Osho

Er valt een OHM-vani open, terwijl ik een poging tot opruimen waag. Een vriendelijk ogende Osho kijkt me aan. 'Nooit geboren, nooit gestorven,' lees ik. Toch wordt dit weekend 'gevierd' dat hij 20 jaar geleden z'n laatste adem op aarde uitblies. Ik lees dat Osho eens de vraag werd gesteld wie hij was en wat zijn geheim was. 'Ik ben een gewoon mens... net als u.' De interviewster was het daar niet mee eens. Toen zei hij: 'Dat is waar! U slaapt nog. Maar dat verschil is niet zo groot. U kunt op dit moment ontwaken, niemand staat dat in de weg. Dus het verschil heeft geen betekenis.'
Ik lees verder: Op een dag hield Osho (na vele levens volgens eigen zeggen) op met moeite doen en toen was hij verlicht. De inspanning zelf was de hinderpaal. Dat heb ik vaker gelezen en gehoord. De moeite die we doen, het streven, alles wat we willen bereiken, dat is wat ons eigenlijk tegenwerkt. Gisteren en vandaag had ik daar aardige mailwisselingen over. Met verschillende mensen op verschillende manieren. In mij manifesteerde zich namelijk een extreem verzet tegen plannen en organiseren (hoewel ik daar altijd al 'last' van heb, maar nu moest ik het zien uit te leggen). 'Je kunt wel wensen, maar je moet toch ook iets doen?' zei de een. 'Ja, maar ik wil altijd iets doen', zei de ander. 'Alles wat je probeert af te dwingen, werkt averechts,' betoog ik. En: 'Je hoeft alleen maar de deur open te zetten. De weg vrij te maken. Het naar je toe te laten komen. Alles komt op het goede moment.'
Terwijl ik het stukje over Osho lees, voel ik hoe alles een geheel wordt.

.