In geuren en kleuren sta ik het verhaal van de hond die ik van de week heb gefilmd te vertellen aan een dierenliefhebber en z'n vriendin, een bijzonder stel waar ik mee aan de praat ben geraakt op het feestje van een vriendin. Het was de liefste hond, die ik ooit gezien heb, maar hij had een paar keer gebeten. Piek werd erbij gehaald om te kijken wat er aan de hand was.
De hond was door zijn eerste eigenaar na 7 jaar weggedaan omdat hij geen tijd meer had en de hond meer aandacht gunde. Bij de volgende familie was hij twee jaar geweest, maar ook daar was te weinig tijd voor de hond en na een geslaagde logeerpartij lieten ze 'm achter bij vrienden, die naar eigen zeggen toe waren aan een hond. 'Wanneer ga ik hier weer weg?' vroeg de hond aan Piek. Het was een hele lieve, trouwe hond en hij kon nog steeds niet begrijpen waarom zijn eerste baasje hem weggedaan had. Het kostte heel wat moeite om hem ervan te verzekeren dat hij bij deze familie mocht blijven. Figuurlijk stapte hij uiteindelijk de familiekring in en nam z'n plek in. Bijten was nu niet meer aan de orde. Dat paste ook helemaal niet bij hem. Het had te maken gehad met het feit dat hij zich erbuiten voelde staan en daarom vond dat de mensen het recht niet hadden aan hem te trekken. De hond is nu nog liever en veel rustiger. Het is een van de ontroerendste verhalen die ik ooit gefilmd heb.
'Wat een belachelijk verhaal!' reageert de dierenliefhebber. Alsof ik een klap in mijn gezicht krijg. 'Dat geloof ik echt niet. Volkomen belachelijk.' Voordat ik het begon te vertellen had hij nog gezegd dat hij ook wel dierencommunicatie wilde gaan doen. Volgens zijn vriendin doet hij dat tot op zekere hoogte ook al met z'n eigen dieren. Ik heb ondertussen spijt dat ik het verteld heb. Het voelt alsof ik parels voor de zwijnen heb gegooid. Verkeerd ingeschat. Natuurlijk hoeft hij het niet te geloven, ik heb ondertussen wel geleerd dat ik mensen niet hoef te overtuigen. Maar het belachelijk maken, dat gaat me te ver. 'Ik vertel gewoon een verhaal. Je hoeft toch geen oordeel te hebben?' zeg ik.
Uiteindelijk valt hij me om de nek en zegt 'sorry, sorry, sorry.' 'Okee, goed.' Dat waardeer ik wel, met tranen in mijn ogen overigens. 'Wat heb jij je hart aan de buitenkant zitten zeg!' zegt z'n vriendin later. 'De wereld is niet zo mooi, jij wil het mooier maken dan het is.' Dat klopt. Ik heb er zelfs hard aan gewerkt om de harde laagjes er bij mezelf vanaf te krijgen. 'Dan zal je vaak teleurgesteld worden,' zegt ze. Dat weet ik niet. De volgende stap: Opgewassen zijn tegen hardheid en negativiteit zonder daar zelf door te verharden. Het is niet erg wat er gebeurd is, ik moet me gewoon niet door zoiets uit het veld laten slaan. Eigenlijk is het ook wel mooi. Het 'sorry' was zijn binnenkant, het belachelijk maken zijn buitenkant.
.
zondag 28 februari 2010
zaterdag 27 februari 2010
Hoofddoekendag
Mooi initiatief van ene Christie uit Den Haag: Zij roept iedereen op om woensdag met een hoofddoek om te gaan stemmen als steunbetuiging aan onze medemens over wiens hoofd(doek) Wilders' PVV in Den Haag en Almere schijnbaar een verkiezingsoverwinning dreigt te gaan behalen. Wilders wil alle hoofddoeken verbieden bij gemeentelijke instellingen en organisaties die ook maar 1 cent subsidie ontvangen.
Het is inderdaad te bizar voor woorden dat een partij, die durft te zeggen dat ze voor de vrijheid staat en vooral doelt op vrijheid van meningsuiting andere mensen vrijheid wil ontnemen. Wat is vrijheid eigenlijk? Dat niet in elk geval.
Vrijheid is het tegenovergestelde van angst, bedacht ik vanmorgen. Wilders voert een angstpolitiek en voelt zich alleen maar bedreigd. Partij van de angst dus. Het vervelende is dat angst besmettelijk is - tenminste voor wie er vatbaar voor is. Ik vind dan ook dat we vooral niet bang moeten zijn voor Wilders en ook de angst voor Wilders helemaal niet moeten voeden. In plaats van ergens tegen strijden is het beter om het alternatief te laten zien, het goede voorbeeld te geven. Een actie tegen Wilders is dus geen goed idee.
Achter onze medemens gaan staan en laten zien dat we geen onderscheid maken, dat is wel een goed idee. Zelf zie ik dat zelfs als de functie die Wilders heeft in ons land. Hij roept ons in feite op om wakker te worden, op te staan en ons niet bang te laten maken, om onze naastenliefde en solidariteit te betonen. Dan is dit wel een mooie actie.
Ik heb het trouwens al een keer gedaan. Ik was op uitnodiging van de SP in de Ridderzaal op Prinsjesdag en bij toeval lag mijn hoedje nog in de auto en mijn auto stond in een parkeergarage in Rotterdam, waar ik de avond daarvoor niet meer in kon. Toen heb ik ook pontificaal mijn sjaal om mijn hoofd gedaan. Zo ook Wilders nog met een dodelijke blik aangekeken, maar dat heeft niet geholpen.
Ook de aanval van Wilders op hoofddoekjes werkt trouwens niet. Ik sprak in Den Haag eens een Marokkaanse vrouw, die me vertelde dat ze vroeger nooit een hoofddoekje droeg, maar tegenwoordig wel en dat had vooral te maken met het ongemakkelijke gevoel dat zij had 'niet gewenst' te zijn. Het voelde voor haar als bescherming, afscherming dus, ze voelde zich daarmee veiliger. Laten we mensen zoals zij dan vooral het gevoel geven dat ze er wèl mogen zijn. Laten we ze een glimlach schenken als we ze ontmoeten, een praatje maken als we de kans krijgen en ze daarmee - elke dag! - een hart onder de riem steken!
.
Het is inderdaad te bizar voor woorden dat een partij, die durft te zeggen dat ze voor de vrijheid staat en vooral doelt op vrijheid van meningsuiting andere mensen vrijheid wil ontnemen. Wat is vrijheid eigenlijk? Dat niet in elk geval.
Vrijheid is het tegenovergestelde van angst, bedacht ik vanmorgen. Wilders voert een angstpolitiek en voelt zich alleen maar bedreigd. Partij van de angst dus. Het vervelende is dat angst besmettelijk is - tenminste voor wie er vatbaar voor is. Ik vind dan ook dat we vooral niet bang moeten zijn voor Wilders en ook de angst voor Wilders helemaal niet moeten voeden. In plaats van ergens tegen strijden is het beter om het alternatief te laten zien, het goede voorbeeld te geven. Een actie tegen Wilders is dus geen goed idee.
Achter onze medemens gaan staan en laten zien dat we geen onderscheid maken, dat is wel een goed idee. Zelf zie ik dat zelfs als de functie die Wilders heeft in ons land. Hij roept ons in feite op om wakker te worden, op te staan en ons niet bang te laten maken, om onze naastenliefde en solidariteit te betonen. Dan is dit wel een mooie actie.
Ik heb het trouwens al een keer gedaan. Ik was op uitnodiging van de SP in de Ridderzaal op Prinsjesdag en bij toeval lag mijn hoedje nog in de auto en mijn auto stond in een parkeergarage in Rotterdam, waar ik de avond daarvoor niet meer in kon. Toen heb ik ook pontificaal mijn sjaal om mijn hoofd gedaan. Zo ook Wilders nog met een dodelijke blik aangekeken, maar dat heeft niet geholpen.
Ook de aanval van Wilders op hoofddoekjes werkt trouwens niet. Ik sprak in Den Haag eens een Marokkaanse vrouw, die me vertelde dat ze vroeger nooit een hoofddoekje droeg, maar tegenwoordig wel en dat had vooral te maken met het ongemakkelijke gevoel dat zij had 'niet gewenst' te zijn. Het voelde voor haar als bescherming, afscherming dus, ze voelde zich daarmee veiliger. Laten we mensen zoals zij dan vooral het gevoel geven dat ze er wèl mogen zijn. Laten we ze een glimlach schenken als we ze ontmoeten, een praatje maken als we de kans krijgen en ze daarmee - elke dag! - een hart onder de riem steken!
.
vrijdag 26 februari 2010
Opruimcoach
Opruimen is afronden. Er moeten nodig dingen afgerond worden hier op kantoor. Boeken bijvoorbeeld en films. Ik ben heel goed in het ergens aan beginnen en net zo goed in het treuzelen om het af te maken. Mijn projecten kunnen eeuwig duren. Maar mijn kantoor puilt inmiddels uit.
Een vriendin maakte een opmerking over 3 laadjes opruimen (wat is nou toch 3 laadjes, denk ik dan) en dat de opruimcoach zou zeggen: begin met de voorraadkast; alles wat over datum is kan weg. Dat schiet lekker op. 'Die opruimcoach is een heel leuk mens,' zei ze, 'maar ik heb gezegd: Jij komt er bij mij niet in!' Sindsdien denk ik elke dag aan die opruimcoach.
'Doe mij maar een opruimcoach,' dacht ik vanmorgen en ik heb haar gemaild. Ze komt volgende week. Van de weeromstuit ben ik me toch aan het opruimen geslagen! Korte metten met al dat plastic, dat tegenwoordig allemaal apart moet. Broeken met een scheurtje naar de kleermaker gebracht. Hij blijkt ook stomerij, dus zometeen ga ik nog effe terug. Dan mogen alle lege flessen ook meteen mee. Mijn kleding blijkt best allemaal in de kast te passen, wie dacht er eigenlijk van niet?
En dan ga ik nog even de film ofwel het interview met Channie afmaken over de nieuwe wereld, waar we tenslotte wel met een schone lei naartoe moeten! 'Zou het geen goeie mop zijn als de opruimcoach straks komt en dat ik dan al klaar ben?' denk ik stiekem.
.
Een vriendin maakte een opmerking over 3 laadjes opruimen (wat is nou toch 3 laadjes, denk ik dan) en dat de opruimcoach zou zeggen: begin met de voorraadkast; alles wat over datum is kan weg. Dat schiet lekker op. 'Die opruimcoach is een heel leuk mens,' zei ze, 'maar ik heb gezegd: Jij komt er bij mij niet in!' Sindsdien denk ik elke dag aan die opruimcoach.
'Doe mij maar een opruimcoach,' dacht ik vanmorgen en ik heb haar gemaild. Ze komt volgende week. Van de weeromstuit ben ik me toch aan het opruimen geslagen! Korte metten met al dat plastic, dat tegenwoordig allemaal apart moet. Broeken met een scheurtje naar de kleermaker gebracht. Hij blijkt ook stomerij, dus zometeen ga ik nog effe terug. Dan mogen alle lege flessen ook meteen mee. Mijn kleding blijkt best allemaal in de kast te passen, wie dacht er eigenlijk van niet?
En dan ga ik nog even de film ofwel het interview met Channie afmaken over de nieuwe wereld, waar we tenslotte wel met een schone lei naartoe moeten! 'Zou het geen goeie mop zijn als de opruimcoach straks komt en dat ik dan al klaar ben?' denk ik stiekem.
.
donderdag 25 februari 2010
Wensen (slot)
We gaan dit hoofdstuk afsluiten. Dat is nodig. Je moet vooral wìllen opruimen. Desnoods bel je een opruimcoach. Maar je moet een streep zetten onder het verleden. En als je nu een streep zet, een hele dikke, dan is het klaar. Zo doe je dat.
Ik heb het al zo vaak geschreven: Wij zijn geneigd onze aandacht maar steeds naar problemen toe te laten trekken. We denken dat dat helpt, maar het werkt precies averechts. Waar je aandacht aan besteedt... Zo zijn we ook geneigd om maar met het verleden bezig te blijven. We kunnen jaren bij psychiaters gaan zitten, het zal niet helpen. We voeden het slechts. En als we iets afgerond en verwerkt hebben, zijn we weer bang dat het terugkomt. En zo blijven we bezig.
Het kan veel eenvoudiger: Ga ervan uit dat het is opgelost. Ga uit van de Goddelijke volmaaktheid. Als jij wilt dat het is opgelost, is het opgelost. Ja, daar moet je in geloven. Alles gaat over geloven en tomeloos vertrouwen. Maar dan heb je ook wat: Dan heb je alles!
