Horloge

Even een verhaaltje van iemand anders. Marijke (70) stuurde me dit toe, geïnspireerd door het verhaal over mijn agenda:

Het polshorloge dat ik altijd droeg, bleef op een gegeven moment stilstaan. Nou ja, dan maar even niet de tijd weten. De wereld draaide gewoon door.
Omdat wij zelf een bedrijf hadden was het toch wel gemakkelijk om een tijdklokje te hebben. Dus kreeg ik een nieuw horloge, aan een ketting om mijn nek(je). Nou je raadt het al, het deed geen tik voor mij. Terug naar de winkel, nieuwe batterij erin. Het horloge deed geen tik voor mij. 'Vreemd,' zei de mevrouw na verschillende pogingen om de klok aan de tik te krijgen. Ze heeft me wekenlang aan zien komen met mijn klokje. Ik vond eerst ook nog dat ik recht had op een normaal lopend horloge. Ik had er voor betaald toch?
Wel, zij heeft het gedragen, een lange week. Niks aan de hand, ze keek me heel vreemd aan. Op de vraag of dit meer gebeurde gaf ze toe, dat het heel soms voorkwam. Het horloge bleef prompt stil staan bij mij, het wilde voor Jan en Alleman de tijd laten weten en niet aan mij.
Het ligt nu in een doosje in de la. Werkeloos en ik draag al vele vele jaren geen horloge meer. Ik kom overal op tijd, nooit ergens te laat en wat dan ook nog?
De wereld draait gewoon door, wij hebben de tijd uitgevonden. De mens heeft altijd verschrikkelijke haast…..
En voor iedereen is het op dezelfde tijd 12.00 uur. Mijn maag vertelt mij steeds wel dat het tijd is om te eten en als ik zin in koffie heb dan maak ik dat. Heel simpel.

Ja, het is wel bijzonder hoe dat dus soms voor ons geregeld wordt. Ik draag ook al jaren geen horloge meer. En okee, soms glipt de tijd je dan wel eens door de vingers. Maar het is inderdaad vergelijkbaar met de vrijheid van een agenda, die niet volgeboekt zit!

.