Nu wordt het nog gekker (Zie eerst de vorige berichten):
Ik pak een boek en lees zinnen, die ik 's morgens vrijwel zelf zo heb geschreven in een mail aan iemand. En nog meer zinnen met dezelfde strekking als opmerkingen, die ik zelf vaak maak. Heb ik dat boek geschreven? Nee. Heb ik het eerder gelezen? Nee. Is het zo obligaat wat er in staat? Nee, ook dat niet. Ik lees het boek van de Pleiadiërs. Maar van schrik sla ik het na twee bladzijden weer dicht.
.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten