een verhaal getoond worden, een menselijk 'drama'... om er een documentaire van te maken. En dus - zo gaat dan het verhaal - stelt het architectenechtpaar zich 'kwetsbaar' op. Nou, met dat drama viel het wel mee. Het hele verhaal kon me nog meer vertellen, maar wat ik zie is een architect die het voor elkaar krijgt een jongensdroom werkelijkheid te laten worden. Wat wil je nou nog meer?Misschien getuigt het wel van meer lef en kracht om daar gewoon blij mee te zijn. Waarom is het zo 'not-done' om een positief verhaal te vertellen? Om te gaan staan voor je passie en je droom? Om voldaan "YES!!!" te roepen als jouw mooie bouwwerkje daar in de werkelijkheid verrijst? In elk geval getuigt het van werkelijke grootsheid om iedereen die er aan gewerkt heeft te bedanken, om eerbied te tonen voor het resultaat. Het is nogal wat om sporen achter te laten ergens in de wereld die vele malen groter zijn dan de menselijke maat.
Werkelijke grootsheid is misschien wel bescheidenheid, dienstbaarheid, tevredenheid en dankbaarheid. Werkelijke grootsheid gaat voorbij het ego. Dat is het! En ik weet er alles van, want als je een film maakt, kom je het ook tegen. Het is nooit goed en je bent nooit tevreden. Alles kan beter. Ik ken het en ik weet ook dat we het onszelf daarmee lastig maken. Dat het ook anders kan, makkelijker, moeiteloos. Als we onszelf (ons ego met z'n ontevredenheid en z'n eeuwige commentaar) opzij kunnen zetten en "het" door ons laten stromen, wat door ons wil stromen. Als je je op die manier 'dienstbaar' op kunt stellen, wordt alles veel makkelijker. Het gaat vanzelf. Je maakt jezelf ondergeschikt aan het proces. Dat is het geheim. Alleen heb je dan waarschijnlijk de behoefte niet meer zo om overal torenhoog boven uit te steken...
zaterdag 12 oktober 2013
VRIJHEID is normaal
Vrijheid is normaal. Mensen zijn niet elkaars bezit! Al denken ze soms van wel, vooral de andere kant op dan. Het is niet normaal om elkaar te beperken, te vertellen wat wel en niet mag, om een ander te sturen, te dwingen, te manipuleren, te willen beheersen, corrigeren, te denken dat je eisen en voorwaarden kunt stellen. Een mens is van nature vrij. Misschien besef je dat pas als je de knellende banden van de onvrijheid voelt. Die kunnen heel subtiel zijn. Doorgaans werk je er zelfs aan mee, rekening houdend met wat een ander ergens van vindt, denkend dat je nodig bent, of juist niet, door invullingen te geven aan situaties - die onterecht zijn. Jij kunt niet invullen voor de ander en de ander niet voor jou. Dus: Blijf bij jezelf en blijf jezelf trouw.
Rekening houden met elkaar, ja, het lijkt heel nobel, maar het ligt al snel heel dicht bij manipulatie. Jouw gevoel is van jou, dat kun je niet bij die ander neerleggen en zeker niet als eis om rekening mee te houden. Als jij ergens bang voor bent is dat in jou en daar kan jij zelf iets aan doen of niet. De ander kan naar je luisteren, begrip hebben, maar het voert te ver om van die ander te vragen z'n gedrag aan te passen, naar jou toe te komen, te doen wat jij wil, z'n afspraken af te zeggen, noem maar op. Trouwens: Wat heb je er aan als mensen doen wat jij vraagt of eist? Ik heb liever dat mensen vanuit hun eigen vrijheid keuzes maken en beslissingen nemen! Dat is toch veel meer waard?
Eerlijk gezegd denk ik (of weet ik?) dat er de komende jaren veel zal veranderen in relaties, net als in de arbeidsverhoudingen en op de arbeidsmarkt. Het is namelijk niet de bedoeling dat mensen elkaar beperken, zich laten beperken, niet groeien en bloeien, het is juist de bedoeling dat we allemaal onszelf verder ontwikkelen en vooral uitkomen bij dat wat 'van ons' is, ons eigen specifieke levensdoel, onze eigen kracht, het is de bedoeling dat we groeien en bloeien en zijn wie we zijn.