Leven vanuit je hart is eenvoudig. Daar hoef je niet over na te denken. Gewoon doen.
.
Ik heb het al zo vaak geschreven: Wij zijn geneigd onze aandacht maar steeds naar problemen toe te laten trekken. We denken dat dat helpt, maar het werkt precies averechts. Waar je aandacht aan besteedt... Zo zijn we ook geneigd om maar met het verleden bezig te blijven. We kunnen jaren bij psychiaters gaan zitten, het zal niet helpen. We voeden het slechts. En als we iets afgerond en verwerkt hebben, zijn we weer bang dat het terugkomt. En zo blijven we bezig.
Het kan veel eenvoudiger: Ga ervan uit dat het is opgelost. Ga uit van de Goddelijke volmaaktheid. Als jij wilt dat het is opgelost, is het opgelost. Ja, daar moet je in geloven. Alles gaat over geloven en tomeloos vertrouwen. Maar dan heb je ook wat: Dan heb je alles!
Leven vanuit je hart is eenvoudig. Daar hoef je niet over na te denken. Gewoon doen.
.
Wensen (3)
Zolang je iets wenst of wil, ga je uit van een tekort. Want het is er nog niet. Dus hou je ook het tekort in stand. Er is een gat dat je gevuld wilt hebben. Er is groot een verschil tussen ophouden met wensen en verlangen vanuit teleurstelling of vanuit tevredenheid. Namelijk: Zoek je het buiten jezelf of zoek je het in jezelf. Als je het buiten jezelf zoekt, raak je teleurgesteld. Zoek je het in jezelf, bereik je alles.
Wensen vormen zich doorgaans vanuit het ego, dat altijd tekort heeft. Omdat het zich per definitie afgescheiden voelt van het geheel. Het ego wil auto's, huizen, roem, partners, noem maar op. Aanvullingen van buitenaf. Heel mooi hoe mijn bericht van gisteravond direct werd aangevuld met de wens van Hilde.
Het zielsniveau (ons hogere zelf) gaat uit van eenheid en ziet geen eigenbelang. Het voert geen strijd, hoeft niks te wensen, want alles is er al. We kunnen beter wensen dat we ons laten leiden door de stem van onze ziel en groeien in ons zielsbewustzijn. Dan bereiken we innerlijke vrede en rust. Vandaaruit komt alles naar ons toe. Dan zijn we dankbaar voor alles wat het leven ons biedt. Elke dag is een nieuw wonder.
.
Wensen vormen zich doorgaans vanuit het ego, dat altijd tekort heeft. Omdat het zich per definitie afgescheiden voelt van het geheel. Het ego wil auto's, huizen, roem, partners, noem maar op. Aanvullingen van buitenaf. Heel mooi hoe mijn bericht van gisteravond direct werd aangevuld met de wens van Hilde.
Het zielsniveau (ons hogere zelf) gaat uit van eenheid en ziet geen eigenbelang. Het voert geen strijd, hoeft niks te wensen, want alles is er al. We kunnen beter wensen dat we ons laten leiden door de stem van onze ziel en groeien in ons zielsbewustzijn. Dan bereiken we innerlijke vrede en rust. Vandaaruit komt alles naar ons toe. Dan zijn we dankbaar voor alles wat het leven ons biedt. Elke dag is een nieuw wonder.
.
woensdag 24 februari 2010
Wensen (2)
Dankjewel Hilde, voor deze nog veel mooiere wens, die je stuurde als reactie op het vorige stukje. Als we dit nu allemaal wensen, hebben we morgen een mooie, nieuwe wereld!
May I be at peace, May my heart remain open,
May I awaken to the light of my own true nature,
May I be healed, may I be a source of healing for all beings
May you be at peace, May your heart remain open, 
May you awaken to the light of your own true nature,
May you be healed, may you be a source of healing for all beings
May there be peace on earth, May the hearts of all people be open to themselves and to each other, May all people awaken to the light of their own true nature,
May all creations be blessed and be a blessing to All That is.
By the power of the truth of this practice,
May all beings have happiness and the cause of happiness,
May all beings be free from sorrow and the cause of sorrow,
And may all live in equanimity without too much attachment and aversion,
And live believing in the equality of all that lives.
.
Wensen
'Een stel dat zich de kunst van het wensen eigen had gemaakt, was eens op reis en had 't berekoud. Samen wensten ze een heel warm hotel. En wat denk je?'
'Er breekt brand uit,' zeg ik.
'Zo erg was het niet, maar ze kwamen wel op een loeihete kamer terecht en de knop van de verwarming kon niet zachter.'
De dame die me dit vertelde had zichzelf een grote liefde gewenst. En die kwam ze tegen. Het was een goeroe, die ze met talloze anderen moest delen. Nu heeft ze het wensen maar afgeschaft. Denkt ze... Want dat kan niet.
Maar zeg nou zelf, de lol zou er toch af zijn als het allemaal precies zo zou lopen als je bedacht had? Nu is het spel tenminste echt uitdagend en leerzaam. We worden gewezen op onze eigen tekorten en gedwongen die eerst op te lossen. Want dè ondermijnende factor in ons eigen succes zijn we zelf met onze twijfels, angsten en verborgen gebreken. Die komen aan het licht.
Mijn tip: Wens eerst transformatie van alles wat je vertrouwen ondermijnt, wens dat je je vrolijk en goed voelt en dat je tevreden bent. Dan trek je daar meer van aan. Als het niet meer 'nodig' is, komt alles. Want dan is de tegenkracht niet meer werkzaam. Dat is het geheim!
.
'Er breekt brand uit,' zeg ik.
'Zo erg was het niet, maar ze kwamen wel op een loeihete kamer terecht en de knop van de verwarming kon niet zachter.'
De dame die me dit vertelde had zichzelf een grote liefde gewenst. En die kwam ze tegen. Het was een goeroe, die ze met talloze anderen moest delen. Nu heeft ze het wensen maar afgeschaft. Denkt ze... Want dat kan niet.
Maar zeg nou zelf, de lol zou er toch af zijn als het allemaal precies zo zou lopen als je bedacht had? Nu is het spel tenminste echt uitdagend en leerzaam. We worden gewezen op onze eigen tekorten en gedwongen die eerst op te lossen. Want dè ondermijnende factor in ons eigen succes zijn we zelf met onze twijfels, angsten en verborgen gebreken. Die komen aan het licht.
Mijn tip: Wens eerst transformatie van alles wat je vertrouwen ondermijnt, wens dat je je vrolijk en goed voelt en dat je tevreden bent. Dan trek je daar meer van aan. Als het niet meer 'nodig' is, komt alles. Want dan is de tegenkracht niet meer werkzaam. Dat is het geheim!
.
Herhaling
Iemand vertelt me dat ze 'heel maf' iedere keer op 'Veranderen' van 31 januari terecht komt als ze mijn weblog opent. Boeiend is dat. Ik kijk terug om te zien welk stukje zich niet laat wegdrukken in oud mapje en kennelijk graag herhaald wil worden:
Hoogste tijd om terug te keren naar mijn favoriete onderwerp: Je kunt alles zelf veranderen. Je creëert je eigen wereld. 'Vraag niet naar een antwoord op ongemakken, pijn of verdriet, want het antwoord ligt in jezelf. Je ontwikkelt de toegang tot dat antwoord als je thuiskomt in jezelf.' (uit de fluisterboom) En zo is het.
Het antwoord is dat je het beeld kunt veranderen dat je hebt. Ja, soms moet je daar even moeite voor doen. Soms zijn we net een repeterende plaat, is er ergens in je hoofd een plaat die blijft hangen in een kras. Ja, die vraagt om aandacht. Je kunt hem uitzetten als je er niet langer van gediend bent. Als je vandaag alles vergeet, liggen morgen alle mogelijkheden voor je open. Dat is de ware Magie van het leven. Gedragen we ons als slachtoffers van omstandigheden of worden we wakker en ontdekken we dat we zelf de creators van ons leven zijn?
.
Hoogste tijd om terug te keren naar mijn favoriete onderwerp: Je kunt alles zelf veranderen. Je creëert je eigen wereld. 'Vraag niet naar een antwoord op ongemakken, pijn of verdriet, want het antwoord ligt in jezelf. Je ontwikkelt de toegang tot dat antwoord als je thuiskomt in jezelf.' (uit de fluisterboom) En zo is het.
Het antwoord is dat je het beeld kunt veranderen dat je hebt. Ja, soms moet je daar even moeite voor doen. Soms zijn we net een repeterende plaat, is er ergens in je hoofd een plaat die blijft hangen in een kras. Ja, die vraagt om aandacht. Je kunt hem uitzetten als je er niet langer van gediend bent. Als je vandaag alles vergeet, liggen morgen alle mogelijkheden voor je open. Dat is de ware Magie van het leven. Gedragen we ons als slachtoffers van omstandigheden of worden we wakker en ontdekken we dat we zelf de creators van ons leven zijn?
.
Goud?
Schaatser Kramer, die dacht 'goud' te hebben maar gediskwalificeerd is omdat hij een verkeerde baanwissel maakte op aanwijzing van zijn coach: "Ik schuif niet graag de schuld van een fout in de schoenen van iemand anders, maar Kemkers riep ‘naar binnen’ en wees er ook nog eens bij. Ik moest in een split-second beslissen en dan doe je wat de coach zegt. Ik werd aan het twijfelen gebracht. Ik reed misschien wel de beste race van mijn leven, ik werd totaal niet moe. En dan gebeurt dit, in mijn belangrijkste wedstrijd ooit.’’
Is dat niet interessant? In een split-second niet naar jezelf luisteren, maar naar je coach?
.
Is dat niet interessant? In een split-second niet naar jezelf luisteren, maar naar je coach?
Goud is als je wint op eigen kracht,
onafhankelijk van je coach.
onafhankelijk van je coach.
.
maandag 22 februari 2010
Dualisme voorbij
De aarde en wij mensen ondergaan momenteel een enorme transformatie, er is een finaal helingsproces gaande. Het dualisme, zoals we dat kennen als mens op aarde, verdwijnt. Het denken en voelen in goed en kwaad, donker en licht, vreugde en verdriet, de ander en onszelf, zal plaatsmaken voor een groeiend besef van eenheid, harmonie en vrede. Voor de meeste mensen is dit nu nog moeilijk voorstelbaar, misschien een utopie, een wens, maar nog lang geen realiteit. Toch is het aan het gebeuren en zelfs in een stroomversnelling, die nog zal verhevigen.
Laatst wandelde ik over het strand. Er spoelden bergen schuim aan. Ik stapte op een stel vissers af omdat ik wilde weten wat dat was. 'Fosfaten,' dachten ze. Verderop in de zee werd de bodem omgewoeld omdat er zand nodig was voor de ophoging van de duinen. Dan komt er allerlei vervuiling los, die zich jarenlang in de bodem gesettled heeft.
Dat is ook de verklaring voor de heftigheid van de emoties en de conflicten waarmee we te maken hebben. Zowel op persoonlijk vlak als wereldwijd. De onderste steen komt boven, kun je zeggen. Diepgewortelde angsten, pijnen en verdriet, waarvan we het bestaan niet eens wisten - zo diep lagen ze verzonken op de bodem van onze zee - werken zich omhoog. Ze zoeken de weg naar bevrijding. Het mooie hiervan is dat we nu de kans hebben af te rekenen met al ons karma, ook alle ballast uit vorige levens. We zijn ons vaak niet eens bewust van al die ballast, die we met ons meedragen. Ja, het kan pijn doen, zoveel pijn dat het niet is vol te houden. En dat is precies de bedoeling. Ontsnap!
Hoe? Ontsnap door het bewust los te laten. Er komt steeds weer iets nieuws boven drijven, net zo lang tot alles opgeruimd is. Verzet je er niet tegen, aanschouw het en stuur het als een pakketje de lucht in, dan nemen God, de opgevaren meesters, de grootmoeders of de engelen (wie je maar wil) het van je over en lost het op. We kunnen het niet meer laten voortbestaan of onderdrukken. Maar we hoeven er ook niet in te blijven hangen. Er zijn veel methodes en er zijn veel mensen op zoek naar 'de uitweg', bewust of onbewust.
Hoe dan ook, het is heel belangrijk dat we ons focussen op wat goed is. Want we geven energie aan dat waar we onze aandacht op richten. Wij zijn medescheppers van pijn, lijden en beperking of van liefde, vreugde en overvloed. De keuze is aan ons. Wij kunnen het instrument van de verandering zijn. De karmische wetten van oorzaak en gevolg werken veel sneller dan in het verleden. Dat betekent dat wat we creëren ook sneller bij ons terugbezorgd wordt. Zo kunnen we het ook sneller herstellen en herzien.
