Ooit droomde ik dat ik onderweg was, maar opeens was de weg geblokkeerd. Er stonden mensen die me tegenhielden. Ik accepteerde dat niet (natuurlijk niet...) en wilde gewoon doorrijden. Het werd een heel gevecht. Ik liet me niet de weg blokkeren, zeg. Opzij allemaal! Ik kom er heus wel doorheen.
Toen kwam er uit het niets een vriendelijk type opduiken, die me er op wees dat ik - als ik een klein stukje achteruit ging, een andere weg in kon slaan. Die weg was helemaal vrij, zonder enig obstakel. Ik kon zo doorrijden. Wat een verademing! Wat een vrijheid!
Zo'n droom vergeet je nooit meer. Het was een wijze les. Hoe lang gaan we soms niet door met het gevecht, op die geblokkeerde weg? Alleen maar omdat we niet op het idee komen om een stapje terug te doen waardoor we die andere route niet zien.
Wat ook interessant is aan deze droom: Ik sloeg dus af en ging een andere kant op. Linksaf in plaats van rechtdoor. Het idee dat ik rechtdoor moest zat tamelijk vast in mijn kop, want ik vermoedde dat ik een omweg ging maken om bij hetzelfde doel uit te komen. Nu betwijfel ik dat. Eenmaal afgeslagen ga je ook rechtdoor. Soms is het tijd om nieuwe wegen in te slaan en de oude achter je te laten.
.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat een zegening zo'n duidelijke droom. Hoe doe je dat? Ik hou me aanbevolen voor je tips.
BeantwoordenVerwijderenIk ben net het boek aan het lezen 'The practice of freedom - Aikido principles as a spiritual guide' van Wendy Palmer. Wat jij beschrijft is zo'n Aikido principe: je beweegt mee met de energie die er is en die gebruik je. Het is het tegenovergestelde van weerstand bieden want dat staat gelijk aan vechten. Nu ik dat boek aan het lezen ben valt me steeds meer op waar en wanneer ik weerstand bied en dus ga vechten.