Daar heb je vrijheid voor nodig. En lef. Jezelf en niet een ander. JIJ weet wat je wilt in het leven, jij weet wat je droom is, wat je kan, wat de bedoeling is. En het kan nooit de bedoeling zijn dat een ander je tegenhoudt. Dat de angst van een ander je beperkt. Wat wel de bedoeling is, is dat je dat overwint. Die angst, die de ander jou spiegelt. Ja. Zeker: spiegelt. Want alles is een spiegel. Dus die ander komt jou laten zien welke delen nog los mogen komen uit het keurslijf, wat er nog vast zit en wat wil bewegen. Want alles wil bewegen!
Rekening houden met elkaar, ja, het lijkt heel nobel, maar het ligt al snel heel dicht bij manipulatie. Jouw gevoel is van jou, dat kun je niet bij die ander neerleggen en zeker niet als eis om rekening mee te houden. Als jij ergens bang voor bent is dat in jou en daar kan jij zelf iets aan doen of niet. De ander kan naar je luisteren, begrip hebben, maar het voert te ver om van die ander te vragen z'n gedrag aan te passen, naar jou toe te komen, te doen wat jij wil, z'n afspraken af te zeggen, noem maar op. Trouwens: Wat heb je er aan als mensen doen wat jij vraagt of eist? Ik heb liever dat mensen vanuit hun eigen vrijheid keuzes maken en beslissingen nemen! Dat is toch veel meer waard?
Eerlijk gezegd denk ik (of weet ik?) dat er de komende jaren veel zal veranderen in relaties, net als in de arbeidsverhoudingen en op de arbeidsmarkt. Het is namelijk niet de bedoeling dat mensen elkaar beperken, zich laten beperken, niet groeien en bloeien, het is juist de bedoeling dat we allemaal onszelf verder ontwikkelen en vooral uitkomen bij dat wat 'van ons' is, ons eigen specifieke levensdoel, onze eigen kracht, het is de bedoeling dat we groeien en bloeien en zijn wie we zijn.
Daar heb je vrijheid voor nodig. En lef. Jezelf en niet een ander. JIJ weet wat je wilt in het leven, jij weet wat je droom is, wat je kan, wat de bedoeling is. En het kan nooit de bedoeling zijn dat een ander je tegenhoudt. Dat de angst van een ander je beperkt. Wat wel de bedoeling is, is dat je dat overwint. Die angst, die de ander jou spiegelt. Ja. Zeker: spiegelt. Want alles is een spiegel. Dus die ander komt jou laten zien welke delen nog los mogen komen uit het keurslijf, wat er nog vast zit en wat wil bewegen. Want alles wil bewegen!
vrijdag 11 oktober 2013
DE HAPPY VIEW AGENDA
Wees het Licht
Happy View heeft wat hartverwarmende bijeenkomsten gepland om de herfst met een Happy View tegemoet te treden! Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren. Dat doe je door jezelf dagelijks te blijven voeden met 'licht', dwz: door meditatie, yoga, wandelingen in de natuur, verrijkende ontmoetingen, inspirerende bijeenkomsten, opbeurende boeken en bijvoorbeeld door het zingen van mantra's, het schrijven van gedichten of het schilderen vanuit je gevoel. Alles kan. En wie weet draagt een van onze activiteiten ook wel bij voor jou! Welkom!
Ellen Duim komt op dinsdagavond 5 november in de Angelshop te Utrecht een handlezing geven nav haar prachtige, leerzame nieuwe boek "Het Handleesboek, breng lijn in je leven." Altijd al willen weten wat die kromme pink, dikke duim of weerbarstige lijntjes te vertellen hebben? Ellen leert het je in deze kennismakingsworkshop. Het begint om 8 uur, welkom vanaf 19:30. Opgeven is nodig vanwege een beperkt aantal plaatsen! Dat kan via de mail of bij de Angelshop (030 - 23 19 962). Bijdrage: 10,-
Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren.
In besloten kring zal Inge Desmedt op zaterdag 9 november een meditatie begeleiden en persoonlijke boodschappen doorgeven, rechtstreeks afkomstig uit de lichtwereld, waar zij zich op afstemt. Voor Inge is dat een tweede natuur. Ook haar meditaties zijn buitengewoon krachtig en helend. Een persoonlijke boodschap is altijd verhelderend, geruststellend, geeft nieuwe inzichten, kracht en moed om jouw eigen ingeslagen weg te vervolgen. Ook het terugluisteren van zo'n boodschap heeft opnieuw zo'n effect. Het gaat dus om meer dan woorden, vaak is het een vergelijking, een beeldend verhaal, waar je met regelmaat aan terugdenkt. Als je erbij wilt zijn, mail dan naar Happy View.
