Eenderde

'Als eenderde van de wereldbevolking vanuit het hart gaat leven zal de energie op aarde veranderen.'

Hilde is van de week - net als vele anderen - bij Keisha, beter bekend als Little Grandmother, geweest en doet daarvan verslag op natuurmens. Beter voor de aarde zorgen, de verbinding voelen met de natuur, dat is de boodschap die momenteel van vele kanten komt. Leven vanuit het hart is niet alleen liefde en begrip hebben voor elkaar, maar ook voor dieren, bomen, planten, alles wat ons omringt. Leven met waardering, respect en zelfs ontzag voor alles wat er is.

In de eerste plaats voor onszelf. Want hoe kunnen we beginnen te houden van een ander of van de natuur als we niet eerst van onszelf houden? Hoe doe je dat? Jezelf accepteren zoals je bent, jezelf waarderen, vergeven, geduld hebben met jezelf, in jezelf geloven en weten dat je mag genieten van alles wat het leven je te bieden heeft. Doe jezelf niet tekort. Dan doe je het ook de wereld niet!

Dat is leven vanuit het hart. Het klinkt simpel, maar zo eenvoudig is het niet. Anders zou de wereld allang een paradijs zijn. We zijn juist op aarde om dit te ontdekken. En om, als we het ontdekt hebben, het te vervolmaken door het te leven. Eenderde? Ach, het proces is in volle gang. Al zou er maar één persoon op de wereld zijn, die vanuit z'n hart de harten van anderen weet te raken, het is genoeg om een kettingreactie te bewerkstelligen. Maar gelukkig zijn er een heleboel! En gelukkig weten we het - ergens diep in onszelf - allemaal. Of zoals Keisha het zegt: Remind who you are! Be who you are.

Verhalen

Voordat we het verhaal van Hamlet gingen bekijken in de Paardenkathedraal, aten we een zalig Jamie-Oliver groentensoepje met chorizo onder het genot van een mij onbekend muziekje. 'Ken je die film niet?' Nee, net zo min als de 'verplichte kost' van Hamlet zich in mijn repertoire bevond. Hoewel ik gelukkig wel 'zijn of niet zijn, daar gaat het om' wist te herkennen als het fameuse 'to be or not be'...
De film (en de muziek) ging over iemand die al z'n bezittingen verpatste en de wildernis van Alaska introk om te overleven in de natuur. 'Wil je 'm zien?' Op zich spreekt zo'n verhaal me wel aan. Maar 'het loopt slecht af...' weerhield me ervan. Ik hou niet van slechte aflopen. De jongeman overleefde wonderwel met behulp van een boekje waarin stond welke vruchten hij wel en niet kon eten. Tot hij een vergissing maakte en in z'n boekje zag dat hij precies de verkeerde bes had gegeten. Hij zou een langzame dood sterven. De laatste zin in zijn dagboek - gelukkig had hij dat bij zich! - was het heldere inzicht dat het er om ging dat z'n verhaal gedeeld werd, anders had het geen zin gehad. Anders was de film ook nooit gemaakt en had niemand mij dat verhaal ooit verteld.
Voor de derde keer op één dag kwam 'het belang van het verhaal' voorbij. 'Als je oud bent gaat het erom welke verhalen je kunt vertellen, niet om bezittingen ofzo,' hoorde ik iemand zeggen in het stukje dat we in Leeuwarden hebben gefilmd tijdens de Ganpati-tour. Op hetzelfde moment citeert collega-blogger Peter de Kock 'vertel je verhalen' van Paulo Coelho.
We zijn allemaal in een verhaal gestapt, dat verhaal heet ons leven. To be or not to be, hangt af van je verhaal. Leef je eigen verhaal! Of herschrijf je verhaal, dat kan natuurlijk ook.

En wat zou nu de boodschap voor mij zijn van al die verhalen over verhalen?
Ik vertel verhalen. Groot en klein, lang of kort, geschreven of gefilmd. Hier is er zomaar eentje... uit Leeuwarden:



Het vertellen van die verhalen heeft ook invloed op de verhalen. En weer invloed op anderen, die de verhalen lezen of zien. Hoeveel precies weet je natuurlijk nooit. Soms meer, soms minder. Maar dat het invloed heeft, dat weet ik wel. Op elk moment kies je wat je wel en niet vertelt en hoe je het vertelt. Verder vindt een verhaal z'n eigen weg, het verspreidt zich. Je verliest het uit het oog. En wat mensen er verder mee doen, wat ze eruit meenemen, of niet, dat weet je niet.
Deze mevrouw uit Friesland weet niet dat haar verhaal nu te zien is op youtube. Misschien ziet ze het volgend jaar pas. Dan wordt ze opnieuw herinnerd aan haar intentie. Misschien zet haar verhaal anderen ertoe aan om hun eigen intentie te verwoorden. Wie weet. En daarom maakt het wel uit welk verhaal je vertelt! Vooral als je de ambitie hebt dat verhalen goed aflopen. Laat mij daarom nu maar vast verhalen vertellen. Wie weet loopt het dan toch nog goed af met de wereld! Dat is mijn intentie...
.

