Liefdevolle kracht

Het Yin-Yang evenwicht in de wereld wordt op dit moment rechtgetrokken. Het is de boodschap van de grootmoeders: Het onderdrukte vrouwelijke aspect, de vrouwelijke kracht (overigens ook in mannen aanwezig) van intuïtie, liefde en ontvangen groeit. En dat gaat gepaard met strubbelingen, soms geweld, tegenkrachten, verzet. Hier valt een heleboel meer over te zeggen, maar ik hou het even op mijn eigen beleving en wat ik zie in mijn omgeving.

Om te overleven kunnen we soms 'needy' gedrag vertonen. Die term heb ik zelf verzonnen, het betekent: Je zwakker voor doen dan je bent, aanhankelijk, aandachtvragend, zielig doen. Daarmee nodig je een ander uit om je te komen redden. En er zijn genoeg anderen die graag de reddersrol op zich nemen. Punt is dat er geen eind aan komt, want als die manier van aandacht krijgen werkt en je maakt er een gewoonte van, maakt het je niet sterker. Integendeel. Je houdt je zwakte in stand.
Dan heb je als tegenhanger het stoere gedrag: niemand kan jou kwetsen, niemand kan je iets vertellen, je timmert er op los met woorden om mensen op hun plek te zetten, onder jou natuurlijk. Mensen die zo hard zijn voor een ander, zijn dat ook voor zichzelf. Ze laten geen zwakheden toe, maar ook geen zachte kracht. Die hardheid is geen kracht. Dat is ook zwakte.

Kracht is wat je uit jezelf haalt, niet wat je aan anderen ontleent. 'Our love is our power,' is de samenvatting van de grootmoeders. Dat is een mooie. Maar onder het mom van liefde hebben velen (vooral vrouwen) zichzelf toch eeuwenlang tekort gedaan. 'Our love' betekent niet: inleveren, jezelf tekort doen, jezelf opofferen, de problemen van een ander op je schouders nemen, je heil bij een ander zoeken, jezelf afhankelijk opstellen, dienstbaar zijn of je aanpassen en ondergeschikt maken. Nee, het betekent leven vanuit je eigen kracht, ook al durf je dat nog niet zo goed. Vandaar al die strubbelingen. Ook met onszelf dus.

De laatste tijd komen me veel, soms heftige relatiestrubbelingen ter ore. Naar mijn idee hebben die alles te maken met dit veranderende evenwicht. De strijd in onszelf is de strijd om ons heen, denk ik. Zowel vrouwen als mannen zijn op zoek naar hun nieuwe rol. Het is voor mij van een afstandje veel makkelijker om er iets zinnigs over te zeggen dan voor de man of vrouw die zich midden in zo'n crisis bevindt. 'Blijf bij jezelf,' zou ik zeggen. Elk conflict vraagt erom naar jezelf te kijken in plaats van naar de ander. Denk vooral niet dat je de ander moet veranderen of helpen, verwijten of bekritiseren. Verander je eigen houding, daar bereik je meer mee. (Zie Byron Katie)
'Schuld is een kunstmatige emotie, een idee dat door mensen is bedacht om macht over anderen te hebben,' zegt White Bull. Dus voel je niet schuldig als je je eigen weg gaat en je eigen missie volgt. Liefdevol en sterk. Het misplaatste schuldgevoel (of verantwoordelijkheidsgevoel) komt voort uit angst dat we niet op eigen benen kunnen staan.

Wat je het beste kunt doen in elke situatie is uitgaan van de ideale situatie, want daarmee nodig je 'm uit. Richt je aandacht op het beste in jezelf en het beste in de ander. Dat is pas liefdevol! Zie de oplossing voor je, stel je vooral voor hoe je het graag zou willen hebben. Hou dat harmonieuze beeld voor ogen en handel daar alvast naar. Dus benadruk vooral niet de zwakke kanten van jezelf en de ander, want daarmee worden ze erger en je houdt ze in stand. Zie het mooiste in de ander, dan haal je ook het mooiste uit jezelf.

Je kunt voor jezelf en voor ieder ander veel meer betekenen als je hem of haar en jezelf niet ziet als slachtoffer, zwak of problematisch. Maar als de mooie, ware, zuivere Zelf die daarachter schuilt. Als je die aanspreekt, komt die ook tevoorschijn.

Misschien moet je een beetje geduld betrachten om dit proces te laten plaatsvinden, laat je dan in de tussentijd vooral niet van de wijs brengen door allerlei angsten en onzekerheid. Vertrouw!

.