Realiseer je dat elk woord, elk verwijt als een boemerang op jou terugslaat. Zelfs elke liefdeloze gedachte (ten aanzien van jezelf of anderen) heeft direct z'n gevolgen. Daarom is het zo belangrijk ons bewust te zijn van onze woorden en gedachten, onze oordelen en in te zien dat wij zelf het instrument in handen hebben om de verandering te bewerkstelligen: ons hart. We hebben nu de kans het hoogste in onszelf te bereiken en van daaruit te gaan leven. Als het je lukt om op dat niveau te blijven, het niveau van liefde, begrip, vrede en vrijheid, dan is er geen pijn meer. Daar is geen angst en verdriet. En alles wat zich nog op het lagere bewustzijnsniveau bevindt, lost dan vanzelf op. Voor iedere ziel op aarde is het de belangrijkste levenstaak om te streven naar evenwicht en harmonie, zowel in zichzelf als in de wereld om zich heen.
* Deze tekst is gebaseerd op gechannelde informatie van aartsengel Michael en broeder Germanus (St Germain).
| |
Water
Dan komt de wijn op tafel. 'Petra, wijntje?'
'Nee, dank je.'
Mijn imago moet zich nog een beetje aanpassen aan mijn nieuwe beleid.
Verbaasd kijkt men mij aan: 'Water?'
'Ja, graag.'
'Wat voor een water? Spuitwater, plat water, kraantjeswater?'
'Doe mij maar sterk water!'
.
'Nee, dank je.'
Mijn imago moet zich nog een beetje aanpassen aan mijn nieuwe beleid.
Verbaasd kijkt men mij aan: 'Water?'
'Ja, graag.'
'Wat voor een water? Spuitwater, plat water, kraantjeswater?'
'Doe mij maar sterk water!'
.
Zondag
De zon brak door en een betoverend licht vulde de woonkamer van Jan en Inge tijdens de boodschappen van aartsengel Michael, meester Germanus en consorten. Op een dag die mistig begonnen was en nog veel meer mistroostigheid had voorspeld, was dat al een wonder.
Aan het eind van de dag bleek ik te zijn gebeld door mijn onderbuurman en mijn Duizendpoot. Lekkage! Hoe is het mogelijk dat het in Utrecht regent? Ik kon me er niks bij voorstellen. De buurjongen had zich bij mijn Duizendpoot beklaagd. Maar een Duizendpoot is niet voor één gat te vangen. Vanmorgen vroeg brandde hij vakkundig een onzichtbaar lekje dicht. Hij maande de buurjongen mij voortaan met rust te laten en hem meteen te bellen. Samen luisterden we de berichten af, waarmee de buurjongen gisteren mijn voice-mail had overladen en die mij min of meer tot weergod bestempelden. 'Het was niet netjes,' vond hij. Nee, ik vind het ook niet netjes dat het regent als ik effe weg ben en dat die regen dan ook nog precies dat gaatje weet te vinden om een kijkje te nemen in zijn slaapkamer.
'Laat je door geen enkele emotie uit je kracht halen,' herinnerde ik me gisteravond op de terugweg in de auto wat Germanus had gezegd. Toen luisterde ik dus al die berichten niet af, maar sms-te de buurjongen: 'Goed dat je Richard hebt gebeld! Ik ben er inderdaad niet.' Vol verbazing dat hij mij tig keer had gebeld en ge-sms't terwijl Richard allang beloofd had dat hij deze ochtend meteen zou komen, kon ik mijn jongste les meteen in de praktijk brengen.
De 'secret'-quote van vandaag maakt het verhaal compleet:
.
Aan het eind van de dag bleek ik te zijn gebeld door mijn onderbuurman en mijn Duizendpoot. Lekkage! Hoe is het mogelijk dat het in Utrecht regent? Ik kon me er niks bij voorstellen. De buurjongen had zich bij mijn Duizendpoot beklaagd. Maar een Duizendpoot is niet voor één gat te vangen. Vanmorgen vroeg brandde hij vakkundig een onzichtbaar lekje dicht. Hij maande de buurjongen mij voortaan met rust te laten en hem meteen te bellen. Samen luisterden we de berichten af, waarmee de buurjongen gisteren mijn voice-mail had overladen en die mij min of meer tot weergod bestempelden. 'Het was niet netjes,' vond hij. Nee, ik vind het ook niet netjes dat het regent als ik effe weg ben en dat die regen dan ook nog precies dat gaatje weet te vinden om een kijkje te nemen in zijn slaapkamer.
'Laat je door geen enkele emotie uit je kracht halen,' herinnerde ik me gisteravond op de terugweg in de auto wat Germanus had gezegd. Toen luisterde ik dus al die berichten niet af, maar sms-te de buurjongen: 'Goed dat je Richard hebt gebeld! Ik ben er inderdaad niet.' Vol verbazing dat hij mij tig keer had gebeld en ge-sms't terwijl Richard allang beloofd had dat hij deze ochtend meteen zou komen, kon ik mijn jongste les meteen in de praktijk brengen.
De 'secret'-quote van vandaag maakt het verhaal compleet:
Let op de kleine dingen;
ook een klein gaatje kan een groot schip doen zinken.
ook een klein gaatje kan een groot schip doen zinken.
Benjamin Franklin (1706 - 1790), Amerikaans politicus en wetenschapper
.
Wonder
'Zeg Petra, wat ga je nou eigenlijk met al die bandjes doen? Valt dit nog steeds onder het project wonderen?' vroeg gastheer Jan toen ik gisteren klaar was met filmen. Frank Slock had uitleg gegeven over channeling, de gasten meegenomen in meditatie en vervolgens was er voor iedereen een persoonlijke boodschap doorgekomen van verschillende meesters.
'Laat je meevoeren met de stroom en geniet ervan,' zei opgevaren meester Germanus tegen mij. 'Maak je geen zorgen,' vertellen ze me ook. Dus dat doe ik niet. Dit is een project dat zichzelf regisseert. Ik ben begonnen en weet niet waar het eindigt. Dat is nou net het geheim van wonderen, je moet ze niet willen regisseren. Het project wordt gedragen en ik krijg alle steun. Dat merk ik en dat is al een wonder op zich. Ik heb dus geen concreet antwoord op zo'n vraag, behalve dat ik vrolijk kan zeggen:
'Laat je meevoeren met de stroom en geniet ervan,' zei opgevaren meester Germanus tegen mij. 'Maak je geen zorgen,' vertellen ze me ook. Dus dat doe ik niet. Dit is een project dat zichzelf regisseert. Ik ben begonnen en weet niet waar het eindigt. Dat is nou net het geheim van wonderen, je moet ze niet willen regisseren. Het project wordt gedragen en ik krijg alle steun. Dat merk ik en dat is al een wonder op zich. Ik heb dus geen concreet antwoord op zo'n vraag, behalve dat ik vrolijk kan zeggen:
Het hele leven is een wonder
daar valt alles onder!
PS: Wie ook eens zo'n boodschappenmiddag wil bijwonen, kan mij even mailen. Dan stuur ik je de informatie door!
.
Mijn Rumi
Ze is zo lief.
Zo zacht.
Zo geduldig.
Ze wacht.
Tot ik er weer ben.
Ze klaagt nooit.
Ze vindt alles leuk.
Ze vindt alles goed.
Ze is er altijd,
past zich aan
aan elke situatie,
houdt zich gedeist
als er iets is,
verstopt zich
als ik geen tijd heb,
waakt over alles
als ik er niet ben.
Ze kan niet huilen en niet lachen
Ze kan er alleen maar 'zijn'
zoals ze is.
Lief, zacht en vol begrip
loyaal en zonder eisen.
Ik hoef nooit iets uit te leggen,
ze begrijpt alles.
Maar haar oortjes
gaan geïnteresseerd omhoog
als ik iets vertel.
Dat is onvoorwaardelijke liefde,
onvoorwaardelijker ken ik niet.
Dat is Rumi.
Het liefste konijn van de wereld.
Ze kijkt me aan alsof ze zegt: hoezo?
Ik zeg: Ja, alle konijnen zijn lief,
maar jij bent de allerliefste van de wereld!
Het maakt haar niks uit.
Mijn Rumi
is een held!
.
Zo zacht.
Zo geduldig.
Ze wacht.
Tot ik er weer ben.
Ze klaagt nooit.
Ze vindt alles leuk.
Ze vindt alles goed.
Ze is er altijd,
past zich aan
aan elke situatie,
houdt zich gedeist
als er iets is,
verstopt zich
als ik geen tijd heb,
waakt over alles
als ik er niet ben.
Ze kan niet huilen en niet lachen
Ze kan er alleen maar 'zijn'
zoals ze is.
Lief, zacht en vol begrip
loyaal en zonder eisen.
Ik hoef nooit iets uit te leggen,
ze begrijpt alles.
Maar haar oortjes
gaan geïnteresseerd omhoog
als ik iets vertel.
Dat is onvoorwaardelijke liefde,
onvoorwaardelijker ken ik niet.
Dat is Rumi.
Het liefste konijn van de wereld.
Ze kijkt me aan alsof ze zegt: hoezo?
Ik zeg: Ja, alle konijnen zijn lief,
maar jij bent de allerliefste van de wereld!
Het maakt haar niks uit.
Mijn Rumi
is een held!
.
zaterdag 20 februari 2010
Arjuna
Net op tijd, want vanavond heb ik een OHM-feestje, begrijp ik het verhaal van Arjuna en de Bhagavad Gita pas echt. Op een cruciaal moment gooit Arjuna zijn wapen neer en wil niet meer vechten. Er staat een groot leger voor zijn neus, maar in dat leger allemaal bekenden van hem die hij zou moeten doden. Ik begreep zelf eigenlijk ook niet waarom dat nou zo nodig moest. Afijn, Krishna verscheen op dat moment van radeloosheid en had de kans Arjuna zijn levenslessen te leren. Dat is de Bhagavad Gita, met als essentie: Vervul je levensopdracht. (je weet wel, 'mens vind je plicht en doe 'm') In een heel ander boek las ik dat dat hele leger dat voor z'n neus staat, symbool staat voor z'n eigen vijanden, de vijanden in zichzelf. Die moest hij uitroeien.
.
.
Bijtanken
Weer een mooie metafoor: Bij de benzinepomp staat een grote tankauto. 'Zo', zeg ik tegen de jongen achter de balie. 'Word je eindelijk eens bijgetankt in plaats van leeggetankt?' Hij moet lachen: 'Dat hoop ik, dat ie 'm bijvult en niet leegtankt. Stel je voor.' We zien allebei de grap voor ons dat zo'n tankauto alle benzinestations langsgaat en z'n tank op die manier vult.
De tankauto vind ik bij nader inzien wel weer een boeiende verschijning. Je moet jezelf ook regelmatig opnieuw laten bijvullen door het grote reservoir om te kunnen blijven stromen. Anders ben je op een gegeven moment leeg. Hoe vaak vergeten we niet dat er een groot reservoir is, waar we uit kunnen en mogen putten?
.
De tankauto vind ik bij nader inzien wel weer een boeiende verschijning. Je moet jezelf ook regelmatig opnieuw laten bijvullen door het grote reservoir om te kunnen blijven stromen. Anders ben je op een gegeven moment leeg. Hoe vaak vergeten we niet dat er een groot reservoir is, waar we uit kunnen en mogen putten?
.
Puzzelstukjes
Terwijl een vader de krant probeert te lezen, valt z'n zoontje 'm voortdurend lastig. De vader wordt er een beetje moe van en daarom scheurt hij een pagina uit waarop de wereldkaart staat afgebeeld. Hij scheurt die in stukken en zegt tegen z'n zoon: "Zo, nu heb je iets te doen. Ik wil wel eens zien of je 'm weer helemaal goed in elkaar kunt zetten."
Hij gaat rustig verder met lezen, ervan uitgaande dat z'n zoon de rest van de dag wel zoet is met deze opdracht. Maar een kwartier later staat de jongen alweer voor z'n neus. Met de kaart.
"Heeft je moeder je soms geografie geleerd?" vraagt de vader verbijsterd.
"Ik weet niet eens wat dat is," antwoordt de zoon. "Maar er stond een foto van een man op de achterkant. Dus ik heb die man in elkaar gezet en toen bleek ik de wereld ook weer in elkaar gezet te hebben."