Een persoonlijke boodschap - zonder dat je aanwezig bent - kun je (tegen een redelijke vergoeding) ook aanvragen.
Een voorproefje? Kijk hier...
******************************************************************************
Je bent ook van harte welkom op één van de healingsbijeenkomsten in Eibergen of Driebergen.
Eerstvolgende healingbijeenkomst Centrum Goud, te Eibergen: 20 oktober.
Bij Sjamoni in Driebergen: 2 november - 15.00 uur
Wegens succes herhalen we deze bijeenkomsten regelmatig. Wat je hier leert en ervaart is de essentie van healing, het contact maken met je innerlijke bron, het Goddelijke. Het maakt niet uit wat je gelooft of waarin. We creëren samen een sterk 'veld' waarin alle ongemakken, alle pijn, al het oud zeer, alle zorgen en problemen getransformeerd worden. Het mooie is dat je ook later, thuis, kunt 'terugvallen' op dit veld. Bovendien kun je er je wensen voor anderen en voor de wereld in loslaten. Alles wat hier wordt getransformeerd heeft zowel een positief effect op ons persoonlijk als op de wereld (om ons heen).
Waar: Centrum Goud, Hondevoort 18 7152 BD Eibergen
Datum: zondag 20 oktober 2013
Tijd: zaal open 10.30 Aanvang 11.00 uur
Opgave mail: dinanth@hetnet.nl of 053 5728526
Investering: Financiële bijdrage naar draagkracht!
Donaties ook mogelijk op rekening 8029936 tnv Happy View, Utrecht.
Ons doel is om iedereen in elk geval te laten kennismaken met de mogelijkheid tot zelfhealing! We hebben allemaal toegang tot de bron van healing. Wil je op de hoogte worden gehouden van de healingbijeenkomsten? Of wil je zelf een bijeenkomst in jouw omgeving organiseren? Hou deze blog in de gaten en/of mail Happy View
Op zaterdag 2 november om 15.00 uur is er een intensieve healingsessie bij Sjamoni in Driebergen.
Deelname: € 20,-
Bij Sjamoni in Driebergen zijn ook privé-healingsessies te boeken, desgewenst in combinatie met een massage.
Het is ook mogelijk om afstandhealing aan te vragen voor jezelf, een situatie of iemand anders. Schroom niet om een poging te wagen! Stuur als het kan een foto en omschrijving van de situatie of de persoon mee. Baat het niet, schaadt het niet.
Ik wens ons allen een kleurrijke en hartverwarmende herfst! En... Tot kijk!?
Happy View heeft wat hartverwarmende bijeenkomsten gepland om de herfst met een Happy View tegemoet te treden! Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren. Dat doe je door jezelf dagelijks te blijven voeden met 'licht', dwz: door meditatie, yoga, wandelingen in de natuur, verrijkende ontmoetingen, inspirerende bijeenkomsten, opbeurende boeken en bijvoorbeeld door het zingen van mantra's, het schrijven van gedichten of het schilderen vanuit je gevoel. Alles kan. En wie weet draagt een van onze activiteiten ook wel bij voor jou! Welkom!
Ellen Duim komt op dinsdagavond 5 november in de Angelshop te Utrecht een handlezing geven nav haar prachtige, leerzame nieuwe boek "Het Handleesboek, breng lijn in je leven." Altijd al willen weten wat die kromme pink, dikke duim of weerbarstige lijntjes te vertellen hebben? Ellen leert het je in deze kennismakingsworkshop. Het begint om 8 uur, welkom vanaf 19:30. Opgeven is nodig vanwege een beperkt aantal plaatsen! Dat kan via de mail of bij de Angelshop (030 - 23 19 962). Bijdrage: 10,-
Wees het licht, blijf gericht op het licht en niks kan je deren.