Don't give up!

Voor iedereen, die soms de moed een beetje verliest...

Don't give up... te geloven in het goede. There is a place where we belong...

Onze gedachten...

Mooier en komischer dan Eckhart Tolle kan ik het niet verwoorden. Wij zijn onze gedachten niet, maar vaak identificeren we ons wel met onze gedachten. We zien de wereld volgens onze eigen perceptie en die is beperkt. 'We don't see things as they are, we see them as we are...' Dat betekent: Je kijkt naar de realiteit door het scherm van je gedachten. En die zienswijze is gekleurd door het verleden. Heerlijk verhelderend om Tolle te horen!

Vriendelijk

'Denk positief en wees vriendelijk,' hoorde ik Prajnanananda (van de Kriya-yoga) dit weekend weer even zeggen tegen z'n publiek. Als ik dat soort dingen aan het monteren ben, weet ik: Ja, zo simpel is het inderdaad. 'Het resoneert met de 'thruth' in jezelf', zou White Bull zeggen.

'Denk positief, want negatieve gedachten komen - morgen of overmorgen - uit,' zegt Prajnanananda. 'Wees vriendelijk tegen elkaar en denk positief over anderen.' Je bouwt mentale power op door positief te denken. Kan dat zomaar? Ja dat kan. Je kunt jezelf ook een ander verhaal vertellen. In gesprek met jezelf, jezelf vragen stellen, jezelf andere antwoorden geven, waarom niet? Het werkt meteen!


.

Eenvoudig

Vreemd dat hele volksstammen geloven in openbaringen van 2000 jaar geleden (of langer of korter, afhankelijk van de religie) en daarvoor zelfs bereid zijn hun leven te geven, terwijl niemand meer kan achterhalen wat er letterlijk gezegd of bedoeld is door profeten als Jezus, Mohammed, Mozes of Maria of vele anderen. Alles is interpretatie en overlevering. Tegelijkertijd zou je zeggen dat er toch geen misverstand kan bestaan over een boodschap als 'Heb uw naaste lief als uzelf'.
Wat heeft het voor een zin vast te houden aan de letters van de Bijbel of de Koran als je de kern van de Goddelijke boodschap niet weet te vertalen in het hier en nu? En als je niet ziet dat er heden ten dage nog steeds vele actuele boodschappen van het Goddelijke tot ons komen?
Ik lees, hoor en zie regelmatig berichten van Maria of Michaël of iets minder bekende 'Goddelijke aspecten' en die komen nu, in deze tijd tot ons. Abraham, White Bull, St Germain, Babaji, noem maar op. Ze vertellen ons keer op keer hetzelfde, steeds in een andere vorm. Alles komt uit dezelfde bron. De bron is Liefde, die bron kun je God noemen. Het is de bron in jezelf, die je kunt aanboren. Het is licht, het is beschikbaar, het is de eenheid, het is er in overvloed. Het is er altijd, overal. Eigenlijk heel eenvoudig.

.

About the mind...

Liefde en Compassie

'Wat zou de liefde doen?' Dat kun je je op elk moment afvragen. Ik ontmoette laatst een kunstenaar, die deze vraag aan iedereen stelt, ongeacht de situatie.  
'Choose Love', zegt Joe Vitale, 'In elke beslissing, is altijd een keuze.'
Deze vorm van liefde is compassie. De Dalai Lama zegt het zo: 'According to my own experience, the highest level of inner calm comes from the development of love and compassion.' En zo:
'I believe that at all levels of society - family, national, and international - the key to a better, happier world is greater compassion.'
'Compassion is quite detached,' zegt White Bull in het filmpje hieronder. Je kunt naar het lijden van de wereld of de pijn van een ander kijken zonder er in mee te gaan en zonder te oordelen, maar met begrip. Met compassie blijf je in je eigen 'peace' en dat alleen al is genoeg om de pijn van anderen te verlichten. 
Het is de reden zijn waarom duizenden mensen vandaag, morgen en overmorgen naar Amma gaan voor een Goddelijke 'hug'. Niet voor een gesprek, maar om één moment die liefdevolle omhelzing te voelen, die tijdloos, eindeloos en vol compassie is. 
En dan zijn we er. Want de 'mind divides' en 'the heart unites'. Zo eenvoudig is het. Bekijk alles met liefde en doe alles met liefde. Laat je niet van de wijs brengen door gedachten, die je willen overtuigen van gevaren en bedreigingen. Want de wereld is het resultaat van onze gedachten. Deze gedachten manifesteren zich steeds sneller en heftiger, om het ons te laten zien. Er is maar een antwoord... Creëer vanuit je hart! Dat is de healing power of LOVE.  
.

