Cortez (vervolg op buurman en poes)

Diana stuurt een foto van de oude poes Cortez met het volgende bericht: Na zijn opleving zaterdag was hij zondagochtend weer slecht. We zijn maandagavond weer naar de buurman geweest en die heeft toen vooral zijn koppie vastgehouden. Daarna was hij weer wat rustiger maar dinsdagavond liep hij weer slecht en gisterochtend tilde hij zijn kop niet eens op toen ik brokjes in zijn bak deed. Omdat ie zo snel achteruit ging, wilde ik hem dat geen heel weekend meer aandoen en heb bij de dierenarts gevraagd wanneer we daar terecht konden. Vrijdagavond leek mij de beste optie omdat Joanne het dan in het weekend een beetje kan verwerken. Maar gisteravond was Cortez ineens weer een stuk beter: goed lopen, lekker knorren en ook vanochtend kijkt-ie weer helder uit zijn ogen. Ik weet niet meer wat ik nu moet doen. Werkt het door wat de buurman deed en zou het nog een tijdje goed kunnen gaan of is ie echt op en kunnen we hem maar beter zijn rust gunnen? Ik begreep de laatste keer dat Piek ook met niet-vrije dieren kan praten en wil eigenlijk vragen of zij wil vragen wat Cortez zelf wil. Ik heb er een foto bij gedaan. Ik erg benieuwd naar zijn reactie.

Bij deze vraag ik aan Piek of zij de vraag aan Cortez zou willen voorleggen. Misschien kan Cortez zelf ook aangeven of hij baat heeft bij nog meer 'behandeling'. En ja, kan ik alvast zelf beantwoorden: het kan een doorwerking hebben op termijn.
Gek genoeg kan ik momenteel wel berichten ontvangen en ook stukjes op dit blog schrijven, maar mijn eigen mails gaan de deur niet uit... Vandaar deze openbare weg.

(even later):
Het antwoord:
Cortez kwam bij mij meteen binnen als een rustige, evenwichtige kat. Hij wist dat ik er aan zou komen. Hij liep me een beetje hard van stapel dus ik ging een paar stapjes terug en ging naar het moment dat de buurman bezig was met zijn handen. Vroeg wat dat bij hem gedaan had.
'Verstoorde energie rechtzetten,' hoorde ik. Hij liet het zien als een chaos van door elkaar heen lopende energie rond zijn hoofd die nu weer recht staat, als een soort zonnestralen rond zijn hoofd (dus niet met de vorm van zijn koppie meedraaiend maar als verticale stralen).
Hij wil eigenlijk wel dat de buurman zijn hele lijf doet: het koppie apart, dan van zijn rug tot en met zijn staart en via de poten naar de grond.

Toen ging ik naar het punt dat ze hem morgen willen laten inslapen. De reactie was deze: 'Het zou toch niet zo zijn dat ik me moet verstoppen om aan de spuit te ontkomen?!' Hij straalde veel rust en zelfverzekerdheid uit en zei dat hij Joanne nog wil meemaken. Hij vindt dat hij zelf kan gaan als het zijn tijd is. Hij raakte geïrriteerd toen ik hem de spuit liet zien. Begon er tegen te blazen, sloeg het weg met zijn poten en liet merken dat hij heel boos zou zijn als ze dat zouden doen. Hij deed zo lelijk dat ik zei: 'Je wilt het echt niet, hè?' 'Nee, echt niet.'
Nogmaals liet hij weten dat hij in alle rust wil genieten van Joanne. Ik heb het idee dat hij veel naar haar kijkt.

Toen: 'Ik zal Joanne zeggen als het genoeg is.' Hij liet merken dat Joanne (dezelfde) rust heeft (als hij). 'Zij begrijpt dat wel.' Ik vroeg hem of dat niet een te grote verantwoordelijkheid is voor een kind. 'Nee, voor Diana wel maar niet voor Joanne.'

Dit dier kwam de hele tijd heel geïnteresseerd, wijs en rustig op me over. Ik vroeg hem of hij een bewijs kan leveren dat dit gesprek klopt. Hij liet toen zien dat hij zich zal gaan likken, gaan schoonmaken: het leven gaat gewoon door. (Ik vraag normaal gesproken nooit om bewijzen.)
Hij kreeg het laatste woord: Dit is iets tussen Joanne en hem.

Mijn indruk is dat het hier om een kat gaat met een sterke, gezonde geest. Rustig, ook resoluut. Geen 'theater-kat' maar een dier dat met beide benen op de grond staat. Voor de allerzekerste zekerheid vroeg ik hem of ik hem goed begrepen heb. 'Helemaal! Vertel het ze maar!'

Het spuitje gaat niet door morgen...
Lang leve de communicatie, vooral de onzichtbare!