In besloten kring zal Inge Desmedt op zaterdag 9 november een meditatie begeleiden en persoonlijke boodschappen doorgeven, rechtstreeks afkomstig uit de lichtwereld, waar zij zich op afstemt. Voor Inge is dat een tweede natuur. Ook haar meditaties zijn buitengewoon krachtig en helend. Een persoonlijke boodschap is altijd verhelderend, geruststellend, geeft nieuwe inzichten, kracht en moed om jouw eigen ingeslagen weg te vervolgen. Ook het terugluisteren van zo'n boodschap heeft opnieuw zo'n effect. Het gaat dus om meer dan woorden, vaak is het een vergelijking, een beeldend verhaal, waar je met regelmaat aan terugdenkt. Als je erbij wilt zijn, mail dan naar Happy View.
Een persoonlijke boodschap - zonder dat je aanwezig bent - kun je (tegen een redelijke vergoeding) ook aanvragen.
Een voorproefje? Kijk hier...
******************************************************************************
Je bent ook van harte welkom op één van de healingsbijeenkomsten in Eibergen of Driebergen.
Eerstvolgende healingbijeenkomst Centrum Goud, te Eibergen: 20 oktober.
Bij Sjamoni in Driebergen: 2 november - 15.00 uur
Wegens succes herhalen we deze bijeenkomsten regelmatig. Wat je hier leert en ervaart is de essentie van healing, het contact maken met je innerlijke bron, het Goddelijke. Het maakt niet uit wat je gelooft of waarin. We creëren samen een sterk 'veld' waarin alle ongemakken, alle pijn, al het oud zeer, alle zorgen en problemen getransformeerd worden. Het mooie is dat je ook later, thuis, kunt 'terugvallen' op dit veld. Bovendien kun je er je wensen voor anderen en voor de wereld in loslaten. Alles wat hier wordt getransformeerd heeft zowel een positief effect op ons persoonlijk als op de wereld (om ons heen).
Waar: Centrum Goud, Hondevoort 18 7152 BD Eibergen
Datum: zondag 20 oktober 2013
Tijd: zaal open 10.30 Aanvang 11.00 uur
Opgave mail: dinanth@hetnet.nl of 053 5728526
Investering: Financiële bijdrage naar draagkracht!
Donaties ook mogelijk op rekening 8029936 tnv Happy View, Utrecht.
Ons doel is om iedereen in elk geval te laten kennismaken met de mogelijkheid tot zelfhealing! We hebben allemaal toegang tot de bron van healing. Wil je op de hoogte worden gehouden van de healingbijeenkomsten? Of wil je zelf een bijeenkomst in jouw omgeving organiseren? Hou deze blog in de gaten en/of mail Happy View
Op zaterdag 2 november om 15.00 uur is er een intensieve healingsessie bij Sjamoni in Driebergen.
Deelname: € 20,-
Bij Sjamoni in Driebergen zijn ook privé-healingsessies te boeken, desgewenst in combinatie met een massage.
Het is ook mogelijk om afstandhealing aan te vragen voor jezelf, een situatie of iemand anders. Schroom niet om een poging te wagen! Stuur als het kan een foto en omschrijving van de situatie of de persoon mee. Baat het niet, schaadt het niet.
Ik wens ons allen een kleurrijke en hartverwarmende herfst! En... Tot kijk!?
Als paddestoelen...
Weer of geen weer, dat zou niet uit moeten maken voor je humeur. Waarom zou iets of iemand je van de wijs moeten brengen? Waarom zou je iets buiten jezelf zoveel macht geven? Helaas denkt de mind daar precies omgekeerd over. Alles kan aanleiding zijn om ontevreden, nukkig, zeurend en balend in te hakken op jouw goede gemoed.
Als je het onderzoekt zijn er steevast een paar terugkerende factoren waar de ontevredenheid zich in wortelt, zoals: Ik word niet serieus genomen, gehoord of gezien of gewaardeerd. Of er is angst. Angst voor mislukking, voor kritiek, angst voor succes, angst voor ongeluk, ellende en ziekte, voor de dood misschien. Dat schijnt de basisangst te zijn. Persoonlijk vind ik die lastig invoelbaar, want ik beschouw dood niet als dood, hooguit als meer levend. Maar ja, leg dat maar eens uit... daar begin ik nu even niet aan.
Wat ik wou zeggen: Het maakt niet uit. Wat de wortel is der ontevredenheid. Of de wortel der angst. Het maakt niks uit! Want al heb je de één ontmanteld, onmiddellijk zal de volgende de kop opsteken. No problem, als paddestoelen in de herfst - ondergronds ingenieus verbonden met elkaar - ploppen zij op vanuit het duistere onderbewuste der mensheid.