Wrakstukken...

Anja, altijd in voor culturele verrassingen, stapte om half zes bij me in de auto om mee te gaan naar een theatervoorstelling in Amsterdam.  Het 'vooraf even een hapje eten' was snel afgesproken. We stappen het eerste het beste kroegje in, waar buiten een bord hing met een veelbelovend herfstmenu. Dat was er niet. Waar zijn we nu beland? Op een bank met vreemde kussens en knipperlichtjes en wat mannelijke hangers aan de bar. 
'Ik heb alleen die stokjes, hoe heet het ook alweer?' zei de barjuf. Saté. Ik vond alles best. Anja wilde echter geen kip. We keken mee wat ze zoal in de diepvries had liggen. Gamba's? Lekker! Maar dat zou een uur duren om ze schoon te maken. 'Waarom? Zal ik ze effe zelf in de pan gooien dan?' vroeg ik verbaasd. Rare gamba's had die mevrouw dan. 'Zal ik een lekkere visschotel voor jullie maken?' Ook goed. Anja had er weinig vertrouwen in. Ik waande me in een vreemd dorp in plaats van in een wereldstad. Er liep een poes door de keuken. 'Die vangt de muizen toch?' lachte ik. De barmadam was gewoon weer achter de bar gaan staan en had de grootste moeite met uitrekenen wat een van haar klanten gedronken hadden. Tegen de tijd dat Anja besloot onze drankjes af te rekenen, kwam er opeens een nieuwe dame binnen, die opgeroepen was ons maaltje te bereiden. Ik dacht dat de vis allang in de oven stond te pruttelen... Afijn, we vertrokken. Ik haalde de kaartjes vast op, Anja liep naar een Italiaan - die we eerder over het hoofd gezien hadden - om vast pizza te bestellen. Na twintig minuten was onze pizza nog steeds de oven niet ingeschoven. Zo zouden we echt te laat komen. 'Ik maak snel lasagna,' zei de Italiaanse mooie mama en wachtte toen nog tien minuten met de borden - omstebeurt -  in de magnetron zetten. Samen aten we eerst het eerste bord lasagna (te heet) en toen het tweede (te koud) in razendtempo op. 'Wat is dit?' vraag je je dan af. Ik wenste ondertussen even dat de voorstelling iets later begon. 'Ik hoop dat alles goed gaat met je auto,' zei Anja. 'Hee, hou eens even op!' Snel riep ik mijn vaste hulptroepen erbij om op mijn auto te letten, voor het geval ze dat waren vergeten.

Komen we het theater binnen, worden we naar de foyer geleid - waar we ook nog tomatensoep hadden kunnen bestellen - waar iedereen nog rustig aan de koffie en thee zit. Wat blijkt? De voorstelling begint om half 9 en niet om 8 uur! Ik heb zelden iemand zo tranen met tuiten zien lachen als Anja op dat moment. 'Maar we hebben wel een verhaal! Ben benieuwd wat jij ervan maakt,' daagde ik haar uit.
De 'moraal van het verhaal' was voor Anja vergelijkbaar met een artikel wat ze 's middags had geschreven: Vantevoren eerlijk zijn naar je klanten in wat je kunt bieden en wat niet. Dat hadden beide vrouwen - in de kroeg en bij de Italiaan - naar haar idee niet gedaan. Ze had mooie voorbeelden kado gekregen bij haar eigen verhaal. 'Wil je zulke dingen voortaan schrijven op een dag dat we niet samen op stap gaan?' grapte ik.
Maar, ik geef toe: Ik had me niet goed geconcentreerd op hoe laat de voorstelling begon en me al helemaal geen voorstelling gemaakt over het hapje eten. En toch kwam alles goed, want de voorstelling was voortreffelijk! Indrukwekkend. Theatergroep BOINK met het stuk Wrakstukken...
Moet je wel van goeie huize komen wil dat geen brokken opleveren, zo'n doel op een dag!
.