Een prachtig symbolisch verhaaltje weer van Paulo Coelho, dat ik net tegen het lijf loop. Zoals jullie inmiddels wel weten ben ik steeds weer verrast hoe ik de puzzelstukjes op verschillende plekken tegenkom. Het daagt me uit goed op te letten. Voor ik in slaap viel gisteren sloeg ik nog even een boek open en las hoe iemand betoogde dat je door zelfstudie en zelfonderzoek bij de ware wijsheid uitkomt. Door zelfverwezenlijking bereik je 'de waarheid' zogezegd en niet door de wereld te bestuderen en te bekritiseren. Wat een 'toeval' weer, denk ik dan. Maar nu herinner ik me ook dat ik me gisteren afvroeg wat meester Germanus (st Germain) precies bedoelde toen hij me liet weten dat mijn werkwijze hem beviel en dat ik zelf wel wist waarom.
.
vrijdag 19 februari 2010
2012
Goed nieuws. Heel goed nieuws. Iedereen heeft wel eens gehoord van 2012. In de meeste verhalen zou de wereld dan vergaan. Er is echter iets heel anders aan de hand. We zitten er zelfs al middenin. Steve Rother legt in zijn maandelijkse broadcast uit hoe het magnetische veld van de aarde afneemt, waardoor ons trillingsniveau verhoogt. Zie: Steve Rother (thanks to Peter)
Wat betekent dat in de praktijk? We worden massaal wakker. Ons bewustzijn wordt groter. We stijgen op, zou ik haast zeggen. We komen erachter dat we alles zelf creëren of in stand houden. We zullen leren hoe we daar mee om moeten gaan, voor zover we dat nog niet doen. Niet voor niets zijn heel veel mensen daar al een hele tijd mee bezig. Het is een feest, reken daar maar op. Hoewel het in de tussentijd misschien nog een beetje worstelen geblazen is. Elk woord, elke gedachte is energie en heeft kracht. Daarom is het van belang je bewust te zijn van elk woord dat je gebruikt en elke gedachte die je hebt. Daarom is het van belang positief te denken. Maar ook om niet mee te gaan in de negativiteit van anderen, die negativiteit in elk geval niet te bevestigen. Ook al vragen ze daar soms om. Wees je bewust van je eigen kracht. Betrap jezelf op elke negatieve gedachte. Vooral negatieve gedachten over jezelf, want die zijn het gemeenst en creëren een negatief wereldbeeld. Er is geen enkele reden meer om negatief over jezelf te denken in de zin van twijfelen of je iets wel kunt, of je wel leuk en aardig wordt gevonden. Ook dat creëer je zelf. Daarom is het ook zo nuttig het verleden onder de loep te nemen en in te zien waar die ideeën hebben post gevat en ze te elimineren. Er is toch geen enkele reden om je onzeker of minderwaardig te voelen als je weet dat je de mogelijkheid in je hebt alles opnieuw te programmeren? Zoveel kracht hebben we tot onze beschikking.
Oefening: Waar voel je je slachtoffer van? Is er iets waardoor je het gevoel hebt dat je machteloos bent? Fantaseer er op los en maak jezelf winnaar in die situatie. Voel jezelf winnaar en je zult het zijn! (PS: Niet ten koste van anderen natuurlijk, want dat zal averechts werken.)
.
Wat betekent dat in de praktijk? We worden massaal wakker. Ons bewustzijn wordt groter. We stijgen op, zou ik haast zeggen. We komen erachter dat we alles zelf creëren of in stand houden. We zullen leren hoe we daar mee om moeten gaan, voor zover we dat nog niet doen. Niet voor niets zijn heel veel mensen daar al een hele tijd mee bezig. Het is een feest, reken daar maar op. Hoewel het in de tussentijd misschien nog een beetje worstelen geblazen is. Elk woord, elke gedachte is energie en heeft kracht. Daarom is het van belang je bewust te zijn van elk woord dat je gebruikt en elke gedachte die je hebt. Daarom is het van belang positief te denken. Maar ook om niet mee te gaan in de negativiteit van anderen, die negativiteit in elk geval niet te bevestigen. Ook al vragen ze daar soms om. Wees je bewust van je eigen kracht. Betrap jezelf op elke negatieve gedachte. Vooral negatieve gedachten over jezelf, want die zijn het gemeenst en creëren een negatief wereldbeeld. Er is geen enkele reden meer om negatief over jezelf te denken in de zin van twijfelen of je iets wel kunt, of je wel leuk en aardig wordt gevonden. Ook dat creëer je zelf. Daarom is het ook zo nuttig het verleden onder de loep te nemen en in te zien waar die ideeën hebben post gevat en ze te elimineren. Er is toch geen enkele reden om je onzeker of minderwaardig te voelen als je weet dat je de mogelijkheid in je hebt alles opnieuw te programmeren? Zoveel kracht hebben we tot onze beschikking.
Oefening: Waar voel je je slachtoffer van? Is er iets waardoor je het gevoel hebt dat je machteloos bent? Fantaseer er op los en maak jezelf winnaar in die situatie. Voel jezelf winnaar en je zult het zijn! (PS: Niet ten koste van anderen natuurlijk, want dat zal averechts werken.)
.
donderdag 18 februari 2010
Dipje
Gek genoeg lijkt het soms wel alsof iedereen tegelijkertijd te maken krijgt met een dipje. Hangt er dan opeens iets in de lucht ofzo? Hebben we ongeziene lijntjes heen en weer stromen? Het verhaal gaat dat een klap in Australië bij wijze van spreken een aardbeving in ... (nee, niet Haïti) kan veroorzaken. De ondoorgrondelijke wetten van karma...
Ik wens geen dipjes meer, dus ben ik bij het eerste signaal meteen hard aan de slag gegaan om mezelf weer ver boven dat niveau uit te tillen. Dat kan. Daar zijn verschillende methodes voor, maar de voornaamste is toch even van een afstandje kijken waar je in verzeild bent geraakt en het roer omgooien. Terug naar jezelf. Terug naar het hogere niveau van vertrouwen - wat er ook gebeurt en wat je ook van de wijs wil brengen.
Het lijkt iedere keer een test: hoe sterk sta je in je schoenen? Durf je, wat er ook gebeurt, te blijven vertrouwen? Het voelt des te beter om dat punt weer te bereiken. Ik denk ook dat het daardoor steeds sterker wordt en op den duur echt overal tegen bestand is. Hopelijk heb ik nu ook het dipje van anderen onschadelijk gemaakt. Vrede in jezelf is tenslotte vrede in de wereld. Dat is wel iets om serieus te nemen!
naschrift: Grappig genoeg kreeg ik vlak na het schrijven van dit stukje een mail van een vriendin wiens dipje-probleem opeens opgelost was. Wonderen....
.
Ik wens geen dipjes meer, dus ben ik bij het eerste signaal meteen hard aan de slag gegaan om mezelf weer ver boven dat niveau uit te tillen. Dat kan. Daar zijn verschillende methodes voor, maar de voornaamste is toch even van een afstandje kijken waar je in verzeild bent geraakt en het roer omgooien. Terug naar jezelf. Terug naar het hogere niveau van vertrouwen - wat er ook gebeurt en wat je ook van de wijs wil brengen.
Het lijkt iedere keer een test: hoe sterk sta je in je schoenen? Durf je, wat er ook gebeurt, te blijven vertrouwen? Het voelt des te beter om dat punt weer te bereiken. Ik denk ook dat het daardoor steeds sterker wordt en op den duur echt overal tegen bestand is. Hopelijk heb ik nu ook het dipje van anderen onschadelijk gemaakt. Vrede in jezelf is tenslotte vrede in de wereld. Dat is wel iets om serieus te nemen!
naschrift: Grappig genoeg kreeg ik vlak na het schrijven van dit stukje een mail van een vriendin wiens dipje-probleem opeens opgelost was. Wonderen....
.
Horloge
Even een verhaaltje van iemand anders. Marijke (70) stuurde me dit toe, geïnspireerd door het verhaal over mijn agenda:
Het polshorloge dat ik altijd droeg, bleef op een gegeven moment stilstaan. Nou ja, dan maar even niet de tijd weten. De wereld draaide gewoon door.
Omdat wij zelf een bedrijf hadden was het toch wel gemakkelijk om een tijdklokje te hebben. Dus kreeg ik een nieuw horloge, aan een ketting om mijn nek(je). Nou je raadt het al, het deed geen tik voor mij. Terug naar de winkel, nieuwe batterij erin. Het horloge deed geen tik voor mij. 'Vreemd,' zei de mevrouw na verschillende pogingen om de klok aan de tik te krijgen. Ze heeft me wekenlang aan zien komen met mijn klokje. Ik vond eerst ook nog dat ik recht had op een normaal lopend horloge. Ik had er voor betaald toch?
Wel, zij heeft het gedragen, een lange week. Niks aan de hand, ze keek me heel vreemd aan. Op de vraag of dit meer gebeurde gaf ze toe, dat het heel soms voorkwam. Het horloge bleef prompt stil staan bij mij, het wilde voor Jan en Alleman de tijd laten weten en niet aan mij.
Het ligt nu in een doosje in de la. Werkeloos en ik draag al vele vele jaren geen horloge meer. Ik kom overal op tijd, nooit ergens te laat en wat dan ook nog?
De wereld draait gewoon door, wij hebben de tijd uitgevonden. De mens heeft altijd verschrikkelijke haast…..
En voor iedereen is het op dezelfde tijd 12.00 uur. Mijn maag vertelt mij steeds wel dat het tijd is om te eten en als ik zin in koffie heb dan maak ik dat. Heel simpel.
Ja, het is wel bijzonder hoe dat dus soms voor ons geregeld wordt. Ik draag ook al jaren geen horloge meer. En okee, soms glipt de tijd je dan wel eens door de vingers. Maar het is inderdaad vergelijkbaar met de vrijheid van een agenda, die niet volgeboekt zit!
.
Het polshorloge dat ik altijd droeg, bleef op een gegeven moment stilstaan. Nou ja, dan maar even niet de tijd weten. De wereld draaide gewoon door.
Omdat wij zelf een bedrijf hadden was het toch wel gemakkelijk om een tijdklokje te hebben. Dus kreeg ik een nieuw horloge, aan een ketting om mijn nek(je). Nou je raadt het al, het deed geen tik voor mij. Terug naar de winkel, nieuwe batterij erin. Het horloge deed geen tik voor mij. 'Vreemd,' zei de mevrouw na verschillende pogingen om de klok aan de tik te krijgen. Ze heeft me wekenlang aan zien komen met mijn klokje. Ik vond eerst ook nog dat ik recht had op een normaal lopend horloge. Ik had er voor betaald toch?
Wel, zij heeft het gedragen, een lange week. Niks aan de hand, ze keek me heel vreemd aan. Op de vraag of dit meer gebeurde gaf ze toe, dat het heel soms voorkwam. Het horloge bleef prompt stil staan bij mij, het wilde voor Jan en Alleman de tijd laten weten en niet aan mij.
Het ligt nu in een doosje in de la. Werkeloos en ik draag al vele vele jaren geen horloge meer. Ik kom overal op tijd, nooit ergens te laat en wat dan ook nog?
De wereld draait gewoon door, wij hebben de tijd uitgevonden. De mens heeft altijd verschrikkelijke haast…..
En voor iedereen is het op dezelfde tijd 12.00 uur. Mijn maag vertelt mij steeds wel dat het tijd is om te eten en als ik zin in koffie heb dan maak ik dat. Heel simpel.
Ja, het is wel bijzonder hoe dat dus soms voor ons geregeld wordt. Ik draag ook al jaren geen horloge meer. En okee, soms glipt de tijd je dan wel eens door de vingers. Maar het is inderdaad vergelijkbaar met de vrijheid van een agenda, die niet volgeboekt zit!
.
dinsdag 16 februari 2010
Schaduw
Laat op de avond, loop ik nog even naar beneden om iets uit de keuken te pakken. Ik heb maar één lichtje aangedaan. Plotseling zie ik in mijn ooghoek iets bewegen en ik schrik. Rumi is boven, die kan het niet zijn. Het is ook geen muis, nee. Het is mijn eigen schaduw! Ik schrik van mijn eigen schaduw. Ik sta versteld van de symboliek. Ik beweeg wat en kijk nog eens. Hoe is het mogelijk, het is niks. Schaduw is niks!
Als er geen lampje aan was geweest, was er ook geen schaduw geweest. Donker en licht. De dualistische wereld. Vorig jaar, toen de winter veel donkerder was zonder al die sneeuw, heb ik het er vaak over gehad met verschillende mensen. Ik weigerde het donker te accepteren. Als ik wel had gekeken naar het donker, zou ik er dan ook achter gekomen zijn dat het niks was?