Er is slechts een remedie: Don't go in there.... Als je begint te graven, kan je wel blijven graven.... je komt er niet meer uit! Gewoon lekker kijken naar dat schouwspel. Het leven dat je steeds opnieuw probeert te verleiden door exact afgestemd op jouw beleving scenes te vertonen, die bevestigen waar je al bang voor was. Of huiverig of onzeker over. Tot je het begint te begrijpen: Hee... dat lijkt op... hee, alweer dit? Euh..... dit ken ik al.... Tot je het begint te snappen: Hee, het werkt andersom!
Van bepaalde dingen, bepaald gedrag van bepaalde personen kan ik bijvoorbeeld heel moe worden. En jahoor, als ik daar weer mee te maken krijg en me begin te ergeren (dat sluipt er meestal onbewust in, als een wolkje opstijgend uit de schoorsteen van de paddestoel) dan lijkt dat het signaal voor alle andere paddestoelen om ook effe gas te gaan geven en hun rook mijn kant op te gaan blazen. Estafette, feest!
Ken je dat? Ik kan natuurlijk geen namen gaan noemen en voorbeelden uitwerken, bovendien: Daar gaat het niet om. Het gaat dus over mij. Niet over al die anderen. Ik kan toch moeilijk de rest van de wereld de schuld geven van mijn ongemak of beginnende hoofdpijn? Nee, das een beetje een nadeel van bewust in het leven staan (geintje), je mot het steeds weer in jezelf zoeken! Jammer nou... soms heb je daar natuurlijk helemaal geen zin in. ;)
Op zulke momenten is het de hoogste tijd voor stilte, rust, back to the basis. Als een strenge schooljuffrouw roep ik alle drukke, chaotische en benepen gedachten tot de orde. Kop houden of eruit. Wegwezen. Het zaakje reutelt natuurlijk nog wel effe door, maar het verschil is: Ik doe niet mee!
Als je het onderzoekt zijn er steevast een paar terugkerende factoren waar de ontevredenheid zich in wortelt, zoals: Ik word niet serieus genomen, gehoord of gezien of gewaardeerd. Of er is angst. Angst voor mislukking, voor kritiek, angst voor succes, angst voor ongeluk, ellende en ziekte, voor de dood misschien. Dat schijnt de basisangst te zijn. Persoonlijk vind ik die lastig invoelbaar, want ik beschouw dood niet als dood, hooguit als meer levend. Maar ja, leg dat maar eens uit... daar begin ik nu even niet aan.
Wat ik wou zeggen: Het maakt niet uit. Wat de wortel is der ontevredenheid. Of de wortel der angst. Het maakt niks uit! Want al heb je de één ontmanteld, onmiddellijk zal de volgende de kop opsteken. No problem, als paddestoelen in de herfst - ondergronds ingenieus verbonden met elkaar - ploppen zij op vanuit het duistere onderbewuste der mensheid.
Er is slechts een remedie: Don't go in there.... Als je begint te graven, kan je wel blijven graven.... je komt er niet meer uit! Gewoon lekker kijken naar dat schouwspel. Het leven dat je steeds opnieuw probeert te verleiden door exact afgestemd op jouw beleving scenes te vertonen, die bevestigen waar je al bang voor was. Of huiverig of onzeker over. Tot je het begint te begrijpen: Hee... dat lijkt op... hee, alweer dit? Euh..... dit ken ik al.... Tot je het begint te snappen: Hee, het werkt andersom!
Van bepaalde dingen, bepaald gedrag van bepaalde personen kan ik bijvoorbeeld heel moe worden. En jahoor, als ik daar weer mee te maken krijg en me begin te ergeren (dat sluipt er meestal onbewust in, als een wolkje opstijgend uit de schoorsteen van de paddestoel) dan lijkt dat het signaal voor alle andere paddestoelen om ook effe gas te gaan geven en hun rook mijn kant op te gaan blazen. Estafette, feest!