Voorgevoel

In hoeverre kun je zeggen dat een voorgevoel klopt? Mijn idee daarover is in de loop van de tijd veranderd. Vroeger dacht ik vaak: 'Zie je wel, dat had ik al gedacht...' of 'dat wist ik al' of 'daar was ik al bang voor' als er iets gebeurde wat ik al voorvoelde. Tegenwoordig ben ik er steeds meer van overtuigd dat het andersom is. Dat een voorgevoel zichzelf simpelweg manifesteert. Met name een 'bang voorgevoel' speelt zich af op een onbewust niveau en dat laat 'de realiteit' je dan juist zien: Je hebt er geen vertrouwen in! Doe er wat aan!
Zo manifesteert een goed voorgevoel zichzelf natuurlijk ook. Zolang er geen moment komt waarop je gaat twijfelen. Niet dat je jezelf zomaar kunt dwingen ergens in te geloven, maar het is wel mogelijk om naar je twijfels en onzekerheden te kijken en ze op te ruimen. Als je niet wilt dat zich in je leven steeds dezelfde patronen herhalen, zul je daar wel naar moeten kijken. Het is mij te makkelijk om 'zie je wel' te zeggen. Alsof iets 'gedoemd' is te gebeuren of te mislukken of juist te slagen. Alsof we slachtoffers zijn van omstandigheden. Nee, ik geloof dat we overal zelf bij zijn en er zelf invloed op hebben. Dat we zelf de omstandigheden maken zoals ze zijn. Dat het leven maakbaar is dus? Ja, in zekere zin wel. Je kunt kiezen. Het leven is een avontuur dat je kunt leren. Sta je er helemaal open voor, is het ook nog erg lollig en verrassend.

Nu moet ik wel zeggen dat het vooral de kunst is je daar bewust van te zijn en er heel sterk in te staan. Je hebt namelijk ook met anderen te maken, die ook hun invloed uitoefenen op het geheel. Hoewel ik geloof dat de kracht van het bewustzijn veel groter is dan die van het 'onbewust-zijn'. Want die heeft de onbewuste factoren al achter zich gelaten. Twijfel en onzekerheid van anderen laten je ook je eigen (onbewuste) twijfels zien. Alles is een spiegel van wat zich in jezelf afspeelt. Dus: Niet klagen of oordelen, maar ernaar kijken en aanpakken!

 .

White Bull over Twin Souls

De keuze

The ego resists love and forgiveness. It is an illusion self-created and self-maintained. It causes broken homes and broken dreams. In every decision, there is a choice: Come from love or come from ego. Most come from the latter. The higher ground is to choose love. When the choice exists, ask, “What is the more loving decision here?” Choose love. (Joe Vitale)

.

Abraham

Het is wel apart dat Abraham gechanneld wordt door een vrouw. Ik heb de afgelopen dagen heel wat stukjes op youtube bekeken, omdat ik zelf bezig ben een dvd te maken van de channelingen van White Bull. Vergelijkend warenonderzoek zeg maar. De informatie van Abraham vind ik erg boeiend. Maar persoonlijk vind ik de White Bull channelingen mooier, rustiger, liefdevoller en meer impact hebben. Omdat ik daar zelf natuurlijk niet objectief in ben, hoor ik graag ook jullie mening erover. Hier heb ik het stukje 'Abraham' geplaatst wat ik zelf het aantrekkelijkst vond, qua informatie. Het gaat over de Vortex. Wel eens van gehoord? Het betekent zoveel als 'de bron' of 'het Goddelijke' - dat deel wat zich in jezelf bevindt. Meer Abraham vind je vanzelf op youtube. White Bull vind je op mijn blog of op Youtube: HAPPYVIEWPETRA.

Permacultuur

Het lijkt ondertussen wel een bijna dagelijks tv-programma geworden... Maar onze tiendaagse tour door het land is nu afgelopen. Er ligt nog heel wat filmmateriaal te wachten. De documentaire is in aantocht. En hoe het allemaal verder gaat? Dat zien we wel!

Zutphen

Olifanten

Het Binnenhof

Op 3 oktober, hadden we bedacht, zouden we naar het Binnenhof gaan. Een beter moment hadden we niet kunnen kiezen. Als het ergens de hoogste tijd is om het over eenheid en elkaar ontmoeten, vrede en vrijheid te hebben, maar vooral over het doorbreken van angsten is het wel daar. Mooie gesprekken, ontroerende momenten en zelfs een ontmoeting met Maxima!