Alles en iedereen heeft een schaduwkant, zeggen ze. Of, ook zo'n leuke: Je moet je draken omarmen. Draken zijn dus - zo blijkt - alleen maar spoken. Zodra je ze omarmt, bestaan ze niet meer. Dat doet me denken aan het verhaaltje over het geraamte dat iemand per ongeluk achter zich aan sleepte. Op de hielen gezeten door het rammelende gevaarte rende hij in doodsangst verkerend zo hard mogelijk door. Als hij stil was gaan staan, zou het geraamte hem voorbij zijn gerold en zou hij ingezien hebben dat er niks was om bang voor te zijn, behalve zijn eigen idee dat er iets engs achter hem aanzat. Op zoek naar het stukje dat ik hierover ooit schreef, kom ik een andere tegen: We hebben wel eerst een gevangenis nodig om eruit te kunnen ontsnappen. Ook wel toepasselijk.
Eén van de MIR-fans heeft zelf 'angsten onder ogen zien' toegevoegd aan het rijtje opdrachten voor het onderbewuste. Waarom niet 'angsten loslaten' of 'vertrouwen', vroeg ik me af. Maar ze heeft wel gelijk. Dapper kijken welk spookbeeld je achtervolgt is al genoeg om je ervan te verlossen. Onze gevangenis is denkbeeldig. Slechts een schaduw.
Wie heeft er nu gelijk in de hele donker- en lichtdiscussie? Het gaat niet om gelijk. Het gaat er vooral om hoe je met het donker omgaat. Zie je het als bedreiging, leef je vanuit de overtuiging dat er altijd donkere kanten zijn en dat je die moet accepteren? Accepteer je de draken van pijn, verdriet, angst, woede en teleurstelling en ga je ze nog extra bijvoederen? Hoe lang duurt het voordat je inziet dat ze alleen maar bestaan omdat jij ze zelf in stand houdt? Natuurlijk, iedereen moet zelf weten hoe lang hij of zij blijft ronddolen in het donker. Iemand kan wel heel hard roepen: 'Jongens hier is het licht, hier is het veel leuker, echt waar!' Maar dat heeft geen zin. Ik denk dat het hele leven bedoeld is om rondtastend in het duister op een goed moment te ontdekken dat je zelf het licht kan zijn dat al het donker in een klap doet verdwijnen.
Om met een prachtig citaat (van wie weet ik niet meer) te eindigen:
Als er geen lampje aan was geweest, was er ook geen schaduw geweest. Donker en licht. De dualistische wereld. Vorig jaar, toen de winter veel donkerder was zonder al die sneeuw, heb ik het er vaak over gehad met verschillende mensen. Ik weigerde het donker te accepteren. Als ik wel had gekeken naar het donker, zou ik er dan ook achter gekomen zijn dat het niks was?
Alles en iedereen heeft een schaduwkant, zeggen ze. Of, ook zo'n leuke: Je moet je draken omarmen. Draken zijn dus - zo blijkt - alleen maar spoken. Zodra je ze omarmt, bestaan ze niet meer. Dat doet me denken aan het verhaaltje over het geraamte dat iemand per ongeluk achter zich aan sleepte. Op de hielen gezeten door het rammelende gevaarte rende hij in doodsangst verkerend zo hard mogelijk door. Als hij stil was gaan staan, zou het geraamte hem voorbij zijn gerold en zou hij ingezien hebben dat er niks was om bang voor te zijn, behalve zijn eigen idee dat er iets engs achter hem aanzat. Op zoek naar het stukje dat ik hierover ooit schreef, kom ik een andere tegen: We hebben wel eerst een gevangenis nodig om eruit te kunnen ontsnappen. Ook wel toepasselijk.
Eén van de MIR-fans heeft zelf 'angsten onder ogen zien' toegevoegd aan het rijtje opdrachten voor het onderbewuste. Waarom niet 'angsten loslaten' of 'vertrouwen', vroeg ik me af. Maar ze heeft wel gelijk. Dapper kijken welk spookbeeld je achtervolgt is al genoeg om je ervan te verlossen. Onze gevangenis is denkbeeldig. Slechts een schaduw.
Wie heeft er nu gelijk in de hele donker- en lichtdiscussie? Het gaat niet om gelijk. Het gaat er vooral om hoe je met het donker omgaat. Zie je het als bedreiging, leef je vanuit de overtuiging dat er altijd donkere kanten zijn en dat je die moet accepteren? Accepteer je de draken van pijn, verdriet, angst, woede en teleurstelling en ga je ze nog extra bijvoederen? Hoe lang duurt het voordat je inziet dat ze alleen maar bestaan omdat jij ze zelf in stand houdt? Natuurlijk, iedereen moet zelf weten hoe lang hij of zij blijft ronddolen in het donker. Iemand kan wel heel hard roepen: 'Jongens hier is het licht, hier is het veel leuker, echt waar!' Maar dat heeft geen zin. Ik denk dat het hele leven bedoeld is om rondtastend in het duister op een goed moment te ontdekken dat je zelf het licht kan zijn dat al het donker in een klap doet verdwijnen.Om met een prachtig citaat (van wie weet ik niet meer) te eindigen:
Angst klopt op de deur. Vertrouwen doet open. Er staat niemand.
.
.
maandag 15 februari 2010
Wayne Dyer
'Iemand die probeert jou in zijn ellende te trekken kan hierin niet slagen zonder jouw toestemming.'
Wayne Dyer
.
Wayne Dyer
.
zondag 14 februari 2010
Sneeuw
Het is eigenlijk wel grappig: De wereld beweegt zich in slow-motion. Iedereen is langzamer en behoedzamer; zowel de voetgangers, de fietsers als de auto's. Het viel me opeens op toen ik vrijdag iemand naar het station bracht, die onderweg naar Groningen gestrand was. Je wordt gedwongen aandacht te besteden aan elke stap die je zet, anders ga je onderuit. Het dwingt ons in het hier en nu te zijn. Voor deze vriendin betekende het ontregelde treinverkeer nu een weekendje rust, dat kon ze goed gebruiken. Een tussenstopje bij mij in Utrecht om daar achter te komen en weer terug naar huis.
Keer op keer ontregelt de sneeuw het verkeer en dus ook geplande uitstapjes. Zelf was ik precies woensdag in België. Brugge lag er prachtig bij in het wit, Gent was gevaarlijk glad, iedereen sprak over het record aan files en adviseerde ons nog een nachtje te blijven. Vastberaden besloot ik me niet te laten beïnvloeden door angsten van anderen, maar de weg naar huis vrij te 'denken'. We zijn eerst rustig een hapje gaan eten met vrienden, daarna bestelde ik een flinke expresso (mijn auto rijdt op benzine, ik op expresso) en vingen we de barre tocht aan. Drie sneeuwstormen onderweg, maar geen meter file. De volgende dag stuurde mijn reisgenoot me een mailtje dat dat bij nader inzien wel een wonder was geweest. Dan glimlach ik dankbaar voor de bevestiging hoe sterk gedachtenkracht en vertrouwen werkzaam zijn als je jezelf niet van de wijs laat brengen door externe omstandigheden, die je proberen te ontregelen.
.
Keer op keer ontregelt de sneeuw het verkeer en dus ook geplande uitstapjes. Zelf was ik precies woensdag in België. Brugge lag er prachtig bij in het wit, Gent was gevaarlijk glad, iedereen sprak over het record aan files en adviseerde ons nog een nachtje te blijven. Vastberaden besloot ik me niet te laten beïnvloeden door angsten van anderen, maar de weg naar huis vrij te 'denken'. We zijn eerst rustig een hapje gaan eten met vrienden, daarna bestelde ik een flinke expresso (mijn auto rijdt op benzine, ik op expresso) en vingen we de barre tocht aan. Drie sneeuwstormen onderweg, maar geen meter file. De volgende dag stuurde mijn reisgenoot me een mailtje dat dat bij nader inzien wel een wonder was geweest. Dan glimlach ik dankbaar voor de bevestiging hoe sterk gedachtenkracht en vertrouwen werkzaam zijn als je jezelf niet van de wijs laat brengen door externe omstandigheden, die je proberen te ontregelen.
.
zaterdag 13 februari 2010
Calvinistische mier
'Calvinistische mier! Je moet zeker voor straf rode mier worden als je in je vorige leven teveel gelummeld heb?' Ineens kom ik deze reactie van mezelf tegen op een gesprek van Piek met een grote mier in het bos. Ik probeer doelgericht door mijn oude mails heen te bladeren om er achter te komen hoeveel kilometers ik in 2009 gemaakt heb, want dat wil de accountant weten. Tien keer heb ik de verleiding weerstaan, maar nu ben ik toch echt afgeleid. Ik laat me door mezelf verleiden een blogje te schrijven, ondanks mijn brave voornemen dat kilometer-varkentje even te wassen.
'Waarom hou je dat nou niet netjes bij in je agenda, Petra?' vraag ik streng aan mezelf. Ik weet het antwoord wel: Er was een periode dat werkelijk alles wat ik in mijn agenda had genoteerd gewoon niet door ging. Je kon het zo gek niet bedenken of het werd afgezegd, iemand was ziek, er kwam iets tussen of er werd opeens ingebroken in mijn auto de avond voor ik naar de Ardennen wilde vertrekken. Het begon met mijn reis naar India: ticket geboekt, koffer klaar, maar geen visum. Ondanks dat Ghandi mij bemoedigend aankeek vanaf vele muren in de ambassade. Misschien vond het universum het nodig dat ik meer bij de dag ging leven. Of dat ik iets anders te doen had.
Korte tijd heb ik het systeem nog gehanteerd om achteraf dingen in mijn agenda te zetten, maar al snel vergat ik dat. Het werd het een gewoonte om gewoon niet te lang vantevoren afspraken te maken. Dan kan je alles onthouden. Terugblikkend kan ik in elk geval concluderen dat het ertoe geleid heeft dat mensen mij in elk geval weten te vinden voor spontane acties. 'Welkom in Tsjechië!' en 'Ga je mee naar een concert in Brugge?' of 'Heb je zin om mee te gaan naar Jordanië?' (Als het binnenkort even stilvalt op mijn weblog zit ik in Petra! En heb ik het niet in mijn agenda gezet.)
Wat in elk geval in een vergevorderd stadium bereikt is, is dat ik me vrij voel. Ik word niet geleefd door mijn agenda! Opvallend is vooral wat er wel doorging. Het regelde en plande zichzelf. Het filmen van bepaalde personen, die regelrecht contact hebben met 'het hogere' (tussen aanhalingstekens, want het is niet hoger, het is om ons heen) zoals de grootmoeders, White Bull, St. Germain, engelen... Er is een plan, ik kan er niet omheen. Er is ook een regisseur en ja, ik heb ook nog wel wat te zeggen, maar ongeveer alleen 'ja, ik doe het.' Of niet en dan ligt de boel plat. Maar godzijdank: Ik ben geen calvinistische rode mier! Hoewel ik me wel herken in 'de grond omwoelen'. Maar mier: Dat kan ook met plezier!
...
'Waarom hou je dat nou niet netjes bij in je agenda, Petra?' vraag ik streng aan mezelf. Ik weet het antwoord wel: Er was een periode dat werkelijk alles wat ik in mijn agenda had genoteerd gewoon niet door ging. Je kon het zo gek niet bedenken of het werd afgezegd, iemand was ziek, er kwam iets tussen of er werd opeens ingebroken in mijn auto de avond voor ik naar de Ardennen wilde vertrekken. Het begon met mijn reis naar India: ticket geboekt, koffer klaar, maar geen visum. Ondanks dat Ghandi mij bemoedigend aankeek vanaf vele muren in de ambassade. Misschien vond het universum het nodig dat ik meer bij de dag ging leven. Of dat ik iets anders te doen had.
Korte tijd heb ik het systeem nog gehanteerd om achteraf dingen in mijn agenda te zetten, maar al snel vergat ik dat. Het werd het een gewoonte om gewoon niet te lang vantevoren afspraken te maken. Dan kan je alles onthouden. Terugblikkend kan ik in elk geval concluderen dat het ertoe geleid heeft dat mensen mij in elk geval weten te vinden voor spontane acties. 'Welkom in Tsjechië!' en 'Ga je mee naar een concert in Brugge?' of 'Heb je zin om mee te gaan naar Jordanië?' (Als het binnenkort even stilvalt op mijn weblog zit ik in Petra! En heb ik het niet in mijn agenda gezet.)
Wat in elk geval in een vergevorderd stadium bereikt is, is dat ik me vrij voel. Ik word niet geleefd door mijn agenda! Opvallend is vooral wat er wel doorging. Het regelde en plande zichzelf. Het filmen van bepaalde personen, die regelrecht contact hebben met 'het hogere' (tussen aanhalingstekens, want het is niet hoger, het is om ons heen) zoals de grootmoeders, White Bull, St. Germain, engelen... Er is een plan, ik kan er niet omheen. Er is ook een regisseur en ja, ik heb ook nog wel wat te zeggen, maar ongeveer alleen 'ja, ik doe het.' Of niet en dan ligt de boel plat. Maar godzijdank: Ik ben geen calvinistische rode mier! Hoewel ik me wel herken in 'de grond omwoelen'. Maar mier: Dat kan ook met plezier!