Ken je dat? Ik kan natuurlijk geen namen gaan noemen en voorbeelden uitwerken, bovendien: Daar gaat het niet om. Het gaat dus over mij. Niet over al die anderen. Ik kan toch moeilijk de rest van de wereld de schuld geven van mijn ongemak of beginnende hoofdpijn? Nee, das een beetje een nadeel van bewust in het leven staan (geintje), je mot het steeds weer in jezelf zoeken! Jammer nou... soms heb je daar natuurlijk helemaal geen zin in. ;)
Op zulke momenten is het de hoogste tijd voor stilte, rust, back to the basis. Als een strenge schooljuffrouw roep ik alle drukke, chaotische en benepen gedachten tot de orde. Kop houden of eruit. Wegwezen. Het zaakje reutelt natuurlijk nog wel effe door, maar het verschil is: Ik doe niet mee!
zondag 6 oktober 2013
I love you!
Het is heel eenvoudig, zo simpel: Je kunt oordelen (afwijzen, twijfelen, beredeneren) of je kunt liefhebben. Probeer het eens een hele dag vol te houden om alles wat je tegenkomt lief te hebben. Wat het ook is, zeg tegen alles: I love you. Ook als er iets uit je handen valt, ook als iemand iets onvriendelijks zegt, ook als er gedachten in je opkomen, die ... wat het ook is, zeg of denk: I love you. En moet je eens opletten wat er gebeurt en hoe je dag verloopt! Jou kan niks meer gebeuren! ;)
In de nieuwsbrief van Sharon McErlane in gesprek met 'de grootmoeders', kwam ik deze prachtige passage tegen:
"Love isn't something you can understand. Nor is it something to strive for, worry about, regret, or fear. Love is," they said, spreading their hands wide in emphasis. "It's the force that holds your planet in its orbit and the only thing that will truly give you pleasure. You don't have to understand it and it's a good thing you don't because rare is the person who does. We repeat," they said, "Love is. And you will move into love each time you decide to open to it. That's all there is to it," the Grandmothers said. "When you open to love without the need to understand it you automatically invite love in."
"It's the ego that demands to understand love, the ego that questions, tries to codify, and explain. 'Should I love that one?' it asks. 'Are they worthy? Am I worthy?" The Grandmothers laughed and said, "Love never asks anything like that. It never asks why. Nor does it hold back. Love simply gives itself," they said, "and gives itself at every opportunity." Taking my hand, they said, "We assure you that if you want to be happy, you must follow love's lead. Let go of your judgments, hesitancy, and fears. You need to make the decision to love and then plunge into it," they said. "Love no matter what, love everyone, everywhere, and at all times. What does judging others do for you anyway?" they asked, puzzled expressions on their faces.
"Love your own dear self," they said and wrapped their arms around me. "Have compassion for the innocent one you are and have that same compassion for your fellow wanderers on earth. No one has to 'deserve' to be loved," they shook their heads. "If that were so, not one would pass the 'qualification' test for love. We tell you that you deserve to love and be loved simply because you are who you are. That's enough."
"Because you are who you are, we love you," they said. "So start to relate to yourself in this same way. Let go of all the harsh judgments you've held about yourself and do the same for others. Who you are is worthy of love and is loved," they said, "and your family, friends and" (and here they broke into giggles) "especially your so-called 'enemies' are worthy of this same love. So," the Grandmothers smiled sweetly, "should you decide you want to be happy, simply make the decision to love. No matter what," they added. "Life will then present you with an endless stream of opportunities. In fact," they said, "you can be sure that at least one of these will appear to you today."
Een hele mooie dag gewenst!
Meer over Sharon McErlane & de grootmoeders vind je hier.
In de nieuwsbrief van Sharon McErlane in gesprek met 'de grootmoeders', kwam ik deze prachtige passage tegen:
"Love isn't something you can understand. Nor is it something to strive for, worry about, regret, or fear. Love is," they said, spreading their hands wide in emphasis. "It's the force that holds your planet in its orbit and the only thing that will truly give you pleasure. You don't have to understand it and it's a good thing you don't because rare is the person who does. We repeat," they said, "Love is. And you will move into love each time you decide to open to it. That's all there is to it," the Grandmothers said. "When you open to love without the need to understand it you automatically invite love in."
