Nog een waargebeurd verhaal

Ik kreeg een bijzonder bericht van Levina, die ik al een tijd niet gezien heb:

"Er is nog wel iets moois gebeurd, mijn oma is 11 december overleden, dat is natuurlijk niet zo mooi maar ze zou wel 14 december 96 zijn geworden. Op zo'n moment wordt je overspoeld met snelle keuzes die je moet maken zoals de muziek, de tekst op de kaart enz. Mijn nichtje en ik hebben "sterven doe je niet ineens" van toon hermans gekozen omdat ze al zo oud was. Op de ochtend van de begrafenis maakte ik haar naaidoosje open en... daar zat een oud en vergeeld briefje in met het gedichtje "sterven doe je niet ineens."
Dat was nog niet alles, ik had een praatje gehouden tijdens de dienst, van mijn vader wist ik dat hij een vrij somber praatje zou gaan houden. Ik wilde meer wat mooie herinneringen ophalen, de gasten zouden dat ook wel op prijs stellen. Dus in mijn praatje had ik wat dingen opgeschreven die opvallend waren aan mijn oma zoals de aalbessensaus (die iedereen dus zuur bleek te vinden) en haar wijze spreuken en tegeltjes die overal in het huis te vinden waren. Ik noemde er 2, "Tel wat je hebt en niet wat je mist" en "van het concert des levens krijgt niemand een programm".
Bij zo'n bejaardentehuis moet je binnen een week de kamer opruimen en mijn oma had een kast waarvan ze zeker wilde dat die bewaard zou blijven. Die kast heb ik nu en toen we daarmee thuis kwamen (we moesten rijden vanaf deventer) en we hem naar boven hadden getild bleek dat daar nog wat tegeltjes inlagen; "tel wat je hebt en niet wat je mist" en "van het concert des levens krijgt niemand een programm".

.