...
vrijdag 12 februari 2010
Handtas
Vandaag heb ik mijn handtas omgekieperd en een foto gemaakt. Ik was wel benieuwd wat Yoeke erover te vertellen had. Zij 'leest' damestasjes en hun inhoud. En dan krijg je dit:
Een aantal interessante details valt meteen op:
In het zicht zeven pennen. Zo’n vermeerdering van eenzelfde voorwerp duidt op een wezenlijk onderdeel van de draagster van de tas. Misschien doe je iets in de journalistiek of is schrijfwerk op een andere manier een vast onderdeel van je leven. Als dat niet zo is, kan het interessant zijn voor je om even stil te staan bij de vraag wat er nu eigenlijk gezegd moet worden. Als je steeds een communicatiemiddel bij je steekt, is er kennelijk iets wat gecommuniceerd moet worden, maar wat er niet van komt. Wat is dat?
Hm. Het feit dat je autosleutels aan de buitenkant liggen, bij een van de pennen, doet vermoeden dat je toch ‘de wereld in trekt’ via het geschreven woord. Als dat niet zo is, zou je het moeten doen, het past bij je.
Een tweede verdubbeling: de koekjes. Je bent kennelijk iemand die goed voor zichzelf zorgt, gevoed wil worden. Vermoedelijk geldt dat zowel op fysiek als op geestelijk niveau: een leuke cursus of lezing is aan jou wel besteed. Ik vermoed dat je daar impulsief op inschrijft, niet gaat uitrekenen of het nog wel uitkan: er ligt zoveel los geld (groot en klein) in je tas dat ik je ervan verdenk dat je weinig zicht hebt op je financiele situatie. Als je daar geen last van hebt: lekker zo laten. Zou je wel eens wat meer geld willen hebben, koop dan eens een portemonnee. Alles waar je aandacht aan besteedt - en dat doe je met een etuitje of zoiets - wordt groter, dat is een magische wet. Je doet dat dus wel met het ‘thema’ dat in het binnentasje zit, dat elegante paarse tasje. Ik vermoed dat er make-up in zit, omdat ik dat verder niet los zie in je tas.
Behalve dat het 'make-up tasje' mijn portemonnee blijkt te zijn (die ik wel eens vergeet, vandaar wat verstopt losgeld hier en daar) en ik niet zo'n behoefte meer heb aan cursussen of lezingen (behalve om ze te geven of om te filmen als ze boeiend genoeg zijn) is het toch zeer treffend wat er zo uit je tasje komt rollen.
.
Een aantal interessante details valt meteen op:
In het zicht zeven pennen. Zo’n vermeerdering van eenzelfde voorwerp duidt op een wezenlijk onderdeel van de draagster van de tas. Misschien doe je iets in de journalistiek of is schrijfwerk op een andere manier een vast onderdeel van je leven. Als dat niet zo is, kan het interessant zijn voor je om even stil te staan bij de vraag wat er nu eigenlijk gezegd moet worden. Als je steeds een communicatiemiddel bij je steekt, is er kennelijk iets wat gecommuniceerd moet worden, maar wat er niet van komt. Wat is dat?
Hm. Het feit dat je autosleutels aan de buitenkant liggen, bij een van de pennen, doet vermoeden dat je toch ‘de wereld in trekt’ via het geschreven woord. Als dat niet zo is, zou je het moeten doen, het past bij je.
Een tweede verdubbeling: de koekjes. Je bent kennelijk iemand die goed voor zichzelf zorgt, gevoed wil worden. Vermoedelijk geldt dat zowel op fysiek als op geestelijk niveau: een leuke cursus of lezing is aan jou wel besteed. Ik vermoed dat je daar impulsief op inschrijft, niet gaat uitrekenen of het nog wel uitkan: er ligt zoveel los geld (groot en klein) in je tas dat ik je ervan verdenk dat je weinig zicht hebt op je financiele situatie. Als je daar geen last van hebt: lekker zo laten. Zou je wel eens wat meer geld willen hebben, koop dan eens een portemonnee. Alles waar je aandacht aan besteedt - en dat doe je met een etuitje of zoiets - wordt groter, dat is een magische wet. Je doet dat dus wel met het ‘thema’ dat in het binnentasje zit, dat elegante paarse tasje. Ik vermoed dat er make-up in zit, omdat ik dat verder niet los zie in je tas.
Behalve dat het 'make-up tasje' mijn portemonnee blijkt te zijn (die ik wel eens vergeet, vandaar wat verstopt losgeld hier en daar) en ik niet zo'n behoefte meer heb aan cursussen of lezingen (behalve om ze te geven of om te filmen als ze boeiend genoeg zijn) is het toch zeer treffend wat er zo uit je tasje komt rollen.
.
maandag 8 februari 2010
Wonderen
Je kunt op twee manieren leven:
Alsof wonderen niet bestaan of alsof alles een wonder is.
Alsof wonderen niet bestaan of alsof alles een wonder is.
(Albert Einstein)
zondag 7 februari 2010
Liefdevolle kracht
Het Yin-Yang evenwicht in de wereld wordt op dit moment rechtgetrokken. Het is de boodschap van de grootmoeders: Het onderdrukte vrouwelijke aspect, de vrouwelijke kracht (overigens ook in mannen aanwezig) van intuïtie, liefde en ontvangen groeit. En dat gaat gepaard met strubbelingen, soms geweld, tegenkrachten, verzet. Hier valt een heleboel meer over te zeggen, maar ik hou het even op mijn eigen beleving en wat ik zie in mijn omgeving.
Om te overleven kunnen we soms 'needy' gedrag vertonen. Die term heb ik zelf verzonnen, het betekent: Je zwakker voor doen dan je bent, aanhankelijk, aandachtvragend, zielig doen. Daarmee nodig je een ander uit om je te komen redden. En er zijn genoeg anderen die graag de reddersrol op zich nemen. Punt is dat er geen eind aan komt, want als die manier van aandacht krijgen werkt en je maakt er een gewoonte van, maakt het je niet sterker. Integendeel. Je houdt je zwakte in stand.
Dan heb je als tegenhanger het stoere gedrag: niemand kan jou kwetsen, niemand kan je iets vertellen, je timmert er op los met woorden om mensen op hun plek te zetten, onder jou natuurlijk. Mensen die zo hard zijn voor een ander, zijn dat ook voor zichzelf. Ze laten geen zwakheden toe, maar ook geen zachte kracht. Die hardheid is geen kracht. Dat is ook zwakte.
Kracht is wat je uit jezelf haalt, niet wat je aan anderen ontleent. 'Our love is our power,' is de samenvatting van de grootmoeders. Dat is een mooie. Maar onder het mom van liefde hebben velen (vooral vrouwen) zichzelf toch eeuwenlang tekort gedaan. 'Our love' betekent niet: inleveren, jezelf tekort doen, jezelf opofferen, de problemen van een ander op je schouders nemen, je heil bij een ander zoeken, jezelf afhankelijk opstellen, dienstbaar zijn of je aanpassen en ondergeschikt maken. Nee, het betekent leven vanuit je eigen kracht, ook al durf je dat nog niet zo goed. Vandaar al die strubbelingen. Ook met onszelf dus.
De laatste tijd komen me veel, soms heftige relatiestrubbelingen ter ore. Naar mijn idee hebben die alles te maken met dit veranderende evenwicht. De strijd in onszelf is de strijd om ons heen, denk ik. Zowel vrouwen als mannen zijn op zoek naar hun nieuwe rol. Het is voor mij van een afstandje veel makkelijker om er iets zinnigs over te zeggen dan voor de man of vrouw die zich midden in zo'n crisis bevindt. 'Blijf bij jezelf,' zou ik zeggen. Elk conflict vraagt erom naar jezelf te kijken in plaats van naar de ander. Denk vooral niet dat je de ander moet veranderen of helpen, verwijten of bekritiseren. Verander je eigen houding, daar bereik je meer mee. (Zie Byron Katie)
'Schuld is een kunstmatige emotie, een idee dat door mensen is bedacht om macht over anderen te hebben,' zegt White Bull. Dus voel je niet schuldig als je je eigen weg gaat en je eigen missie volgt. Liefdevol en sterk. Het misplaatste schuldgevoel (of verantwoordelijkheidsgevoel) komt voort uit angst dat we niet op eigen benen kunnen staan.
Wat je het beste kunt doen in elke situatie is uitgaan van de ideale situatie, want daarmee nodig je 'm uit. Richt je aandacht op het beste in jezelf en het beste in de ander. Dat is pas liefdevol! Zie de oplossing voor je, stel je vooral voor hoe je het graag zou willen hebben. Hou dat harmonieuze beeld voor ogen en handel daar alvast naar. Dus benadruk vooral niet de zwakke kanten van jezelf en de ander, want daarmee worden ze erger en je houdt ze in stand. Zie het mooiste in de ander, dan haal je ook het mooiste uit jezelf.
Je kunt voor jezelf en voor ieder ander veel meer betekenen als je hem of haar en jezelf niet ziet als slachtoffer, zwak of problematisch. Maar als de mooie, ware, zuivere Zelf die daarachter schuilt. Als je die aanspreekt, komt die ook tevoorschijn.
Misschien moet je een beetje geduld betrachten om dit proces te laten plaatsvinden, laat je dan in de tussentijd vooral niet van de wijs brengen door allerlei angsten en onzekerheid. Vertrouw!
.
Om te overleven kunnen we soms 'needy' gedrag vertonen. Die term heb ik zelf verzonnen, het betekent: Je zwakker voor doen dan je bent, aanhankelijk, aandachtvragend, zielig doen. Daarmee nodig je een ander uit om je te komen redden. En er zijn genoeg anderen die graag de reddersrol op zich nemen. Punt is dat er geen eind aan komt, want als die manier van aandacht krijgen werkt en je maakt er een gewoonte van, maakt het je niet sterker. Integendeel. Je houdt je zwakte in stand.
Dan heb je als tegenhanger het stoere gedrag: niemand kan jou kwetsen, niemand kan je iets vertellen, je timmert er op los met woorden om mensen op hun plek te zetten, onder jou natuurlijk. Mensen die zo hard zijn voor een ander, zijn dat ook voor zichzelf. Ze laten geen zwakheden toe, maar ook geen zachte kracht. Die hardheid is geen kracht. Dat is ook zwakte.
Kracht is wat je uit jezelf haalt, niet wat je aan anderen ontleent. 'Our love is our power,' is de samenvatting van de grootmoeders. Dat is een mooie. Maar onder het mom van liefde hebben velen (vooral vrouwen) zichzelf toch eeuwenlang tekort gedaan. 'Our love' betekent niet: inleveren, jezelf tekort doen, jezelf opofferen, de problemen van een ander op je schouders nemen, je heil bij een ander zoeken, jezelf afhankelijk opstellen, dienstbaar zijn of je aanpassen en ondergeschikt maken. Nee, het betekent leven vanuit je eigen kracht, ook al durf je dat nog niet zo goed. Vandaar al die strubbelingen. Ook met onszelf dus.
De laatste tijd komen me veel, soms heftige relatiestrubbelingen ter ore. Naar mijn idee hebben die alles te maken met dit veranderende evenwicht. De strijd in onszelf is de strijd om ons heen, denk ik. Zowel vrouwen als mannen zijn op zoek naar hun nieuwe rol. Het is voor mij van een afstandje veel makkelijker om er iets zinnigs over te zeggen dan voor de man of vrouw die zich midden in zo'n crisis bevindt. 'Blijf bij jezelf,' zou ik zeggen. Elk conflict vraagt erom naar jezelf te kijken in plaats van naar de ander. Denk vooral niet dat je de ander moet veranderen of helpen, verwijten of bekritiseren. Verander je eigen houding, daar bereik je meer mee. (Zie Byron Katie)
'Schuld is een kunstmatige emotie, een idee dat door mensen is bedacht om macht over anderen te hebben,' zegt White Bull. Dus voel je niet schuldig als je je eigen weg gaat en je eigen missie volgt. Liefdevol en sterk. Het misplaatste schuldgevoel (of verantwoordelijkheidsgevoel) komt voort uit angst dat we niet op eigen benen kunnen staan.