"It's the ego that demands to understand love, the ego that questions, tries to codify, and explain. 'Should I love that one?' it asks. 'Are they worthy? Am I worthy?" The Grandmothers laughed and said, "Love never asks anything like that. It never asks why. Nor does it hold back. Love simply gives itself," they said, "and gives itself at every opportunity." Taking my hand, they said, "We assure you that if you want to be happy, you must follow love's lead. Let go of your judgments, hesitancy, and fears. You need to make the decision to love and then plunge into it," they said. "Love no matter what, love everyone, everywhere, and at all times. What does judging others do for you anyway?" they asked, puzzled expressions on their faces.
"Love your own dear self," they said and wrapped their arms around me. "Have compassion for the innocent one you are and have that same compassion for your fellow wanderers on earth. No one has to 'deserve' to be loved," they shook their heads. "If that were so, not one would pass the 'qualification' test for love. We tell you that you deserve to love and be loved simply because you are who you are. That's enough."
"Because you are who you are, we love you," they said. "So start to relate to yourself in this same way. Let go of all the harsh judgments you've held about yourself and do the same for others. Who you are is worthy of love and is loved," they said, "and your family, friends and" (and here they broke into giggles) "especially your so-called 'enemies' are worthy of this same love. So," the Grandmothers smiled sweetly, "should you decide you want to be happy, simply make the decision to love. No matter what," they added. "Life will then present you with an endless stream of opportunities. In fact," they said, "you can be sure that at least one of these will appear to you today."
Een hele mooie dag gewenst!
Meer over Sharon McErlane & de grootmoeders vind je hier.
vrijdag 4 oktober 2013
Moeiteloos
Stel je eens voor dat alles makkelijk gaat, vanzelf, moeiteloos. Die kant gaan we op. Alleen dat waar je zelf nog mee aan het stoeien bent en wat moeilijk kan loslaten, geeft problemen. Dat waarvan je denkt dat het op een bepaalde manier moet of hoort. Onderzoek eens waar je nog vast zit in je eigen overtuigingen - het wijst zich vanzelf. En als je dat weet, ziet, erkent, lost ook dat moeiteloos op.
Gisteravond maakte ik een bijzondere meditatie mee: Ogen dicht. Voeten op de grond. Laat alles er gewoon zijn zoals het is. Verder niks. Drie kwartier. Dus verder niet proberen in te grijpen, je gedachten te veranderen. Gewoon blijven zitten. Verder niks. Alles wat in je opkomt, ok. Op een gegeven moment denk je: hoe lang nog? Of het begint je te irriteren. Ok. Het komt en het gaat en je doet verder niks. Zelfs geen poging je gedachten te beheersen! Niks is de bedoeling, er is niks te bereiken, niks is goed of fout. Makkelijk kan niet, maar tegelijkertijd... best moeilijk! Probeer maar eens. Nee, doe maar eens. Want er valt niet eens iets te proberen!
'Maar kan je een voorbeeld geven van hoe jij omgaat met van die gedachten over bepaalde onderwerpen, die steeds terugkeren?' vroeg ik de persoon, die deze meditatie leidde. 'Gewoon laten zijn,' was zijn antwoord. 'En in een andere situatie? Gewoon doorgaan, doorlopen.' Geen concept. Geen doel om te bereiken. Geen verandering willen bewerkstelligen. Dat is het aanwezig zijn in het nu. Dat is ook acceptatie van wat is. Dat is ook helemaal jezelf zijn. Mogen zijn. En alles toestaan er te zijn, in jou, door jou heen.
Het is ons verzet, wat het moeilijk maakt. Maar als je je dan niet meer afzet tegen dat verzet, wordt het een stuk eenvoudiger! Voor mij - voor jou misschien ook - zijn er altijd twee of drie onderwerpen, waarmee mijn mind mij weer probeert weg te trekken uit het moment. Vaak trap ik er in! Vanmorgen werd ik wakker en wist: Mmmm, als ik me daar nu eens niet meer druk over maak, gaat dat zich moeiteloos oplossen.
Toen las ik Jennifer Hofman:
Gisteravond maakte ik een bijzondere meditatie mee: Ogen dicht. Voeten op de grond. Laat alles er gewoon zijn zoals het is. Verder niks. Drie kwartier. Dus verder niet proberen in te grijpen, je gedachten te veranderen. Gewoon blijven zitten. Verder niks. Alles wat in je opkomt, ok. Op een gegeven moment denk je: hoe lang nog? Of het begint je te irriteren. Ok. Het komt en het gaat en je doet verder niks. Zelfs geen poging je gedachten te beheersen! Niks is de bedoeling, er is niks te bereiken, niks is goed of fout. Makkelijk kan niet, maar tegelijkertijd... best moeilijk! Probeer maar eens. Nee, doe maar eens. Want er valt niet eens iets te proberen!