Wat je het beste kunt doen in elke situatie is uitgaan van de ideale situatie, want daarmee nodig je 'm uit. Richt je aandacht op het beste in jezelf en het beste in de ander. Dat is pas liefdevol! Zie de oplossing voor je, stel je vooral voor hoe je het graag zou willen hebben. Hou dat harmonieuze beeld voor ogen en handel daar alvast naar. Dus benadruk vooral niet de zwakke kanten van jezelf en de ander, want daarmee worden ze erger en je houdt ze in stand. Zie het mooiste in de ander, dan haal je ook het mooiste uit jezelf.
Je kunt voor jezelf en voor ieder ander veel meer betekenen als je hem of haar en jezelf niet ziet als slachtoffer, zwak of problematisch. Maar als de mooie, ware, zuivere Zelf die daarachter schuilt. Als je die aanspreekt, komt die ook tevoorschijn.
Misschien moet je een beetje geduld betrachten om dit proces te laten plaatsvinden, laat je dan in de tussentijd vooral niet van de wijs brengen door allerlei angsten en onzekerheid. Vertrouw!
.
Innerlijke partner
Vind je innerlijke partner en ontdek dat dat de beste relatie is die je maar kunt hebben. Al je relaties zullen verbeteren en je voelt je nooit eenzaam. Veel mensen weten niet dat ze de ideale partner in zichzelf hebben wonen. Ze zoeken ver weg wat dichtbij is.
Ooit zei iemand tegen mij: je moet op zoek naar je innerlijke kind. Die term had ik wel vaker gehoord, maar nooit zo goed begrepen. Ik vermoed dat ermee bedoeld wordt dat je teruggaat naar de dromen en verlangens die je als kind had. Maar het kan ook zijn dat je het gekwetste kind in jezelf bij de hand neemt, begrijpt, troost en gerust stelt, zodat het meer vertrouwen krijgt.
Voor je innerlijke partner ben je zelf het kind dat gesteund wordt op z'n weg naar volwassenheid, zodat je als volwaardige partner van jezelf en anderen in het leven kunt staan.
.
Ooit zei iemand tegen mij: je moet op zoek naar je innerlijke kind. Die term had ik wel vaker gehoord, maar nooit zo goed begrepen. Ik vermoed dat ermee bedoeld wordt dat je teruggaat naar de dromen en verlangens die je als kind had. Maar het kan ook zijn dat je het gekwetste kind in jezelf bij de hand neemt, begrijpt, troost en gerust stelt, zodat het meer vertrouwen krijgt.
Voor je innerlijke partner ben je zelf het kind dat gesteund wordt op z'n weg naar volwassenheid, zodat je als volwaardige partner van jezelf en anderen in het leven kunt staan.
.
zaterdag 6 februari 2010
Gedachte-afbakening
Een nieuw begrip doet z'n intrede, via een marter: gedachte-afbakening.
Gezien mijn eigen muizen-ervaring, gecombineerd met de wetenschap van gedachtenkracht versta ik het zo: Je kunt dus in gedachten je terrein afbakenen. In gedachten de muizen wegsturen. In gedachten de buren dimmen en (waarom niet?) je bankrekening flink aanvullen. Want als je kunt afbakenen kun je toch ook aanvullen? In gedachten publiceer ik alvast mijn boeken, vertaald en wel stuur ik ze de wereld door.
Weet je wat, zo kan ik ook veel gemakkelijker mijn kantoor opruimen. Weg met al die stapels, ik denk ze gewoon vast bij het oud papier. Nu ik toch bezig ben, mijn strandhuisje... waar zal ik dat eens neerzetten? Ergens waar het altijd mooi weer is natuurlijk. Het maak niet uit hoe ver weg, in gedachten vlieg ik er zo naartoe!
Weer een nieuw begrip: gedachte-aanvulling. Nog leuker!
Zo kunnen we dus ook vrede bewerkstelligen, mensen beter denken, van boeven nobele idealisten maken en... verzin het, want het is de moeite waard!
.
Gezien mijn eigen muizen-ervaring, gecombineerd met de wetenschap van gedachtenkracht versta ik het zo: Je kunt dus in gedachten je terrein afbakenen. In gedachten de muizen wegsturen. In gedachten de buren dimmen en (waarom niet?) je bankrekening flink aanvullen. Want als je kunt afbakenen kun je toch ook aanvullen? In gedachten publiceer ik alvast mijn boeken, vertaald en wel stuur ik ze de wereld door.
Weet je wat, zo kan ik ook veel gemakkelijker mijn kantoor opruimen. Weg met al die stapels, ik denk ze gewoon vast bij het oud papier. Nu ik toch bezig ben, mijn strandhuisje... waar zal ik dat eens neerzetten? Ergens waar het altijd mooi weer is natuurlijk. Het maak niet uit hoe ver weg, in gedachten vlieg ik er zo naartoe!
Weer een nieuw begrip: gedachte-aanvulling. Nog leuker!
Zo kunnen we dus ook vrede bewerkstelligen, mensen beter denken, van boeven nobele idealisten maken en... verzin het, want het is de moeite waard!
.
Bescherming
In de eerste periode dat ik me verdiepte in en verbaasde over gedachtenkracht, vroeg ik me af waarom er zo'n vertraging in zat. Waarom manifesteert het zich niet onmiddellijk? Soms wel, vaak niet. Het antwoord kwam in een droom. (Vorige keer vroeg iemand me 'hoe doe je dat, zulke dromen?' Ik heb geen idee. Stel jezelf een vraag en het antwoord komt. Soms in een droom, soms op een andere manier.)
In die tijd droomde ik dat alles wat ik dacht onmiddellijk gebeurde. Nou, ik kan je vertellen, dat is niet bij te houden. Je hebt geen mogelijkheid om je gedachten te corrigeren. Mijn oma was opeens op bezoek, de koffie was meteen klaar. Dat was allemaal niet zo erg natuurlijk. Maar er was ook een weg en ik zag een klein autootje voor een hele grote bus rijden. Ik dacht: Ojee, straks ziet die bus die auto niet... En jawel, de bus reed zo over het kleine autootje heen. Ik schrok wakker en begreep hoe wij dus beschermd worden tegen onze eigen gedachten door de vertraging die erin zit. Maar er is nog iets moois aan het systeem van gedachtenkracht: positieve wensen hebben veel meer kracht dan negatieve. Negatieve wensen (bewust of onbewust) staan weliswaar de positieve flink in de weg, maar ze hebben niet meer kracht. Let maar eens op hoeveel makkelijker alles gaat als je vrolijk bent en je geen zorgen maakt.
Vandaar dat mensen als Byron Katie en Mireille Mettes in mijn ogen goud waard zijn. Ze geven ons methodes kado om die ondermijnende krachten, waarvan we ons niet bewust zijn, te teckelen.
.
In die tijd droomde ik dat alles wat ik dacht onmiddellijk gebeurde. Nou, ik kan je vertellen, dat is niet bij te houden. Je hebt geen mogelijkheid om je gedachten te corrigeren. Mijn oma was opeens op bezoek, de koffie was meteen klaar. Dat was allemaal niet zo erg natuurlijk. Maar er was ook een weg en ik zag een klein autootje voor een hele grote bus rijden. Ik dacht: Ojee, straks ziet die bus die auto niet... En jawel, de bus reed zo over het kleine autootje heen. Ik schrok wakker en begreep hoe wij dus beschermd worden tegen onze eigen gedachten door de vertraging die erin zit. Maar er is nog iets moois aan het systeem van gedachtenkracht: positieve wensen hebben veel meer kracht dan negatieve. Negatieve wensen (bewust of onbewust) staan weliswaar de positieve flink in de weg, maar ze hebben niet meer kracht. Let maar eens op hoeveel makkelijker alles gaat als je vrolijk bent en je geen zorgen maakt.
Vandaar dat mensen als Byron Katie en Mireille Mettes in mijn ogen goud waard zijn. Ze geven ons methodes kado om die ondermijnende krachten, waarvan we ons niet bewust zijn, te teckelen.
.
vrijdag 5 februari 2010
The Work
Byron Katie, The Work:
Als je jezelf wilt leren kennen, schrijf dan eens over een ander.
1) Op wie ben je boos, in wie ben je teleurgesteld, aan wie erger je je, welk gedrag van een ander stemt je treurig en waarom? Schrijf eens op welk gedrag je van een ander niet bevalt.
2) Hoe wil je dat die ander verandert? Wat wil je dat deze persoon doet?
3) Wat zou die ander moeten doen of niet moeten doen? Moeten voelen, denken, zijn? Wat zou jouw advies zijn voor die ander?
4) Wat zou hij/zij moeten doen om jou gelukkig te maken?
5) Wat denk jij over die persoon? Maak een lijst.
6) Wat wil je nooit meer meemaken met diegene?
Als je klaar bent, kijk dan eens goed naar je antwoorden en stel jezelf de vraag:
Is het waar? Weet je zeker dat het waar is?
Hoe reageer jij als je gelooft dat het waar is?
Wie zou je zijn zonder die gedachte?
Dan zijn we toe aan deel 3: Het omdraaien.
Keer elk antwoord op de eerste 5 vragen eens op drie manieren (!) om.
Als je eerste antwoord bijvoorbeeld was 'P. begrijpt mij niet' maak je ervan:
1) 'P. begrijpt mij wel.'
2) 'Ik begrijp P. niet.'
3) 'Ik begrijp mezelf niet'
Ga creatief aan de slag met omdraaien. Het relativeert en laat je onverwachte aspecten van je eigen reacties op anderen zien. Probeer minimaal drie voorbeelden te vinden van omdraaïngen, die waar zijn. En kijk eens hoe anders dat opeens voelt.
Als het je lukt om op deze manier in je eigen spiegel te kijken, hoef je je niet meer bezig te houden met het veranderen van de wereld om je heen. Dan kom je er achter dat de wereld om je heen eenvoudigweg een projectie is van jouw eigen gedachten. Byron Katie: 'Als ik jou onaardig vindt, ben ik zelf onaardig. Als ik jou egoïstisch vind, ben ik dat zelf. Wees het medicijn dat jij anderen voorschrijft.'
Nog een voorbeeld: 'P. zou mij moeten begrijpen' kan je omdraaien in: 'P. hoeft mij niet te begrijpen' of: 'Ik zou P. moeten begrijpen' of: 'Ik zou mezelf moeten begrijpen.'
De antwoorden op vraag 6 verander je door in te vullen: "Ik kijk ernaar uit om..." Hee, dat is raar. Ik kijk ernaar uit om dat weer mee te maken wat ik nooit meer mee wilde maken? Ik keer even terug naar de website van Byron Katie om te zien waarom. Ah, omdat we niet meer bang zijn voor de confrontaties, maar ze aangaan. We weten nu dat alles ons een mooie kans biedt met onszelf aan de slag te gaan. 'Je bent niet klaar voordat je je vijand als vriend kan zien.'
Met dank aan Peter de Kock voor de verwijzing naar Byron Katie op zijn blog. Het sluit mooi aan op het thema 'stop het slachtofferschap, neem verantwoordelijkheid.'
Zie ook: Vier Vragen
.
Als je jezelf wilt leren kennen, schrijf dan eens over een ander.
1) Op wie ben je boos, in wie ben je teleurgesteld, aan wie erger je je, welk gedrag van een ander stemt je treurig en waarom? Schrijf eens op welk gedrag je van een ander niet bevalt.
2) Hoe wil je dat die ander verandert? Wat wil je dat deze persoon doet?
3) Wat zou die ander moeten doen of niet moeten doen? Moeten voelen, denken, zijn? Wat zou jouw advies zijn voor die ander?
4) Wat zou hij/zij moeten doen om jou gelukkig te maken?
5) Wat denk jij over die persoon? Maak een lijst.
6) Wat wil je nooit meer meemaken met diegene?
Als je klaar bent, kijk dan eens goed naar je antwoorden en stel jezelf de vraag:
Is het waar? Weet je zeker dat het waar is?
Hoe reageer jij als je gelooft dat het waar is?
Wie zou je zijn zonder die gedachte?
Dan zijn we toe aan deel 3: Het omdraaien.
Keer elk antwoord op de eerste 5 vragen eens op drie manieren (!) om.
Als je eerste antwoord bijvoorbeeld was 'P. begrijpt mij niet' maak je ervan:
1) 'P. begrijpt mij wel.'
2) 'Ik begrijp P. niet.'
3) 'Ik begrijp mezelf niet'
Ga creatief aan de slag met omdraaien. Het relativeert en laat je onverwachte aspecten van je eigen reacties op anderen zien. Probeer minimaal drie voorbeelden te vinden van omdraaïngen, die waar zijn. En kijk eens hoe anders dat opeens voelt.
Als het je lukt om op deze manier in je eigen spiegel te kijken, hoef je je niet meer bezig te houden met het veranderen van de wereld om je heen. Dan kom je er achter dat de wereld om je heen eenvoudigweg een projectie is van jouw eigen gedachten. Byron Katie: 'Als ik jou onaardig vindt, ben ik zelf onaardig. Als ik jou egoïstisch vind, ben ik dat zelf. Wees het medicijn dat jij anderen voorschrijft.'
Nog een voorbeeld: 'P. zou mij moeten begrijpen' kan je omdraaien in: 'P. hoeft mij niet te begrijpen' of: 'Ik zou P. moeten begrijpen' of: 'Ik zou mezelf moeten begrijpen.'
De antwoorden op vraag 6 verander je door in te vullen: "Ik kijk ernaar uit om..." Hee, dat is raar. Ik kijk ernaar uit om dat weer mee te maken wat ik nooit meer mee wilde maken? Ik keer even terug naar de website van Byron Katie om te zien waarom. Ah, omdat we niet meer bang zijn voor de confrontaties, maar ze aangaan. We weten nu dat alles ons een mooie kans biedt met onszelf aan de slag te gaan. 'Je bent niet klaar voordat je je vijand als vriend kan zien.'
Met dank aan Peter de Kock voor de verwijzing naar Byron Katie op zijn blog. Het sluit mooi aan op het thema 'stop het slachtofferschap, neem verantwoordelijkheid.'
Zie ook: Vier Vragen
.
woensdag 3 februari 2010
Verantwoordelijkheid
Dit bedoel ik bijvoorbeeld. Stop het slachtofferschap, neem verantwoordelijkheid.
Zoals dit meisje het lef had de wereld toe te spreken:
Zoals dit meisje het lef had de wereld toe te spreken:
Stop het slachtofferschap
Stop het slachtofferschap!
Eerlijk gezegd ben ik al drie keer met dit bericht begonnen en kwam ik steeds niet verder dan deze zin. Hij wil mijn hoofd niet uit. Hij ploept al minstens drie dagen steeds tevoorschijn en verheldert mijn blik op de wereld inclusief mijzelf. Maar hoe leg ik het uit? Mijn lezerspubliek is bepaald niet achterlijk, dus misschien kan ik het hierbij laten? Stop het slachtofferschap, denk er eens over na!
.
Eerlijk gezegd ben ik al drie keer met dit bericht begonnen en kwam ik steeds niet verder dan deze zin. Hij wil mijn hoofd niet uit. Hij ploept al minstens drie dagen steeds tevoorschijn en verheldert mijn blik op de wereld inclusief mijzelf. Maar hoe leg ik het uit? Mijn lezerspubliek is bepaald niet achterlijk, dus misschien kan ik het hierbij laten? Stop het slachtofferschap, denk er eens over na!
.
dinsdag 2 februari 2010
MIR-methode (3)
De MIR-methode werkt zelfs als je berg administratie te verstouwen hebt. Gisteren liep ik eerst nog even stuk op al die weinig boeiende materie van bonnetjes en belastingen. Vandaag ging ik goed gewapend tegen alle valkuilen de berg opnieuw te lijf en met succes. Ik had er wat 'vreugde, plezier en discipline' ingeaaid met de MIR.
Alle variaties op de MIR zijn mogelijk, zegt Mireille, als je daarnaast maar het rijtje van 9 blijft doen. Daar zit namelijk een samenhang in en als je die eruit haalt kan het scheef lopen. Binnenkort verschijnt haar boek over de MIR-methode, waarin de werking nader verklaard wordt. Maar hier alvast de belangrijkste vragen beantwoord:
* Hoe lang moet je de MIR-Methode volhouden?
Het is het beste als je het minimaal 4 weken doet, 2 keer per dag.
* Is het erg als ik het een keer een dag vergeet?
Nee, dat is geen enkel punt. Gewoon weer oppakken. Ook als je het meer dan één dag vergeet. Als je de MIR-Methode helemaal vergeet te doen, kan het zijn dat je er mee klaar bent.
* Is het het beste als ik de MIR-methode 's ochtends en 's avonds doe?
Dat maakt niet uit. Je kunt het verspreiden over de dag, maar je mag het ook meteen 2 keer achter elkaar doen. Wanneer je er moe van wordt, is het 't handigst om het 's avonds in bed te doen, zodat je daarna meteen kunt gaan slapen.
* Kan ik ook aan de binnenkant van mijn hand aaien?
Ja, het blijkt dat veel mensen dezelfde resultaten boeken wanneer ze de binnenkant van hun hand aaien. Ook de richting van het aaien is niet van belang; het werkt altijd. Een meisje van zes jaar aait zichzelf altijd over de wang. Ook dat werkt. Het heeft de voorkeur om huid op huid te werken, dus niet over je kleren heen.
* Volgens mij hoef ik niet alle negen stappen te doen. Kan dat ook?
De onderdelen van de MIR-Methode hangen met elkaar samen en het is van belang dat je ze als geheel behandelt. Sommige mensen focussen zich op een aantal van de stappen. Daarmee ruk je de MIR uit z’n verband en krijg je ‘scheefgroei’. Je activeert dan bijvoorbeeld wel je hormoonsysteem, maar laat je lichaam niet nieuwe hormonen aanmaken met behulp van stap 5: tekorten aanvullen. Dan werkt de MIR-Methode niet zoals het bedoeld is. Sommige mensen denken dat ze al los zijn van hun vader of moeder en slaan daardoor die stap over. Het gevolg is dat je lichaam de andere stappen in werking stelt, veel daarmee oplost, in evenwicht brengt en aanvult, waardoor het nog altijd vastzitten aan vader of moeder juist extra sterk op de voorgrond treedt en ongemakkelijk wordt. Je kunt dan bijvoorbeeld heel kriegel worden van je eigen partner, of een collega, omdat ze je onbewust herinneren aan je vader of moeder. Doe voor de zekerheid altijd alle stappen.
* Ik krijg vooral klachten, is dat wel goed?
Ja, het is vrij normaal als je klachten krijgt. Je lichaam gaat een heleboel processen tegelijk in gang zetten en dat kan je voelen. Als je het te zwaar vindt, ga dan terug naar alleen stap 5 en 7. Als dat nog te zwaar is, laat je dan begeleiden door een van de therapeuten die bekend is met de MIR-Methode.
* Ik ben alleen maar moe sinds het doen van de MIR-Methode. Is dat wel goed?
Er zijn al mensen geweest, bij wie een jarenlange moeheid werd losgetrokken door de MIR-Methode. Het kan zijn dat je al jaren op je tenen loopt, en dat je lichaam dat nu aangeeft. Gewoon de 4 weken doorgaan. Luister naar je lichaam. Als die om rust schreeuwt, hoef je je lichaam alleen maar die rust te gunnen.
* Hoe behandel ik mijn huisdier?
Aai je huisdier over z'n rug, terwijl je de zinnen hardop zegt. Als je dier wegloopt, is dat vaak een teken dat het niet wil. Respecteer dat dan en probeer het een ander moment opnieuw. (De meeste dieren gaan er lekker voor liggen.) Als je je dier wilt behandelen, maar je kunt het niet aanraken, dan aai je je eigen hand als vervanging voor je dier. Noem dan eerst de naam van het dier en daarna de zin die je moet doen: "Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad. Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad, Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad." De hele MIR-Methode is van toepassing op dieren. Vader en moeder staan vaak symbool voor de baasjes van het dier. Ook dieren kunnen een missie hebben.
Voor meer informatie, zie: de MIR-methode
Alle variaties op de MIR zijn mogelijk, zegt Mireille, als je daarnaast maar het rijtje van 9 blijft doen. Daar zit namelijk een samenhang in en als je die eruit haalt kan het scheef lopen. Binnenkort verschijnt haar boek over de MIR-methode, waarin de werking nader verklaard wordt. Maar hier alvast de belangrijkste vragen beantwoord:
* Hoe lang moet je de MIR-Methode volhouden?
Het is het beste als je het minimaal 4 weken doet, 2 keer per dag.
* Is het erg als ik het een keer een dag vergeet?
Nee, dat is geen enkel punt. Gewoon weer oppakken. Ook als je het meer dan één dag vergeet. Als je de MIR-Methode helemaal vergeet te doen, kan het zijn dat je er mee klaar bent.
* Is het het beste als ik de MIR-methode 's ochtends en 's avonds doe?
Dat maakt niet uit. Je kunt het verspreiden over de dag, maar je mag het ook meteen 2 keer achter elkaar doen. Wanneer je er moe van wordt, is het 't handigst om het 's avonds in bed te doen, zodat je daarna meteen kunt gaan slapen.
* Kan ik ook aan de binnenkant van mijn hand aaien?
Ja, het blijkt dat veel mensen dezelfde resultaten boeken wanneer ze de binnenkant van hun hand aaien. Ook de richting van het aaien is niet van belang; het werkt altijd. Een meisje van zes jaar aait zichzelf altijd over de wang. Ook dat werkt. Het heeft de voorkeur om huid op huid te werken, dus niet over je kleren heen.
* Volgens mij hoef ik niet alle negen stappen te doen. Kan dat ook?
De onderdelen van de MIR-Methode hangen met elkaar samen en het is van belang dat je ze als geheel behandelt. Sommige mensen focussen zich op een aantal van de stappen. Daarmee ruk je de MIR uit z’n verband en krijg je ‘scheefgroei’. Je activeert dan bijvoorbeeld wel je hormoonsysteem, maar laat je lichaam niet nieuwe hormonen aanmaken met behulp van stap 5: tekorten aanvullen. Dan werkt de MIR-Methode niet zoals het bedoeld is. Sommige mensen denken dat ze al los zijn van hun vader of moeder en slaan daardoor die stap over. Het gevolg is dat je lichaam de andere stappen in werking stelt, veel daarmee oplost, in evenwicht brengt en aanvult, waardoor het nog altijd vastzitten aan vader of moeder juist extra sterk op de voorgrond treedt en ongemakkelijk wordt. Je kunt dan bijvoorbeeld heel kriegel worden van je eigen partner, of een collega, omdat ze je onbewust herinneren aan je vader of moeder. Doe voor de zekerheid altijd alle stappen.
* Ik krijg vooral klachten, is dat wel goed?
Ja, het is vrij normaal als je klachten krijgt. Je lichaam gaat een heleboel processen tegelijk in gang zetten en dat kan je voelen. Als je het te zwaar vindt, ga dan terug naar alleen stap 5 en 7. Als dat nog te zwaar is, laat je dan begeleiden door een van de therapeuten die bekend is met de MIR-Methode.
* Ik ben alleen maar moe sinds het doen van de MIR-Methode. Is dat wel goed?
Er zijn al mensen geweest, bij wie een jarenlange moeheid werd losgetrokken door de MIR-Methode. Het kan zijn dat je al jaren op je tenen loopt, en dat je lichaam dat nu aangeeft. Gewoon de 4 weken doorgaan. Luister naar je lichaam. Als die om rust schreeuwt, hoef je je lichaam alleen maar die rust te gunnen.
* Hoe behandel ik mijn huisdier?
Aai je huisdier over z'n rug, terwijl je de zinnen hardop zegt. Als je dier wegloopt, is dat vaak een teken dat het niet wil. Respecteer dat dan en probeer het een ander moment opnieuw. (De meeste dieren gaan er lekker voor liggen.) Als je je dier wilt behandelen, maar je kunt het niet aanraken, dan aai je je eigen hand als vervanging voor je dier. Noem dan eerst de naam van het dier en daarna de zin die je moet doen: "Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad. Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad, Vlekkie, optimaliseer je zuurgraad." De hele MIR-Methode is van toepassing op dieren. Vader en moeder staan vaak symbool voor de baasjes van het dier. Ook dieren kunnen een missie hebben.
Voor meer informatie, zie: de MIR-methode
Een berg verzetten
"De mens die een berg verzet begint met het verplaatsen van kleine steentjes."
William Faulkner (1897 - 1962), auteur en Nobelprijswinnaar
William Faulkner (1897 - 1962), auteur en Nobelprijswinnaar
Deze bemoedigende tekst komt de brievenbus inrollen en hij is aan het goede adres. Al die kleine steentjes zie ik soms over het hoofd, omdat de berg nog niet verzet is. De berg, die ik zo nodig moet verzetten, is het geen onbegonnen werk? Daar moet ik helemaal niet over nadenken, want er zijn talloze redenen om je te laten ontmoedigen. Als ik ze zelf niet bedenk, zijn er genoeg anderen die ze komen aandragen. De enige reden dat de berg nog niet is verzet, is dat ik me daar teveel van aangetrokken heb. Kijk liever naar al die steentjes, die al verplaatst zijn. En zeg nou zelf: Als je van de een op de andere dag een hele berg verzet, zou dat toch nooit een stevige berg kunnen zijn?
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