'Maar kan je een voorbeeld geven van hoe jij omgaat met van die gedachten over bepaalde onderwerpen, die steeds terugkeren?' vroeg ik de persoon, die deze meditatie leidde. 'Gewoon laten zijn,' was zijn antwoord. 'En in een andere situatie? Gewoon doorgaan, doorlopen.' Geen concept. Geen doel om te bereiken. Geen verandering willen bewerkstelligen. Dat is het aanwezig zijn in het nu. Dat is ook acceptatie van wat is. Dat is ook helemaal jezelf zijn. Mogen zijn. En alles toestaan er te zijn, in jou, door jou heen.
Het is ons verzet, wat het moeilijk maakt. Maar als je je dan niet meer afzet tegen dat verzet, wordt het een stuk eenvoudiger! Voor mij - voor jou misschien ook - zijn er altijd twee of drie onderwerpen, waarmee mijn mind mij weer probeert weg te trekken uit het moment. Vaak trap ik er in! Vanmorgen werd ik wakker en wist: Mmmm, als ik me daar nu eens niet meer druk over maak, gaat dat zich moeiteloos oplossen.
Toen las ik Jennifer Hofman:
In
oktober kunnen we een leven van ‘gemak’ beginnen te ervaren, naarmate
we oordelen en angst loslaten, en stoppen met ons druk te maken of iets
goed of slecht is, fout of juist, tot we het hele complete plaatje zien.
En gemak komt door intentie, wanneer we eraan denken dat we nu in volle
co-creatie-modus zijn, dus waar we ook intenties rond plaatsen, is dat
het wat gecreëerd wordt.
Jij
hebt de kracht om het nu te creëren en een voorbeeld te zijn van
makkelijk, vervuld en heel te zijn. Kies wat jou het beste dient, en als
je daar niet van houdt, kies dan een andere illusie. We kunnen ze zo
krachtig maken als we willen, het is tijd om groots te dromen.
woensdag 2 oktober 2013
Bewust zijn
Bewust zijn zit 'm niet in het zweven, maar juist in de praktijk. Bewust zijn van wat je koopt, eet, voedt en doet. Met elke stap, elke actie, zelfs met elk woord, gebaar en elke gedachte maak je een verschil. Alles is energie en daar geven wij richting aan. Wij voeden het. We voeden het met onze aandacht. Waar besteed je aandacht aan? Ik heb het al zo vaak geschreven: besteed je aandacht vooral aan wat je wel wilt - in plaats van aan wat je niet wenst, want... waar je aandacht aan geeft.... groeit!
Daarom hier en nu vandaag een pleidooi! (Jaja, ik mag wensen, het is 2 oktober..)
Ik heb een voorstel: Laten we vooral de kleine ondernemers, vakmensen, zelfstandigen, specialisten en detailhandel steunen. Dat is iets wat hard nodig is nu in deze tijd. Laten we zoveel mogelijk kiezen voor eerlijke produkten vakmanschap, kwaliteit, solidariteit, liefde voor vak, goederen of diensten. Dat is wat telt, waarmee we de wereld vorm geven. Onze keuzes bepalen uiteindelijk hoe de wereld eruit ziet!
Daarom hier en nu vandaag een pleidooi! (Jaja, ik mag wensen, het is 2 oktober..)
Ik heb een voorstel: Laten we vooral de kleine ondernemers, vakmensen, zelfstandigen, specialisten en detailhandel steunen. Dat is iets wat hard nodig is nu in deze tijd. Laten we zoveel mogelijk kiezen voor eerlijke produkten vakmanschap, kwaliteit, solidariteit, liefde voor vak, goederen of diensten. Dat is wat telt, waarmee we de wereld vorm geven. Onze keuzes bepalen uiteindelijk hoe de wereld eruit ziet!
dinsdag 1 oktober 2013
Muziek te bestellen
Voor degenen die mij gevraagd hebben welke muziek ik draaide op de healingbijeenkomsten, dat was onder andere deze cd, verkrijgbaar bij de Onenesswebshop. Deze prachtige muziek, de 108 heilige namen van de Divine Mother, kun je hier bestellen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
